Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik kreeg meer zelfvertrouwen en overwon mijn lage zelfbeeld #Een groot gevoel van voldoening en een bijzondere ervaring #Een jeugdige tijd in mijn twintiger jaren; een gevoel van trots
[Vrijwilligerswerk/buitenschoolse activiteit in het buitenland] Vol enthousiasme samen met vrienden van over de hele wereld vrijwilligerswerk doen voor natuurbehoud in de natuur van Nieuw-Zeeland Choi In-gu, deelnemer aan een tussenjaar (gapper) (26, studieverlof) / tussenjaar van 2 weken
|
# Ik koos voor vrijwilligerswerk in Nieuw-Zeeland omdat ik dacht dat ik er enorm spijt van zou krijgen als ik als twintiger geen ervaring met vrijwilligerswerk in het buitenland had opgedaan
Hallo. Ik heet Choi In-gu. Ik ben een 26-jarige mannelijke student. In 2018 nam ik een half semester studieverlof en bracht ik van 1 tot en met 15 juni een tussenjaar door in Nieuw-Zeeland. Voordat ik aan mijn tussenjaar begon, had ik helemaal geen ervaring in het buitenland en beperkte mijn Engels zich tot een TOEIC-score van 880, zonder enige praktische kennis van het Engels.
Bovendien probeer ik meestal niet graag nieuwe dingen uit en blijf ik liever thuis. Ik ben nogal lui. Kortom, ik ben best verlegen haha. Toen de mensen om me heen voor het eerst hoorden over mijn plannen voor een tussenjaar, maakten ze zich dan ook grote zorgen. Ik heb tot ongeveer drie weken van tevoren getwijfeld, maar uiteindelijk ben ik veilig teruggekomen. Daarom schrijf ik hier mijn verhaal~
Ik deed mee aan het project omdat ik heel graag vrijwilligerswerk in het buitenland wilde proberen. Ik heb me vaak aangemeld voor vrijwilligersprogramma’s voor studenten, maar werd telkens al in de eerste ronde afgewezen. Zelfs twee weken voordat mijn tussenjaar begon, werd ik niet toegelaten tot een ander buitenschools programma. Daarna vertrok ik alsnog.Ik koos voor vrijwilligerswerk omdat ik dacht dat ik er enorm spijt van zou krijgen als ik als twintiger geen ervaring met vrijwilligerswerk in het buitenland had opgedaan.
Ook sprak vooral de natuur van Nieuw-Zeeland me aan.Ik had het beeld dat ‘Nieuw-Zeeland = een land met prachtige natuur’. Ik dacht ook dat het betaalbaar was en koos het omdat ik had gehoord dat er veel Koreanen wonen.Dat was een van de redenen.
Ik ben bovendien goed in lichamelijk werk, dus dacht ik dat ik het vrijwilligerswerk zonder problemen zou kunnen doen. Ook wilde ik graag met buitenlandse vrienden samenwonen.
Ik deed twee weken vrijwilligerswerk en reisde daarna een week alleen rond. In totaal verbleef ik drie weken in Nieuw-Zeeland. Voor vertrek was ik echt su-pernerveus. Het was mijn eerste reis naar het buitenland en ik moest alleen gaan. Ik kon geen Engels spreken.
Soms voelde het zelfs alsof ik in dienst moest, zo zenuwachtig was ik. Wat als ik de Nieuw-Zeelandse grenscontrole niet doorkwam, wat als ik werd beroofd, wat als ik met racisme te maken kreeg, wat als ik gewond raakte, enzovoort… Zelfs na mijn vertrek verdwenen die spanning en zorgen niet. Het grootste deel van de tijd dat ik weg was uit Korea, werd gevuld met angst en zorgen.
Maar als ik er nu op terugkijk,denk ik dat ik van nature gewoon bang was en daar niets aan kon doen. Alles is in het begin moeilijk. En omdat ik me veel zorgen maakte en voorzichtig was, denk ik dat ik de drie weken veilig heb kunnen doorbrengen.
Ter voorbereiding op mijn vertrek heb ik allerlei bronnen geraadpleegd, zoals het informatiepakket van Korea Gap Year, de website van de lokale organisatie, zoekresultaten op internet, reisgidsen over Nieuw-Zeeland en kennissen.Ik verdeelde de voorbereiding in vertrek, accommodatie, vervoer naar de ontmoetingsplek, benodigdheden voor het vrijwilligerswerk, individuele reis en aankomst. Kijk vooral goed naar de paklijst op de website van de lokale organisatie.Dat moet je echt doen.
Onderweg bekeek ik ook routes en reistijden op Google Maps. YouTube heb ik eveneens veel geraadpleegd. Eigenlijk wilde ik contact opnemen met mensen die er al waren geweest om vragen te stellen, maar dat was niet makkelijk. Ik had Engels moeten studeren, maar omdat ik me op andere examens voorbereidde, deed ik dat bijna niet. Je leert niet van de ene op de andere dag een gesprek voeren; studeren maakte me nerveus en ik kon me niet concentreren, dus oefende ik alleen de zinnen die ik dacht nodig te hebben. Toch ben ik zonder grote problemen teruggekomen.
# De dagelijkse routine ter plaatse en onvergetelijke Belgische, Duitse en Franse teamgenoten
Het project verloopt met een wisseling van accommodatie tussen weekdagen en weekenden. Eerst,krijgen we op vrijdag een korte introductie op het kantoor van de organisatie in Auckland en vullen we papieren in. Daarna gaan we met de teamleider naar de accommodatie.Die ligt op ongeveer een uur van het centrum van Auckland. Daar wonen we tot maandagochtend heel vrij samen met de teamleden. In die periode kun je er individueel op uit gaan! Niemand bemoeit zich ermee; drinken en roken zijn toegestaan!
Op maandagochtend gaan we naar de vrijwilligerslocatie om echt aan de slag te gaan. Omdat we van accommodatie wisselen, proberen we al onze bagage mee te nemen.We verblijven vijf weekdagen op de vrijwilligerslocatie en doen vrijwilligerswerk..
Kort samengevat ziet het dagprogramma er zo uit:
8:00 Vrijwilligerswerk individueel voorbereiden en instappen in het vervoer
8:30–12:00 Vrijwilligerswerk
12:20–13:15 Terug naar de accommodatie, individueel lunchen en rusten (soms wordt er een barbecue verzorgd)
13:30–16:00 Vrijwilligerswerk
16:00– Vrije tijd, avondeten, slapen
Meestal stond ik om 7:20 uur op en ging ik rond 23:00 uur naar bed.
Op vrijdag gingen we terug naar de accommodatie in Titirangi om het weekend door te brengen.
Meer in detail:In mijn geval verplaatsten we jonge boompjes die de groep had gekweekt naar de plantlocaties en plantten we ze. Daarna maakten we materiaal schoon en ruimden we het op, of deden we dingen zoals de takken van grote bomen snoeien.Dat soort dingen deed ik. Het is vooral lichamelijk werk. Het park is enorm, dus we zaten veel in de auto. Als je moe was, kon je tijdens het werk gewoon uitrusten.
Tijdens het project heb ik veel mensen ontmoet, maar mijn teamgenoten met wie ik samenwoonde zijn me het meest bijgebleven. Ik zat in een team met drie vrienden uit België, Duitsland en Frankrijk. Ik was de enige Aziaat en sprak niet zo goed Engels, maar ze waren heel aardig voor me. EnDe Duitse vriend was 19 en vertelde vol vertrouwen dat hij voor een tussenjaar naar Nieuw-Zeeland was gekomen. Dat vond ik heel indrukwekkend.In ons land is dat de leeftijd waarop mensen zich intensief voorbereiden op het toelatingsexamen voor de universiteit...
Ik heb ook eens Buldak-bokkeum-myeon (pittige kipnoedels) voor mijn buitenlandse teamgenoten klaargemaakt. Toen ik met eigen ogen hun reacties zag, die ik alleen van YouTube kende, voelde ik me trots en blij ^^. Tijdens het tussenjaarproject was ik de enige Aziaat, maar ik heb helemaal geen racisme of nare ervaringen meegemaakt. Integendeel, veel mensen begroetten me als eerste met een hallo lol.
We woonden samen met vrienden uit andere landen, kookten voor elkaar, keken samen films, praatten over voetbal en ik heb er goede vrienden aan overgehouden.
[Vrijwilligerswerk/buitenschoolse activiteit in het buitenland] Vol enthousiasme samen met vrienden van over de hele wereld vrijwilligerswerk doen voor natuurbehoud in de natuur van Nieuw-Zeeland Choi In-gu, deelnemer aan een tussenjaar (gapper) (26, studieverlof) / tussenjaar van 2 weken
|
# Ik koos voor vrijwilligerswerk in Nieuw-Zeeland omdat ik dacht dat ik er enorm spijt van zou krijgen als ik als twintiger geen ervaring met vrijwilligerswerk in het buitenland had opgedaan
Hallo. Ik heet Choi In-gu. Ik ben een 26-jarige mannelijke student. In 2018 nam ik een half semester studieverlof en bracht ik van 1 tot en met 15 juni een tussenjaar door in Nieuw-Zeeland. Voordat ik aan mijn tussenjaar begon, had ik helemaal geen ervaring in het buitenland en beperkte mijn Engels zich tot een TOEIC-score van 880, zonder enige praktische kennis van het Engels.
Bovendien probeer ik meestal niet graag nieuwe dingen uit en blijf ik liever thuis. Ik ben nogal lui. Kortom, ik ben best verlegen haha. Toen de mensen om me heen voor het eerst hoorden over mijn plannen voor een tussenjaar, maakten ze zich dan ook grote zorgen. Ik heb tot ongeveer drie weken van tevoren getwijfeld, maar uiteindelijk ben ik veilig teruggekomen. Daarom schrijf ik hier mijn verhaal~
Ik deed mee aan het project omdat ik heel graag vrijwilligerswerk in het buitenland wilde proberen. Ik heb me vaak aangemeld voor vrijwilligersprogramma’s voor studenten, maar werd telkens al in de eerste ronde afgewezen. Zelfs twee weken voordat mijn tussenjaar begon, werd ik niet toegelaten tot een ander buitenschools programma. Daarna vertrok ik alsnog.Ik koos voor vrijwilligerswerk omdat ik dacht dat ik er enorm spijt van zou krijgen als ik als twintiger geen ervaring met vrijwilligerswerk in het buitenland had opgedaan.
Ook sprak vooral de natuur van Nieuw-Zeeland me aan.Ik had het beeld dat ‘Nieuw-Zeeland = een land met prachtige natuur’. Ik dacht ook dat het betaalbaar was en koos het omdat ik had gehoord dat er veel Koreanen wonen.Dat was een van de redenen.
Ik ben bovendien goed in lichamelijk werk, dus dacht ik dat ik het vrijwilligerswerk zonder problemen zou kunnen doen. Ook wilde ik graag met buitenlandse vrienden samenwonen.
Ik deed twee weken vrijwilligerswerk en reisde daarna een week alleen rond. In totaal verbleef ik drie weken in Nieuw-Zeeland. Voor vertrek was ik echt su-pernerveus. Het was mijn eerste reis naar het buitenland en ik moest alleen gaan. Ik kon geen Engels spreken.
Soms voelde het zelfs alsof ik in dienst moest, zo zenuwachtig was ik. Wat als ik de Nieuw-Zeelandse grenscontrole niet doorkwam, wat als ik werd beroofd, wat als ik met racisme te maken kreeg, wat als ik gewond raakte, enzovoort… Zelfs na mijn vertrek verdwenen die spanning en zorgen niet. Het grootste deel van de tijd dat ik weg was uit Korea, werd gevuld met angst en zorgen.
Maar als ik er nu op terugkijk,denk ik dat ik van nature gewoon bang was en daar niets aan kon doen. Alles is in het begin moeilijk. En omdat ik me veel zorgen maakte en voorzichtig was, denk ik dat ik de drie weken veilig heb kunnen doorbrengen.
Ter voorbereiding op mijn vertrek heb ik allerlei bronnen geraadpleegd, zoals het informatiepakket van Korea Gap Year, de website van de lokale organisatie, zoekresultaten op internet, reisgidsen over Nieuw-Zeeland en kennissen.Ik verdeelde de voorbereiding in vertrek, accommodatie, vervoer naar de ontmoetingsplek, benodigdheden voor het vrijwilligerswerk, individuele reis en aankomst. Kijk vooral goed naar de paklijst op de website van de lokale organisatie.Dat moet je echt doen.
Onderweg bekeek ik ook routes en reistijden op Google Maps. YouTube heb ik eveneens veel geraadpleegd. Eigenlijk wilde ik contact opnemen met mensen die er al waren geweest om vragen te stellen, maar dat was niet makkelijk. Ik had Engels moeten studeren, maar omdat ik me op andere examens voorbereidde, deed ik dat bijna niet. Je leert niet van de ene op de andere dag een gesprek voeren; studeren maakte me nerveus en ik kon me niet concentreren, dus oefende ik alleen de zinnen die ik dacht nodig te hebben. Toch ben ik zonder grote problemen teruggekomen.
# De dagelijkse routine ter plaatse en onvergetelijke Belgische, Duitse en Franse teamgenoten
Het project verloopt met een wisseling van accommodatie tussen weekdagen en weekenden. Eerst,krijgen we op vrijdag een korte introductie op het kantoor van de organisatie in Auckland en vullen we papieren in. Daarna gaan we met de teamleider naar de accommodatie.Die ligt op ongeveer een uur van het centrum van Auckland. Daar wonen we tot maandagochtend heel vrij samen met de teamleden. In die periode kun je er individueel op uit gaan! Niemand bemoeit zich ermee; drinken en roken zijn toegestaan!
Op maandagochtend gaan we naar de vrijwilligerslocatie om echt aan de slag te gaan. Omdat we van accommodatie wisselen, proberen we al onze bagage mee te nemen.We verblijven vijf weekdagen op de vrijwilligerslocatie en doen vrijwilligerswerk..
Kort samengevat ziet het dagprogramma er zo uit:
8:00 Vrijwilligerswerk individueel voorbereiden en instappen in het vervoer
8:30–12:00 Vrijwilligerswerk
12:20–13:15 Terug naar de accommodatie, individueel lunchen en rusten (soms wordt er een barbecue verzorgd)
13:30–16:00 Vrijwilligerswerk
16:00– Vrije tijd, avondeten, slapen
Meestal stond ik om 7:20 uur op en ging ik rond 23:00 uur naar bed.
Op vrijdag gingen we terug naar de accommodatie in Titirangi om het weekend door te brengen.
Meer in detail:In mijn geval verplaatsten we jonge boompjes die de groep had gekweekt naar de plantlocaties en plantten we ze. Daarna maakten we materiaal schoon en ruimden we het op, of deden we dingen zoals de takken van grote bomen snoeien.Dat soort dingen deed ik. Het is vooral lichamelijk werk. Het park is enorm, dus we zaten veel in de auto. Als je moe was, kon je tijdens het werk gewoon uitrusten.
Tijdens het project heb ik veel mensen ontmoet, maar mijn teamgenoten met wie ik samenwoonde zijn me het meest bijgebleven. Ik zat in een team met drie vrienden uit België, Duitsland en Frankrijk. Ik was de enige Aziaat en sprak niet zo goed Engels, maar ze waren heel aardig voor me. EnDe Duitse vriend was 19 en vertelde vol vertrouwen dat hij voor een tussenjaar naar Nieuw-Zeeland was gekomen. Dat vond ik heel indrukwekkend.In ons land is dat de leeftijd waarop mensen zich intensief voorbereiden op het toelatingsexamen voor de universiteit...
Ik heb ook eens Buldak-bokkeum-myeon (pittige kipnoedels) voor mijn buitenlandse teamgenoten klaargemaakt. Toen ik met eigen ogen hun reacties zag, die ik alleen van YouTube kende, voelde ik me trots en blij ^^. Tijdens het tussenjaarproject was ik de enige Aziaat, maar ik heb helemaal geen racisme of nare ervaringen meegemaakt. Integendeel, veel mensen begroetten me als eerste met een hallo lol.
We woonden samen met vrienden uit andere landen, kookten voor elkaar, keken samen films, praatten over voetbal en ik heb er goede vrienden aan overgehouden.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
