Omdat ik diep uitrustte zonder me ergens zorgen over te maken en de dingen deed die ik leuk vind, keerde ik met meer glimlachjes terug naar Korea dan voordat ik aan het GapYear-project begon, met een kalmere houding en een ontspannen geest. Het was een kans om te ontdekken en te bevestigen wat ik leuk vind en wanneer ik me gelukkig voel.
[One-month living abroad] Bonjour! Living for a month in Paris, France Wi Ji-young — gapper from the GapYear group (24, university student) / 4-week gap year |
# Mijn droom vervullen: naar een stad in een ander land gaan en er een maand wonen!
Hallo :) Ik heb van maart tot april deelgenomen aan het programma 'Een maand in Parijs' van GapYear.
Ik kwam GapYear op het spoor toen ik als bijna afgestudeerde universiteitsstudent nog ongeveer een jaar had voordat ik aan het werk zou gaan en me afvroeg wat ik moest doen. Ik houd niet van pakketreizen waarbij je alleen snel de hoogtepunten bekijkt, dus ook tijdens zelfstandige reizen bleef ik meestal minstens vier dagen of langer in één stad.
Sinds mijn twintigste was het mijn doel om naar een stad in een ander land te gaan en daar een maand te wonen. Er waren ook andere steden beschikbaar in het programma, maar omdat Parijs de hoofdstad van een land is, er veel te zien is en het er gemakkelijk leek om rond te reizen, besloot ik mee te doen aan het project 'Een maand in Parijs'.
Ik zocht haastig informatie op en meldde me een maand voor mijn vertrek uit Korea aan. Alles ging sneller dan verwacht, dus ik wil alle medewerkers van GapYear bedanken die me hebben geholpen zonder problemen te vertrekken.
Ik besloot in één dag mee te doen en beging de roekeloze daad om de volgende dag al een vliegticket te kopen. Daarna begon ik rustig mijn spullen in te pakken. Omdat ik me snel zorgen maak, kocht ik ook de duurste reisverzekering met premiumdekking (gelukkig hoefde ik die niet te gebruiken!) en begon ik in Excel de spullen die ik nodig had in categorieën te ordenen terwijl ik inpakte.
Omdat ik met Air France vloog, dat berucht is om zoekgeraakte bagage, bereidde ik me voor op manieren om te voorkomen dat mijn bagage kwijtraakte, hoe ik die kon terugvinden als dat toch gebeurde, de procedures voor schadevergoeding, noodcontacten, de locatie en het telefoonnummer van de Koreaanse ambassade, hoe ik op de luchthaven vervoerbewijzen kon kopen en alle vervoersmogelijkheden van de luchthaven naar mijn accommodatie, per route enzovoort.Ik had mijn programma na aankomst in Parijs niet gepland, maar had de reis naar mijn accommodatie grondig voorbereid.
Onderweg naar de luchthaven bleven negatieve gedachten door mijn hoofd gaan: 'Waarom heb ik me aangemeld?', 'Ik spreek geen Frans en ze zeggen dat Engels daar niet goed werkt — red ik het wel een maand?', 'Wat als ik zakken gerold of beroofd word?', 'Heb ik zomaar zonder reden ja gezegd?'.
Maar op de vlucht naar Parijs reisde ik uiteindelijk samen met sporters die aan de Olympische Winterspelen van PyeongChang hadden deelgenomen. De verschillende evenementen aan boord van de gezagvoerder en het cabinepersoneel brachten me in een vrolijke stemming. Ik was verbaasd dat Engels minder goed werkte dan verwacht toen ik op de luchthaven vervoerbewijzen kocht en de bus naar mijn accommodatie nam, maar daardoor dacht ik wel dat ik snel Frans moest leren.
# Vanaf het moment dat het heldere, zonnige Parijs me verwelkomde, begon ik van Parijs te houden
In tegenstelling tot de heiige lucht in Korea, vol fijnstof, was het door een koudegolf abnormaal koud, maarde heldere Parijse lucht verwelkomde me. Ik vergat al mijn zorgen tot dan toe en begon van Parijs te houden.
Ik schrok vaak van de geur en het vuil in de metro, maar kon ook zelf ervaren hoe attent de Fransen zijn, iets wat je van een ontwikkeld land mag verwachten, en hoe gemakkelijk het openbaar vervoer bereikbaar is. In tegenstelling tot Korea, waar een maaltijd gewoon een deel van de dag is, merkte ik dat een maaltijd een belangrijk moment is om met gezelschap van lekker eten te genieten. Vergeleken met Korea verliepen werkprocessen traag en frustrerend, en het was lastig om 's avonds plekken te vinden die open waren. Dat was onhandig, maar ik dacht ook dat zulke dingen misschien bijdroegen aan hun meer ontspannen levensstijl.
Ik kreeg een goede indruk van de Fransen die zelfs vertaalapps gebruikten om me de weg te wijzen, mijn hanbok opmerkten en zeiden hoe stijlvol die was, ervoor zorgden dat ik me niet ongemakkelijk voelde toen ik alleen at en graag het gesprek voortzetten wanneer ik een beetje Frans sprak. Natuurlijk waren er ook veel onvriendelijke en racistische mensen, maar ik dacht dat dat overal ter wereld hetzelfde zou zijn.
# De gemoedsrust en ontspanning van een lange reis — dingen die ik niet had meegemaakt als ik maar kort naar Parijs was gekomen
Toen ik een maand in Parijs woonde, leerde ik de waarde van zonnige, heldere dagen waarderen. En hoewel het misschien niet helemaal gepast is om te zeggen, werd ik overweldigd door geluk toen ik de werken van allerlei kunstenaars, die ik alleen via de media indirect had leren kennen, met eigen ogen zag en me omringd voelde door schilderijen en beeldhouwwerken.
Ik dwaalde doelloos door de straten, bezocht mijn favoriete musea nog drie keer, zat meer dan een uur onafgebroken naar mijn favoriete kunstwerk te staren en genoot ervan rustig op een bankje in het park te lezen. Dit zijn ervaringen die ik niet zou hebben gehad als ik maar ongeveer een week in Parijs had gepland, en zonder die ervaringen had ik de rust en ontspanning die ze me brachten niet gevoeld.Ik heb ze meegemaakt.
Tegen het einde van het project vroegen plaatselijke bewoners me zelfs in het Frans de weg; natuurlijk ben ik het meeste daarvan inmiddels vergeten, maar ik kon eenvoudige gesprekken in het Frans voeren. Misschien maak je je zorgen dat Engels niet werkt, maar als je mensen in het Frans begroet en daarna Engels spreekt, vinden ze dat prima, dus maak je geen zorgen :)
Misschien omdat ik openlijk anti-diefstalringen met draad bij me droeg of omdat ik me niet als toerist kleedde, voelde ik me geen moment bedreigd door oplichting of zakkenrollers. Natuurlijk had ik waarschijnlijk geluk, maar als je je goed voorbereidt en oplet, hoef je je volgens mij geen zorgen te maken.
# 'Als je twijfelt of je het moet doen, doe het dan en heb later spijt' — durf beslissingen te nemen!
Omdat ik diep uitrustte zonder me ergens zorgen over te maken en de dingen deed die ik leuk vind,keerde ik met meer glimlachjes terug naar Korea dan voordat ik aan het GapYear-project deelnam; ik werd veel zachtaardiger en kreeg meer innerlijke rust. Het gaf me de kans om te ontdekken en te bevestigen wat ik leuk vind en wanneer ik me gelukkig voel.
Ze zeggen dat de meeste dingen waar je je zorgen over maakt niet gebeuren. Zelfs als je bang bent, denk ik dat je op reis kunt gaan om jezelf te vinden op een plek waar niemand je kent.Zoals het gezegde luidt: 'Als je twijfelt of je het moet doen, doe het dan en heb later spijt.' Dus als je tijd, omstandigheden en omgeving het toelaten, neem dan een gedurfde beslissing!
# Mijn persoonlijke GapYear-tips
(Hoe kom je er)
Afhankelijk van de luchtvaartmaatschappij waarmee je vliegt, kun je op verschillende terminals aankomen. Het kopen van vervoerbewijzen en het bereiken van je accommodatie kan lastig zijn. Vooral met een grote, zware koffer lijkt reizen met de Parijse metro — waar maar af en toe roltrappen en liften zijn — moeilijk.
(Taal)
Ik heb vooraf via gratis online lessen het alfabet en de uitspraak geleerd. Ook schreef ik handige zinnen op, ingedeeld per situatie — bij het binnengaan van bezienswaardigheden, wanneer er problemen ontstaan, bij het bestellen in restaurants en bij het kopen van dingen — zodat ik ze kon gebruiken.
(Accommodatie)
Als je in een Koreaans pension verblijft, is het een goed idee om iemand te zoeken met wie je eropuit kunt gaan. Vooral bij een langer verblijf, zoals een maand wonen in een stad, is het fijn om gezelschap te hebben voor uitstapjes in de buurt, picknicks op mooie dagen of een bezoek aan risicovolle gebieden.
(Maaltijden)
De meeste Koreaanse pensions in Parijs bieden ontbijt en avondeten aan, dus als je Korea mist, kun je gerust instantnoedels meenemen. Omdat elke dag een maand lang uit eten gaan duur is, deed ik boodschappen op markten in de buurt of kocht ik brood bij de bakker en at ik dat zo nu en dan.
Restaurants vinden die perfect aansluiten bij de Koreaanse smaak is waarschijnlijk lastig. Als je verwachtingen te hoog zijn, word je teleurgesteld, dus je kunt beter met lage verwachtingen en een avontuurlijke instelling dingen uitproberen.
(Wat moet je meenemen?)
Handige spullen waren noodmedicatie en een nagelknipperDie kwamen goed van pas. Ik leende ze uit aan mensen die ze niet zelf hadden meegenomen en kon mijn nagels knippen voordat ze oncomfortabel lang werden, zodat ik ze schoon hield.
Ookzijn anti-diefstaldraden een echte aanrader!Waarschijnlijk heeft iedere Koreaanse reiziger er wel een, maar ik droeg mijn portemonnee, telefoon, camera, paspoort enzovoort altijd bij me en voelde me geen moment bedreigd door zakkenrollers.
Omdat je lang blijft, kun je beter niet te veel kleding en sieraden meenemen. Neem alleen mee wat je nodig hebt, en zorg ervoor dat je genoeg noodmedicatie en persoonlijke hygiëneproducten inpakt.
(Veiligheid)
Het was niet zo erg als in Oostenrijk, maar ook in Parijs was er sprake van ernstig racisme. Beschouw zulke mensen als onvolwassen en loop gewoon door.
Vooral bij dingen als naar je gegooid vuil kan iemand doen alsof die het schoonmaakt en je spullen stelen. Het is daarom handig iets eenvoudigs bij je te hebben om vlekken te verwijderen, zoals een vlekkenverwijderaar, vochtige doekjes of tissues. Ik liep meteen weg en veegde het met een vochtig doekje van mijn kleren toen het erop terechtkwam. Natuurlijk voelde dat vervelend, maar je kunt zulke mensen het beste als onbeschaafd beschouwen en het snel vergeten.
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Ik heb het gevoel dat ik alles heb gedaan wat ik zelf kon.
Leren ★★★★☆
Ik denk dat ik vooral veel heb geleerd in musea en kunstgalerieën.
Omgeving ★★★☆☆
Voor mensen die nogal gesteld zijn op netheid kan Parijs moeilijk te verdragen zijn. De oude metro, de daklozen erin en de vreemd genoeg bevlekte stoelbekleding... Ik kan de geur van de metro nog steeds niet vergeten. Er staan vuilnisbakken op straat, dus het valt best mee, maar omdat de meeste mensen met de metro reizen, was het een beetje moeilijk.
Veiligheid★★★★☆
De meeste mensen waren voor het avondeten terug en velen droegen kabelsloten tegen diefstal bij zich, dus het voelde niet gevaarlijk. Sinds de terroristische aanslagen zijn er op veel plekken gewapende politieagenten en soldaten gestationeerd, dus ik denk dat de openbare veiligheid redelijk goed is.
Op weekendavonden laat in de metro of op populaire plekken (de Eiffeltoren, de heuvel van Montmartre) drinken mensen rechtstreeks uit flessen en worden ze erg dronken. Sommigen hebben openlijk marihuana of drugs in poedervorm bij zich, gebruiken die waar iedereen bij is of bieden ze aan. Als iemand onder invloed is, kun je dat het beste snel opmerken en diegene vermijden.
Vrije tijd★★★★★
Je hoeft niet alleen maar haastig de bekende bezienswaardigheden af te gaan. Bij mooi weer kun je naar een park gaan, op een picknickkleed liggen en de bries voelen, langs de Seine wandelen en ontspannen. Dat vond ik fijn.
Startpagina
