Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Vond meer rust en begon mijn omgeving bewuster op te merken #Rust in Parijs, een nieuwe omgeving #Kon me vrij bewegen zoals gepland
"Het deed me beseffen hoe belangrijk het is om wat ademruimte in mijn leven te hebben. Het werd een kans voor mij—ik was altijd maar vooruit aan het rennen—om eens om me heen te kijken en de tijd te nemen om te gaan waar ik wilde."
Bonjour! Een verblijf van een maand in Parijs, Frankrijk
|
# Een tussenjaar waar ik aan begon omdat ik dacht dat ik er later spijt van zou krijgen als mijn enige herinneringen aan mijn twintiger jaren uit solliciteren zouden bestaan.
Hallo. Ik ben 26 jaar, afgestudeerd aan de universiteit en op zoek naar werk. Om mezelf kort voor te stellen: mensen om me heen zeggen vaak dat ik erg ijverig ben. Voor anderen lijkt het misschien alsof ik maar doorga zonder rust te nemen en zelf alles aanpak wat gedaan moet worden, maar volgens mij komt het erop neer dat ik niet weet hoe ik ontspannen tot rust kan komen of pauze kan nemen.
Net als veel anderen houd ik van reizen, films kijken en boeken lezen, maar zoals mensen vaak zeggen...Ik was zo gefocust op het opbouwen van mijn cv om een baan te vinden dat ik de dingen die ik leuk vind steeds uitstelde. Achteraf gezien had ik, naast het bouwen aan mijn cv, geen tijd voor mezelf.
Zelfs als ik een boek opensloeg of een reis plande, legde ik het vaak weer weg om opnieuw te gaan studeren of werken, omdat ik ongeduldig en bang was dat anderen nog steeds bezig waren zich voor te bereiden op een goede baan en dat ik achterliep. Ik had vaak het gevoel dat vrije tijd en rust niet vanzelfsprekend waren, maar eerder een luxe of verwennerij.
Eigenlijk wilde ik mezelf na mijn afstuderen een jaar rust gunnen. Tijdens mijn studie volgden de semesters elkaar op met zo veel opdrachten dat ik nauwelijks behoorlijk kon slapen. Zelfs tijdens de vakanties die ik had, heb ik door buitenschoolse activiteiten en workshops nooit echt van een goede pauze kunnen genieten.
Bovendien, door de vele kosten van het op mezelf wonen...Ik heb tijdens mijn hele studie nooit een pauze genomen van mijn bijbaan. Vooral tijdens de voorbereiding op mijn afstudeerproject was ik lichamelijk en geestelijk zo uitgeput dat ik ongeveer eens per week op de spoedeisende hulp belandde.Dat was zo.
Toen mijn afstuderen naderde en ik terugkeek op mijn studententijd en mijn vroege twintiger jaren, kon ik me alleen herinneren hoe ik me als een bezetene had ingezet om mijn cv op te bouwen voor een baan, en...Ik dacht dat ik er later spijt van zou krijgen als mijn enige herinneringen aan mijn twintiger jaren uit solliciteren zouden bestaan.
Daarom was ik van plan om na mijn afstuderen ongeveer een jaar niet aan werk te denken en mezelf tijd te geven om uit te rusten. Maar mijn gewoontes veranderden niet zomaar en uiteindelijk bracht ik het jaar door als een voortzetting van mijn studententijd, waar ik spijt van had: vol werk, TOEIC-voorbereiding, wedstrijden en vakexamens.
Omdat ik het gevoel had dat ik zo niet verder kon, oriënteerde ik me op alleen reizen. Zo kwam ik meer te weten over tussenjaren en ontdekte ik een project waarbij je een maand in Parijs kon wonen.
Ik dacht dat ik in een nieuwe omgeving als Parijs kon ontspannen en genieten zonder me angstig of opgejaagd te voelen. Ik was eerder al eens in Parijs geweest en vond een week veel te kort, dus koos ik zonder aarzelen voor dit project.Uiteindelijk koos ik ervoor.
# In het vliegtuig stappen en vertrekken zonder iets uit te zoeken
Ik houd over het algemeen van reizen en doe het vaak, dus ik maakte me geen zorgen over een nieuwe omgeving in het buitenland. Ik had ooit in Rome verbleven tijdens een architectuurworkshop en had daar geen vervelende herinneringen aan overgehouden. Daarom maakte ik me niet bepaald zorgen over een langer verblijf.
Als mensen langere tijd in het buitenland verblijven, maken ze zich meestal het meest zorgen over eten en de omgeving...Voor dit project verbleef ik in een gastenverblijf, waar ik elke dag Koreaans eten kon krijgen en vaak andere Koreanen ontmoette. Daardoor had ik geen tijd om heimwee of eenzaamheid te voelen.
Als ik ergens over inzat, was het dat er de dag voordat ik vertrok een aanslag had plaatsgevonden in Berlijn. Ik maakte me veel zorgen over terrorisme, maar toen ik door Parijs liep en zag dat de politie op straat patrouilleerde en je tassen grondig controleerde zodra je ergens naar binnen ging, verdwenen die zorgen geleidelijk.
Normaal gesproken lees ik me in over het land en doe ik wat vooronderzoek voordat ik op reis ga, maar deze keer stapte ik in het vliegtuig naar Parijs zonder iets op te zoeken. Het was mijn tweede keer in Parijs, dus ook daarom had ik geen onderzoek gedaan, en...Als ik plannen maak, raak ik verstrikt in de gedachte dat ik iets móét doen. Ik had het gevoel dat ik niet echt zou kunnen genieten van een reis waarop ik kon ontspannen.
In plaats daarvan nam ik een paar boeken mee die ik wilde lezen en films die ik wilde zien, en zocht ik uit welke tentoonstellingen in Parijs ik wilde bezoeken. Persoonlijk keek ik het meest uit naar het Palais de Tokyo, maar dat was tot februari gesloten vanwege de voorbereidingen voor een nieuwe tentoonstelling. Dat was erg teleurstellend.
"Het deed me beseffen hoe belangrijk het is om wat ademruimte in mijn leven te hebben. Het werd een kans voor mij—ik was altijd maar vooruit aan het rennen—om eens om me heen te kijken en de tijd te nemen om te gaan waar ik wilde."
Bonjour! Een verblijf van een maand in Parijs, Frankrijk
|
# Een tussenjaar waar ik aan begon omdat ik dacht dat ik er later spijt van zou krijgen als mijn enige herinneringen aan mijn twintiger jaren uit solliciteren zouden bestaan.
Hallo. Ik ben 26 jaar, afgestudeerd aan de universiteit en op zoek naar werk. Om mezelf kort voor te stellen: mensen om me heen zeggen vaak dat ik erg ijverig ben. Voor anderen lijkt het misschien alsof ik maar doorga zonder rust te nemen en zelf alles aanpak wat gedaan moet worden, maar volgens mij komt het erop neer dat ik niet weet hoe ik ontspannen tot rust kan komen of pauze kan nemen.
Net als veel anderen houd ik van reizen, films kijken en boeken lezen, maar zoals mensen vaak zeggen...Ik was zo gefocust op het opbouwen van mijn cv om een baan te vinden dat ik de dingen die ik leuk vind steeds uitstelde. Achteraf gezien had ik, naast het bouwen aan mijn cv, geen tijd voor mezelf.
Zelfs als ik een boek opensloeg of een reis plande, legde ik het vaak weer weg om opnieuw te gaan studeren of werken, omdat ik ongeduldig en bang was dat anderen nog steeds bezig waren zich voor te bereiden op een goede baan en dat ik achterliep. Ik had vaak het gevoel dat vrije tijd en rust niet vanzelfsprekend waren, maar eerder een luxe of verwennerij.
Eigenlijk wilde ik mezelf na mijn afstuderen een jaar rust gunnen. Tijdens mijn studie volgden de semesters elkaar op met zo veel opdrachten dat ik nauwelijks behoorlijk kon slapen. Zelfs tijdens de vakanties die ik had, heb ik door buitenschoolse activiteiten en workshops nooit echt van een goede pauze kunnen genieten.
Bovendien, door de vele kosten van het op mezelf wonen...Ik heb tijdens mijn hele studie nooit een pauze genomen van mijn bijbaan. Vooral tijdens de voorbereiding op mijn afstudeerproject was ik lichamelijk en geestelijk zo uitgeput dat ik ongeveer eens per week op de spoedeisende hulp belandde.Dat was zo.
Toen mijn afstuderen naderde en ik terugkeek op mijn studententijd en mijn vroege twintiger jaren, kon ik me alleen herinneren hoe ik me als een bezetene had ingezet om mijn cv op te bouwen voor een baan, en...Ik dacht dat ik er later spijt van zou krijgen als mijn enige herinneringen aan mijn twintiger jaren uit solliciteren zouden bestaan.
Daarom was ik van plan om na mijn afstuderen ongeveer een jaar niet aan werk te denken en mezelf tijd te geven om uit te rusten. Maar mijn gewoontes veranderden niet zomaar en uiteindelijk bracht ik het jaar door als een voortzetting van mijn studententijd, waar ik spijt van had: vol werk, TOEIC-voorbereiding, wedstrijden en vakexamens.
Omdat ik het gevoel had dat ik zo niet verder kon, oriënteerde ik me op alleen reizen. Zo kwam ik meer te weten over tussenjaren en ontdekte ik een project waarbij je een maand in Parijs kon wonen.
Ik dacht dat ik in een nieuwe omgeving als Parijs kon ontspannen en genieten zonder me angstig of opgejaagd te voelen. Ik was eerder al eens in Parijs geweest en vond een week veel te kort, dus koos ik zonder aarzelen voor dit project.Uiteindelijk koos ik ervoor.
# In het vliegtuig stappen en vertrekken zonder iets uit te zoeken
Ik houd over het algemeen van reizen en doe het vaak, dus ik maakte me geen zorgen over een nieuwe omgeving in het buitenland. Ik had ooit in Rome verbleven tijdens een architectuurworkshop en had daar geen vervelende herinneringen aan overgehouden. Daarom maakte ik me niet bepaald zorgen over een langer verblijf.
Als mensen langere tijd in het buitenland verblijven, maken ze zich meestal het meest zorgen over eten en de omgeving...Voor dit project verbleef ik in een gastenverblijf, waar ik elke dag Koreaans eten kon krijgen en vaak andere Koreanen ontmoette. Daardoor had ik geen tijd om heimwee of eenzaamheid te voelen.
Als ik ergens over inzat, was het dat er de dag voordat ik vertrok een aanslag had plaatsgevonden in Berlijn. Ik maakte me veel zorgen over terrorisme, maar toen ik door Parijs liep en zag dat de politie op straat patrouilleerde en je tassen grondig controleerde zodra je ergens naar binnen ging, verdwenen die zorgen geleidelijk.
Normaal gesproken lees ik me in over het land en doe ik wat vooronderzoek voordat ik op reis ga, maar deze keer stapte ik in het vliegtuig naar Parijs zonder iets op te zoeken. Het was mijn tweede keer in Parijs, dus ook daarom had ik geen onderzoek gedaan, en...Als ik plannen maak, raak ik verstrikt in de gedachte dat ik iets móét doen. Ik had het gevoel dat ik niet echt zou kunnen genieten van een reis waarop ik kon ontspannen.
In plaats daarvan nam ik een paar boeken mee die ik wilde lezen en films die ik wilde zien, en zocht ik uit welke tentoonstellingen in Parijs ik wilde bezoeken. Persoonlijk keek ik het meest uit naar het Palais de Tokyo, maar dat was tot februari gesloten vanwege de voorbereidingen voor een nieuwe tentoonstelling. Dat was erg teleurstellend.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
