Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik voelde me geleidelijk aan meer op mijn gemak en het werd steeds leuker #Onvergetelijke herinneringen aan mijn verblijf bij een gastgezin #Ik voelde me gelukkig dat ik van het prachtige landschap kon genieten
"Het uitzicht op de nachtelijke hemel dat je zittend kunt bewonderen en de sterrenhemel wanneer je ligt, waren taferelen die niet op foto's vast te leggen waren. Ik was zo blij dat ik dit moment met deze vrienden kon delen. Het landschap dat ik zag toen ik 's ochtends weer bij mijn positieven kwam, was ook heel mooi. Het voelt als een zegen om in alle richtingen van het uitzicht te kunnen genieten. Het was een leuke en verfrissende ervaring."
Met buitenlandse vrienden een dorp bouwen in Chiang Rai, Thailand Jeong Da-yeon, deelnemer aan een tussenjaar ("gapper") / een tussenjaar van 4 weken
|
#Ik was zo blij dat ik dit moment met deze vrienden kon delen.
Ik heb een onvergetelijke herinnering. Het was de homestay waar ik in de vierde week naartoe ging. Omdat het de tweede homestay was, vergeleken we die vaak met de omstandigheden bij de eerste homestay. Maar zodra we aankwamen en naar de achterliggende heuvel reden, stond ik met mijn mond vol tanden: de plek was zo mooi.
Op de heuvel die Doisa Ngo heet, kon je Laos, Myanmar en Thailand in één keer zien.Uiteindelijk mochten we de laatste nacht van de homestay op die heuvel doorbrengen. Er stonden zelfs meerdere bijgebouwen en het was een toeristische plek waar je in een homestay kon verblijven.
Ik herinner me dat het 1.200 baht per persoon per kamer kostte. Daardoor konden we met z'n allen onze slaapzakken uitspreiden op de bamboevloer en gaan slapen.Het uitzicht op de nachtelijke hemel dat je zittend kunt bewonderen en de sterren boven je wanneer je ligt, waren taferelen die niet op foto's vast te leggen waren. Ik was zo blij dat ik dit moment met deze vrienden kon delen.
Die avond met bier, snacks, zingen en kletsen voelde als iets wat we voorlopig niet meer zouden meemaken. Tot ik in slaap viel, was ik helemaal in de wolken... maar toen het begon te dagen, niet lang nadat we waren gaan liggen, stak de wind op. Hij waaide zo hard dat hij door de slaapzakken leek te dringen, en de bamboevloer begon in ons te prikken.
Zo brachten we de nacht klaarwakker door. Maar ik was niet de enige. We waren van plan om 's ochtends de zonsopgang te bekijken, maar in plaats van gespannen af te wachten, keken we allemaal versuft en slaperig. Haha.
Het is zo grappig dat zelfs zoiets een herinnering kan worden. Sommigen hadden alleen een dun dekentje. Haha. Dat moet echt ellendig zijn geweest. Ik had geluk dat ik tenminste een slaapzak had. Maar...Het landschap dat ik 's ochtends na het wakker worden zag, was ook heel mooi. Ik voel me gelukkig dat ik rondom me van het uitzicht kan genieten. Het was een leuke en verfrissende ervaring.
#Ik raakte er meer aan gewend en het werd leuker.
Als het leven in de eerste week wat somber was, omdat iedereen apart in een bed sliep, konden de vrijwilligers tijdens de homestay in de tweede week, die dezelfde buitenactiviteiten deden, in dezelfde ruimte gaan liggen en slapen. Daardoor voelde het alsof we naar elkaar toe groeiden.
Natuurlijk sliepen mannen en vrouwen apart. Niet alleen sliepen we apart, maar omdat we naar een afgelegener dorp gingen, waren we afgesloten van de buitenwereld en ontstond er vanzelf een situatie waarin we alleen met elkaar activiteiten konden ondernemen...In het begin was het moeilijk om eraan te wennen, maar na verloop van tijd raakte ik eraan gewend en werd het leuk.
"Het uitzicht op de nachtelijke hemel dat je zittend kunt bewonderen en de sterrenhemel wanneer je ligt, waren taferelen die niet op foto's vast te leggen waren. Ik was zo blij dat ik dit moment met deze vrienden kon delen. Het landschap dat ik zag toen ik 's ochtends weer bij mijn positieven kwam, was ook heel mooi. Het voelt als een zegen om in alle richtingen van het uitzicht te kunnen genieten. Het was een leuke en verfrissende ervaring."
Met buitenlandse vrienden een dorp bouwen in Chiang Rai, Thailand Jeong Da-yeon, deelnemer aan een tussenjaar ("gapper") / een tussenjaar van 4 weken
|
#Ik was zo blij dat ik dit moment met deze vrienden kon delen.
Ik heb een onvergetelijke herinnering. Het was de homestay waar ik in de vierde week naartoe ging. Omdat het de tweede homestay was, vergeleken we die vaak met de omstandigheden bij de eerste homestay. Maar zodra we aankwamen en naar de achterliggende heuvel reden, stond ik met mijn mond vol tanden: de plek was zo mooi.
Op de heuvel die Doisa Ngo heet, kon je Laos, Myanmar en Thailand in één keer zien.Uiteindelijk mochten we de laatste nacht van de homestay op die heuvel doorbrengen. Er stonden zelfs meerdere bijgebouwen en het was een toeristische plek waar je in een homestay kon verblijven.
Ik herinner me dat het 1.200 baht per persoon per kamer kostte. Daardoor konden we met z'n allen onze slaapzakken uitspreiden op de bamboevloer en gaan slapen.Het uitzicht op de nachtelijke hemel dat je zittend kunt bewonderen en de sterren boven je wanneer je ligt, waren taferelen die niet op foto's vast te leggen waren. Ik was zo blij dat ik dit moment met deze vrienden kon delen.
Die avond met bier, snacks, zingen en kletsen voelde als iets wat we voorlopig niet meer zouden meemaken. Tot ik in slaap viel, was ik helemaal in de wolken... maar toen het begon te dagen, niet lang nadat we waren gaan liggen, stak de wind op. Hij waaide zo hard dat hij door de slaapzakken leek te dringen, en de bamboevloer begon in ons te prikken.
Zo brachten we de nacht klaarwakker door. Maar ik was niet de enige. We waren van plan om 's ochtends de zonsopgang te bekijken, maar in plaats van gespannen af te wachten, keken we allemaal versuft en slaperig. Haha.
Het is zo grappig dat zelfs zoiets een herinnering kan worden. Sommigen hadden alleen een dun dekentje. Haha. Dat moet echt ellendig zijn geweest. Ik had geluk dat ik tenminste een slaapzak had. Maar...Het landschap dat ik 's ochtends na het wakker worden zag, was ook heel mooi. Ik voel me gelukkig dat ik rondom me van het uitzicht kan genieten. Het was een leuke en verfrissende ervaring.
#Ik raakte er meer aan gewend en het werd leuker.
Als het leven in de eerste week wat somber was, omdat iedereen apart in een bed sliep, konden de vrijwilligers tijdens de homestay in de tweede week, die dezelfde buitenactiviteiten deden, in dezelfde ruimte gaan liggen en slapen. Daardoor voelde het alsof we naar elkaar toe groeiden.
Natuurlijk sliepen mannen en vrouwen apart. Niet alleen sliepen we apart, maar omdat we naar een afgelegener dorp gingen, waren we afgesloten van de buitenwereld en ontstond er vanzelf een situatie waarin we alleen met elkaar activiteiten konden ondernemen...In het begin was het moeilijk om eraan te wennen, maar na verloop van tijd raakte ik eraan gewend en werd het leuk.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
