Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer zekerheid en vertrouwen gekregen in mijn loopbaanrichting #Praktische ervaring met de opvang van wilde dieren #Trots; ik besefte hoe kostbaar het leven is
Omdat gap-yearprogramma’s een grote verscheidenheid aan projecten bieden, denk ik dat zorgvuldig kiezen voor welke activiteiten ik bijzonder enthousiast ben en welke aansluiten bij mijn toekomstige carrière de beste manier is om er het meeste uit te halen. Vrijwilligerswerk om zeldzame, gewonde wilde dieren in Singapore te redden Kim Nari, deelnemer aan een gap year (gapper) (28, kantoormedewerker) / gap year van 2 weken |
# Ik besloot op zoek te gaan naar relevant vrijwilligerswerk om praktijkervaring op te doen
Hallo, ik ben Kim Nari. Ik nam deel aan dit gap-yearproject omdat ik wildlife-dierenarts wil worden. Ik vind het heel belangrijk om alles uit te proberen, dus mensen zeggen vaak dat ik actief en sociaal ben. Mijn hobby’s zijn freediven en lezen. ^^
Ik ben oorspronkelijk afgestudeerd in bedrijfskunde en werkte in de financiële administratie, maarik raakte gedesillusioneerd door mijn baan en werkplek en besloot na te gaan wat ik echt leuk vind. Daardoor ging ik nadenken over natuurbescherming.Om erachter te komen of ik echt in deze sector wilde werken, zocht ik naar vrijwilligerswerk om praktijkervaring op te doen
Zo kwam ik gap-yearprogramma’s tegen.
* Omdat Kim Nari graag een grote verandering wilde, kreeg ze dagelijks persoonlijke 1-op-1-opdrachten rond zelfstandigheid en zelfvertrouwen. Ook kreeg ze een gap-yeardagboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Tijdens mijn gap year besefte ik dat dit echt de richting was die ik op wilde.
Omdat ik tijdens mijn studie een jaar als uitwisselingsstudent in Nederland heb doorgebracht, maakte ik me helemaal geen zorgen over een verblijf van twee weken. Ik denk: ‘Als je het eenmaal probeert, kun je alles aan.’ Dus ook als je je in het begin zorgen maakt,
denk ik dat het belangrijk is om het gewoon te proberen.
Voor vertrekbekeek ik de video’s in de wekelijkse e-mails van Korea Gap Yearen las ik ook het oriëntatiemateriaal.(*Redactie: Voor vertrek sturen we video’s met allerlei informatie over het gap year en de mentale voorbereiding.)
Ik bekeek ook vluchtig de officiële website van de lokale organisatie waar ik zou verblijven. Je kunt daar vooraf precies zien wat voor plek het is waar je vrijwilligerswerk gaat doen,
en volgens mij helpt dat om je zorgen te verminderen.
Het was een ingrijpende beslissing om mijn baan en de studies die ik had gevolgd op te geven en een nieuwe weg in te slaan. Daaromwas mijn doel voor het gap year om, voordat ik die beslissing nam, zeker te weten of dit echt was wat ik wilde doen.Uiteindelijk besefte ik tijdens mijn gap year dat dit echt de richting was die ik op wilde.
# Een gewone dag in Singapore
Rond 8.30 uur opstaan, ontbijten (toast, ontbijtgranen enzovoort) en je klaarmaken voor de dag.
Vrijwilligerswerk in de ochtend van 9.30 tot 13.00 uur. (Schildpaddenverblijven schoonmaken, hun toestand controleren, vogelkooien schoonmaken enzovoort.)
Lunch van 13.00 tot 14.00 uur.
Vrijwilligerswerk in de middag van 14.00 tot 17.00 uur. (Voer uitdelen, dieren bezighouden en stimuleren, leefomgevingen maken die op de natuur lijken enzovoort.)
Vrije tijd na 17.00 uur. (Als je wilt, kun je ook deelnemen aan nachtelijke reddingsacties.)
# Een gevoel van trots en ontroering dat ik nog nooit eerder had ervaren, overspoelde me.
Als ik erover nadenk, heb ik in mijn leven nog nooit twee weken lang uitsluitend lichamelijk werk gedaan. Buiten werken in de hitte en door muggen worden gebeten was niet gemakkelijk, maartoen ik zag dat mijn inspanningen ervoor zorgden dat veel dieren werden schoongemaakt, gevoerd en gezonder werden,overviel me een gevoel van trots en ontroering dat ik nog nooit eerder had ervaren.
Het klinkt misschien cliché, maar het was een waardevolle ervaring waarin ik zelf heb meegemaakt dat elk dier en elk leven kostbaar is.
In Singapore werkte ik samen met medewerkers van de lokale organisatie, vrijwilligers en studenten die vrijwilligerswerk deden. We hadden dezelfde interesses en zij hadden allemaal meer ervaring dan ik, dus we konden goed met elkaar communiceren en ik heb veel geleerd. Bovendienstond eigenlijk iedereen open voor contact. Als ik een gesprek begon, werden we al snel vrienden en sommigen boden zelfs aan me de stad te laten zien.
Ze wisten meer over de Koreaanse cultuur dan ik, wat volgens mij ook hielp om een band op te bouwen.
Als ik vóór mijn deelname nog aarzelde of me zorgen maakte over een carrièreswitch,streef ik nu vastberaden en recht op mijn doel af: dierenarts worden.
Ik denk dat het belangrijkste resultaat is dat ik zelfvertrouwen en zekerheid heb gekregen.
# Wil je nog meer uit het project halen? Doe mee aan ‘nachtelijke reddingsacties’!
Naast vrijwilligerswerk bij de organisatie kon je, als je dat wilde, samen met lokale medewerkers deelnemen aan nachtelijke reddingsacties.Die ervaring was heel anders en betekenisvol.De reddingsacties beginnen rond 19.00 uur.Je gaat naar de locaties in de volgorde waarin de hulpverzoeken binnenkomen, ontmoet de melder en vangt het wilde dier op dat gered moet worden.
De dieren die gered moeten worden, verschillen per keer. Ik kwam allerlei dieren tegen, zoals varanen, vleermuizen, duiven en pythons.Omdat veel wilde dieren nachtdieren zijn, kwam het ook voor dat dieren die moesten worden vrijgelaten ’s nachts naar buiten werden gebracht en ik ze zelf vrijliet.Het mooiste aan de nachtelijke reddingsacties wasdat ik van dichtbij kon zien hoe de lokale organisatie wilde dieren daadwerkelijk redt. Omdat we samen met de auto reisden, was het bovendien een mooie gelegenheid om het lokale personeel veel vragen te stellen over natuurbescherming en hen beter te leren kennen.
Bovendien beginnen de nachtelijke reddingsacties meestal zonder dat we eerst hebben gegeten, dusstoppen we halverwege bij een restaurant om samen te dineren. Omdat we bij goedkope en heerlijke lokale eettentjes eten, raad ik dit aan aan iedereen die een authentieke lokale ervaring wil.Omdat je bij nachtelijke reddingsacties nooit weet wanneer je terug bent bij de accommodatie, raad ik dit aan aan mensen met een goed uithoudingsvermogen en veel enthousiasme ^^
# Voor toekomstige deelnemers
Dit project staat in principe open voor iedereen, maar hoe meer je weet, hoe meer je eruit kunt halen.Het project is gespecialiseerd in natuurbescherming, enomdat het werk daar volgens vaste patronen verloopt, kunnen deelnemers veel meer leren als ze zich vooraf verdiepen in wilde dieren, bijvoorbeeld met een boek of documentaire.Ik denk dat je dan veel meer kunt leren en meemaken ^^
Na mijn terugkeer las ik allerlei boeken over dit onderwerp. Hoewel de wilde dieren in Korea en Singapore verschillen, zijn de basisprincipes voor het omgaan met wilde dieren en de aandachtspunten vergelijkbaar.
Dankzij het Gap Year-project kon ik de doelen bereiken die ik voor ogen had.Ik denk dat dat lukte omdat ik enigszins wist wat ik wilde doen en in welke activiteiten ik geïnteresseerd was.
Omdat Gap Year een grote verscheidenheid aan projecten aanbiedt, denk ik dat je er het meest uithaalt door goed na te denken over welke activiteiten je bijzonder belangrijk vindt en welke aansluiten bij je toekomstige carrière.
Ook als je niet specifiek geïnteresseerd bent in wilde dieren: verdiep je dan in de activiteiten en ervaringen van anderen als dieren- en milieubescherming je aanspreekt. Ben je geïnteresseerd in cultuur of kunst, probeer dan verwante activiteiten; en als onderwijs je interesseert, doe dan mee aan onderwijsactiviteiten.
Ik denk dat dit zeker oprechter overkomt en later helpt bij sollicitaties voor een baan in een verwant vakgebied ☺
# Mijn Gap Year-tip
- Taal
Vrijwilligerswerk is hoe dan ook lichamelijk werk, dus Engels is niet van het grootste belang. Maar zelfs als je een beetje Engels spreekt, is het handig om vooraf vertrouwd te raken met de Singaporese uitspraak. Het personeel van de organisaties heeft namelijk verschillende nationaliteiten en accenten, en zo kun je hen beter verstaan.Op aanraden van Gap Year zocht ik op YouTube naar Singlish en bekeek ik voor vertrek een paar filmpjes. Die voorbereiding kwam goed van pas.
Ook als je niet goed Engels spreekt, is het lokale personeel zo vriendelijk dat ze graag langzamer en begrijpelijker praten als je zegt dat je het niet begrijpt en dat vraagt. En naar mijn persoonlijke ervaring zijn er bij de lokale organisaties, naast Koreanen... ook veel lokale Singaporese studenten die vrijwilligerswerk doen. Als je met hen samenwerkt, met ze praat en bevriend raakt, verbeter je je Engels veel natuurlijker en wordt het vrijwilligerswerk ook leuker.
Ik denk dat het belangrijk is om niet te verlegen te zijn om zelf op mensen af te stappen en vol vertrouwen een gesprek te beginnen.Zelf sprak ik af met vrienden met wie ik bevriend was geraakt en bracht ik in het weekend tijd met hen door in de stad ☺
- Accommodatie
Tijdens mijn kennismakingsgesprek was me verteld dat de accommodatie niet geweldig was. Misschien viel het daarom mee: het was beter dan ik had verwacht en ik was zelfs opgelucht. Er zijn veel muggen op het terrein, maar gelukkig komen ze nauwelijks in de accommodatie, zodat ik comfortabel kon slapen. De kamers hebben echter alleen ventilatoren. Ik heb het niet snel warm, dus voor mij was dat geen probleem. Als je het snel warm hebt, is het handig om een kleine draagbare ventilator of koelelementen mee te nemen.
- Maaltijden
Het was de eerste keer dat ik een volledig vegetarisch dieet volgde en er waren veel verschillende, lekkere gerechten, dus ik was tevreden. Toch heeft de Singaporese keuken heel eigen smaken, waardoor je soms Koreaans eten kunt missen. Als dat gebeurde, at ik instant rijst, cupnoedels, zeewier enzovoort. Als je kieskeurig bent met eten, kan het handig zijn om je favoriete Koreaanse gerechten mee te nemen (zonder vlees of vis).
- Wat je moet meenemen
Ik had veel te veel ingepakt (ik nam zelfs mijn eigen rubberlaarzen, werkhandschoenen en muggenspray mee ^^;), waardoor mijn bagage zwaar en een beetje onhandig was. Je hoeft dat allemaal niet mee te nemen: comfortabele buitenkleding voor de activiteiten (een lange broek is onmisbaar) en een paar sneakers zijn voldoende.
De wasmachine en het wasmiddel van de accommodatie zijn niet in al te beste staat, dus ik raad aan waspoeder of een wasblok mee te nemen om je kleren te wassen. Als je vaak door muggen wordt gestoken, is het ook handig om, net als ik, zweetabsorberende armhoezen mee te nemen die je armen bedekken (je kunt ze bij Daiso kopen voor ongeveer 2.000 won~).
Ik had muggenspray meegenomen, maar een lokaal product werkt veel beter dan Koreaanse merken. Ik raad daarom sterk aan om er na aankomst op het vliegveld een te kopen bij een buurtwinkel ^^
# Mijn bestemmingen in Singapore
Ik houd eigenlijk meer van natuurschoon en rustige plekken dan van stadsbezienswaardigheden en winkelen, dus in het weekend bezocht ik zulke plekken. De bekende bezienswaardigheden staan uitgebreid in reisgidsen, dus die sla ik over ^^
Weekend van week 1: Johor Bahru, Maleisië
Johor Bahru is een kleine stad in Maleisië die je vanuit Singapore in korte tijd met de bus of trein kunt bereiken. Dankzij de lage kosten van levensonderhoud kon ik goedkoop genieten van een fijn hotel, massages en Maleisisch eten. In het weekend reizen echter veel mensen tussen Johor Bahru en Singapore. Ik raad daarom aan vroeg in de ochtend te vertrekken of de trein te nemen…^^;
Weekend van week 2: Sungei Buloh Wetland Reserve
Dit nationale park heeft bijzonder goed bewaarde wetlands en ligt niet ver van de organisatie. Een lokale medewerker raadde het me ook aan, dus ik ging erheen. In dierentuinen zitten dieren opgesloten in verblijven, maar hier leven de dieren allemaal...in een natuurlijke, ongerepte omgeving, zodat je de echte natuur kunt ervaren. Varano's, apen en krokodillen.Ze leven daar, maar ik heb geen krokodillen gezien. Ik raad deze plek aan aan mensen die, net als ik, van de natuur houden~
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★☆
Mijn ervaring kwam vrijwel precies overeen met wat ik had verwacht. Ik kon meedoen aan allerlei activiteiten, zoals het redden van wilde dieren, dagopvang en voorlichting (educatie buiten de organisatie). Na ongeveer twee weken lag de dagelijkse vrijwilligersroutine echter behoorlijk vast, waardoor de taken repetitief konden gaan aanvoelen. Persoonlijk denk ik dat het na een verblijf van langer dan een maand een beetje saai kan worden.
Wat ik heb geleerd★★★★★
Ik had vooraf niet veel kennis over wilde dieren, maar heb ter plekke veel geleerd door goed te observeren. De dierenartsen, reddingswerkers en anderen die verantwoordelijk waren voor hun eigen werkgebied legden vriendelijk alles uit waar ik nieuwsgierig naar was. Ze deden ook hun best om vrijwilligers aan allerlei activiteiten te laten deelnemen. Hoewel mijn verblijf kort was, heb ik daardoor veel kunnen leren.
Omgeving★★★☆☆
Natuurlijk moet je, omdat het een vrijwilligersorganisatie is, bepaalde ongemakken accepteren. Ik werd echter erg vaak door muggen gestoken en dat vond ik het vervelendst. Toch waren de toiletten en douches redelijk in orde en sliep ik comfortabel in de accommodatie.
Veiligheid★★★★★
Singapore zelf is een erg veilige plek. De organisatie lag ver van de stad en er waren geen huizen in de buurt, dus het voelde er heel veilig. Er waren medewerkers ter plaatse die in de kamer direct naast de mijne sliepen, wat ook geruststellend was.
Vrije tijd★★★★☆
De officiële vrijwilligersuren eindigen om 17.00 uur, dus doordeweeks kun je daarna volop activiteiten ondernemen als je wilt. In het weekend ben je gegarandeerd vrij, dus ik ben zelfs naar Maleisië geweest. Als je weinig uithoudingsvermogen hebt, raad ik je aan om ’s avonds te rusten en weer op krachten te komen.
.jpg "wp_sv34 (1).jpg")
Omdat gap-yearprogramma’s een grote verscheidenheid aan projecten bieden, denk ik dat zorgvuldig kiezen voor welke activiteiten ik bijzonder enthousiast ben en welke aansluiten bij mijn toekomstige carrière de beste manier is om er het meeste uit te halen. Vrijwilligerswerk om zeldzame, gewonde wilde dieren in Singapore te redden Kim Nari, deelnemer aan een gap year (gapper) (28, kantoormedewerker) / gap year van 2 weken |
# Ik besloot op zoek te gaan naar relevant vrijwilligerswerk om praktijkervaring op te doen
Hallo, ik ben Kim Nari. Ik nam deel aan dit gap-yearproject omdat ik wildlife-dierenarts wil worden. Ik vind het heel belangrijk om alles uit te proberen, dus mensen zeggen vaak dat ik actief en sociaal ben. Mijn hobby’s zijn freediven en lezen. ^^
Ik ben oorspronkelijk afgestudeerd in bedrijfskunde en werkte in de financiële administratie, maarik raakte gedesillusioneerd door mijn baan en werkplek en besloot na te gaan wat ik echt leuk vind. Daardoor ging ik nadenken over natuurbescherming.Om erachter te komen of ik echt in deze sector wilde werken, zocht ik naar vrijwilligerswerk om praktijkervaring op te doen
Zo kwam ik gap-yearprogramma’s tegen.
* Omdat Kim Nari graag een grote verandering wilde, kreeg ze dagelijks persoonlijke 1-op-1-opdrachten rond zelfstandigheid en zelfvertrouwen. Ook kreeg ze een gap-yeardagboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Tijdens mijn gap year besefte ik dat dit echt de richting was die ik op wilde.
Omdat ik tijdens mijn studie een jaar als uitwisselingsstudent in Nederland heb doorgebracht, maakte ik me helemaal geen zorgen over een verblijf van twee weken. Ik denk: ‘Als je het eenmaal probeert, kun je alles aan.’ Dus ook als je je in het begin zorgen maakt,
denk ik dat het belangrijk is om het gewoon te proberen.
Voor vertrekbekeek ik de video’s in de wekelijkse e-mails van Korea Gap Yearen las ik ook het oriëntatiemateriaal.(*Redactie: Voor vertrek sturen we video’s met allerlei informatie over het gap year en de mentale voorbereiding.)
Ik bekeek ook vluchtig de officiële website van de lokale organisatie waar ik zou verblijven. Je kunt daar vooraf precies zien wat voor plek het is waar je vrijwilligerswerk gaat doen,
en volgens mij helpt dat om je zorgen te verminderen.
Het was een ingrijpende beslissing om mijn baan en de studies die ik had gevolgd op te geven en een nieuwe weg in te slaan. Daaromwas mijn doel voor het gap year om, voordat ik die beslissing nam, zeker te weten of dit echt was wat ik wilde doen.Uiteindelijk besefte ik tijdens mijn gap year dat dit echt de richting was die ik op wilde.
# Een gewone dag in Singapore
Rond 8.30 uur opstaan, ontbijten (toast, ontbijtgranen enzovoort) en je klaarmaken voor de dag.
Vrijwilligerswerk in de ochtend van 9.30 tot 13.00 uur. (Schildpaddenverblijven schoonmaken, hun toestand controleren, vogelkooien schoonmaken enzovoort.)
Lunch van 13.00 tot 14.00 uur.
Vrijwilligerswerk in de middag van 14.00 tot 17.00 uur. (Voer uitdelen, dieren bezighouden en stimuleren, leefomgevingen maken die op de natuur lijken enzovoort.)
Vrije tijd na 17.00 uur. (Als je wilt, kun je ook deelnemen aan nachtelijke reddingsacties.)
# Een gevoel van trots en ontroering dat ik nog nooit eerder had ervaren, overspoelde me.
Als ik erover nadenk, heb ik in mijn leven nog nooit twee weken lang uitsluitend lichamelijk werk gedaan. Buiten werken in de hitte en door muggen worden gebeten was niet gemakkelijk, maartoen ik zag dat mijn inspanningen ervoor zorgden dat veel dieren werden schoongemaakt, gevoerd en gezonder werden,overviel me een gevoel van trots en ontroering dat ik nog nooit eerder had ervaren.
Het klinkt misschien cliché, maar het was een waardevolle ervaring waarin ik zelf heb meegemaakt dat elk dier en elk leven kostbaar is.
In Singapore werkte ik samen met medewerkers van de lokale organisatie, vrijwilligers en studenten die vrijwilligerswerk deden. We hadden dezelfde interesses en zij hadden allemaal meer ervaring dan ik, dus we konden goed met elkaar communiceren en ik heb veel geleerd. Bovendienstond eigenlijk iedereen open voor contact. Als ik een gesprek begon, werden we al snel vrienden en sommigen boden zelfs aan me de stad te laten zien.
Ze wisten meer over de Koreaanse cultuur dan ik, wat volgens mij ook hielp om een band op te bouwen.
Als ik vóór mijn deelname nog aarzelde of me zorgen maakte over een carrièreswitch,streef ik nu vastberaden en recht op mijn doel af: dierenarts worden.
Ik denk dat het belangrijkste resultaat is dat ik zelfvertrouwen en zekerheid heb gekregen.
# Wil je nog meer uit het project halen? Doe mee aan ‘nachtelijke reddingsacties’!
Naast vrijwilligerswerk bij de organisatie kon je, als je dat wilde, samen met lokale medewerkers deelnemen aan nachtelijke reddingsacties.Die ervaring was heel anders en betekenisvol.De reddingsacties beginnen rond 19.00 uur.Je gaat naar de locaties in de volgorde waarin de hulpverzoeken binnenkomen, ontmoet de melder en vangt het wilde dier op dat gered moet worden.
De dieren die gered moeten worden, verschillen per keer. Ik kwam allerlei dieren tegen, zoals varanen, vleermuizen, duiven en pythons.Omdat veel wilde dieren nachtdieren zijn, kwam het ook voor dat dieren die moesten worden vrijgelaten ’s nachts naar buiten werden gebracht en ik ze zelf vrijliet.Het mooiste aan de nachtelijke reddingsacties wasdat ik van dichtbij kon zien hoe de lokale organisatie wilde dieren daadwerkelijk redt. Omdat we samen met de auto reisden, was het bovendien een mooie gelegenheid om het lokale personeel veel vragen te stellen over natuurbescherming en hen beter te leren kennen.
Bovendien beginnen de nachtelijke reddingsacties meestal zonder dat we eerst hebben gegeten, dusstoppen we halverwege bij een restaurant om samen te dineren. Omdat we bij goedkope en heerlijke lokale eettentjes eten, raad ik dit aan aan iedereen die een authentieke lokale ervaring wil.Omdat je bij nachtelijke reddingsacties nooit weet wanneer je terug bent bij de accommodatie, raad ik dit aan aan mensen met een goed uithoudingsvermogen en veel enthousiasme ^^
# Voor toekomstige deelnemers
Dit project staat in principe open voor iedereen, maar hoe meer je weet, hoe meer je eruit kunt halen.Het project is gespecialiseerd in natuurbescherming, enomdat het werk daar volgens vaste patronen verloopt, kunnen deelnemers veel meer leren als ze zich vooraf verdiepen in wilde dieren, bijvoorbeeld met een boek of documentaire.Ik denk dat je dan veel meer kunt leren en meemaken ^^
Na mijn terugkeer las ik allerlei boeken over dit onderwerp. Hoewel de wilde dieren in Korea en Singapore verschillen, zijn de basisprincipes voor het omgaan met wilde dieren en de aandachtspunten vergelijkbaar.
Dankzij het Gap Year-project kon ik de doelen bereiken die ik voor ogen had.Ik denk dat dat lukte omdat ik enigszins wist wat ik wilde doen en in welke activiteiten ik geïnteresseerd was.
Omdat Gap Year een grote verscheidenheid aan projecten aanbiedt, denk ik dat je er het meest uithaalt door goed na te denken over welke activiteiten je bijzonder belangrijk vindt en welke aansluiten bij je toekomstige carrière.
Ook als je niet specifiek geïnteresseerd bent in wilde dieren: verdiep je dan in de activiteiten en ervaringen van anderen als dieren- en milieubescherming je aanspreekt. Ben je geïnteresseerd in cultuur of kunst, probeer dan verwante activiteiten; en als onderwijs je interesseert, doe dan mee aan onderwijsactiviteiten.
Ik denk dat dit zeker oprechter overkomt en later helpt bij sollicitaties voor een baan in een verwant vakgebied ☺
# Mijn Gap Year-tip
- Taal
Vrijwilligerswerk is hoe dan ook lichamelijk werk, dus Engels is niet van het grootste belang. Maar zelfs als je een beetje Engels spreekt, is het handig om vooraf vertrouwd te raken met de Singaporese uitspraak. Het personeel van de organisaties heeft namelijk verschillende nationaliteiten en accenten, en zo kun je hen beter verstaan.Op aanraden van Gap Year zocht ik op YouTube naar Singlish en bekeek ik voor vertrek een paar filmpjes. Die voorbereiding kwam goed van pas.
Ook als je niet goed Engels spreekt, is het lokale personeel zo vriendelijk dat ze graag langzamer en begrijpelijker praten als je zegt dat je het niet begrijpt en dat vraagt. En naar mijn persoonlijke ervaring zijn er bij de lokale organisaties, naast Koreanen... ook veel lokale Singaporese studenten die vrijwilligerswerk doen. Als je met hen samenwerkt, met ze praat en bevriend raakt, verbeter je je Engels veel natuurlijker en wordt het vrijwilligerswerk ook leuker.
Ik denk dat het belangrijk is om niet te verlegen te zijn om zelf op mensen af te stappen en vol vertrouwen een gesprek te beginnen.Zelf sprak ik af met vrienden met wie ik bevriend was geraakt en bracht ik in het weekend tijd met hen door in de stad ☺
- Accommodatie
Tijdens mijn kennismakingsgesprek was me verteld dat de accommodatie niet geweldig was. Misschien viel het daarom mee: het was beter dan ik had verwacht en ik was zelfs opgelucht. Er zijn veel muggen op het terrein, maar gelukkig komen ze nauwelijks in de accommodatie, zodat ik comfortabel kon slapen. De kamers hebben echter alleen ventilatoren. Ik heb het niet snel warm, dus voor mij was dat geen probleem. Als je het snel warm hebt, is het handig om een kleine draagbare ventilator of koelelementen mee te nemen.
- Maaltijden
Het was de eerste keer dat ik een volledig vegetarisch dieet volgde en er waren veel verschillende, lekkere gerechten, dus ik was tevreden. Toch heeft de Singaporese keuken heel eigen smaken, waardoor je soms Koreaans eten kunt missen. Als dat gebeurde, at ik instant rijst, cupnoedels, zeewier enzovoort. Als je kieskeurig bent met eten, kan het handig zijn om je favoriete Koreaanse gerechten mee te nemen (zonder vlees of vis).
- Wat je moet meenemen
Ik had veel te veel ingepakt (ik nam zelfs mijn eigen rubberlaarzen, werkhandschoenen en muggenspray mee ^^;), waardoor mijn bagage zwaar en een beetje onhandig was. Je hoeft dat allemaal niet mee te nemen: comfortabele buitenkleding voor de activiteiten (een lange broek is onmisbaar) en een paar sneakers zijn voldoende.
De wasmachine en het wasmiddel van de accommodatie zijn niet in al te beste staat, dus ik raad aan waspoeder of een wasblok mee te nemen om je kleren te wassen. Als je vaak door muggen wordt gestoken, is het ook handig om, net als ik, zweetabsorberende armhoezen mee te nemen die je armen bedekken (je kunt ze bij Daiso kopen voor ongeveer 2.000 won~).
Ik had muggenspray meegenomen, maar een lokaal product werkt veel beter dan Koreaanse merken. Ik raad daarom sterk aan om er na aankomst op het vliegveld een te kopen bij een buurtwinkel ^^
# Mijn bestemmingen in Singapore
Ik houd eigenlijk meer van natuurschoon en rustige plekken dan van stadsbezienswaardigheden en winkelen, dus in het weekend bezocht ik zulke plekken. De bekende bezienswaardigheden staan uitgebreid in reisgidsen, dus die sla ik over ^^
Weekend van week 1: Johor Bahru, Maleisië
Johor Bahru is een kleine stad in Maleisië die je vanuit Singapore in korte tijd met de bus of trein kunt bereiken. Dankzij de lage kosten van levensonderhoud kon ik goedkoop genieten van een fijn hotel, massages en Maleisisch eten. In het weekend reizen echter veel mensen tussen Johor Bahru en Singapore. Ik raad daarom aan vroeg in de ochtend te vertrekken of de trein te nemen…^^;
Weekend van week 2: Sungei Buloh Wetland Reserve
Dit nationale park heeft bijzonder goed bewaarde wetlands en ligt niet ver van de organisatie. Een lokale medewerker raadde het me ook aan, dus ik ging erheen. In dierentuinen zitten dieren opgesloten in verblijven, maar hier leven de dieren allemaal...in een natuurlijke, ongerepte omgeving, zodat je de echte natuur kunt ervaren. Varano's, apen en krokodillen.Ze leven daar, maar ik heb geen krokodillen gezien. Ik raad deze plek aan aan mensen die, net als ik, van de natuur houden~
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★☆
Mijn ervaring kwam vrijwel precies overeen met wat ik had verwacht. Ik kon meedoen aan allerlei activiteiten, zoals het redden van wilde dieren, dagopvang en voorlichting (educatie buiten de organisatie). Na ongeveer twee weken lag de dagelijkse vrijwilligersroutine echter behoorlijk vast, waardoor de taken repetitief konden gaan aanvoelen. Persoonlijk denk ik dat het na een verblijf van langer dan een maand een beetje saai kan worden.
Wat ik heb geleerd★★★★★
Ik had vooraf niet veel kennis over wilde dieren, maar heb ter plekke veel geleerd door goed te observeren. De dierenartsen, reddingswerkers en anderen die verantwoordelijk waren voor hun eigen werkgebied legden vriendelijk alles uit waar ik nieuwsgierig naar was. Ze deden ook hun best om vrijwilligers aan allerlei activiteiten te laten deelnemen. Hoewel mijn verblijf kort was, heb ik daardoor veel kunnen leren.
Omgeving★★★☆☆
Natuurlijk moet je, omdat het een vrijwilligersorganisatie is, bepaalde ongemakken accepteren. Ik werd echter erg vaak door muggen gestoken en dat vond ik het vervelendst. Toch waren de toiletten en douches redelijk in orde en sliep ik comfortabel in de accommodatie.
Veiligheid★★★★★
Singapore zelf is een erg veilige plek. De organisatie lag ver van de stad en er waren geen huizen in de buurt, dus het voelde er heel veilig. Er waren medewerkers ter plaatse die in de kamer direct naast de mijne sliepen, wat ook geruststellend was.
Vrije tijd★★★★☆
De officiële vrijwilligersuren eindigen om 17.00 uur, dus doordeweeks kun je daarna volop activiteiten ondernemen als je wilt. In het weekend ben je gegarandeerd vrij, dus ik ben zelfs naar Maleisië geweest. Als je weinig uithoudingsvermogen hebt, raad ik je aan om ’s avonds te rusten en weer op krachten te komen.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
