Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer zelfstandigheid, zelfvertrouwen en initiatief #Liefde voor dieren #Ik voelde dat ik als mens in mijn hele wezen was gegroeid
Ze spreken vooral zo prachtig. De medewerkster die bij mijn aankomst met me ijs ging halen, zei: ‘Vanaf nu zal ik, als ik ijs eet terwijl ik naar de zee kijk, aan jou denken.’ En op de laatste dag goot het van de regen; een van de medewerkers zei: ‘De hemel huilt vandaag om jou, omdat het je laatste dag als vrijwilliger is.’Alles wat ze zeggen verwarmt mijn hart! -Redding van zeldzame wilde dieren in Singapore die lichamelijk en geestelijk gewond zijn — Park Sejin / deelnemer aan een tussenjaar / tussenjaar van 4 weken |
# Om te beginnen besloot ik vrijwilligerswerk te doen.
Ik heet Park Sejin. Ik heb in China op de middelbare school gezeten en ben dit jaar afgestudeerd. Voordat ik in het Verenigd Koninkrijk ga studeren, heb ik een tussenjaar van een jaar aangevraagd. Ik ben van plan film te gaan studeren!
Ik dacht na over hoe ik een jaar zinvol kon invullen. Ik wilde reizen, een bijbaantje nemen en allerlei dingen doen, maar...Voorlopig besloot ik vrijwilligerswerk te gaan doen.Na mijn eindexamens had ik een adviesgesprek over mijn tussenjaar. Omdat ik vertelde dat ik van dieren houd en graag vrijwilligerswerk op dat gebied wilde doen, was het project dat ze me aanraadden: ‘‘Redding van zeldzame wilde dieren in Singapore die lichamelijk en geestelijk gewond zijn’..
# De belangrijkste doelen voor mijn tussenjaar waren zelfstandigheid, zelfvertrouwen en initiatief nemen.
Ik was nog nooit lange tijd van huis geweest, dus daar maakte ik me veel zorgen over. Maar een van de redenen waarom ik een tussenjaar neem, is dat ik tijdens mijn studie in het buitenland lange tijd van mijn familie gescheiden zal zijn. Ik wilde me daarop voorbereiden, dus zag ik dit als een voorbereiding en besloot ik een maand te blijven.
Voordat ik vertrok, las ik het materiaal dat Korea Gap Year had verstrekt, liet ik me vaccineren en pakte ik mijn spullen terwijl ik navroeg wat ik nodig had. Eerlijk gezegd maakte ik me zo veel zorgen dat ik de voorbereidingen voor mijn vertrek naar Singapore zo lang mogelijk uitstelde om er niet aan te hoeven denken, maar dat was echt geen goed idee. Omdat ik zo onvoorbereid aankwam, was het begin een beetje moeilijk. Voor mijn mentale voorbereiding bleef ik volgens mij gewoon denken: ‘Het komt vast wel goed!’
# De belangrijkste doelen voor mijn tussenjaar waren zelfstandigheid, zelfvertrouwen en initiatief nemen.Omdat ik bijna nooit op mezelf had gewoond, moest ik leren voor mezelf te zorgen. Doordat ik vanaf jonge leeftijd tussen China en Korea verhuisde en naar allerlei soorten scholen ging, veranderde mijn omgeving voortdurend,Ik hield me altijd klein en probeerde me aan mijn omgeving aan te passen, terwijl ik op de reacties van anderen lette. Daarom had ik zelfvertrouwen nodig om met meer trots te leven. Ook wilde ik contact maken met mensen en proactiever aan het werk gaan.Ik denk dat ik dankzij dit programma die drie dingen tot op zekere hoogte heb ontwikkeld.
# Een dag in Singapore
Meestal word ik rond 8.00 of 8.30 uur wakker, was ik me, ontbijt ik en maak ik me klaar. Als ik rond 9.30 uur naar het werk ga, begint de dag meestal met het schoonmaken van het schildpaddenverblijf. Nadat we het verblijf hebben schoongemaakt en de schildpadden hebben gevoerd, en hebben genoteerd of ze eten, is het één uur. Dan lunchen we en nemen we een korte pauze.
Vanaf 14.00 uur wisselen de taken per dag: we scheppen de restjes voer uit het verblijf van de waterschildpadden, sproeien water op de leguanen, maken de vogelkooien schoon en voeren de vogels. Na het werk tot 17.00 uur eten we, douchen we en hebben we vrije tijd.
# Ik kreeg vanzelf steeds meer affectie voor de dieren.
One of the best things was that I came to really like animals.Over het algemeen hield ik van dieren, maar eerlijk gezegd was ik niet erg geïnteresseerd in reptielen. In het begin was ik zelfs een beetje bang, omdat ik had gehoord dat schildpadden bijten. Later vond ik de schildpadden ontzettend schattig, de leguanen heel charmant en de slangen prachtig.
De apen waren natuurlijk het leukst. Ze waren echt schattig! Niemand drong een bepaalde manier van denken over dieren op, maar...Tijdens het werk en het observeren van de geredde dieren hoorde ik allerlei feiten over dieren, liet ik mijn vooroordelen varen en zorgde ik voor dieren die je in het dagelijks leven niet vaak tegenkomt. Zo kreeg ik vanzelf steeds meer affectie voor ze.
# Experiencing it firsthand and hearing about it directly made it really resonate with me.
I also happened to go to the Eco Film Festival with others, and the documentary about the effects of carbon dioxide on the ocean (about the adverse effects on animals when acidity increases) left a strong impression on me.
Toen ik met de medewerksters dineerde, bleek een vriend van een van hen bij een milieuorganisatie te werken, en...Alleen al luisteren naar mensen die zich om het milieu bekommerden terwijl we aten, was leerzaam. Ik was geïnteresseerd in het milieu en hield van dieren, maar dat voelde allemaal nogal abstract.Doordat ik het zelf meemaakte en er rechtstreeks over hoorde, kwam het veel meer bij me binnen.
# When it comes to animals, if I had to pick the two most touching episodes
Actually, I was upset in ways I hadn''t expected and also unexpectedly moved. I didn''t know so many turtles would cross the rainbow bridge; from my very first day working there we had to send quite a few off, which was upsetting. On the last day, a turtle that had been in a sort of ICU and then moved to a relatively healthy enclosure got worse again and passed away — that was really heartbreaking.Aan de andere kant vond ik een keer schildpaddeneieren en was ik ontzettend blij.
Wat de twee ontroerendste verhalen over dieren betreft: ten eerste namen we een jonge aap mee die door zijn groep was achtergelaten. Voordat we hem in het wild zouden vrijlaten, probeerden we hem een soort pleegouder te geven door hem bij een volwassen aap in hetzelfde verblijf te zetten en ze langzaam aan elkaar te laten wennen.
Toen ik net aankwam, waren ze ongemakkelijk met elkaar. Inmiddels draagt de volwassen aap de kleine overal mee naartoe en beschermt hij hem. Dat proces...Ik vond het wonderbaarlijk om te zien hoe twee wezens die niets met elkaar te maken hadden, een familie werden.
Hier waren ook twee honden waarvan werd gezegd dat ze mensen beten en die je niet mocht aanraken.Maar een paar dagen eerder vroeg een van hen me om hem te aaien. Nadat ik ze bijna een maand had geobserveerd, was ik misschien niet langer een vreemde voor hem. Toen ik hem aaide, beet hij niet. Dat ontroerde me.Net zoals deze plek langzaam onderdeel van mijn dagelijkse routine was geworden, had ik ook hier het gevoel dat ik geleidelijk werd geaccepteerd.
# Persoonlijk vind ik dat dit een periode was waarin ik echt veel kon groeien.
EnIk denk dat ik in deze periode ook persoonlijk echt kon groeien.Vroeger maakte ik me overal veel zorgen over. Ik was angstig over de toekomst en piekerde bij alles over de gevolgen. Thuis en op school was ik de oudste en zat ik in de hoogste klas. Toen ik plotseling de jongste werd, besefte ik dat het niet erg was als ik nog fouten maakte,Ik voelde sterk dat ik jong genoeg was om me meer op het heden dan op de toekomst te richten en uitdagingen aan te gaan.
Doordat ik alleen voor mezelf zorgde, werd ik zelfstandiger, endoordat ik niet meer op school zat en in een omgeving terechtkwam waar ik niet beoordeeld hoefde te worden, kreeg ik veel meer zelfvertrouwen.Omdat ik in een omgeving was waar ik bijna elke dag nieuwe mensen ontmoette,werd ik een stuk minder verlegen.
Een belangrijke reden voor mijn verlegenheid was dat ik sterk verlangde om altijd geliefd te zijn. Daarom stelde ik me in een nieuwe omgeving defensief op totdat ik kon inschatten wat voor iemand de ander was. Omdat ik niet wist hoe ik me moest gedragen om geliefd te worden, aarzelde ik om mezelf te laten zien voordat ik de ander had leren kennen. Maar de mensen hier trokken zich echt niets aan van de mening van anderen en probeerden niemand te beoordelen.
Dat was echt heel fijn. Ik dacht dat het geweldig zou zijn als deze mensen me aardig vonden, maar zelfs als dat niet zo was, maakte dat niet uit.I stopped trying to package or dress myself up. I think I simply tried, like these people, not to worry about what others thought.Natuurlijk ben ik hier niet met iedereen hecht geworden, maar voor mij voelt het al als een grote verbetering dat ik niet meer bang ben om me onder onbekenden te begeven.
Ik heb die instelling gewoon ontwikkeld, alsof ik er geleidelijk in opging.Ik ben wie ik ben, en ik ben goed genoeg. Doe niet zo je best om door anderen aardig gevonden te worden — laten we onszelf laten zien zoals we zijn.Ik heb misschien nog steeds mijn tekortkomingen, maar ik voel me veel meer op mijn gemak.
# People I met locally
I can''t write about everyone I met, but I met so many people and each one is a precious connection. The staff, the volunteers, even my roommate— they will probably remain memorable.Ik was bang dat mensen me emotioneel zouden kwetsen, maar ik vroeg me af hoe ze erin geslaagd waren alleen zulke geweldige mensen bij elkaar te brengen; het was echt geweldig.Eigenlijk heb ik de uitgebreide verhalen op mijn blog gezet, dus ik weet niet hoeveel details ik hier moet opschrijven.. haha
Eén ding wil ik zeggen: mijn herinneringen aan het land Singapore zullen waarschijnlijk heel mooi zijn. Hoewel ik er maar een maand ben gebleven, heb ik zoveel herinneringen en plekken die herinneringen oproepen, omdat ik aardige mensen heb ontmoet en prachtige plekken heb bezocht.CheoVan de taxichauffeur met wie ik meerreed tot de vrijwilligers die me hielpen bij de laatste reddingsactie: iedereen was hartelijk en vriendelijk. Ik denk dat ze me allemaal zullen bijblijven.
Ze zeggen zulke mooie dingen. De medewerkster die met me meeging om een ijsje te eten, zei: "Vanaf nu zal ik aan jou denken als ik een ijsje eet en naar de zee kijk." En op de laatste dag goot het van de regen; een medewerker zei: "De hemel huilt vandaag om jou, omdat het je laatste dag als vrijwilliger is."Ieder woord dat ze zeggen lijkt mijn hart te verwarmen!
Ga verder naar deel 2< Klik
Ze spreken vooral zo prachtig. De medewerkster die bij mijn aankomst met me ijs ging halen, zei: ‘Vanaf nu zal ik, als ik ijs eet terwijl ik naar de zee kijk, aan jou denken.’ En op de laatste dag goot het van de regen; een van de medewerkers zei: ‘De hemel huilt vandaag om jou, omdat het je laatste dag als vrijwilliger is.’Alles wat ze zeggen verwarmt mijn hart! -Redding van zeldzame wilde dieren in Singapore die lichamelijk en geestelijk gewond zijn — Park Sejin / deelnemer aan een tussenjaar / tussenjaar van 4 weken |
# Om te beginnen besloot ik vrijwilligerswerk te doen.
Ik heet Park Sejin. Ik heb in China op de middelbare school gezeten en ben dit jaar afgestudeerd. Voordat ik in het Verenigd Koninkrijk ga studeren, heb ik een tussenjaar van een jaar aangevraagd. Ik ben van plan film te gaan studeren!
Ik dacht na over hoe ik een jaar zinvol kon invullen. Ik wilde reizen, een bijbaantje nemen en allerlei dingen doen, maar...Voorlopig besloot ik vrijwilligerswerk te gaan doen.Na mijn eindexamens had ik een adviesgesprek over mijn tussenjaar. Omdat ik vertelde dat ik van dieren houd en graag vrijwilligerswerk op dat gebied wilde doen, was het project dat ze me aanraadden: ‘‘Redding van zeldzame wilde dieren in Singapore die lichamelijk en geestelijk gewond zijn’..
# De belangrijkste doelen voor mijn tussenjaar waren zelfstandigheid, zelfvertrouwen en initiatief nemen.
Ik was nog nooit lange tijd van huis geweest, dus daar maakte ik me veel zorgen over. Maar een van de redenen waarom ik een tussenjaar neem, is dat ik tijdens mijn studie in het buitenland lange tijd van mijn familie gescheiden zal zijn. Ik wilde me daarop voorbereiden, dus zag ik dit als een voorbereiding en besloot ik een maand te blijven.
Voordat ik vertrok, las ik het materiaal dat Korea Gap Year had verstrekt, liet ik me vaccineren en pakte ik mijn spullen terwijl ik navroeg wat ik nodig had. Eerlijk gezegd maakte ik me zo veel zorgen dat ik de voorbereidingen voor mijn vertrek naar Singapore zo lang mogelijk uitstelde om er niet aan te hoeven denken, maar dat was echt geen goed idee. Omdat ik zo onvoorbereid aankwam, was het begin een beetje moeilijk. Voor mijn mentale voorbereiding bleef ik volgens mij gewoon denken: ‘Het komt vast wel goed!’
# De belangrijkste doelen voor mijn tussenjaar waren zelfstandigheid, zelfvertrouwen en initiatief nemen.Omdat ik bijna nooit op mezelf had gewoond, moest ik leren voor mezelf te zorgen. Doordat ik vanaf jonge leeftijd tussen China en Korea verhuisde en naar allerlei soorten scholen ging, veranderde mijn omgeving voortdurend,Ik hield me altijd klein en probeerde me aan mijn omgeving aan te passen, terwijl ik op de reacties van anderen lette. Daarom had ik zelfvertrouwen nodig om met meer trots te leven. Ook wilde ik contact maken met mensen en proactiever aan het werk gaan.Ik denk dat ik dankzij dit programma die drie dingen tot op zekere hoogte heb ontwikkeld.
# Een dag in Singapore
Meestal word ik rond 8.00 of 8.30 uur wakker, was ik me, ontbijt ik en maak ik me klaar. Als ik rond 9.30 uur naar het werk ga, begint de dag meestal met het schoonmaken van het schildpaddenverblijf. Nadat we het verblijf hebben schoongemaakt en de schildpadden hebben gevoerd, en hebben genoteerd of ze eten, is het één uur. Dan lunchen we en nemen we een korte pauze.
Vanaf 14.00 uur wisselen de taken per dag: we scheppen de restjes voer uit het verblijf van de waterschildpadden, sproeien water op de leguanen, maken de vogelkooien schoon en voeren de vogels. Na het werk tot 17.00 uur eten we, douchen we en hebben we vrije tijd.
# Ik kreeg vanzelf steeds meer affectie voor de dieren.
One of the best things was that I came to really like animals.Over het algemeen hield ik van dieren, maar eerlijk gezegd was ik niet erg geïnteresseerd in reptielen. In het begin was ik zelfs een beetje bang, omdat ik had gehoord dat schildpadden bijten. Later vond ik de schildpadden ontzettend schattig, de leguanen heel charmant en de slangen prachtig.
De apen waren natuurlijk het leukst. Ze waren echt schattig! Niemand drong een bepaalde manier van denken over dieren op, maar...Tijdens het werk en het observeren van de geredde dieren hoorde ik allerlei feiten over dieren, liet ik mijn vooroordelen varen en zorgde ik voor dieren die je in het dagelijks leven niet vaak tegenkomt. Zo kreeg ik vanzelf steeds meer affectie voor ze.
# Experiencing it firsthand and hearing about it directly made it really resonate with me.
I also happened to go to the Eco Film Festival with others, and the documentary about the effects of carbon dioxide on the ocean (about the adverse effects on animals when acidity increases) left a strong impression on me.
Toen ik met de medewerksters dineerde, bleek een vriend van een van hen bij een milieuorganisatie te werken, en...Alleen al luisteren naar mensen die zich om het milieu bekommerden terwijl we aten, was leerzaam. Ik was geïnteresseerd in het milieu en hield van dieren, maar dat voelde allemaal nogal abstract.Doordat ik het zelf meemaakte en er rechtstreeks over hoorde, kwam het veel meer bij me binnen.
# When it comes to animals, if I had to pick the two most touching episodes
Actually, I was upset in ways I hadn''t expected and also unexpectedly moved. I didn''t know so many turtles would cross the rainbow bridge; from my very first day working there we had to send quite a few off, which was upsetting. On the last day, a turtle that had been in a sort of ICU and then moved to a relatively healthy enclosure got worse again and passed away — that was really heartbreaking.Aan de andere kant vond ik een keer schildpaddeneieren en was ik ontzettend blij.
Wat de twee ontroerendste verhalen over dieren betreft: ten eerste namen we een jonge aap mee die door zijn groep was achtergelaten. Voordat we hem in het wild zouden vrijlaten, probeerden we hem een soort pleegouder te geven door hem bij een volwassen aap in hetzelfde verblijf te zetten en ze langzaam aan elkaar te laten wennen.
Toen ik net aankwam, waren ze ongemakkelijk met elkaar. Inmiddels draagt de volwassen aap de kleine overal mee naartoe en beschermt hij hem. Dat proces...Ik vond het wonderbaarlijk om te zien hoe twee wezens die niets met elkaar te maken hadden, een familie werden.
Hier waren ook twee honden waarvan werd gezegd dat ze mensen beten en die je niet mocht aanraken.Maar een paar dagen eerder vroeg een van hen me om hem te aaien. Nadat ik ze bijna een maand had geobserveerd, was ik misschien niet langer een vreemde voor hem. Toen ik hem aaide, beet hij niet. Dat ontroerde me.Net zoals deze plek langzaam onderdeel van mijn dagelijkse routine was geworden, had ik ook hier het gevoel dat ik geleidelijk werd geaccepteerd.
# Persoonlijk vind ik dat dit een periode was waarin ik echt veel kon groeien.
EnIk denk dat ik in deze periode ook persoonlijk echt kon groeien.Vroeger maakte ik me overal veel zorgen over. Ik was angstig over de toekomst en piekerde bij alles over de gevolgen. Thuis en op school was ik de oudste en zat ik in de hoogste klas. Toen ik plotseling de jongste werd, besefte ik dat het niet erg was als ik nog fouten maakte,Ik voelde sterk dat ik jong genoeg was om me meer op het heden dan op de toekomst te richten en uitdagingen aan te gaan.
Doordat ik alleen voor mezelf zorgde, werd ik zelfstandiger, endoordat ik niet meer op school zat en in een omgeving terechtkwam waar ik niet beoordeeld hoefde te worden, kreeg ik veel meer zelfvertrouwen.Omdat ik in een omgeving was waar ik bijna elke dag nieuwe mensen ontmoette,werd ik een stuk minder verlegen.
Een belangrijke reden voor mijn verlegenheid was dat ik sterk verlangde om altijd geliefd te zijn. Daarom stelde ik me in een nieuwe omgeving defensief op totdat ik kon inschatten wat voor iemand de ander was. Omdat ik niet wist hoe ik me moest gedragen om geliefd te worden, aarzelde ik om mezelf te laten zien voordat ik de ander had leren kennen. Maar de mensen hier trokken zich echt niets aan van de mening van anderen en probeerden niemand te beoordelen.
Dat was echt heel fijn. Ik dacht dat het geweldig zou zijn als deze mensen me aardig vonden, maar zelfs als dat niet zo was, maakte dat niet uit.I stopped trying to package or dress myself up. I think I simply tried, like these people, not to worry about what others thought.Natuurlijk ben ik hier niet met iedereen hecht geworden, maar voor mij voelt het al als een grote verbetering dat ik niet meer bang ben om me onder onbekenden te begeven.
Ik heb die instelling gewoon ontwikkeld, alsof ik er geleidelijk in opging.Ik ben wie ik ben, en ik ben goed genoeg. Doe niet zo je best om door anderen aardig gevonden te worden — laten we onszelf laten zien zoals we zijn.Ik heb misschien nog steeds mijn tekortkomingen, maar ik voel me veel meer op mijn gemak.
# People I met locally
I can''t write about everyone I met, but I met so many people and each one is a precious connection. The staff, the volunteers, even my roommate— they will probably remain memorable.Ik was bang dat mensen me emotioneel zouden kwetsen, maar ik vroeg me af hoe ze erin geslaagd waren alleen zulke geweldige mensen bij elkaar te brengen; het was echt geweldig.Eigenlijk heb ik de uitgebreide verhalen op mijn blog gezet, dus ik weet niet hoeveel details ik hier moet opschrijven.. haha
Eén ding wil ik zeggen: mijn herinneringen aan het land Singapore zullen waarschijnlijk heel mooi zijn. Hoewel ik er maar een maand ben gebleven, heb ik zoveel herinneringen en plekken die herinneringen oproepen, omdat ik aardige mensen heb ontmoet en prachtige plekken heb bezocht.CheoVan de taxichauffeur met wie ik meerreed tot de vrijwilligers die me hielpen bij de laatste reddingsactie: iedereen was hartelijk en vriendelijk. Ik denk dat ze me allemaal zullen bijblijven.
Ze zeggen zulke mooie dingen. De medewerkster die met me meeging om een ijsje te eten, zei: "Vanaf nu zal ik aan jou denken als ik een ijsje eet en naar de zee kijk." En op de laatste dag goot het van de regen; een medewerker zei: "De hemel huilt vandaag om jou, omdat het je laatste dag als vrijwilliger is."Ieder woord dat ze zeggen lijkt mijn hart te verwarmen!
Ga verder naar deel 2< Klik
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
