Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Probleemoplossende vaardigheden verbeterd #Nieuwe ervaringen, mooie herinneringen #Het belang van communicatie ingezien
Toen het tijd was om afscheid te nemen van de lieve mensen, voelde ik me onverwacht verdrietig en had ik er veel moeite mee. Waarschijnlijk zal dit moment zich nooit meer voordoen. Maar het voelt alsof ik een dierbare herinnering heb opgedaan voor de rest van mijn leven.Het was een ontzettend gelukkige en dierbare tijd.Toen ik vertrok, zei ik tegen degene met wie ik had samengewerkt dat ik hen en jou nooit zou kunnen vergeten; het was een tijd die ik nooit zal vergeten.
-De eerste stap naar een internationaal talent: stage in Santiago, Chili / Yoo So-young, gap year met het gezin / 16 weken gap year |
# Ik ben zo dankbaar dat ik dankzij het gap year nieuwe ervaringen heb kunnen opdoen.
Hallo. Ik ben Yoo So-young, een vrouw van 25 jaar. Dit was mijn derde gap year en ik heb vier maanden in Chili doorgebracht. Ik had me nooit kunnen voorstellen dat ik naar Zuid-Amerika zou gaan.Ik ben zo dankbaar dat ik dankzij het gap year nieuwe ervaringen heb kunnen opdoen..Als ik alleen was geweest, had ik het ene excuus na het andere verzonnen en was ik uiteindelijk niet op gap year gegaan.
# Spaans leren door aanwijzingen op te pikken — de kracht van lichaamstaal!
De eerste maand studeerde ik Spaans in Santiago, de hoofdstad van Chili. De lessen begonnen rond negen uur 's ochtends en eindigden rond één uur 's middags. Als je graag Spaans wilt leren en meer wilt studeren, kun je tegen een kleine toeslag 's middags lessen volgen.
In die tijdWat ik een beetje jammer vond, was dat ik vóór mijn vertrek geen Spaans had gestudeerd.
Ik bleef het studeren uitstellen en vertrok uiteindelijk zonder me voor te bereiden; als ik zelfs maar een beetje had geweten, had ik efficiënter kunnen studeren. Ook vond ik dat de lessen te veel op grammatica gericht waren. Ik denk dat dat misschien aan de verschillen tussen de docenten lag.
De meeste lessen werden in het Spaans gegeven, dus begreep ik een beetje door aanwijzingen op te pikken. Haha. Ik besefte opnieuw hoe geweldig lichaamstaal is.
# Door te reizen voelde ik me minder eenzaam en kon ik er meer van genieten.
Na afloop van alle lessen organiseren ze op verschillende dagen van de week activiteiten.Ik probeerde zo veel mogelijk mee te doen, waardoor ik Santiago kon verkennen en zelfs salsa leerde dansen.
Er waren ook weekendactiviteiten waarbij we naar plaatsen in de buurt reisden. Omdat ik tijdens mijn verblijf elke week meeging, kon ik allerlei plekken bezoeken. Ik ging paardrijden, raften en bezocht ook Valparaíso, een andere stad aan zee.Onderweg maakte ik vrienden, en doordat ik met hen reisde, voelde ik me minder eenzaam en had ik meer plezier.
Ik mag het weer niet onvermeld laten: toen ik naar Chili ging, was het mei, juni, juli en augustus — daar is het dan winter. Ik dacht dat het weer herfstachtig zou zijn en nam te dunne kleren mee. Ik herinner me nog dat ik het ontzettend koud had.
Bovendien hebben ze daar geen ondol (vloerverwarming), dus kon ik 's nachts echt niet onder de dekens vandaan komen. In Santiago kleedde ik me daarom in laagjes, maar ik hoorde dat mijn volgende bestemming, waar ik stage zou lopen, verder naar het zuiden lag en nog kouder zou zijn. Daarom kocht ik een gewatteerde jas.Dat was echt de beste beslissing die ik had kunnen nemen. Haha.
Er was een vertegenwoordiger van een lokaal agentschap die me hielp een stageplek te vinden, me in contact bracht met een Spaanse taalschool, mijn vragen meteen beantwoordde en langskwam om te vragen of ik ergens last van had. Dankzij die persoon had ik iemand aan wie ik alles kon vragen als ik ergens nieuwsgierig naar was in die nieuwe omgeving.Ik voelde me gerustgesteld, alsof ik een steunpilaar had.
# Thanks to them, I think I was able to enjoy the place even more.
After spending time having many experiences, a month had flown by and it was time to go to the internship. For the internship I applied for an environmental position, and they sent me various options.Omdat ik graag met mensen wilde omgaan,liep ik stage op een plek die leek op een pension (een gastenverblijf).
De leefomstandigheden waren daar eigenlijk niet zo modern als in Korea, maarik heb er een heel fijne tijd gehad, misschien omdat mijn huisgenoten en ik geen stress hadden.Omdat het in de winter laagseizoen is, waren er veel dagen zonder gasten. Maar daardoor kon ik, denk ik, nog meer van de plek genieten.
Ik moest acht uur per dag werken en hielp met schoonmaken, koken en allerlei andere taken. Ik kook graag en had thuis wel eens recepten opgezocht en uitgeprobeerd, maar tijdens mijn werk daar leerde ik ook andere recepten kennen. Bovendien sprak iemand met wie ik samenwerkte Engels, waardoor ik meer over Chili te weten kwam en ook over Korea kon vertellen.
Op een dag maakte ik bulgogi en zeewiersoep voor hen. Ik was trots toen iedereen er zo lekker van at. Iedereen was ontzettend aardig tegen me — ook al waren er mensen die mijn taal niet begrepen — en behandelde me alsof ik een vriend was. Daar was ik dankbaar voor.
# Ik dacht dat ik me misschien veel te druk had gemaakt om iets dat ik snel had kunnen oplossen door erover te praten.
Tijdens mijn stage was er een periode met veel gasten. Ze lieten me de hele dag door meer dan acht uur werken, waardoor ik zo moe werd dat ik het oneerlijk vond. Ik durfde er niets van te zeggen en maakte me twee dagen lang zorgen. Later, toen ik het ter sprake bracht, pasten ze mijn rooster aan.
Als er veel gasten waren, werkten ze met ploegendiensten. Bij de wisseling van de dienst boden ze uitgebreid hun excuses aan en zeiden dat het incident blijkbaar was ontstaan doordat ze mijn werktijden verkeerd hadden begrepen.
Toen ik dat zag, vroeg ik me af of ik me niet te veel zorgen had gemaakt over iets dat ik snel had kunnen oplossen door er iets van te zeggen.Natuurlijk is het gevaarlijk om zomaar iets te zeggen zonder erover na te denken, maar ik besefte opnieuw dat alleen ergens over nadenken soms niets oplost — je moet in actie komen om het probleem op te lossen.
Omdat de plek die ik had gekozen in de milieubranche lag, bevond mijn stageplek zich in een afgelegen gebied, ver van de stad. Soms kwam er op erg koude dagen geen warm water uit de kraan.Zelfs toen ik net was aangekomen, viel de stroom uit, dusleefden we bij kaarslicht. Maar daardoor praatten we veel met elkaar, kwamen we samen om spelletjes te spelen en hadden we het ontzettend naar ons zin.
# Each day wasn''t particularly special, but it was a leisurely life.
Every morning I would wake up and add firewood, eat breakfast, clean, listen to the birds chirping, help with cooking, look at the snow-covered volcano visible from everywhere, doze off briefly while listening to the crackling of the firewood, be startled awake by the phone ringing, wash the dishes, eat dinner, watch movies, chat, and spent my days like this.
Elke dag was niet bepaald bijzonder, maar het leven was er rustig.Als ik aan die tijd terugdenk, brengen die dagen me tot rust.Bovenal vond ik het bijzonder dat de mensen die hier werkten dit werk deden omdat ze dat zelf wilden.
Degene die opruimde, zei dat die het heerlijk vond om zo schoon te maken en blij werd van een nette kamer. En als ik zag hoe iemand die koken interessant vond aan het koken was en menu's samenstelde,vroeg ik me af hoeveel mensen in ons land het werk kunnen doen dat ze graag willen doen.Ik dacht. Natuurlijk kan het een kwestie van verschillende waarden zijn, maar ik geloof dat het doel van het leven is om gelukkig te leven, en om gelukkig te kunnen leven, moet ik op zijn minstIk vond dat je me niet moest dwingen werk te doen dat ik niet eens wilde doen.
# Hoe gaat het met je?
In die drie maanden was een collega jarig en hielden we een feestje. Op mijn laatste dag maakten ze heerlijk eten voor me, nodigden ze me bij hen thuis uit en ontmoette ik nieuwe vrienden die me de weg wezen tijdens onze reizen. Ik kwam gelukkig terug, met veel mooie herinneringen.
En hoewel we elkaar elke dag zagen, begroette iedereen me telkens weer hartelijk,‘Hoe gaat het met je?’en ik vond het fijn dat ze vroegen hoe het met me ging. EnIk besefte dat één begroeting ervoor kan zorgen dat je de dag goedgehumeurd begint, enIk wilde iemand zijn die anderen vrolijk en energiek begroet en een goed gevoel met hen deeltZo iemand wilde ik worden.
Eén begroeting kon een gesprek op gang brengen, me de kans geven te vragen hoe het met de ander ging en liet merken dat diegene aan me dacht.Vroeger dacht ik dat je elkaar niet hoefde te groeten als je iemand elke dag zag, maar doordat we elkaar zo dagelijks begroetten, veranderde mijn stemming van minuut tot minuut. Daardoor besefte ik dat het prima is om het elke keer te vragen.Ik was nog dankbaarder omdat het voelde alsof ze om me gaven.
# Het was zo’n gelukkige en dierbare tijd.
Toen het tijd was om afscheid te nemen van fijne mensen, voelde ik me onverwacht erg verdrietig en weemoedig. Zulke momenten zullen waarschijnlijk niet meer terugkomen.
Maar het voelde alsof ik er een dierbare herinnering bij had gekregen voor de rest van mijn leven.Het was zo’n gelukkige en dierbare tijd.Toen ik vertrok, zei ik tegen de collega met wie ik had samengewerkt dat ik hen nooit zou kunnen vergeten. Het was een tijd die ik nooit zal vergeten.
Tijdens mijn eerste en tweede tussenjaar had ik niet zoveel spijt, maar als ik er goed over nadenk...Vooral omdat ik zulke fijne mensen heb ontmoet, was het een tijd waar ik nog meer spijt van had om achter me te laten.
# Tips voor mijn tussenjaar
(Taal)
Ik had mezelf voorgenomen om van tevoren Spaans te studeren, maar bleef het uitstellen en kwam aan zonder veel te weten. Toch is het handig om de echte basis en een paar woorden te kennen. Zo kun je je vaardigheden verbeteren tijdens de taallessen en met anderen gesprekken voeren.
(Accommodatie)
De homestay in Santiago was een beetje koud,Tijdens de stage was de badkamer niet fijn.
(Maaltijden)
Tijdens de taallessen kookte ik zelf of kocht ik eten. Tijdens de stage was de lunch geregeld en kon je voor het ontbijt en avondeten maaltijden maken met de ingrediënten die beschikbaar waren.
(Wat je moet meenemen)
Ik dacht niet dat het in de winter zo koud zou zijn, dus ik pakte alleen herfstkleren in, maar het is er echt winter. Het sneeuwt veel. Je kunt beter kleding meenemen die daarvoor geschikt is.
Toen het tijd was om afscheid te nemen van de lieve mensen, voelde ik me onverwacht verdrietig en had ik er veel moeite mee. Waarschijnlijk zal dit moment zich nooit meer voordoen. Maar het voelt alsof ik een dierbare herinnering heb opgedaan voor de rest van mijn leven.Het was een ontzettend gelukkige en dierbare tijd.Toen ik vertrok, zei ik tegen degene met wie ik had samengewerkt dat ik hen en jou nooit zou kunnen vergeten; het was een tijd die ik nooit zal vergeten.
-De eerste stap naar een internationaal talent: stage in Santiago, Chili / Yoo So-young, gap year met het gezin / 16 weken gap year |
# Ik ben zo dankbaar dat ik dankzij het gap year nieuwe ervaringen heb kunnen opdoen.
Hallo. Ik ben Yoo So-young, een vrouw van 25 jaar. Dit was mijn derde gap year en ik heb vier maanden in Chili doorgebracht. Ik had me nooit kunnen voorstellen dat ik naar Zuid-Amerika zou gaan.Ik ben zo dankbaar dat ik dankzij het gap year nieuwe ervaringen heb kunnen opdoen..Als ik alleen was geweest, had ik het ene excuus na het andere verzonnen en was ik uiteindelijk niet op gap year gegaan.
# Spaans leren door aanwijzingen op te pikken — de kracht van lichaamstaal!
De eerste maand studeerde ik Spaans in Santiago, de hoofdstad van Chili. De lessen begonnen rond negen uur 's ochtends en eindigden rond één uur 's middags. Als je graag Spaans wilt leren en meer wilt studeren, kun je tegen een kleine toeslag 's middags lessen volgen.
In die tijdWat ik een beetje jammer vond, was dat ik vóór mijn vertrek geen Spaans had gestudeerd.
Ik bleef het studeren uitstellen en vertrok uiteindelijk zonder me voor te bereiden; als ik zelfs maar een beetje had geweten, had ik efficiënter kunnen studeren. Ook vond ik dat de lessen te veel op grammatica gericht waren. Ik denk dat dat misschien aan de verschillen tussen de docenten lag.
De meeste lessen werden in het Spaans gegeven, dus begreep ik een beetje door aanwijzingen op te pikken. Haha. Ik besefte opnieuw hoe geweldig lichaamstaal is.
# Door te reizen voelde ik me minder eenzaam en kon ik er meer van genieten.
Na afloop van alle lessen organiseren ze op verschillende dagen van de week activiteiten.Ik probeerde zo veel mogelijk mee te doen, waardoor ik Santiago kon verkennen en zelfs salsa leerde dansen.
Er waren ook weekendactiviteiten waarbij we naar plaatsen in de buurt reisden. Omdat ik tijdens mijn verblijf elke week meeging, kon ik allerlei plekken bezoeken. Ik ging paardrijden, raften en bezocht ook Valparaíso, een andere stad aan zee.Onderweg maakte ik vrienden, en doordat ik met hen reisde, voelde ik me minder eenzaam en had ik meer plezier.
Ik mag het weer niet onvermeld laten: toen ik naar Chili ging, was het mei, juni, juli en augustus — daar is het dan winter. Ik dacht dat het weer herfstachtig zou zijn en nam te dunne kleren mee. Ik herinner me nog dat ik het ontzettend koud had.
Bovendien hebben ze daar geen ondol (vloerverwarming), dus kon ik 's nachts echt niet onder de dekens vandaan komen. In Santiago kleedde ik me daarom in laagjes, maar ik hoorde dat mijn volgende bestemming, waar ik stage zou lopen, verder naar het zuiden lag en nog kouder zou zijn. Daarom kocht ik een gewatteerde jas.Dat was echt de beste beslissing die ik had kunnen nemen. Haha.
Er was een vertegenwoordiger van een lokaal agentschap die me hielp een stageplek te vinden, me in contact bracht met een Spaanse taalschool, mijn vragen meteen beantwoordde en langskwam om te vragen of ik ergens last van had. Dankzij die persoon had ik iemand aan wie ik alles kon vragen als ik ergens nieuwsgierig naar was in die nieuwe omgeving.Ik voelde me gerustgesteld, alsof ik een steunpilaar had.
# Thanks to them, I think I was able to enjoy the place even more.
After spending time having many experiences, a month had flown by and it was time to go to the internship. For the internship I applied for an environmental position, and they sent me various options.Omdat ik graag met mensen wilde omgaan,liep ik stage op een plek die leek op een pension (een gastenverblijf).
De leefomstandigheden waren daar eigenlijk niet zo modern als in Korea, maarik heb er een heel fijne tijd gehad, misschien omdat mijn huisgenoten en ik geen stress hadden.Omdat het in de winter laagseizoen is, waren er veel dagen zonder gasten. Maar daardoor kon ik, denk ik, nog meer van de plek genieten.
Ik moest acht uur per dag werken en hielp met schoonmaken, koken en allerlei andere taken. Ik kook graag en had thuis wel eens recepten opgezocht en uitgeprobeerd, maar tijdens mijn werk daar leerde ik ook andere recepten kennen. Bovendien sprak iemand met wie ik samenwerkte Engels, waardoor ik meer over Chili te weten kwam en ook over Korea kon vertellen.
Op een dag maakte ik bulgogi en zeewiersoep voor hen. Ik was trots toen iedereen er zo lekker van at. Iedereen was ontzettend aardig tegen me — ook al waren er mensen die mijn taal niet begrepen — en behandelde me alsof ik een vriend was. Daar was ik dankbaar voor.
# Ik dacht dat ik me misschien veel te druk had gemaakt om iets dat ik snel had kunnen oplossen door erover te praten.
Tijdens mijn stage was er een periode met veel gasten. Ze lieten me de hele dag door meer dan acht uur werken, waardoor ik zo moe werd dat ik het oneerlijk vond. Ik durfde er niets van te zeggen en maakte me twee dagen lang zorgen. Later, toen ik het ter sprake bracht, pasten ze mijn rooster aan.
Als er veel gasten waren, werkten ze met ploegendiensten. Bij de wisseling van de dienst boden ze uitgebreid hun excuses aan en zeiden dat het incident blijkbaar was ontstaan doordat ze mijn werktijden verkeerd hadden begrepen.
Toen ik dat zag, vroeg ik me af of ik me niet te veel zorgen had gemaakt over iets dat ik snel had kunnen oplossen door er iets van te zeggen.Natuurlijk is het gevaarlijk om zomaar iets te zeggen zonder erover na te denken, maar ik besefte opnieuw dat alleen ergens over nadenken soms niets oplost — je moet in actie komen om het probleem op te lossen.
Omdat de plek die ik had gekozen in de milieubranche lag, bevond mijn stageplek zich in een afgelegen gebied, ver van de stad. Soms kwam er op erg koude dagen geen warm water uit de kraan.Zelfs toen ik net was aangekomen, viel de stroom uit, dusleefden we bij kaarslicht. Maar daardoor praatten we veel met elkaar, kwamen we samen om spelletjes te spelen en hadden we het ontzettend naar ons zin.
# Each day wasn''t particularly special, but it was a leisurely life.
Every morning I would wake up and add firewood, eat breakfast, clean, listen to the birds chirping, help with cooking, look at the snow-covered volcano visible from everywhere, doze off briefly while listening to the crackling of the firewood, be startled awake by the phone ringing, wash the dishes, eat dinner, watch movies, chat, and spent my days like this.
Elke dag was niet bepaald bijzonder, maar het leven was er rustig.Als ik aan die tijd terugdenk, brengen die dagen me tot rust.Bovenal vond ik het bijzonder dat de mensen die hier werkten dit werk deden omdat ze dat zelf wilden.
Degene die opruimde, zei dat die het heerlijk vond om zo schoon te maken en blij werd van een nette kamer. En als ik zag hoe iemand die koken interessant vond aan het koken was en menu's samenstelde,vroeg ik me af hoeveel mensen in ons land het werk kunnen doen dat ze graag willen doen.Ik dacht. Natuurlijk kan het een kwestie van verschillende waarden zijn, maar ik geloof dat het doel van het leven is om gelukkig te leven, en om gelukkig te kunnen leven, moet ik op zijn minstIk vond dat je me niet moest dwingen werk te doen dat ik niet eens wilde doen.
# Hoe gaat het met je?
In die drie maanden was een collega jarig en hielden we een feestje. Op mijn laatste dag maakten ze heerlijk eten voor me, nodigden ze me bij hen thuis uit en ontmoette ik nieuwe vrienden die me de weg wezen tijdens onze reizen. Ik kwam gelukkig terug, met veel mooie herinneringen.
En hoewel we elkaar elke dag zagen, begroette iedereen me telkens weer hartelijk,‘Hoe gaat het met je?’en ik vond het fijn dat ze vroegen hoe het met me ging. EnIk besefte dat één begroeting ervoor kan zorgen dat je de dag goedgehumeurd begint, enIk wilde iemand zijn die anderen vrolijk en energiek begroet en een goed gevoel met hen deeltZo iemand wilde ik worden.
Eén begroeting kon een gesprek op gang brengen, me de kans geven te vragen hoe het met de ander ging en liet merken dat diegene aan me dacht.Vroeger dacht ik dat je elkaar niet hoefde te groeten als je iemand elke dag zag, maar doordat we elkaar zo dagelijks begroetten, veranderde mijn stemming van minuut tot minuut. Daardoor besefte ik dat het prima is om het elke keer te vragen.Ik was nog dankbaarder omdat het voelde alsof ze om me gaven.
# Het was zo’n gelukkige en dierbare tijd.
Toen het tijd was om afscheid te nemen van fijne mensen, voelde ik me onverwacht erg verdrietig en weemoedig. Zulke momenten zullen waarschijnlijk niet meer terugkomen.
Maar het voelde alsof ik er een dierbare herinnering bij had gekregen voor de rest van mijn leven.Het was zo’n gelukkige en dierbare tijd.Toen ik vertrok, zei ik tegen de collega met wie ik had samengewerkt dat ik hen nooit zou kunnen vergeten. Het was een tijd die ik nooit zal vergeten.
Tijdens mijn eerste en tweede tussenjaar had ik niet zoveel spijt, maar als ik er goed over nadenk...Vooral omdat ik zulke fijne mensen heb ontmoet, was het een tijd waar ik nog meer spijt van had om achter me te laten.
# Tips voor mijn tussenjaar
(Taal)
Ik had mezelf voorgenomen om van tevoren Spaans te studeren, maar bleef het uitstellen en kwam aan zonder veel te weten. Toch is het handig om de echte basis en een paar woorden te kennen. Zo kun je je vaardigheden verbeteren tijdens de taallessen en met anderen gesprekken voeren.
(Accommodatie)
De homestay in Santiago was een beetje koud,Tijdens de stage was de badkamer niet fijn.
(Maaltijden)
Tijdens de taallessen kookte ik zelf of kocht ik eten. Tijdens de stage was de lunch geregeld en kon je voor het ontbijt en avondeten maaltijden maken met de ingrediënten die beschikbaar waren.
(Wat je moet meenemen)
Ik dacht niet dat het in de winter zo koud zou zijn, dus ik pakte alleen herfstkleren in, maar het is er echt winter. Het sneeuwt veel. Je kunt beter kleding meenemen die daarvoor geschikt is.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
