Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik besloot uitdagingen zelfstandig te overwinnen en vol te houden #Het plezier van reizen en de emotionele impact van vrijwilligerswerk #Ik kreeg er vertrouwen in dat ik het kon
Iedereen begon aan het tussenjaar met dezelfde zorgen en twijfels als ik, en uiteindelijkgaf het zien hoe anderen tijdens hun tussenjaar zelfstandig obstakels overwonnen en ermee omgingen me het gevoel dat ik het ook kon. -Ervaar zowel het plezier van reizen als de ontroerende ervaring van vrijwilligerswerk! Genieten van een vrijwilligersreis in Ho Chi Minhstad, Vietnam / Choi Da-young, deelnemer aan een tussenjaarprogramma |
>Bekijk de dagelijkse routine van Choi Da-young en haar redenen om een tussenjaar te nemen<
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar
(Taal)
Omdat de meeste vrijwilligers uit Europa komen, waren hun accenten anders dan ik gewend was. In het begin was het daarom moeilijk om eraan te wennen. Het helpt enorm om je erop voor te bereiden verschillende accenten te horen, maar bovenal vind ik het belangrijk om te blijven proberen te praten!
Bovendien zul je het gezelschap van de andere vrijwilligers leuker vinden naarmate je beter Engels spreekt. Daarom is het goed om regelmatig te blijven oefenen met gesprekken en Engels.
(Accommodatie)
In de gemeenschappelijke ruimtes staan een computer en een tv. In de badkamers is toiletpapier aanwezig, in de keuken staan servies en bestek, en basisbenodigdheden zoals een wasmachine en wasmiddel zijn beschikbaar. Als je je eigen toiletartikelen en een handdoek meeneemt, zul je dus weinig ongemak ondervinden. Naast het bed zit een stopcontact en je kunt Koreaanse stekkers zonder adapter gebruiken!
Er zijn kussens en dunne dekens aanwezig, maar de airconditioning in de accommodatie staat de hele nacht aan, waardoor het wat fris kan zijn. Een dun shirt met lange mouwen meenemen kan dus goed van pas komen.
Er zijn veel vrijwilligers die langere tijd blijven. Doordeweeks rust iedereen meestal op zichzelf uit in de accommodatie, terwijl de vrijwilligers in het weekend naar de stad gaan of een biertje gaan drinken.
In het begin kan het dus ongemakkelijk en een beetje saai aanvoelen, maar doordeweeks kun je ontspannen en tot rust komen. In het weekend kun je er dan op uit trekken naar de stad of met andere vrijwilligers gaan reizen.
(Maaltijden)
De beheerder van de accommodatie maakte telkens verschillende Vietnamese gerechten, waardoor ik authentieke lokale gerechten kon proeven! De smaken verschillen niet heel erg van wat ik in Korea gewend was en ze zijn niet overdreven pittig of sterk gekruid. Het was dus erg lekker!
Voor het ontbijt zijn er altijd ontbijtgranen met melk, yoghurt, brood en jam, zodat je kunt eten wat je wilt, wanneer je wilt. In de keuken hangt een maaltijdenlijst waarop je kunt aangeven of je mee-eet met de lunch en het avondeten. Als je andere plannen hebt en laat terugkomt, kun je vragen of ze een maaltijd voor je bewaren of aangeven dat je niet mee-eet. Dat is handig. Eerst at ik in de keuken, maar toen ik er eenmaal een beetje aan gewend was, ging ik alleen op zoek naar populaire lokale restaurants of uit eten met vrienden uit de buurt!
(Inpaklijst)
De meeste benodigdheden zijn aanwezig in de accommodatie. Als je kleding nodig hebt, kun je die goedkoop op lokale markten kopen. Je kunt dus het beste niet te veel bagage meenemen.
Er zijn lokale markten en grote supermarkten in de buurt, dus je kunt spullen kopen wanneer je ze nodig hebt. En omdat je waarschijnlijk souvenirs en lokale producten mee terugneemt, kun je het beste licht inpakken! En voor het vrijwilligerswerk: neem vooral comfortabele kleding mee! Het is handig om kleding mee te nemen die je daar lekker kunt dragen en eventueel kunt achterlaten als je vertrekt.
# Een boodschap aan toekomstige deelnemers
Het is echt van een heel ander niveau dan gewoon Engels luisteren, haha. Het is net alsof je Amerikaanse of Britse series zonder ondertiteling kijkt. Toch ging het zelfs met mijn Engels op basisschoolniveau (ik kan dingen zeggen als: 'Hoi~ Hoe gaat het? Met mij gaat het goed, en met jou?') prima, dus jou zal het ook lukken! Laat je niet ontmoedigen als je niet goed bent in Engels. Zij zijn nu eenmaal moedertaalsprekers en wij niet!In het begin kan het echt moeilijk zijn om eraan te wennen. Voor het vrijwilligerswerk zelf heb je niet veel Engels nodig, dus dat is geen probleem. Maar zoals ik al zei, komen de meeste vrijwilligers uit Europa of zijn het moedertaalsprekers van het Engels. Ze praten erg snel en hebben uiteenlopende accenten, waardoor het moeilijk is om eraan te wennen.
Er waren vrienden die, als ik geen antwoord wist en afwezig voor me uit staarde nadat ze me iets een paar keer hadden gevraagd, het vriendelijk heel langzaam en duidelijk herhaalden. Zo kon ik er stotterend doorheen komen en elk woord dat ik kende gebruiken om het gesprek gaande te houden. Af en toe waren er vrijwilligers die op je neerkeken omdat je niet goed Engels sprak, maar die negeerde ik ook. Je hoeft toch niet met iedere vrijwilliger bevriend te zijn? Haha.
Bovendien zijn Europeanen vaak individualistisch en zelfstandig ingesteld. Anders dan in Korea zullen ze niet per se voor een nieuwe vrijwilliger zorgen, dus dat kan je verrassen.Het kan een beetje voelen alsof je aan je lot wordt overgelatenAls je de signalen volgt—meegaan naar feestjes of de stad wanneer de vrijwilligers dat doen—en geleidelijk meer tijd met hen doorbrengt, zul je langzaam wennen.
Probeer je niet meteen vanaf het begin te snel aan te passen. Gun jezelf de tijd en probeer niet ongeduldig te zijn. Stort je niet op een al te intensieve manier op het vrijwilligerswerk, zoals bij een 'Koreaanse aanpak'.Geniet ook van wat vrije tijd. Ren niet alleen maar vooruit met je blik strak op de toekomst gericht, maar let ook op je omgeving.Houd in gedachten dat vrijwilligerswerk niet het doel op zich is, maar dat je hier bent om een tussenjaar door te brengen.
Daarom raad ik persoonlijk aan om langer dan vier weken aan dit vrijwilligersprogramma deel te nemen! Toen ik kort ging, was ik net de kinderen aan het leren kennen en een band met ze aan het opbouwen. Ik had het gevoel dat ik terugging voordat ik echt close met hen kon worden en meer plezier met ze kon maken.
Hetzelfde geldt voor de buitenlandse vrijwilligers. In het begin reisde ik in het weekend volgens mijn eigen plannen van hot naar her, waardoor ik niet echt close werd met de buitenlandse vrijwilligers. Ik hoorde dat zij ongeveer zes tot negen maanden bleven. Ze hadden dus al veel gedaan en waren al op reis geweest, terwijl hun schema's niet goed overeenkwamen met dat van mij, omdat alles voor mij nog nieuw was. (Ik moest binnen twee weken alle plekken bezoeken die ik wilde zien.) Andere vrijwilligers brachten hun tijd meestal door zoals de lokale bevolking: ontspannen een biertje drinken in de stad of naar het zwembad gaan. Daarom dacht ik dat ik, als ik vanaf het begin voor langere tijd was gegaan, mijn eigen schema had kunnen aanpassen en misschien meer plezier had kunnen maken met de andere vrijwilligers, net als de lokale bevolking.
Natuurlijk zou je dan ook voortdurend Engels horen en zou je, om je te redden, Engels moeten blijven spreken. Ik denk dus dat je Engels waarschijnlijk meer vooruit zou gaan, lol. Nu heb ik het gevoel dat ik alleen aan de accenten gewend ben geraakt. Tot de dag van mijn vertrek spraken sommige Europese vrijwilligers met een sterk accent zelfs zo snel dat ik niet kon horen of ze Engels of hun eigen taal spraken (er waren vrijwilligers uit hetzelfde land). Dat was frustrerend.
Ik maakte in mijn eentje een weekendtrip naar Mui Ne en het was echt geweldig!! Het is een totaal andere plek dan Ho Chi Minhstad: rustig, schoon en ontspannend!!! Als je in Ho Chi Minhstad verblijft, moet je minstens één keer naar Mui Ne gaan!!!!!
De busrit van Ho Chi Minhstad naar Mui Ne duurde ongeveer zes uur enkele reis (eerst twijfelde ik omdat het zo ver was, maar ik had het echt jammer gevonden als ik niet was gegaan!!). De bus kostte superweinig, ongeveer 6.000 won. Ik geef de voorkeur aan een privékamer, dus rekende op ongeveer 10.000 won voor de accommodatie, maar een bed in een gedeelde kamer kost ongeveer 3.000 à 4.000 won per nacht, echt heel goedkoop! Zelfs als je naar het beste restaurant daar gaat en allerlei gerechten bestelt tot je vol zit, kun je voor minder dan 10.000 won volop zeevruchten en vruchtensap eten!
Na terugkomst van mijn tussenjaar werk ik nog steeds en leef ik met dezelfde dagelijkse realiteit, maar mentaal voel ik me veel meer op mijn gemak. En ik heb de passie en avontuurlijke geest van mijn jeugd opnieuw kunnen aanwakkeren!
En hierdoordenk ik dat de grootste verandering is dat er wat meer ruimte in mijn leven is gekomen en dat ik onvergetelijke, echt kostbare ervaringen en herinneringen heb opgedaan.
Het was een tijd waarin ik de echt waardevolle dingen herontdekte die ik was vergeten doordat de dagelijkse realiteit me uitputte: mezelf, de mensen om me heen en het werk dat ik doe.
En nog iets: ik moet echt harder studeren voor Engels, haha. In Korea had ik niet veel gelegenheden om Engels te gebruiken, dus ik wilde het altijd wel doen, maar stelde het uit omdat ik lui of moe was. Ik dacht dat ik meer tijd in een grotere wereld had kunnen doorbrengen, meer had kunnen doen en meer plezier had kunnen hebben als mijn Engels iets beter was geweest.
Toen ik vroeger reisde, dacht ik: ‘dit is prima’, maar naar het buitenland gaan voor iets anders dan toerisme gaf me een heel andere ervaring en een ander gevoel!! Een tijdje wil ik vaker op vakantie gaan of naar het buitenland gaan voor projecten en allerlei activiteiten, in plaats van alleen maar te reizen. Ik ben nog jong!! Vandaag is de jongste dag van mijn leven vanaf nu, dus ik wil veel uitdagingen aangaan en mijn horizon verbreden zolang ik nog jong ben, al is het maar één dag langer :)
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Omdat het de eerste keer was dat ik vrijwilligerswerk in het buitenland deed en met buitenlandse vrienden samenwoonde, was elke dag een nieuwe ervaring. Wanneer in mijn leven zal ik ooit nog zoiets meemaken? Ik denk echt dat de beslissing om het juist toen te doen de beste beslissing van mijn leven was!!!!
Leren★★★★☆
Ik deed vrijwilligerswerk in een centrum voor kinderen met een beperking. De meeste activiteiten bestonden uit spelen met de kinderen of hen eten geven, dus er was niet veel educatiefs aan, maar ik vond het fijn om te leren hoe voorzieningen voor kinderen met een beperking worden gerund en hoe internationale ngo’s te werk gaan.
Ik had ook bepaalde vooroordelen over mensen met een beperking, maar toen ik zag hoe de kinderen altijd stralend glimlachten, genoten van het gezelschap van anderen en zonder aarzeling op mensen afstapten, ben ik daar anders over gaan denken.
Omgeving★★★★☆
De slaapzaal was erg schoon en comfortabel, volledig uitgerust met alles wat je nodig hebt, en ze serveerden heerlijke maaltijden. Ik heb me er dus geen moment ongemakkelijk gevoeld! Ik heb één ster afgetrokken omdat de slaapzaal wat ver van de stad ligt ^^;
Safety★★★☆☆
Toen ik eerder in Vietnam was, waren er zoveel zakkenrollers dat ik mijn telefoon niet op straat durfde te pakken, maar het lijkt erop dat de openbare veiligheid sindsdien flink is verbeterd!
Toch moet je altijd voorzichtig zijn als je de straat oversteekt of je telefoon op straat gebruikt, en je tas altijd voor je dragen! Lokale organisaties en vrijwilligers die hier al langer zijn, waarschuwen altijd voor zakkenrollers.
Er zijn bovendien heel veel motoren in Vietnam en de verkeerslichten zijn niet goed geregeld, dus wees altijd voorzichtig als je de weg oversteekt. Als je zelf geen risico’s neemt, zou je geen grote problemen moeten tegenkomen.
Vrije tijd★★★★★
De activiteiten in de ochtend en middag duren elk tussen de anderhalf en twee uur, dus het dagelijkse schema is niet al te vol. Als je je aan de tijden van de activiteiten houdt, heb je de rest van de tijd vrij om te ontspannen. Elke week wordt er een schema bekendgemaakt. Als je een dag vrij wilt of langer op vakantie wilt, kun je dat met de lokale medewerkers bespreken en het schema naar wens aanpassen, zodat je volop van je vrije tijd kunt genieten.
Omdat de kosten van levensonderhoud er bovendien zo laag zijn, kun je in je vrije tijd allerlei activiteiten doen die je in Korea misschien niet zou kunnen doen!
Iedereen begon aan het tussenjaar met dezelfde zorgen en twijfels als ik, en uiteindelijkgaf het zien hoe anderen tijdens hun tussenjaar zelfstandig obstakels overwonnen en ermee omgingen me het gevoel dat ik het ook kon. -Ervaar zowel het plezier van reizen als de ontroerende ervaring van vrijwilligerswerk! Genieten van een vrijwilligersreis in Ho Chi Minhstad, Vietnam / Choi Da-young, deelnemer aan een tussenjaarprogramma |
>Bekijk de dagelijkse routine van Choi Da-young en haar redenen om een tussenjaar te nemen<
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar
(Taal)
Omdat de meeste vrijwilligers uit Europa komen, waren hun accenten anders dan ik gewend was. In het begin was het daarom moeilijk om eraan te wennen. Het helpt enorm om je erop voor te bereiden verschillende accenten te horen, maar bovenal vind ik het belangrijk om te blijven proberen te praten!
Bovendien zul je het gezelschap van de andere vrijwilligers leuker vinden naarmate je beter Engels spreekt. Daarom is het goed om regelmatig te blijven oefenen met gesprekken en Engels.
(Accommodatie)
In de gemeenschappelijke ruimtes staan een computer en een tv. In de badkamers is toiletpapier aanwezig, in de keuken staan servies en bestek, en basisbenodigdheden zoals een wasmachine en wasmiddel zijn beschikbaar. Als je je eigen toiletartikelen en een handdoek meeneemt, zul je dus weinig ongemak ondervinden. Naast het bed zit een stopcontact en je kunt Koreaanse stekkers zonder adapter gebruiken!
Er zijn kussens en dunne dekens aanwezig, maar de airconditioning in de accommodatie staat de hele nacht aan, waardoor het wat fris kan zijn. Een dun shirt met lange mouwen meenemen kan dus goed van pas komen.
Er zijn veel vrijwilligers die langere tijd blijven. Doordeweeks rust iedereen meestal op zichzelf uit in de accommodatie, terwijl de vrijwilligers in het weekend naar de stad gaan of een biertje gaan drinken.
In het begin kan het dus ongemakkelijk en een beetje saai aanvoelen, maar doordeweeks kun je ontspannen en tot rust komen. In het weekend kun je er dan op uit trekken naar de stad of met andere vrijwilligers gaan reizen.
(Maaltijden)
De beheerder van de accommodatie maakte telkens verschillende Vietnamese gerechten, waardoor ik authentieke lokale gerechten kon proeven! De smaken verschillen niet heel erg van wat ik in Korea gewend was en ze zijn niet overdreven pittig of sterk gekruid. Het was dus erg lekker!
Voor het ontbijt zijn er altijd ontbijtgranen met melk, yoghurt, brood en jam, zodat je kunt eten wat je wilt, wanneer je wilt. In de keuken hangt een maaltijdenlijst waarop je kunt aangeven of je mee-eet met de lunch en het avondeten. Als je andere plannen hebt en laat terugkomt, kun je vragen of ze een maaltijd voor je bewaren of aangeven dat je niet mee-eet. Dat is handig. Eerst at ik in de keuken, maar toen ik er eenmaal een beetje aan gewend was, ging ik alleen op zoek naar populaire lokale restaurants of uit eten met vrienden uit de buurt!
(Inpaklijst)
De meeste benodigdheden zijn aanwezig in de accommodatie. Als je kleding nodig hebt, kun je die goedkoop op lokale markten kopen. Je kunt dus het beste niet te veel bagage meenemen.
Er zijn lokale markten en grote supermarkten in de buurt, dus je kunt spullen kopen wanneer je ze nodig hebt. En omdat je waarschijnlijk souvenirs en lokale producten mee terugneemt, kun je het beste licht inpakken! En voor het vrijwilligerswerk: neem vooral comfortabele kleding mee! Het is handig om kleding mee te nemen die je daar lekker kunt dragen en eventueel kunt achterlaten als je vertrekt.
# Een boodschap aan toekomstige deelnemers
Het is echt van een heel ander niveau dan gewoon Engels luisteren, haha. Het is net alsof je Amerikaanse of Britse series zonder ondertiteling kijkt. Toch ging het zelfs met mijn Engels op basisschoolniveau (ik kan dingen zeggen als: 'Hoi~ Hoe gaat het? Met mij gaat het goed, en met jou?') prima, dus jou zal het ook lukken! Laat je niet ontmoedigen als je niet goed bent in Engels. Zij zijn nu eenmaal moedertaalsprekers en wij niet!In het begin kan het echt moeilijk zijn om eraan te wennen. Voor het vrijwilligerswerk zelf heb je niet veel Engels nodig, dus dat is geen probleem. Maar zoals ik al zei, komen de meeste vrijwilligers uit Europa of zijn het moedertaalsprekers van het Engels. Ze praten erg snel en hebben uiteenlopende accenten, waardoor het moeilijk is om eraan te wennen.
Er waren vrienden die, als ik geen antwoord wist en afwezig voor me uit staarde nadat ze me iets een paar keer hadden gevraagd, het vriendelijk heel langzaam en duidelijk herhaalden. Zo kon ik er stotterend doorheen komen en elk woord dat ik kende gebruiken om het gesprek gaande te houden. Af en toe waren er vrijwilligers die op je neerkeken omdat je niet goed Engels sprak, maar die negeerde ik ook. Je hoeft toch niet met iedere vrijwilliger bevriend te zijn? Haha.
Bovendien zijn Europeanen vaak individualistisch en zelfstandig ingesteld. Anders dan in Korea zullen ze niet per se voor een nieuwe vrijwilliger zorgen, dus dat kan je verrassen.Het kan een beetje voelen alsof je aan je lot wordt overgelatenAls je de signalen volgt—meegaan naar feestjes of de stad wanneer de vrijwilligers dat doen—en geleidelijk meer tijd met hen doorbrengt, zul je langzaam wennen.
Probeer je niet meteen vanaf het begin te snel aan te passen. Gun jezelf de tijd en probeer niet ongeduldig te zijn. Stort je niet op een al te intensieve manier op het vrijwilligerswerk, zoals bij een 'Koreaanse aanpak'.Geniet ook van wat vrije tijd. Ren niet alleen maar vooruit met je blik strak op de toekomst gericht, maar let ook op je omgeving.Houd in gedachten dat vrijwilligerswerk niet het doel op zich is, maar dat je hier bent om een tussenjaar door te brengen.
Daarom raad ik persoonlijk aan om langer dan vier weken aan dit vrijwilligersprogramma deel te nemen! Toen ik kort ging, was ik net de kinderen aan het leren kennen en een band met ze aan het opbouwen. Ik had het gevoel dat ik terugging voordat ik echt close met hen kon worden en meer plezier met ze kon maken.
Hetzelfde geldt voor de buitenlandse vrijwilligers. In het begin reisde ik in het weekend volgens mijn eigen plannen van hot naar her, waardoor ik niet echt close werd met de buitenlandse vrijwilligers. Ik hoorde dat zij ongeveer zes tot negen maanden bleven. Ze hadden dus al veel gedaan en waren al op reis geweest, terwijl hun schema's niet goed overeenkwamen met dat van mij, omdat alles voor mij nog nieuw was. (Ik moest binnen twee weken alle plekken bezoeken die ik wilde zien.) Andere vrijwilligers brachten hun tijd meestal door zoals de lokale bevolking: ontspannen een biertje drinken in de stad of naar het zwembad gaan. Daarom dacht ik dat ik, als ik vanaf het begin voor langere tijd was gegaan, mijn eigen schema had kunnen aanpassen en misschien meer plezier had kunnen maken met de andere vrijwilligers, net als de lokale bevolking.
Natuurlijk zou je dan ook voortdurend Engels horen en zou je, om je te redden, Engels moeten blijven spreken. Ik denk dus dat je Engels waarschijnlijk meer vooruit zou gaan, lol. Nu heb ik het gevoel dat ik alleen aan de accenten gewend ben geraakt. Tot de dag van mijn vertrek spraken sommige Europese vrijwilligers met een sterk accent zelfs zo snel dat ik niet kon horen of ze Engels of hun eigen taal spraken (er waren vrijwilligers uit hetzelfde land). Dat was frustrerend.
Ik maakte in mijn eentje een weekendtrip naar Mui Ne en het was echt geweldig!! Het is een totaal andere plek dan Ho Chi Minhstad: rustig, schoon en ontspannend!!! Als je in Ho Chi Minhstad verblijft, moet je minstens één keer naar Mui Ne gaan!!!!!
De busrit van Ho Chi Minhstad naar Mui Ne duurde ongeveer zes uur enkele reis (eerst twijfelde ik omdat het zo ver was, maar ik had het echt jammer gevonden als ik niet was gegaan!!). De bus kostte superweinig, ongeveer 6.000 won. Ik geef de voorkeur aan een privékamer, dus rekende op ongeveer 10.000 won voor de accommodatie, maar een bed in een gedeelde kamer kost ongeveer 3.000 à 4.000 won per nacht, echt heel goedkoop! Zelfs als je naar het beste restaurant daar gaat en allerlei gerechten bestelt tot je vol zit, kun je voor minder dan 10.000 won volop zeevruchten en vruchtensap eten!
Na terugkomst van mijn tussenjaar werk ik nog steeds en leef ik met dezelfde dagelijkse realiteit, maar mentaal voel ik me veel meer op mijn gemak. En ik heb de passie en avontuurlijke geest van mijn jeugd opnieuw kunnen aanwakkeren!
En hierdoordenk ik dat de grootste verandering is dat er wat meer ruimte in mijn leven is gekomen en dat ik onvergetelijke, echt kostbare ervaringen en herinneringen heb opgedaan.
Het was een tijd waarin ik de echt waardevolle dingen herontdekte die ik was vergeten doordat de dagelijkse realiteit me uitputte: mezelf, de mensen om me heen en het werk dat ik doe.
En nog iets: ik moet echt harder studeren voor Engels, haha. In Korea had ik niet veel gelegenheden om Engels te gebruiken, dus ik wilde het altijd wel doen, maar stelde het uit omdat ik lui of moe was. Ik dacht dat ik meer tijd in een grotere wereld had kunnen doorbrengen, meer had kunnen doen en meer plezier had kunnen hebben als mijn Engels iets beter was geweest.
Toen ik vroeger reisde, dacht ik: ‘dit is prima’, maar naar het buitenland gaan voor iets anders dan toerisme gaf me een heel andere ervaring en een ander gevoel!! Een tijdje wil ik vaker op vakantie gaan of naar het buitenland gaan voor projecten en allerlei activiteiten, in plaats van alleen maar te reizen. Ik ben nog jong!! Vandaag is de jongste dag van mijn leven vanaf nu, dus ik wil veel uitdagingen aangaan en mijn horizon verbreden zolang ik nog jong ben, al is het maar één dag langer :)
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Omdat het de eerste keer was dat ik vrijwilligerswerk in het buitenland deed en met buitenlandse vrienden samenwoonde, was elke dag een nieuwe ervaring. Wanneer in mijn leven zal ik ooit nog zoiets meemaken? Ik denk echt dat de beslissing om het juist toen te doen de beste beslissing van mijn leven was!!!!
Leren★★★★☆
Ik deed vrijwilligerswerk in een centrum voor kinderen met een beperking. De meeste activiteiten bestonden uit spelen met de kinderen of hen eten geven, dus er was niet veel educatiefs aan, maar ik vond het fijn om te leren hoe voorzieningen voor kinderen met een beperking worden gerund en hoe internationale ngo’s te werk gaan.
Ik had ook bepaalde vooroordelen over mensen met een beperking, maar toen ik zag hoe de kinderen altijd stralend glimlachten, genoten van het gezelschap van anderen en zonder aarzeling op mensen afstapten, ben ik daar anders over gaan denken.
Omgeving★★★★☆
De slaapzaal was erg schoon en comfortabel, volledig uitgerust met alles wat je nodig hebt, en ze serveerden heerlijke maaltijden. Ik heb me er dus geen moment ongemakkelijk gevoeld! Ik heb één ster afgetrokken omdat de slaapzaal wat ver van de stad ligt ^^;
Safety★★★☆☆
Toen ik eerder in Vietnam was, waren er zoveel zakkenrollers dat ik mijn telefoon niet op straat durfde te pakken, maar het lijkt erop dat de openbare veiligheid sindsdien flink is verbeterd!
Toch moet je altijd voorzichtig zijn als je de straat oversteekt of je telefoon op straat gebruikt, en je tas altijd voor je dragen! Lokale organisaties en vrijwilligers die hier al langer zijn, waarschuwen altijd voor zakkenrollers.
Er zijn bovendien heel veel motoren in Vietnam en de verkeerslichten zijn niet goed geregeld, dus wees altijd voorzichtig als je de weg oversteekt. Als je zelf geen risico’s neemt, zou je geen grote problemen moeten tegenkomen.
Vrije tijd★★★★★
De activiteiten in de ochtend en middag duren elk tussen de anderhalf en twee uur, dus het dagelijkse schema is niet al te vol. Als je je aan de tijden van de activiteiten houdt, heb je de rest van de tijd vrij om te ontspannen. Elke week wordt er een schema bekendgemaakt. Als je een dag vrij wilt of langer op vakantie wilt, kun je dat met de lokale medewerkers bespreken en het schema naar wens aanpassen, zodat je volop van je vrije tijd kunt genieten.
Omdat de kosten van levensonderhoud er bovendien zo laag zijn, kun je in je vrije tijd allerlei activiteiten doen die je in Korea misschien niet zou kunnen doen!
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
