#Mijn sociale en mondelinge vaardigheden verbeterd #De romantiek van Parijs, waardevolle contacten #Een bevredigende tijd zonder spijt
Ik ben nog maar 21 jaar.Ik ben het tussenjaar zo dankbaar dat ik op zo’n jonge leeftijd deze ervaring heb kunnen opdoen.Ik vind het echt een geweldig project.EchtIk heb echt het gevoel dat ik veel ben veranderd. Ook ben ik een stuk socialer geworden. - Tussenjaar in Parijs / Jo Jangwon, deelnemer aan het GapYear-familieprogramma / tussenjaar van 8 weken |
# Voor mij, als student design, was Parijs een droomstad.

Tijdens het reizen dacht ik vaak dat ik graag langere tijd in één land wilde verblijven. Toen hoorde ik toevallig over het tussenjaar...Ik hoorde erover van mijn zus.Voor mij, als student design, was Parijs een droomstad.
Ik dacht eraan dat ik veel musea zou kunnen bezoeken en wilde de Parijzenaars ontmoeten over wie ik alleen in verhalen had gehoord.
Toen ik alleen naar het eiland Jeju reisde, raakte ik bevriend met een medewerker van het pension. Nadat we veel hadden gepraat,dacht ik een paar keer dat ik zelf ook als medewerker aan de slag wilde. Daarom heb ik me aangemeld.
Met dit tussenjaar wilde ik mijn sociale en spreekvaardigheid ontwikkelen en alle musea in Parijs bezoeken.
# Ik zag het als een kunststad en vond het romantisch.

Toen ik net begon met werken, had ik deels door de jetlag tijdens mijn proeftijd geen gelegenheid om eropuit te gaan. Ik werkte van ’s ochtends vroeg tot diep in de nacht en was daardoor erg moe. In het begin voelde het niet als Parijs en wilde ik vaak terug naar Korea, maar op de vierde dag nam de eigenaar me mee op een rondleiding, mijn eerste uitstapje.
Ik nam de metro. Op de eerste dag was ik te versuft om goed om me heen te kijken, maar toen ik de metro opnieuw zag, dacht ik dat die echt vies was.Toen ik mensen in het station muziek zag maken en optreden alsof het een musical was, dacht ik echt dat het een kunststad was en vond ik het romantisch.
De metro, die er vies uitzag en vol met die dingen zat, gaf me het gevoel dat Parijs echt een romantische stad was. Terwijl ik dat dacht, kwam ik aan bij de Opéra Garnier. Zodra ik het metrostation uitliep, kon ik niet anders dan mijn bewondering uitspreken. Ik voelde echt dat ik in Parijs was.Daarna verdween mijn verlangen om terug te gaan naar Korea.
Ik weet nog dat er in Parijs van half januari tot half februari uitverkoop was, dus op mijn vrije dagen ging ik altijd winkelen. Ik gaf bijna 800.000 won uit... Toch herinner ik me dat ik trots thuiskwam met mijn armen vol kleren die ik mooi vond.
Ik raakte tijdens mijn werk bevriend met zoveel gasten dat ik nog steeds contact heb met sommigen. Zo ontmoette ik eens drie vrienden van mijn leeftijd, gingen we samen naar een restaurant en hebben we twee dagen met elkaar opgetrokken.Ik vond het verdrietig toen we afscheid namen, maarik leerde afscheid nemen en besefte dat het onvermijdelijk was.
# Die twee maanden waren beslist niet verspild.

Toen ik daar als medewerker werkte, was er een ‘happy hour’ van negen uur ’s avonds tot middernacht, waarin we wijn dronken.
In die tijd...Door veel met de gasten te praten en allerlei gesprekken te voeren, deed ik veel indirecte ervaring op. Door te luisteren naar ervaringen die ik zelf niet snel zou meemaken, werd mijn kennis ook breder.
Omdat er veel mensen komen, ontmoette ik mensen met allerlei beroepen en veel ervaring. Ik ontmoette onder anderen een priester uit Israël, iemand die vrijwilligerswerk deed in Afrika, een soldaat uit Frankrijk en nog veel meer mensen met heel uiteenlopende beroepen.
Sommige andere medewerkers zeiden dat ze moe waren en die tijd niet fijn vonden, maar voor mij was het een van de gelukkigste momenten: praten met de gasten en zien en horen hoe ze zich openstelden en hun verhalen deelden.
Eerlijk gezegd was het leven in Parijs misschien zo saai geworden dat ik het niet had volgehouden als ik die tijd niet had gehad. Dankzij mijn werk heb ik in Parijs echt veel geleerd en ervaren, dus die twee maanden voelden helemaal niet verspild.
Het was zo fijn dat ik, als iemand me zou vragen terug te gaan, zonder een seconde te aarzelen weer zou kiezen voor Parijs.Als ik erop terugkijk, voelt het echt als een droomleven.Ook waren de eigenaar en de gastvrouw zo aardig dat ik Korea niet erg miste.
# Mijn tips voor een tussenjaar

(Taal)
Als je de begroetingen van het land kent en een eenvoudig gesprek in het Engels kunt voeren, kun je heel comfortabel en prettig reizen.
Als ik de lokale begroeting gebruikte, leken mensen vriendelijker. En wanneer ik tijdens gesprekken mijn stuntelige Engels gebruikte, voelde ik onverwacht trots en kon ik nieuwe vrienden maken.
(Accommodatie)
Ga er niet van uit dat je helemaal tevreden zult zijn met de accommodatie. Als je hotelachtige voorzieningen verwacht, kun je erg teleurgesteld raken.
(Maaltijden)
Het ontbijt en avondeten zijn echt heerlijk. Voor de lunch moet je echter zelf zorgen.
(Wat je moet meenemen)
Als je hoge verwachtingen hebt van het tussenjaar of het alleen als een reis beschouwt, kan het lastig worden. Omdat het zowel een werkplek als een gedeelde woonruimte is, moet je ook je egocentrische houding loslaten.
Ook als je niet erg sociaal bent of niet goed kunt praten, hoop ik dat je je zonder zorgen aanmeldt. Ik heb veel hulp gekregen en na twee maanden zul je een nieuwe versie van jezelf zien.
(Voor toekomstige deelnemers)
Ik wil je laten weten dat als je met hoge verwachtingen begint, de teleurstelling net zo groot kan zijn. Als je geen hoge verwachtingen hebt, kun je echt overal geluk in vinden. In mijn geval ging ik zonder verwachtingen en was ik echt tevreden met alles.
Omdat je drie maanden in Europa kunt blijven, hoop ik dat je de resterende maand gebruikt om te reizen, ervoor of erna.Je zult er echt veel aan hebben.

# Mijn aanbevolen reisbestemmingen
Ik raad Spanje en Zwitserland zeker aan. Bezoek een voetbalwedstrijd in Spanje en probeer zeker activiteiten in Zwitserland!
Frankrijk -> Italië -> Frankrijk -> Spanje -> Zwitserland -> Tsjechië -> Frankrijk -> Korea
# Ik ben het tussenjaarprogramma ontzettend dankbaar dat het me op jonge leeftijd deze ervaring heeft laten opdoen.

Omdat er allerlei gasten komen, kon ik indirect veel verschillende ervaringen horen. Tijdens mijn werk waren de eigenaar, de gastvrouw en het personeel zo aardig voor me dat ik er diep door geraakt werd.Ik heb echt met heel veel mensen tijd doorgebracht. Ik ontmoette gasten van mijn leeftijd en trok drie dagen met hen op; ik hield contact met de oudere man die ik ontmoette toen ik net begon met werken en we spraken af elkaar te zien wanneer ik terugga naar Korea, en ik heb veel contacten gelegd.
Op de laatste dag nam ik na het ontbijt afscheid van iedereen. Terwijl ik me klaarmaakte om naar Korea te vertrekken, maakte ik nog een laatste buiging voor de tante; ze huilde en dat deed me echt pijn. Ze was zo aardig voor me en mocht me zo graag dat ook mijn ogen rood werden.
Ik kon daar niet huilen, omdat ik dacht dat de tante dan nog meer zou huilen. Daarom nam ik snel afscheid en verliet ik de accommodatie met lood in mijn schoenen. Toen ik eenmaal buiten was, voelde ik echt pijn op mijn borst en besefte ik hoe gehecht ik was geraakt.Tijdens de reis heb ik een paar dingen van mijn bucketlist afgevinkt, een nieuwe bucketlist gemaakt en het gevoel dat ik ook veel lessen heb geleerd.
En ik ben nog maar 21Ik ben het tussenjaarprogramma heel dankbaar dat het me op zo'n jonge leeftijd deze ervaring heeft laten opdoen.Het lijkt echt een geweldig project.EchtIk merk echt dat ik veel veranderd ben. Ook ben ik een stuk socialer geworden.Mijn ouders kwamen met een groepsreis naar Italië en ik ging hen opzoeken; de vrouwen daar zeiden dat ik goed sprak en...Ze complimenteerden me en zeiden dat ik aardig en opgewekt ben. Vroeger was dat voor mij ondenkbaar geweest.
Als ik later de kans krijg, wil ik het echt nog eens doen. Ik kom zeker terug naar Parijs—drie keer, nee, zelfs vijf keer.Vanaf de eerste dag dat ik terug was in Korea, miste ik Parijs. ^^

Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Je kunt veel mensen ontmoeten en indirect hun verhalen horen, en ook zelf ervaring opdoen door te reizen.
Leren★★★★☆
Het werk was niet moeilijk en er viel niets te leren. Het waren echt kleine, eenvoudige klusjes, dus je hoeft je geen zorgen te maken.
Ik denk juist dat ik veel heb geleerd over hoe je met mensen omgaat.
Omgeving★★★☆☆
Omdat het een oud huis is, is de omgeving niet geweldig. Bovendien is er in Frankrijk veel criminaliteit.
Veiligheid★★★☆☆
Er is ooit ingebroken en omdat het vlak bij het eindstation van Parijs ligt, voelde het niet erg veilig. Er waren echter geen grote bedreigingen.
Vrije tijd★★★★★
Hoeveel vrije tijd je hebt, hangt ervan af hoe je ervoor kiest die in te vullen. Als je je tijd goed indeelt en eropuit trekt, blijkt er eigenlijk veel vrije tijd te zijn.
Ik ben nog maar 21 jaar.Ik ben het tussenjaar zo dankbaar dat ik op zo’n jonge leeftijd deze ervaring heb kunnen opdoen.Ik vind het echt een geweldig project.EchtIk heb echt het gevoel dat ik veel ben veranderd. Ook ben ik een stuk socialer geworden. - Tussenjaar in Parijs / Jo Jangwon, deelnemer aan het GapYear-familieprogramma / tussenjaar van 8 weken |
# Voor mij, als student design, was Parijs een droomstad.

Tijdens het reizen dacht ik vaak dat ik graag langere tijd in één land wilde verblijven. Toen hoorde ik toevallig over het tussenjaar...Ik hoorde erover van mijn zus.Voor mij, als student design, was Parijs een droomstad.
Ik dacht eraan dat ik veel musea zou kunnen bezoeken en wilde de Parijzenaars ontmoeten over wie ik alleen in verhalen had gehoord.
Toen ik alleen naar het eiland Jeju reisde, raakte ik bevriend met een medewerker van het pension. Nadat we veel hadden gepraat,dacht ik een paar keer dat ik zelf ook als medewerker aan de slag wilde. Daarom heb ik me aangemeld.
Met dit tussenjaar wilde ik mijn sociale en spreekvaardigheid ontwikkelen en alle musea in Parijs bezoeken.
# Ik zag het als een kunststad en vond het romantisch.

Toen ik net begon met werken, had ik deels door de jetlag tijdens mijn proeftijd geen gelegenheid om eropuit te gaan. Ik werkte van ’s ochtends vroeg tot diep in de nacht en was daardoor erg moe. In het begin voelde het niet als Parijs en wilde ik vaak terug naar Korea, maar op de vierde dag nam de eigenaar me mee op een rondleiding, mijn eerste uitstapje.
Ik nam de metro. Op de eerste dag was ik te versuft om goed om me heen te kijken, maar toen ik de metro opnieuw zag, dacht ik dat die echt vies was.Toen ik mensen in het station muziek zag maken en optreden alsof het een musical was, dacht ik echt dat het een kunststad was en vond ik het romantisch.
De metro, die er vies uitzag en vol met die dingen zat, gaf me het gevoel dat Parijs echt een romantische stad was. Terwijl ik dat dacht, kwam ik aan bij de Opéra Garnier. Zodra ik het metrostation uitliep, kon ik niet anders dan mijn bewondering uitspreken. Ik voelde echt dat ik in Parijs was.Daarna verdween mijn verlangen om terug te gaan naar Korea.
Ik weet nog dat er in Parijs van half januari tot half februari uitverkoop was, dus op mijn vrije dagen ging ik altijd winkelen. Ik gaf bijna 800.000 won uit... Toch herinner ik me dat ik trots thuiskwam met mijn armen vol kleren die ik mooi vond.
Ik raakte tijdens mijn werk bevriend met zoveel gasten dat ik nog steeds contact heb met sommigen. Zo ontmoette ik eens drie vrienden van mijn leeftijd, gingen we samen naar een restaurant en hebben we twee dagen met elkaar opgetrokken.Ik vond het verdrietig toen we afscheid namen, maarik leerde afscheid nemen en besefte dat het onvermijdelijk was.
# Die twee maanden waren beslist niet verspild.

Toen ik daar als medewerker werkte, was er een ‘happy hour’ van negen uur ’s avonds tot middernacht, waarin we wijn dronken.
In die tijd...Door veel met de gasten te praten en allerlei gesprekken te voeren, deed ik veel indirecte ervaring op. Door te luisteren naar ervaringen die ik zelf niet snel zou meemaken, werd mijn kennis ook breder.
Omdat er veel mensen komen, ontmoette ik mensen met allerlei beroepen en veel ervaring. Ik ontmoette onder anderen een priester uit Israël, iemand die vrijwilligerswerk deed in Afrika, een soldaat uit Frankrijk en nog veel meer mensen met heel uiteenlopende beroepen.
Sommige andere medewerkers zeiden dat ze moe waren en die tijd niet fijn vonden, maar voor mij was het een van de gelukkigste momenten: praten met de gasten en zien en horen hoe ze zich openstelden en hun verhalen deelden.
Eerlijk gezegd was het leven in Parijs misschien zo saai geworden dat ik het niet had volgehouden als ik die tijd niet had gehad. Dankzij mijn werk heb ik in Parijs echt veel geleerd en ervaren, dus die twee maanden voelden helemaal niet verspild.
Het was zo fijn dat ik, als iemand me zou vragen terug te gaan, zonder een seconde te aarzelen weer zou kiezen voor Parijs.Als ik erop terugkijk, voelt het echt als een droomleven.Ook waren de eigenaar en de gastvrouw zo aardig dat ik Korea niet erg miste.
# Mijn tips voor een tussenjaar

(Taal)
Als je de begroetingen van het land kent en een eenvoudig gesprek in het Engels kunt voeren, kun je heel comfortabel en prettig reizen.
Als ik de lokale begroeting gebruikte, leken mensen vriendelijker. En wanneer ik tijdens gesprekken mijn stuntelige Engels gebruikte, voelde ik onverwacht trots en kon ik nieuwe vrienden maken.
(Accommodatie)
Ga er niet van uit dat je helemaal tevreden zult zijn met de accommodatie. Als je hotelachtige voorzieningen verwacht, kun je erg teleurgesteld raken.
(Maaltijden)
Het ontbijt en avondeten zijn echt heerlijk. Voor de lunch moet je echter zelf zorgen.
(Wat je moet meenemen)
Als je hoge verwachtingen hebt van het tussenjaar of het alleen als een reis beschouwt, kan het lastig worden. Omdat het zowel een werkplek als een gedeelde woonruimte is, moet je ook je egocentrische houding loslaten.
Ook als je niet erg sociaal bent of niet goed kunt praten, hoop ik dat je je zonder zorgen aanmeldt. Ik heb veel hulp gekregen en na twee maanden zul je een nieuwe versie van jezelf zien.
(Voor toekomstige deelnemers)
Ik wil je laten weten dat als je met hoge verwachtingen begint, de teleurstelling net zo groot kan zijn. Als je geen hoge verwachtingen hebt, kun je echt overal geluk in vinden. In mijn geval ging ik zonder verwachtingen en was ik echt tevreden met alles.
Omdat je drie maanden in Europa kunt blijven, hoop ik dat je de resterende maand gebruikt om te reizen, ervoor of erna.Je zult er echt veel aan hebben.

# Mijn aanbevolen reisbestemmingen
Ik raad Spanje en Zwitserland zeker aan. Bezoek een voetbalwedstrijd in Spanje en probeer zeker activiteiten in Zwitserland!
Frankrijk -> Italië -> Frankrijk -> Spanje -> Zwitserland -> Tsjechië -> Frankrijk -> Korea
# Ik ben het tussenjaarprogramma ontzettend dankbaar dat het me op jonge leeftijd deze ervaring heeft laten opdoen.

Omdat er allerlei gasten komen, kon ik indirect veel verschillende ervaringen horen. Tijdens mijn werk waren de eigenaar, de gastvrouw en het personeel zo aardig voor me dat ik er diep door geraakt werd.Ik heb echt met heel veel mensen tijd doorgebracht. Ik ontmoette gasten van mijn leeftijd en trok drie dagen met hen op; ik hield contact met de oudere man die ik ontmoette toen ik net begon met werken en we spraken af elkaar te zien wanneer ik terugga naar Korea, en ik heb veel contacten gelegd.
Op de laatste dag nam ik na het ontbijt afscheid van iedereen. Terwijl ik me klaarmaakte om naar Korea te vertrekken, maakte ik nog een laatste buiging voor de tante; ze huilde en dat deed me echt pijn. Ze was zo aardig voor me en mocht me zo graag dat ook mijn ogen rood werden.
Ik kon daar niet huilen, omdat ik dacht dat de tante dan nog meer zou huilen. Daarom nam ik snel afscheid en verliet ik de accommodatie met lood in mijn schoenen. Toen ik eenmaal buiten was, voelde ik echt pijn op mijn borst en besefte ik hoe gehecht ik was geraakt.Tijdens de reis heb ik een paar dingen van mijn bucketlist afgevinkt, een nieuwe bucketlist gemaakt en het gevoel dat ik ook veel lessen heb geleerd.
En ik ben nog maar 21Ik ben het tussenjaarprogramma heel dankbaar dat het me op zo'n jonge leeftijd deze ervaring heeft laten opdoen.Het lijkt echt een geweldig project.EchtIk merk echt dat ik veel veranderd ben. Ook ben ik een stuk socialer geworden.Mijn ouders kwamen met een groepsreis naar Italië en ik ging hen opzoeken; de vrouwen daar zeiden dat ik goed sprak en...Ze complimenteerden me en zeiden dat ik aardig en opgewekt ben. Vroeger was dat voor mij ondenkbaar geweest.
Als ik later de kans krijg, wil ik het echt nog eens doen. Ik kom zeker terug naar Parijs—drie keer, nee, zelfs vijf keer.Vanaf de eerste dag dat ik terug was in Korea, miste ik Parijs. ^^

Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Je kunt veel mensen ontmoeten en indirect hun verhalen horen, en ook zelf ervaring opdoen door te reizen.
Leren★★★★☆
Het werk was niet moeilijk en er viel niets te leren. Het waren echt kleine, eenvoudige klusjes, dus je hoeft je geen zorgen te maken.
Ik denk juist dat ik veel heb geleerd over hoe je met mensen omgaat.
Omgeving★★★☆☆
Omdat het een oud huis is, is de omgeving niet geweldig. Bovendien is er in Frankrijk veel criminaliteit.
Veiligheid★★★☆☆
Er is ooit ingebroken en omdat het vlak bij het eindstation van Parijs ligt, voelde het niet erg veilig. Er waren echter geen grote bedreigingen.
Vrije tijd★★★★★
Hoeveel vrije tijd je hebt, hangt ervan af hoe je ervoor kiest die in te vullen. Als je je tijd goed indeelt en eropuit trekt, blijkt er eigenlijk veel vrije tijd te zijn.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.