Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Minder emotionele uitputting en meer innerlijke rust #Prachtige landschappen en een band met dieren #Ik had het gevoel dat ik kansen niet mocht laten liggen
[Japans platteland/Vrijwilligerswerk in het buitenland] Het eenvoudige dagelijkse leven in de natuur: vrijwilligerswerk voor dieren in een asiel in Tokushima, Japan Park Kyung-ah, deelnemer aan een tussenjaar (22, neemt een tussenjaar na haar ontslag) / tussenjaar van 4 weken
|
# Na mijn ontslag de drukke stad ontvluchten en tijd met dieren doorbrengen!
Hallo. Ik ben Park Kyung-ah en ben na mijn ontslag aan een tussenjaar begonnen om mezelf verder te ontwikkelen.
Ik was op zoek naar een plek waar ik de drukke stad achter me kon laten en tijd had om mijn gedachten op een rijtje te zetten. Via een aanbeveling van mijn tussenjaaradviseur kwam ik over dit project te weten.Misschien omdat ik vóór mijn ontslag werk had waarbij ik veel met mensen omging, voelde dit project — waarbij je de meeste tijd met dieren doorbrengt in plaats van met mensen — beter aansluiten bij mijn doelen. Daarom heb ik me aangemelden uiteindelijk heb ik me ingeschreven. Ik hield oorspronkelijk ook al van honden ^^
Omdat Japan bekendstaat als een veilig land, maakte ik me niet al te veel zorgen over een lang verblijf in het buitenland. Ik was wel bezorgd over aardbevingen, maar gelukkig is er niets gebeurd! De informatie die ik van het tussenjaarprogramma kreeg, was een grote hulp bij de voorbereiding op mijn vertrek. Nadat ik alles had doorgenomen, pakte ik stap voor stap mijn spullen in,Omdat het mijn eerste bezoek aan Japan was, zocht ik zorgvuldig basisinformatie op over bijvoorbeeld het weer, vervoer en de geografie. :)
In de tweede week van mijn tussenjaar kwam er nog een Koreaanse vrijwilliger aan, met wie ik samen vrijwilligerswerk deed. We hielpen elkaar met het werk en gingen samen de stad Tokushima verkennen.
Er waren ook verschillende Japanse vrijwilligers bij de opvang. Een van hen moedigde me hartelijk aan toen ik een fout maakte. Dat ik niet zal vergeten hoe vriendelijk ze langzaam spraken en eenvoudige woorden gebruikten zodat ik het kon begrijpen.
Bovenal liggen de opvang en de accommodatie buiten de stad en zijn ze omgeven door werkelijk prachtig landschap. De honden kunnen uitlaten en in contact komen met de natuur was op zichzelf al heerlijk.In de buurt van de accommodatie zijn wegen die ideaal zijn om te fietsen, dus op mooie dagen in het weekend maakte ik een ontspannen fietstochtje. Het was heerlijk om volop te genieten van de rustige, ongedwongen sfeer, die duidelijk anders is dan in de stad ^^
Kansen zijn er altijd, maar als je er eenmaal een laat schieten, komt die niet meer terug.
Als ik mezelf van vóór en na mijn tussenjaar vergelijk, is mijn huid flink gebruind^^ Ook heb ik hier en daar heel wat kleine schrammetjes opgelopen. Dingen waar ik me vroeger erg druk om zou hebben gemaakt, leer ik nu niet meer emotioneel op te vatten — ik denk dan: ‘ach, het valt wel mee.’
Hetzelfde gold voor het vrijwilligerswerk: hoe langer ik over fouten bleef nadenken, hoe vermoeider ik werd. Hoe meer ik bleef hangen in spijt, hoe minder ik me kon concentreren op wat ik aan het doen was. Daarom oefende ik met mijn emoties beheersen door tegen mezelf te zeggen: ‘ach, dat kan gebeuren!’ :) Doordat ik minder energie verloor aan emoties, voelde ik me beslist meer op mijn gemak.
Als je twijfelt of je aan dit project wilt deelnemen, wil ik je zeggen: meld je gewoon aan!! Kansen zijn er altijd, maar als je ze eenmaal laat schieten, komen ze niet meer terug.
Er zijn momenten geweest waarop ik een tussenjaar vond dat me aansprak, maar er te veel over nadacht en de kans door allerlei afwegingen liet schieten. Je hoeft je niet steeds door rationeel denken te laten leiden. Als je een tussenjaar kiest, raad ik je aan je hart te volgen en op je gevoel af te gaan ^^
Verder werd er gezegd dat er een supermarkt was, en ik had me een kleine supermarkt voorgesteld, maar met de fiets of te voet kun je alleen buurtwinkels bereiken. Voor een grote supermarkt moet je de bus nemen of met de auto gaan. Daardoor is het lastig om ingrediënten als groenten, fruit of vis te vinden, tenzij je naar de stad gaat. Als andere deelnemers een rijbewijs hebben, hoop ik echt dat ze een internationaal rijbewijs aanvragen om dit probleem op te lossen.
Ik heb ook al mijn tijd met de honden doorgebracht. Dus als je graag voor schattige katten wilt zorgen, moet je er rekening mee houden dat je, afhankelijk van de situatie bij de opvang, net als ik misschien alleen maar voor verlaten honden zult zorgen. :)
[Japans platteland/Vrijwilligerswerk in het buitenland] Het eenvoudige dagelijkse leven in de natuur: vrijwilligerswerk voor dieren in een asiel in Tokushima, Japan Park Kyung-ah, deelnemer aan een tussenjaar (22, neemt een tussenjaar na haar ontslag) / tussenjaar van 4 weken
|
# Na mijn ontslag de drukke stad ontvluchten en tijd met dieren doorbrengen!
Hallo. Ik ben Park Kyung-ah en ben na mijn ontslag aan een tussenjaar begonnen om mezelf verder te ontwikkelen.
Ik was op zoek naar een plek waar ik de drukke stad achter me kon laten en tijd had om mijn gedachten op een rijtje te zetten. Via een aanbeveling van mijn tussenjaaradviseur kwam ik over dit project te weten.Misschien omdat ik vóór mijn ontslag werk had waarbij ik veel met mensen omging, voelde dit project — waarbij je de meeste tijd met dieren doorbrengt in plaats van met mensen — beter aansluiten bij mijn doelen. Daarom heb ik me aangemelden uiteindelijk heb ik me ingeschreven. Ik hield oorspronkelijk ook al van honden ^^
Omdat Japan bekendstaat als een veilig land, maakte ik me niet al te veel zorgen over een lang verblijf in het buitenland. Ik was wel bezorgd over aardbevingen, maar gelukkig is er niets gebeurd! De informatie die ik van het tussenjaarprogramma kreeg, was een grote hulp bij de voorbereiding op mijn vertrek. Nadat ik alles had doorgenomen, pakte ik stap voor stap mijn spullen in,Omdat het mijn eerste bezoek aan Japan was, zocht ik zorgvuldig basisinformatie op over bijvoorbeeld het weer, vervoer en de geografie. :)
In de tweede week van mijn tussenjaar kwam er nog een Koreaanse vrijwilliger aan, met wie ik samen vrijwilligerswerk deed. We hielpen elkaar met het werk en gingen samen de stad Tokushima verkennen.
Er waren ook verschillende Japanse vrijwilligers bij de opvang. Een van hen moedigde me hartelijk aan toen ik een fout maakte. Dat ik niet zal vergeten hoe vriendelijk ze langzaam spraken en eenvoudige woorden gebruikten zodat ik het kon begrijpen.
Bovenal liggen de opvang en de accommodatie buiten de stad en zijn ze omgeven door werkelijk prachtig landschap. De honden kunnen uitlaten en in contact komen met de natuur was op zichzelf al heerlijk.In de buurt van de accommodatie zijn wegen die ideaal zijn om te fietsen, dus op mooie dagen in het weekend maakte ik een ontspannen fietstochtje. Het was heerlijk om volop te genieten van de rustige, ongedwongen sfeer, die duidelijk anders is dan in de stad ^^
Kansen zijn er altijd, maar als je er eenmaal een laat schieten, komt die niet meer terug.
Als ik mezelf van vóór en na mijn tussenjaar vergelijk, is mijn huid flink gebruind^^ Ook heb ik hier en daar heel wat kleine schrammetjes opgelopen. Dingen waar ik me vroeger erg druk om zou hebben gemaakt, leer ik nu niet meer emotioneel op te vatten — ik denk dan: ‘ach, het valt wel mee.’
Hetzelfde gold voor het vrijwilligerswerk: hoe langer ik over fouten bleef nadenken, hoe vermoeider ik werd. Hoe meer ik bleef hangen in spijt, hoe minder ik me kon concentreren op wat ik aan het doen was. Daarom oefende ik met mijn emoties beheersen door tegen mezelf te zeggen: ‘ach, dat kan gebeuren!’ :) Doordat ik minder energie verloor aan emoties, voelde ik me beslist meer op mijn gemak.
Als je twijfelt of je aan dit project wilt deelnemen, wil ik je zeggen: meld je gewoon aan!! Kansen zijn er altijd, maar als je ze eenmaal laat schieten, komen ze niet meer terug.
Er zijn momenten geweest waarop ik een tussenjaar vond dat me aansprak, maar er te veel over nadacht en de kans door allerlei afwegingen liet schieten. Je hoeft je niet steeds door rationeel denken te laten leiden. Als je een tussenjaar kiest, raad ik je aan je hart te volgen en op je gevoel af te gaan ^^
Verder werd er gezegd dat er een supermarkt was, en ik had me een kleine supermarkt voorgesteld, maar met de fiets of te voet kun je alleen buurtwinkels bereiken. Voor een grote supermarkt moet je de bus nemen of met de auto gaan. Daardoor is het lastig om ingrediënten als groenten, fruit of vis te vinden, tenzij je naar de stad gaat. Als andere deelnemers een rijbewijs hebben, hoop ik echt dat ze een internationaal rijbewijs aanvragen om dit probleem op te lossen.
Ik heb ook al mijn tijd met de honden doorgebracht. Dus als je graag voor schattige katten wilt zorgen, moet je er rekening mee houden dat je, afhankelijk van de situatie bij de opvang, net als ik misschien alleen maar voor verlaten honden zult zorgen. :)
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
