Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Volledig hersteld #Ervaring met het redden van een schildpad #Meer bewustzijn van milieuproblemen
De namen van de pas aangekomen schildpadden worden door de vrijwilligers in overleg gekozen. Hahaha. Als je een bepaalde naam wilt, moet je elke vrijwilliger ervan overtuigen.DezeDe schildpad krijgt een Griekse naam en ze zoeken zelfs de betekenis ervan op. De vrijwilligers zijn ook schattig. -Griekenland: reddingsoperatie voor gewonde schildpadden in de Middellandse Zee/Lee Ji-yoon, deelnemer aan een tussenjaar/ 4 weken tussenjaar |
# Het dagelijks leven ter plaatse
De eerste dingen die je in het centrum leert, zijn schildpadden wassen en de watertanks schoonmaken. Schildpadden wegen meestal zo'n 30–40 kg, en heel zware exemplaren kunnen ongeveer 60 kg wegen. De eerste worden door twee mensen gedragen, en de laatste soms door drie.
Bedek wonden op de ogen en het hoofd met gaas, borstel het gezicht en zelfs de klauwen op de flippers afzonderlijk met een tandenborstel en was de rest — het schild — met een spons: voorzichtig maar stevig, meerdere keren, en dan,wordt het mooi schoon en bruin, en voelt het heerlijk verfrissend aan. Het is inmiddels een soort beroepsmatige gewoonte geworden —Als ik foto's of video's van wilde schildpadden zie, vallen de algen en het vuil me op en wil ik ze wassen.
Na het wassen en afspoelen gaan schildpadden die behandeling nodig hebben naar de behandelruimte. De andere worden met een natte schildpaddendoek bedekt terwijl de tank wordt schoongemaakt. Je gaat erin en schrobt alles stevig met een borstel om uitwerpselen en algen te verwijderen. Het sop vang je apart op met een emmer en een schepje, waarna je het in de gootsteen achterin wegspoelt.
Van alles vond ik water uit de tank scheppen met een emmer en het dragen ervan het zwaarst. Om 15.00 uur controleert het personeel de temperatuur. Als het water te warm blijkt, scheppen ze met emmers ongeveer de helft eruit en gieten die in de opening die naar de zee leidt. Dat is echt loodzwaar en vermoeiend voor je armen. In de paar dagen dat de pomp kapot was, schepten we alles met emmers leeg en vulden we de tanks weer; iedereen was uitgeput.Je hebt in allerlei opzichten veel lichamelijk uithoudingsvermogen nodig.
Als er een gat in de tank zit, moet je ook het vuil er krachtig uitspoelen en controleren of het gat in het midden zit voordat je de tank weer vult,Er zijn ook veel kleine klusjes waarbij je goed op details moet letten.
Nadat je eerst allerlei dingen hebt geleerd, begin je behandelingen te leren. Je mag ze pas zelf uitvoeren nadat je ze van de plaatselijke medewerker Pop hebt geleerd, dus je kunt dat het beste een beetje aansporen. Haha. Vraag wanneer je injecties kunt leren geven of wanneer je kunt beginnen met infusen, dan leer je het sneller.
Elke schildpad heeft andere verwondingen, dus leer je verschillende behandelingen.Behandelingen hebben rechtstreeks invloed op het leven van de schildpadden, dus je moet elke waarschuwing goed kennen en opvolgen. Er zijn veel kleine details.
Er wonen ook een paar katten in het centrum. Het is een chaos wanneer we vis snijden of vis klaarmaken voor sondevoeding. We zijn allemaal behoorlijk aan ze gehecht geraakt.
# De namen van de nieuwe schildpadden worden door de vrijwilligers in overleg gekozen.
In de maand dat ik er was, kwamen er ongeveer zes gewonde schildpadden binnen. We verzamelen de benodigde spullen en halen ze op, verlenen indien nodig eerste hulp, brengen ze terug zodat ze kunnen rusten (en geven zo nodig een infuus) en verwijderen de volgende dag of de dag erna de zeepokken op hun schild. We controleren hun wonden, meten hun lengte en gewicht en noteren dat.
De namen van de pas aangekomen schildpadden worden door de vrijwilligers in overleg gekozen. Hahaha. Als je een bepaalde naam wilt, moet je elke vrijwilliger ervan overtuigen.DezeDe schildpad krijgt een Griekse naam en ze zoeken zelfs de betekenis ervan op. De vrijwilligers zijn ook schattig.
# De meest onvergetelijke momenten
Sommige erg zieke schildpadden kunnen niet eten. Daarom krijgen ze voeding via een sonde: je opent hun bek, brengt de sonde diep naar binnen en voert ze er gepureerde vis door. De schildpadden lijden daaronder. Ze krijgen ook infuusvloeistof. Voor schildpadden die niet kunnen eten, proberen we ook elke dag vis met de hand te voeren.Als je het gewoon voor hun bek houdt, eten ze niet. Daarom gebruiken we de vis om hun bek een beetje open te wrikken, zodat ze moeten kauwen.
We proberen het elke dag, maar het mislukt zo'n 99,9999% van de tijd. Het kost veel tijd en omdat het bijna altijd mislukt, doen veel vrijwilligers het eigenlijk niet... Ze houden het eten alleen even bij de bek en lopen dan weg. Zo kwam het geleidelijk aan vooral op mij neer.
Hoe dan ook, ook als het niet lukte, probeerde ik het elke dag. Na verloop van tijd begonnen ze tenminste op één hap te kauwen, daarna geleidelijk op meer — drie happen — en als dat gebeurde, was ik die dag echt blij.Op een dag was ik het aan het proberen met een schildpad die Idra heette, en het kleintje kauwde op een hele vis en at die op.
Ze at er twee, toen drie en uiteindelijk wel elf.Nu opent ze haar bek, komt naar me toe en doet "aah" om een hap te nemen, zelfs zonder dat ik het eten eerst in haar bek stop. Toen ik dat zag, moest ik bijna huilen. Ik herinner me dat ik zo blij was dat ik rondrende om het aan de vrijwilligers te vertellen.
"Idra heeft vandaag alle vis opgegeten!!!"
Toen ze eenmaal begon te eten, waren sondevoeding en infusen niet meer nodig. We hoefden haar dus niet langer aan die pijnlijke behandelingen te onderwerpen, en daar was ik zo blij om.
Wat ik in de dierentuin heb geleerd, is dat dieren het overleven als ze goed eten. Idra krijgt nu met de hand gevoerd. Als ze nog beter gaat eten, geven we haar het eten één voor één en uiteindelijk zal ze zelf eten... Op de een of andere manier voelt die dag niet ver weg. Ook nu opent ze tijdens het voeren haar bek wijd zodra ze vis ziet. Als ik die voorheen stijf gesloten bek zie kauwen, voel ik me helemaal voldaan — mijn kleintje.
Het op één na meest ontroerende moment was het terugzetten van een schildpad in zee! Gelukkig mocht ik dat meemaken, drie dagen voordat ik naar Korea terugging!! Schildpadden die helemaal hersteld zijn, zwemmen in een grote tank om hun flipperspieren op te bouwen. Een van hen was Lea. Vanaf het moment dat ik aankwam, verkeerde ze in goede conditie in de grote tank. In het begin liep ik rond om naar alle schildpadden te kijken en vroeg ik me af: "Welk zeepuppy'tje is dat?" Dat was Lea.
Ze lag op de bodem uit te rusten, zag me en kwam naar boven, zo schattig (misschien was ik bevooroordeeld), net een zeepuppy. Ik schrijf dit terwijl ik de video van Lea op mijn telefoon bekijk; ik mis haar zo... Die dag zetten we Lea terug in zee: we reden naar het zuiden en namen vanaf het strand een boot ver de zee op om haar vrij te laten. Tijdens de rit zat ze op mijn schoot. Op de boot gaven twee andere vrijwilligers en ik haar de laatste zet richting zee.
Zodra Lea de zee in ging, zwom ze op volle snelheid weg. We waren blij om te zien dat ze gezond was en wensten haar in stilte toe dat ze nooit meer gewond of ziek zou raken en dat het goed met haar zou gaan. Later bekeek ik de video waarop ik haar vrijliet en moest ik huilen. Onze Lea... Gaat het goed met je? Ik mis de schildpadden zo erg.
De verdrietigste ervaring
De verdrietigste ervaring is natuurlijk wanneer schildpadden sterven. De meeste schildpadden die sterven, hebben een gebroken schedel. Ze hebben allemaal dezelfde schedelbreuken omdat vissers met hamers op hun kop hebben geslagen, waardoor ze identieke verwondingen opliepen... De ziekste schildpadden drijven roerloos aan het wateroppervlak. Dat zijn de schildpadden met een gebroken schedel.
DatToch was er een schildpad waarvan we dachten dat die langzaam beter werd. Heel langzaam bewoog en zwom ze aan het wateroppervlak. Als we haar met de hand probeerden te voeren, kreeg ze soms wel drie happen binnen... Ze werd wat levendiger en de vrijwilligers zeiden vaak dat Aki beter leek te worden, maar toen stierf ze plotseling... Dat was het verdrietigste moment.
Bekijk "Reddingsoperatie voor gewonde schildpadden in Griekenland, Middellandse Zee — deel 2" (klik)
De namen van de pas aangekomen schildpadden worden door de vrijwilligers in overleg gekozen. Hahaha. Als je een bepaalde naam wilt, moet je elke vrijwilliger ervan overtuigen.DezeDe schildpad krijgt een Griekse naam en ze zoeken zelfs de betekenis ervan op. De vrijwilligers zijn ook schattig. -Griekenland: reddingsoperatie voor gewonde schildpadden in de Middellandse Zee/Lee Ji-yoon, deelnemer aan een tussenjaar/ 4 weken tussenjaar |
# Het dagelijks leven ter plaatse
De eerste dingen die je in het centrum leert, zijn schildpadden wassen en de watertanks schoonmaken. Schildpadden wegen meestal zo'n 30–40 kg, en heel zware exemplaren kunnen ongeveer 60 kg wegen. De eerste worden door twee mensen gedragen, en de laatste soms door drie.
Bedek wonden op de ogen en het hoofd met gaas, borstel het gezicht en zelfs de klauwen op de flippers afzonderlijk met een tandenborstel en was de rest — het schild — met een spons: voorzichtig maar stevig, meerdere keren, en dan,wordt het mooi schoon en bruin, en voelt het heerlijk verfrissend aan. Het is inmiddels een soort beroepsmatige gewoonte geworden —Als ik foto's of video's van wilde schildpadden zie, vallen de algen en het vuil me op en wil ik ze wassen.
Na het wassen en afspoelen gaan schildpadden die behandeling nodig hebben naar de behandelruimte. De andere worden met een natte schildpaddendoek bedekt terwijl de tank wordt schoongemaakt. Je gaat erin en schrobt alles stevig met een borstel om uitwerpselen en algen te verwijderen. Het sop vang je apart op met een emmer en een schepje, waarna je het in de gootsteen achterin wegspoelt.
Van alles vond ik water uit de tank scheppen met een emmer en het dragen ervan het zwaarst. Om 15.00 uur controleert het personeel de temperatuur. Als het water te warm blijkt, scheppen ze met emmers ongeveer de helft eruit en gieten die in de opening die naar de zee leidt. Dat is echt loodzwaar en vermoeiend voor je armen. In de paar dagen dat de pomp kapot was, schepten we alles met emmers leeg en vulden we de tanks weer; iedereen was uitgeput.Je hebt in allerlei opzichten veel lichamelijk uithoudingsvermogen nodig.
Als er een gat in de tank zit, moet je ook het vuil er krachtig uitspoelen en controleren of het gat in het midden zit voordat je de tank weer vult,Er zijn ook veel kleine klusjes waarbij je goed op details moet letten.
Nadat je eerst allerlei dingen hebt geleerd, begin je behandelingen te leren. Je mag ze pas zelf uitvoeren nadat je ze van de plaatselijke medewerker Pop hebt geleerd, dus je kunt dat het beste een beetje aansporen. Haha. Vraag wanneer je injecties kunt leren geven of wanneer je kunt beginnen met infusen, dan leer je het sneller.
Elke schildpad heeft andere verwondingen, dus leer je verschillende behandelingen.Behandelingen hebben rechtstreeks invloed op het leven van de schildpadden, dus je moet elke waarschuwing goed kennen en opvolgen. Er zijn veel kleine details.
Er wonen ook een paar katten in het centrum. Het is een chaos wanneer we vis snijden of vis klaarmaken voor sondevoeding. We zijn allemaal behoorlijk aan ze gehecht geraakt.
# De namen van de nieuwe schildpadden worden door de vrijwilligers in overleg gekozen.
In de maand dat ik er was, kwamen er ongeveer zes gewonde schildpadden binnen. We verzamelen de benodigde spullen en halen ze op, verlenen indien nodig eerste hulp, brengen ze terug zodat ze kunnen rusten (en geven zo nodig een infuus) en verwijderen de volgende dag of de dag erna de zeepokken op hun schild. We controleren hun wonden, meten hun lengte en gewicht en noteren dat.
De namen van de pas aangekomen schildpadden worden door de vrijwilligers in overleg gekozen. Hahaha. Als je een bepaalde naam wilt, moet je elke vrijwilliger ervan overtuigen.DezeDe schildpad krijgt een Griekse naam en ze zoeken zelfs de betekenis ervan op. De vrijwilligers zijn ook schattig.
# De meest onvergetelijke momenten
Sommige erg zieke schildpadden kunnen niet eten. Daarom krijgen ze voeding via een sonde: je opent hun bek, brengt de sonde diep naar binnen en voert ze er gepureerde vis door. De schildpadden lijden daaronder. Ze krijgen ook infuusvloeistof. Voor schildpadden die niet kunnen eten, proberen we ook elke dag vis met de hand te voeren.Als je het gewoon voor hun bek houdt, eten ze niet. Daarom gebruiken we de vis om hun bek een beetje open te wrikken, zodat ze moeten kauwen.
We proberen het elke dag, maar het mislukt zo'n 99,9999% van de tijd. Het kost veel tijd en omdat het bijna altijd mislukt, doen veel vrijwilligers het eigenlijk niet... Ze houden het eten alleen even bij de bek en lopen dan weg. Zo kwam het geleidelijk aan vooral op mij neer.
Hoe dan ook, ook als het niet lukte, probeerde ik het elke dag. Na verloop van tijd begonnen ze tenminste op één hap te kauwen, daarna geleidelijk op meer — drie happen — en als dat gebeurde, was ik die dag echt blij.Op een dag was ik het aan het proberen met een schildpad die Idra heette, en het kleintje kauwde op een hele vis en at die op.
Ze at er twee, toen drie en uiteindelijk wel elf.Nu opent ze haar bek, komt naar me toe en doet "aah" om een hap te nemen, zelfs zonder dat ik het eten eerst in haar bek stop. Toen ik dat zag, moest ik bijna huilen. Ik herinner me dat ik zo blij was dat ik rondrende om het aan de vrijwilligers te vertellen.
"Idra heeft vandaag alle vis opgegeten!!!"
Toen ze eenmaal begon te eten, waren sondevoeding en infusen niet meer nodig. We hoefden haar dus niet langer aan die pijnlijke behandelingen te onderwerpen, en daar was ik zo blij om.
Wat ik in de dierentuin heb geleerd, is dat dieren het overleven als ze goed eten. Idra krijgt nu met de hand gevoerd. Als ze nog beter gaat eten, geven we haar het eten één voor één en uiteindelijk zal ze zelf eten... Op de een of andere manier voelt die dag niet ver weg. Ook nu opent ze tijdens het voeren haar bek wijd zodra ze vis ziet. Als ik die voorheen stijf gesloten bek zie kauwen, voel ik me helemaal voldaan — mijn kleintje.
Het op één na meest ontroerende moment was het terugzetten van een schildpad in zee! Gelukkig mocht ik dat meemaken, drie dagen voordat ik naar Korea terugging!! Schildpadden die helemaal hersteld zijn, zwemmen in een grote tank om hun flipperspieren op te bouwen. Een van hen was Lea. Vanaf het moment dat ik aankwam, verkeerde ze in goede conditie in de grote tank. In het begin liep ik rond om naar alle schildpadden te kijken en vroeg ik me af: "Welk zeepuppy'tje is dat?" Dat was Lea.
Ze lag op de bodem uit te rusten, zag me en kwam naar boven, zo schattig (misschien was ik bevooroordeeld), net een zeepuppy. Ik schrijf dit terwijl ik de video van Lea op mijn telefoon bekijk; ik mis haar zo... Die dag zetten we Lea terug in zee: we reden naar het zuiden en namen vanaf het strand een boot ver de zee op om haar vrij te laten. Tijdens de rit zat ze op mijn schoot. Op de boot gaven twee andere vrijwilligers en ik haar de laatste zet richting zee.
Zodra Lea de zee in ging, zwom ze op volle snelheid weg. We waren blij om te zien dat ze gezond was en wensten haar in stilte toe dat ze nooit meer gewond of ziek zou raken en dat het goed met haar zou gaan. Later bekeek ik de video waarop ik haar vrijliet en moest ik huilen. Onze Lea... Gaat het goed met je? Ik mis de schildpadden zo erg.
De verdrietigste ervaring
De verdrietigste ervaring is natuurlijk wanneer schildpadden sterven. De meeste schildpadden die sterven, hebben een gebroken schedel. Ze hebben allemaal dezelfde schedelbreuken omdat vissers met hamers op hun kop hebben geslagen, waardoor ze identieke verwondingen opliepen... De ziekste schildpadden drijven roerloos aan het wateroppervlak. Dat zijn de schildpadden met een gebroken schedel.
DatToch was er een schildpad waarvan we dachten dat die langzaam beter werd. Heel langzaam bewoog en zwom ze aan het wateroppervlak. Als we haar met de hand probeerden te voeren, kreeg ze soms wel drie happen binnen... Ze werd wat levendiger en de vrijwilligers zeiden vaak dat Aki beter leek te worden, maar toen stierf ze plotseling... Dat was het verdrietigste moment.
Bekijk "Reddingsoperatie voor gewonde schildpadden in Griekenland, Middellandse Zee — deel 2" (klik)
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
