Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Tijd om over mezelf na te denken #Rust, nieuwe uitdagingen #Ik voelde me volwassener en empathischer
Tijdens dit gap-yearverblijf had ik tijd om over mezelf na te denken.Soms schieten me plotseling herinneringen te binnen aan dingen die ik ondoordacht heb gezegd en waarmee ik anderen heb gekwetst, of aan momenten waarop ik me onverdraagzaam heb gedragen. Zodra zo’n gedachte opkomt, volgen de herinneringen elkaar op en wordt het benauwend.
- Gap-yearverblijf op Jeju / Jeon Hye-young, deelnemer met haar gezin / gap year van 8 weken |
# Ik wilde de kracht vinden om weer verder te gaan.
Ik ben een werkende vrouw van midden dertig. Na ruim tien jaar werken was ik helemaal op. Bij mijn bedrijf mogen werknemers die er langer dan tien jaar werken een jaar verlof opnemen, dus nam ik die kans zonder concreet plan.
Omdat ik toch een jaar vrij zou nemen, vond ik dat ik iets memorabels moest doen. Terwijl ik reisinformatie verzamelde, kwam ik toevallig online een Koreaanse website over gap years tegen. Ik had de term ‘gap year’ weleens gehoord, maardacht dat het iets was wat alleen studenten deden. Nadat ik de website had bekeken, kreeg ik het gevoel dat dat niet per se zo was.
Het doel van dit gap year wasTen eerste: mezelf rust gunnen.Daarom was reizen, iets wat ik normaal gesproken graag deed, een manier om tot rust te komen.
Ten tweede: mezelf uitdagen met iets nieuws.Na tien jaar steeds hetzelfde werkpatroon te hebben gevolgd, begon ik me wat te vervelen envroeg ik me af of ik mijn aanvankelijke enthousiasme aan het verliezen was.Daarom begon ik tijdens mijn verlof te dromen over een nieuwe uitdaging die mijn leven weer energie kon geven.
Ten derde: de kracht vinden om weer verder te gaan.Ik hoopte dat ik tijdens mijn gap year energie kon opdoen, zodat ik na mijn terugkeer weer vol passie aan het werk kon gaan, net als toen ik net begon.
Hoewel ik misschien al wat ouder was, schreef ik me in voor het gap-yearprogramma in de hoop dat het een kans zou zijn om terug te blikken op wie ik vroeger was en nieuwe uitdagingen aan te gaan. Ik was al langer geïnteresseerd in een maand ergens anders wonen. Omdat er tussen de gap-yearprogramma’s ook een gap-yearverblijf was, schreef ik me daarvoor in.
Eigenlijk had ik niet vanaf het begin specifiek aan Jeju gedacht, maar andere regio’s zoals Seoul, Gyeongju en Busan hadden leeftijdsgrenzen. Uiteindelijk koos ik daarom voor Jeju.
# Ik kon genieten van momenten waarop ik niets deed.
Ik kwam een dag voor de startdatum aan op Jeju. Vanaf het vliegveld nam ik de bus naar het pension. De eigenares was een jonge vrouw met kinderen. Toen ik vertelde dat ik nog niet had gegeten, maakte ze een maaltijd voor me klaar. Ik had honger en het avondeten smaakte heerlijk.
Het gap-yearverblijf begon op 1 september. Nadat de gasten waren uitgecheckt, was het schoonmaken van de kamers mijn belangrijkste taak. Ik begon meestal tussen tien en elf uur en was ongeveer twee à drie uur bezig met schoonmaken en de was. Als ik klaar was, lunchte ik, maakte ik me klaar en nam ik de bus om op pad te gaan.
In week één en drie had ik één rustdag, en in week twee en vier twee rustdagen. In het begin reisde ik echt op volle toeren. Ik bezocht hooguit drie plekken per dag, maar na verloop van tijd beperkte ik dat tot ongeveer één plek per dag. Sommige dagen bracht ik door in de Hallado-bibliotheek of rustte ik gewoon uit in de accommodatie.
Omdat mijn doel vanaf het begin niet was om een strak geplande reis te maken, maar om te proberen in de omgeving te wonen, kon ik genieten van momenten waarop ik niets deed.In het begin waren er dingen waaraan ik niet gewend was en maakte ik fouten, maar na verloop van tijd raakte ik eraan gewend en kon ik op mijn gemak schoonmaken.
# Ik hoopte dat Jeju zo veel mogelijk in zijn huidige staat behouden kon blijven.
Eind augustus werd het bussysteem herzien, waardoor reizen met de bus makkelijker werd. Het duurde soms wat langer, maar ik kon bijna overal komen waar ik naartoe wilde.Het thema van deze reis naar Jeju was de zee, de oreums (vulkanische heuvels) en de geschiedenis.
De zeeën van Jeju waren overal prachtig, maar de schoonheid van de zee bij Gangjeong sprong er het meest uit.Ik bleef eindeloos naar één plek staren en kon niet alle plekken bezoeken die ik die dag had gepland, dus moest ik terug naar mijn verblijf. Tijdens deze reis ontdekte ik ook de charme van Jeju’s oreums (vulkanische heuvels).
Jeju telt meer dan 360 oreums, elk met een eigen prachtige karakter. Zelfs als je er een jaar lang elke dag één beklimt, krijg je ze nog niet allemaal te zien. Jeju een eiland van oreums noemen is dus geen overdrijving. Vooral Geomun Oreum, Yongnuni Oreum en Darangshi Oreum waren schitterend.
Geomun Oreum voelde als een ontdekkingstocht door een oerbos; Yongnuni Oreum deed me denken aan de graslanden ergens in Europa; en Darangshi Oreum gaf me, na de zware klim, een verfrissend gevoel toen ik over het landschap uitkeek.
Het maakte me verdrietig dat dit prachtige eiland Jeju zo’n hartverscheurende geschiedenis heeft. De herdenkingshal van 4.3, het dorp Bukchon, Darangshi Oreum—overal waar ik kwam, trof ik plekken vol pijn aan. Ik vond dat mensen niet alleen de schoonheid van Jeju moesten opzoeken, maar ook meer moesten leren over het leed van Jeju.
Wat me pijn deed toen ik rondkeek, was dat Jeju geleidelijk steeds meer op een stad op het vasteland gaat lijken, met hier en daar hoge gebouwen en themaparken.Ik hoopte dat Jeju zo veel mogelijk in zijn natuurlijke staat behouden kon blijven.
# Je kunt niet alles weten door alleen naar de oppervlakte te kijken.
Dankzij dit gap-yearverblijf was ik blij dat ik Jeju opnieuw kon zien. Ik ben in mijn leven al heel wat keren op Jeju geweest. Dit was de vijfde keer. Maar als ik erover nadenk, waren de vier eerdere keren allemaal groepsreizen, zoals georganiseerde pakketreizen. Ook als ik niets plande of zelf reed, brachten anderen me naar aanbevolen restaurants en namen ze me mee op uitstapjes.
Tijdens mijn gap year ging ik naar een plek die Bukchon heet. Voordat ik naar Bukchon ging, bezocht ik ook de herdenkingshal van 4.3 en de Hanra-bibliotheek. Ter voorbereiding las ik ‘Suni’s oom’. Toen ik Bukchon bezocht, voelde ik veel meer aan dan alleen wat ik kon zien. Nadat ik door het dorp had gewandeld en de nabijgelegen herdenkingshal was binnengestapt, dacht ik: ‘O! Dit is de plek waar ik eerder dit jaar al ben geweest!’
Het was zowel grappig als een beetje ontmoedigend om te beseffen wat voor reis ik eerder dat jaar had gemaakt.Zo werkt reizen, denk ik. Je moet zelf plannen maken en je verdiepen in een plek om die echt te begrijpen. Geldt dat niet voor alles? Je kunt niet alles weten door alleen naar de oppervlakte te kijken.
# Mijn tip voor een gap year
(Accommodatie)
Ze boden een tweepersoonskamer met badkamer aan, dus er waren geen noemenswaardige ongemakken.
(Maaltijden)
Ontbijt, lunch en diner werden allemaal verzorgd. Omdat er meestal rijst in de rijstkoker zat, kon je jezelf bedienen zodra het etenstijd was.
(Wat moet je meenemen?)
Op Jeju kom je niet voor grote problemen te staan, zolang je maar wat extra kleding en de persoonlijke spullen die je echt nodig hebt bij je hebt. De gastenverblijven voorzien in veel benodigdheden, zoals toiletartikelen en toiletpapier.
(Voor toekomstige deelnemers)
De dag voordat ik aan mijn tussenjaar begon, was ik angstig. Omdat er geen kennismakingsbijeenkomst op locatie was, maakte ik me zorgen: wat als het anders is dan ik had verwacht? Is het wel veilig? Zal het me lukken? Maar toen ik eenmaal op Jeju aankwam, voelde ik me niet meer angstig.Als je twijfelt, is het misschien geen slecht idee om er gewoon voor te gaan.
# Mijn favoriete plekken op Jeju
Tijdens mijn tussenjaar zag ik de zeeën, oreums en historische plekken van Jeju. Alle zeeën waren prachtig, maar Gangjeong maakte de meeste indruk op me. De oreums Geomun Oreum, Yongnuni Oreum en Darangshi Oreum zijn me bijgebleven. Elke oreum heeft een eigen charme en schoonheid. Wat geschiedenis betreft raad ik aan om ‘Suni’s oom’ van Hyun Ki-young te lezen en het 4.3-herdenkingsmuseum en Bukchon te bezoeken.
# Tijdens dit verblijf in het kader van mijn tussenjaar had ik de tijd om bij mezelf stil te staan.
Tijdens dit verblijf in het kader van mijn tussenjaar had ik de tijd om bij mezelf stil te staan.Soms komen zomaar achteloos uitgesproken woorden waarmee ik anderen heb gekwetst en onnadenkende dingen die ik vroeger heb gedaan, me weer voor de geest, en schaam ik me ervoor. Zodra zo’n herinnering opduikt, volgen er steeds meer en wordt het zelfs pijnlijk.
Ik besloot die herinneringen mee te laten voeren door de wind van Jeju, ze in de zee van Jeju te gooien en ze weg te stoppen in de hoekjes van de stenen muren van Jeju. EnIk keerde huiswaarts met mijn vermoeide lichaam en geest gevuld met een heleboel positieve energie.
GrootEr was geen grote verandering, maarIk heb het gevoel dat ik iets heb bereikt.
Tijdens dit gap-yearverblijf had ik tijd om over mezelf na te denken.Soms schieten me plotseling herinneringen te binnen aan dingen die ik ondoordacht heb gezegd en waarmee ik anderen heb gekwetst, of aan momenten waarop ik me onverdraagzaam heb gedragen. Zodra zo’n gedachte opkomt, volgen de herinneringen elkaar op en wordt het benauwend.
- Gap-yearverblijf op Jeju / Jeon Hye-young, deelnemer met haar gezin / gap year van 8 weken |
# Ik wilde de kracht vinden om weer verder te gaan.
Ik ben een werkende vrouw van midden dertig. Na ruim tien jaar werken was ik helemaal op. Bij mijn bedrijf mogen werknemers die er langer dan tien jaar werken een jaar verlof opnemen, dus nam ik die kans zonder concreet plan.
Omdat ik toch een jaar vrij zou nemen, vond ik dat ik iets memorabels moest doen. Terwijl ik reisinformatie verzamelde, kwam ik toevallig online een Koreaanse website over gap years tegen. Ik had de term ‘gap year’ weleens gehoord, maardacht dat het iets was wat alleen studenten deden. Nadat ik de website had bekeken, kreeg ik het gevoel dat dat niet per se zo was.
Het doel van dit gap year wasTen eerste: mezelf rust gunnen.Daarom was reizen, iets wat ik normaal gesproken graag deed, een manier om tot rust te komen.
Ten tweede: mezelf uitdagen met iets nieuws.Na tien jaar steeds hetzelfde werkpatroon te hebben gevolgd, begon ik me wat te vervelen envroeg ik me af of ik mijn aanvankelijke enthousiasme aan het verliezen was.Daarom begon ik tijdens mijn verlof te dromen over een nieuwe uitdaging die mijn leven weer energie kon geven.
Ten derde: de kracht vinden om weer verder te gaan.Ik hoopte dat ik tijdens mijn gap year energie kon opdoen, zodat ik na mijn terugkeer weer vol passie aan het werk kon gaan, net als toen ik net begon.
Hoewel ik misschien al wat ouder was, schreef ik me in voor het gap-yearprogramma in de hoop dat het een kans zou zijn om terug te blikken op wie ik vroeger was en nieuwe uitdagingen aan te gaan. Ik was al langer geïnteresseerd in een maand ergens anders wonen. Omdat er tussen de gap-yearprogramma’s ook een gap-yearverblijf was, schreef ik me daarvoor in.
Eigenlijk had ik niet vanaf het begin specifiek aan Jeju gedacht, maar andere regio’s zoals Seoul, Gyeongju en Busan hadden leeftijdsgrenzen. Uiteindelijk koos ik daarom voor Jeju.
# Ik kon genieten van momenten waarop ik niets deed.
Ik kwam een dag voor de startdatum aan op Jeju. Vanaf het vliegveld nam ik de bus naar het pension. De eigenares was een jonge vrouw met kinderen. Toen ik vertelde dat ik nog niet had gegeten, maakte ze een maaltijd voor me klaar. Ik had honger en het avondeten smaakte heerlijk.
Het gap-yearverblijf begon op 1 september. Nadat de gasten waren uitgecheckt, was het schoonmaken van de kamers mijn belangrijkste taak. Ik begon meestal tussen tien en elf uur en was ongeveer twee à drie uur bezig met schoonmaken en de was. Als ik klaar was, lunchte ik, maakte ik me klaar en nam ik de bus om op pad te gaan.
In week één en drie had ik één rustdag, en in week twee en vier twee rustdagen. In het begin reisde ik echt op volle toeren. Ik bezocht hooguit drie plekken per dag, maar na verloop van tijd beperkte ik dat tot ongeveer één plek per dag. Sommige dagen bracht ik door in de Hallado-bibliotheek of rustte ik gewoon uit in de accommodatie.
Omdat mijn doel vanaf het begin niet was om een strak geplande reis te maken, maar om te proberen in de omgeving te wonen, kon ik genieten van momenten waarop ik niets deed.In het begin waren er dingen waaraan ik niet gewend was en maakte ik fouten, maar na verloop van tijd raakte ik eraan gewend en kon ik op mijn gemak schoonmaken.
# Ik hoopte dat Jeju zo veel mogelijk in zijn huidige staat behouden kon blijven.
Eind augustus werd het bussysteem herzien, waardoor reizen met de bus makkelijker werd. Het duurde soms wat langer, maar ik kon bijna overal komen waar ik naartoe wilde.Het thema van deze reis naar Jeju was de zee, de oreums (vulkanische heuvels) en de geschiedenis.
De zeeën van Jeju waren overal prachtig, maar de schoonheid van de zee bij Gangjeong sprong er het meest uit.Ik bleef eindeloos naar één plek staren en kon niet alle plekken bezoeken die ik die dag had gepland, dus moest ik terug naar mijn verblijf. Tijdens deze reis ontdekte ik ook de charme van Jeju’s oreums (vulkanische heuvels).
Jeju telt meer dan 360 oreums, elk met een eigen prachtige karakter. Zelfs als je er een jaar lang elke dag één beklimt, krijg je ze nog niet allemaal te zien. Jeju een eiland van oreums noemen is dus geen overdrijving. Vooral Geomun Oreum, Yongnuni Oreum en Darangshi Oreum waren schitterend.
Geomun Oreum voelde als een ontdekkingstocht door een oerbos; Yongnuni Oreum deed me denken aan de graslanden ergens in Europa; en Darangshi Oreum gaf me, na de zware klim, een verfrissend gevoel toen ik over het landschap uitkeek.
Het maakte me verdrietig dat dit prachtige eiland Jeju zo’n hartverscheurende geschiedenis heeft. De herdenkingshal van 4.3, het dorp Bukchon, Darangshi Oreum—overal waar ik kwam, trof ik plekken vol pijn aan. Ik vond dat mensen niet alleen de schoonheid van Jeju moesten opzoeken, maar ook meer moesten leren over het leed van Jeju.
Wat me pijn deed toen ik rondkeek, was dat Jeju geleidelijk steeds meer op een stad op het vasteland gaat lijken, met hier en daar hoge gebouwen en themaparken.Ik hoopte dat Jeju zo veel mogelijk in zijn natuurlijke staat behouden kon blijven.
# Je kunt niet alles weten door alleen naar de oppervlakte te kijken.
Dankzij dit gap-yearverblijf was ik blij dat ik Jeju opnieuw kon zien. Ik ben in mijn leven al heel wat keren op Jeju geweest. Dit was de vijfde keer. Maar als ik erover nadenk, waren de vier eerdere keren allemaal groepsreizen, zoals georganiseerde pakketreizen. Ook als ik niets plande of zelf reed, brachten anderen me naar aanbevolen restaurants en namen ze me mee op uitstapjes.
Tijdens mijn gap year ging ik naar een plek die Bukchon heet. Voordat ik naar Bukchon ging, bezocht ik ook de herdenkingshal van 4.3 en de Hanra-bibliotheek. Ter voorbereiding las ik ‘Suni’s oom’. Toen ik Bukchon bezocht, voelde ik veel meer aan dan alleen wat ik kon zien. Nadat ik door het dorp had gewandeld en de nabijgelegen herdenkingshal was binnengestapt, dacht ik: ‘O! Dit is de plek waar ik eerder dit jaar al ben geweest!’
Het was zowel grappig als een beetje ontmoedigend om te beseffen wat voor reis ik eerder dat jaar had gemaakt.Zo werkt reizen, denk ik. Je moet zelf plannen maken en je verdiepen in een plek om die echt te begrijpen. Geldt dat niet voor alles? Je kunt niet alles weten door alleen naar de oppervlakte te kijken.
# Mijn tip voor een gap year
(Accommodatie)
Ze boden een tweepersoonskamer met badkamer aan, dus er waren geen noemenswaardige ongemakken.
(Maaltijden)
Ontbijt, lunch en diner werden allemaal verzorgd. Omdat er meestal rijst in de rijstkoker zat, kon je jezelf bedienen zodra het etenstijd was.
(Wat moet je meenemen?)
Op Jeju kom je niet voor grote problemen te staan, zolang je maar wat extra kleding en de persoonlijke spullen die je echt nodig hebt bij je hebt. De gastenverblijven voorzien in veel benodigdheden, zoals toiletartikelen en toiletpapier.
(Voor toekomstige deelnemers)
De dag voordat ik aan mijn tussenjaar begon, was ik angstig. Omdat er geen kennismakingsbijeenkomst op locatie was, maakte ik me zorgen: wat als het anders is dan ik had verwacht? Is het wel veilig? Zal het me lukken? Maar toen ik eenmaal op Jeju aankwam, voelde ik me niet meer angstig.Als je twijfelt, is het misschien geen slecht idee om er gewoon voor te gaan.
# Mijn favoriete plekken op Jeju
Tijdens mijn tussenjaar zag ik de zeeën, oreums en historische plekken van Jeju. Alle zeeën waren prachtig, maar Gangjeong maakte de meeste indruk op me. De oreums Geomun Oreum, Yongnuni Oreum en Darangshi Oreum zijn me bijgebleven. Elke oreum heeft een eigen charme en schoonheid. Wat geschiedenis betreft raad ik aan om ‘Suni’s oom’ van Hyun Ki-young te lezen en het 4.3-herdenkingsmuseum en Bukchon te bezoeken.
# Tijdens dit verblijf in het kader van mijn tussenjaar had ik de tijd om bij mezelf stil te staan.
Tijdens dit verblijf in het kader van mijn tussenjaar had ik de tijd om bij mezelf stil te staan.Soms komen zomaar achteloos uitgesproken woorden waarmee ik anderen heb gekwetst en onnadenkende dingen die ik vroeger heb gedaan, me weer voor de geest, en schaam ik me ervoor. Zodra zo’n herinnering opduikt, volgen er steeds meer en wordt het zelfs pijnlijk.
Ik besloot die herinneringen mee te laten voeren door de wind van Jeju, ze in de zee van Jeju te gooien en ze weg te stoppen in de hoekjes van de stenen muren van Jeju. EnIk keerde huiswaarts met mijn vermoeide lichaam en geest gevuld met een heleboel positieve energie.
GrootEr was geen grote verandering, maarIk heb het gevoel dat ik iets heb bereikt.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
