Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Kreeg meer zelfvertrouwen en werd tevredener met het leven #De Engelse vaardigheden verbeterd en meer zelfvertrouwen gekregen #Geluk, en verliefd geworden op de Filipijnen
Als ik over mezelf nadenk, voel ik me tevreden met mijn leven.Misschien komt het doordat mijn zelfvertrouwen is gegroeid. Mijn Engels is verbeterd en ik vind het nu leuk om Engels te gebruiken, Ik ben zo trots als ik Engels vanzelf begrijp. Ik zoek films in het Engels op, probeer de dialogen hardop mee te lezen en merk dat mijn blik enorm is verruimd.
Op een ontspannen manier Engels studeren — dat is het!
Kim Jeong-yeon, deelnemer aan een tussenjaarprogramma (‘Gapper’), 25 jaar, universiteitsstudent / tussenjaar van 12 weken |
Ik heb een heel bijzondere en betekenisvolle tijd gehad.
Hallo, ik ben Kim Jeong-yeon.
Tijdens mijn tussenjaar volgde ik een taalstudieprogramma van drie maanden op de Filipijnen,Omdat ik er al lang van droomde om in het buitenland te studeren, was het een heel bijzondere en betekenisvolle tijd.
In eerste instantie was ik van plan om in de VS te studeren, maar dat bleek duurder dan ik dacht. Daarom zocht ik naar een efficiëntere optie die binnen mijn budget paste en koos ik voor de Filipijnen.Nu ik er geweest ben, ben ik erg gehecht geraakt aan de Filipijnen. Ik kan niet ophouden mijn omgeving enthousiast over het tussenjaarprogramma te vertellen.
Er waren twee opties voor taalstudie op de Filipijnen. Voordat ik een keuze maakte, bleef ik twijfelen en overleggen over wat het beste bij me paste. Omdat ik liever met plezier wilde leren dan een streng programma volgen, koos ik voor cursus A.Ik vond het fijn dat je op de Filipijnen, anders dan in andere landen, individuele lessen kunt volgen. En omdat zelfvertrouwen opbouwen een van mijn doelen was, dacht ik dat dit programma goed bij me paste.
* Omdat Kim Jeong-yeon graag aan zichzelf wilde werken, kreeg ze dagelijks persoonlijke opdrachten op maat rond zelfreflectie, zelfvertrouwen en loopbaanplanning na het tussenjaar. Ook kreeg ze een ‘tussenjaardagboek’ om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
Het enige wat ik wilde, was goed Engels kunnen spreken, maar ik durfde niet zelf het woord te nemen.
Ik had er al lang naar verlangd om in het buitenland te studeren, dus ik maakte me niet veel zorgen over mijn vertrek uit Korea. Ik vroeg me alleen af of mijn zonneallergie geen problemen zou geven in het tropische klimaat van de Filipijnen. Een langer verblijf schrikte me niet af. Ik was juist enthousiast en wilde snel vertrekken om daar te wonen, in plaats van er alleen op reis te gaan.
Nadat ik had besloten te gaan, moest ik mijn gezondheid controleren. In het buitenland kun je niet altijd meteen behandeld worden, zoals in Korea, en is het risico op infectieziekten mogelijk groter. Daarom haalde ik de benodigde vaccinaties, ging ik naar de tandarts voor controle en liet ik mijn verstandskiezen trekken, iets waar ik eerder te bang voor was. Daarna maakte ik me klaar met dagelijkse benodigdheden voor drie maanden, studeerde ik de basisgrammatica van het Engels en zocht ik via YouTube informatie op over Engels en de Filipijnen.
Persoonlijk wilde ik tijdens dit tussenjaar zelfvertrouwen opbouwen. Ik studeer al Engels sinds mijn schooltijd, maar dat was vooral gericht op toetsen. Wanneer ik daadwerkelijk naar het buitenland ging of in Korea buitenlanders ontmoette, had ik weinig zelfvertrouwen. Ik wist de woorden wel, maar kreeg ze niet gemakkelijk over mijn lippen.Het enige wat ik wilde, was goed Engels kunnen spreken, maar ik durfde niet zelf het woord te nemen.
Op de Filipijnen leggen docenten dingen uit die ik eigenlijk al weet. Maar omdat ik de Engelse termen niet kende, dacht ik dat ik er niets van wist en volgde ik de lessen met die instelling. Doordat ik op dat niveau begon, kon ik mijn vaardigheden stap voor stap opbouwen.
Een dag op de Filipijnen
Het eerste lesuur begint om 8 uur. Daarvoor ontbijt je en maak je je klaar voor de les. Van 8 tot 12 uur zijn er vijf lessen van 45 minuten, met pauzes van 5 minuten. De lunch is van 12 tot 1 uur. De meeste mensen eten 20 à 30 minuten, maar terwijl ik in Korea de lunchtijd zo kort mogelijk zou houden, praat je daar met vrienden en eet je lachend samen. Je hebt dus een ontspannen lunch.
Daarna gebruik je de resterende tijd om in de studiezaal huiswerk te maken of een dutje te doen op je kamer. Om 13.00 uur begint dan het zesde lesuur. Ook de lessen daarna duren 45 minuten en om 17.00 uur zijn alle lessen afgelopen. Ik volgde cursus A en had 8 van de 10 lesuren les, met pauzes tussen de lessen.
Dat verschilt per student, dus je kunt zelf je planning maken. Op vrijdag zijn er groepspresentaties, vergelijkbaar met die in Korea. Studenten van verschillende niveaus worden bij elkaar gezet, maken een script over een opgegeven onderwerp, bereiden dat samen voor en presenteren het daarna.In het begin kan dat best een beetje zwaar zijn, maar je leert er veel vrienden door kennen. En dankzij de hulp bij het schrijven en presenteren gingen mijn vaardigheden vooruit.
Misschien blijft het zo goed in je geheugen omdat je een andere taal gebruikt en je aandachtig naar elkaars gesprekken luistert.
Tijdens dit tussenjaar heb ik veel vrienden gemaakt: iemand die lange tijd kok was in een bekend restaurant en ontslag nam om een eigen restaurant te openen; iemand die zich voorbereidde op het Engelse examen om piloot te worden; iemand die verlof nam bij een groot bedrijf om na te jagen wat diegene echt wilde; een stel dat samen Engels kwam leren; mensen die Engels studeerden om tijdens een werkvakantie geld te verdienen; een moeder die met haar zesjarige zoon was gekomen; iemand die de Filipijnen zo leuk vond dat diegene uiteindelijk op de school ging werken; jonge vrienden die samen tijdens hun vakantie Engels kwamen studeren, en nog veel meer.Het is verrassend dat ik ze allemaal nog weet. In korte tijd kon ik hechte banden met hen opbouwen.
Misschien is het zo memorabel omdat we niet zomaar wat praatten, maar een andere taal gebruikten en goed naar elkaars gesprekken moesten luisteren.De schattige kleintjes die voor de school wonen en de vrienden die altijd mijn naam riepen en naar me toe renden zodra ze me zagen. En de baristavrienden die werkten in het café waar ik vaak kwam — iedereen was zo aardig en hartelijk.Misschien vond ik het moeilijk om de Filipijnen te verlaten vanwege de vrienden die ik daar had gemaakt.
# Ik dacht zelfs: ‘Ik leef.’
Toen ik nog in Korea was, vonden mensen me excentriek omdat ik altijd iets wilde ondernemen, uitdagingen leuk vond en uit een vast patroon wilde breken. Maar toen ik hier kwam, ontdekte ik dat iedereen net als ik was,Iedereen wilde zichzelf verder ontwikkelen en er waren veel mensen die, zelfs als ze geen Engels konden spreken, zich bleven inspannen om te veranderen.Met zulke mensen op dezelfde plek zijn maakte praten leuk. En samen met hen studeren en reizen — hoe cliché het ook klinkt — heeft me echt‘het gevoel gegeven dat ik leef.’
Ik had er een hekel aan dat me voortdurend werd verteld wat ik moest doen en dat ik vastzat aan de maatschappelijke agenda’s van Korea. Op momenten dat ik erg gevoelig was, verviel ik in diepe zelftwijfel en vroeg ik me af of ik mijn leven wel goed leidde en alles wel goed deed. Maar ik besefte dat mijn waarden eigenlijk heel gewoon zijn.
Dat besefte ik. Mensen zeggen dat leeftijd er niet toe doet bij het leren, maar als je op latere leeftijd echt begint te studeren, kun je denken dat het je niet lukt en je zorgen maken over de veel jongere mensen om je heen en of je het tempo wel kunt bijhouden. Maar die zorgen waren volkomen zinloos. Toen ik een Japanse grootvader van in de zestig steeds in de bibliotheek zag studeren, besefte ik hoe dwaas ik was geweest.Ik heb geleerd dat je iets wat je zelf wilt doen en waarmee je anderen geen kwaad doet, altijd moet proberen. Daar is helemaal niets verkeerd aan.
# Voor toekomstige deelnemers
Het is goed om ambitieus te zijn en uitdagingen aan te gaan, maar je gezondheid moet dat wel mogelijk maken. Als je ziek bent, kun je niet studeren of plezier maken. Zelfs als je in Korea nooit verkouden bent geweest, is je immuunsysteem niet altijd sterk wanneer je terechtkomt op een plek met ander eten, ander weer en een andere omgeving.
Houd je gezondheid altijd in de gaten en doe regelmatig lichte oefeningen. Ik zag een vriend die wekenlang worstelde doordat hij slecht at, en iemand anders die onderweg gewond raakte en in het gips moest.Je wilt in beperkte tijd doen wat je graag wilt, maar het is zo jammer als je lichaam niet meewerkt, toch?
# Ik denk niet dat ik ooit zal vergeten dat ik dacht: ‘Kan mijn zelfvertrouwen zó groot worden?’
Als ik over mezelf nadacht, kon ik tevreden zijn met mijn leven.Misschien komt het doordat mijn zelfvertrouwen is gegroeid: mijn Engels is verbeterd, ik vind het nu leuk om het te gebruiken en als ik Engels vanzelf begrijp, geeft dat me een trots gevoel. Ik zoek films in het Engels op, probeer de dialogen mee te lezen en merk dat zelfs mijn blik enorm is verruimd.
Ik wilde zonder vooroordelen naar de wereld kijken en heb het gevoel dat ik daar min of meer in geslaagd ben. Doordat ik lange tijd in een ander land woonde in plaats van er alleen op reis te gaan, kon ik de geschiedenis en cultuur ervan bestuderen en mijn kennis verrijken. Deze mooie herinneringen zullen mettertijd misschien wat vervagen, maar‘Ik denk niet dat ik ooit zal vergeten dat ik dacht: “Kan mijn zelfvertrouwen zó groot worden?”’
# Mijn tips voor een tussenjaar
- Taal
Hoewel je vanaf het allereerste begin kunt leren, neem je de stof sneller op als je van tevoren de basis van gesprekken en wat grammatica bestudeert.
Als de cursus gericht is op gesprekken en niet op certificering, hoef je je niet onder druk te voelen staan—kom gewoon hierheen en doe je best.
- Accommodatie
Van eind juni tot begin augustus verblijven er veel basisschoolleerlingen en jongere kinderen. Uit mijn ervaring sinds april is de slaapzaal in die periode lawaaieriger en minder goed onderhouden dan in andere maanden.
- Maaltijden
De brunch wordt 's ochtends geserveerd en de lunch en het avondeten bestaan voornamelijk uit Koreaans eten. Als Koreaan had ik daar niet veel problemen mee, maar buitenlanders klaagden er blijkbaar veel over. Er worden bijna elke dag rijst en kimchi geserveerd, dus tenzij je erg gevoelig bent voor smaak of geur, zijn de Koreaanse maaltijden in de Filipijnen prima.
- Wat je moet meenemen
Bij winkels in de buurt kun je bijna alles goedkoper kopen dan in Korea. De kwaliteit en het ontwerp zijn misschien niet geweldig, maar voor het dagelijks leven is dat geen probleem.
# Mijn persoonlijke bestemmingen in de Filipijnen
Ik raad canyoning in Kawasan van harte aan. Je wandelt door de kloof en springt onderweg op verschillende plekken het water in. Als je met vrienden gaat, zullen jullie veel lachen. En omdat het best uitdagend is, zul je ook trots op jezelf zijn.
Mensen combineren Kawasan, Moalboal en Oslob meestal tot een reis van twee dagen en één nacht; door ze samen te bezoeken, is het lichamelijk en financieel minder zwaar. Het ligt ver van Cebu, dus je moet rekenen op ongeveer vijf uur rijden. Vrienden die er in één dag heen en terug zijn geweest, vonden dat erg vermoeiend. Als je er een overnachting bij boekt, kun je op de eerste dag activiteiten doen en op de tweede dag naar Oslob gaan om walvishaaien te zien. Wanneer een walvishaai op je afkomt, kan dat angstaanjagend zijn, maar de dieren glijden rustig langs je heen alsof ze spelen. Wees dus niet te bang; ik raad je aan deze bijzondere ervaring eens mee te maken.
Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
Doordeweeks studeerde ik hard en in het weekend had ik plezier. Ik denk dat ik beide goed heb gedaan, dus geef ik een hoge beoordeling.
Leren ★★★★★
Het lesprogramma lijkt goed samengesteld. Er is precies de juiste verhouding tussen privélessen en groepslessen, waardoor ik zowel het Engels uit de lessen als het alledaagse Engels dat ik oppikte terwijl ik tijd doorbracht met klasgenoten onder de knie kreeg.
Omgeving ★★★☆☆
Er zijn veel te veel insecten. Ik raad je sterk aan om nooit op je kamer te eten. Als je toch eet, doe het dan snel; anders moet je samen met de insecten leven.
Veiligheid ★★★☆☆
Ik had gehoord dat de omgeving waar de school ligt niet erg gevaarlijk is. Dat klopt. Bewakers controleren altijd je identiteitsbewijs voordat ze de deur openen en patrouilleren bij de slaapzaal en de poorten, dus zelfs laat op de avond voelde ik me niet onveilig. Op straat buiten de school of bij toeristische plekken is het voor de lokale bevolking echter duidelijk dat we buitenlanders zijn, waardoor we altijd het risico lopen doelwit van criminaliteit te worden. Er kunnen dus incidenten gebeuren, ook als je voorzichtig bent. Volgens mij kun je het beste in groepen gaan in plaats van alleen.
Vrije tijd ★★★★☆
Na de lessen heb je, zodra je je huiswerk en zelfstudie hebt afgerond, de rest van de tijd vrij. Je bepaalt zelf hoe je je vrije tijd besteedt, dus sommige mensen zeggen misschien dat ze geen vrije tijd hadden. Ik vond leren terwijl ik met vrienden omging effectief, dus behalve in weken met examens bracht ik mijn vrije tijd meestal met vrienden door. Ik was erg blij dat ik kon genieten van de ontspanning die ik in Korea altijd als een luxe had beschouwd.
Als ik over mezelf nadenk, voel ik me tevreden met mijn leven.Misschien komt het doordat mijn zelfvertrouwen is gegroeid. Mijn Engels is verbeterd en ik vind het nu leuk om Engels te gebruiken, Ik ben zo trots als ik Engels vanzelf begrijp. Ik zoek films in het Engels op, probeer de dialogen hardop mee te lezen en merk dat mijn blik enorm is verruimd.
Op een ontspannen manier Engels studeren — dat is het!
Kim Jeong-yeon, deelnemer aan een tussenjaarprogramma (‘Gapper’), 25 jaar, universiteitsstudent / tussenjaar van 12 weken |
Ik heb een heel bijzondere en betekenisvolle tijd gehad.
Hallo, ik ben Kim Jeong-yeon.
Tijdens mijn tussenjaar volgde ik een taalstudieprogramma van drie maanden op de Filipijnen,Omdat ik er al lang van droomde om in het buitenland te studeren, was het een heel bijzondere en betekenisvolle tijd.
In eerste instantie was ik van plan om in de VS te studeren, maar dat bleek duurder dan ik dacht. Daarom zocht ik naar een efficiëntere optie die binnen mijn budget paste en koos ik voor de Filipijnen.Nu ik er geweest ben, ben ik erg gehecht geraakt aan de Filipijnen. Ik kan niet ophouden mijn omgeving enthousiast over het tussenjaarprogramma te vertellen.
Er waren twee opties voor taalstudie op de Filipijnen. Voordat ik een keuze maakte, bleef ik twijfelen en overleggen over wat het beste bij me paste. Omdat ik liever met plezier wilde leren dan een streng programma volgen, koos ik voor cursus A.Ik vond het fijn dat je op de Filipijnen, anders dan in andere landen, individuele lessen kunt volgen. En omdat zelfvertrouwen opbouwen een van mijn doelen was, dacht ik dat dit programma goed bij me paste.
* Omdat Kim Jeong-yeon graag aan zichzelf wilde werken, kreeg ze dagelijks persoonlijke opdrachten op maat rond zelfreflectie, zelfvertrouwen en loopbaanplanning na het tussenjaar. Ook kreeg ze een ‘tussenjaardagboek’ om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
Het enige wat ik wilde, was goed Engels kunnen spreken, maar ik durfde niet zelf het woord te nemen.
Ik had er al lang naar verlangd om in het buitenland te studeren, dus ik maakte me niet veel zorgen over mijn vertrek uit Korea. Ik vroeg me alleen af of mijn zonneallergie geen problemen zou geven in het tropische klimaat van de Filipijnen. Een langer verblijf schrikte me niet af. Ik was juist enthousiast en wilde snel vertrekken om daar te wonen, in plaats van er alleen op reis te gaan.
Nadat ik had besloten te gaan, moest ik mijn gezondheid controleren. In het buitenland kun je niet altijd meteen behandeld worden, zoals in Korea, en is het risico op infectieziekten mogelijk groter. Daarom haalde ik de benodigde vaccinaties, ging ik naar de tandarts voor controle en liet ik mijn verstandskiezen trekken, iets waar ik eerder te bang voor was. Daarna maakte ik me klaar met dagelijkse benodigdheden voor drie maanden, studeerde ik de basisgrammatica van het Engels en zocht ik via YouTube informatie op over Engels en de Filipijnen.
Persoonlijk wilde ik tijdens dit tussenjaar zelfvertrouwen opbouwen. Ik studeer al Engels sinds mijn schooltijd, maar dat was vooral gericht op toetsen. Wanneer ik daadwerkelijk naar het buitenland ging of in Korea buitenlanders ontmoette, had ik weinig zelfvertrouwen. Ik wist de woorden wel, maar kreeg ze niet gemakkelijk over mijn lippen.Het enige wat ik wilde, was goed Engels kunnen spreken, maar ik durfde niet zelf het woord te nemen.
Op de Filipijnen leggen docenten dingen uit die ik eigenlijk al weet. Maar omdat ik de Engelse termen niet kende, dacht ik dat ik er niets van wist en volgde ik de lessen met die instelling. Doordat ik op dat niveau begon, kon ik mijn vaardigheden stap voor stap opbouwen.
Een dag op de Filipijnen
Het eerste lesuur begint om 8 uur. Daarvoor ontbijt je en maak je je klaar voor de les. Van 8 tot 12 uur zijn er vijf lessen van 45 minuten, met pauzes van 5 minuten. De lunch is van 12 tot 1 uur. De meeste mensen eten 20 à 30 minuten, maar terwijl ik in Korea de lunchtijd zo kort mogelijk zou houden, praat je daar met vrienden en eet je lachend samen. Je hebt dus een ontspannen lunch.
Daarna gebruik je de resterende tijd om in de studiezaal huiswerk te maken of een dutje te doen op je kamer. Om 13.00 uur begint dan het zesde lesuur. Ook de lessen daarna duren 45 minuten en om 17.00 uur zijn alle lessen afgelopen. Ik volgde cursus A en had 8 van de 10 lesuren les, met pauzes tussen de lessen.
Dat verschilt per student, dus je kunt zelf je planning maken. Op vrijdag zijn er groepspresentaties, vergelijkbaar met die in Korea. Studenten van verschillende niveaus worden bij elkaar gezet, maken een script over een opgegeven onderwerp, bereiden dat samen voor en presenteren het daarna.In het begin kan dat best een beetje zwaar zijn, maar je leert er veel vrienden door kennen. En dankzij de hulp bij het schrijven en presenteren gingen mijn vaardigheden vooruit.
Misschien blijft het zo goed in je geheugen omdat je een andere taal gebruikt en je aandachtig naar elkaars gesprekken luistert.
Tijdens dit tussenjaar heb ik veel vrienden gemaakt: iemand die lange tijd kok was in een bekend restaurant en ontslag nam om een eigen restaurant te openen; iemand die zich voorbereidde op het Engelse examen om piloot te worden; iemand die verlof nam bij een groot bedrijf om na te jagen wat diegene echt wilde; een stel dat samen Engels kwam leren; mensen die Engels studeerden om tijdens een werkvakantie geld te verdienen; een moeder die met haar zesjarige zoon was gekomen; iemand die de Filipijnen zo leuk vond dat diegene uiteindelijk op de school ging werken; jonge vrienden die samen tijdens hun vakantie Engels kwamen studeren, en nog veel meer.Het is verrassend dat ik ze allemaal nog weet. In korte tijd kon ik hechte banden met hen opbouwen.
Misschien is het zo memorabel omdat we niet zomaar wat praatten, maar een andere taal gebruikten en goed naar elkaars gesprekken moesten luisteren.De schattige kleintjes die voor de school wonen en de vrienden die altijd mijn naam riepen en naar me toe renden zodra ze me zagen. En de baristavrienden die werkten in het café waar ik vaak kwam — iedereen was zo aardig en hartelijk.Misschien vond ik het moeilijk om de Filipijnen te verlaten vanwege de vrienden die ik daar had gemaakt.
# Ik dacht zelfs: ‘Ik leef.’
Toen ik nog in Korea was, vonden mensen me excentriek omdat ik altijd iets wilde ondernemen, uitdagingen leuk vond en uit een vast patroon wilde breken. Maar toen ik hier kwam, ontdekte ik dat iedereen net als ik was,Iedereen wilde zichzelf verder ontwikkelen en er waren veel mensen die, zelfs als ze geen Engels konden spreken, zich bleven inspannen om te veranderen.Met zulke mensen op dezelfde plek zijn maakte praten leuk. En samen met hen studeren en reizen — hoe cliché het ook klinkt — heeft me echt‘het gevoel gegeven dat ik leef.’
Ik had er een hekel aan dat me voortdurend werd verteld wat ik moest doen en dat ik vastzat aan de maatschappelijke agenda’s van Korea. Op momenten dat ik erg gevoelig was, verviel ik in diepe zelftwijfel en vroeg ik me af of ik mijn leven wel goed leidde en alles wel goed deed. Maar ik besefte dat mijn waarden eigenlijk heel gewoon zijn.
Dat besefte ik. Mensen zeggen dat leeftijd er niet toe doet bij het leren, maar als je op latere leeftijd echt begint te studeren, kun je denken dat het je niet lukt en je zorgen maken over de veel jongere mensen om je heen en of je het tempo wel kunt bijhouden. Maar die zorgen waren volkomen zinloos. Toen ik een Japanse grootvader van in de zestig steeds in de bibliotheek zag studeren, besefte ik hoe dwaas ik was geweest.Ik heb geleerd dat je iets wat je zelf wilt doen en waarmee je anderen geen kwaad doet, altijd moet proberen. Daar is helemaal niets verkeerd aan.
# Voor toekomstige deelnemers
Het is goed om ambitieus te zijn en uitdagingen aan te gaan, maar je gezondheid moet dat wel mogelijk maken. Als je ziek bent, kun je niet studeren of plezier maken. Zelfs als je in Korea nooit verkouden bent geweest, is je immuunsysteem niet altijd sterk wanneer je terechtkomt op een plek met ander eten, ander weer en een andere omgeving.
Houd je gezondheid altijd in de gaten en doe regelmatig lichte oefeningen. Ik zag een vriend die wekenlang worstelde doordat hij slecht at, en iemand anders die onderweg gewond raakte en in het gips moest.Je wilt in beperkte tijd doen wat je graag wilt, maar het is zo jammer als je lichaam niet meewerkt, toch?
# Ik denk niet dat ik ooit zal vergeten dat ik dacht: ‘Kan mijn zelfvertrouwen zó groot worden?’
Als ik over mezelf nadacht, kon ik tevreden zijn met mijn leven.Misschien komt het doordat mijn zelfvertrouwen is gegroeid: mijn Engels is verbeterd, ik vind het nu leuk om het te gebruiken en als ik Engels vanzelf begrijp, geeft dat me een trots gevoel. Ik zoek films in het Engels op, probeer de dialogen mee te lezen en merk dat zelfs mijn blik enorm is verruimd.
Ik wilde zonder vooroordelen naar de wereld kijken en heb het gevoel dat ik daar min of meer in geslaagd ben. Doordat ik lange tijd in een ander land woonde in plaats van er alleen op reis te gaan, kon ik de geschiedenis en cultuur ervan bestuderen en mijn kennis verrijken. Deze mooie herinneringen zullen mettertijd misschien wat vervagen, maar‘Ik denk niet dat ik ooit zal vergeten dat ik dacht: “Kan mijn zelfvertrouwen zó groot worden?”’
# Mijn tips voor een tussenjaar
- Taal
Hoewel je vanaf het allereerste begin kunt leren, neem je de stof sneller op als je van tevoren de basis van gesprekken en wat grammatica bestudeert.
Als de cursus gericht is op gesprekken en niet op certificering, hoef je je niet onder druk te voelen staan—kom gewoon hierheen en doe je best.
- Accommodatie
Van eind juni tot begin augustus verblijven er veel basisschoolleerlingen en jongere kinderen. Uit mijn ervaring sinds april is de slaapzaal in die periode lawaaieriger en minder goed onderhouden dan in andere maanden.
- Maaltijden
De brunch wordt 's ochtends geserveerd en de lunch en het avondeten bestaan voornamelijk uit Koreaans eten. Als Koreaan had ik daar niet veel problemen mee, maar buitenlanders klaagden er blijkbaar veel over. Er worden bijna elke dag rijst en kimchi geserveerd, dus tenzij je erg gevoelig bent voor smaak of geur, zijn de Koreaanse maaltijden in de Filipijnen prima.
- Wat je moet meenemen
Bij winkels in de buurt kun je bijna alles goedkoper kopen dan in Korea. De kwaliteit en het ontwerp zijn misschien niet geweldig, maar voor het dagelijks leven is dat geen probleem.
# Mijn persoonlijke bestemmingen in de Filipijnen
Ik raad canyoning in Kawasan van harte aan. Je wandelt door de kloof en springt onderweg op verschillende plekken het water in. Als je met vrienden gaat, zullen jullie veel lachen. En omdat het best uitdagend is, zul je ook trots op jezelf zijn.
Mensen combineren Kawasan, Moalboal en Oslob meestal tot een reis van twee dagen en één nacht; door ze samen te bezoeken, is het lichamelijk en financieel minder zwaar. Het ligt ver van Cebu, dus je moet rekenen op ongeveer vijf uur rijden. Vrienden die er in één dag heen en terug zijn geweest, vonden dat erg vermoeiend. Als je er een overnachting bij boekt, kun je op de eerste dag activiteiten doen en op de tweede dag naar Oslob gaan om walvishaaien te zien. Wanneer een walvishaai op je afkomt, kan dat angstaanjagend zijn, maar de dieren glijden rustig langs je heen alsof ze spelen. Wees dus niet te bang; ik raad je aan deze bijzondere ervaring eens mee te maken.
Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
Doordeweeks studeerde ik hard en in het weekend had ik plezier. Ik denk dat ik beide goed heb gedaan, dus geef ik een hoge beoordeling.
Leren ★★★★★
Het lesprogramma lijkt goed samengesteld. Er is precies de juiste verhouding tussen privélessen en groepslessen, waardoor ik zowel het Engels uit de lessen als het alledaagse Engels dat ik oppikte terwijl ik tijd doorbracht met klasgenoten onder de knie kreeg.
Omgeving ★★★☆☆
Er zijn veel te veel insecten. Ik raad je sterk aan om nooit op je kamer te eten. Als je toch eet, doe het dan snel; anders moet je samen met de insecten leven.
Veiligheid ★★★☆☆
Ik had gehoord dat de omgeving waar de school ligt niet erg gevaarlijk is. Dat klopt. Bewakers controleren altijd je identiteitsbewijs voordat ze de deur openen en patrouilleren bij de slaapzaal en de poorten, dus zelfs laat op de avond voelde ik me niet onveilig. Op straat buiten de school of bij toeristische plekken is het voor de lokale bevolking echter duidelijk dat we buitenlanders zijn, waardoor we altijd het risico lopen doelwit van criminaliteit te worden. Er kunnen dus incidenten gebeuren, ook als je voorzichtig bent. Volgens mij kun je het beste in groepen gaan in plaats van alleen.
Vrije tijd ★★★★☆
Na de lessen heb je, zodra je je huiswerk en zelfstudie hebt afgerond, de rest van de tijd vrij. Je bepaalt zelf hoe je je vrije tijd besteedt, dus sommige mensen zeggen misschien dat ze geen vrije tijd hadden. Ik vond leren terwijl ik met vrienden omging effectief, dus behalve in weken met examens bracht ik mijn vrije tijd meestal met vrienden door. Ik was erg blij dat ik kon genieten van de ontspanning die ik in Korea altijd als een luxe had beschouwd.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
