Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
나답게, 단단하게, 즐겁게
Klik om vanaf deel 1 te bekijken <<
# Mijn tips voor een tussenjaar
Het is warm op de Filipijnen, dus het is makkelijk om alleen zomerkleding in te pakken, maar de airconditioning staat altijd aan. Neem zeker een dunne extra laag mee, zoals een vest of jasje.
Grammatica is niet alles, maar het is toch goed om die vóór je vertrek tot op zekere hoogte te bestuderen. Alle lessen worden in het Engels gegeven en grammatica wordt in het Engels uitgelegd. Dus zelfs als je denkt dat je het begrijpt, kan het voelen alsof dat niet zo is.
Ik leende een grammaticaboek van een Koreaanse vriendin, maar als je het vóór vertrek een of twee keer doorneemt, helpt dat echt! (De directeur zei dat ik vóór vertrek moest studeren — ik luisterde maar half en heb daar spijt van, hehe. Veel succes allemaal!)
# Wat ik heb geleerd, gevoeld en in de praktijk heb gebracht
Ik begon meer leuke dingen op te merken.
Ik vond het moeilijk om zelf beslissingen te nemen. Alles zelfstandig proberen te doen werd steeds lastiger. Daarom begon ik tijdens de privélessen beetje bij beetje mijn zorgen met de docent te delen, en na verloop van tijd vertelde ik steeds meer. Elke keer speelde de docent Koreaanse muziek af en zong met me mee, verraste me met Koreaanse woorden die die kende en gaf me een goed gevoel.
De docent bedankte me voor mijn vertrouwen en voor het delen van mijn zorgen, maar troostte me ook door te zeggen dat er nog meer zorgen zouden komen en dat die bang was dat ze me tijdens de lessen zouden belemmeren bij het studeren.
Op dat moment besefte ik dat ik door mijn zorgen belangrijke dingen miste, en ik greep het aan als een kans om te leren hoe ik mijn zorgen kon verminderen. Ik begon mijn zorgen op te schrijven en te proberen de zorgen op te lossen waar ik iets aan kon doen, en de zorgen waar ik niets aan kon veranderen liet ik voor wat ze waren.
In het begin lukte het niet goed, maar geleidelijk raakte ik eraan gewend en kwamen er meer leuke dingen in beeld.
Ik kon genieten van het proces zelf.
Ik had veel pijn, maar wilde niet dat mijn plannen voor het tussenjaar in het water vielen. Dus bleef ik doorzetten en mezelf overbelasten, totdat ik uiteindelijk niet verder kon naar Thailand en terugkeerde naar Korea. Zelfs toen was ik nog niet hersteld, maar ik haastte me en raakte gestrest... Toen Gap Year zei dat doelen belangrijk zijn, maar dat ze hoopten dat ik ook volop van het proces kon genieten, was dat een wake-upcall.
Ik besefte dat ik iets belangrijks was vergeten: doordat ik me op het doel richtte, had ik niet stilgestaan bij mijn eigen welzijn. Daarna probeerde ik van het proces te genieten.
Zelfs als ik de top van de berg niet bereik, of halverwege omkeer en weer afdaal, kom ik naar beneden met de voldoening dat ik onderweg bloemen heb gezien en heb bewogen. Daardoor werd ik geleidelijk gelukkiger. Wat ik deed werd leuker, en het bereiken van het doel was niet langer een voorwaarde voor geluk — het proces van vooruitgaan zelf werd leuk.
# Advies voor mensen die zich op een tussenjaar voorbereiden
Ten eerste denk ik dat ik het moeilijk had omdat ik vanaf het begin alles te goed wilde doen.
In plaats daarvan kunnen zenuwen ervoor zorgen dat je zelfs niet de helft van je kunnen laat zien of dat je er niet aan begint... Engels is niet onze moedertaal. Je bent misschien onhandig, loopt achter op anderen of maakt langzaam vooruitgang. Accepteer dat je niet perfect bent en doe het stap voor stap. Tegen de tijd dat je teruggaat, zie je waarschijnlijk hoeveel je bent gegroeid — niet alleen in het Engels, maar ook mentaal.
En het allerbelangrijkste! Je bent niet vertrokken om goed Engels te leren — je bent op tussenjaar gegaan! Denk daaraan wanneer je het vergeet! Vijf sterren ***** !!!!!!!!
Ten tweede: ik ging in november en bleef tot januari. Daardoor kon ik drie van de grootste evenementen op de Filipijnen meemaken.
Kerstmis, het Sinulog-festival en Nieuwjaar. Het was een heel bijzondere ervaring om de lokale Filipijnse cultuur zelf mee te maken. Als je overweegt om in november te gaan, aarzel dan niet — ga!
Ten derde: ik hoorde er pas in de laatste week over, dus ik kon het niet meer doen, maar sommige vrienden hadden duikbrevetten gehaald op Mactan! Als je tijd hebt, probeer het dan! Geniet niet alleen van het land van de Filipijnen, maar ook van de onderwaterwereld S2S2S2
Ten vierde: tijdens de presentaties klaagde ik eerst: ‘Wat voor presentaties kun je nou geven met zulke vaardigheden?’, maar als ik er nu op terugkijk, denk ik dat deze periode het nuttigst was.Wat ik toen oefende, kwam het meest van pas. En doordat ik allerlei onderwerpen tegenkwam en onthield, kon ik die goed gebruiken als gespreksonderwerpen!
Ten vijfde wil ik vooral benadrukken dat gezondheid het belangrijkst is.Omdat ik weinig uithoudingsvermogen had, ging ik steeds over mijn grenzen en uiteindelijk keerde ik terug naar Korea voor een behandeling. Als je het moeilijk hebt, zeg dat dan en zorg goed voor jezelf!!!!!! (vastberaden)
Ten zesde: ik heb blijkbaar heel veel te zeggen^^... Misschien omdat ik zo veel van mijn tussenjaar houd! Tot slot nog een tip!
Ik raad de opdrachten voor het tussenjaar van harte aan.In het begin vond ik de opdrachten echt nergens op slaan. Het was lastig om me aan te passen en omdat ze me steeds zeiden dat ik dingen moest doen, stelde ik ze soms gewoon uit. Toch wilde ik het opnieuw proberen wanneer de begeleider van de opdrachten vriendelijk contact met me opnam, en ik denk dat ik ze halfslachtig deed in de gedachte dat ze misschien zouden helpen.
Maar na verloop van tijd bleken ze echt geweldig. Kleine dingen, zoals zelf een pose kiezen en met drie vrienden foto’s maken, een goede vriendin vragen om te gaan wandelen of mijn eigen bijzondere plekje vinden — het stelde weinig voor, maar had een grote impact!Ik denk dat ik daardoor dichter bij mijn vrienden kon komen. Ik vond die opdrachten zo leuk dat ik er schermafbeeldingen van maakte, en ik probeer ze nu nog steeds zelf te doen. Je moet ze echt proberen.
#Ik kon iemand worden die goed voor mezelf is.
Voordat ik naar het buitenland ging om een taal te studeren, vrijwilligerswerk deed in Thailand en stage liep in Griekenland, begon mijn eerste tussenjaar met het overtuigen van mijn ouders.
Ik denk dat mijn tussenjaar toen waarschijnlijk al begon. ‘Je zou moeten studeren voor je carrière, en nu wil je naar het buitenland? Echt niet!’ was de eerste reactie van mijn ouders toen ze mijn plan hoorden. Omdat ik meestal deed wat mijn ouders zeiden, wist ik niet hoe ik hen moest overtuigen.
In het begin deed ik kinderachtig en kreeg ik driftbuien. Daarna begonnen we geleidelijk te praten, zocht ik naar oplossingen, diende ik een verslag van zeven pagina’s in en kreeg ik hun toestemming. Als iemand tegen me inging, vroeg ik me vroeger af of mijn mening verkeerd was en twijfelde ik aan mezelf. Maar hierdoor besefte ik dat mijn mening niet verkeerd was, maar gewoon anders. Dit alles hoorde bij het proces van vooruitgaan.
Ik kon echt mijn eigen keuzes gaan maken. Daardoor veranderde ik van iemand die alleen goed was voor anderen in iemand die ook goed voor zichzelf is.
Klik om vanaf deel 1 te bekijken <<
# Mijn tips voor een tussenjaar
Het is warm op de Filipijnen, dus het is makkelijk om alleen zomerkleding in te pakken, maar de airconditioning staat altijd aan. Neem zeker een dunne extra laag mee, zoals een vest of jasje.
Grammatica is niet alles, maar het is toch goed om die vóór je vertrek tot op zekere hoogte te bestuderen. Alle lessen worden in het Engels gegeven en grammatica wordt in het Engels uitgelegd. Dus zelfs als je denkt dat je het begrijpt, kan het voelen alsof dat niet zo is.
Ik leende een grammaticaboek van een Koreaanse vriendin, maar als je het vóór vertrek een of twee keer doorneemt, helpt dat echt! (De directeur zei dat ik vóór vertrek moest studeren — ik luisterde maar half en heb daar spijt van, hehe. Veel succes allemaal!)
# Wat ik heb geleerd, gevoeld en in de praktijk heb gebracht
Ik begon meer leuke dingen op te merken.
Ik vond het moeilijk om zelf beslissingen te nemen. Alles zelfstandig proberen te doen werd steeds lastiger. Daarom begon ik tijdens de privélessen beetje bij beetje mijn zorgen met de docent te delen, en na verloop van tijd vertelde ik steeds meer. Elke keer speelde de docent Koreaanse muziek af en zong met me mee, verraste me met Koreaanse woorden die die kende en gaf me een goed gevoel.
De docent bedankte me voor mijn vertrouwen en voor het delen van mijn zorgen, maar troostte me ook door te zeggen dat er nog meer zorgen zouden komen en dat die bang was dat ze me tijdens de lessen zouden belemmeren bij het studeren.
Op dat moment besefte ik dat ik door mijn zorgen belangrijke dingen miste, en ik greep het aan als een kans om te leren hoe ik mijn zorgen kon verminderen. Ik begon mijn zorgen op te schrijven en te proberen de zorgen op te lossen waar ik iets aan kon doen, en de zorgen waar ik niets aan kon veranderen liet ik voor wat ze waren.
In het begin lukte het niet goed, maar geleidelijk raakte ik eraan gewend en kwamen er meer leuke dingen in beeld.
Ik kon genieten van het proces zelf.
Ik had veel pijn, maar wilde niet dat mijn plannen voor het tussenjaar in het water vielen. Dus bleef ik doorzetten en mezelf overbelasten, totdat ik uiteindelijk niet verder kon naar Thailand en terugkeerde naar Korea. Zelfs toen was ik nog niet hersteld, maar ik haastte me en raakte gestrest... Toen Gap Year zei dat doelen belangrijk zijn, maar dat ze hoopten dat ik ook volop van het proces kon genieten, was dat een wake-upcall.
Ik besefte dat ik iets belangrijks was vergeten: doordat ik me op het doel richtte, had ik niet stilgestaan bij mijn eigen welzijn. Daarna probeerde ik van het proces te genieten.
Zelfs als ik de top van de berg niet bereik, of halverwege omkeer en weer afdaal, kom ik naar beneden met de voldoening dat ik onderweg bloemen heb gezien en heb bewogen. Daardoor werd ik geleidelijk gelukkiger. Wat ik deed werd leuker, en het bereiken van het doel was niet langer een voorwaarde voor geluk — het proces van vooruitgaan zelf werd leuk.
# Advies voor mensen die zich op een tussenjaar voorbereiden
Ten eerste denk ik dat ik het moeilijk had omdat ik vanaf het begin alles te goed wilde doen.
In plaats daarvan kunnen zenuwen ervoor zorgen dat je zelfs niet de helft van je kunnen laat zien of dat je er niet aan begint... Engels is niet onze moedertaal. Je bent misschien onhandig, loopt achter op anderen of maakt langzaam vooruitgang. Accepteer dat je niet perfect bent en doe het stap voor stap. Tegen de tijd dat je teruggaat, zie je waarschijnlijk hoeveel je bent gegroeid — niet alleen in het Engels, maar ook mentaal.
En het allerbelangrijkste! Je bent niet vertrokken om goed Engels te leren — je bent op tussenjaar gegaan! Denk daaraan wanneer je het vergeet! Vijf sterren ***** !!!!!!!!
Ten tweede: ik ging in november en bleef tot januari. Daardoor kon ik drie van de grootste evenementen op de Filipijnen meemaken.
Kerstmis, het Sinulog-festival en Nieuwjaar. Het was een heel bijzondere ervaring om de lokale Filipijnse cultuur zelf mee te maken. Als je overweegt om in november te gaan, aarzel dan niet — ga!
Ten derde: ik hoorde er pas in de laatste week over, dus ik kon het niet meer doen, maar sommige vrienden hadden duikbrevetten gehaald op Mactan! Als je tijd hebt, probeer het dan! Geniet niet alleen van het land van de Filipijnen, maar ook van de onderwaterwereld S2S2S2
Ten vierde: tijdens de presentaties klaagde ik eerst: ‘Wat voor presentaties kun je nou geven met zulke vaardigheden?’, maar als ik er nu op terugkijk, denk ik dat deze periode het nuttigst was.Wat ik toen oefende, kwam het meest van pas. En doordat ik allerlei onderwerpen tegenkwam en onthield, kon ik die goed gebruiken als gespreksonderwerpen!
Ten vijfde wil ik vooral benadrukken dat gezondheid het belangrijkst is.Omdat ik weinig uithoudingsvermogen had, ging ik steeds over mijn grenzen en uiteindelijk keerde ik terug naar Korea voor een behandeling. Als je het moeilijk hebt, zeg dat dan en zorg goed voor jezelf!!!!!! (vastberaden)
Ten zesde: ik heb blijkbaar heel veel te zeggen^^... Misschien omdat ik zo veel van mijn tussenjaar houd! Tot slot nog een tip!
Ik raad de opdrachten voor het tussenjaar van harte aan.In het begin vond ik de opdrachten echt nergens op slaan. Het was lastig om me aan te passen en omdat ze me steeds zeiden dat ik dingen moest doen, stelde ik ze soms gewoon uit. Toch wilde ik het opnieuw proberen wanneer de begeleider van de opdrachten vriendelijk contact met me opnam, en ik denk dat ik ze halfslachtig deed in de gedachte dat ze misschien zouden helpen.
Maar na verloop van tijd bleken ze echt geweldig. Kleine dingen, zoals zelf een pose kiezen en met drie vrienden foto’s maken, een goede vriendin vragen om te gaan wandelen of mijn eigen bijzondere plekje vinden — het stelde weinig voor, maar had een grote impact!Ik denk dat ik daardoor dichter bij mijn vrienden kon komen. Ik vond die opdrachten zo leuk dat ik er schermafbeeldingen van maakte, en ik probeer ze nu nog steeds zelf te doen. Je moet ze echt proberen.
#Ik kon iemand worden die goed voor mezelf is.
Voordat ik naar het buitenland ging om een taal te studeren, vrijwilligerswerk deed in Thailand en stage liep in Griekenland, begon mijn eerste tussenjaar met het overtuigen van mijn ouders.
Ik denk dat mijn tussenjaar toen waarschijnlijk al begon. ‘Je zou moeten studeren voor je carrière, en nu wil je naar het buitenland? Echt niet!’ was de eerste reactie van mijn ouders toen ze mijn plan hoorden. Omdat ik meestal deed wat mijn ouders zeiden, wist ik niet hoe ik hen moest overtuigen.
In het begin deed ik kinderachtig en kreeg ik driftbuien. Daarna begonnen we geleidelijk te praten, zocht ik naar oplossingen, diende ik een verslag van zeven pagina’s in en kreeg ik hun toestemming. Als iemand tegen me inging, vroeg ik me vroeger af of mijn mening verkeerd was en twijfelde ik aan mezelf. Maar hierdoor besefte ik dat mijn mening niet verkeerd was, maar gewoon anders. Dit alles hoorde bij het proces van vooruitgaan.
Ik kon echt mijn eigen keuzes gaan maken. Daardoor veranderde ik van iemand die alleen goed was voor anderen in iemand die ook goed voor zichzelf is.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
