#De overtuiging gekregen dat oprechtheid mensen raakt #Praktijkervaring in de ouderenzorg #Warme zorg en verantwoordelijkheidsgevoel ervaren
Na afloop van het tussenjaarproject werd de overtuiging dat oprechtheid overkomt mijn levensmotto.Ik werd er opnieuw aan herinnerd dat oprechtheid overkomt, ook als woorden tekortschieten. Ik kon niet in het Engels communiceren, maar de oprechtheid die ik tijdens het project toonde, leek anderen te bereiken. -Inspelen op de opkomende zilverindustrie: stage in de ouderenzorg in Griekenland / deelnemer Han** aan het tussenjaarprogramma / tussenjaar van 4 weken |
# Een project om ouderenzorg te ervaren in een EU-land
Hallo. Ik ben Han** en studeer maatschappelijk werk en management. Ik ben geïnteresseerd in internationale ontwikkelingssamenwerking en de praktijk van het maatschappelijk werk in het buitenland. Ik geloof dat er ergens op deze planeet iemand is die dezelfde zorgen deelt als ik.
Als uitwisselingsstudent die mijn laatste semester in het buitenland doorbracht, wilde ik vóór mijn terugkeer naar huis en mijn afstuderen een betekenisvolle ervaring opdoen. Ik zocht vooral naar ervaringen die met mijn studie te maken hadden en meldde me aan voor het tussenjaarproject dat ik al een tijdje in de gaten hield.
Als student maatschappelijk werk wilde ik tijdens mijn studietijd ervaring opdoen in verschillende praktijksituaties binnen het maatschappelijk werk over de hele wereld. Ik wilde een nieuw vakgebied in een nieuw land uitproberen. Daarom...koos ik voor een stage in de ouderenzorg in Griekenland, waar ik ouderenzorg in een EU-land kon ervaren.Het doel van het tussenjaar was ervaring opdoen in de Griekse ouderenzorg en wat vrije tijd doorbrengen voordat ik naar huis terugkeerde om me voor te bereiden op mijn terugkeer naar Korea.
# K zei met een vrolijke lach dat het allemaal een kwestie van instelling is.
Om een typische dag kort te beschrijven: voor wie vier dagen per week werkt, zijn de werktijden van maandag tot en met donderdag, van 9.00 tot 19.00 uur. Als deelnemer aan het tussenjaarprogramma hielp ik mee aan een dagopvangproject. Het project bestond uit zes sessies van elk een uur: van 10.00 tot 12.00 uur en van 17.00 tot 19.00 uur. Omdat de werkdag om 19.00 uur eindigde, deed ik als laatste mee aan de sessie van 18.00 uur en ging daarna naar huis. Van 13.00 tot 17.00 uur was er lunchpauze en vrije tijd.
Als ik moet kiezen wie ik me het best herinner van de projectactiviteiten, is het assistent-verpleegkundige K. Tenminste, in de tijd dat ik bij de organisatie was, liet diegene nooit merken moe te zijn. K nam vrijwillig de zware, onaangename taken op zich die niemand wilde doen en trok nooit een gezicht.
Natuurlijk genoot K het volledige vertrouwen van de ouderen en hun mantelzorgers. Vergeleken met andere medewerkers, die de hele dag met een uitdrukkingsloos gezicht rondliepen, zat K altijd vol positieve energie. Ik vroeg eens of het niet zwaar voor hem/haar was.K lachte vrolijk en zei dat het afhing van je instelling.
Hoewel de druk even groot is als het vertrouwen dat de mensen bij de organisatie in hem/haar stellen, kon ik zien dat K steeds bleef proberen betekenisvol werk te doen, met dezelfde instelling als in het begin,Van K leerde ik hoe ik mijn werk en andere mensen kan benaderen, en hoe ik liefde kan geven.
# Tips voor mijn tussenjaar
(Taal)
Engels volstaat om met medewerkers van de organisatie te ‘communiceren’. Het gaat vooral om vragen om hulp en daarop reageren. Er zijn nauwelijks bijeenkomsten om met medewerkers van gedachten te wisselen, dus met basiskennis van het Engels kun je aan het project deelnemen. Hoe diepgaand de gesprekken zijn die je met de ouderen of mantelzorgers bij de organisatie kunt voeren, hangt echter af van je niveau Engels.
Ze luisteren en reageren net zoveel als ik praat.Bij de organisatie waren ongeveer vijf ouderen die Engels konden spreken. Van degenen met wie je kon communiceren, spraken de meesten Grieks. In de maand dat ik er verbleef, leerde ik via internet enkele basiszinnen in het Grieks, luisterde ik af wat de verpleegkundigen zeiden en gebruikte ik die kennis om me tegenover de ouderen uit te drukken.
In het begin pikte ik vaak gebruikte uitdrukkingen van de verpleegkundigen op, vroeg ik wat ze betekenden en gebruikte ik ze zelf. Maar het bleken informele uitdrukkingen zonder beleefdheidsvormen te zijn. Ook in het Grieks bestaan, net als in ons land, beleefdheidsvormen. Daarom kun je ouderen beter beleefd aanspreken.
(Accommodatie)
De Airbnb waar ik een maand verbleef, lag in een wijk op ongeveer anderhalf uur van de organisatie. Omdat de wijk waar de organisatie gevestigd was nogal duur was, raad ik persoonlijk aan om in de buurt van Syntagma te verblijven, het toeristische centrum van Athene. Vanaf station Syntagma is het ongeveer 30 minuten met de metro naar de organisatie.
(Maaltijden)
Omdat de reistijden vrij lang waren, had ik bijna geen tijd om ontbijt en avondeten klaar te maken. Meestal kocht ik eenvoudige ingrediënten in de supermarkt om na het werk te koken, of maaltijden die minder dan 5 euro kostten.
(Wat meenemen)
Omdat je als ‘stagiair’ bij de organisatie verblijft, is het verstandig om enigszins formele kleding mee te nemen. Tijdens het project droeg ik meestal blouses en zwarte broeken om er netjes uit te zien. De medewerkers van het team maatschappelijk werk letten overigens niet erg op hun kleding en dragen meestal T-shirts en spijkerbroeken.
# Voor toekomstige deelnemers
Zelfs als je wat moet schuiven om de timing te laten kloppen, raad ik je aan om de stageperiode te kiezen als je de ervaring echt wilt opdoen. Zelf had ik ervaring als vrijwilliger in het buitenland, waardoor ik het goed heb afgerond zonder hoge verwachtingen of grote teleurstellingen. Ik hoorde dat sommige mensen ter plaatse al na één dag opgaven en wegliepen.
Vanwege de aard van de praktijk van het maatschappelijk werk en instellingen voor ouderenzorg is de inwerkperiode kort en moet je je snel kunnen aanpassen. Je kunt snel uitgekeken raken op dezelfde routine en programmaonderdelen, maarik vond het leuk om de veranderingen bij de ouderen van minuut tot minuut op te merken.Wat ik bij elk programma observeerde en leerde,noteerde ik nauwkeurigen zo kon ik de veranderingen binnen de eentonige programma’s aanvoelen.
# Mijn persoonlijke bestemmingen in Griekenland
Tijdens mijn tussenjaar bezocht ik Ikaria, Mykonos en Kreta. Zoals ik eerder bij het onderdeel over accommodatie al zei, kun je de bezienswaardigheden van Athene gemakkelijk bekijken als je in de buurt van het Syntagmaplein verblijft, zonder daar extra tijd voor uit te trekken. Op Ikaria nam ik deel aan Panigiri, een Grieks festival. Als je in de zomer gaat, raad ik je aan rekening te houden met de data van Panigiri, zodat je tijd met de lokale bevolking kunt doorbrengen.
# Na afloop van het tussenjaarproject werd de overtuiging dat oprechtheid overkomt mijn levensmotto.
Een maand wonen in het charmante Griekenland en een deel van het land ervaren was mijn leukste ervaring. Persoonlijk vond ik het fijn om elke dag via het Syntagmaplein naar huis te reizen, in plaats van er alleen als toerist een bezienswaardigheid van te maken. Ook vond ik het een mooie kans om aan het project deel te nemen en in de ouderenzorg voor mensen met dementie te werken, iets wat ik in Korea nog niet had meegemaakt.
Na afloop van het tussenjaarproject werd de overtuiging dat oprechtheid overkomt mijn levensmotto.Ik voelde opnieuw dat oprechtheid overkomt, ook als woorden tekortschieten. Hoewel ik niet in het Engels kon communiceren, leek de oprechtheid die ik tijdens het project toonde voor anderen zichtbaar te zijn.
Tegen het einde van mijn tussenjaar vertelden de Engelssprekende mantelzorgers me dat ze me de hele tijd in de gaten hadden gehouden en hadden gezien hoe hard ik werkte, dat hun moeder (of vader) me echt aardig vond en dat ze het jammer vonden dat ik wegging. Ze zeiden dit om me op te beuren.
Het leek alsof het niemand iets kon schelen wie ik was of wat ik deed, maar iedereen had me in de gaten gehouden.Het waren complimenten en troost die ik nooit zou hebben gekregen als ik al die tijd alleen maar had verspild, omdat ik geen toegewezen werk of gevoel van verbondenheid had.
Na afloop van het tussenjaarproject werd de overtuiging dat oprechtheid overkomt mijn levensmotto.Ik werd er opnieuw aan herinnerd dat oprechtheid overkomt, ook als woorden tekortschieten. Ik kon niet in het Engels communiceren, maar de oprechtheid die ik tijdens het project toonde, leek anderen te bereiken. -Inspelen op de opkomende zilverindustrie: stage in de ouderenzorg in Griekenland / deelnemer Han** aan het tussenjaarprogramma / tussenjaar van 4 weken |
# Een project om ouderenzorg te ervaren in een EU-land
Hallo. Ik ben Han** en studeer maatschappelijk werk en management. Ik ben geïnteresseerd in internationale ontwikkelingssamenwerking en de praktijk van het maatschappelijk werk in het buitenland. Ik geloof dat er ergens op deze planeet iemand is die dezelfde zorgen deelt als ik.
Als uitwisselingsstudent die mijn laatste semester in het buitenland doorbracht, wilde ik vóór mijn terugkeer naar huis en mijn afstuderen een betekenisvolle ervaring opdoen. Ik zocht vooral naar ervaringen die met mijn studie te maken hadden en meldde me aan voor het tussenjaarproject dat ik al een tijdje in de gaten hield.
Als student maatschappelijk werk wilde ik tijdens mijn studietijd ervaring opdoen in verschillende praktijksituaties binnen het maatschappelijk werk over de hele wereld. Ik wilde een nieuw vakgebied in een nieuw land uitproberen. Daarom...koos ik voor een stage in de ouderenzorg in Griekenland, waar ik ouderenzorg in een EU-land kon ervaren.Het doel van het tussenjaar was ervaring opdoen in de Griekse ouderenzorg en wat vrije tijd doorbrengen voordat ik naar huis terugkeerde om me voor te bereiden op mijn terugkeer naar Korea.
# K zei met een vrolijke lach dat het allemaal een kwestie van instelling is.
Om een typische dag kort te beschrijven: voor wie vier dagen per week werkt, zijn de werktijden van maandag tot en met donderdag, van 9.00 tot 19.00 uur. Als deelnemer aan het tussenjaarprogramma hielp ik mee aan een dagopvangproject. Het project bestond uit zes sessies van elk een uur: van 10.00 tot 12.00 uur en van 17.00 tot 19.00 uur. Omdat de werkdag om 19.00 uur eindigde, deed ik als laatste mee aan de sessie van 18.00 uur en ging daarna naar huis. Van 13.00 tot 17.00 uur was er lunchpauze en vrije tijd.
Als ik moet kiezen wie ik me het best herinner van de projectactiviteiten, is het assistent-verpleegkundige K. Tenminste, in de tijd dat ik bij de organisatie was, liet diegene nooit merken moe te zijn. K nam vrijwillig de zware, onaangename taken op zich die niemand wilde doen en trok nooit een gezicht.
Natuurlijk genoot K het volledige vertrouwen van de ouderen en hun mantelzorgers. Vergeleken met andere medewerkers, die de hele dag met een uitdrukkingsloos gezicht rondliepen, zat K altijd vol positieve energie. Ik vroeg eens of het niet zwaar voor hem/haar was.K lachte vrolijk en zei dat het afhing van je instelling.
Hoewel de druk even groot is als het vertrouwen dat de mensen bij de organisatie in hem/haar stellen, kon ik zien dat K steeds bleef proberen betekenisvol werk te doen, met dezelfde instelling als in het begin,Van K leerde ik hoe ik mijn werk en andere mensen kan benaderen, en hoe ik liefde kan geven.
# Tips voor mijn tussenjaar
(Taal)
Engels volstaat om met medewerkers van de organisatie te ‘communiceren’. Het gaat vooral om vragen om hulp en daarop reageren. Er zijn nauwelijks bijeenkomsten om met medewerkers van gedachten te wisselen, dus met basiskennis van het Engels kun je aan het project deelnemen. Hoe diepgaand de gesprekken zijn die je met de ouderen of mantelzorgers bij de organisatie kunt voeren, hangt echter af van je niveau Engels.
Ze luisteren en reageren net zoveel als ik praat.Bij de organisatie waren ongeveer vijf ouderen die Engels konden spreken. Van degenen met wie je kon communiceren, spraken de meesten Grieks. In de maand dat ik er verbleef, leerde ik via internet enkele basiszinnen in het Grieks, luisterde ik af wat de verpleegkundigen zeiden en gebruikte ik die kennis om me tegenover de ouderen uit te drukken.
In het begin pikte ik vaak gebruikte uitdrukkingen van de verpleegkundigen op, vroeg ik wat ze betekenden en gebruikte ik ze zelf. Maar het bleken informele uitdrukkingen zonder beleefdheidsvormen te zijn. Ook in het Grieks bestaan, net als in ons land, beleefdheidsvormen. Daarom kun je ouderen beter beleefd aanspreken.
(Accommodatie)
De Airbnb waar ik een maand verbleef, lag in een wijk op ongeveer anderhalf uur van de organisatie. Omdat de wijk waar de organisatie gevestigd was nogal duur was, raad ik persoonlijk aan om in de buurt van Syntagma te verblijven, het toeristische centrum van Athene. Vanaf station Syntagma is het ongeveer 30 minuten met de metro naar de organisatie.
(Maaltijden)
Omdat de reistijden vrij lang waren, had ik bijna geen tijd om ontbijt en avondeten klaar te maken. Meestal kocht ik eenvoudige ingrediënten in de supermarkt om na het werk te koken, of maaltijden die minder dan 5 euro kostten.
(Wat meenemen)
Omdat je als ‘stagiair’ bij de organisatie verblijft, is het verstandig om enigszins formele kleding mee te nemen. Tijdens het project droeg ik meestal blouses en zwarte broeken om er netjes uit te zien. De medewerkers van het team maatschappelijk werk letten overigens niet erg op hun kleding en dragen meestal T-shirts en spijkerbroeken.
# Voor toekomstige deelnemers
Zelfs als je wat moet schuiven om de timing te laten kloppen, raad ik je aan om de stageperiode te kiezen als je de ervaring echt wilt opdoen. Zelf had ik ervaring als vrijwilliger in het buitenland, waardoor ik het goed heb afgerond zonder hoge verwachtingen of grote teleurstellingen. Ik hoorde dat sommige mensen ter plaatse al na één dag opgaven en wegliepen.
Vanwege de aard van de praktijk van het maatschappelijk werk en instellingen voor ouderenzorg is de inwerkperiode kort en moet je je snel kunnen aanpassen. Je kunt snel uitgekeken raken op dezelfde routine en programmaonderdelen, maarik vond het leuk om de veranderingen bij de ouderen van minuut tot minuut op te merken.Wat ik bij elk programma observeerde en leerde,noteerde ik nauwkeurigen zo kon ik de veranderingen binnen de eentonige programma’s aanvoelen.
# Mijn persoonlijke bestemmingen in Griekenland
Tijdens mijn tussenjaar bezocht ik Ikaria, Mykonos en Kreta. Zoals ik eerder bij het onderdeel over accommodatie al zei, kun je de bezienswaardigheden van Athene gemakkelijk bekijken als je in de buurt van het Syntagmaplein verblijft, zonder daar extra tijd voor uit te trekken. Op Ikaria nam ik deel aan Panigiri, een Grieks festival. Als je in de zomer gaat, raad ik je aan rekening te houden met de data van Panigiri, zodat je tijd met de lokale bevolking kunt doorbrengen.
# Na afloop van het tussenjaarproject werd de overtuiging dat oprechtheid overkomt mijn levensmotto.
Een maand wonen in het charmante Griekenland en een deel van het land ervaren was mijn leukste ervaring. Persoonlijk vond ik het fijn om elke dag via het Syntagmaplein naar huis te reizen, in plaats van er alleen als toerist een bezienswaardigheid van te maken. Ook vond ik het een mooie kans om aan het project deel te nemen en in de ouderenzorg voor mensen met dementie te werken, iets wat ik in Korea nog niet had meegemaakt.
Na afloop van het tussenjaarproject werd de overtuiging dat oprechtheid overkomt mijn levensmotto.Ik voelde opnieuw dat oprechtheid overkomt, ook als woorden tekortschieten. Hoewel ik niet in het Engels kon communiceren, leek de oprechtheid die ik tijdens het project toonde voor anderen zichtbaar te zijn.
Tegen het einde van mijn tussenjaar vertelden de Engelssprekende mantelzorgers me dat ze me de hele tijd in de gaten hadden gehouden en hadden gezien hoe hard ik werkte, dat hun moeder (of vader) me echt aardig vond en dat ze het jammer vonden dat ik wegging. Ze zeiden dit om me op te beuren.
Het leek alsof het niemand iets kon schelen wie ik was of wat ik deed, maar iedereen had me in de gaten gehouden.Het waren complimenten en troost die ik nooit zou hebben gekregen als ik al die tijd alleen maar had verspild, omdat ik geen toegewezen werk of gevoel van verbondenheid had.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.