Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Op een natuurlijke manier mezelf zijn #De pure vreugde van kinderen #Ervaren hoe kostbaar tijd alleen is
Het voelde nieuw om mezelf te kunnen zijn, precies zoals ik ben, en samen te zijn met mensen die ik op een onbekende plek had ontmoet. En als ik alleen was op onbekende plekken, kon ik mijn tijd helemaal vrij besteden, soms zonder ergens aan te denken, en op dat moment was het een kostbare tijd, omdat ik diep over mezelf kon nadenken.
-Vrijwilligerswerk in de kinderopvang in Cambodja! / Jeon Jeong-mi, gezins-gapper tijdens een tussenjaar / Tussenjaar van 4 weken |
# ''Op mijn 24e moet ik dit jaar een echte reis maken waar ik geen spijt van krijg.''
Hallo. Ik ben op mijn 21e gaan werken. Ik ben nu 24, dus dit is al mijn vierde werkjaar.
Vroeg beginnen met werken had zo zijn voordelen, maar het betekende ook dat ik nog niet echt de kans had gehad om diep na te denken over mijn loopbaan. Door een drukke baan raakte ik uitgeput, werd ik moe van relaties en voelde ik me soms teleurgesteld in mijn eigen persoonlijkheid. Ik hield het gewoon vol.''Op mijn 24e moet ik dit jaar een echte reis maken waar ik geen spijt van krijg.''Met dat in gedachten besloot ik aan het project mee te doen!
# Ik houd meestal van kinderen, dus koos ik voor het project als kinderopvangmedewerker.
Ik heb al bijna 15 landen bezocht. De meeste reizen waren georganiseerde reizen of familievakanties. Achteraf gezien leken georganiseerde reizen meer op sightseeing dan op reizen. In plaats van zo'n soort sightseeing dacht ik dat ik op mijn vierentwintigste een reis moest maken die me dierbare herinneringen zou opleveren. Omdat ik meestal van kinderen houd, koos ik voor het project als kinderopvangmedewerker.
Voordat ik vertrok, maakte ik me een beetje zorgen over ongeveer 15 dagen alleen in het buitenland verblijven, maar omdat ik echt aan mijn dagelijkse leven wilde ontsnappen, vertrok ik zonder er al te veel over na te denken.Misschien kon ik me daarom niet goed voorbereiden voordat ik vertrok ㅠㅠ Als ik de tijd kon terugdraaien naar vlak voor mijn vertrek,zou ik meer hebben geleerd over Cambodja, waar ik naartoe ging, en meer onderzoek hebben gedaan naar en gestudeerd hebben over de geschiedenis van het land en Angkor Wat.
# Tijd om op natuurlijke wijze mezelf te zijn
Mijn doel voor mijn tussenjaar was allereerst om los te komen van het leven waarin ik in mijn dagelijks leven steeds een bepaalde rol vervuldeen gewoon tijd te hebben om op natuurlijke wijze mezelf te zijn, zonder rol of verplichtingen.— dat was wat ik wilde.
Ten tweede wilde ik een echte reiservaring opdoen in plaats van alleen maar bezienswaardigheden te bekijken,dus wilde ik de lokale bevolking ontmoeten en een tijdje met hen samenleven om hun dagelijks leven te ervaren.
# Een gewone dag op locatie
Het project liep vijf dagen per week; in het weekend reisde ik op eigen gelegenheid of rustte ik uit.De dagelijkse routine tijdens de vijf projectdagen was als volgt:Om 8.30 uur nam ik samen met andere deelnemers een tuktuk (motortaxi) naar het centrum waar het project plaatsvond,
en van 9 tot 11 uur wasten we de kinderen en gaven we Engelse les.Van 11 tot 14 uur was het tijd voor de lunch, dutjes en rust.Van 14 tot 16 uur gaven we Engelse les in de middag of speelden we samen. Daarna gingen we terug naar de accommodatie van de lokale organisatie en hadden we vrije tijd.
# Het was geweldig en bijzonder om mensen op een onbekende plek te ontmoeten, met hen te praten, samen te reizen en te wonen.
De medewerkers van de lokale organisatie spraken heel goed Engels. Ik ben dankbaar dat ze ons tijdens het hele project hebben geholpen en gesteund. Er deden ook leeftijdsgenoten uit Spanje, Canada, Australië, Japan, Singapore, Denemarken en andere landen mee bij dezelfde lokale organisatie. Het was jammer dat ik me alleen met eenvoudige dagelijkse gesprekjes in het Engels kon redden.
De meesten wisten niets over Korea. Ze waren begin twintig en hadden misschien vergelijkbare zorgen over hun loopbaan. Toch kwamen ze uit heel andere leefomgevingen en waren ze van huis vertrokken.Het was geweldig en bijzonder om elkaar op een onbekende plek te ontmoeten, te praten, samen te reizen en tijd door te brengen.
# Het was een kostbare tijd waarin ik diep over mezelf kon nadenken.
Om te beginnen waren die momenten ontroerend: de lieve kinderen ontmoeten die me hartelijk begroetten, blij waren met de tekeningen die ik maakte, het fijn vonden als ik hun haar vastbond en zich tegen me aan nestelden. Wat ik voelde toen ik daar andere reizigers ontmoette, was...Het voelde verfrissend om gewoon mezelf te kunnen zijn en tijd door te brengen met de mensen die ik op een vreemde plek had ontmoet.
En als ik alleen was op een onbekende plek, kon ik mijn tijd helemaal vrij besteden, soms zonder ergens aan te denken, of juist op zo'n moment...Het was een kostbare tijd om diep over mezelf na te denken.
# Mijn tip voor een tussenjaar
(Taal)
Omdat het mijn eerste project was, had ik het niet verwacht, maar niet alleen met de lokale mensen die ik bij de organisatie ontmoette, maar ook met veel deelnemers uit andere landen moesten we uitsluitend in het Engels communiceren. Ik kon me alleen redden met dagelijkse gesprekjes, en dat vond ik jammer. Als ik me zekerder had gevoeld wanneer ik Engels sprak, had ik volgens mij meer gesprekken kunnen voeren en meer herinneringen kunnen maken.
(Accommodatie)
Cambodja is heel anders dan ons land, dus houd daar rekening mee en bereid je daarop voor. De accommodatie is naar Cambodjaanse maatstaven hygiënisch, maar de douches voldoen niet aan Koreaanse normen. De accommodatie verstrekt alleen maaltijden, toiletpapier en handdoeken; neem alle andere persoonlijke spullen zelf mee.
(Maaltijden)
Het lokale eten viel meestal in de smaak. Omdat er vaak gebakken rijst en noedelgerechten op het menu staan, beviel de lokale keuken me goed. De maaltijden van de lokale organisatie waren gevarieerd en ze kookten op de tijden die ik wilde. Dat vond ik fijn!
(Wat je moet meenemen)
Omdat je in een andere omgeving woont, kregen veel andere deelnemers maagklachten of werden ze verkouden. Misschien ben je niet gewend om naar een ziekenhuis te gaan of ter plaatse medicijnen te kopen, dus neem noodmedicatie mee. Het is ook verstandig om voor de zekerheid een reisverzekering af te sluiten. Het plaatselijke belangrijkste vervoermiddel, de tuktuk (motortaxi), is niet gegarandeerd veilig.
# Voor toekomstige deelnemers
In Cambodja moet je altijd voorzichtig zijn met betrekking tot je veiligheid,maar de mensen van de lokale organisatie zijn ontzettend aardig. Tijdens het project kun je veel buitenlandse vrienden maken!En in het centrum waar het lokale project werd uitgevoerd, waren de kinderen erg blij met basisbenodigdheden zoals schrijfwaren, notitieboeken, leesboeken en kleding,dus is het een goed idee om spullen uit Korea mee te nemen die je niet meer gebruikt.
# Mijn reisbestemmingen in Cambodja
I took a sleeping bus from Phnom Penh and arrived in Siem Reap at 5:30 a.m., then toured Angkor Wat from dawn until about 9 p.m. I recommend spending an entire day at Angkor Wat. Also, since you can get to Bangkok or Ho Chi Minh City by bus, it’s nice to plan a connected travel route.
# Na de reis
Ik was in het dagelijks leven maar wat aan het voortmodderen.
Nadat ik aan het project had deelgenomen, ben ik mezelf gaan zien als onderdeel van een veel grotere, ruimere wereld.
Het voelde nieuw om mezelf te kunnen zijn, precies zoals ik ben, en samen te zijn met mensen die ik op een onbekende plek had ontmoet. En als ik alleen was op onbekende plekken, kon ik mijn tijd helemaal vrij besteden, soms zonder ergens aan te denken, en op dat moment was het een kostbare tijd, omdat ik diep over mezelf kon nadenken.
-Vrijwilligerswerk in de kinderopvang in Cambodja! / Jeon Jeong-mi, gezins-gapper tijdens een tussenjaar / Tussenjaar van 4 weken |
# ''Op mijn 24e moet ik dit jaar een echte reis maken waar ik geen spijt van krijg.''
Hallo. Ik ben op mijn 21e gaan werken. Ik ben nu 24, dus dit is al mijn vierde werkjaar.
Vroeg beginnen met werken had zo zijn voordelen, maar het betekende ook dat ik nog niet echt de kans had gehad om diep na te denken over mijn loopbaan. Door een drukke baan raakte ik uitgeput, werd ik moe van relaties en voelde ik me soms teleurgesteld in mijn eigen persoonlijkheid. Ik hield het gewoon vol.''Op mijn 24e moet ik dit jaar een echte reis maken waar ik geen spijt van krijg.''Met dat in gedachten besloot ik aan het project mee te doen!
# Ik houd meestal van kinderen, dus koos ik voor het project als kinderopvangmedewerker.
Ik heb al bijna 15 landen bezocht. De meeste reizen waren georganiseerde reizen of familievakanties. Achteraf gezien leken georganiseerde reizen meer op sightseeing dan op reizen. In plaats van zo'n soort sightseeing dacht ik dat ik op mijn vierentwintigste een reis moest maken die me dierbare herinneringen zou opleveren. Omdat ik meestal van kinderen houd, koos ik voor het project als kinderopvangmedewerker.
Voordat ik vertrok, maakte ik me een beetje zorgen over ongeveer 15 dagen alleen in het buitenland verblijven, maar omdat ik echt aan mijn dagelijkse leven wilde ontsnappen, vertrok ik zonder er al te veel over na te denken.Misschien kon ik me daarom niet goed voorbereiden voordat ik vertrok ㅠㅠ Als ik de tijd kon terugdraaien naar vlak voor mijn vertrek,zou ik meer hebben geleerd over Cambodja, waar ik naartoe ging, en meer onderzoek hebben gedaan naar en gestudeerd hebben over de geschiedenis van het land en Angkor Wat.
# Tijd om op natuurlijke wijze mezelf te zijn
Mijn doel voor mijn tussenjaar was allereerst om los te komen van het leven waarin ik in mijn dagelijks leven steeds een bepaalde rol vervuldeen gewoon tijd te hebben om op natuurlijke wijze mezelf te zijn, zonder rol of verplichtingen.— dat was wat ik wilde.
Ten tweede wilde ik een echte reiservaring opdoen in plaats van alleen maar bezienswaardigheden te bekijken,dus wilde ik de lokale bevolking ontmoeten en een tijdje met hen samenleven om hun dagelijks leven te ervaren.
# Een gewone dag op locatie
Het project liep vijf dagen per week; in het weekend reisde ik op eigen gelegenheid of rustte ik uit.De dagelijkse routine tijdens de vijf projectdagen was als volgt:Om 8.30 uur nam ik samen met andere deelnemers een tuktuk (motortaxi) naar het centrum waar het project plaatsvond,
en van 9 tot 11 uur wasten we de kinderen en gaven we Engelse les.Van 11 tot 14 uur was het tijd voor de lunch, dutjes en rust.Van 14 tot 16 uur gaven we Engelse les in de middag of speelden we samen. Daarna gingen we terug naar de accommodatie van de lokale organisatie en hadden we vrije tijd.
# Het was geweldig en bijzonder om mensen op een onbekende plek te ontmoeten, met hen te praten, samen te reizen en te wonen.
De medewerkers van de lokale organisatie spraken heel goed Engels. Ik ben dankbaar dat ze ons tijdens het hele project hebben geholpen en gesteund. Er deden ook leeftijdsgenoten uit Spanje, Canada, Australië, Japan, Singapore, Denemarken en andere landen mee bij dezelfde lokale organisatie. Het was jammer dat ik me alleen met eenvoudige dagelijkse gesprekjes in het Engels kon redden.
De meesten wisten niets over Korea. Ze waren begin twintig en hadden misschien vergelijkbare zorgen over hun loopbaan. Toch kwamen ze uit heel andere leefomgevingen en waren ze van huis vertrokken.Het was geweldig en bijzonder om elkaar op een onbekende plek te ontmoeten, te praten, samen te reizen en tijd door te brengen.
# Het was een kostbare tijd waarin ik diep over mezelf kon nadenken.
Om te beginnen waren die momenten ontroerend: de lieve kinderen ontmoeten die me hartelijk begroetten, blij waren met de tekeningen die ik maakte, het fijn vonden als ik hun haar vastbond en zich tegen me aan nestelden. Wat ik voelde toen ik daar andere reizigers ontmoette, was...Het voelde verfrissend om gewoon mezelf te kunnen zijn en tijd door te brengen met de mensen die ik op een vreemde plek had ontmoet.
En als ik alleen was op een onbekende plek, kon ik mijn tijd helemaal vrij besteden, soms zonder ergens aan te denken, of juist op zo'n moment...Het was een kostbare tijd om diep over mezelf na te denken.
# Mijn tip voor een tussenjaar
(Taal)
Omdat het mijn eerste project was, had ik het niet verwacht, maar niet alleen met de lokale mensen die ik bij de organisatie ontmoette, maar ook met veel deelnemers uit andere landen moesten we uitsluitend in het Engels communiceren. Ik kon me alleen redden met dagelijkse gesprekjes, en dat vond ik jammer. Als ik me zekerder had gevoeld wanneer ik Engels sprak, had ik volgens mij meer gesprekken kunnen voeren en meer herinneringen kunnen maken.
(Accommodatie)
Cambodja is heel anders dan ons land, dus houd daar rekening mee en bereid je daarop voor. De accommodatie is naar Cambodjaanse maatstaven hygiënisch, maar de douches voldoen niet aan Koreaanse normen. De accommodatie verstrekt alleen maaltijden, toiletpapier en handdoeken; neem alle andere persoonlijke spullen zelf mee.
(Maaltijden)
Het lokale eten viel meestal in de smaak. Omdat er vaak gebakken rijst en noedelgerechten op het menu staan, beviel de lokale keuken me goed. De maaltijden van de lokale organisatie waren gevarieerd en ze kookten op de tijden die ik wilde. Dat vond ik fijn!
(Wat je moet meenemen)
Omdat je in een andere omgeving woont, kregen veel andere deelnemers maagklachten of werden ze verkouden. Misschien ben je niet gewend om naar een ziekenhuis te gaan of ter plaatse medicijnen te kopen, dus neem noodmedicatie mee. Het is ook verstandig om voor de zekerheid een reisverzekering af te sluiten. Het plaatselijke belangrijkste vervoermiddel, de tuktuk (motortaxi), is niet gegarandeerd veilig.
# Voor toekomstige deelnemers
In Cambodja moet je altijd voorzichtig zijn met betrekking tot je veiligheid,maar de mensen van de lokale organisatie zijn ontzettend aardig. Tijdens het project kun je veel buitenlandse vrienden maken!En in het centrum waar het lokale project werd uitgevoerd, waren de kinderen erg blij met basisbenodigdheden zoals schrijfwaren, notitieboeken, leesboeken en kleding,dus is het een goed idee om spullen uit Korea mee te nemen die je niet meer gebruikt.
# Mijn reisbestemmingen in Cambodja
I took a sleeping bus from Phnom Penh and arrived in Siem Reap at 5:30 a.m., then toured Angkor Wat from dawn until about 9 p.m. I recommend spending an entire day at Angkor Wat. Also, since you can get to Bangkok or Ho Chi Minh City by bus, it’s nice to plan a connected travel route.
# Na de reis
Ik was in het dagelijks leven maar wat aan het voortmodderen.
Nadat ik aan het project had deelgenomen, ben ik mezelf gaan zien als onderdeel van een veel grotere, ruimere wereld.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
