Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Besefte dat mensen allemaal op elkaar lijken #Een nieuwe ervaring; een cultuurschok #Het was zwaar, maar de moeite waard
De dag voordat een vrijwilliger vertrekt, gaan we allemaal samen uit eten. Het staat niet op de foto, maar we gaan naar het strand om te zwemmen, naar het meer, naar het centrum om te winkelen en iets te drinken, en ’s avonds zitten we in een kring op het strand en vertellen we schuine verhalen, enzovoort.Ik heb veel bijzondere ervaringen kunnen opdoen. -Griekenland, een reddingsproject voor gewonde schildpadden in de Middellandse Zee / Lee Ji-yoon, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 4 weken |
# Ik ben zo dankbaar dat Gap Year zulke projecten aanbiedt.
De dag voordat een vrijwilliger vertrekt, gaan we allemaal samen uit eten. Het staat niet op de foto, maar we gaan naar het strand om te zwemmen, naar het meer, naar het centrum om te winkelen en iets te drinken, en ’s avonds zitten we in een kring op het strand en vertellen we schuine verhalen, enzovoort.Ik heb veel bijzondere ervaringen kunnen opdoen.
Vooral die schuine verhalen — ik was zo geschokt door de cultuur dat ik me afvroeg of ik soms een ‘heer uit het Oosten’ was geweest (heel preuts). We hebben nog steeds een groepschat op Facebook Messenger. Iedereen heeft een bijnaam; die van mij is ‘Aaaaaaa’. Ze doen me na met: ‘O, ik snap het, haha.’ Iemand zei zelfs dat die mijn stem in plaats van Siri wilde gebruiken en die zou missen. De vrijwilligers zijn een beetje apart, en dat is leuk.Toen ik aan het einde een taxi naar het vliegveld belde en vertrok, kwam iedereen naar buiten om me uit te zwaaien tot ik uit het zicht was. Ik weet nog dat ik veel lachte met de taxichauffeur.
Omdat we elke dag nauw samenwerkten, waren er conflicten: sommigen huilden, anderen wilden halverwege naar huis omdat het te zwaar was, en er gebeurden allerlei dingen. Wat ik ervan heb geleerd, is dat mensen, ongeacht hun nationaliteit, in wezen hetzelfde zijn. Wie werkt, werkt hard; wie niet werkt, doet dat niet. Bovendien heeft iedereen dezelfde positie als vrijwilliger, maar gedragen velen zich alsof ze de expert zijn...Het is een interessante ervaring.
Omdat het werk erg zwaar is, kun je bij vrijwilligerswerk met gewonde zeeschildpadden halverwege willen stoppen, tenzij je er echt van overtuigd bent dat je voor de schildpadden werkt. In het begin vroeg ik me zelfs af of ik vroeger een buitenlandse arbeidsmigrant was, haha. Toen ik klaar was en terugkwam, voelde ik me geweldig — ik was helemaal gezond geworden. Tijdens de laatste uitstap naar het eiland liep ik zelfs 17 km op één dag.
Toen ik de laatste dingen afrondde, merkte ik ook dat er zelfs plastic zakken in zee dreven toen we met de boot schildpadden gingen vrijlaten. Ik zwom er meteen naartoe om ze op te halen, maar elk van die voorwerpen vormt een bedreiging voor het leven...Ik werd opnieuw scherp gewezen op de ernst van zwerfafval in zee.
En verrassend genoeg waren veel gewonde schildpadden door mensen verwond, waardoor ik vond dat er maatregelen nodig zijn. Vissers sloegen ze op hun kop omdat ze hun netten beschadigden, of staken hun ogen uit zodat ze blind werden... Het is belangrijk om het publiek bewust te maken, maar volgens mij moet er ook overleg plaatsvinden met vissers, die het meest met zeeschildpadden te maken hebben.
Na dit project wil ik graag strandprojecten doen en met een boot de zee op gaan om schildpadden te merken. De toekomst is nog onzeker, maar in plaats van alleen maar...Ik wil niet alleen iets doen wat ik ooit wilde proberen en het daarbij laten — ik wil deze ervaring gebruiken om me ook in de toekomst voor zeeschildpadden in te zetten~!
Ik ben zo blij dat Gap Year dit soort projecten aanbiedt. Ik ben het Gap Year-team dankbaar, dat me altijd vriendelijk heeft geholpen en me via e-mail heeft aangemoedigd!!
# Ik ben zo dankbaar dat Gap Year zulke projecten aanbiedt.
(Taal)
Snik snik — het TOEIC-examen, de TEPS en het Koreaanse toelatingsexamen voor de universiteit die we in Korea hebben gedaan, waren allemaal overdreven beleefde versies. Het is niet makkelijk om Britten te verstaan die als een mitrailleur praten, maar dan fluisterend; vooral hun ontspannen, zachte manier van praten. Je energie raakt op als je je op alle gesprekken concentreert. Als alledaagse gesprekken te snel gingen en ik ze niet kon volgen, dwaalde ik even af en vroeg ik de anderen later om een samenvatting.
Natuurlijk bestaat een groot deel uit lichamelijk werk, maar als je goed Engels spreekt, kun je meer begrijpen en veel meer verschillende taken doen. Een vrijwilliger die er al een tijdje was, vertelde dat iemand die eerder was gekomen nauwelijks Engels sprak. Zelfs als je dingen mondeling uitlegde, glimlachte die persoon wezenloos en begreep er niets van, dus viel er niets te leren. Die persoon kreeg vooral eenvoudige handmatige klusjes, dus die vrijwilliger moet het zwaar hebben gehad.
Er zijn eigenlijk best veel taken die je leert uitvoeren. Bij weekendactiviteiten moet je bezoekers van het centrum bovendien in het Engels een korte rondleiding geven en uitleg geven. Vrijwilligers praten onderling ook veel over schildpadden, alsof ze het over mensen hebben die ze kennen, dus...Ik denk dat je een bepaald niveau Engels nodig hebt om dit snelle verloop van Engelse gesprekken te kunnen volgen.
O ja, als het om werk gaat, kun je dingen zelfs als je ze in het Engels begrijpt makkelijk vergeten. Het helpt dus om daarnaast aantekeningen in het Koreaans te maken!!!
(Accommodatie en dagelijks leven)
Er was maar één mannelijke vrijwilliger en de rest waren vrouwen. Zelfs die ene mannelijke vrijwilliger maakte het niet ongemakkelijk (sorry, Axel) — iedereen voelde zich op zijn gemak!! Voor zover ik hoorde, zijn er meestal hooguit drie of vier mannen. Je krijgt een bed in een vierpersoonskamer naast de gemeenschappelijke keuken of in een van de containerkamers achteraan (een vierpersoons- en een driepersoonskamer). Je slaapt in het bed dat vrij is. Het voordeel van de vierpersoonskamer naast de gemeenschappelijke keuken is dat er vlakbij een badkamer is, dus dat is handig als je ’s nachts naar het toilet moet. Je kunt er ook wifi gebruiken. Het nadeel is dat mensen steeds de keuken in en uit lopen en dat er lawaai is terwijl je probeert te slapen.
Vanuit de containerkamer is het ’s nachts lastig om naar het toilet te gaan. De deur op slot doen en weer openen vereist vaardigheid en kracht. De eerste keer heb ik ’s nachts een kwartier met de deur geworsteld en uiteindelijk een andere vrijwilliger wakker gemaakt om naar het toilet te gaan. Maar de containerkamer is stil en fijn om op rustdagen lekker uit te slapen.
En in elke kamer is airconditioning!!!! De airco staat keihard aan — ik stelde de temperatuur in op 17 °C en ging slapen, maar mijn kamergenoten hebben het zo warm. Het was zo koud dat ik in een slaapzak sliep: buiten was het koud, maar mijn lichaam bleef warm.
Houd er ook rekening mee dat vrijwilligers onvermijdelijk veel in de zon zitten. ㅠㅠ Er zijn vier werkplekken: een buitenbad, een kasbad, een groot bad en een binnenbad. Meestal gaan twee mensen aan de slag bij het buitenbad en vier bij het kasbad. In de kas is het iets beter, maar op beide plekken werk je volledig in de zon.
We werken meestal zo’n 6 à 7 uur per dag. De zon is fel en vanaf de ochtend is het ontzettend heet. Omdat we in bakken met water werken, dragen de meeste mensen een hemdje en een kort broekje.
Nadat het werk buiten en in de kas klaar is, doen we de taken binnen. Daar werken hooguit drie mensen, dus meestal doet de vrijwilliger die klaar is met het werk in de kas die taken. Bij het grote bad is het veruit het heetst en krijg je het meeste zon. Kortom, bijna al het werk gebeurt buiten. Zonnebrandcrème smeren doe je niet om bruin worden te voorkomen, maar om te voorkomen dat je pijnlijk verbrandt.
Er was een Koreaan die niet bruin wilde worden en met dit hete weer lange mouwen en een lange broek droeg.Eerlijk gezegd zit het me dwars. Ik schrijf dit omdat ik er boos over ben... Natuurlijk betekent bruin worden in Europa: ‘Ik heb een fijne vakantie gehad’, terwijl een lichte huid in ons land als mooi wordt beschouwd — dat is een cultureel verschil.
Door de aard van dit vrijwilligerswerk kan de temperatuur oplopen tot bijna 45 °C. Omdat je met water werkt, word je voortdurend nat.Houd er rekening mee dat mensen meestal in heel weinig kleding werken. Dit vrijwilligerswerk lijkt niet geschikt voor iemand die er een hekel aan heeft als de huid bruin wordt.
(Maaltijden)
De maaltijden hier waren helemaal een individuele aangelegenheid. Ik dacht dat vegetariërs alleen geen vlees aten en groenten aten, maar er zijn veel verschillende soorten. Sommigen eten eieren, anderen alleen kaas; zelfs niet-vegetariërs hebben dingen die ze niet kunnen eten. Iedereen heeft strikte beperkingen en uiteenlopende smaken en eetgewoonten, dus eten delen leek niet makkelijk.
Als je ongeveer drie tramhaltes reist, is er een ABmart, de goedkoopste winkel, waar mensen meestal boodschappen doen. (Bovendien is er elke donderdag een straatmarkt, zoals een discountmarkt in Korea, waar je goedkoop fruit, groenten, eieren enzovoort kunt kopen!) Iedereen heeft een eigen plek in de koelkast en op de plank om de boodschappen te bewaren.
Als ontbijt staan we meestal gewoon op en eten we snel wat ontbijtgranen, toast, yoghurt, fruit enzovoort. Voor lunch en avondeten kun je koken of uit eten gaan. Mijn grootste spijt was dat ik geen enkel voedingsmiddel uit Korea had meegenomen. Ik dacht dat ik alles at, dus dat Koreaanse kant-en-klaarmaaltijden of instantmaaltijden niet nodig waren en dat ik wel vers lokaal eten zou eten — ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan.
Hier is de rijst na ongeveer 13 minuten koken gaar en aten we die meestal als een soort rijstsalade. Meng de rijst met komkommer, tomaat en gebakken ui en schep er balsamico- of olijfoliedressing doorheen, enzovoort. Ik dacht steeds: ‘Had ik maar een tube gochujang meegenomen...’
Ik raad aan om van tevoren wat eten klaar te maken en mee te nemen, alsof je in het buitenland gaat wonen. Bovendien is Grieks eten rustiek en mist het de verfijning van smaak en presentatie. Om de een of andere reden merkte ik dat Fransen nooit uit eten gingen en altijd elke maaltijd zelf kookten; toen besefte ik dat Korea ook een land voor fijnproevers is. Toch is er maar één tramhalte verderop een grote verscheidenheid aan restaurants, dus je hebt volop mogelijkheden om uit eten te gaan. Restjes kun je bewaren voor de volgende maaltijd — dat is gebruikelijk in Griekenland en handig.
De porties zijn groot. Als je echt zin hebt in pittig eten, ga dan naar een Indiaas curryst restaurant en vraag om het pittigste gerecht — dan kom je aan je trekken. De goedkoopste maaltijd is souvlaki, die ongeveer € 2 kost en goed vult; één portie is al genoeg. Je kunt laten bezorgen, dus op zondag bestellen we vaak samen. Als je het vraagt, weet iemand wel welke zaak het is — ik ben de naam vergeten.
Er was een fijne plek om te eten — mooi interieur, vissen in een aquarium — en we hebben er een paar afscheidsfeestjes gehouden. Het was de beste souvlaki voor je geld! Naar mijn mening is to eliniko het beste restaurant in Glyfada. Het ligt op slechts een paar minuten lopen van de AB-winkel die ik eerder noemde. Het staat op nummer 3 op TripAdvisor; de prijzen zijn verrassend redelijk en alles is lekker. Het is niet rustiek. Zeker een bezoek waard als je gaat winkelen.
Er is ook een Chinees restaurant met een buffet aan tafel voor € 15, een goedkoop maar lekker pastarestaurant (was het Viva Pasta?) en natuurlijk McDonald’s, KFC en Pizza Hut!
(Wat mee te nemen)
Griekse muggen zijn verschrikkelijk!! Ze zijn veel kleiner, sneller en sterker dan Koreaanse muggen! Ik werd drie keer gestoken terwijl ik even de was ophing, en ook toen ik kort bij een verkeerslicht stond te wachten. Ik word makkelijk gestoken, dus het kan per persoon verschillen, maar toch: muggenspray en Balmuri (middel tegen insectenbeten) zijn onmisbaar!!!!!!!!!!!!
De Balmuri die ik uit Korea had meegenomen was door het vele gebruik na drie of vier dagen op, dus kocht ik bij een Griekse apotheek Korres ‘After Mosquito’, maar dat leek niet zo sterk te werken.De Koreaanse zijn het best!! Als je een maand blijft, raad ik aan twee tubes Balmuri mee te nemen!!
Een handventilator is ook handig. Je trekt er ieders aandacht en wekt afgunst mee op. Zodra ik de mijne aanzette, staarde iedereen me aan en barstten mijn vrienden in lachen uit. Ik besefte dat het het handigste item was. Je kunt hier trouwens prima bikini’s en strandlakens kopen!
Je kunt goedkoop bikini’s kopen bij winkels zoals H&M, en op de markt die ik noemde kun je voor ongeveer €10 een strandlaken krijgen. Grieks katoen is beroemd, dus je kunt er een zachte handdoek van 100% katoen kopen. Na het werk is het heerlijk om die gewoon op het strand uit te spreiden, te gaan liggen en naar de zee te kijken, misschien zelfs een dutje te doen. In het centrum zijn ook snorkelmaskers te koop, zodat je kunt zwemmen en slapen — heel handig.
Als je iets niet hebt meegenomen, kun je het hier kopen! Maar medicijnen uit Korea zijn veel beter. Ik spreek uit eigen ervaring, dus geloof me en neem al je medicijnen voor noodgevallen mee!! Gek genoeg had ik vier verschillende soorten maagmedicijnen ingepakt, maar geen verkoudheidsmedicijnen meegenomen, en daar had ik spijt van... Ik heb gelukkig nooit last van mijn maag gehad, zucht.
(Vrije tijd)
Er stond dat je van de 28 dagen drie dagen vrij zou hebben, dus daar ging ik van uit, maar onverwacht hadden we twee dagen per week vrij — veel meer vakantie dus!! Het is een vijfdaagse werkweek!!! Alle vrijwilligers werken bij toerbeurt. Je kunt de diensten zien als ochtend, middag en een normale derde dienst. Als een werkdag in het weekend valt, kunnen er buitenactiviteiten worden ingepland. Dan kan het rooster bestaan uit ochtend-, middag- en PA-diensten, wat betekent dat je twee normale dagen hebt. Omdat je je vrije dagen op allerlei manieren kunt besteden, is het goed om vooruit te plannen.
Omdat je twee dagen achter elkaar vrij bent, kun je een nachtje weg. Als je de dag ervoor vroeg klaar bent met werken, is een trip van twee nachten en drie dagen mogelijk. Uitstapjes naar nabijgelegen stranden, rondleidingen door Athene en een bezoek aan het Vouliagmenimeer (waar de ‘doktersvissen’ leven) kun je ook na het werk met andere vrijwilligers maken, zelfs op dagen dat je niet vrij bent. Daarom raad ik persoonlijk sterk aan om veerboottickets te kopen en van eiland naar eiland te hoppen. Griekenland is me bijgebleven als een land van eilanden — er zijn zoveel betoverende eilanden. Ik heb er spijt van dat ik niet meer eilanden heb bezocht die bij Koreanen minder bekend zijn.
# TIP voor het dagelijks leven
Er is nu wifi hier!!!!!!!! Dat was er vroeger niet. Natuurlijk werkt het niet in het hele centrum — alleen bij de gemeenschappelijke keuken en het kantoor van Pop — maar toch! Over mobiele data gesproken: ik raad aan om in Griekenland een simkaart van Vodafone te kopen. Was het 8 GB voor €15? De prijzen verschillen per winkel, dus misschien vind je het ergens goedkoper. Ik was verbaasd dat je voor ongeveer 20.000 won een maand lang meer dan genoeg data hebt. Tijdens mijn vrije tijd heb ik dus flink YouTube gekeken.
De dag voordat een vrijwilliger vertrekt, gaan we allemaal samen uit eten. Het staat niet op de foto, maar we gaan naar het strand om te zwemmen, naar het meer, naar het centrum om te winkelen en iets te drinken, en ’s avonds zitten we in een kring op het strand en vertellen we schuine verhalen, enzovoort.Ik heb veel bijzondere ervaringen kunnen opdoen. -Griekenland, een reddingsproject voor gewonde schildpadden in de Middellandse Zee / Lee Ji-yoon, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 4 weken |
# Ik ben zo dankbaar dat Gap Year zulke projecten aanbiedt.
De dag voordat een vrijwilliger vertrekt, gaan we allemaal samen uit eten. Het staat niet op de foto, maar we gaan naar het strand om te zwemmen, naar het meer, naar het centrum om te winkelen en iets te drinken, en ’s avonds zitten we in een kring op het strand en vertellen we schuine verhalen, enzovoort.Ik heb veel bijzondere ervaringen kunnen opdoen.
Vooral die schuine verhalen — ik was zo geschokt door de cultuur dat ik me afvroeg of ik soms een ‘heer uit het Oosten’ was geweest (heel preuts). We hebben nog steeds een groepschat op Facebook Messenger. Iedereen heeft een bijnaam; die van mij is ‘Aaaaaaa’. Ze doen me na met: ‘O, ik snap het, haha.’ Iemand zei zelfs dat die mijn stem in plaats van Siri wilde gebruiken en die zou missen. De vrijwilligers zijn een beetje apart, en dat is leuk.Toen ik aan het einde een taxi naar het vliegveld belde en vertrok, kwam iedereen naar buiten om me uit te zwaaien tot ik uit het zicht was. Ik weet nog dat ik veel lachte met de taxichauffeur.
Omdat we elke dag nauw samenwerkten, waren er conflicten: sommigen huilden, anderen wilden halverwege naar huis omdat het te zwaar was, en er gebeurden allerlei dingen. Wat ik ervan heb geleerd, is dat mensen, ongeacht hun nationaliteit, in wezen hetzelfde zijn. Wie werkt, werkt hard; wie niet werkt, doet dat niet. Bovendien heeft iedereen dezelfde positie als vrijwilliger, maar gedragen velen zich alsof ze de expert zijn...Het is een interessante ervaring.
Omdat het werk erg zwaar is, kun je bij vrijwilligerswerk met gewonde zeeschildpadden halverwege willen stoppen, tenzij je er echt van overtuigd bent dat je voor de schildpadden werkt. In het begin vroeg ik me zelfs af of ik vroeger een buitenlandse arbeidsmigrant was, haha. Toen ik klaar was en terugkwam, voelde ik me geweldig — ik was helemaal gezond geworden. Tijdens de laatste uitstap naar het eiland liep ik zelfs 17 km op één dag.
Toen ik de laatste dingen afrondde, merkte ik ook dat er zelfs plastic zakken in zee dreven toen we met de boot schildpadden gingen vrijlaten. Ik zwom er meteen naartoe om ze op te halen, maar elk van die voorwerpen vormt een bedreiging voor het leven...Ik werd opnieuw scherp gewezen op de ernst van zwerfafval in zee.
En verrassend genoeg waren veel gewonde schildpadden door mensen verwond, waardoor ik vond dat er maatregelen nodig zijn. Vissers sloegen ze op hun kop omdat ze hun netten beschadigden, of staken hun ogen uit zodat ze blind werden... Het is belangrijk om het publiek bewust te maken, maar volgens mij moet er ook overleg plaatsvinden met vissers, die het meest met zeeschildpadden te maken hebben.
Na dit project wil ik graag strandprojecten doen en met een boot de zee op gaan om schildpadden te merken. De toekomst is nog onzeker, maar in plaats van alleen maar...Ik wil niet alleen iets doen wat ik ooit wilde proberen en het daarbij laten — ik wil deze ervaring gebruiken om me ook in de toekomst voor zeeschildpadden in te zetten~!
Ik ben zo blij dat Gap Year dit soort projecten aanbiedt. Ik ben het Gap Year-team dankbaar, dat me altijd vriendelijk heeft geholpen en me via e-mail heeft aangemoedigd!!
# Ik ben zo dankbaar dat Gap Year zulke projecten aanbiedt.
(Taal)
Snik snik — het TOEIC-examen, de TEPS en het Koreaanse toelatingsexamen voor de universiteit die we in Korea hebben gedaan, waren allemaal overdreven beleefde versies. Het is niet makkelijk om Britten te verstaan die als een mitrailleur praten, maar dan fluisterend; vooral hun ontspannen, zachte manier van praten. Je energie raakt op als je je op alle gesprekken concentreert. Als alledaagse gesprekken te snel gingen en ik ze niet kon volgen, dwaalde ik even af en vroeg ik de anderen later om een samenvatting.
Natuurlijk bestaat een groot deel uit lichamelijk werk, maar als je goed Engels spreekt, kun je meer begrijpen en veel meer verschillende taken doen. Een vrijwilliger die er al een tijdje was, vertelde dat iemand die eerder was gekomen nauwelijks Engels sprak. Zelfs als je dingen mondeling uitlegde, glimlachte die persoon wezenloos en begreep er niets van, dus viel er niets te leren. Die persoon kreeg vooral eenvoudige handmatige klusjes, dus die vrijwilliger moet het zwaar hebben gehad.
Er zijn eigenlijk best veel taken die je leert uitvoeren. Bij weekendactiviteiten moet je bezoekers van het centrum bovendien in het Engels een korte rondleiding geven en uitleg geven. Vrijwilligers praten onderling ook veel over schildpadden, alsof ze het over mensen hebben die ze kennen, dus...Ik denk dat je een bepaald niveau Engels nodig hebt om dit snelle verloop van Engelse gesprekken te kunnen volgen.
O ja, als het om werk gaat, kun je dingen zelfs als je ze in het Engels begrijpt makkelijk vergeten. Het helpt dus om daarnaast aantekeningen in het Koreaans te maken!!!
(Accommodatie en dagelijks leven)
Er was maar één mannelijke vrijwilliger en de rest waren vrouwen. Zelfs die ene mannelijke vrijwilliger maakte het niet ongemakkelijk (sorry, Axel) — iedereen voelde zich op zijn gemak!! Voor zover ik hoorde, zijn er meestal hooguit drie of vier mannen. Je krijgt een bed in een vierpersoonskamer naast de gemeenschappelijke keuken of in een van de containerkamers achteraan (een vierpersoons- en een driepersoonskamer). Je slaapt in het bed dat vrij is. Het voordeel van de vierpersoonskamer naast de gemeenschappelijke keuken is dat er vlakbij een badkamer is, dus dat is handig als je ’s nachts naar het toilet moet. Je kunt er ook wifi gebruiken. Het nadeel is dat mensen steeds de keuken in en uit lopen en dat er lawaai is terwijl je probeert te slapen.
Vanuit de containerkamer is het ’s nachts lastig om naar het toilet te gaan. De deur op slot doen en weer openen vereist vaardigheid en kracht. De eerste keer heb ik ’s nachts een kwartier met de deur geworsteld en uiteindelijk een andere vrijwilliger wakker gemaakt om naar het toilet te gaan. Maar de containerkamer is stil en fijn om op rustdagen lekker uit te slapen.
En in elke kamer is airconditioning!!!! De airco staat keihard aan — ik stelde de temperatuur in op 17 °C en ging slapen, maar mijn kamergenoten hebben het zo warm. Het was zo koud dat ik in een slaapzak sliep: buiten was het koud, maar mijn lichaam bleef warm.
Houd er ook rekening mee dat vrijwilligers onvermijdelijk veel in de zon zitten. ㅠㅠ Er zijn vier werkplekken: een buitenbad, een kasbad, een groot bad en een binnenbad. Meestal gaan twee mensen aan de slag bij het buitenbad en vier bij het kasbad. In de kas is het iets beter, maar op beide plekken werk je volledig in de zon.
We werken meestal zo’n 6 à 7 uur per dag. De zon is fel en vanaf de ochtend is het ontzettend heet. Omdat we in bakken met water werken, dragen de meeste mensen een hemdje en een kort broekje.
Nadat het werk buiten en in de kas klaar is, doen we de taken binnen. Daar werken hooguit drie mensen, dus meestal doet de vrijwilliger die klaar is met het werk in de kas die taken. Bij het grote bad is het veruit het heetst en krijg je het meeste zon. Kortom, bijna al het werk gebeurt buiten. Zonnebrandcrème smeren doe je niet om bruin worden te voorkomen, maar om te voorkomen dat je pijnlijk verbrandt.
Er was een Koreaan die niet bruin wilde worden en met dit hete weer lange mouwen en een lange broek droeg.Eerlijk gezegd zit het me dwars. Ik schrijf dit omdat ik er boos over ben... Natuurlijk betekent bruin worden in Europa: ‘Ik heb een fijne vakantie gehad’, terwijl een lichte huid in ons land als mooi wordt beschouwd — dat is een cultureel verschil.
Door de aard van dit vrijwilligerswerk kan de temperatuur oplopen tot bijna 45 °C. Omdat je met water werkt, word je voortdurend nat.Houd er rekening mee dat mensen meestal in heel weinig kleding werken. Dit vrijwilligerswerk lijkt niet geschikt voor iemand die er een hekel aan heeft als de huid bruin wordt.
(Maaltijden)
De maaltijden hier waren helemaal een individuele aangelegenheid. Ik dacht dat vegetariërs alleen geen vlees aten en groenten aten, maar er zijn veel verschillende soorten. Sommigen eten eieren, anderen alleen kaas; zelfs niet-vegetariërs hebben dingen die ze niet kunnen eten. Iedereen heeft strikte beperkingen en uiteenlopende smaken en eetgewoonten, dus eten delen leek niet makkelijk.
Als je ongeveer drie tramhaltes reist, is er een ABmart, de goedkoopste winkel, waar mensen meestal boodschappen doen. (Bovendien is er elke donderdag een straatmarkt, zoals een discountmarkt in Korea, waar je goedkoop fruit, groenten, eieren enzovoort kunt kopen!) Iedereen heeft een eigen plek in de koelkast en op de plank om de boodschappen te bewaren.
Als ontbijt staan we meestal gewoon op en eten we snel wat ontbijtgranen, toast, yoghurt, fruit enzovoort. Voor lunch en avondeten kun je koken of uit eten gaan. Mijn grootste spijt was dat ik geen enkel voedingsmiddel uit Korea had meegenomen. Ik dacht dat ik alles at, dus dat Koreaanse kant-en-klaarmaaltijden of instantmaaltijden niet nodig waren en dat ik wel vers lokaal eten zou eten — ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan.
Hier is de rijst na ongeveer 13 minuten koken gaar en aten we die meestal als een soort rijstsalade. Meng de rijst met komkommer, tomaat en gebakken ui en schep er balsamico- of olijfoliedressing doorheen, enzovoort. Ik dacht steeds: ‘Had ik maar een tube gochujang meegenomen...’
Ik raad aan om van tevoren wat eten klaar te maken en mee te nemen, alsof je in het buitenland gaat wonen. Bovendien is Grieks eten rustiek en mist het de verfijning van smaak en presentatie. Om de een of andere reden merkte ik dat Fransen nooit uit eten gingen en altijd elke maaltijd zelf kookten; toen besefte ik dat Korea ook een land voor fijnproevers is. Toch is er maar één tramhalte verderop een grote verscheidenheid aan restaurants, dus je hebt volop mogelijkheden om uit eten te gaan. Restjes kun je bewaren voor de volgende maaltijd — dat is gebruikelijk in Griekenland en handig.
De porties zijn groot. Als je echt zin hebt in pittig eten, ga dan naar een Indiaas curryst restaurant en vraag om het pittigste gerecht — dan kom je aan je trekken. De goedkoopste maaltijd is souvlaki, die ongeveer € 2 kost en goed vult; één portie is al genoeg. Je kunt laten bezorgen, dus op zondag bestellen we vaak samen. Als je het vraagt, weet iemand wel welke zaak het is — ik ben de naam vergeten.
Er was een fijne plek om te eten — mooi interieur, vissen in een aquarium — en we hebben er een paar afscheidsfeestjes gehouden. Het was de beste souvlaki voor je geld! Naar mijn mening is to eliniko het beste restaurant in Glyfada. Het ligt op slechts een paar minuten lopen van de AB-winkel die ik eerder noemde. Het staat op nummer 3 op TripAdvisor; de prijzen zijn verrassend redelijk en alles is lekker. Het is niet rustiek. Zeker een bezoek waard als je gaat winkelen.
Er is ook een Chinees restaurant met een buffet aan tafel voor € 15, een goedkoop maar lekker pastarestaurant (was het Viva Pasta?) en natuurlijk McDonald’s, KFC en Pizza Hut!
(Wat mee te nemen)
Griekse muggen zijn verschrikkelijk!! Ze zijn veel kleiner, sneller en sterker dan Koreaanse muggen! Ik werd drie keer gestoken terwijl ik even de was ophing, en ook toen ik kort bij een verkeerslicht stond te wachten. Ik word makkelijk gestoken, dus het kan per persoon verschillen, maar toch: muggenspray en Balmuri (middel tegen insectenbeten) zijn onmisbaar!!!!!!!!!!!!
De Balmuri die ik uit Korea had meegenomen was door het vele gebruik na drie of vier dagen op, dus kocht ik bij een Griekse apotheek Korres ‘After Mosquito’, maar dat leek niet zo sterk te werken.De Koreaanse zijn het best!! Als je een maand blijft, raad ik aan twee tubes Balmuri mee te nemen!!
Een handventilator is ook handig. Je trekt er ieders aandacht en wekt afgunst mee op. Zodra ik de mijne aanzette, staarde iedereen me aan en barstten mijn vrienden in lachen uit. Ik besefte dat het het handigste item was. Je kunt hier trouwens prima bikini’s en strandlakens kopen!
Je kunt goedkoop bikini’s kopen bij winkels zoals H&M, en op de markt die ik noemde kun je voor ongeveer €10 een strandlaken krijgen. Grieks katoen is beroemd, dus je kunt er een zachte handdoek van 100% katoen kopen. Na het werk is het heerlijk om die gewoon op het strand uit te spreiden, te gaan liggen en naar de zee te kijken, misschien zelfs een dutje te doen. In het centrum zijn ook snorkelmaskers te koop, zodat je kunt zwemmen en slapen — heel handig.
Als je iets niet hebt meegenomen, kun je het hier kopen! Maar medicijnen uit Korea zijn veel beter. Ik spreek uit eigen ervaring, dus geloof me en neem al je medicijnen voor noodgevallen mee!! Gek genoeg had ik vier verschillende soorten maagmedicijnen ingepakt, maar geen verkoudheidsmedicijnen meegenomen, en daar had ik spijt van... Ik heb gelukkig nooit last van mijn maag gehad, zucht.
(Vrije tijd)
Er stond dat je van de 28 dagen drie dagen vrij zou hebben, dus daar ging ik van uit, maar onverwacht hadden we twee dagen per week vrij — veel meer vakantie dus!! Het is een vijfdaagse werkweek!!! Alle vrijwilligers werken bij toerbeurt. Je kunt de diensten zien als ochtend, middag en een normale derde dienst. Als een werkdag in het weekend valt, kunnen er buitenactiviteiten worden ingepland. Dan kan het rooster bestaan uit ochtend-, middag- en PA-diensten, wat betekent dat je twee normale dagen hebt. Omdat je je vrije dagen op allerlei manieren kunt besteden, is het goed om vooruit te plannen.
Omdat je twee dagen achter elkaar vrij bent, kun je een nachtje weg. Als je de dag ervoor vroeg klaar bent met werken, is een trip van twee nachten en drie dagen mogelijk. Uitstapjes naar nabijgelegen stranden, rondleidingen door Athene en een bezoek aan het Vouliagmenimeer (waar de ‘doktersvissen’ leven) kun je ook na het werk met andere vrijwilligers maken, zelfs op dagen dat je niet vrij bent. Daarom raad ik persoonlijk sterk aan om veerboottickets te kopen en van eiland naar eiland te hoppen. Griekenland is me bijgebleven als een land van eilanden — er zijn zoveel betoverende eilanden. Ik heb er spijt van dat ik niet meer eilanden heb bezocht die bij Koreanen minder bekend zijn.
# TIP voor het dagelijks leven
Er is nu wifi hier!!!!!!!! Dat was er vroeger niet. Natuurlijk werkt het niet in het hele centrum — alleen bij de gemeenschappelijke keuken en het kantoor van Pop — maar toch! Over mobiele data gesproken: ik raad aan om in Griekenland een simkaart van Vodafone te kopen. Was het 8 GB voor €15? De prijzen verschillen per winkel, dus misschien vind je het ergens goedkoper. Ik was verbaasd dat je voor ongeveer 20.000 won een maand lang meer dan genoeg data hebt. Tijdens mijn vrije tijd heb ik dus flink YouTube gekeken.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
