Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Een positievere en stralendere versie van mezelf ontdekt #Meer zelfreflectie en zelfstandigheid #Plezier en dankbaarheid, vertrouwen in mezelf
[Europa Malta/Taalstudie] Beste prijs-kwaliteitverhouding! Leer veilig Engels in het mediterrane Malta in Europa Jo Hye-min, deelnemer aan een tussenjaar (26, universiteitsstudent) / tussenjaar van 12 weken
|
# Opgebrand door het studentenleven — een tussenjaar gekozen om tijd alleen door te brengen, weg van mijn familie
Hallo! Ik ben Jo Hye-min en nam een tussenjaar terwijl ik nog maar één semester van mijn studie aan de universiteit te gaan had.Ik was opgebrand in Korea en dacht dat ik tot rust wilde komen door van omgeving te veranderen.
Toen ik voor een tussenjaar koos, voelde ik me in elke omgeving sterk beklemd en maakte ik me veel zorgen over de toekomst die ik wilde kiezen.Ik wilde mijn verhaal zelfs niet aan mijn familie vertellen, dus ging ik voor advies over een tussenjaar zelfs naar een café (ik raad dit niet aan, maar ik besloot dat het beter was om mijn verhaal aan een onbekende te vertellen). De belangrijkste reden was dat ik weg wilde zijn van mijn familie en tijd voor mezelf wilde hebben.
Dit was de eerste keer dat ik langere tijd in het buitenland verbleef, dus maakte ik me veel zorgen. Ik denk dat ik me elk mogelijk scenario voorstelde. Ik huilde veel in het vliegtuig — ik was bang en erg nerveus. Maar fantasie is maar fantasie! Gelukkig gebeurde er niets dat mijn zorgen rechtvaardigde.
Het belangrijkste waar ik me vóór vertrek op voorbereidde, was mijn mentale voorbereiding.Terwijl ik de video's en het materiaal bekeek die jullie hadden gestuurd, bereidde ik me mentaal voor. Ik dacht: ‘Ik ga op tussenjaar, dus studeren is belangrijk, maar ik moet mezelf niet zo pushen dat ik eronder lijd. Ik ga er gewoon voor en zie wel.’Bij het inpakken las ik berichten van mensen die aan taalprogramma's hadden deelgenomen, zodat ik kon bepalen wat ik mee moest nemen en wat ik thuis kon laten.
Ten eerste,Als je er vóór 9.00 uur bent, duurt de eerste les doorgaans 90 minuten, tot ongeveer 10.30 uur. Daarna is er pauze tot 11.00 uur, gevolgd door een tweede les van 90 minuten.(Als er die week een feestdag is, zijn de lessen van 9.00 tot 10.45 uur en van 11.15 tot 13.00 uur.)
Als je een één-op-éénles of conversatieles hebt, begint die 30 minuten nadat de vorige les is afgelopen. De middaglessen verschillen een beetje per groep; daarom kun je het beste ter plaatse navraag doen. Omdat ik geen middaglessen had, ging ik na de lunch meestal boodschappen doen, thuis uitrusten of Malta verkennen.
Van de mensen die ik tijdens het project heb ontmoet, herinner ik me vooral degenen met wie ik in de accommodatie woonde. Ik woonde in Valletta, vlak bij de taalschool, dus had ik weinig contact met studenten die niet bij mij in de klas zaten. (De meeste studenten krijgen accommodatie in de wijk Sliema, verder van de school, maar daar zijn kamers in een studentenhuis met schone, goed uitgeruste faciliteiten.)
Dus vanzelfsprekendging ik in het weekend of na school vaak met mijn huisgenoten op pad of bracht ik tijd met hen door. We werden daardoor erg hecht en zij zijn de mensen die me het meest zijn bijgebleven. Ik heb ook de meeste foto's met hen gemaakt!
Het belangrijkste dat ik tijdens het taalstudieproject in Malta heb ervaren, wasdat mensen overal hetzelfde zijn. Ze verschillen alleen in uiterlijk, cultuur en taal; in wezen lijken ze heel erg op elkaar.Ik besefte dat mensen in Europa niet totaal anders zijn, maar dat de culturen verschillen en dat mensen daardoor iets anders met situaties omgaan. Dat was eigenlijk juist goed. Het hielp me mijn fantasieën en het beeld dat ik van andere landen had los te laten — het was een waardevolle ervaring.
Wat me hier ook raakte, was datiedereen me hier altijd bedankte voor attent gedrag.In Korea vonden de meeste mensen het vanzelfsprekend als ik herhaaldelijk attent was, maar hier zeiden ze altijd dank je wel en deden ze niet alsof het vanzelf sprak. Daar was ik erg dankbaar voor. (Tenminste, de mensen die ik ontmoette waren zo, haha.)
# Fijne ervaringen in Malta, waar ik mezelf beter leerde kennen dan voorheen
Tijdens mijn deelname aan het tussenjaarprojectwas het doel om mezelf beter te leren kennen en mijn eigen omgeving te creëren.Dat was het.
* Om zichzelf beter te leren kennen en zelfstandig verder te kunnen in het leven, kreeg Jo Hye-min elke dag een persoonlijke missie op maat rond zelfstandigheid en zelfreflectie. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om te reflecteren en plannen te maken.
Voordat ik deelnam, was ik altijd lusteloos en wilde ik niets doen. Zelfs als ik ergens ontevreden over was, liet ik het uit plichtsbesef of verantwoordelijkheidsgevoel maar zitten met de gedachte ‘het geeft niet’, om mijn boosheid of irritatie ergens anders op af te reageren. Na mijn deelname werd ik... meer...Ik kreeg meer energie en door de emoties die opkwamen te uiten en er met anderen over te praten om dingen op te lossen, stopte ik met piekeren. Ik communiceerde niet langer indirect!Ik denk dat dit de grootste verandering is.
Als ik advies mocht geven aan deelnemers die in de toekomst aan het taalstudie-tussenjaarproject in Malta meedoen,Het is een vakantieoord! Als je naar Malta gaat, maak er dan volop plezier en gebruik veel Engels!Toen ik terugkwam in Korea voelde het als een droom en kon ik het bijna niet geloven. Ik heb er een beetje spijt van dat ik niet meer plezier heb gemaakt en niet meer Engels heb gesproken.
Ook gaan procedures in Malta langzamer dan in ons land, dus houd daar rekening mee. Je kunt ervan uitgaan dat elke procedure minstens twee weken duurt.
Daarnaast kun je je in Malta ongemakkelijk voelen door discriminatie van Oost-Aziaten. Ik had er minder ernstig en minder vaak mee te maken dan sommige andere Aziatische vrienden, maar het kwam wel voor. De beste manier om ermee om te gaan, is iemand te negeren die je op straat in het Chinees begroet terwijl diegene voorbijloopt. Als ik in een restaurant of winkel werd gediscrimineerd, zei ik rechtstreeks dat ik me beledigd voelde. Dat kan voor beide partijen vervelend zijn, maar ik vond het belangrijk om op zijn minst te laten weten dat hun gedrag me kwetste. Sommigen boden hun excuses aan (oprecht of niet), terwijl anderen volhielden dat ze niets verkeerd hadden gedaan.
[Europa Malta/Taalstudie] Beste prijs-kwaliteitverhouding! Leer veilig Engels in het mediterrane Malta in Europa Jo Hye-min, deelnemer aan een tussenjaar (26, universiteitsstudent) / tussenjaar van 12 weken
|
# Opgebrand door het studentenleven — een tussenjaar gekozen om tijd alleen door te brengen, weg van mijn familie
Hallo! Ik ben Jo Hye-min en nam een tussenjaar terwijl ik nog maar één semester van mijn studie aan de universiteit te gaan had.Ik was opgebrand in Korea en dacht dat ik tot rust wilde komen door van omgeving te veranderen.
Toen ik voor een tussenjaar koos, voelde ik me in elke omgeving sterk beklemd en maakte ik me veel zorgen over de toekomst die ik wilde kiezen.Ik wilde mijn verhaal zelfs niet aan mijn familie vertellen, dus ging ik voor advies over een tussenjaar zelfs naar een café (ik raad dit niet aan, maar ik besloot dat het beter was om mijn verhaal aan een onbekende te vertellen). De belangrijkste reden was dat ik weg wilde zijn van mijn familie en tijd voor mezelf wilde hebben.
Dit was de eerste keer dat ik langere tijd in het buitenland verbleef, dus maakte ik me veel zorgen. Ik denk dat ik me elk mogelijk scenario voorstelde. Ik huilde veel in het vliegtuig — ik was bang en erg nerveus. Maar fantasie is maar fantasie! Gelukkig gebeurde er niets dat mijn zorgen rechtvaardigde.
Het belangrijkste waar ik me vóór vertrek op voorbereidde, was mijn mentale voorbereiding.Terwijl ik de video's en het materiaal bekeek die jullie hadden gestuurd, bereidde ik me mentaal voor. Ik dacht: ‘Ik ga op tussenjaar, dus studeren is belangrijk, maar ik moet mezelf niet zo pushen dat ik eronder lijd. Ik ga er gewoon voor en zie wel.’Bij het inpakken las ik berichten van mensen die aan taalprogramma's hadden deelgenomen, zodat ik kon bepalen wat ik mee moest nemen en wat ik thuis kon laten.
Ten eerste,Als je er vóór 9.00 uur bent, duurt de eerste les doorgaans 90 minuten, tot ongeveer 10.30 uur. Daarna is er pauze tot 11.00 uur, gevolgd door een tweede les van 90 minuten.(Als er die week een feestdag is, zijn de lessen van 9.00 tot 10.45 uur en van 11.15 tot 13.00 uur.)
Als je een één-op-éénles of conversatieles hebt, begint die 30 minuten nadat de vorige les is afgelopen. De middaglessen verschillen een beetje per groep; daarom kun je het beste ter plaatse navraag doen. Omdat ik geen middaglessen had, ging ik na de lunch meestal boodschappen doen, thuis uitrusten of Malta verkennen.
Van de mensen die ik tijdens het project heb ontmoet, herinner ik me vooral degenen met wie ik in de accommodatie woonde. Ik woonde in Valletta, vlak bij de taalschool, dus had ik weinig contact met studenten die niet bij mij in de klas zaten. (De meeste studenten krijgen accommodatie in de wijk Sliema, verder van de school, maar daar zijn kamers in een studentenhuis met schone, goed uitgeruste faciliteiten.)
Dus vanzelfsprekendging ik in het weekend of na school vaak met mijn huisgenoten op pad of bracht ik tijd met hen door. We werden daardoor erg hecht en zij zijn de mensen die me het meest zijn bijgebleven. Ik heb ook de meeste foto's met hen gemaakt!
Het belangrijkste dat ik tijdens het taalstudieproject in Malta heb ervaren, wasdat mensen overal hetzelfde zijn. Ze verschillen alleen in uiterlijk, cultuur en taal; in wezen lijken ze heel erg op elkaar.Ik besefte dat mensen in Europa niet totaal anders zijn, maar dat de culturen verschillen en dat mensen daardoor iets anders met situaties omgaan. Dat was eigenlijk juist goed. Het hielp me mijn fantasieën en het beeld dat ik van andere landen had los te laten — het was een waardevolle ervaring.
Wat me hier ook raakte, was datiedereen me hier altijd bedankte voor attent gedrag.In Korea vonden de meeste mensen het vanzelfsprekend als ik herhaaldelijk attent was, maar hier zeiden ze altijd dank je wel en deden ze niet alsof het vanzelf sprak. Daar was ik erg dankbaar voor. (Tenminste, de mensen die ik ontmoette waren zo, haha.)
# Fijne ervaringen in Malta, waar ik mezelf beter leerde kennen dan voorheen
Tijdens mijn deelname aan het tussenjaarprojectwas het doel om mezelf beter te leren kennen en mijn eigen omgeving te creëren.Dat was het.
* Om zichzelf beter te leren kennen en zelfstandig verder te kunnen in het leven, kreeg Jo Hye-min elke dag een persoonlijke missie op maat rond zelfstandigheid en zelfreflectie. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om te reflecteren en plannen te maken.
Voordat ik deelnam, was ik altijd lusteloos en wilde ik niets doen. Zelfs als ik ergens ontevreden over was, liet ik het uit plichtsbesef of verantwoordelijkheidsgevoel maar zitten met de gedachte ‘het geeft niet’, om mijn boosheid of irritatie ergens anders op af te reageren. Na mijn deelname werd ik... meer...Ik kreeg meer energie en door de emoties die opkwamen te uiten en er met anderen over te praten om dingen op te lossen, stopte ik met piekeren. Ik communiceerde niet langer indirect!Ik denk dat dit de grootste verandering is.
Als ik advies mocht geven aan deelnemers die in de toekomst aan het taalstudie-tussenjaarproject in Malta meedoen,Het is een vakantieoord! Als je naar Malta gaat, maak er dan volop plezier en gebruik veel Engels!Toen ik terugkwam in Korea voelde het als een droom en kon ik het bijna niet geloven. Ik heb er een beetje spijt van dat ik niet meer plezier heb gemaakt en niet meer Engels heb gesproken.
Ook gaan procedures in Malta langzamer dan in ons land, dus houd daar rekening mee. Je kunt ervan uitgaan dat elke procedure minstens twee weken duurt.
Daarnaast kun je je in Malta ongemakkelijk voelen door discriminatie van Oost-Aziaten. Ik had er minder ernstig en minder vaak mee te maken dan sommige andere Aziatische vrienden, maar het kwam wel voor. De beste manier om ermee om te gaan, is iemand te negeren die je op straat in het Chinees begroet terwijl diegene voorbijloopt. Als ik in een restaurant of winkel werd gediscrimineerd, zei ik rechtstreeks dat ik me beledigd voelde. Dat kan voor beide partijen vervelend zijn, maar ik vond het belangrijk om op zijn minst te laten weten dat hun gedrag me kwetste. Sommigen boden hun excuses aan (oprecht of niet), terwijl anderen volhielden dat ze niets verkeerd hadden gedaan.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
