Ik kreeg wat meer vertrouwen in mijn Engels en mijn tegenzin om Engels te studeren verdween. Het project is nu dus afgelopen, maar ik ben van plan om consequent Engels te blijven studeren. Als ik er nu op terugkijk, vond ik het jammer dat de twee maanden zo snel voorbijgingen. Laten we ons niet langer druk maken om Engels! Leer Engels terwijl je geniet in Cebu. |
# Ik was mensen helemaal zat en deed mee aan een tussenjaar omdat ik veel buitenlandse vrienden wilde ontmoeten.
Ik ben hiermee begonnen omdat ik uitgeput was geraakt van het omgaan met mensen tijdens mijn werk ver van huis. Eerst meldde ik me aan omdat ik vrijwilligerswerk wilde proberen in Vietnam, maar omdat voor dat project een bepaald niveau Engels vereist was, deed ik eerst mee aan dit programma voordat ik aan het project in Vietnam begon.
Ik dacht dat het genoeg zou zijn om vertrouwen te hebben in mijn Engels en me enigszins verstaanbaar te kunnen maken. In plaats van te denken: ‘Ik moet keihard Engels studeren’, deed ik mee aan het project met het idee veel buitenlandse vrienden te ontmoeten.
Toen ik begon, was het toevallig Halloween. Daardoor hadden we twee extra vrije dagen voordat de lessen begonnen~ Ik kreeg een geweldige kamergenoot en ging meteen met andere vrienden op een tweedaagse reis met één overnachting naar Bohol! Mijn kamergenoot kwam uit Taiwan en was zo dol op Korea dat ze heel goed Koreaans sprak! Daardoor raakten we sneller bevriend, haha.
Nadat dit programma was bevestigd,wilde ik in Cebu mijn duikbrevet halen. Toevallig ging een Koreaan die ik hier had ontmoet ook voor de lol duiken, dus ging ik meteen weer mee~Als ik het zo op een rijtje zet, lijkt het wel alsof ik meteen na aankomst alleen maar op reis ben geweest… haha
Misschien kwam het doordat ik vroeger lichamelijk werk deed, maar van de hele dag zitten en studeren voelde mijn lichaam erg stijf… Daarom zocht ik een sportschool in de buurt en ging ik er samen met mijn kamergenoot naartoe. In Cebu lijken niet veel mensen naar de sportschool te gaan, dus de prijs was ongeveer hetzelfde als in Korea.
# Ik vond het fijn dat de docenten mijn uitspraak en grammatica opmerkten en verbeterden.
Na ongeveer een week begon ik de andere studenten beter te leren kennen. We gingen samen ergens in de buurt bier drinken, gingen elk weekend naar het winkelcentrum om rond te kijken en aten veel lekker eten. Ik ging ook met vrienden naar de film. We keken een makkelijk te begrijpen animatiefilm. Ik begreep niet alles, maar het was een bijzondere ervaring~
De lessen waren ook heel leuk~ De docenten keken ook graag naar Koreaanse drama’s, waardoor we iets gemeenschappelijks hadden en sneller bevriend raakten. Natuurlijk volgde ik ook lessen met leerboeken, maarik bereidde Engelse vragen voor om mee te nemen naar de les en besprak die. Ook schreef ik dagboeken in het Engels en oefende ik met het verbeteren van mijn grammatica. Dat hielp enorm~Toen ik meer vertrouwen kreeg in mijn Engels, verbeterden de docenten mijn uitspraak en grammatica als ik sprak, ook al wist ik nog niet zoveel. Dat vond ik geweldig.
Eens per maand was er ook een gesprek om te bespreken hoe het ging. Als ik ergens moeite mee had, besteedden ze daar extra aandacht aan. Enals ik vond dat de lessen van een docent niet bij me pasten, hoefde ik die niet te blijven volgen. Ik kon vragen om van docent te wisselen, zodat ik van verschillende docenten kon leren.
Toen ik net begon, vond ik het ontzettend leuk en bijzonder. Het was zo spannend om daadwerkelijk naar het buitenland te gaan om een taal te studeren, iets waar ik alleen maar over had nagedacht. Het voelde als een droom en tegelijk als werkelijkheid.Ook ik kreeg na ongeveer drie weken, vlak voor een toets, een dipje. Ik dacht dat mijn vaardigheden enorm waren verbeterd, maar toen ik me met de docenten op de toets voorbereidde, besefte ik dat ik veel minder kon dan ik had gedacht.
Soms vroeg ik me af wat ik hier eigenlijk deed. Het was mijn eigen schuld dat ik niet studeerde, maar nu ik helemaal hierheen was gekomen, wilde ik niet gestrest raken van het studeren... Na de toets voelde ik me opgeluchter. Als ik erover nadenk, heb ik 28 jaar Koreaans gesproken, dus het is niet realistisch om te verwachten dat je al veel kunt na slechts één maand in het buitenland. Dat stelde me gerust. Ik denk dat ik daardoor meer van mijn tijd daar heb genoten.
Soms zaten er twee uur tussen mijn lessen~ Eerst ging ik dan naar mijn kamer om uit te rusten of een dutje te doen, maarop een gegeven moment begon ik langs te gaan bij docenten die geen les hadden, om gewoon met hen te kletsen en tijd door te brengen. Daardoor raakte ik bevriend met veel docenten en praatte ik veel met hen, ook als ze niet mijn eigen docenten waren.
Omdat ik in het buitenland was, kwam ook een goede vriendin die wat ouder is dan ik op bezoek! Op mijn vrije dagen gingen we samen op pad en hadden we het leuk. Het was verfrissend om in het buitenland iemand te ontmoeten die ik al kende en samen dingen te ondernemen~
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar
(Taal)
In het begin dacht ik dat ik vóór vertrek moest studeren, maar ik ging zonder voorbereiding. Dat was helemaal geen probleem.Zelf probeerde ik met mensen te blijven praten, ook als ik niet veel wist.
Zelfs als ik geen perfecte zinnen maakte, begreep iedereen me en luisterde iedereen aandachtig tot het einde, ook als ik langzaam sprak. Ik vond het ook fijn dat ze me meteen verbeterden als ik iets verkeerd zei. Ook als je twijfelt, denk ik dat het goed is om zelfverzekerd te zijn en met veel mensen te praten!
(Accommodatie)
De accommodatie was overal prima, maar de waterdruk was een beetje laag. En omdat je in de Filipijnen bent, krijg je soms mieren als je eten in je kamer laat liggen. Neem muntolie mee en spray die op je bed of bureau; dan komen de mieren niet!
(Maaltijden)
Ik heb niet veel beperkingen wat eten betreft, dus voor mij was het prima. Het ontbijt was elke dag ongeveer hetzelfde. Er werd vooral Koreaans eten geserveerd, dus daar had ik geen problemen mee.
(Wat je moet meenemen)
Ik denk niet dat je meteen zware shampoo of toiletartikelen hoeft mee te nemen.De prijzen zijn laag en in de Filipijnen is er een ruim aanbod aan haar- en huidverzorgingsproducten, dus je kunt ze daar gerust kopen en gebruiken.
Neem ook liever geen mooie kleren mee. Het wasmiddel is erg sterk en tast de stof aan.
(Reizen)
Ik ging voor een tweedaagse reis met één overnachting naar Bohol. De boottocht duurt ongeveer twee uur en het eiland is ongeveer zes keer zo groot als Jeju. Het is zo groot dat je niet alles kunt zien, maar de zee is prachtig en er zijn veel activiteiten. Het is zeker de moeite waard om er minstens één keer naartoe te gaan.
Duiken en snorkelen.Ik had eerder al eens gesnorkeld, dus deze keer...waagde ik me aan duiken. Een duikbrevet halen is goedkoper dan in Korea, dus heb ik ook mijn brevet gehaald. Je kunt een proefduik maken of gaan snorkelen — allebei is leuk!
Oslob en Kawasan.Dit is een plek die ik graag had willen bezoeken, maar dat is niet gelukt. Daar heb ik nog steeds spijt van. Je kunt er walvishaaien zien en allerlei activiteiten ondernemen.
Er zijn nog veel meer plekken om naartoe te gaan, zoals Tops Hill voor het uitzicht ’s avonds en Lantau Restaurant voor de zonsondergang!
(Voor toekomstige deelnemers)
Ik hoop vooral dat jullie ervan genieten. Misschien kwam het doordat ik van tevoren niet intensief had gestudeerd, maar ik voelde me niet gestrest. In plaats daarvan probeerde ik veel met anderen te praten.Anderen kregen veel huiswerk en sommigen raakten erg gestrest door het studeren voor toetsen. Iedereen raakt weleens gestrest bij het leren van Engels, maar bij dit programma lijkt het ervan af te hangen hoeveel moeite je erin steekt.
# Omdat er weinig Koreanen waren, kon ik met buitenlanders omgaan en meer mensen ontmoeten!
Ik heb veel mensen ontmoet. Ik had gehoord dat er op de meeste taalscholen in de Filipijnen veel Koreanen zijn, maar toen ik aankwam waren het er nog geen vijf. Tijdens het programma heb ik bovendien maar zes Koreanen ontmoet.Persoonlijk vond ik het fijn dat Koreanen in de minderheid waren. Ik kon meer omgaan met buitenlanders en omdat mensen hun huisgenoten meenamen en samen tijd doorbrachten in plaats van alleen met andere Koreanen op te trekken, ontmoette ik meer mensen.
Ik heb het soms zwaar gehad en ik mag graag omgaan met mensen die doelen hebben. Iedereen die ik hier ontmoette was gepassioneerd, had doelen en had zo zijn eigen zorgen. Daarom waren de gesprekken over hun leven en toekomstige doelen de leukste momenten.Niet iedereen denkt hetzelfde, en de perspectieven van buitenlanders uit andere culturen verschilden nog meer van die van ons. Daardoor kon mijn kijk op dingen een beetje veranderen.
Ik dacht dat mijn persoonlijkheid helemaal zou veranderen nadat ik naar de Filipijnen was gegaan, maar er veranderde niet zo veel.Ik kreeg echter iets meer vertrouwen in mijn Engels en mijn tegenzin om Engels te studeren verdween. Hoewel het project dus is afgelopen, ben ik van plan om regelmatig Engels te blijven studeren.
Als ik er nu op terugkijk, gingen die twee maanden zo snel voorbij dat ik het jammer vond. Als ik daarna geen plannen had gehad, was ik waarschijnlijk nog wat langer gebleven. Het was zo leuk dat ik graag nog eens terugkom als ik de kans krijg.
Mijn tussenjaar is
ervaring ★★★★★
Het was veel leuker dan ik had verwacht en ik heb veel bijzondere ervaringen opgedaan die anders waren dan reizen.
Leren★★★★☆
Ik heb veel geleerd. Twee maanden voelde echter wat kort.
Omgeving★★★☆☆
Er is veel vervuiling door uitlaatgassen en de leefomstandigheden zijn inderdaad slecht.
Veiligheid★★★★☆
Ik denk dat er geen groot probleem is zolang je je spullen goed in de gaten houdt.
Vrije tijd★★★★★
Ik heb gestudeerd, gesport en ook gereisd.
Startpagina
