Busan — een plek waar ik minstens één keer zou willen wonen! Ervaring met een verblijf tijdens mijn tussenjaar | Minder neiging om mezelf met anderen te vergelijken; minder stress

#Minder neiging om mezelf met anderen te vergelijken; minder stress #Geweldige mensen ontmoet #Ik voelde me kalm en mijn gedachten kwamen op orde

Auteur: Jeong Daun
Land / stad: Azië/Zuid-Korea/Seoel
Weergaven : 3283

In de korte maand dat ik weg was, vonden er kleine veranderingen plaats.Ik stopte met mezelf op elk klein ding met anderen te vergelijken, en ook de gewoonte om me van tevoren buitensporig veel zorgen te maken nam af. Ook leerde ik...Ik leerde hoe ik stress kon verlichten.Voor mijHet verblijf tijdens mijn tussenjaar van een maand maakte mijn hoofd leeg, verminderde mijn stress en verruimde de richting en reikwijdte van mijn denken.

-EénBusan — een plek waar ik minstens één keer zou willen wonen! Verblijf tijdens een tussenjaar / gezellige tussenjaargroep / 8 weken tussenjaar

# Ik dacht dat ik mezelf moest kennen om een leven te kunnen leiden waar ik tevreden mee ben.

Het verblijf tijdens mijn tussenjaar was voor mij een ontsnapping en toevluchtsoord, omdat ik moe was na twee jaar solliciteren en me voorbereiden op werk. Ik had me lange tijd op werk voorbereid en werd steeds kritischer op mezelf toen ik ontmoedigd raakte. Ik dacht dat ik het goed deed, maar de resultaten vielen tegen en ik dacht dat het vanaf het begin al verkeerd was gegaan. De noodzaak om een baan te vinden veranderde niet en enigszins meer...Ik dacht dat ik mezelf moest kennen om een leven te leiden waar ik tevreden mee kon zijn.

Op dat moment dacht ik aan een vriend die tijdens een tussenjaar had verbleven. De vriend die ik toen zag, was iemand geworden die zonder angst uitdagingen aanging, heel anders dan vroeger. Daarom besloot ik deel te nemen aan een verblijf tijdens een tussenjaar, om mijn vermoeide hart even tot rust te laten komen en een nieuw voornemen te maken.

Een maand lang wilde ik helemaal weg zijn uit mijn vertrouwde omgeving en naar een nieuwe plek gaan.Ik vroeg me af hoeveel ik in korte tijd zou kunnen veranderen en hoeveel ik zou kunnen ervaren en meenemen, maar ik was eigenlijk te moe om nog iets te bereiken, dus...Ik had niet lang nodig om te besluiten een tussenjaar te nemen.

Met dit tussenjaar wilde ik mijn negatieve gedachten en mijn gehaaste, angstige gemoedstoestand veranderen. Mijn doel was om tijd alleen door te brengen en een ruimere, positievere houding aan te nemen.

# ‘Neomura’

Allereerst maakte ik me het meest zorgen over mijn band met het personeel van het pension. Door mijn verlegen karakter voelde ik me in het begin erg ongemakkelijk, wat lastig was. Maar ik kon die zorg meteen opzijzetten. Vanaf de eerste dag vertelde de manager allerlei anekdotes, stelde ze me op mijn gemak en hielp ze me goed aan het pension te wennen.

De oudere broer die ’s avonds werkte, hielp de ongemakkelijkheid te doorbreken door samen naar variétéprogramma’s te kijken en te dineren. De vriend die in het weekend werkte, zag ik niet vaak, maar we waren even oud en hij begroette me altijd vrolijk, dus het voelde niet ongemakkelijk. De vader, moeder en tante met wie ik tijdens het schoonmaken samenwerkte, waren allemaal aardige mensen.

De vader had een sterk dialect, waardoor ik hem vaak niet kon verstaan en het maar afdeed met een ongemakkelijk lachje van ‘he...h’. Maar na een tijdje begreep ik, ook als ik de nuances van het dialect niet oppikte, uit de context wat hij bedoelde. Bovendien...Ik vond het grappig dat ik probeerde het dialect te ontcijferen.

Nadat ik de benedenverdieping had schoongemaakt waarvoor ik verantwoordelijk was, ging ik boven de vader en moeder helpen, maar ze weigerden steeds. Ik vroeg me daarom af of ze me niet mochten. Maar volgens mij voelde de vader zich ook ongemakkelijk. Na verloop van tijd zette hij elke ochtend ijskoffie voor me en zei hij met een stralende glimlach: ‘Als ik hier kom, word ik meteen slaperig.’ Op de laatste dag — zonder te beseffen dat het de laatste zou zijn — zei de vader terloops...Hij zei ‘neo mura’ en gaf me vijf zakjes instantmix voor koffie; ik was ontzettend dankbaar en geraakt.

Ik wilde iets lekkers voor hen kopen, al was het maar iets kleins, maar ik moest de volgende dag alweer snel terug en dat vond ik erg jammer. De tante toonde altijd aandacht door te zeggen: ‘Je bent moe, ik doe dit wel’, en aarzelde niet om me complimenten te geven: ‘Weet je dat je echt goed werkt?’

Ik denk dat ik extra mijn best deed om goed over te komen bij de tante, die me gunstig gezind was.Hoewel het een korte periode van minder dan een maand was, raakte ik aan hen gehecht. Het deed me pijn dat ik niet iedereen nog even kon zien en gedag kon zeggen. Later ga ik terug naar Busan om er een dag als gast te verblijven en op een goede manier afscheid te nemen.

# Ik denk dat het tussenjaar me rustiger heeft gemaakt en me in staat heeft gesteld ruimer te denken.

Als ik terugkijk op mijn verblijf tijdens het tussenjaar, was het ontmoeten van fijne mensen het mooiste eraan. Ik heb veel geleerd van de manager, die een heel ander karakter had dan ik, en het was fijn dat ik veel tijd alleen had om mijn gedachten op een rijtje te zetten.

Ik maak ook graag foto’s, dus elke avond voor het slapengaan koos ik een bestemming voor de volgende dag. Ik genoot er op mijn gemak van en was blij dat ik veel foto’s kon maken die ik mooi vond.Mijn altijd gehaaste en angstige gemoedstoestand werd rustiger en dankzij het tussenjaar leerde ik ruimer te denken.

# Ik was dolgelukkig terwijl ik alleen met mijn cameratas en twee statieven rondzwierf.

Ik besloot mijn voortdurende gedachten over het vinden van een baan even opzij te zetten en op reis te gaan, terwijl ik foto’s maakte waar ik van houd.Mijn diensten als medewerker waren maar een paar uur in de ochtend, dus ik had volop tijd om Busan te verkennen. Ik ging alleen naar een café in het drukke Seomyeon, at op de markt van Haeundae en zocht elke avond voor het slapengaan naar bestemmingen voor de volgende dag.

Ik was dolgelukkig terwijl ik alleen met mijn cameratas en twee statieven rondzwierf.Het was ook leuk om de timer in te stellen en rond te rennen. In de loop van die maand bezocht ik Seomyeon, Jeonpo, Gwangalli, Haeundae, Dadaepo, de spoorlijn bij Mipo, Dalmaji-gil, de Oryukdo Skywalk, het Oryukdo Sunrise Park, Choryang Ibagu-gil, Gamcheon Culture Village en Daegu (Kim Gwang-seok-gil, E-World en Seomun Market).

Als ik niet op pad was om de omgeving te verkennen, wandelde ik bij Haeundae, vlak voor de deur, of werkte ik in cafés op mijn laptop. Er waren nog veel andere plekken die ik wilde bezoeken, maar door mijn haastige vertrek is dat niet gelukt. Ik noteer de plekken waar ik later naartoe wil. Hoe dan ook, tijdens het reizen liet ik mijn oordopjes in mijn tas, zodat ik de plekken kon ervaren zoals ze waren en er rustig van kon genieten, zonder me zorgen te maken over wat anderen dachten.

Na mijn uitstapjes bekeek ik de foto’s die ik had gemaakt, zette ze op mijn blog en ordende ze netjes. Ik maak momenteel een fotoboek van de foto’s. Ik denk dat foto’s je de situatie opnieuw laten oproepen en beleven. Ik ben misschien geen fotograaf, maar ik maak heel graag foto’s!

# Mijn tip voor een tussenjaar

(Taal)
Er verblijven veel buitenlandse gasten in pensions, dus het is handig als je redelijk Engels spreekt om met hen om te gaan. Misschien is een basisniveau spreekvaardigheid genoeg?

(Accommodatie)
Pensions zijn van nature slecht geïsoleerd tegen geluid. Er geldt een vaste tijd waarop het licht uit moet, maar sommige gasten komen laat terug, dus oordopjes zijn onmisbaar. Ook kan het ongemakkelijk zijn om met andere gasten samen te wonen.

(Maaltijden)
Je eet samen met het personeel van het pension of alleen. Soms koken we samen, dus het is handig als je een beetje kunt koken. Maar als dat niet zo is, kun je helpen en het samen doen. ^.^

(Wat je moet meenemen)
De meeste pensions hebben een gemeenschappelijke ruimte die tot 22.00 uur open is en hanteren middernacht als bedtijd. Het is handig om een laptop, boeken of andere dingen mee te nemen om de tijd te verdrijven. Een badmand is praktisch, omdat je je spullen van en naar de douche moet dragen. Het pension zorgde voor handdoeken, maar na het wassen werden ze een beetje pluizig en zaten ze niet zo prettig. Het is handig om zelf twee handdoeken mee te nemen.

(Voor toekomstige deelnemers)
Dit verschilt misschien per pension, maar op sommige plekken is er maar één medewerker die aan het tussenjaarprogramma deelneemt. Mijn vriend had veel mede-deelnemers en ze trokken samen op, maar ik bracht veel tijd alleen door. Volgens mij wen je sneller als je de sfeer en kenmerken van het pension leert kennen.

# Mijn favoriete plekken in Busan

Tijdens mijn tussenjaar bezocht ik verschillende plekken in Busan, zoals Haeundae, Gwangalli, Dadaepo, Gamcheon Culture Village, Choryang Ibagu-gil, Oryukdo Skywalk, Dalmaji-gil, de spoorlijn bij Mipo, Seomyeon, de caféstraat van Jeonpo en de omgeving van Kyungsung University. Op een dag nam ik ook een snelbus naar Daegu, waar ik E-World, Kim Gwang-seok-gil en Seomun Market bezocht.

Daegu ligt op ongeveer anderhalf uur reizen vanaf het intercitybusstation Sasang, dus het is een prima bestemming voor een dagtrip. Mijn belangrijkste aanraders zijn Dadaepo Beach en Oryukdo. Dadaepo Beach staat ook bekend om zijn zonsondergangen. Je gaat niet daadwerkelijk naar Oryukdo; je kunt het bekijken vanaf de Skywalk of het nabijgelegen Sunrise Park. Je kunt er genieten van een adembenemend uitzicht, waar de uitgestrekte zee, de eilanden en de bomen samen een prachtig panorama vormen.

# Er is een kleine verandering opgetreden in de maand dat ik weg was.

Er is een kleine verandering opgetreden in de maand dat ik weg was.Ik ben gestopt met mezelf voortdurend met anderen te vergelijken en maakte me minder vaak vooraf al te veel zorgen. Ook heb ik manieren geleerd om stress te verlichten.

Eigenlijk speelde de manager, een oudere vrouw, de grootste rol in hoe ik me zo ben gaan voelen. Haar waarden en persoonlijkheid verschilden sterk van die van mij, en daar heb ik veel van geleerd. Ik was te verlegen om dit te zeggen, maar hoe dan ook, zo heb ik het ervaren.Het verblijf van een maand tijdens mijn tussenjaar heeft mijn hoofd leeg gemaakt, mijn stress verminderd en mijn manier van denken verruimd en verbreed.