Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Tevreden met wat mij is gegeven #Verbeterde Engelse vaardigheden van de Indiase leerlingen #Dankbaar dat ik meer heb ontvangen dan ik heb gegeven
Ik besefte dat ik zoveel verspilde en niet tevreden leefde met wat ik had. Net als toen ik in India woonde,begon ik te denken dat tevreden zijn met wat je krijgt, er dankbaar voor zijn en het efficiënt gebruiken ook een goede manier van leven is. Ik probeer dat in mijn dagelijks leven in praktijk te brengen. -Jaipur, India — vrijwilliger Engels lesgeven — samen groeien met de kinderen / Anwon-do-gapyeargroep / gap year van 4 weken |
# Het was veel veiliger dan verwacht en de mensen waren aardig.
Ik ben een 57-jarige voormalige lerares die in februari 2017 vervroegd met pensioen ging.
Al voordat ik met pensioen ging, was ik geïnteresseerd in vrijwilligerswerk en reizen. Tijdens mijn onderzoek naar en voorbereiding van verschillende programma’s kwam ik meer te weten over Gap Year. Een van de projecten die ik tegenkwam, was het vrijwilligersproject voor Engelse les in Jaipur, India. Omdat ik Engels kon gebruiken en al lange tijd nieuwsgierig was naar India, leek het me een geschikt project om aan deel te nemen en koos ik ervoor.
Voordat ik vertrok, maakte ik me niet al te veel zorgen over vier weken in het buitenland, maar omdat ik voor India had gekozen, was ik vooral bezorgd over de veiligheid. Toen ik vertelde dat ik naar India ging, zeiden mensen om me heen dat het gevaarlijk was en dat ik voorzichtig moest zijn.De plek waar ik naartoe ging, was echter veel veiliger dan verwacht en de mensen waren aardig.
Een punt van spijt is dat ik voor vertrek nauwelijks iets had voorbereid. Ik had het materiaal van Gap Year niet goed gelezen en begon het pas grondig door te nemen nadat ik in India was aangekomen. Er stond veel informatie in. Lees, zoek en bestudeer vóór vertrek zo veel mogelijk, als dat kan. Zo voorkom je fouten en verloopt het project gemakkelijker.
Ik ging vervroegd met pensioen omdat ik iets nieuws wilde doen. Ik begon aan een andere baan en hield mezelf ook na mijn pensionering behoorlijk bezig. Toen ik toevallig wat vrije tijd had en behoefte kreeg aan rust, reizen en nieuwe ervaringen, ontdekte ik de Gap Year-projecten.Mijn doel voor dit gap year was om via Gap Year nieuwe ervaringen op te doen.
# Ik was zeer tevreden over de opzet zelf.
Het lokale project was zo opgezetdat culturele uitwisseling en vrijwilligerswerk in India werden gecombineerd. Over de opzet zelf was ik zeer tevreden.Binnen het lesprogramma zijn er twee locaties — reguliere scholen en weeshuizen — met verschillende roosters en doelgroepen. Op reguliere scholen werken vrijwilligers ongeveer van 8.30 tot 13.00 uur, of tot ongeveer 16.30 uur. In weeshuizen helpen ze de kinderen met hun activiteiten na school, zodra ze terugkomen. Vrijwilligers werken daar meestal van ongeveer 15.00 tot 18.00 uur. Beide locaties hebben hun eigen kenmerken.
De reguliere school is geschikt voor mensen die al enige kennis van het lesprogramma hebben en belangstelling hebben voor het onderwijs. Het weeshuis is een beter programma voor mensen die nog weinig weten over het Indiase onderwijssysteem en zich daar geleidelijk in willen verdiepen.
Aanvankelijk koos ik voor het schoolprogramma, maar ik vond het moeilijk om me aan te passen aan het schoolprogramma, waar de groepen en klassen dagelijks wisselden. Daarom stapte ik over naar het programma in het weeshuis, waar ik lesgaf en vrijwilligerswerk deed.
# Het was een waardevolle en dankbare ontmoeting die me leerde hoe ik moest leven.
Als voormalig lerares ben ik zeer geïnteresseerd in onderwijs. Ik vind dat kwalitatief hoogwaardig onderwijs voor kinderen een van de belangrijkste zaken is waar ons land voor moet zorgen. Door aan dit project deel te nemen, kreeg ik inzicht in de Engelse taalvaardigheid en studiemethoden van Indiase leerlingen. Dat hielp me begrijpen waarom een aanzienlijk deel van de computerprofessionals in Silicon Valley uit India komt.
Ik heb tientallen jaren Engels geleerd en onderwezen, maar ik kon in het Engels niet uitleggen waarom koning Sejong een groot heerser was en wat hij had bereikt. De kinderen in het weeshuis die ik ontmoette, konden daarentegen duidelijk in het Engels uitleggen waarom Shah Jahan de Taj Mahal liet bouwen, waarom hij historisch bekend is en wat zijn zoon hem aandeed. Toen ik dat zag, dacht ik dat onze onderwijsmethoden en -systemen moeten veranderen, zodat veel kinderen in ons land goed onderwijs krijgen en kunnen opgroeien tot mensen die in de wereld uitblinken.
De mede-vrijwilligers uit verschillende landen (de Verenigde Staten, Spanje, Italië, Finland en Duitsland) die ik via dit project ontmoette, de medewerkers van lokale Indiase organisaties, de leraren en leerlingen van de scholen en weeshuizen die ik daar leerde kennen, en de gidsen, taxichauffeurs en hotelmedewerkers die ik tijdens het reizen ontmoette — soms voelde ik me door hen ongemakkelijk, maarhet was een waardevolle en dankbare ontmoeting die me leerde hoe ik moest leven.
# Voor toekomstige deelnemers
Er waren Amerikaanse studentes die tijdens hun zomervakantie op de middelbare school vrijwilligerswerk deden, een jonge Duitser die zich na zijn afstuderen opnieuw inschreef op een Indiase middelbare school om Indiaas Engels te leren, een Finse professional die stage liep bij een Indiaas tijdschrift om Engels op Indiase wijze te leren, Spaanse stellen die kwamen voor medisch vrijwilligerswerk en een Italiaanse masterstudent die vergelijkende taalkunde studeerde, enzovoort.
Als ik zie hoeveel jonge mensen over de hele wereld deelnemen aan gap year-activiteiten, wil ik jongeren in ons land aanraden zulke kansen ook te benutten. Zo kunnen ze meer van de wereld ontdekken, meer leren en hun eigen leven én dat van het land verrijken.
# Mijn persoonlijke tips voor een gap year
(Taal)
De Engelse taalvaardigheid van Indiase leerlingen is veel beter dan ik had verwacht — misschien bijna op het niveau van moedertaalsprekers. Ze kunnen luisteren, begrijpen en hun mening verwoorden op basis van wat ze weten. Daarom is het voor iedereen die vrijwilligerswerk in het buitenland wil doen belangrijk om goed te oefenen met luisteren, gedachten verwoorden en schrijven.
(Accommodatie)
Omdat het om gemeenschappelijk wonen ging, had ik geen hoge verwachtingen, maar de accommodatie voldeed niet aan mijn wensen. Er was iemand die schoonmaakte, maar zonder stofzuiger gebruikte die persoon een bezem van riet en bevlekte handdoeken. De vloeren werden slechts oppervlakkig schoongemaakt en de keuken en badkamer leken niet goed gereinigd. Over het algemeen verschilt het schoonheidsgevoel van dat in ons land en lijken de voorzieningen niet erg goed.
(Maaltijden)
Er zijn veel vegetariërs, dus het eten is vooral vegetarisch; sommigen vermijden zelfs wortelgroenten zoals uien en zoete aardappelen. Vlees is moeilijk te krijgen, er zijn bijna geen restaurants in de buurt en we aten ‘Indiaas eten’ (vaste menu’s), hamburgers en sandwiches die we bij mensen thuis bestelden en lieten bezorgen. Maar door de uitgesproken Indiase smaken en mijn zorgen over de bereiding en hygiëne, vond ik het moeilijk om aan het eten in India te wennen. Misschien is het makkelijker om eraan te wennen als je het ziet als een kans om op dieet te gaan.
(Benodigdheden)
Lees de paklijst van Gap Year zorgvuldig en pak je spullen dienovereenkomstig in. Als je denkt dat er iets ontbreekt, kunnen informatie over reizen op internet, reisgidsen over India en verwante boeken erg nuttig zijn. Door je zo goed mogelijk voor te bereiden, beperk je ongemakken in het dagelijks leven ter plaatse tot een minimum.
# Mijn reisbestemmingen in India
Ik verbleef in Jaipur in het noordwesten van India en reisde in het weekend naar de nabijgelegen steden Agra, Delhi en Udaipur. Ik zou alle vier de plaatsen aanraden. De volgende keer wil ik Mumbai, Calcutta (Kolkata), Goa en andere regio’s van India bezoeken.
Als het kan, wil ik zelf hotels, gidsen en auto’s boeken en een reisroute uitstippelen door de plaatsen die ik wil bezoeken op een kaart op te zoeken.
# Mijn reisbestemmingen in India
Aanvankelijk ging ik naar India om vrijwilligerswerk te doen. Maarna vier weken had ik het gevoel dat ik niet was gekomen om vrijwilligerswerk te doen, maar dat ik zelf degene was die hulp had ontvangen.Door de ontmoetingen met Indiërs die nog niet volledig ‘gemoderniseerd’ zijn en met de vele kinderen in het weeshuis werd ik aan het denken gezet.
Ik besefte dat ik zoveel verspilde en leefde zonder tevreden te zijn met wat ik had. En terwijl ik in India woonde,begon ik te denken dat tevreden en dankbaar zijn met wat je krijgt en het efficiënt gebruiken ook een goede manier van leven is. Ik probeer dat in mijn dagelijks leven in praktijk te brengen.
Ik besefte dat ik zoveel verspilde en niet tevreden leefde met wat ik had. Net als toen ik in India woonde,begon ik te denken dat tevreden zijn met wat je krijgt, er dankbaar voor zijn en het efficiënt gebruiken ook een goede manier van leven is. Ik probeer dat in mijn dagelijks leven in praktijk te brengen. -Jaipur, India — vrijwilliger Engels lesgeven — samen groeien met de kinderen / Anwon-do-gapyeargroep / gap year van 4 weken |
# Het was veel veiliger dan verwacht en de mensen waren aardig.
Ik ben een 57-jarige voormalige lerares die in februari 2017 vervroegd met pensioen ging.
Al voordat ik met pensioen ging, was ik geïnteresseerd in vrijwilligerswerk en reizen. Tijdens mijn onderzoek naar en voorbereiding van verschillende programma’s kwam ik meer te weten over Gap Year. Een van de projecten die ik tegenkwam, was het vrijwilligersproject voor Engelse les in Jaipur, India. Omdat ik Engels kon gebruiken en al lange tijd nieuwsgierig was naar India, leek het me een geschikt project om aan deel te nemen en koos ik ervoor.
Voordat ik vertrok, maakte ik me niet al te veel zorgen over vier weken in het buitenland, maar omdat ik voor India had gekozen, was ik vooral bezorgd over de veiligheid. Toen ik vertelde dat ik naar India ging, zeiden mensen om me heen dat het gevaarlijk was en dat ik voorzichtig moest zijn.De plek waar ik naartoe ging, was echter veel veiliger dan verwacht en de mensen waren aardig.
Een punt van spijt is dat ik voor vertrek nauwelijks iets had voorbereid. Ik had het materiaal van Gap Year niet goed gelezen en begon het pas grondig door te nemen nadat ik in India was aangekomen. Er stond veel informatie in. Lees, zoek en bestudeer vóór vertrek zo veel mogelijk, als dat kan. Zo voorkom je fouten en verloopt het project gemakkelijker.
Ik ging vervroegd met pensioen omdat ik iets nieuws wilde doen. Ik begon aan een andere baan en hield mezelf ook na mijn pensionering behoorlijk bezig. Toen ik toevallig wat vrije tijd had en behoefte kreeg aan rust, reizen en nieuwe ervaringen, ontdekte ik de Gap Year-projecten.Mijn doel voor dit gap year was om via Gap Year nieuwe ervaringen op te doen.
# Ik was zeer tevreden over de opzet zelf.
Het lokale project was zo opgezetdat culturele uitwisseling en vrijwilligerswerk in India werden gecombineerd. Over de opzet zelf was ik zeer tevreden.Binnen het lesprogramma zijn er twee locaties — reguliere scholen en weeshuizen — met verschillende roosters en doelgroepen. Op reguliere scholen werken vrijwilligers ongeveer van 8.30 tot 13.00 uur, of tot ongeveer 16.30 uur. In weeshuizen helpen ze de kinderen met hun activiteiten na school, zodra ze terugkomen. Vrijwilligers werken daar meestal van ongeveer 15.00 tot 18.00 uur. Beide locaties hebben hun eigen kenmerken.
De reguliere school is geschikt voor mensen die al enige kennis van het lesprogramma hebben en belangstelling hebben voor het onderwijs. Het weeshuis is een beter programma voor mensen die nog weinig weten over het Indiase onderwijssysteem en zich daar geleidelijk in willen verdiepen.
Aanvankelijk koos ik voor het schoolprogramma, maar ik vond het moeilijk om me aan te passen aan het schoolprogramma, waar de groepen en klassen dagelijks wisselden. Daarom stapte ik over naar het programma in het weeshuis, waar ik lesgaf en vrijwilligerswerk deed.
# Het was een waardevolle en dankbare ontmoeting die me leerde hoe ik moest leven.
Als voormalig lerares ben ik zeer geïnteresseerd in onderwijs. Ik vind dat kwalitatief hoogwaardig onderwijs voor kinderen een van de belangrijkste zaken is waar ons land voor moet zorgen. Door aan dit project deel te nemen, kreeg ik inzicht in de Engelse taalvaardigheid en studiemethoden van Indiase leerlingen. Dat hielp me begrijpen waarom een aanzienlijk deel van de computerprofessionals in Silicon Valley uit India komt.
Ik heb tientallen jaren Engels geleerd en onderwezen, maar ik kon in het Engels niet uitleggen waarom koning Sejong een groot heerser was en wat hij had bereikt. De kinderen in het weeshuis die ik ontmoette, konden daarentegen duidelijk in het Engels uitleggen waarom Shah Jahan de Taj Mahal liet bouwen, waarom hij historisch bekend is en wat zijn zoon hem aandeed. Toen ik dat zag, dacht ik dat onze onderwijsmethoden en -systemen moeten veranderen, zodat veel kinderen in ons land goed onderwijs krijgen en kunnen opgroeien tot mensen die in de wereld uitblinken.
De mede-vrijwilligers uit verschillende landen (de Verenigde Staten, Spanje, Italië, Finland en Duitsland) die ik via dit project ontmoette, de medewerkers van lokale Indiase organisaties, de leraren en leerlingen van de scholen en weeshuizen die ik daar leerde kennen, en de gidsen, taxichauffeurs en hotelmedewerkers die ik tijdens het reizen ontmoette — soms voelde ik me door hen ongemakkelijk, maarhet was een waardevolle en dankbare ontmoeting die me leerde hoe ik moest leven.
# Voor toekomstige deelnemers
Er waren Amerikaanse studentes die tijdens hun zomervakantie op de middelbare school vrijwilligerswerk deden, een jonge Duitser die zich na zijn afstuderen opnieuw inschreef op een Indiase middelbare school om Indiaas Engels te leren, een Finse professional die stage liep bij een Indiaas tijdschrift om Engels op Indiase wijze te leren, Spaanse stellen die kwamen voor medisch vrijwilligerswerk en een Italiaanse masterstudent die vergelijkende taalkunde studeerde, enzovoort.
Als ik zie hoeveel jonge mensen over de hele wereld deelnemen aan gap year-activiteiten, wil ik jongeren in ons land aanraden zulke kansen ook te benutten. Zo kunnen ze meer van de wereld ontdekken, meer leren en hun eigen leven én dat van het land verrijken.
# Mijn persoonlijke tips voor een gap year
(Taal)
De Engelse taalvaardigheid van Indiase leerlingen is veel beter dan ik had verwacht — misschien bijna op het niveau van moedertaalsprekers. Ze kunnen luisteren, begrijpen en hun mening verwoorden op basis van wat ze weten. Daarom is het voor iedereen die vrijwilligerswerk in het buitenland wil doen belangrijk om goed te oefenen met luisteren, gedachten verwoorden en schrijven.
(Accommodatie)
Omdat het om gemeenschappelijk wonen ging, had ik geen hoge verwachtingen, maar de accommodatie voldeed niet aan mijn wensen. Er was iemand die schoonmaakte, maar zonder stofzuiger gebruikte die persoon een bezem van riet en bevlekte handdoeken. De vloeren werden slechts oppervlakkig schoongemaakt en de keuken en badkamer leken niet goed gereinigd. Over het algemeen verschilt het schoonheidsgevoel van dat in ons land en lijken de voorzieningen niet erg goed.
(Maaltijden)
Er zijn veel vegetariërs, dus het eten is vooral vegetarisch; sommigen vermijden zelfs wortelgroenten zoals uien en zoete aardappelen. Vlees is moeilijk te krijgen, er zijn bijna geen restaurants in de buurt en we aten ‘Indiaas eten’ (vaste menu’s), hamburgers en sandwiches die we bij mensen thuis bestelden en lieten bezorgen. Maar door de uitgesproken Indiase smaken en mijn zorgen over de bereiding en hygiëne, vond ik het moeilijk om aan het eten in India te wennen. Misschien is het makkelijker om eraan te wennen als je het ziet als een kans om op dieet te gaan.
(Benodigdheden)
Lees de paklijst van Gap Year zorgvuldig en pak je spullen dienovereenkomstig in. Als je denkt dat er iets ontbreekt, kunnen informatie over reizen op internet, reisgidsen over India en verwante boeken erg nuttig zijn. Door je zo goed mogelijk voor te bereiden, beperk je ongemakken in het dagelijks leven ter plaatse tot een minimum.
# Mijn reisbestemmingen in India
Ik verbleef in Jaipur in het noordwesten van India en reisde in het weekend naar de nabijgelegen steden Agra, Delhi en Udaipur. Ik zou alle vier de plaatsen aanraden. De volgende keer wil ik Mumbai, Calcutta (Kolkata), Goa en andere regio’s van India bezoeken.
Als het kan, wil ik zelf hotels, gidsen en auto’s boeken en een reisroute uitstippelen door de plaatsen die ik wil bezoeken op een kaart op te zoeken.
# Mijn reisbestemmingen in India
Aanvankelijk ging ik naar India om vrijwilligerswerk te doen. Maarna vier weken had ik het gevoel dat ik niet was gekomen om vrijwilligerswerk te doen, maar dat ik zelf degene was die hulp had ontvangen.Door de ontmoetingen met Indiërs die nog niet volledig ‘gemoderniseerd’ zijn en met de vele kinderen in het weeshuis werd ik aan het denken gezet.
Ik besefte dat ik zoveel verspilde en leefde zonder tevreden te zijn met wat ik had. En terwijl ik in India woonde,begon ik te denken dat tevreden en dankbaar zijn met wat je krijgt en het efficiënt gebruiken ook een goede manier van leven is. Ik probeer dat in mijn dagelijks leven in praktijk te brengen.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
