#Leerde de vreugde van samenzijn kennen in plaats van alleen te zijn #Leuke ervaringen met activiteiten op het platteland en op de boerderij #Geluk; energie opgedaan dankzij geweldige mensen

Oorspronkelijk dacht ik: ''Als ik terugkom nadat ik een tijdje lekker alleen heb doorgebracht, is dat genoeg!'' Maar,dankzij de ongelooflijk aardige mensen kon ik volop genieten van het ''plezier van samen zijn.''
Ondergedompeld in de charme van het groen! Een tussenjaar op een boerderij in Hokkaido, Japan
Park Kyung-ah — deelnemer aan het tussenjaarprogramma Gapper (22, tussenjaar na ontslag te hebben genomen) / 6 weken tussenjaar |
# Ik besloot een tussenjaar te nemen omdat ik tijd voor mezelf wilde.

Hallo. Ik ben de 22-jarige Park Kyung-ah. Ik werkte bij een bedrijf ennadat ik ontslag had genomen, wilde ik reizen en wat tijd voor mezelf hebben. Daarom besloot ik een tussenjaar te nemen.
Toen ik in Korea was, had ik al een paar keer activiteiten op het platteland meegemaakt,en daardoor wilde ik ook graag het plattelandsleven in het buitenland ervaren.Terwijl ik zocht naar projecten waaraan ik kon deelnemen, kwam ik dit project op Gap Year als door het lot tegen. Ik vergeleek het met andere activiteiten enna verschillende voorwaarden te hebben vergeleken, voelde ik dat deze plek bij me paste en besloot ik deel te nemen.
Ik had geen grootse doelen, zoals mijn Japans verbeteren of mezelf ontwikkelen tijdens dit tussenjaar.Ik dacht alleen dat het fijn zou zijn als ik na afloop van het tussenjaar tegen mezelf kon zeggen: ''Wat ben ik blij dat ik ben gegaan!''Als ik doelen had gehad, had het afhankelijk van succes of mislukking een bevredigend of teleurstellend tussenjaar kunnen zijn. Maar omdat ik zonder doelen en zonder al te hoge verwachtingen ging, hoefde ik geen tastbare resultaten te behalen om te laten zien — ik kon gewoon genieten.
* Voor Park Kyung-ah, die veel verschillende ervaringen wilde opdoen, werd dagelijks een persoonlijke missie op maat aangeboden om haar mentale ruimte te geven en haar te laten nadenken over haar relaties. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om te reflecteren en plannen voor zichzelf te maken.
# Dagindeling ter plaatse in Japan

De tijden kunnen ter plaatse iets verschillen, maar het ontbijt is om 7 uur. Je staat dus op, maakt je klaar en helpt vóór die tijd de tafel dekken. Het werk begint precies om 8 uur. (Tussen de ochtend- en middagwerkzaamheden is er ook een pauze.)
De lunch en rustpauze zijn van 12 tot 1 uur en het middagwerk duurt van 1 tot 5 uur. Het avondeten is om half zeven, dus kom ook daarvoor op tijd naar beneden om te helpen met de voorbereidingen. Je kunt vóór het eten douchen of op een geschikt moment daarna.
# Ik was erg onder de indruk van hoe ze op elk moment zo attent waren voor de vrijwilligers.

Omdat ik zo geïnteresseerd was in werk op het platteland dat ik zelfs in Korea activiteiten op het platteland opzocht en uitprobeerde,vond ik de activiteiten hier erg leuk. Natuurlijk was het werk absoluut niet makkelijk — zelfs de vaste mannelijke medewerkers vonden het fysiek zwaar,dat was het niet. Maar,na flink gezweet te hebben, een slokje water te drinkenen een hapje van iets lekkers te nemen terwijl je naar de prachtige natuur kijkt — ik kan niet beschrijven hoe gelukkig me dat maakte.Bovenal waren de maaltijden na een dag hard werken echt fantastisch.
De vrijwilligers met wie ik werkte waren heel aardig, maar vooralde gastgezinnen maakten me ontzettend blij.Als ik naar de stad was geweest en terugkwam, gaven ze me een souvenir. De dag voor mijn vertrek maakten ze zelfs een heerlijke aardappelcake voor me.
Ze haalden me niet alleen met de auto op voor uitstapjes en brachten me daarna weer terug, maar op vrije dagen gingen we ook allemaal samen naar de stad om sushi te eten.Als ik alles één voor één zou opnoemen, zou ik niet uitgepraat raken, maar ik was erg onder de indruk van hoe ze op elk moment voor de vrijwilligers zorgden.
Omdat ik voortdurend Japans om me heen hoorde, merkte ik vanzelf dat mijn Japans beter werd.Ik was niet goed in Japans of Engels, maar verrassend genoeg kon ik met gebaren en lichaamstaal toch duidelijk maken wat ik bedoelde.Het is natuurlijk ideaal als je de taal goed beheerst, maar hier heb ik zeker geleerd dat je ook een geweldige tijd kunt hebben als dat niet zo is.
# Mensen die ik in Japan ontmoette

Niet alleen vrijwilligersVarious guests visit regularly.Eerst vroeg ik me af of ik me wel goed zou kunnen aanpassen, maartoen ik zei dat ik Koreaans was, begreep iedereen me, ook al sprak ik de taal niet zo goed. Daardoor kon ik een fijne tijd hebben.
Van Japanse vrienden van mijn leeftijd tot schattige meisjes uit Osaka, een Duitse meid met uitzonderlijk kooktalent en een Japanse vrouw die op de fiets door Hokkaido reisde — dankzij de positieve energie van deze geweldige mensen was ik ontzettend gelukkig.
# Voor toekomstige deelnemers

Ik verbleef van half juli tot eind augustus op een boerderij in Hokkaido, tijdens de zomer daar. Als je ervan uitgaat dat het zelfs in de zomer koel is, kun je voor een verrassing komen te staan. Eind juli steeg de temperatuur overdag in Hokkaido bijvoorbeeld tot boven de 30 °C. Ik weet nog dat ik het behoorlijk zwaar had met buiten werken.
Als je erg gevoelig bent voor warmte, kun je in die periode beter voorzichtig zijn. (Omdat de zomer zo kort en koel is, hebben de accommodaties geen airconditioning. Als het dan onverwacht warm wordt, kan het er erg benauwd zijn.)Maar 's avonds kan het erg koel worden, dus heb je een extra laag nodig, zoals een vest of jas. Ik heb het snel koud, dus ik droeg een T-shirt met korte mouwen en een wit vest, plus de jas die het gastpaar me leende.
In juli en augustus bestaat het belangrijkste werk bovendien uit onkruid wieden in de brandende zon. Groot onkruid trek je met de hand uit en voor het kleine gebruik je gereedschap. Omdat je daarbij voorover moet bukken, is het echt zwaar. (Ik had in het begin ook last van mijn rug en vond het best moeilijk.)
Daar komt nog bij dat de hete zon genadeloos schijnt. Als je weinig uithoudingsvermogen hebt, zou ik aanraden deze periode te vermijden. Hokkaido wordt minder rechtstreeks getroffen door tyfoons dan andere gebieden, maar de gevolgen kunnen wel voor veel of hevige regen zorgen. Ik weet nog dat ik behoorlijk somber werd, omdat er tijdens de voorbereidingen voor mijn reis elke dag regen werd voorspeld.
In augustus is er ook de Obon-vakantie. Dan is het overal druk en stijgen de accommodatieprijzen. Als je een reis plant, moet je dus rekening houden met zowel het weer als de vakantie. (Ik schrijf dit omdat mijn reisschema door het weer steeds werd uitgesteld en ik uiteindelijk tijdens de vakantie op reis ging. Ik hoop dat niemand anders dat hoeft mee te maken!)
# ''Het gevoel van samen zijn''

Na mijn tussenjaar was er niets zichtbaar veranderd, maar ik had veel fijne mensen ontmoet en de herinneringen aan de tijd die we samen doorbrachten zijn me bijgebleven. Daarom ben ik nog steeds gelukkig :)
Eerst dacht ik dat het genoeg zou zijn om onbezorgd tijd alleen door te brengen! Maar,dankzij de ontzettend aardige mensen kon ik volop genieten van het ‘plezier van samenzijn’.We bereidden samen dingen voor, droegen samen bagage, wiedden samen onkruid en fietsten samen. In plaats van alleen te zijn, was ik blijkbaar altijd met iemand. De taal hield me soms tegen, maarVoor mij, die gewend was aan de stress die relaties met anderen met zich meebrengen, was de positieve energie die ik uit contacten met anderen haalde ontzettend fijn.
# Tips voor mijn tussenjaar

- Taal
Ik heb niet apart gestudeerd, maar voordat ik naar Hokkaido ging, stopte ik een klein grammaticaboekje in mijn bagage. Soms gebruikte ik een vertaalprogramma om te communiceren en als zinnen wat onhandig leken, vertrouwde ik vaak op de hulp van het grammaticaboekje.
- Accommodatie
Het is een heel comfortabele kamer. Omdat Hokkaido echter een kort en koel zomerseizoen heeft, is het een goed idee om een extra laag mee te nemen, zoals een vest of jas.
- Maaltijden
Er worden drie keer per dag heerlijke, huisgemaakte maaltijden verzorgd. Alle vrijwilligers dekken samen de tafel en ruimen na de maaltijden samen af, dus het is niet erg vermoeiend. Kom gewoon met een opgewekte instelling.
- Wat je moet meenemen
Dingen die onmisbaar bleken:Wasnetje/-zak. Ik was sommige kledingstukken zelf met de hand, dus ik had het niet nodig. Maar omdat gezinnen en vrijwilligers dezelfde wasmachine gebruiken, raad ik sterk aan om je eigen waszak mee te nemen.
Dingen die handig waren om bij je te hebben:Kleerhangers. Je kunt je kleding opvouwen en ordenen, maar als je kreukels wilt voorkomen, is het handig om extra kleerhangers mee te nemen. De drie kleerhangers die ik voor de zekerheid had meegenomen, kwamen goed van pas. Handdoeken hoef je daarentegen niet mee te nemen. De wasmachine draait elke dag, dus er zijn altijd genoeg handdoeken en iedereen kan ze naar behoefte gebruiken. Je kunt je eigen handdoeken meenemen, maar als je tas daardoor te vol raakt, kun je ze gerust thuislaten.
Tips over wat je moet meenemen:Alle dagelijkse benodigdheden zijn aanwezig, dus je hoeft geen zware bagage mee te slepen. Als je iets nodig hebt, kun je het online bestellen. Soms gaan we ook met z’n allen naar de supermarkt, zodat je daar dingen kunt kopen wanneer je ze nodig hebt.
Mijn reistip voor Hokkaido

Hokkaido heeft veel bekende toeristische plekken, zoals Biei en Otaru, maar die liggen vrij ver van de accommodatie. Daarom zou ik ze niet per se aanraden. (Redactie: De foto is een afbeelding van Biei, gestuurd door Park Kyung-a.)
Een nabijgelegen stad is Asahikawa. Die is vooral bekend om de dierentuin, en ook het Sneeuwmuseum is leuk voor een kort bezoek.
Zelf heb ik de zonnebloemvelden in het stadje Hokuryu bezocht. Met de trein en bus ben je er in relatief weinig tijd en voor weinig geld. De uitgestrekte zonnebloemvelden zijn werkelijk spectaculair. Er worden ook fietsen verhuurd, dus je kunt er heerlijk ontspannen fietsen.

Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Het is een plek waar je allerlei verschillende ervaringen kunt opdoen. Ik kon volop genieten van de geneugten van het platteland, die je in de stad niet kunt ervaren.
Leren ★★★★★
Ik raad het van harte aan als je je Japans wilt verbeteren. Zelf kreeg ik door de Japanse cultuur echt te ervaren een bredere blik en begon ik anders naar de wereld te kijken.
Omgeving ★★★★★
De omgeving bestaat uit typisch plattelandslandschap. Er is een grote berg in de buurt, dus waar je ook staat, kun je genieten van een prachtig uitzicht.
Veiligheid ★★★★★
Werkschoenen en werkkleding zijn aanwezig en je krijgt geen gevaarlijke taken toegewezen, dus je kunt gerust zijn.
Vrije tijd ★★★★★
Op vrije dagen gaan we vaak samen op pad. Je kunt er zelf op uit trekken of met anderen naar leuke restaurants gaan, dus je kunt je vrije tijd op allerlei fijne manieren besteden.

Oorspronkelijk dacht ik: ''Als ik terugkom nadat ik een tijdje lekker alleen heb doorgebracht, is dat genoeg!'' Maar,dankzij de ongelooflijk aardige mensen kon ik volop genieten van het ''plezier van samen zijn.''
Ondergedompeld in de charme van het groen! Een tussenjaar op een boerderij in Hokkaido, Japan
Park Kyung-ah — deelnemer aan het tussenjaarprogramma Gapper (22, tussenjaar na ontslag te hebben genomen) / 6 weken tussenjaar |
# Ik besloot een tussenjaar te nemen omdat ik tijd voor mezelf wilde.

Hallo. Ik ben de 22-jarige Park Kyung-ah. Ik werkte bij een bedrijf ennadat ik ontslag had genomen, wilde ik reizen en wat tijd voor mezelf hebben. Daarom besloot ik een tussenjaar te nemen.
Toen ik in Korea was, had ik al een paar keer activiteiten op het platteland meegemaakt,en daardoor wilde ik ook graag het plattelandsleven in het buitenland ervaren.Terwijl ik zocht naar projecten waaraan ik kon deelnemen, kwam ik dit project op Gap Year als door het lot tegen. Ik vergeleek het met andere activiteiten enna verschillende voorwaarden te hebben vergeleken, voelde ik dat deze plek bij me paste en besloot ik deel te nemen.
Ik had geen grootse doelen, zoals mijn Japans verbeteren of mezelf ontwikkelen tijdens dit tussenjaar.Ik dacht alleen dat het fijn zou zijn als ik na afloop van het tussenjaar tegen mezelf kon zeggen: ''Wat ben ik blij dat ik ben gegaan!''Als ik doelen had gehad, had het afhankelijk van succes of mislukking een bevredigend of teleurstellend tussenjaar kunnen zijn. Maar omdat ik zonder doelen en zonder al te hoge verwachtingen ging, hoefde ik geen tastbare resultaten te behalen om te laten zien — ik kon gewoon genieten.
* Voor Park Kyung-ah, die veel verschillende ervaringen wilde opdoen, werd dagelijks een persoonlijke missie op maat aangeboden om haar mentale ruimte te geven en haar te laten nadenken over haar relaties. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om te reflecteren en plannen voor zichzelf te maken.
# Dagindeling ter plaatse in Japan

De tijden kunnen ter plaatse iets verschillen, maar het ontbijt is om 7 uur. Je staat dus op, maakt je klaar en helpt vóór die tijd de tafel dekken. Het werk begint precies om 8 uur. (Tussen de ochtend- en middagwerkzaamheden is er ook een pauze.)
De lunch en rustpauze zijn van 12 tot 1 uur en het middagwerk duurt van 1 tot 5 uur. Het avondeten is om half zeven, dus kom ook daarvoor op tijd naar beneden om te helpen met de voorbereidingen. Je kunt vóór het eten douchen of op een geschikt moment daarna.
# Ik was erg onder de indruk van hoe ze op elk moment zo attent waren voor de vrijwilligers.

Omdat ik zo geïnteresseerd was in werk op het platteland dat ik zelfs in Korea activiteiten op het platteland opzocht en uitprobeerde,vond ik de activiteiten hier erg leuk. Natuurlijk was het werk absoluut niet makkelijk — zelfs de vaste mannelijke medewerkers vonden het fysiek zwaar,dat was het niet. Maar,na flink gezweet te hebben, een slokje water te drinkenen een hapje van iets lekkers te nemen terwijl je naar de prachtige natuur kijkt — ik kan niet beschrijven hoe gelukkig me dat maakte.Bovenal waren de maaltijden na een dag hard werken echt fantastisch.
De vrijwilligers met wie ik werkte waren heel aardig, maar vooralde gastgezinnen maakten me ontzettend blij.Als ik naar de stad was geweest en terugkwam, gaven ze me een souvenir. De dag voor mijn vertrek maakten ze zelfs een heerlijke aardappelcake voor me.
Ze haalden me niet alleen met de auto op voor uitstapjes en brachten me daarna weer terug, maar op vrije dagen gingen we ook allemaal samen naar de stad om sushi te eten.Als ik alles één voor één zou opnoemen, zou ik niet uitgepraat raken, maar ik was erg onder de indruk van hoe ze op elk moment voor de vrijwilligers zorgden.
Omdat ik voortdurend Japans om me heen hoorde, merkte ik vanzelf dat mijn Japans beter werd.Ik was niet goed in Japans of Engels, maar verrassend genoeg kon ik met gebaren en lichaamstaal toch duidelijk maken wat ik bedoelde.Het is natuurlijk ideaal als je de taal goed beheerst, maar hier heb ik zeker geleerd dat je ook een geweldige tijd kunt hebben als dat niet zo is.
# Mensen die ik in Japan ontmoette

Niet alleen vrijwilligersVarious guests visit regularly.Eerst vroeg ik me af of ik me wel goed zou kunnen aanpassen, maartoen ik zei dat ik Koreaans was, begreep iedereen me, ook al sprak ik de taal niet zo goed. Daardoor kon ik een fijne tijd hebben.
Van Japanse vrienden van mijn leeftijd tot schattige meisjes uit Osaka, een Duitse meid met uitzonderlijk kooktalent en een Japanse vrouw die op de fiets door Hokkaido reisde — dankzij de positieve energie van deze geweldige mensen was ik ontzettend gelukkig.
# Voor toekomstige deelnemers

Ik verbleef van half juli tot eind augustus op een boerderij in Hokkaido, tijdens de zomer daar. Als je ervan uitgaat dat het zelfs in de zomer koel is, kun je voor een verrassing komen te staan. Eind juli steeg de temperatuur overdag in Hokkaido bijvoorbeeld tot boven de 30 °C. Ik weet nog dat ik het behoorlijk zwaar had met buiten werken.
Als je erg gevoelig bent voor warmte, kun je in die periode beter voorzichtig zijn. (Omdat de zomer zo kort en koel is, hebben de accommodaties geen airconditioning. Als het dan onverwacht warm wordt, kan het er erg benauwd zijn.)Maar 's avonds kan het erg koel worden, dus heb je een extra laag nodig, zoals een vest of jas. Ik heb het snel koud, dus ik droeg een T-shirt met korte mouwen en een wit vest, plus de jas die het gastpaar me leende.
In juli en augustus bestaat het belangrijkste werk bovendien uit onkruid wieden in de brandende zon. Groot onkruid trek je met de hand uit en voor het kleine gebruik je gereedschap. Omdat je daarbij voorover moet bukken, is het echt zwaar. (Ik had in het begin ook last van mijn rug en vond het best moeilijk.)
Daar komt nog bij dat de hete zon genadeloos schijnt. Als je weinig uithoudingsvermogen hebt, zou ik aanraden deze periode te vermijden. Hokkaido wordt minder rechtstreeks getroffen door tyfoons dan andere gebieden, maar de gevolgen kunnen wel voor veel of hevige regen zorgen. Ik weet nog dat ik behoorlijk somber werd, omdat er tijdens de voorbereidingen voor mijn reis elke dag regen werd voorspeld.
In augustus is er ook de Obon-vakantie. Dan is het overal druk en stijgen de accommodatieprijzen. Als je een reis plant, moet je dus rekening houden met zowel het weer als de vakantie. (Ik schrijf dit omdat mijn reisschema door het weer steeds werd uitgesteld en ik uiteindelijk tijdens de vakantie op reis ging. Ik hoop dat niemand anders dat hoeft mee te maken!)
# ''Het gevoel van samen zijn''

Na mijn tussenjaar was er niets zichtbaar veranderd, maar ik had veel fijne mensen ontmoet en de herinneringen aan de tijd die we samen doorbrachten zijn me bijgebleven. Daarom ben ik nog steeds gelukkig :)
Eerst dacht ik dat het genoeg zou zijn om onbezorgd tijd alleen door te brengen! Maar,dankzij de ontzettend aardige mensen kon ik volop genieten van het ‘plezier van samenzijn’.We bereidden samen dingen voor, droegen samen bagage, wiedden samen onkruid en fietsten samen. In plaats van alleen te zijn, was ik blijkbaar altijd met iemand. De taal hield me soms tegen, maarVoor mij, die gewend was aan de stress die relaties met anderen met zich meebrengen, was de positieve energie die ik uit contacten met anderen haalde ontzettend fijn.
# Tips voor mijn tussenjaar

- Taal
Ik heb niet apart gestudeerd, maar voordat ik naar Hokkaido ging, stopte ik een klein grammaticaboekje in mijn bagage. Soms gebruikte ik een vertaalprogramma om te communiceren en als zinnen wat onhandig leken, vertrouwde ik vaak op de hulp van het grammaticaboekje.
- Accommodatie
Het is een heel comfortabele kamer. Omdat Hokkaido echter een kort en koel zomerseizoen heeft, is het een goed idee om een extra laag mee te nemen, zoals een vest of jas.
- Maaltijden
Er worden drie keer per dag heerlijke, huisgemaakte maaltijden verzorgd. Alle vrijwilligers dekken samen de tafel en ruimen na de maaltijden samen af, dus het is niet erg vermoeiend. Kom gewoon met een opgewekte instelling.
- Wat je moet meenemen
Dingen die onmisbaar bleken:Wasnetje/-zak. Ik was sommige kledingstukken zelf met de hand, dus ik had het niet nodig. Maar omdat gezinnen en vrijwilligers dezelfde wasmachine gebruiken, raad ik sterk aan om je eigen waszak mee te nemen.
Dingen die handig waren om bij je te hebben:Kleerhangers. Je kunt je kleding opvouwen en ordenen, maar als je kreukels wilt voorkomen, is het handig om extra kleerhangers mee te nemen. De drie kleerhangers die ik voor de zekerheid had meegenomen, kwamen goed van pas. Handdoeken hoef je daarentegen niet mee te nemen. De wasmachine draait elke dag, dus er zijn altijd genoeg handdoeken en iedereen kan ze naar behoefte gebruiken. Je kunt je eigen handdoeken meenemen, maar als je tas daardoor te vol raakt, kun je ze gerust thuislaten.
Tips over wat je moet meenemen:Alle dagelijkse benodigdheden zijn aanwezig, dus je hoeft geen zware bagage mee te slepen. Als je iets nodig hebt, kun je het online bestellen. Soms gaan we ook met z’n allen naar de supermarkt, zodat je daar dingen kunt kopen wanneer je ze nodig hebt.
Mijn reistip voor Hokkaido

Hokkaido heeft veel bekende toeristische plekken, zoals Biei en Otaru, maar die liggen vrij ver van de accommodatie. Daarom zou ik ze niet per se aanraden. (Redactie: De foto is een afbeelding van Biei, gestuurd door Park Kyung-a.)
Een nabijgelegen stad is Asahikawa. Die is vooral bekend om de dierentuin, en ook het Sneeuwmuseum is leuk voor een kort bezoek.
Zelf heb ik de zonnebloemvelden in het stadje Hokuryu bezocht. Met de trein en bus ben je er in relatief weinig tijd en voor weinig geld. De uitgestrekte zonnebloemvelden zijn werkelijk spectaculair. Er worden ook fietsen verhuurd, dus je kunt er heerlijk ontspannen fietsen.

Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Het is een plek waar je allerlei verschillende ervaringen kunt opdoen. Ik kon volop genieten van de geneugten van het platteland, die je in de stad niet kunt ervaren.
Leren ★★★★★
Ik raad het van harte aan als je je Japans wilt verbeteren. Zelf kreeg ik door de Japanse cultuur echt te ervaren een bredere blik en begon ik anders naar de wereld te kijken.
Omgeving ★★★★★
De omgeving bestaat uit typisch plattelandslandschap. Er is een grote berg in de buurt, dus waar je ook staat, kun je genieten van een prachtig uitzicht.
Veiligheid ★★★★★
Werkschoenen en werkkleding zijn aanwezig en je krijgt geen gevaarlijke taken toegewezen, dus je kunt gerust zijn.
Vrije tijd ★★★★★
Op vrije dagen gaan we vaak samen op pad. Je kunt er zelf op uit trekken of met anderen naar leuke restaurants gaan, dus je kunt je vrije tijd op allerlei fijne manieren besteden.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.