Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Een ‘waarom zou ik het niet proberen?’-mentaliteit; de bereidheid om uitdagingen aan te gaan #Creëerde kansen; verkende nieuwe vakgebieden #Nam de tijd voor zelfreflectie
- Harvard student, leaves for Thailand to brighten the world Yoo Seoyeon, gap year participant/gapper / 12-week gap year
|
#Ik wilde tijdens een tussenjaar even stilstaan.
Hallo, ik ben Yoo Seoyeon, 30 jaar, en ik wil mijn leven moedig en vol energie leiden. Op een moment dat ik ergens naartoe wilde, kwam ik toevallig een tussenjaar tegen en deed ik een waardevolle ervaring op die veel meer was dan een gewone reis.
Mijn werk en persoonlijke zorgen stapelden zich op en ik had behoefte aan een pauze. Toen ik betekenisvolle tijd wilde doorbrengen in plaats van zomaar te reizen, hoorde ik toevallig over het tussenjaar.Ik wist niet welk project ik moest kiezen uit de vele projecten op de website voor tussenjaren, dus deed ik eerst de tussenjaartest.
Het programma dat als eerste werd aanbevolen, was een persoonlijk adviesgesprek. Daarom meldde ik me aan voor een adviesgesprek. Aan het einde daarvan raadde de adviseur verschillende projecten aan en na overleg kozen we er een. Omdat ik tijdens het gesprek vertrouwen in de adviseur had gekregen, koos ik voor het project en bereidde ik me erop voor zonder me al te veel zorgen te maken.
Ik had al vaak naar het buitenland gereisd, dus ik maakte me geen zorgen over een verblijf in het buitenland. Maar het was mijn eerste keer in Zuidoost-Azië, dus ik wist niet goed hoe en waarop ik me moest voorbereiden. Ik maakte me minder zorgen over het wennen aan het lokale leven dan over de vraag of ik zou kunnen bereiken wat ik tijdens het tussenjaar wilde oplossen of leren. Ook was ik bang dat er niets veranderd zou zijn wanneer ik weer thuiskwam.
Het belangrijkste doel van dit tussenjaar was vooral dat ik heel graag wilde uitrusten. Ik voelde me altijd opgejaagd door de concurrentie en had daardoor voortdurend het gevoel dat ik tekortschiet. Niets in mijn leven stelde me tevreden.
Natuurlijk was het zwaar en was ik uitgeput. Met het tussenjaar wilde ik een moment creëren om even stil te staan.
Toch bleef ik tijdens het tussenjaar voortdurend op mijn hoede en competitief, en probeerde ik resultaten te behalen. Daardoor kon ik er niet helemaal ontspannen van genieten. De projectleider zei dat ik het moest loslaten en ervan moest genieten, maar dat was niet makkelijk... Het was zwaar, maar ik denk dat het een waardevolle periode was om op zijn minst na te denken over wat het betekent om jezelf los te laten.
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar
(Tip van een ervaringsdeskundige)
Als je aankomt, zul je in het begin moeite hebben om aan de onbekende omgeving te wennen. Maar wees niet te ongeduldig en geef jezelf de tijd om geleidelijk te wennen. Ongeduld zorgt er niet voor dat je sneller gewend raakt. Bij mij duurde het ongeveer drie à vier weken.
In het begin dacht ik voortdurend dat ik het vreselijk vond, dat het veel te ongemakkelijk was, dat ik terug naar Korea wilde en dat ik me afvroeg waarom ik dit mezelf aandeed. Maar toen die periode voorbij was, voelde ik me wat meer op mijn gemak en kreeg ik zin om mijn eigen project uit te voeren. Misschien denkt iedereen er net zo over als ik. Het kost tijd om aan de omgeving te wennen en een band op te bouwen met nieuwe collega’s. Wees dus niet te streng voor jezelf als je nog niet gewend bent.
Ik kan me voorstellen dat je veel hebt getwijfeld voordat je besloot een tussenjaar te nemen. Omdat het een moeilijke beslissing is, hoop ik dat je het niet ziet als een periode waarin je zichtbare resultaten moet behalen, maar als een geweldige kans om vrijuit te doen wat je altijd al hebt willen proberen. Je hoeft het project niet tot een succes te maken.
In Korea geven mensen er vaak de voorkeur aan zich aan te passen als lid van de maatschappij in plaats van voor zichzelf op te komen en eisen te stellen. De maatschappij vraagt ons vaak om de veilige, gevestigde normen te volgen die zij als juist beschouwt. Maar bij de lokale organisatie willen ze dat je van alles probeert.
Alleen al iets nieuws bedenken, manieren zoeken om het uit te voeren en je inspannen om het werkelijkheid te maken, is genoeg om je tussenjaar echt de moeite waard te maken.
Als je deze drie dingen onthoudt — wees niet ongeduldig, ontspan en geniet, en probeer actief en uit eigen initiatief van alles — kun je voor jezelf een geweldig tussenjaar creëren.
(Voor vertrek)
De internationale aankomsthal van de luchthaven van Chiang Mai is niet erg groot of ruim, dus degene vinden die je komt ophalen was niet moeilijk.Ik kwam laat in de avond aan en kon me niet meteen bij de groep aansluiten, dus verbleef ik één nacht in een hotel in de buurt.
Als je hetzelfde reisschema volgt als ik, is het handig om in Korea contant geld klaar te maken voor de taxi van de luchthaven naar het hotel, de hotelkosten en aankopen van benodigdheden of eten bij winkels en supermarkten in de buurt. (Je kunt op de luchthaven geld opnemen bij een geldautomaat, maar de eerste dag zal druk en verwarrend zijn. Daarom raad ik aan om van tevoren contant geld mee te nemen.)
(Taal)
Je hoeft niet vloeiend Engels te spreken, maar ik zou dit project niet aanraden aan mensen die zelfs bij eenvoudige gesprekken hun woorden niet kunnen vinden. Door de aard van de lokale organisatie verspil je geen tijd als je initiatief toont, en kun je veel meemaken en resultaten behalen.
Wie in het Engels actief uitdagingen durft aan te gaan, kan daarom een nog betere ervaring verwachten.
(Accommodatie)
De lokale organisatie bood twee soorten accommodatie aan: verblijf op het terrein van het kantoor en huizen in Thaise stijl op 10 tot 20 minuten rijden. Persoonlijk vond ik de accommodatie op het terrein te eng en ongemakkelijk (insecten die je ’s nachts hoort, het geluid van hagedissen, ’s nachts in het donker naar buiten moeten om naar het toilet te gaan, enzovoort; het voelde erg kaal en helemaal niet gezellig).
Na twee à drie dagen verhuisde ik naar een huis in Thaise stijl. Volgens mij kun je de schok beperken door je verwachtingen van de accommodatie helemaal los te laten en er van tevoren rekening mee te houden dat die misschien erg eenvoudig is.
(Eten)
Ik had veel moeite met het eten, omdat het niet naar mijn smaak was. Als je gevoelig bent voor de geur van kruiden of de textuur van Zuidoost-Aziatische rijst, kun je in supermarkten in Chiang Mai cupnoedels, zeewier, gochujang en dergelijke kopen, maarKoreaanse magnetronrijst (Hetbahn) kun je daar niet vinden, dus neem er ruim voldoende van mee.
(Wat meenemen)
In het weekend kun je de meeste dagelijkse benodigdheden en etenswaren kopen in supermarkten in Chiang Mai, dus neem alleen genoeg basisbenodigdheden mee om het vol te houden totdat je gewend bent. Neem comfortabele kleding mee die makkelijk te wassen is. Merken als Uniqlo, Zara en H&M zijn ook in Chiang Mai te vinden, dus als je iets nodig hebt, kun je het daar kopen.
Hoewel je misschien verwacht dat het in Thailand heet is, ligt het gebied waar je actief zult zijn relatief hoog. Daardoor kan het ’s avonds of ’s nachts fris aanvoelen. Neem een of twee shirts met lange mouwen of vestjes mee.
Vooral in het droge seizoen is het temperatuurverschil tussen dag en nacht groot, dus houd daar rekening mee. Zorg dat je activiteiten voor je vrije tijd plant; anders zit je misschien alleen maar op internet of verveel je je.
(Voorzorgsmaatregelen)
Hoeveel gedetailleerde informatie er ook over het tussenjaar wordt gegeven, ik denk dat je pas echt begrijpt hoe het is als je het zelf meemaakt. De omgeving en cultuur zijn totaal anders dan in Korea, en omdat het om vrijwilligerswerk gaat, zijn de omstandigheden onvermijdelijk eenvoudiger dan in Korea.
# Ik zal mezelf herpakken en stap voor stap verdergaan in het leven.
Het waren niet zozeer bijzondere gebeurtenissen tijdens het tussenjaar, maar juist de kleine dagelijkse genoegens die me zijn bijgebleven: op mijn verjaardag eten in een Koreaans restaurant en een biertje drinken in een jazzbar, dineren met een vriend die het project had afgerond en het vaste echtpaar dat het pension beheerde, en op de laatste dag van mijn project dineren met een lokale vriend en een Chinese vriend — dat zijn de herinneringen die zijn blijven hangen.
In Korea stond ik altijd gespannen, was ik gericht op resultaten en reageerde ik snel scherp op kleine dingen. Daarom waren de momenten waarop ik alles vergat en zonder erbij na te denken lachte en praatte des te kostbaarder en specialer.
Toen ik mijn tussenjaar had afgerond en terugkeerde naar Korea, nam ik me voor: ‘Ik zal moedig leven en me niet uit het veld laten slaan!’ Maar ik ben nog steeds kwetsbaar, raak van kleine dingen van streek en aarzel. Toch is er beslist iets veranderd: ik heb een houding ontwikkeld van ‘ik kan het net zo goed proberen’.
Ik verzon steeds weer excuses om uitdagingen uit de weg te gaan en had een hekel aan mezelf omdat ik aarzelde. Maar tijdens mijn tussenjaar leerde ik dat niemand mijn pogingen veroordeelt en dat mensen ze juist verwelkomen, dat niemand de uitkomst kan kennen zonder het te proberen en dat mijn kleine pogingen tot grote veranderingen kunnen leiden.
Nu werk ik in een nieuw vakgebied met nieuwe mensen. Vóór mijn tussenjaar had ik me dat nooit kunnen voorstellen. Ik heb pas de eerste stap gezet en zal vast nog veel obstakels tegenkomen, gekwetst raken en aarzelen, maar ik zal mezelf rustig herpakken en stap voor stap verdergaan in het leven.
Mijn tussenjaar was
Ervaring★★★★★
Het was een moeilijke, maar nieuwe en bijzondere ervaring die ik nooit had kunnen opdoen tijdens het reguliere basis-, middelbaar en hoger onderwijs in Korea of in het werkende leven.
Leren★★★☆☆
Ik denk dat het een andere manier van leren is dan gebruikelijk. Het schema is niet volgepropt en er is veel vrije tijd. De kern van het lokale programma is hoe je zelf je agenda samenstelt en indeelt.
Met andere woorden: de organisatie biedt geen nieuwe kennis of ervaringen aan. In die vrije tijd denk je na over jezelf, sta je ergens diep bij stil en ervaar je de emoties van elk moment met je hele lijf. Zo leer je je ware zelf kennen — iets wat je tijdens het drukke leven in Korea nooit zou hebben ontdekt.
Vanuit het perspectief van wat we gewoonlijk onder leren verstaan, kan het behoorlijk tegenvallen. Maar als jezelf leren kennen ook als leren wordt beschouwd, kan het een zinvolle tijd zijn.
Omgeving★★★☆☆
Omdat het een plattelandsdorp is, is het landschap mooi. Door het veelvuldig verbranden van maïsstengels, takken en ander landbouwafval is de lucht echter onaangenaam. Zoals in een landelijk gebied in Zuidoost-Azië zijn er veel mieren, muggen en hagedissen.
Veiligheid★★★★☆
Chiang Mai en de omgeving waar de lokale organisatie gevestigd is, zijn relatief veilig. Chiang Mai is een toeristenstad, dus de mensen zijn over het algemeen vriendelijk en in de stad kun je je in het Engels redden met eenvoudige gesprekken.
Je kunt het vergelijken met een plattelandsdorp in ons land. Het kan ongemakkelijk zijn als mensen je als buitenlander nieuwsgierig aanstaren, maar er is geen overdreven aandacht of lichamelijk contact.
Tijdens je verblijf bij de lokale organisatie moet je echter op een motor rijden en de weg delen met auto’s die vaak behoorlijk hard rijden. Er zijn veel bochten, dus je moet voorzichtig zijn.
Vrije tijd★★★★★
Er is volop vrije tijd. Hoe je die besteedt, is aan jou. Zelf surfte ik ’s avonds na het werk meestal op internet of las ik boeken die ik uit Korea had meegenomen. In het weekend kocht ik meestal dagelijkse benodigdheden, eten en kleding voor de komende week, of ging ik naar een Koreaans restaurant of naar de bioscoop.
Sommige dagen luierde ik gewoon wat in het pension. (Het was een grote troost dat ik daar een schone en comfortabele plek met airconditioning had, vergeleken met de accommodatie van de lokale organisatie.)
Chiang Mai is ideaal voor mensen die van sport en activiteiten houden. Er zijn veel activiteitenprogramma’s voor toeristen, dus als je je weekenden op een bijzondere manier wilt doorbrengen, zijn er volop mogelijkheden.
- Harvard student, leaves for Thailand to brighten the world Yoo Seoyeon, gap year participant/gapper / 12-week gap year
|
#Ik wilde tijdens een tussenjaar even stilstaan.
Hallo, ik ben Yoo Seoyeon, 30 jaar, en ik wil mijn leven moedig en vol energie leiden. Op een moment dat ik ergens naartoe wilde, kwam ik toevallig een tussenjaar tegen en deed ik een waardevolle ervaring op die veel meer was dan een gewone reis.
Mijn werk en persoonlijke zorgen stapelden zich op en ik had behoefte aan een pauze. Toen ik betekenisvolle tijd wilde doorbrengen in plaats van zomaar te reizen, hoorde ik toevallig over het tussenjaar.Ik wist niet welk project ik moest kiezen uit de vele projecten op de website voor tussenjaren, dus deed ik eerst de tussenjaartest.
Het programma dat als eerste werd aanbevolen, was een persoonlijk adviesgesprek. Daarom meldde ik me aan voor een adviesgesprek. Aan het einde daarvan raadde de adviseur verschillende projecten aan en na overleg kozen we er een. Omdat ik tijdens het gesprek vertrouwen in de adviseur had gekregen, koos ik voor het project en bereidde ik me erop voor zonder me al te veel zorgen te maken.
Ik had al vaak naar het buitenland gereisd, dus ik maakte me geen zorgen over een verblijf in het buitenland. Maar het was mijn eerste keer in Zuidoost-Azië, dus ik wist niet goed hoe en waarop ik me moest voorbereiden. Ik maakte me minder zorgen over het wennen aan het lokale leven dan over de vraag of ik zou kunnen bereiken wat ik tijdens het tussenjaar wilde oplossen of leren. Ook was ik bang dat er niets veranderd zou zijn wanneer ik weer thuiskwam.
Het belangrijkste doel van dit tussenjaar was vooral dat ik heel graag wilde uitrusten. Ik voelde me altijd opgejaagd door de concurrentie en had daardoor voortdurend het gevoel dat ik tekortschiet. Niets in mijn leven stelde me tevreden.
Natuurlijk was het zwaar en was ik uitgeput. Met het tussenjaar wilde ik een moment creëren om even stil te staan.
Toch bleef ik tijdens het tussenjaar voortdurend op mijn hoede en competitief, en probeerde ik resultaten te behalen. Daardoor kon ik er niet helemaal ontspannen van genieten. De projectleider zei dat ik het moest loslaten en ervan moest genieten, maar dat was niet makkelijk... Het was zwaar, maar ik denk dat het een waardevolle periode was om op zijn minst na te denken over wat het betekent om jezelf los te laten.
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar
(Tip van een ervaringsdeskundige)
Als je aankomt, zul je in het begin moeite hebben om aan de onbekende omgeving te wennen. Maar wees niet te ongeduldig en geef jezelf de tijd om geleidelijk te wennen. Ongeduld zorgt er niet voor dat je sneller gewend raakt. Bij mij duurde het ongeveer drie à vier weken.
In het begin dacht ik voortdurend dat ik het vreselijk vond, dat het veel te ongemakkelijk was, dat ik terug naar Korea wilde en dat ik me afvroeg waarom ik dit mezelf aandeed. Maar toen die periode voorbij was, voelde ik me wat meer op mijn gemak en kreeg ik zin om mijn eigen project uit te voeren. Misschien denkt iedereen er net zo over als ik. Het kost tijd om aan de omgeving te wennen en een band op te bouwen met nieuwe collega’s. Wees dus niet te streng voor jezelf als je nog niet gewend bent.
Ik kan me voorstellen dat je veel hebt getwijfeld voordat je besloot een tussenjaar te nemen. Omdat het een moeilijke beslissing is, hoop ik dat je het niet ziet als een periode waarin je zichtbare resultaten moet behalen, maar als een geweldige kans om vrijuit te doen wat je altijd al hebt willen proberen. Je hoeft het project niet tot een succes te maken.
In Korea geven mensen er vaak de voorkeur aan zich aan te passen als lid van de maatschappij in plaats van voor zichzelf op te komen en eisen te stellen. De maatschappij vraagt ons vaak om de veilige, gevestigde normen te volgen die zij als juist beschouwt. Maar bij de lokale organisatie willen ze dat je van alles probeert.
Alleen al iets nieuws bedenken, manieren zoeken om het uit te voeren en je inspannen om het werkelijkheid te maken, is genoeg om je tussenjaar echt de moeite waard te maken.
Als je deze drie dingen onthoudt — wees niet ongeduldig, ontspan en geniet, en probeer actief en uit eigen initiatief van alles — kun je voor jezelf een geweldig tussenjaar creëren.
(Voor vertrek)
De internationale aankomsthal van de luchthaven van Chiang Mai is niet erg groot of ruim, dus degene vinden die je komt ophalen was niet moeilijk.Ik kwam laat in de avond aan en kon me niet meteen bij de groep aansluiten, dus verbleef ik één nacht in een hotel in de buurt.
Als je hetzelfde reisschema volgt als ik, is het handig om in Korea contant geld klaar te maken voor de taxi van de luchthaven naar het hotel, de hotelkosten en aankopen van benodigdheden of eten bij winkels en supermarkten in de buurt. (Je kunt op de luchthaven geld opnemen bij een geldautomaat, maar de eerste dag zal druk en verwarrend zijn. Daarom raad ik aan om van tevoren contant geld mee te nemen.)
(Taal)
Je hoeft niet vloeiend Engels te spreken, maar ik zou dit project niet aanraden aan mensen die zelfs bij eenvoudige gesprekken hun woorden niet kunnen vinden. Door de aard van de lokale organisatie verspil je geen tijd als je initiatief toont, en kun je veel meemaken en resultaten behalen.
Wie in het Engels actief uitdagingen durft aan te gaan, kan daarom een nog betere ervaring verwachten.
(Accommodatie)
De lokale organisatie bood twee soorten accommodatie aan: verblijf op het terrein van het kantoor en huizen in Thaise stijl op 10 tot 20 minuten rijden. Persoonlijk vond ik de accommodatie op het terrein te eng en ongemakkelijk (insecten die je ’s nachts hoort, het geluid van hagedissen, ’s nachts in het donker naar buiten moeten om naar het toilet te gaan, enzovoort; het voelde erg kaal en helemaal niet gezellig).
Na twee à drie dagen verhuisde ik naar een huis in Thaise stijl. Volgens mij kun je de schok beperken door je verwachtingen van de accommodatie helemaal los te laten en er van tevoren rekening mee te houden dat die misschien erg eenvoudig is.
(Eten)
Ik had veel moeite met het eten, omdat het niet naar mijn smaak was. Als je gevoelig bent voor de geur van kruiden of de textuur van Zuidoost-Aziatische rijst, kun je in supermarkten in Chiang Mai cupnoedels, zeewier, gochujang en dergelijke kopen, maarKoreaanse magnetronrijst (Hetbahn) kun je daar niet vinden, dus neem er ruim voldoende van mee.
(Wat meenemen)
In het weekend kun je de meeste dagelijkse benodigdheden en etenswaren kopen in supermarkten in Chiang Mai, dus neem alleen genoeg basisbenodigdheden mee om het vol te houden totdat je gewend bent. Neem comfortabele kleding mee die makkelijk te wassen is. Merken als Uniqlo, Zara en H&M zijn ook in Chiang Mai te vinden, dus als je iets nodig hebt, kun je het daar kopen.
Hoewel je misschien verwacht dat het in Thailand heet is, ligt het gebied waar je actief zult zijn relatief hoog. Daardoor kan het ’s avonds of ’s nachts fris aanvoelen. Neem een of twee shirts met lange mouwen of vestjes mee.
Vooral in het droge seizoen is het temperatuurverschil tussen dag en nacht groot, dus houd daar rekening mee. Zorg dat je activiteiten voor je vrije tijd plant; anders zit je misschien alleen maar op internet of verveel je je.
(Voorzorgsmaatregelen)
Hoeveel gedetailleerde informatie er ook over het tussenjaar wordt gegeven, ik denk dat je pas echt begrijpt hoe het is als je het zelf meemaakt. De omgeving en cultuur zijn totaal anders dan in Korea, en omdat het om vrijwilligerswerk gaat, zijn de omstandigheden onvermijdelijk eenvoudiger dan in Korea.
# Ik zal mezelf herpakken en stap voor stap verdergaan in het leven.
Het waren niet zozeer bijzondere gebeurtenissen tijdens het tussenjaar, maar juist de kleine dagelijkse genoegens die me zijn bijgebleven: op mijn verjaardag eten in een Koreaans restaurant en een biertje drinken in een jazzbar, dineren met een vriend die het project had afgerond en het vaste echtpaar dat het pension beheerde, en op de laatste dag van mijn project dineren met een lokale vriend en een Chinese vriend — dat zijn de herinneringen die zijn blijven hangen.
In Korea stond ik altijd gespannen, was ik gericht op resultaten en reageerde ik snel scherp op kleine dingen. Daarom waren de momenten waarop ik alles vergat en zonder erbij na te denken lachte en praatte des te kostbaarder en specialer.
Toen ik mijn tussenjaar had afgerond en terugkeerde naar Korea, nam ik me voor: ‘Ik zal moedig leven en me niet uit het veld laten slaan!’ Maar ik ben nog steeds kwetsbaar, raak van kleine dingen van streek en aarzel. Toch is er beslist iets veranderd: ik heb een houding ontwikkeld van ‘ik kan het net zo goed proberen’.
Ik verzon steeds weer excuses om uitdagingen uit de weg te gaan en had een hekel aan mezelf omdat ik aarzelde. Maar tijdens mijn tussenjaar leerde ik dat niemand mijn pogingen veroordeelt en dat mensen ze juist verwelkomen, dat niemand de uitkomst kan kennen zonder het te proberen en dat mijn kleine pogingen tot grote veranderingen kunnen leiden.
Nu werk ik in een nieuw vakgebied met nieuwe mensen. Vóór mijn tussenjaar had ik me dat nooit kunnen voorstellen. Ik heb pas de eerste stap gezet en zal vast nog veel obstakels tegenkomen, gekwetst raken en aarzelen, maar ik zal mezelf rustig herpakken en stap voor stap verdergaan in het leven.
Mijn tussenjaar was
Ervaring★★★★★
Het was een moeilijke, maar nieuwe en bijzondere ervaring die ik nooit had kunnen opdoen tijdens het reguliere basis-, middelbaar en hoger onderwijs in Korea of in het werkende leven.
Leren★★★☆☆
Ik denk dat het een andere manier van leren is dan gebruikelijk. Het schema is niet volgepropt en er is veel vrije tijd. De kern van het lokale programma is hoe je zelf je agenda samenstelt en indeelt.
Met andere woorden: de organisatie biedt geen nieuwe kennis of ervaringen aan. In die vrije tijd denk je na over jezelf, sta je ergens diep bij stil en ervaar je de emoties van elk moment met je hele lijf. Zo leer je je ware zelf kennen — iets wat je tijdens het drukke leven in Korea nooit zou hebben ontdekt.
Vanuit het perspectief van wat we gewoonlijk onder leren verstaan, kan het behoorlijk tegenvallen. Maar als jezelf leren kennen ook als leren wordt beschouwd, kan het een zinvolle tijd zijn.
Omgeving★★★☆☆
Omdat het een plattelandsdorp is, is het landschap mooi. Door het veelvuldig verbranden van maïsstengels, takken en ander landbouwafval is de lucht echter onaangenaam. Zoals in een landelijk gebied in Zuidoost-Azië zijn er veel mieren, muggen en hagedissen.
Veiligheid★★★★☆
Chiang Mai en de omgeving waar de lokale organisatie gevestigd is, zijn relatief veilig. Chiang Mai is een toeristenstad, dus de mensen zijn over het algemeen vriendelijk en in de stad kun je je in het Engels redden met eenvoudige gesprekken.
Je kunt het vergelijken met een plattelandsdorp in ons land. Het kan ongemakkelijk zijn als mensen je als buitenlander nieuwsgierig aanstaren, maar er is geen overdreven aandacht of lichamelijk contact.
Tijdens je verblijf bij de lokale organisatie moet je echter op een motor rijden en de weg delen met auto’s die vaak behoorlijk hard rijden. Er zijn veel bochten, dus je moet voorzichtig zijn.
Vrije tijd★★★★★
Er is volop vrije tijd. Hoe je die besteedt, is aan jou. Zelf surfte ik ’s avonds na het werk meestal op internet of las ik boeken die ik uit Korea had meegenomen. In het weekend kocht ik meestal dagelijkse benodigdheden, eten en kleding voor de komende week, of ging ik naar een Koreaans restaurant of naar de bioscoop.
Sommige dagen luierde ik gewoon wat in het pension. (Het was een grote troost dat ik daar een schone en comfortabele plek met airconditioning had, vergeleken met de accommodatie van de lokale organisatie.)
Chiang Mai is ideaal voor mensen die van sport en activiteiten houden. Er zijn veel activiteitenprogramma’s voor toeristen, dus als je je weekenden op een bijzondere manier wilt doorbrengen, zijn er volop mogelijkheden.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
