Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Een realistische kijk op landbouw en gezinsleven #Verbeterde kennis van het Japans #Waardevolle tijd, onvergetelijke herinneringen
De ongewoon koele zomer van 2018,Van juni tot juli was het een onvergetelijke herinnering en een kostbare tijd die me op veel manieren heeft veranderd.
En deze ervaring werd een nieuwe drijfveer om ervoor te zorgen dat het niet beperkt bleef tot slechts één ‘jaar’. Duik in de groene charme! Een verblijf tijdens een tussenjaar op een boerderij in Hokkaido, Japan Yoo Junsang, deelnemer aan een tussenjaar (Gapper) (26, universiteitsstudent) / tussenjaar van 6 weken |
# Wat ik in zes weken heb opgedaan, was veel meer dan alleen Japans — meer dan ik me ooit had kunnen voorstellen.
Het begon simpelweg omdat ik lange tijd goedkoop Japans wilde studeren en praktische gesprekservaring wilde opdoen in Japan.Maar wat ik in de zes weken bij mijn gastgezin heb opgedaan, was veel meer dan alleen Japans — meer dan ik me had kunnen voorstellen.
Ten eerste heeft mijn basisdoel — Japans leren — een niveau bereikt waarop ik alledaagse gesprekken kan voeren, zelfs met moedertaalsprekers, als ik hun om begrip vraag. Voordat ik aan het verblijf op de boerderij begon, had ik vrijwel geen echte gesprekservaring. Mijn enige ervaring met Japans spreken was tijdens lessen met Japanse docenten over vaste onderwerpen. Maar na zes weken intensief oefenen heb ik het gevoel dat ik enigszins begrijp hoe Japanners echt spreken.
Het onnatuurlijke Japans dat ik op de taalschool had geleerd, klonk na drie of vier weken wat natuurlijker. Ook leerde ik de verschillende uitroepen, achtervoegsels en voegwoorden te herkennen die typisch zijn voor het Japans en verschillen van de standaardwoorden in boeken. Ik moet nog veel studeren, maarmijn belangstelling voor het Japans bleef groeien en ik raakte zelfs geïnteresseerd in doelen zoals examens, naast alleen gesprekken voeren.
* Omdat Yoo Junsang zichzelf graag wilde veranderen, kreeg hij dagelijks persoonlijke 1-op-1-opdrachten rond zelfreflectie, persoonlijke groei en zijn loopbaan na het tussenjaar. Ook kreeg hij een tussenjaardagboek om in te reflecteren en plannen te maken.
# Ik ben totaal veranderd ten opzichte van de onwennige houding die ik vóór mijn verblijf op de boerderij had.
Verder kon ik realistisch nadenken over de landbouw, een sector waar ik helemaal geen interesse in had.Voordat ik het zelf had ervaren, leek de landbouw niets met mij te maken te hebben. Ik dacht dat naar het platteland verhuizen om te boeren slechts een trend was of niet realistisch.
Maar doordat ik samenwoonde met een gezin dat met succes naar het platteland was verhuisd en zag hoe gelukkig ze waren, ben ik anders gaan denken. De lokale projectcoördinator legde uit dat ze, in tegenstelling tot mijn vooroordeel, hun boerderij niet alleen hadden opgezet vanuit romantische ideeën over terugkeren naar het land.Ze hadden ervoor gekozen naar het platteland te verhuizen na grondig onderzoek naar de omstandigheden en toekomstige veranderingen, zoals de toekomst van hun gezin en van de landbouw, en de overheidssteun.
Daardoor konden ze hun eigen agenda en die van hun gezin bepalen en meer tijd met elkaar doorbrengen. Natuurlijk overweeg ik zelf nog niet serieus om naar het platteland te verhuizen, maarik ben totaal veranderd ten opzichte van de onwennige houding die ik vóór mijn verblijf op de boerderij had.
# Door mijn verblijf op de boerderij ben ik gaan nadenken over gelukkige gezinnen.
Tot slot zijn dit gedachten die ik tijdens dit verblijf op de boerderij totaal niet had verwacht.Door mijn verblijf bij het gastgezin ben ik gaan nadenken over wat een gelukkig gezin is.Tot dan toe had ik, net als veel anderen van de ‘N-po-generatie’, behoorlijk wat twijfels over trouwen of een gezin stichten en voelde ik daar nog geen behoefte aan. MaarAls lid van het gastgezin was het zelfs ontroerend om van dichtbij te zien hoe gelukkig het gezin was.
Ik had zelf nooit eerder veel met kinderen omgegaan, dus in het begin was het wennen en niet makkelijk om met een zesjarige samen te wonen. Maar naarmate de tijd verstreek en ik opging in het gezinsleven, ontstonden er nieuwe relaties en waren de gevoelens die daaruit voortkwamen nieuw voor mij.
Een van de meest memorabele momenten tijdens mijn verblijf op de boerderij was toen Nonoka me op de laatste avond vroeg haar te helpen haar tanden te poetsen — iets wat ze nooit eerder had gevraagd. Onze relatie was wat ongemakkelijk geweest, omdat ik niet wist hoe ik kon helpen en we elkaar moeilijk konden verstaan,maar op de laatste dag vond ik het jammer dat we afscheid moesten nemen en kon ik Nonoka’s gevoelens aanvoelen.
# Het was een onvergetelijke herinnering en een kostbare tijd die me op veel manieren heeft veranderd.
Ik weet niet zeker of de tijd die ik heb doorgebracht echt een tussenjaar genoemd kan worden.Natuurlijk passen de nieuwe inzichten die ik heb opgedaan en de nieuwe ervaringen die ik heb verzameld bij een tussenjaar.
Maar nieuwe ervaringen en uitdagingen opzoeken doe ik al mijn hele leven, net als tijdens eerdere reizen en op andere momenten in mijn leven. Eigenlijk had ik die term alleen nog nooit gehoord, waardoor ik soms dacht dat ik misschien altijd al in de geest van een ‘tussenjaar’ heb geleefd. Misschien wijs ik die term daarom zo veel mogelijk af: ik wil het niet beperken tot slechts één jaar.
De ongewoon koele zomer van 2018,Van juni tot juli was het een onvergetelijke herinnering en een kostbare tijd die me op veel manieren heeft veranderd.
En deze ervaring werd een nieuwe drijfveer om ervoor te zorgen dat het niet beperkt blijft tot één ‘jaar’.
Voor toekomstige deelnemers
Het zijn ontzettend aardige en warme mensen, dus je kunt er zonder zorgen naartoe gaan. Ik was de mijne onderweg kwijtgeraakt, maar omdat er in Japan een cultuur van omiyage bestaat, is het goed om dat in gedachten te houden.
*Omiyagecultuur: In Japan is het zo gebruikelijk om een cadeau mee te nemen als je bij iemand op bezoek gaat, dat het als onbeleefd kan worden beschouwd als je met lege handen aankomt. Mensen kiezen meestal betaalbare, praktische cadeaus en besteden veel aandacht aan de verpakking.
[Bron: Naver Encyclopedie]
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Een landbouwervaring in Hokkaido, de graanschuur van Japan. Je kunt midden in de Japanse cultuur leven en die zelf ervaren.
Leren ★★★☆☆
Wat ik leerde, was vooral de Japanse taal, maar er was natuurlijk niemand die me lesgaf. Ik studeerde hard op eigen houtje en stelde vragen. Het is absoluut een omgeving waar je veel kunt leren.
Omgeving ★★★★★
De kamers zijn ruim en comfortabel. Natuurlijk zijn alle kleding en benodigdheden voor het werk aanwezig.
Veiligheid ★★★★★
Het is veilig. Er kunnen wilde dieren verschijnen, maar in de gebieden waar gap year-deelnemers werken, kom je ze zelden tegen.
Vrije tijd ★★★★★
Er zijn niet veel plekken in de buurt waar je naartoe kunt, maar achteraf gezien hebben ze in de weekenden goed voor ons gezorgd en hebben we veel plekken verkend. Zo volgden we colleges aan de Universiteit van Hokkaido en reisden we samen rond, dronken we iets met een lokale professor of gingen we samen naar de grootste beurs voor landbouwmachines van Japan en genoten we van het uitstapje.
De ongewoon koele zomer van 2018,Van juni tot juli was het een onvergetelijke herinnering en een kostbare tijd die me op veel manieren heeft veranderd.
En deze ervaring werd een nieuwe drijfveer om ervoor te zorgen dat het niet beperkt bleef tot slechts één ‘jaar’. Duik in de groene charme! Een verblijf tijdens een tussenjaar op een boerderij in Hokkaido, Japan Yoo Junsang, deelnemer aan een tussenjaar (Gapper) (26, universiteitsstudent) / tussenjaar van 6 weken |
# Wat ik in zes weken heb opgedaan, was veel meer dan alleen Japans — meer dan ik me ooit had kunnen voorstellen.
Het begon simpelweg omdat ik lange tijd goedkoop Japans wilde studeren en praktische gesprekservaring wilde opdoen in Japan.Maar wat ik in de zes weken bij mijn gastgezin heb opgedaan, was veel meer dan alleen Japans — meer dan ik me had kunnen voorstellen.
Ten eerste heeft mijn basisdoel — Japans leren — een niveau bereikt waarop ik alledaagse gesprekken kan voeren, zelfs met moedertaalsprekers, als ik hun om begrip vraag. Voordat ik aan het verblijf op de boerderij begon, had ik vrijwel geen echte gesprekservaring. Mijn enige ervaring met Japans spreken was tijdens lessen met Japanse docenten over vaste onderwerpen. Maar na zes weken intensief oefenen heb ik het gevoel dat ik enigszins begrijp hoe Japanners echt spreken.
Het onnatuurlijke Japans dat ik op de taalschool had geleerd, klonk na drie of vier weken wat natuurlijker. Ook leerde ik de verschillende uitroepen, achtervoegsels en voegwoorden te herkennen die typisch zijn voor het Japans en verschillen van de standaardwoorden in boeken. Ik moet nog veel studeren, maarmijn belangstelling voor het Japans bleef groeien en ik raakte zelfs geïnteresseerd in doelen zoals examens, naast alleen gesprekken voeren.
* Omdat Yoo Junsang zichzelf graag wilde veranderen, kreeg hij dagelijks persoonlijke 1-op-1-opdrachten rond zelfreflectie, persoonlijke groei en zijn loopbaan na het tussenjaar. Ook kreeg hij een tussenjaardagboek om in te reflecteren en plannen te maken.
# Ik ben totaal veranderd ten opzichte van de onwennige houding die ik vóór mijn verblijf op de boerderij had.
Verder kon ik realistisch nadenken over de landbouw, een sector waar ik helemaal geen interesse in had.Voordat ik het zelf had ervaren, leek de landbouw niets met mij te maken te hebben. Ik dacht dat naar het platteland verhuizen om te boeren slechts een trend was of niet realistisch.
Maar doordat ik samenwoonde met een gezin dat met succes naar het platteland was verhuisd en zag hoe gelukkig ze waren, ben ik anders gaan denken. De lokale projectcoördinator legde uit dat ze, in tegenstelling tot mijn vooroordeel, hun boerderij niet alleen hadden opgezet vanuit romantische ideeën over terugkeren naar het land.Ze hadden ervoor gekozen naar het platteland te verhuizen na grondig onderzoek naar de omstandigheden en toekomstige veranderingen, zoals de toekomst van hun gezin en van de landbouw, en de overheidssteun.
Daardoor konden ze hun eigen agenda en die van hun gezin bepalen en meer tijd met elkaar doorbrengen. Natuurlijk overweeg ik zelf nog niet serieus om naar het platteland te verhuizen, maarik ben totaal veranderd ten opzichte van de onwennige houding die ik vóór mijn verblijf op de boerderij had.
# Door mijn verblijf op de boerderij ben ik gaan nadenken over gelukkige gezinnen.
Tot slot zijn dit gedachten die ik tijdens dit verblijf op de boerderij totaal niet had verwacht.Door mijn verblijf bij het gastgezin ben ik gaan nadenken over wat een gelukkig gezin is.Tot dan toe had ik, net als veel anderen van de ‘N-po-generatie’, behoorlijk wat twijfels over trouwen of een gezin stichten en voelde ik daar nog geen behoefte aan. MaarAls lid van het gastgezin was het zelfs ontroerend om van dichtbij te zien hoe gelukkig het gezin was.
Ik had zelf nooit eerder veel met kinderen omgegaan, dus in het begin was het wennen en niet makkelijk om met een zesjarige samen te wonen. Maar naarmate de tijd verstreek en ik opging in het gezinsleven, ontstonden er nieuwe relaties en waren de gevoelens die daaruit voortkwamen nieuw voor mij.
Een van de meest memorabele momenten tijdens mijn verblijf op de boerderij was toen Nonoka me op de laatste avond vroeg haar te helpen haar tanden te poetsen — iets wat ze nooit eerder had gevraagd. Onze relatie was wat ongemakkelijk geweest, omdat ik niet wist hoe ik kon helpen en we elkaar moeilijk konden verstaan,maar op de laatste dag vond ik het jammer dat we afscheid moesten nemen en kon ik Nonoka’s gevoelens aanvoelen.
# Het was een onvergetelijke herinnering en een kostbare tijd die me op veel manieren heeft veranderd.
Ik weet niet zeker of de tijd die ik heb doorgebracht echt een tussenjaar genoemd kan worden.Natuurlijk passen de nieuwe inzichten die ik heb opgedaan en de nieuwe ervaringen die ik heb verzameld bij een tussenjaar.
Maar nieuwe ervaringen en uitdagingen opzoeken doe ik al mijn hele leven, net als tijdens eerdere reizen en op andere momenten in mijn leven. Eigenlijk had ik die term alleen nog nooit gehoord, waardoor ik soms dacht dat ik misschien altijd al in de geest van een ‘tussenjaar’ heb geleefd. Misschien wijs ik die term daarom zo veel mogelijk af: ik wil het niet beperken tot slechts één jaar.
De ongewoon koele zomer van 2018,Van juni tot juli was het een onvergetelijke herinnering en een kostbare tijd die me op veel manieren heeft veranderd.
En deze ervaring werd een nieuwe drijfveer om ervoor te zorgen dat het niet beperkt blijft tot één ‘jaar’.
Voor toekomstige deelnemers
Het zijn ontzettend aardige en warme mensen, dus je kunt er zonder zorgen naartoe gaan. Ik was de mijne onderweg kwijtgeraakt, maar omdat er in Japan een cultuur van omiyage bestaat, is het goed om dat in gedachten te houden.
*Omiyagecultuur: In Japan is het zo gebruikelijk om een cadeau mee te nemen als je bij iemand op bezoek gaat, dat het als onbeleefd kan worden beschouwd als je met lege handen aankomt. Mensen kiezen meestal betaalbare, praktische cadeaus en besteden veel aandacht aan de verpakking.
[Bron: Naver Encyclopedie]
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Een landbouwervaring in Hokkaido, de graanschuur van Japan. Je kunt midden in de Japanse cultuur leven en die zelf ervaren.
Leren ★★★☆☆
Wat ik leerde, was vooral de Japanse taal, maar er was natuurlijk niemand die me lesgaf. Ik studeerde hard op eigen houtje en stelde vragen. Het is absoluut een omgeving waar je veel kunt leren.
Omgeving ★★★★★
De kamers zijn ruim en comfortabel. Natuurlijk zijn alle kleding en benodigdheden voor het werk aanwezig.
Veiligheid ★★★★★
Het is veilig. Er kunnen wilde dieren verschijnen, maar in de gebieden waar gap year-deelnemers werken, kom je ze zelden tegen.
Vrije tijd ★★★★★
Er zijn niet veel plekken in de buurt waar je naartoe kunt, maar achteraf gezien hebben ze in de weekenden goed voor ons gezorgd en hebben we veel plekken verkend. Zo volgden we colleges aan de Universiteit van Hokkaido en reisden we samen rond, dronken we iets met een lokale professor of gingen we samen naar de grootste beurs voor landbouwmachines van Japan en genoten we van het uitstapje.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
