Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Werd eerlijker in het uiten van mijn emoties #Een diepe band met de wilde dieren in de natuur #Geluk; een echt gevoel van ontspanning
Het meest memorabele moment was toen ik voor het eerst met de olifanten meeliep — de ochtendmist was dik, en daarin...Ik herinner me dat ik een olifant water zag drinken en het gevoel had dat ik bijna moest huilen. Het was zo’n vredig tafereel.
[Vrijwilligerswerk in Afrika/buitenland] Mijn eigen vakantie, genietend van de wilde dieren in Zuid-Afrika! Yoon Jin-sol, gapper tijdens een tussenjaar (34, nam een tussenjaar nadat ze haar baan had opgezegd) / tussenjaar van 4 weken |
# Ik wilde geen reis waarbij je alleen toeristische plekken bezoekt, eet, winkelt en geld uitgeeft.
Ik ben een vrouw van in de dertig. Ik heb lange tijd Japans gestudeerd en werkte als Japans tolk bij een bedrijf. Terwijl ik werkte, had ik het gevoel dat ik mijn baan waarschijnlijk leuk vond, maar toch bleef ik twijfelen. Tolken worden vaak op contractbasis aangenomen, dus ik wisselde regelmatig van bedrijf en moest me telkens aan nieuwe omgevingen aanpassen; het ontmoeten van allerlei mensen en het voortdurend heen en weer worden geschoven, zorgde voor steeds meer vermoeidheid. Ik vroeg me af of ik niet beter een stabielere baan kon zoeken,Mijn hoofd raakte vol en ik kon geen voldoening meer vinden in het dagelijks leven, dus dacht ik dat ik deze omgeving een tijdje moest verlaten.
Ik wilde mijn baan opzeggen en op reis gaan, maar ik wilde geen reis waarbij je alleen toeristische plekken bezoekt, eet, winkelt en geld verspilt.Ik dacht ook dat het misschien te eenzaam zou zijn om helemaal alleen ver weg te gaan. Ik had eerst aan Portugal gedacht, maar uit een opwelling zocht ik naar Afrika en vond ik dit project. Sinds mijn kindertijd was ik geïnteresseerd in wilde dieren — ik keek graag naar programma’s als ‘De wereld van de dieren’ — en ik dacht: als ik nu niet naar Afrika ga, wanneer dan wel?
# Welke kanten van mezelf wil ik tijdens dit tussenjaar veranderen en wat wil ik bereiken?
Ik maakte me geen zorgen over een langdurig verblijf in het buitenland. Eerder dacht ik, omdat ik er niet veel van wist, dat het zich vanzelf wel zou redden.
Voor mijn vertrek maakte ik me een beetje zorgen. Ik had een jaar in Japan gestudeerd, maar had nog nooit zoals hier samengewoond met buitenlanders uit een totaal andere cultuur. Ik spreek ook niet vloeiend Engels. Voor het eerst vroeg ik me af of ik dit wel kon, en of ik niet iets doms had gedaan. Het was nog maar een week tot vertrek, dus ik kon niet meer annuleren... Ik zei tegen mezelf dat ik daar geen problemen moest veroorzaken, me stil moest houden en me moest aanpassen... Ik zou al dankbaar zijn als ik de dieren van dichtbij kon zien... Dat hield ik mezelf voor. ^^;
Wat de voorbereidingen voor vertrek betreft: voor een verblijf van langer dan een maand heb je in Zuid-Afrika een visum nodig. Omdat ik vier weken aan het programma zou deelnemen en daarna naar Kaapstad wilde reizen, heb ik de documenten voor een visum klaargemaakt.
Ik werkte tot vlak voor vertrek, dus verder heb ik alleen wat benodigdheden ingepakt.
En misschien klinkt het als een standaardantwoord, maar ik heb me voorbereid door het informatiemateriaal voor het tussenjaar te lezen. Omdat ik voor een tussenjaar had gekozen om mijn tijd zinvol te besteden, heb ik de informatie...Ik heb op een rijtje gezet welke kanten van mezelf ik tijdens dit tussenjaar wilde veranderen en wat ik wilde bereiken. Dit hielp me vooral om me mentaal voor te bereiden.
* Omdat Yoon Jin-sol sterk behoefte had aan persoonlijke verandering, kreeg ze dagelijks persoonlijke opdrachten op maat, gericht op zelfreflectie, persoonlijke groei en haar loopbaan na het tussenjaar. Ook kreeg ze een tussenjaarnotitieboek om te reflecteren en plannen te maken.
Mijn eerste doel voor dit tussenjaar was vooral om het zonder problemen en veilig af te ronden. Ook nam ik me voor om tijdens het reizen niet te haasten alsof ik door de tijd werd opgejaagd.Ik had zelden tijd helemaal voor mezelf, dus wilde ik uitrusten zonder de druk dat ik vóór een bepaalde deadline iets moest doen.En tijdens het tussenjaar wilde ik mijn gevoelens niet alleen voor mezelf houden, maar ze eerlijk uiten, me niet door anderen laten beïnvloeden en mijn perfectionisme loslaten,Ik probeerde wat milder te zijn voor mezelf en anderen.
Dit was ook iets waar ik tijdens mijn werk mee worstelde. Omdat ik mijn mening of gevoelens niet goed kon uiten, bouwde de frustratie zich op en had ik steeds minder emotionele ruimte. Daardoor werd ik volgens mij gevoeliger voor mezelf en anderen.
# Ik was zelfs gelukkig terwijl ik paardenmest opruimde.
Tijdens het project begon een doorsnee dag ’s ochtends, wanneer twee teams uit elkaar gingen om de stallen en de olifantenverblijven schoon te maken. Na het schoonmaken en het ontbijt deed één team ochtendklussen, zoals onkruid wieden of hekken repareren, terwijl het andere team met de jonge leeuwen oefende.
Na de lunch bracht het team dat ’s ochtends had gewerkt tijd door met de leeuwen, terwijl het team dat de ochtend bij de leeuwen had doorgebracht aan het werk ging. Na het avondeten kon je in de bar boven de eetzaal,in je vrije tijd met andere vrijwilligers praten of uitrusten op je kamer.Als de zon ondergaat, is het vanwege de wilde dieren echter gevaarlijk en mag je niet alleen buiten het hek van de accommodatie lopen.
Daarnaast kon je op een vaste dag in de week vroeg in de ochtend met de olifanten meelopen en tijd doorbrengen met de jonge leeuwen. Je kon ook paardrijden (tegen extra betaling). Op donderdag en zaterdag kon je tegen betaling deelnemen aan lokale excursies of allerlei activiteiten, en zondag was een volledige rustdag.
Het meest memorabele moment was toen ik voor het eerst met de olifanten meeliep; de ochtendmist was dik, en daarin...Ik herinner me dat ik een olifant water zag drinken en het gevoel had dat ik bijna moest huilen. Het was werkelijk een vredig tafereel. Ik denk dat het een ervaring was die je niet vaak in je leven meemaakt: dieren van dichtbij zien die gelukkig en gezond waren, in plaats van uitgeput in verblijven in de dierentuin.
Met jonge leeuwen wandelen, in slaap vallen bij hun gebrul en wakker worden met het geluid van paardenhoeven: dat was een manier van leven die ik me in Korea moeilijk had kunnen voorstellen. Bovendien vonden de meeste activiteiten buiten plaats. Dat we ze bij regen niet konden doen, was maar een klein ding, maar voelde toch fijn.
In Korea moet je uiteindelijk naar kantoor, of het nu regent of sneeuwt. ^^;Ik kon me aan de natuur aanpassen en voelde echte ontspanning terwijl de dagen rustig voorbijgingen.Het was heerlijk dat ik geen make-up hoefde te dragen en me geen zorgen hoefde te maken over hoe ik me moest kleden om anderen te behagen.Het vele fysieke werk maakte mijn hoofd juist leeg en werkte helend. Zelfs terwijl ik paardenmest opruimde, was ik gelukkig.
Omdat vrijwilligers allemaal voor verschillende periodes bleven, kwamen er elke week nieuwe vrienden aan en vertrokken er anderen, waardoor de sfeer beetje bij beetje veranderde. Ook waren de dieren niet gewend aan bezoekers wanneer we ze ontmoetten. Ze waren dus niet altijd in topconditie en lieten soms onverwacht ontroerende momenten zien. Daardoorbeseftte ik hoe waardevol elk moment was. Ik dacht dat ik me op die momenten moest richten en mijn best moest doen.
# Het was een onvergetelijke, prachtige avond.
Tijdens het tussenjaarproject vond ik het fijn om mensen van allerlei leeftijden uit verschillende landen te ontmoeten. Ik had het gevoel dat mijn sociale kring steeds kleiner werd, dus het was een nieuwe ervaring om met mensen om te gaan, ongeacht hun leeftijd of beroep. Toen ik net aankwam,waren de meeste mensen begin twintig en was ik de enige Aziatische deelnemer. Ik maakte me zorgen of ik erbij zou passen, maar iedereen verwelkomde me hartelijk.
Vooral Tanya uit Duitsland, een van mijn kamergenoten, was een jaar ouder dan ik. We hadden vergelijkbare zorgen en omdat Engels voor ons allebei niet de moedertaal was, voelde het tempo van onze gesprekken prettig aan. Dankzij Tanya kon ik me gemakkelijker mengen onder vrienden uit verschillende culturen.
Ook herinner ik me Rodney, die de safaritocht leidde, en een gids die ik ontmoette tijdens een excursie naar Kaap de Goede Hoop in Kaapstad. Als gids moeten ze dezelfde plekken ontelbare keren hebben bezocht, maar ze deden hun werk niet uit verveling of alleen om geld te verdienen,ik merkte dat ze echt van hun werk hielden, en dat raakte me. Ik dacht dat ik, wat voor werk ik ook zou doen, na mijn terugkeer naar Korea op die manier wilde werken.
Mijn mooiste herinnering aan het project is dat we elke woensdagavond allemaal iets te drinken meenamen, een kampvuur aanstaken en feestvierden. Op het vierde feest, mijn laatste, danste ik met vrienden bij het vuur. Daarna verdreef ik mijn verdriet om het afscheid met een nachtelijke rit onder de sterrenhemel. Dat moment is me bijgebleven.Het was een onvergetelijke, prachtige avond.
# Een ervaring die je niet zomaar ergens kunt meemaken
Voordat ik aan het tussenjaarproject deelnam, had ik al enige werkervaring opgebouwd en verwachtte ik door mijn leeftijd dat ik elke situatie goed aankon. Ik voelde dat emoties tonen een teken van zwakte was, dus dat lukte me niet goed. Door die dingen kreeg ik het gevoel dat ik mezelf onderdrukte.
Maar de vrienden die ik daar ontmoette, zeiden vaak aardige dingen tegen elkaar, zelfs over kleine dingen, en spraken zich veel uit.In het begin was het gewoon een plek waar ik naartoe ging om mensen te vermijden en dieren te zien, maar uiteindelijk kreeg ik ook veel troost van mensen.
Ik besefte opnieuw hoe krachtig het is om kleine, maar positieve gevoelens met elkaar te delen.Ik voelde dat iemand me misschien pijn zou doen, maar dat iemand anders me troost zou bieden. Daarom dacht ik dat ik me niet overdreven door relaties hoef te laten beïnvloeden en dat ik niet iemand ben die daardoor verandert.
De positieve energie die ik uit het project in Afrika haalde, stelde me in staat om tijdens het daaropvolgende project in Portugal meer ontspannen en opmerkzaam te zijn, en gaf me uiteindelijk de kracht om me goed aan te passen.
Voor toekomstige deelnemers: Afrika is niet makkelijk om zomaar aan te beginnen, omdat het tijd en geld kost, maar als je van dieren houdt, zou ik zeggen: ga er gewoon voor. Het is zodat je er een ervaring kunt opdoen die je niet zomaar ergens anders krijgt, en veel andere vrijwilligersvrienden zijn naar deze plek teruggekeerd.En omdat er veel variabelen zijn, zoals dieren en het weer, is de duurIk denk dat je minstens twee weken moet blijven om de charme van deze plek ten volle te ervaren.
En omdat het niet gemakkelijk is om alleen naar andere plekken in de buurt te reizen, wil ik zeggen: maak volop gebruik van de activiteiten die hier worden aangeboden. Ik wilde niet met spijt vertrekken, dus hoewel ik mijn budget flink overschreed, probeerde ik zo veel mogelijk dingen te doen die ik graag wilde doen of nog niet had gedaan. Daarvan waren parachutespringen en de dagsafari zulke geweldige ervaringen dat ik blij ben dat ik ze heb gedaan.
# Mijn tips voor een tussenjaar
- Hoe kom je er?
Bij de aankomsthal van de luchthaven stond iemand vlak tegenover de uitgang van de immigratiecontrole met een bord.
Omdat de organisatoren van het tussenjaar vooraf ruim voldoende informatie hadden verstrekt, was het niet bijzonder moeilijk. Ik moet echter een beetje zenuwachtig zijn geweest en me hebben vastgepind op de woorden 'Terminal A', want ik volgde de borden en liep eerst richting de zone voor binnenlandse overstappen ^^; De luchthaven van Johannesburg is niet erg groot, dus loop gewoon naar de aankomsthal.
- Taal
Ik had de laatste tijd geen Engels gestudeerd en gebruikte het zelden, dus tijdens de voorbereidingsperiode volgde ik ongeveer drie maanden Engelse conversatielessen. Natuurlijk verbeterde mijn Engels hierdoor niet opeens enorm, en soms was ik gefrustreerd omdat ik ter plaatse niet alles kon zeggen wat ik wilde. Maar zolang je je in alledaagse gesprekken kunt redden, lijkt initiatief nemen belangrijker. Er komen mensen uit allerlei landen en er zijn veel gezellige vrienden,Als je actief gesprekken aangaat, moet je er volop van kunnen genieten.Vragen over dieren of werkgerelateerde zaken zijn altijd welkom.
- Accommodatie
Eerlijk gezegd kun je teleurgesteld raken als je hoge verwachtingen hebt van de accommodatie. Er zijn ongeveer vier accommodaties; in het gebouw waar ik verbleef, stonden in de grote kamer zes à zeven metalen bedden en waren het toilet en de douche eenvoudige betonnen gebouwtjes buiten. Sommige kamers hebben een toilet en douche in het gebouw, dus het is echt een kwestie van geluk.
In het begin wilde ik naar een kamer verhuizen die er gezelliger uitzag, maar toen ik eraan gewend was, voelde ik me echt op mijn gemak in mijn kamer. De netheid van de kamer was geen groot probleem, en de badkamer was groter dan die van de andere kamers en niet druk. Het beddengoed en de handdoeken worden regelmatig vervangen. Alles heeft voor- en nadelen, dus in plaats van te verwachten dat alles perfect is,is het nodig om je met een open houding aan te passen. De katten die er woonden kwamen en gingen alsof ze de baas waren, en zelfs wanneer ze soms mijn bed inpikten, vond ik dat niet erg.
- Maaltijden
Omdat deze plek ook als accommodatie dient, zijn de maaltijden behoorlijk goed. Naarmate ik eraan gewend raakte, smaakte het eten dat ik tijdens het werk at hemels. Omdat de maaltijden echter worden verstrekt aan vrijwilligers uit veel verschillende landen, is het menu westers en beperkt — vlees, pasta, salades en brood — waardoor ik vanaf het einde van de derde week minder trek kreeg en het wat moeilijk vond. Voor een kort verblijf is het prima, maar als je van plan bent langer dan een maand te blijven, moet je hierop voorbereid zijn.
- Wat moet je meenemen?
Een waslijn was handig om ondergoed te drogen. Er is een wasservice, maar het lijkt erop dat ze ondergoed niet apart van bovenkleding wassen. Bovendien is het handig om je ondergoed tijdens het douchen met de hand te wassen, dus je hoeft er niet veel mee te nemen.
Een kleine zaklamp kwam goed van pas, omdat de accommodatie een slaapzaal is en je soms alleen vroeg moet opstaan. Ook viel na een zware regenbui een keer de stroom in de kamer uit; toen was de zaklamp handig.
Verder is de zon overdag fel en zijn er veel buitenactiviteiten, dus water is onmisbaar. Ik kocht flessenwater in de supermarkt en vulde de fles na gebruik weer bij om mee te nemen — een lichte fles of drinkbeker meenemen is handig. Je kunt water uit elke kraan drinken.
Verder kwam ik sokken en zonnebrandcrème tekort, dus kocht ik die ter plaatse bij. Je kunt waarschijnlijk het beste voldoende meenemen.
- Reizen
Als je Kaapstad bezoekt, beklimmen de meeste mensen de Tafelberg, maar ik raad de beklimming van Lion's Head ten zeerste aan. Het pad vlak bij de top is een beetje steil, maar zodra je boven bent en uitkijkt over de rotsen van de Twaalf Apostelen, de kustlijn, de Tafelberg en de stad beneden, besef je weer hoe mooi Kaapstad is.
Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
Omgaan met dieren was echt een geweldige ervaring, en ik heb mezelf uitgedaagd met allerlei andere activiteiten.
Leren ★★★★☆
Natuurlijk heb ik over dieren geleerd, maar ik kon ook over mezelf nadenken.
Omgeving ★★★★☆
Ik kon me gemakkelijk aanpassen omdat ik bij de andere vrijwilligers kon verblijven.
Veiligheid★★★☆☆
Ik voelde me voldoende veilig, maar omdat er veel buitenactiviteiten zijn en het project met wilde dieren werkt, denk ik dat je zelf voorzichtig moet zijn.
Vrije tijd★★★★☆
Het dagelijkse programma is niet al te vol en je kunt deelnemen aan allerlei activiteiten die door de organisatie worden aangeboden.
Het meest memorabele moment was toen ik voor het eerst met de olifanten meeliep — de ochtendmist was dik, en daarin...Ik herinner me dat ik een olifant water zag drinken en het gevoel had dat ik bijna moest huilen. Het was zo’n vredig tafereel.
[Vrijwilligerswerk in Afrika/buitenland] Mijn eigen vakantie, genietend van de wilde dieren in Zuid-Afrika! Yoon Jin-sol, gapper tijdens een tussenjaar (34, nam een tussenjaar nadat ze haar baan had opgezegd) / tussenjaar van 4 weken |
# Ik wilde geen reis waarbij je alleen toeristische plekken bezoekt, eet, winkelt en geld uitgeeft.
Ik ben een vrouw van in de dertig. Ik heb lange tijd Japans gestudeerd en werkte als Japans tolk bij een bedrijf. Terwijl ik werkte, had ik het gevoel dat ik mijn baan waarschijnlijk leuk vond, maar toch bleef ik twijfelen. Tolken worden vaak op contractbasis aangenomen, dus ik wisselde regelmatig van bedrijf en moest me telkens aan nieuwe omgevingen aanpassen; het ontmoeten van allerlei mensen en het voortdurend heen en weer worden geschoven, zorgde voor steeds meer vermoeidheid. Ik vroeg me af of ik niet beter een stabielere baan kon zoeken,Mijn hoofd raakte vol en ik kon geen voldoening meer vinden in het dagelijks leven, dus dacht ik dat ik deze omgeving een tijdje moest verlaten.
Ik wilde mijn baan opzeggen en op reis gaan, maar ik wilde geen reis waarbij je alleen toeristische plekken bezoekt, eet, winkelt en geld verspilt.Ik dacht ook dat het misschien te eenzaam zou zijn om helemaal alleen ver weg te gaan. Ik had eerst aan Portugal gedacht, maar uit een opwelling zocht ik naar Afrika en vond ik dit project. Sinds mijn kindertijd was ik geïnteresseerd in wilde dieren — ik keek graag naar programma’s als ‘De wereld van de dieren’ — en ik dacht: als ik nu niet naar Afrika ga, wanneer dan wel?
# Welke kanten van mezelf wil ik tijdens dit tussenjaar veranderen en wat wil ik bereiken?
Ik maakte me geen zorgen over een langdurig verblijf in het buitenland. Eerder dacht ik, omdat ik er niet veel van wist, dat het zich vanzelf wel zou redden.
Voor mijn vertrek maakte ik me een beetje zorgen. Ik had een jaar in Japan gestudeerd, maar had nog nooit zoals hier samengewoond met buitenlanders uit een totaal andere cultuur. Ik spreek ook niet vloeiend Engels. Voor het eerst vroeg ik me af of ik dit wel kon, en of ik niet iets doms had gedaan. Het was nog maar een week tot vertrek, dus ik kon niet meer annuleren... Ik zei tegen mezelf dat ik daar geen problemen moest veroorzaken, me stil moest houden en me moest aanpassen... Ik zou al dankbaar zijn als ik de dieren van dichtbij kon zien... Dat hield ik mezelf voor. ^^;
Wat de voorbereidingen voor vertrek betreft: voor een verblijf van langer dan een maand heb je in Zuid-Afrika een visum nodig. Omdat ik vier weken aan het programma zou deelnemen en daarna naar Kaapstad wilde reizen, heb ik de documenten voor een visum klaargemaakt.
Ik werkte tot vlak voor vertrek, dus verder heb ik alleen wat benodigdheden ingepakt.
En misschien klinkt het als een standaardantwoord, maar ik heb me voorbereid door het informatiemateriaal voor het tussenjaar te lezen. Omdat ik voor een tussenjaar had gekozen om mijn tijd zinvol te besteden, heb ik de informatie...Ik heb op een rijtje gezet welke kanten van mezelf ik tijdens dit tussenjaar wilde veranderen en wat ik wilde bereiken. Dit hielp me vooral om me mentaal voor te bereiden.
* Omdat Yoon Jin-sol sterk behoefte had aan persoonlijke verandering, kreeg ze dagelijks persoonlijke opdrachten op maat, gericht op zelfreflectie, persoonlijke groei en haar loopbaan na het tussenjaar. Ook kreeg ze een tussenjaarnotitieboek om te reflecteren en plannen te maken.
Mijn eerste doel voor dit tussenjaar was vooral om het zonder problemen en veilig af te ronden. Ook nam ik me voor om tijdens het reizen niet te haasten alsof ik door de tijd werd opgejaagd.Ik had zelden tijd helemaal voor mezelf, dus wilde ik uitrusten zonder de druk dat ik vóór een bepaalde deadline iets moest doen.En tijdens het tussenjaar wilde ik mijn gevoelens niet alleen voor mezelf houden, maar ze eerlijk uiten, me niet door anderen laten beïnvloeden en mijn perfectionisme loslaten,Ik probeerde wat milder te zijn voor mezelf en anderen.
Dit was ook iets waar ik tijdens mijn werk mee worstelde. Omdat ik mijn mening of gevoelens niet goed kon uiten, bouwde de frustratie zich op en had ik steeds minder emotionele ruimte. Daardoor werd ik volgens mij gevoeliger voor mezelf en anderen.
# Ik was zelfs gelukkig terwijl ik paardenmest opruimde.
Tijdens het project begon een doorsnee dag ’s ochtends, wanneer twee teams uit elkaar gingen om de stallen en de olifantenverblijven schoon te maken. Na het schoonmaken en het ontbijt deed één team ochtendklussen, zoals onkruid wieden of hekken repareren, terwijl het andere team met de jonge leeuwen oefende.
Na de lunch bracht het team dat ’s ochtends had gewerkt tijd door met de leeuwen, terwijl het team dat de ochtend bij de leeuwen had doorgebracht aan het werk ging. Na het avondeten kon je in de bar boven de eetzaal,in je vrije tijd met andere vrijwilligers praten of uitrusten op je kamer.Als de zon ondergaat, is het vanwege de wilde dieren echter gevaarlijk en mag je niet alleen buiten het hek van de accommodatie lopen.
Daarnaast kon je op een vaste dag in de week vroeg in de ochtend met de olifanten meelopen en tijd doorbrengen met de jonge leeuwen. Je kon ook paardrijden (tegen extra betaling). Op donderdag en zaterdag kon je tegen betaling deelnemen aan lokale excursies of allerlei activiteiten, en zondag was een volledige rustdag.
Het meest memorabele moment was toen ik voor het eerst met de olifanten meeliep; de ochtendmist was dik, en daarin...Ik herinner me dat ik een olifant water zag drinken en het gevoel had dat ik bijna moest huilen. Het was werkelijk een vredig tafereel. Ik denk dat het een ervaring was die je niet vaak in je leven meemaakt: dieren van dichtbij zien die gelukkig en gezond waren, in plaats van uitgeput in verblijven in de dierentuin.
Met jonge leeuwen wandelen, in slaap vallen bij hun gebrul en wakker worden met het geluid van paardenhoeven: dat was een manier van leven die ik me in Korea moeilijk had kunnen voorstellen. Bovendien vonden de meeste activiteiten buiten plaats. Dat we ze bij regen niet konden doen, was maar een klein ding, maar voelde toch fijn.
In Korea moet je uiteindelijk naar kantoor, of het nu regent of sneeuwt. ^^;Ik kon me aan de natuur aanpassen en voelde echte ontspanning terwijl de dagen rustig voorbijgingen.Het was heerlijk dat ik geen make-up hoefde te dragen en me geen zorgen hoefde te maken over hoe ik me moest kleden om anderen te behagen.Het vele fysieke werk maakte mijn hoofd juist leeg en werkte helend. Zelfs terwijl ik paardenmest opruimde, was ik gelukkig.
Omdat vrijwilligers allemaal voor verschillende periodes bleven, kwamen er elke week nieuwe vrienden aan en vertrokken er anderen, waardoor de sfeer beetje bij beetje veranderde. Ook waren de dieren niet gewend aan bezoekers wanneer we ze ontmoetten. Ze waren dus niet altijd in topconditie en lieten soms onverwacht ontroerende momenten zien. Daardoorbeseftte ik hoe waardevol elk moment was. Ik dacht dat ik me op die momenten moest richten en mijn best moest doen.
# Het was een onvergetelijke, prachtige avond.
Tijdens het tussenjaarproject vond ik het fijn om mensen van allerlei leeftijden uit verschillende landen te ontmoeten. Ik had het gevoel dat mijn sociale kring steeds kleiner werd, dus het was een nieuwe ervaring om met mensen om te gaan, ongeacht hun leeftijd of beroep. Toen ik net aankwam,waren de meeste mensen begin twintig en was ik de enige Aziatische deelnemer. Ik maakte me zorgen of ik erbij zou passen, maar iedereen verwelkomde me hartelijk.
Vooral Tanya uit Duitsland, een van mijn kamergenoten, was een jaar ouder dan ik. We hadden vergelijkbare zorgen en omdat Engels voor ons allebei niet de moedertaal was, voelde het tempo van onze gesprekken prettig aan. Dankzij Tanya kon ik me gemakkelijker mengen onder vrienden uit verschillende culturen.
Ook herinner ik me Rodney, die de safaritocht leidde, en een gids die ik ontmoette tijdens een excursie naar Kaap de Goede Hoop in Kaapstad. Als gids moeten ze dezelfde plekken ontelbare keren hebben bezocht, maar ze deden hun werk niet uit verveling of alleen om geld te verdienen,ik merkte dat ze echt van hun werk hielden, en dat raakte me. Ik dacht dat ik, wat voor werk ik ook zou doen, na mijn terugkeer naar Korea op die manier wilde werken.
Mijn mooiste herinnering aan het project is dat we elke woensdagavond allemaal iets te drinken meenamen, een kampvuur aanstaken en feestvierden. Op het vierde feest, mijn laatste, danste ik met vrienden bij het vuur. Daarna verdreef ik mijn verdriet om het afscheid met een nachtelijke rit onder de sterrenhemel. Dat moment is me bijgebleven.Het was een onvergetelijke, prachtige avond.
# Een ervaring die je niet zomaar ergens kunt meemaken
Voordat ik aan het tussenjaarproject deelnam, had ik al enige werkervaring opgebouwd en verwachtte ik door mijn leeftijd dat ik elke situatie goed aankon. Ik voelde dat emoties tonen een teken van zwakte was, dus dat lukte me niet goed. Door die dingen kreeg ik het gevoel dat ik mezelf onderdrukte.
Maar de vrienden die ik daar ontmoette, zeiden vaak aardige dingen tegen elkaar, zelfs over kleine dingen, en spraken zich veel uit.In het begin was het gewoon een plek waar ik naartoe ging om mensen te vermijden en dieren te zien, maar uiteindelijk kreeg ik ook veel troost van mensen.
Ik besefte opnieuw hoe krachtig het is om kleine, maar positieve gevoelens met elkaar te delen.Ik voelde dat iemand me misschien pijn zou doen, maar dat iemand anders me troost zou bieden. Daarom dacht ik dat ik me niet overdreven door relaties hoef te laten beïnvloeden en dat ik niet iemand ben die daardoor verandert.
De positieve energie die ik uit het project in Afrika haalde, stelde me in staat om tijdens het daaropvolgende project in Portugal meer ontspannen en opmerkzaam te zijn, en gaf me uiteindelijk de kracht om me goed aan te passen.
Voor toekomstige deelnemers: Afrika is niet makkelijk om zomaar aan te beginnen, omdat het tijd en geld kost, maar als je van dieren houdt, zou ik zeggen: ga er gewoon voor. Het is zodat je er een ervaring kunt opdoen die je niet zomaar ergens anders krijgt, en veel andere vrijwilligersvrienden zijn naar deze plek teruggekeerd.En omdat er veel variabelen zijn, zoals dieren en het weer, is de duurIk denk dat je minstens twee weken moet blijven om de charme van deze plek ten volle te ervaren.
En omdat het niet gemakkelijk is om alleen naar andere plekken in de buurt te reizen, wil ik zeggen: maak volop gebruik van de activiteiten die hier worden aangeboden. Ik wilde niet met spijt vertrekken, dus hoewel ik mijn budget flink overschreed, probeerde ik zo veel mogelijk dingen te doen die ik graag wilde doen of nog niet had gedaan. Daarvan waren parachutespringen en de dagsafari zulke geweldige ervaringen dat ik blij ben dat ik ze heb gedaan.
# Mijn tips voor een tussenjaar
- Hoe kom je er?
Bij de aankomsthal van de luchthaven stond iemand vlak tegenover de uitgang van de immigratiecontrole met een bord.
Omdat de organisatoren van het tussenjaar vooraf ruim voldoende informatie hadden verstrekt, was het niet bijzonder moeilijk. Ik moet echter een beetje zenuwachtig zijn geweest en me hebben vastgepind op de woorden 'Terminal A', want ik volgde de borden en liep eerst richting de zone voor binnenlandse overstappen ^^; De luchthaven van Johannesburg is niet erg groot, dus loop gewoon naar de aankomsthal.
- Taal
Ik had de laatste tijd geen Engels gestudeerd en gebruikte het zelden, dus tijdens de voorbereidingsperiode volgde ik ongeveer drie maanden Engelse conversatielessen. Natuurlijk verbeterde mijn Engels hierdoor niet opeens enorm, en soms was ik gefrustreerd omdat ik ter plaatse niet alles kon zeggen wat ik wilde. Maar zolang je je in alledaagse gesprekken kunt redden, lijkt initiatief nemen belangrijker. Er komen mensen uit allerlei landen en er zijn veel gezellige vrienden,Als je actief gesprekken aangaat, moet je er volop van kunnen genieten.Vragen over dieren of werkgerelateerde zaken zijn altijd welkom.
- Accommodatie
Eerlijk gezegd kun je teleurgesteld raken als je hoge verwachtingen hebt van de accommodatie. Er zijn ongeveer vier accommodaties; in het gebouw waar ik verbleef, stonden in de grote kamer zes à zeven metalen bedden en waren het toilet en de douche eenvoudige betonnen gebouwtjes buiten. Sommige kamers hebben een toilet en douche in het gebouw, dus het is echt een kwestie van geluk.
In het begin wilde ik naar een kamer verhuizen die er gezelliger uitzag, maar toen ik eraan gewend was, voelde ik me echt op mijn gemak in mijn kamer. De netheid van de kamer was geen groot probleem, en de badkamer was groter dan die van de andere kamers en niet druk. Het beddengoed en de handdoeken worden regelmatig vervangen. Alles heeft voor- en nadelen, dus in plaats van te verwachten dat alles perfect is,is het nodig om je met een open houding aan te passen. De katten die er woonden kwamen en gingen alsof ze de baas waren, en zelfs wanneer ze soms mijn bed inpikten, vond ik dat niet erg.
- Maaltijden
Omdat deze plek ook als accommodatie dient, zijn de maaltijden behoorlijk goed. Naarmate ik eraan gewend raakte, smaakte het eten dat ik tijdens het werk at hemels. Omdat de maaltijden echter worden verstrekt aan vrijwilligers uit veel verschillende landen, is het menu westers en beperkt — vlees, pasta, salades en brood — waardoor ik vanaf het einde van de derde week minder trek kreeg en het wat moeilijk vond. Voor een kort verblijf is het prima, maar als je van plan bent langer dan een maand te blijven, moet je hierop voorbereid zijn.
- Wat moet je meenemen?
Een waslijn was handig om ondergoed te drogen. Er is een wasservice, maar het lijkt erop dat ze ondergoed niet apart van bovenkleding wassen. Bovendien is het handig om je ondergoed tijdens het douchen met de hand te wassen, dus je hoeft er niet veel mee te nemen.
Een kleine zaklamp kwam goed van pas, omdat de accommodatie een slaapzaal is en je soms alleen vroeg moet opstaan. Ook viel na een zware regenbui een keer de stroom in de kamer uit; toen was de zaklamp handig.
Verder is de zon overdag fel en zijn er veel buitenactiviteiten, dus water is onmisbaar. Ik kocht flessenwater in de supermarkt en vulde de fles na gebruik weer bij om mee te nemen — een lichte fles of drinkbeker meenemen is handig. Je kunt water uit elke kraan drinken.
Verder kwam ik sokken en zonnebrandcrème tekort, dus kocht ik die ter plaatse bij. Je kunt waarschijnlijk het beste voldoende meenemen.
- Reizen
Als je Kaapstad bezoekt, beklimmen de meeste mensen de Tafelberg, maar ik raad de beklimming van Lion's Head ten zeerste aan. Het pad vlak bij de top is een beetje steil, maar zodra je boven bent en uitkijkt over de rotsen van de Twaalf Apostelen, de kustlijn, de Tafelberg en de stad beneden, besef je weer hoe mooi Kaapstad is.
Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
Omgaan met dieren was echt een geweldige ervaring, en ik heb mezelf uitgedaagd met allerlei andere activiteiten.
Leren ★★★★☆
Natuurlijk heb ik over dieren geleerd, maar ik kon ook over mezelf nadenken.
Omgeving ★★★★☆
Ik kon me gemakkelijk aanpassen omdat ik bij de andere vrijwilligers kon verblijven.
Veiligheid★★★☆☆
Ik voelde me voldoende veilig, maar omdat er veel buitenactiviteiten zijn en het project met wilde dieren werkt, denk ik dat je zelf voorzichtig moet zijn.
Vrije tijd★★★★☆
Het dagelijkse programma is niet al te vol en je kunt deelnemen aan allerlei activiteiten die door de organisatie worden aangeboden.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
