Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Mijn gedachten op een rij gezet; nieuwe doelen gesteld #Een nieuwe kijk op schilderen #Een ontspannen, vredige manier van leven ervaren
Ik vertrek met het gevoel dat het belangrijk is om een wat rustiger leven te leiden en een minder beperkte kijk te hebben.Ook zijn de herinneringen aan de mensen met wie ik in Florence tijd doorbracht me dierbaar. Als ik de kans krijg, ben ik van plan persoonlijk weer naar Italië te gaan.
- Italiaanse kunst leren aan de hand van de unieke schildertechnieken van Florence / Lee Yujin, deelnemer aan een tussenjaar via Gap Year Tribe / tussenjaar van 8 weken |
# Ik nam een tussenjaar om mijn gedachten op een rijtje te zetten.
Hallo. Nadat ik mijn master had afgerond en worstelde met mijn loopbaankeuzes, besloot ik een tussenjaar te nemen. Ik had zeven jaar techniek gestudeerd en in die tijd verlangde ik ernaar meer over kunst te leren. Ik wilde heel graag een andere richting inslaan, maar...Ik nam een tussenjaar om die gedachten op een rijtje te zetten.
Ik was van plan me na mijn afstuderen voor te bereiden op een studie in het buitenland, maar de kosten van een opleiding voor studeren in het buitenland waren aanzienlijk. Bovendien vroeg ik me af of dat wel de juiste keuze was. In plaats van me in te schrijven bij zo’n opleiding besloot ik dat ik liever zelf korte tijd naar het buitenland zou gaan. Tijdens mijn tussenjaar zocht ik intensief naar projecten rond kunst. Er waren veel projecten, maar persoonlijk...Ik wilde zelf iets maken en ik hield ook van olieverfschilderen, dus koos ik voor dit project.
# Mijn doel was niet om te veranderen, maar om mijn gedachten op een rijtje te zetten.
Mijn doel tijdens dit tussenjaar was om mijn gedachten op een rijtje te zetten, niet om een transformatie na te streven.Het ging erom mijn situatie objectief te beoordelen door dingen te ondernemen.Ik observeerde mezelf en schreef in een dagboek over mijn houding tegenover schilderen, mijn vaardigheidsniveau en of ik de wil had om er mijn beroep van te maken.
Uiteindelijk besloot ik er als hobby van te genieten, maar er ontstond ook een nieuw doel. Daarom zie ik het als een goede uitkomst.
# Ik kocht altijd gelato; dat hoorde bij mijn dagelijkse routine.
Ik had ’s ochtends les, dus was ik van 9 tot 12 uur op de academie. Meestal waren het lessen binnen, maar soms vonden we mooie plekken buiten om te schilderen. Na de les liep ik naar het stadscentrum om te lunchen en kocht ik, zoals altijd, gelato.
Ik wilde elke gelatowinkel in Florence minstens één keer bezoeken. Sommige dagen ging ik na de les meteen naar huis om te koken. Na het eten bezocht ik meestal kunstgalerieën en musea of maakte ik gewoon een wandeling door de straten.Er waren veel zelfstandige winkels, dus ik liep overal even binnen om rond te kijken — zo bracht ik mijn tijd meestal door.
’s Avonds at ik, als ik plannen had, met anderen in een restaurant. Anders ging ik naar huis en at ik samen met mijn huisgenoten, met wie ik gezellig praatte. Soms maakten we ’s avonds een wandeling langs de rivier, maar nadat ik mijn been had geblesseerd, ben ik daar niet meer geweest.
# Degene die me het meest is bijgebleven
Mijn docent aan de academie was heel aardig, maar een grootmoeder uit de Verenigde Staten die bij mij in de klas zat, heeft me veel geholpen.
Mijnvoet raakte gewond op de dag van een festival en uiteindelijk moest ik naar het ziekenhuis. De grootmoeder sprak Italiaans, dus bleef ze de hele tijd bij me in het ziekenhuis. Ze zorgde voor eten en gaf me medicijnen die ze bij zich had. De grootmoeder...Ze was erg geïnteresseerd in vrijwilligerswerk en zei dat ze blij was dat ze me al die tijd kon helpen.Jammer dat we niet eens samen op de foto zijn gegaan.
# In Italië voelde ik me vaak ontspannen en vredig.
In Italië voelde ik me vaak ontspannen en vredig.Als ik het ochtendlicht zag, om vier of vijf uur ’s middags met vrienden afsprak voor een biertje, in zee zwom, of ’s avonds mensen bij elkaar zag komen om te eten, te praten en met hun borden te klinken — op zulke momenten voelde ik me vaak zo.
Ik vroeg me vaak af hoe ik ook na mijn terugkeer naar Korea zo’n gevoel van ontspanning kon behouden.De dingen die ik daar wilde leren, de plekken die ik graag wilde bezoeken en het bijzondere gevoel dat ik kreeg wanneer ik mensen ontmoette niet vergeten...Ik beloofde mezelf daarmee door te gaan en dit ook in Korea in de praktijk te brengen.
# Voor toekomstige deelnemers
Als je ervan uitgaat dat dit het keerpunt in je leven zal zijn, mis je misschien juist iets beters.Het is belangrijk om te gaan, eerlijk te voelen wat je voelt en dat op te schrijven, zodat je het na verloop van tijd niet vergeet.
Als je je eerlijke gedachten opschrijft, ontdek je vanzelf wat je was vergeten, of je de dingen te eenzijdig bekeek en wat je echt gelukkig maakt.Vooraf opschrijven wat ik moest bereiken of wat ik wilde weten, hielp mij niet echt.
# Mijn tip voor een tussenjaar
(Taal)
De docent sprak goed Engels, dus communiceren was niet moeilijk, maar soms begreep ik het Engels niet. Ook als je niet goed Engels spreekt, kun je elkaar goed begrijpen door je open te stellen en extra je best te doen om duidelijk te maken wat je wilt zeggen. Hoewel de docent goed Engels sprak, heb ik tijdens mijn verblijf een beetje Italiaans geleerd en probeerde ik ook in het Italiaans te communiceren. Een beetje Italiaans gebruiken voor dagelijkse begroetingen en eenvoudige gesprekjes hielp me om een band op te bouwen met de lokale studenten.
(Accommodatie)
Mijn verblijf viel samen met het hoogseizoen voor reizigers, dus Koreaanse pensions zouden duurder zijn geweest. Daarom boekte ik een pension. Ik reserveerde via Airbnb accommodatie voor ruim twee maanden. Omdat je ongeveer 50% korting krijgt als je per maand boekt, vond ik een goede plek.
Het lag behoorlijk ver van het centrum, dus moest ik elke dag de bus nemen. Maar omdat het in een woonwijk lag, was het er rustig en kon ik beter zien hoe de lokale bevolking leefde dan op toeristische plekken. In het pension deelde ik een appartement met anderen en ontmoette ik drie Italiaanse studenten en twee Taiwanese studenten. Iedereen respecteerde elkaars privacy in de eigen kamer, dus ik voelde me er op mijn gemak.
(Maaltijden)
Omdat ik graag kook, kookte ik meestal zelf. Voor een eenvoudige maaltijd kocht ik panini, en als ik met iemand bijzonders afsprak, ging ik naar een restaurant. Uit eten gaan in Italië is duur, dus als je dat elke keer doet, kost het behoorlijk veel. Bovendien zijn de ingrediënten in Italië vers en goedkoop, dus zelf ingrediënten kopen en koken is voordeliger en zo kun je genieten van verse producten.
(Wat je moet meenemen)
De meeste dingen kun je in Italië kopen, dus er lijkt niets bijzonders te zijn dat je moet meenemen.
# Mijn reistips voor Florence
Bij het treinstation van Florence vind je vlakbij een informatiecentrum. Vraag daar om een maandelijkse brochure over festivals; daarin vind je alle festivals, voorstellingen en tentoonstellingen in Florence en omgeving. Er zijn veel bekende voorstellingen en tentoonstellingen, dus neem zeker een kijkje als je daarin geïnteresseerd bent.
Veel mensen gaan naar de heuvel van Michelangelo om Florence te bekijken, maar als je een ruimer uitzicht over de stad wilt, raad ik ook de heuvel van Fiesole aan.
Tot slot zijn de gemeentelijke musea in Florence op de eerste zondag van elke maand gratis, dus maak vooral gebruik van die gelegenheid.
# Ik vertrek met het besef dat een rustiger leven en een onbeperkte kijk belangrijk zijn.
Er is niets ingrijpends veranderd. Ik heb de dingen waarover ik me zorgen maakte niet helemaal opgelost. Toch,had ik tijd om terug te kijken en na te denken of ik geen dingen had verwaarloosd die waardevoller zijn dan deze zorgen.
Ik vertrek met het gevoel dat een ontspannender leven en een brede, onbelemmerde blik belangrijk zijn.En de herinneringen aan de mensen met wie ik in Florence tijd heb doorgebracht, zijn me dierbaar. Als ik de kans krijg, ben ik van plan Italië opnieuw te bezoeken.
Ik vertrek met het gevoel dat het belangrijk is om een wat rustiger leven te leiden en een minder beperkte kijk te hebben.Ook zijn de herinneringen aan de mensen met wie ik in Florence tijd doorbracht me dierbaar. Als ik de kans krijg, ben ik van plan persoonlijk weer naar Italië te gaan.
- Italiaanse kunst leren aan de hand van de unieke schildertechnieken van Florence / Lee Yujin, deelnemer aan een tussenjaar via Gap Year Tribe / tussenjaar van 8 weken |
# Ik nam een tussenjaar om mijn gedachten op een rijtje te zetten.
Hallo. Nadat ik mijn master had afgerond en worstelde met mijn loopbaankeuzes, besloot ik een tussenjaar te nemen. Ik had zeven jaar techniek gestudeerd en in die tijd verlangde ik ernaar meer over kunst te leren. Ik wilde heel graag een andere richting inslaan, maar...Ik nam een tussenjaar om die gedachten op een rijtje te zetten.
Ik was van plan me na mijn afstuderen voor te bereiden op een studie in het buitenland, maar de kosten van een opleiding voor studeren in het buitenland waren aanzienlijk. Bovendien vroeg ik me af of dat wel de juiste keuze was. In plaats van me in te schrijven bij zo’n opleiding besloot ik dat ik liever zelf korte tijd naar het buitenland zou gaan. Tijdens mijn tussenjaar zocht ik intensief naar projecten rond kunst. Er waren veel projecten, maar persoonlijk...Ik wilde zelf iets maken en ik hield ook van olieverfschilderen, dus koos ik voor dit project.
# Mijn doel was niet om te veranderen, maar om mijn gedachten op een rijtje te zetten.
Mijn doel tijdens dit tussenjaar was om mijn gedachten op een rijtje te zetten, niet om een transformatie na te streven.Het ging erom mijn situatie objectief te beoordelen door dingen te ondernemen.Ik observeerde mezelf en schreef in een dagboek over mijn houding tegenover schilderen, mijn vaardigheidsniveau en of ik de wil had om er mijn beroep van te maken.
Uiteindelijk besloot ik er als hobby van te genieten, maar er ontstond ook een nieuw doel. Daarom zie ik het als een goede uitkomst.
# Ik kocht altijd gelato; dat hoorde bij mijn dagelijkse routine.
Ik had ’s ochtends les, dus was ik van 9 tot 12 uur op de academie. Meestal waren het lessen binnen, maar soms vonden we mooie plekken buiten om te schilderen. Na de les liep ik naar het stadscentrum om te lunchen en kocht ik, zoals altijd, gelato.
Ik wilde elke gelatowinkel in Florence minstens één keer bezoeken. Sommige dagen ging ik na de les meteen naar huis om te koken. Na het eten bezocht ik meestal kunstgalerieën en musea of maakte ik gewoon een wandeling door de straten.Er waren veel zelfstandige winkels, dus ik liep overal even binnen om rond te kijken — zo bracht ik mijn tijd meestal door.
’s Avonds at ik, als ik plannen had, met anderen in een restaurant. Anders ging ik naar huis en at ik samen met mijn huisgenoten, met wie ik gezellig praatte. Soms maakten we ’s avonds een wandeling langs de rivier, maar nadat ik mijn been had geblesseerd, ben ik daar niet meer geweest.
# Degene die me het meest is bijgebleven
Mijn docent aan de academie was heel aardig, maar een grootmoeder uit de Verenigde Staten die bij mij in de klas zat, heeft me veel geholpen.
Mijnvoet raakte gewond op de dag van een festival en uiteindelijk moest ik naar het ziekenhuis. De grootmoeder sprak Italiaans, dus bleef ze de hele tijd bij me in het ziekenhuis. Ze zorgde voor eten en gaf me medicijnen die ze bij zich had. De grootmoeder...Ze was erg geïnteresseerd in vrijwilligerswerk en zei dat ze blij was dat ze me al die tijd kon helpen.Jammer dat we niet eens samen op de foto zijn gegaan.
# In Italië voelde ik me vaak ontspannen en vredig.
In Italië voelde ik me vaak ontspannen en vredig.Als ik het ochtendlicht zag, om vier of vijf uur ’s middags met vrienden afsprak voor een biertje, in zee zwom, of ’s avonds mensen bij elkaar zag komen om te eten, te praten en met hun borden te klinken — op zulke momenten voelde ik me vaak zo.
Ik vroeg me vaak af hoe ik ook na mijn terugkeer naar Korea zo’n gevoel van ontspanning kon behouden.De dingen die ik daar wilde leren, de plekken die ik graag wilde bezoeken en het bijzondere gevoel dat ik kreeg wanneer ik mensen ontmoette niet vergeten...Ik beloofde mezelf daarmee door te gaan en dit ook in Korea in de praktijk te brengen.
# Voor toekomstige deelnemers
Als je ervan uitgaat dat dit het keerpunt in je leven zal zijn, mis je misschien juist iets beters.Het is belangrijk om te gaan, eerlijk te voelen wat je voelt en dat op te schrijven, zodat je het na verloop van tijd niet vergeet.
Als je je eerlijke gedachten opschrijft, ontdek je vanzelf wat je was vergeten, of je de dingen te eenzijdig bekeek en wat je echt gelukkig maakt.Vooraf opschrijven wat ik moest bereiken of wat ik wilde weten, hielp mij niet echt.
# Mijn tip voor een tussenjaar
(Taal)
De docent sprak goed Engels, dus communiceren was niet moeilijk, maar soms begreep ik het Engels niet. Ook als je niet goed Engels spreekt, kun je elkaar goed begrijpen door je open te stellen en extra je best te doen om duidelijk te maken wat je wilt zeggen. Hoewel de docent goed Engels sprak, heb ik tijdens mijn verblijf een beetje Italiaans geleerd en probeerde ik ook in het Italiaans te communiceren. Een beetje Italiaans gebruiken voor dagelijkse begroetingen en eenvoudige gesprekjes hielp me om een band op te bouwen met de lokale studenten.
(Accommodatie)
Mijn verblijf viel samen met het hoogseizoen voor reizigers, dus Koreaanse pensions zouden duurder zijn geweest. Daarom boekte ik een pension. Ik reserveerde via Airbnb accommodatie voor ruim twee maanden. Omdat je ongeveer 50% korting krijgt als je per maand boekt, vond ik een goede plek.
Het lag behoorlijk ver van het centrum, dus moest ik elke dag de bus nemen. Maar omdat het in een woonwijk lag, was het er rustig en kon ik beter zien hoe de lokale bevolking leefde dan op toeristische plekken. In het pension deelde ik een appartement met anderen en ontmoette ik drie Italiaanse studenten en twee Taiwanese studenten. Iedereen respecteerde elkaars privacy in de eigen kamer, dus ik voelde me er op mijn gemak.
(Maaltijden)
Omdat ik graag kook, kookte ik meestal zelf. Voor een eenvoudige maaltijd kocht ik panini, en als ik met iemand bijzonders afsprak, ging ik naar een restaurant. Uit eten gaan in Italië is duur, dus als je dat elke keer doet, kost het behoorlijk veel. Bovendien zijn de ingrediënten in Italië vers en goedkoop, dus zelf ingrediënten kopen en koken is voordeliger en zo kun je genieten van verse producten.
(Wat je moet meenemen)
De meeste dingen kun je in Italië kopen, dus er lijkt niets bijzonders te zijn dat je moet meenemen.
# Mijn reistips voor Florence
Bij het treinstation van Florence vind je vlakbij een informatiecentrum. Vraag daar om een maandelijkse brochure over festivals; daarin vind je alle festivals, voorstellingen en tentoonstellingen in Florence en omgeving. Er zijn veel bekende voorstellingen en tentoonstellingen, dus neem zeker een kijkje als je daarin geïnteresseerd bent.
Veel mensen gaan naar de heuvel van Michelangelo om Florence te bekijken, maar als je een ruimer uitzicht over de stad wilt, raad ik ook de heuvel van Fiesole aan.
Tot slot zijn de gemeentelijke musea in Florence op de eerste zondag van elke maand gratis, dus maak vooral gebruik van die gelegenheid.
# Ik vertrek met het besef dat een rustiger leven en een onbeperkte kijk belangrijk zijn.
Er is niets ingrijpends veranderd. Ik heb de dingen waarover ik me zorgen maakte niet helemaal opgelost. Toch,had ik tijd om terug te kijken en na te denken of ik geen dingen had verwaarloosd die waardevoller zijn dan deze zorgen.
Ik vertrek met het gevoel dat een ontspannender leven en een brede, onbelemmerde blik belangrijk zijn.En de herinneringen aan de mensen met wie ik in Florence tijd heb doorgebracht, zijn me dierbaar. Als ik de kans krijg, ben ik van plan Italië opnieuw te bezoeken.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
