Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer gemoedsrust en een betere gezondheid #Loskomen van een gepland leven; nieuwe ervaringen opdoen #Het gevoel mentaal helemaal opgeladen te zijn
Nu het semester is begonnen, maak ik me zorgen als ik denk aan de opdrachten en tentamens die eraan komen, maar ik besef dat mijn mentale en lichamelijke gezondheid op de eerste plaats komt. Meedoen aan de clubactiviteiten was net zo leuk als toen ik ermee begon, en ik merkte dat ik me tijdens colleges en het lezen van boeken ontspannener opstelde.Dankzij het tussenjaarproject kon ik een echte vakantie nemen die me hielp om weer op krachten te komen. - Tussenjaarverblijf in Busan / Kim Tae-yang, deelnemer aan het tussenjaarprogramma voor gezinnen / 8 weken tussenjaar |
# In plaats van me door een schema te laten opjagen, koos ik ervoor om de reis in het teken te stellen van doen waar ik zin in had.
Ik hoorde er voor het eerst over toen ik in dienst zat en vond het een goed programma dat ik zeker minstens één keer moest proberen. Tijdens het semester rende ik van het ene naar het andere tussen mijn hoofdvakken, opdrachten en buitenschoolse activiteiten. In de vakantie wilde ik iets bijzonders doen in plaats van studeren of uitrusten, maar ik had niet genoeg geld om te reizen.
Op dat moment kwam het tussenjaarprogramma in me op. Omdat ik tijdens een druk semester vaak dacht dat ik er even tussenuit wilde, besloot ik mee te doen.
Ik stelde geen grote doelen voor mijn tussenjaar. Ik deed gewoon mee omdat ik een beetje wilde uitrusten, dus begon ik er ontspannen aan.In plaats van me door een schema te laten opjagen, stelde ik de reis in het teken van doen waar ik zin in had.
# Ik besloot mijn gevoel te volgen.
Eigenlijk liep het plan vanaf de allereerste dag anders dan verwacht. Tot dan toe had ik mijn leven ingericht door voor alles plannen te maken.Mijn zorgvuldig per week en uur uitgestippelde rooster stuurde me elke dag; het was mijn manier om al mijn opdrachten, vakken en buitenschoolse activiteiten aan te kunnen.
De accommodatie waar ik aanvankelijk was ingedeeld, was een pension in Nampo. Ik zocht blogrecensies op en keek vluchtig wat er in de buurt was, maar toen ik er eenmaal aankwam, bleek de plek waar ik aan de tussenjaaractiviteiten zou deelnemen een pension in Seomyeon te zijn.
In het begin probeerde ik, zoals ik gewend ben — ik houd van plannen en regelmaat — een vaste dagelijkse routine en een uurschema aan te houden. Ik nam de stadstourbus om snel bezienswaardigheden te bekijken, maar hoewel de bus alleen naar bekende plekken gaat, maakten het koude weer en de vermoeidheid het zwaar.
Toen ik bij de Ibagu Workshop liep, de laatste halte van de stadstour, vroeg ik me af of het wel op die manier moest. Ik was moe en had eigenlijk geen zin om eropuit te gaan, dus vroeg ik me af of ik echt overal op die manier naartoe moest.Vanaf dat moment besloot ik te doen waar ik zin in had.
Daarna deed ik het meteen als ik dacht: ‘Zal ik dit eens proberen?’Ik ondernam allerlei dingen, zoals proberen een praatje te maken met buitenlanders die ik af en toe tegenkwam. Door de taalverschillen verliep de communicatie niet altijd soepel, maar de meesten spraken Engels en niemand was vijandig. Zo werd het een nieuwe bron van plezier.
Toen ik besloot geen plannen meer te maken, begonnen mijn lichaam en geest te ontspannen. Sommige dagen deed ik helemaal niets en bracht ik steeds meer tijd alleen door. Soms vroeg ik me zelfs af of het wel goed was om zo te leven.
Als ik me verveelde, las ik boeken of ging ik wandelen. Ik geef de voorkeur aan rust boven drukke, lawaaierige plekken, dus liep ik op mijn gemak alleen rond en keek ik goed om me heen. Als ik de zee wilde zien, ging ik wandelen bij Taejongdae, Haeundae of Igidae, en op mooie dagen wandelde ik in Citizens Park.
Toen ik me meer ontspannen voelde, werd mijn lichaam gezonder en begon ik wat aan te komen. Tijdens het semester sliep ik slecht — mijn wenkbrauwen vielen uit, mijn huid werd droog en ik bleef afvallen, waardoor ik er niet goed uitzag — maar nu voelde het alsof ik weer kind was.Misschien voelde ik me zo op mijn gemak dat het elke keer als ik terugkwam in het pension voelde alsof ik thuiskwam.
# Toen ik naar de zonsopgang keek, dacht ik nergens aan; ik vond het gewoon overweldigend mooi.
In het begin trok ik vooral rond in de omgeving van Nampodong. Ik was daar voor het eerst aangekomen en er waren veel bezienswaardigheden en eetgelegenheden, dus ik verveelde me niet. Nampodong was ook een plek die ik had aangeraden aan vrienden die vanuit Jeonju op bezoek kwamen.
De tijd vloog voorbij terwijl ik rondslenterde in BIFF Street en op de Jagalchi-markt, rondkeek, at en plezier maakte. Langzaam begon ik vooral mooie plekken op te zoeken. Twee dingen die ik leuk vond, waren opwarmen in de sauna bij Dalmaji-gil terwijl ik naar de zonsondergang keek, en de zonsopgang zien bij Yonggungsa.
Ik denk dat ik die twee dingen later niet zal vergeten. Ik zag de zonsondergang toen ik naar een badhuis ging dat de eigenaar van het pension had aanbevolen. Een van de muren van het badhuis was van glas en het uitzicht op zee was er werkelijk prachtig. Door iets wat tussendoor kwam, ging ik wat later dan gepland naar het badhuis, maar toevallig was het net voor zonsondergang.
Ik baadde dus in het warme water en keek eerst naar de blauwe zee, daarna naar de zee en de lucht die langzaam rood kleurden. Toen de zon helemaal onder was, zag ik in de verte het nachtelijke uitzicht op Haeundae The Bay 101 en de Gwangandaegyo-brug. Na het bad at ik kabeljauwsoep, kocht ik wat brood bij bakkerij Ops, dronk ik een kop koffie en ging ik terug.
Ik ging naar Yonggungsa omdat ik een tempel wilde zien die op de kliffen aan zee was gebouwd. Op de kaart zag ik dat Yonggungsa naar het oosten ligt, dus dacht ik dat ik er misschien de zonsopgang kon zien. Daarom koos ik een vrije dag doordeweeks: de avond ervoor overnachtte ik bij Songjeong Beach en bij het aanbreken van de dag vertrok ik naar Yonggungsa.
Veel mensen komen naar Songjeong Beach om te surfen. Mijn collega — een oudere collega — en de eigenaar van het pension surfen ook, dus ik had er al over gehoord. Ik kwam ’s avonds aan bij Songjeong Beach, liep er een rondje, keek vanaf het achthoekige paviljoen aan het einde van het strand naar de zee en ging daarna naar binnen.
De volgende ochtend werd ik wakker en vertrok ik naar Yonggungsa om de zonsopgang te zien. Yonggungsa maakte zelfs vóór zonsopgang al indruk op me. Het uitzicht op de golven die vlak onder me opbraken en de tempel die ervoor stond, was indrukwekkender dan op foto’s. Toen de zon opkwam, was het nog mooier.
De mensen om me heen legden het tafereel vast met hun camera’s, en er waren ook mensen die rituelen uitvoerden.Toen ik naar de zonsopgang keek, dacht ik nergens bijzonders aan; ik vond het gewoon mooi.
# Mijn tips voor een tussenjaar
(Taal)
Ook als je niet zeker bent van je talenkennis, kun je je met een beetje moeite redelijk verstaanbaar maken. Omdat beide partijen weten dat ze verschillende talen spreken, tonen mensen begrip als het gesprek niet soepel verloopt. Ook als het een beetje ongemakkelijk is,denk ik dat het begint met zelf iemand te begroeten en een gesprek aan te knopen.
(Accommodatie)
Ik deed mee in de winter, maar er was volop warm water en de verwarming werkte goed, dus ik had niets te klagen over de accommodatie.
(Maaltijden)
We bereiden de maaltijden samen met het personeel van het pension en eten met z’n allen. Soms moest ik het alleen klaarmaken als er weinig mensen waren, maar omdat de mensen die er wonen eenvoudige gerechten maken, smaken ze zelfs als ze niet geweldig zijn toch lekker ^^. Haak dus niet te vaak af met de smoes dat je het niet kunt.
(Wat neem je mee?)
Overal is wifi en tijdens de tussenjaaractiviteiten moet je soms zelf accommodatie regelen. Alleen in die gevallen is het handig om licht te reizen; tijdens de activiteitenperiode is het net alsof je in Busan woont. Daarom nam ik alleen wat bagage mee en liet ik de rest per pakketpost nasturen.
(Tips voor toekomstige deelnemers)
Het leven hier geef je zelf vorm, in plaats van dat het wordt bepaald door de mensen om je heen. Daarom kun je het beste overal actief aan meedoen.
# Mijn favoriete plekken in Busan
* Eén nacht bij Songjeong Beach — zonsopgang bij Yonggungsa of bij Songjeong Beach
Ik wilde de zonsopgang bij Yonggungsa zien, maar omdat het pension te ver weg was, bleef ik één nacht in een pension bij Songjeong Beach en vertrok ik bij zonsopkomst naar Yonggungsa. Het was koud, maar het was de meest indrukwekkende plek.
* Nachtzicht op Haeundae, Gwanganbrug
Een vriend kwam naar Busan en rond etenstijd gingen we naar een badhuis bij Dalmaji-gil om naar de sauna te gaan. Eén kant van het badhuis bestond helemaal uit glas, dus zaten we in het warme bad naar de zonsondergang te kijken. Daarna gingen we naar buiten om kabeljauwsoep te eten, gingen we naar Gwangalli en wandelden we terwijl we naar de Gwanganbrug keken. Vervolgens gingen we naar een sashimirestaurant en aten we bot met soju. Het nachtelijke uitzicht was prachtig en de sashimi was heerlijk, dus heb ik deze route twee keer gedaan.
# Dankzij het tussenjaarproject kon ik echt even uitrusten en herstellen.
Het mooiste was dat ik heel fijne mensen ontmoette, en daardoor had ik een reden om er weer naartoe te gaan. Misschien was ik gelukkig tijdens mijn hele verblijf omdat ik een rustiger leven leidde, en tijdens de vakantie verdween alle stress die ik met me had meegedragen.Ik voel me mentaal helemaal opgeladen.
Nu het project voorbij is, besef ik — zoals het gezegde luidt: ‘we doen dit om in ons levensonderhoud te voorzien’ — dat het belangrijk is mezelf niet te veel onder druk te zetten en alles stap voor stap te doen.
Nu de lessen weer zijn begonnen, maak ik me zorgen over aankomende opdrachten en examens, maar ik vind dat de gezondheid van mijn lichaam en geest vooropstaat. De clubactiviteiten waren net zo leuk als toen ik net begon, en ik merkte dat ik nu met een meer ontspannen houding naar de les ga en boeken lees.Dankzij het tussenjaarproject kon ik echt vakantie nemen en weer op krachten komen.
Mijn tussenjaar
Ervaring★★★★☆
Ik kon niet veel van Busan zien, maar de ervaring dat ik mensen ontmoette en met onbekenden praatte, was waardevol.
Leren★★★★☆
Net als toen ik in militaire dienst was, leerde ik dat er ook zulke mensen zijn. Vooral merkte ik dat de manier waarop mensen in de regio Busan denken heel anders is dan die van mensen uit de provincie Jeonbuk, waar ik woonde.
Omgeving★★★★★
Omdat het de wijk Seomyeon was, lag het centrum vlak naast me; Seomyeon Station, waar metrolijnen 1 en 2 samenkomen, was minder dan vijf minuten lopen. Als ik snel iets wilde eten, kon ik terecht op de Bujeonmarkt. Soms maakte ik een wandeling in Busan Citizens Park, op tien minuten lopen. Ik vond het fijn dat alles wat ik nodig had op loopafstand was.
Veiligheid★★★☆☆
Omdat het vlak bij de markt ligt, lopen er ’s avonds veel oudere mensen rond die hebben gedronken, dus kan het voor vrouwen een beetje gevaarlijk zijn. Als een vrouwelijke collega voor haar werk ergens naartoe moest, ging ik soms met haar mee.
Vrije tijd★★★★★
Wat ik tijdens mijn tussenjaar het meest had, was tijd. Doordat ik veel tijd had, kreeg ik meer ruimte om te ontspannen, en daardoor werd mijn lichaam gezonder. Tijdens het semester leefde ik altijd met het oog op de klok, maar in Busan kon ik mijn dag indelen door te kijken waar de zon stond. Dat vond ik fijn.
Nu het semester is begonnen, maak ik me zorgen als ik denk aan de opdrachten en tentamens die eraan komen, maar ik besef dat mijn mentale en lichamelijke gezondheid op de eerste plaats komt. Meedoen aan de clubactiviteiten was net zo leuk als toen ik ermee begon, en ik merkte dat ik me tijdens colleges en het lezen van boeken ontspannener opstelde.Dankzij het tussenjaarproject kon ik een echte vakantie nemen die me hielp om weer op krachten te komen. - Tussenjaarverblijf in Busan / Kim Tae-yang, deelnemer aan het tussenjaarprogramma voor gezinnen / 8 weken tussenjaar |
# In plaats van me door een schema te laten opjagen, koos ik ervoor om de reis in het teken te stellen van doen waar ik zin in had.
Ik hoorde er voor het eerst over toen ik in dienst zat en vond het een goed programma dat ik zeker minstens één keer moest proberen. Tijdens het semester rende ik van het ene naar het andere tussen mijn hoofdvakken, opdrachten en buitenschoolse activiteiten. In de vakantie wilde ik iets bijzonders doen in plaats van studeren of uitrusten, maar ik had niet genoeg geld om te reizen.
Op dat moment kwam het tussenjaarprogramma in me op. Omdat ik tijdens een druk semester vaak dacht dat ik er even tussenuit wilde, besloot ik mee te doen.
Ik stelde geen grote doelen voor mijn tussenjaar. Ik deed gewoon mee omdat ik een beetje wilde uitrusten, dus begon ik er ontspannen aan.In plaats van me door een schema te laten opjagen, stelde ik de reis in het teken van doen waar ik zin in had.
# Ik besloot mijn gevoel te volgen.
Eigenlijk liep het plan vanaf de allereerste dag anders dan verwacht. Tot dan toe had ik mijn leven ingericht door voor alles plannen te maken.Mijn zorgvuldig per week en uur uitgestippelde rooster stuurde me elke dag; het was mijn manier om al mijn opdrachten, vakken en buitenschoolse activiteiten aan te kunnen.
De accommodatie waar ik aanvankelijk was ingedeeld, was een pension in Nampo. Ik zocht blogrecensies op en keek vluchtig wat er in de buurt was, maar toen ik er eenmaal aankwam, bleek de plek waar ik aan de tussenjaaractiviteiten zou deelnemen een pension in Seomyeon te zijn.
In het begin probeerde ik, zoals ik gewend ben — ik houd van plannen en regelmaat — een vaste dagelijkse routine en een uurschema aan te houden. Ik nam de stadstourbus om snel bezienswaardigheden te bekijken, maar hoewel de bus alleen naar bekende plekken gaat, maakten het koude weer en de vermoeidheid het zwaar.
Toen ik bij de Ibagu Workshop liep, de laatste halte van de stadstour, vroeg ik me af of het wel op die manier moest. Ik was moe en had eigenlijk geen zin om eropuit te gaan, dus vroeg ik me af of ik echt overal op die manier naartoe moest.Vanaf dat moment besloot ik te doen waar ik zin in had.
Daarna deed ik het meteen als ik dacht: ‘Zal ik dit eens proberen?’Ik ondernam allerlei dingen, zoals proberen een praatje te maken met buitenlanders die ik af en toe tegenkwam. Door de taalverschillen verliep de communicatie niet altijd soepel, maar de meesten spraken Engels en niemand was vijandig. Zo werd het een nieuwe bron van plezier.
Toen ik besloot geen plannen meer te maken, begonnen mijn lichaam en geest te ontspannen. Sommige dagen deed ik helemaal niets en bracht ik steeds meer tijd alleen door. Soms vroeg ik me zelfs af of het wel goed was om zo te leven.
Als ik me verveelde, las ik boeken of ging ik wandelen. Ik geef de voorkeur aan rust boven drukke, lawaaierige plekken, dus liep ik op mijn gemak alleen rond en keek ik goed om me heen. Als ik de zee wilde zien, ging ik wandelen bij Taejongdae, Haeundae of Igidae, en op mooie dagen wandelde ik in Citizens Park.
Toen ik me meer ontspannen voelde, werd mijn lichaam gezonder en begon ik wat aan te komen. Tijdens het semester sliep ik slecht — mijn wenkbrauwen vielen uit, mijn huid werd droog en ik bleef afvallen, waardoor ik er niet goed uitzag — maar nu voelde het alsof ik weer kind was.Misschien voelde ik me zo op mijn gemak dat het elke keer als ik terugkwam in het pension voelde alsof ik thuiskwam.
# Toen ik naar de zonsopgang keek, dacht ik nergens aan; ik vond het gewoon overweldigend mooi.
In het begin trok ik vooral rond in de omgeving van Nampodong. Ik was daar voor het eerst aangekomen en er waren veel bezienswaardigheden en eetgelegenheden, dus ik verveelde me niet. Nampodong was ook een plek die ik had aangeraden aan vrienden die vanuit Jeonju op bezoek kwamen.
De tijd vloog voorbij terwijl ik rondslenterde in BIFF Street en op de Jagalchi-markt, rondkeek, at en plezier maakte. Langzaam begon ik vooral mooie plekken op te zoeken. Twee dingen die ik leuk vond, waren opwarmen in de sauna bij Dalmaji-gil terwijl ik naar de zonsondergang keek, en de zonsopgang zien bij Yonggungsa.
Ik denk dat ik die twee dingen later niet zal vergeten. Ik zag de zonsondergang toen ik naar een badhuis ging dat de eigenaar van het pension had aanbevolen. Een van de muren van het badhuis was van glas en het uitzicht op zee was er werkelijk prachtig. Door iets wat tussendoor kwam, ging ik wat later dan gepland naar het badhuis, maar toevallig was het net voor zonsondergang.
Ik baadde dus in het warme water en keek eerst naar de blauwe zee, daarna naar de zee en de lucht die langzaam rood kleurden. Toen de zon helemaal onder was, zag ik in de verte het nachtelijke uitzicht op Haeundae The Bay 101 en de Gwangandaegyo-brug. Na het bad at ik kabeljauwsoep, kocht ik wat brood bij bakkerij Ops, dronk ik een kop koffie en ging ik terug.
Ik ging naar Yonggungsa omdat ik een tempel wilde zien die op de kliffen aan zee was gebouwd. Op de kaart zag ik dat Yonggungsa naar het oosten ligt, dus dacht ik dat ik er misschien de zonsopgang kon zien. Daarom koos ik een vrije dag doordeweeks: de avond ervoor overnachtte ik bij Songjeong Beach en bij het aanbreken van de dag vertrok ik naar Yonggungsa.
Veel mensen komen naar Songjeong Beach om te surfen. Mijn collega — een oudere collega — en de eigenaar van het pension surfen ook, dus ik had er al over gehoord. Ik kwam ’s avonds aan bij Songjeong Beach, liep er een rondje, keek vanaf het achthoekige paviljoen aan het einde van het strand naar de zee en ging daarna naar binnen.
De volgende ochtend werd ik wakker en vertrok ik naar Yonggungsa om de zonsopgang te zien. Yonggungsa maakte zelfs vóór zonsopgang al indruk op me. Het uitzicht op de golven die vlak onder me opbraken en de tempel die ervoor stond, was indrukwekkender dan op foto’s. Toen de zon opkwam, was het nog mooier.
De mensen om me heen legden het tafereel vast met hun camera’s, en er waren ook mensen die rituelen uitvoerden.Toen ik naar de zonsopgang keek, dacht ik nergens bijzonders aan; ik vond het gewoon mooi.
# Mijn tips voor een tussenjaar
(Taal)
Ook als je niet zeker bent van je talenkennis, kun je je met een beetje moeite redelijk verstaanbaar maken. Omdat beide partijen weten dat ze verschillende talen spreken, tonen mensen begrip als het gesprek niet soepel verloopt. Ook als het een beetje ongemakkelijk is,denk ik dat het begint met zelf iemand te begroeten en een gesprek aan te knopen.
(Accommodatie)
Ik deed mee in de winter, maar er was volop warm water en de verwarming werkte goed, dus ik had niets te klagen over de accommodatie.
(Maaltijden)
We bereiden de maaltijden samen met het personeel van het pension en eten met z’n allen. Soms moest ik het alleen klaarmaken als er weinig mensen waren, maar omdat de mensen die er wonen eenvoudige gerechten maken, smaken ze zelfs als ze niet geweldig zijn toch lekker ^^. Haak dus niet te vaak af met de smoes dat je het niet kunt.
(Wat neem je mee?)
Overal is wifi en tijdens de tussenjaaractiviteiten moet je soms zelf accommodatie regelen. Alleen in die gevallen is het handig om licht te reizen; tijdens de activiteitenperiode is het net alsof je in Busan woont. Daarom nam ik alleen wat bagage mee en liet ik de rest per pakketpost nasturen.
(Tips voor toekomstige deelnemers)
Het leven hier geef je zelf vorm, in plaats van dat het wordt bepaald door de mensen om je heen. Daarom kun je het beste overal actief aan meedoen.
# Mijn favoriete plekken in Busan
* Eén nacht bij Songjeong Beach — zonsopgang bij Yonggungsa of bij Songjeong Beach
Ik wilde de zonsopgang bij Yonggungsa zien, maar omdat het pension te ver weg was, bleef ik één nacht in een pension bij Songjeong Beach en vertrok ik bij zonsopkomst naar Yonggungsa. Het was koud, maar het was de meest indrukwekkende plek.
* Nachtzicht op Haeundae, Gwanganbrug
Een vriend kwam naar Busan en rond etenstijd gingen we naar een badhuis bij Dalmaji-gil om naar de sauna te gaan. Eén kant van het badhuis bestond helemaal uit glas, dus zaten we in het warme bad naar de zonsondergang te kijken. Daarna gingen we naar buiten om kabeljauwsoep te eten, gingen we naar Gwangalli en wandelden we terwijl we naar de Gwanganbrug keken. Vervolgens gingen we naar een sashimirestaurant en aten we bot met soju. Het nachtelijke uitzicht was prachtig en de sashimi was heerlijk, dus heb ik deze route twee keer gedaan.
# Dankzij het tussenjaarproject kon ik echt even uitrusten en herstellen.
Het mooiste was dat ik heel fijne mensen ontmoette, en daardoor had ik een reden om er weer naartoe te gaan. Misschien was ik gelukkig tijdens mijn hele verblijf omdat ik een rustiger leven leidde, en tijdens de vakantie verdween alle stress die ik met me had meegedragen.Ik voel me mentaal helemaal opgeladen.
Nu het project voorbij is, besef ik — zoals het gezegde luidt: ‘we doen dit om in ons levensonderhoud te voorzien’ — dat het belangrijk is mezelf niet te veel onder druk te zetten en alles stap voor stap te doen.
Nu de lessen weer zijn begonnen, maak ik me zorgen over aankomende opdrachten en examens, maar ik vind dat de gezondheid van mijn lichaam en geest vooropstaat. De clubactiviteiten waren net zo leuk als toen ik net begon, en ik merkte dat ik nu met een meer ontspannen houding naar de les ga en boeken lees.Dankzij het tussenjaarproject kon ik echt vakantie nemen en weer op krachten komen.
Mijn tussenjaar
Ervaring★★★★☆
Ik kon niet veel van Busan zien, maar de ervaring dat ik mensen ontmoette en met onbekenden praatte, was waardevol.
Leren★★★★☆
Net als toen ik in militaire dienst was, leerde ik dat er ook zulke mensen zijn. Vooral merkte ik dat de manier waarop mensen in de regio Busan denken heel anders is dan die van mensen uit de provincie Jeonbuk, waar ik woonde.
Omgeving★★★★★
Omdat het de wijk Seomyeon was, lag het centrum vlak naast me; Seomyeon Station, waar metrolijnen 1 en 2 samenkomen, was minder dan vijf minuten lopen. Als ik snel iets wilde eten, kon ik terecht op de Bujeonmarkt. Soms maakte ik een wandeling in Busan Citizens Park, op tien minuten lopen. Ik vond het fijn dat alles wat ik nodig had op loopafstand was.
Veiligheid★★★☆☆
Omdat het vlak bij de markt ligt, lopen er ’s avonds veel oudere mensen rond die hebben gedronken, dus kan het voor vrouwen een beetje gevaarlijk zijn. Als een vrouwelijke collega voor haar werk ergens naartoe moest, ging ik soms met haar mee.
Vrije tijd★★★★★
Wat ik tijdens mijn tussenjaar het meest had, was tijd. Doordat ik veel tijd had, kreeg ik meer ruimte om te ontspannen, en daardoor werd mijn lichaam gezonder. Tijdens het semester leefde ik altijd met het oog op de klok, maar in Busan kon ik mijn dag indelen door te kijken waar de zon stond. Dat vond ik fijn.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
