Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer zelfstandigheid, zelfvertrouwen en initiatief #Plezier in kleine veranderingen #Genegenheid voor dierbaren
Zoals ik eerder al zei, denk ik dat ik na mijn terugkeer vooral zelfstandiger en zelfverzekerder ben geworden, meer initiatief ben gaan nemen en me minder ben gaan aantrekken van de mening van anderen.Eigenlijk is het leven hier erg eentonig. Je doet steeds vergelijkbare taken en elke dag herhaalt zich hetzelfde patroon.Daardoor merk je zelfs kleine veranderingen in je hele lichaam en leer je ze te waarderen.
- Vrijwilligerswerk in Singapore om zeldzame dieren in het wild te redden die lichamelijk en geestelijk gewond zijn / Park Se-jin, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 4 weken |
Voor toekomstige deelnemers
Je moet echt goed nadenken over de fysieke inspanning die het vraagt. Het is zwaarder dan je denkt, en als je denkt dat het gewoon een reisje is, zul je het moeilijk krijgen. Als je wilt ervaren hoe het is om voor dieren te zorgen, is een week een goed idee. En als je Singapore echt goed wilt ervaren...Als je jezelf de kans wilt geven om persoonlijk te groeien, kun je beter een maand blijven.
Het werk is zwaar, maar je went eraan. Als je tijd doorbrengt met het personeel en de nieuwe vrienden die je maakt, krijg je echt een indruk van het lokale leven in Singapore. Het duurde bij mij vooral twee weken voordat ik me helemaal had aangepast. Na ongeveer een week was ik gewend aan het leven hier, maar toen mijn kamergenoot terugging naar Korea en ik alleen achterbleef en het moeilijk had, duurde het twee weken voordat dit leven mijn dagelijkse routine was geworden en ik het volledig had geaccepteerd.
Ik denk dat ik daardoor van de resterende twee weken kon genieten. Misschien is dat alleen mijn indruk, maar aanvankelijk leken de medewerkers gewoon vriendelijk. Na verloop van tijd behandelden ze me meer als een oudere broer of zus, of als een oom of tante.Maar,Doordat ik een hele maand bleef, vond ik het moeilijk om weg te gaan. Het voelde onwerkelijk, ik vond het verdrietig om afscheid te nemen van de medewerkers en omdat het leven hier inmiddels mijn dagelijkse routine was geworden, wilde ik er eigenlijk geen einde aan maken.
Mijn favoriete plekjes in Singapore
Dit is de route die ik aflegde met een vriendin die ik daar had leren kennen: als je het station Little India uitkomt, is er een eetplein dat op een markt lijkt. Eet daar naan, schapencurry en vlees. Het is echt ontzettend lekker! Ik weet niet meer welke uitgang het wasㅠㅠ Probeer ook eens suikerrietsap; het is zoet en lekker.
Als ik terugdenk aan de route die ik met mijn kamergenoot aflegde: Bugis Street, Arab Street en Haji Lane liggen op loopafstand van elkaar. Omdat het niet ver van Little India is, kun je na het eten en sightseeing de metro naar Bugis nemen en daar rondwandelen. Onderweg van Bugis naar Arab Street ontdekten we per ongeluk een kunstmuseum. Het gebouw was indrukwekkend, het interieur was prachtig en de tentoonstelling over mensen en haaien is me echt bijgebleven.
Het was niet met opzet, maar ook in de kunsttentoonstellingen hier kwamen onderwerpen als milieubescherming en dierenbescherming aan bod. Omdat het vrijwilligerswerk met die thema's te maken heeft, is het een bijzondere ervaring om die tentoonstelling te bezoeken als je tijd hebt! Ik ben er echt veel over gaan nadenken.
En als je uit eten gaat: Singapore is duurder dan je misschien denkt, dus in plaats van in leuke restaurants te eten...Ga naar de eetpleinen die je vooral bij metrostations vindt. Ze zijn goedkoper en je kunt er heerlijk lokaal eten. Echt een aanrader!
Zelfs kleine veranderingen merk je in je hele lichaam en leer je waarderen.
Zoals ik eerder al zei, denk ik dat ik na mijn terugkeer vooral zelfstandiger en zelfverzekerder ben geworden, meer initiatief ben gaan nemen en me minder ben gaan aantrekken van de mening van anderen.Eigenlijk is het leven hier erg eentonig. Je doet steeds vergelijkbare taken en elke dag herhaalt zich hetzelfde patroon.Daardoor merk je zelfs kleine veranderingen in je hele lichaam en leer je ze te waarderen.
Tijdens mijn verblijf werd er een automaat geplaatst en kwamen er een intensivecarekamer en operatiekamer voor de schildpadden bij. Dat waren kleine veranderingen. Terwijl ik die veranderingen zag, merkte ik dat ik zelfs van de kleine dingen genoot.Ik denk dat ik heb geleerd om blij te zijn met kleine dingen en er dankbaar voor te zijn.
Zelfs alleen al met de medewerkers uit eten gaan was heel fijn, en de dagen waarop we op reddingsmissies gingen waren echt leuk. Door op al die kleine dingen zo te reageren, had ik het gevoel dat ik heel intens leefde.
Ook is mijn genegenheid voor mijn familie en vrienden sterker geworden haha.
Zoals ik eerder al zei, denk ik dat ik na mijn terugkeer vooral zelfstandiger en zelfverzekerder ben geworden, meer initiatief ben gaan nemen en me minder ben gaan aantrekken van de mening van anderen.Eigenlijk is het leven hier erg eentonig. Je doet steeds vergelijkbare taken en elke dag herhaalt zich hetzelfde patroon.Daardoor merk je zelfs kleine veranderingen in je hele lichaam en leer je ze te waarderen.
- Vrijwilligerswerk in Singapore om zeldzame dieren in het wild te redden die lichamelijk en geestelijk gewond zijn / Park Se-jin, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 4 weken |
Voor toekomstige deelnemers
Je moet echt goed nadenken over de fysieke inspanning die het vraagt. Het is zwaarder dan je denkt, en als je denkt dat het gewoon een reisje is, zul je het moeilijk krijgen. Als je wilt ervaren hoe het is om voor dieren te zorgen, is een week een goed idee. En als je Singapore echt goed wilt ervaren...Als je jezelf de kans wilt geven om persoonlijk te groeien, kun je beter een maand blijven.
Het werk is zwaar, maar je went eraan. Als je tijd doorbrengt met het personeel en de nieuwe vrienden die je maakt, krijg je echt een indruk van het lokale leven in Singapore. Het duurde bij mij vooral twee weken voordat ik me helemaal had aangepast. Na ongeveer een week was ik gewend aan het leven hier, maar toen mijn kamergenoot terugging naar Korea en ik alleen achterbleef en het moeilijk had, duurde het twee weken voordat dit leven mijn dagelijkse routine was geworden en ik het volledig had geaccepteerd.
Ik denk dat ik daardoor van de resterende twee weken kon genieten. Misschien is dat alleen mijn indruk, maar aanvankelijk leken de medewerkers gewoon vriendelijk. Na verloop van tijd behandelden ze me meer als een oudere broer of zus, of als een oom of tante.Maar,Doordat ik een hele maand bleef, vond ik het moeilijk om weg te gaan. Het voelde onwerkelijk, ik vond het verdrietig om afscheid te nemen van de medewerkers en omdat het leven hier inmiddels mijn dagelijkse routine was geworden, wilde ik er eigenlijk geen einde aan maken.
Mijn favoriete plekjes in Singapore
Dit is de route die ik aflegde met een vriendin die ik daar had leren kennen: als je het station Little India uitkomt, is er een eetplein dat op een markt lijkt. Eet daar naan, schapencurry en vlees. Het is echt ontzettend lekker! Ik weet niet meer welke uitgang het wasㅠㅠ Probeer ook eens suikerrietsap; het is zoet en lekker.
Als ik terugdenk aan de route die ik met mijn kamergenoot aflegde: Bugis Street, Arab Street en Haji Lane liggen op loopafstand van elkaar. Omdat het niet ver van Little India is, kun je na het eten en sightseeing de metro naar Bugis nemen en daar rondwandelen. Onderweg van Bugis naar Arab Street ontdekten we per ongeluk een kunstmuseum. Het gebouw was indrukwekkend, het interieur was prachtig en de tentoonstelling over mensen en haaien is me echt bijgebleven.
Het was niet met opzet, maar ook in de kunsttentoonstellingen hier kwamen onderwerpen als milieubescherming en dierenbescherming aan bod. Omdat het vrijwilligerswerk met die thema's te maken heeft, is het een bijzondere ervaring om die tentoonstelling te bezoeken als je tijd hebt! Ik ben er echt veel over gaan nadenken.
En als je uit eten gaat: Singapore is duurder dan je misschien denkt, dus in plaats van in leuke restaurants te eten...Ga naar de eetpleinen die je vooral bij metrostations vindt. Ze zijn goedkoper en je kunt er heerlijk lokaal eten. Echt een aanrader!
Zelfs kleine veranderingen merk je in je hele lichaam en leer je waarderen.
Zoals ik eerder al zei, denk ik dat ik na mijn terugkeer vooral zelfstandiger en zelfverzekerder ben geworden, meer initiatief ben gaan nemen en me minder ben gaan aantrekken van de mening van anderen.Eigenlijk is het leven hier erg eentonig. Je doet steeds vergelijkbare taken en elke dag herhaalt zich hetzelfde patroon.Daardoor merk je zelfs kleine veranderingen in je hele lichaam en leer je ze te waarderen.
Tijdens mijn verblijf werd er een automaat geplaatst en kwamen er een intensivecarekamer en operatiekamer voor de schildpadden bij. Dat waren kleine veranderingen. Terwijl ik die veranderingen zag, merkte ik dat ik zelfs van de kleine dingen genoot.Ik denk dat ik heb geleerd om blij te zijn met kleine dingen en er dankbaar voor te zijn.
Zelfs alleen al met de medewerkers uit eten gaan was heel fijn, en de dagen waarop we op reddingsmissies gingen waren echt leuk. Door op al die kleine dingen zo te reageren, had ik het gevoel dat ik heel intens leefde.
Ook is mijn genegenheid voor mijn familie en vrienden sterker geworden haha.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
