Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Het vertrouwen dat ik het ook prima alleen kan #Zelfstandigheid, nieuwe ervaringen #Ik nam de tijd om over mezelf na te denken
Tijdens mijn tussenjaar had ik tijd voor mezelf, en die tijd werd me dierbaar; ik besefte: "Ik kan het prima alleen."
Als ik er nu op terugkijk, heb ik misschien niet veel bereikt, maar als ik zie hoe ik langzaam veranderde, denk ik dat ik toch een aantal van de doelen die ik mezelf had gesteld heb bereikt, zo niet allemaal. -Tussenjaarverblijf in Parijs, Frankrijk / Park Juwon, gezin dat samen een tussenjaar neemt / tussenjaar van 8 weken |
Op dit moment is Zuid-Korea,
Elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school; 346.000 mensen van in de twintig zonder dromen doen maar wat; en het personeelsverloop binnen één jaar na indiensttreding ligt inmiddels boven de 40%.75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en meer dan 80% van de kantoormedewerkers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen tegen hen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem op te lossen, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we ook in Zuid-Korea het "tussenjaar" introduceren.
*Wat is een 'tussenjaar'?
Een tussenjaar is een periode waarin iemand de studie onderbreekt of combineert met allerlei activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages en opleidingen, om dromen en talenten te ontdekken.
# "Ik kan het prima alleen."
Uitgeput door het studentenleven nam ik een jaar vrij en verdiende ik een halfjaar lang doelloos geld, tot ik opeens dacht: "Ik verspil mijn tijd." Ik had die pauze niet genomen om geld te verdienen, maar om eigen ervaringen op te doen en mijn tijd zinvol te besteden. Dat was ik vergeten. Terwijl ik me verdiepte in een werkvakantie in Frankrijk, hoorde ik over het tussenjaar en besloot ik mee te doen.
Omdat ik snel eenzaam word en niet graag alleen ben, wilde ik zelfstandiger worden. Eigenlijk kon ik zelfs tot het einde van mijn tussenjaar niet goed alleen zijn, maar na afloop reisde ik alleen. Doordat ik gewend was altijd omringd te zijn door mensen...Doordat ik tijd voor mezelf had, werd die tijd me dierbaar en ging ik denken: "Ik kan het prima alleen."
Als ik er nu op terugkijk, heb ik misschien niet veel bereikt, maar als ik zie hoe ik langzaam veranderde, denk ik dat ik toch een aantal van de doelen die ik mezelf had gesteld heb bereikt, zo niet allemaal.
# Toen ik voor het eerst in Europa aankwam, was ik half enthousiast en half bang.
Toen ik voor het eerst in Europa aankwam, was ik half enthousiast en half bang.De opwinding van mijn eerste soloreis naar het buitenland, die maar liefst drie maanden zou duren, ende angst of ik mijn thuis echt kon verlaten en drie maanden lang alleen goed voor mezelf kon zorgen.
Hoe de werkzaamheden voor het personeel moesten worden uitgevoerd — als je het net leert, vliegt een week voorbij, maar in die eerste week ben ik de tel kwijtgeraakt hoe vaak ik naar huis wilde. Niet omdat het moeilijk was, maar omdat ik me afvroeg of ik de werkzaamheden hier tien weken lang wel goed kon uitvoeren; vaak voelde ik me er niet klaar voor en vroeg ik me af of ik echt naar Europa was gekomen.Gedachten als "Ik had Frans moeten leren" of "Ik had kunst moeten studeren" bleven door mijn hoofd spoken. Omdat ik zo overhaast was vertrokken, wist ik over Parijs alleen dat erde Eiffeltoren en het Louvre waren, en daardoor werd ik nog banger.
Maar er waren personeelsleden die me goed op weg hielpen en een eigenaar die ons steunde, dus ik paste me gemakkelijk aan enik dacht vaak: "Het is prima om onderweg al doende te leren."
# Ik ben blij dat ik nog nieuwe ervaringen en herinneringen heb kunnen opdoen voordat het te laat was.
In het begin maakte ik veel vrienden en ging ik vaak met ze uit.Er waren zelfs dagen waarop ik vrienden van mijn leeftijd ontmoette die op uitwisseling waren en we, nadat we de avond ervoor om 23.00 uur kaartjes hadden geboekt, naar Disneyland gingen.De Eiffeltoren wordt meestal geel verlicht, met bovenaan elk uur vijf minuten lang witte fonkelende lichtjes. Maar om 1 uur 's nachts zie je alleen de witte lichtjes, zonder de gele verlichting. We noemden dat de 'Witte Eiffeltoren'.De dag die ik me het best herinner, is de keer dat we om 1 uur 's nachts met gasten naar de Eiffeltoren gingen om dat te zien en op het grasveld iets dronken terwijl we ernaar keken.
Maar elke dag werken kan uitputtend zijn. Vaak had ik nergens zin in en wilde ik gewoon thuisblijven, waardoor ik veel weken helemaal niet naar buiten ging. Eigenlijk was dit...waar ik tijdens mijn tussenjaar het meest spijt van had.
Zeggen dat ik door de werkzaamheden voor het personeel te moe was om uit te gaan, was een smoes — ik was te bang en zenuwachtig om alleen naar buiten te gaan. Ik ben slecht met de weg vinden en kaarten lezen, dus op de eerste dag dat ik alleen op pad ging, verdwaalde ik. Toen ik eindelijk op mijn bestemming aankwam, moest ik alweer dertig minuten later vertrekken; daarna nam ik de metro de verkeerde kant op en kwam ik bij het eindstation en weer terug uit. Er ging van alles mis, dus wilde ik niet meer naar buiten en werd ik een huismus.
Nadat ik zoveel tijd thuis had doorgebracht, vroeg ik me af wat ik eigenlijk had gedaan toen het einde naderde, en verzamelde ik de moed om er vaak alleen op uit te gaan. Zelfs op plekken waar ik al eerder was geweest, ontdekte ik nieuwe kanten. Pas toen begon ik spijt te krijgen en probeerde ik met iedereen overal naartoe te gaan.
Normaal gesproken aarzelde ik als gasten of personeelsleden voorstelden ergens heen te gaan, en ging ik uiteindelijk niet mee. Maar dit keer maakte ik zelf plannen, stelde ik voor om ergens heen te gaan en regelde ik alles. De laatste week was de leukste periode. Ik was van plan om na afloop van mijn tussenjaar nog een week in Parijs te blijven en daarna ergens anders heen te gaan, maar met een nieuwe instelling wilde ik nog meer plezier maken en ontdekken. Daarom stelde ik mijn vlucht uit en bleef ik na mijn tussenjaar nog twee weken in Parijs.
Het personeel had een grote invloed op waarom de laatste week zo fijn was. Voordat ik Parijs verliet, ging ik met het personeel en de gasten naar Auvers-sur-Oise. Hoewel de tarwevelden, anders dan verwacht, al waren geoogst en er alleen een lege vlakte over was, was het ontzettend leuk om er samen met iedereen op uit te gaan.Ik had er veel spijt van dat ik hier niet eerder aan had gedacht, maar...ik ben blij dat ik nog nieuwe ervaringen en herinneringen heb kunnen opdoen voordat het te laat was.
# Mijn favoriete plekjes in Parijs
Als je tijd hebt, raad ik aan om de Seine in meerdere dagen of weken te verkennen, van de eerste tot de laatste brug, in plaats van alles op één dag te doen. De rivier is 's ochtends, 's middags en 's avonds telkens anders. Wandelen en zitten langs de Seine, kebab eten en wijn drinken leverde echt romantische en mooie herinneringen op — nog mooier dan de Eiffeltoren.
# Mijn tips voor een tussenjaar
(Taal)
Het is in elk geval handig om begroetingen en eenvoudige gesprekjes te leren. Ik had vooral het gevoel dat de Fransen begroetingen belangrijk vinden. Daarom kun je beter eenvoudige begroetingen en bedankjes in het Frans uit je hoofd leren dan in het Engels.
(Werkzaamheden)
Als je in een accommodatie werkt, krijg je met gasten te maken en dat kan erg stressvol zijn. Zie het als werk en niet als een reis; doordat je elke dag werkt, ben je vaak te moe om ervan te genieten. Maar wees niet te ongeduldig — volgens mij kun je het beste één duidelijk doel stellen dat je wilt bereiken. Bijvoorbeeld: alle parken in Parijs bezoeken.
(Maaltijden)
De huisgemaakte maaltijden zijn heerlijk! Ze passen het eten aan de smaak van reizigers aan, waardoor het behoorlijk zout en pittig kan zijn. Maar zelfs ik, die weinig zout eet, vond het lekker!
(Wat je moet meenemen)
Ik had geen winterkleren bij me, dus ik had het erg koud. Controleer het weer goed en pak je spullen daarop in. Het weer in Parijs wisselt sterk. Bovendien is Parijs een gewone stad: je kunt er gemakkelijk dagelijkse benodigdheden kopen. Vooral Koreaanse shampoo is niet geschikt voor het water daar en kan je haar beschadigen, dus je kunt beter Franse shampoo gebruiken.
(Tips)
Ik kon er niet tegen om alleen te zijn, waardoor ik veel tijd heb verspild. Ik hoop dat je eropuit gaat en veel op ontdekking gaat wanneer je tijd hebt, en veel ervaringen opdoet. Ik vind het jammer dat ik vóór mijn komst geen films heb gekeken; misschien had ik Parijs dan nog meer kunnen waarderen. Zoek vóór je komst een film, boek of auteur over Parijs die je aanspreekt. Dat helpt je om je tijd daar betekenisvoller te maken.
#Meer zelfvertrouwen krijgen was ook een van de dingen die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan.éénding, denk ik.
Ik besefte meer hoe belangrijk mijn familie is, en kreeg veel vertrouwen in mijn vermogen om dingen zelf te doen.
Omdat ik graag foto's maak, heb ik er veel gemaakt. Dat veel mensen me herkenden als iemand die mooie foto's maakt, gaf me meer zelfvertrouwen. Ik denk dat dit een van de dingen is die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan.
Ik besloot zelfs om van de foto's die ik had gemaakt ansichtkaarten te maken en die naar iedereen te sturen. Ik wil fotografie leren, al is het maar als hobby. Ik had geen dromen en wist niet wat ik moest doen, maar ik heb iets gevonden waar ik als hobby van kan genieten.
Ditzoals ditGap Year, heel erg bedankt dat jullie me zo'n geweldige kans hebben gegeven!
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Tien weken in Parijs doorbrengen tijdens mijn eerste reis naar het buitenland en mijn eerste reis naar Europa was een geweldige ervaring.
Leren★★★☆☆
Ik vind het jammer dat ik niet wat meer Frans heb gestudeerd, maar door andere gasten te ontmoeten en te luisteren naar de verhalen van mensen die het carrièrepad dat ik overweeg al hebben bewandeld, heb ik veel geleerd over mijn loopbaanrichting.
Omgeving★★★★★
Ik verbleef er heel comfortabel, net als thuis in Korea.
Veiligheid★★★★☆
Het was veiliger dan ik vooraf had gehoord, zolang je voorzichtig blijft. Maar omdat ik klein was, niet goed Engels sprak en Aziatisch was, gebeurde het een paar keer dat ik te weinig wisselgeld terugkreeg of werd genegeerd.
Vrije tijd★★☆☆☆
Ik vind het jammer dat ik niet echt tijd voor mezelf heb kunnen nemen, maar toch heb ik meer gezien en meegemaakt dan tijdens een gewone reis, al was het niet zoveel als toen ik in Parijs was.Dat denk ik.
Tijdens mijn tussenjaar had ik tijd voor mezelf, en die tijd werd me dierbaar; ik besefte: "Ik kan het prima alleen."
Als ik er nu op terugkijk, heb ik misschien niet veel bereikt, maar als ik zie hoe ik langzaam veranderde, denk ik dat ik toch een aantal van de doelen die ik mezelf had gesteld heb bereikt, zo niet allemaal. -Tussenjaarverblijf in Parijs, Frankrijk / Park Juwon, gezin dat samen een tussenjaar neemt / tussenjaar van 8 weken |
Op dit moment is Zuid-Korea,
Elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school; 346.000 mensen van in de twintig zonder dromen doen maar wat; en het personeelsverloop binnen één jaar na indiensttreding ligt inmiddels boven de 40%.75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en meer dan 80% van de kantoormedewerkers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen tegen hen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem op te lossen, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we ook in Zuid-Korea het "tussenjaar" introduceren.
*Wat is een 'tussenjaar'?
Een tussenjaar is een periode waarin iemand de studie onderbreekt of combineert met allerlei activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages en opleidingen, om dromen en talenten te ontdekken.
# "Ik kan het prima alleen."
Uitgeput door het studentenleven nam ik een jaar vrij en verdiende ik een halfjaar lang doelloos geld, tot ik opeens dacht: "Ik verspil mijn tijd." Ik had die pauze niet genomen om geld te verdienen, maar om eigen ervaringen op te doen en mijn tijd zinvol te besteden. Dat was ik vergeten. Terwijl ik me verdiepte in een werkvakantie in Frankrijk, hoorde ik over het tussenjaar en besloot ik mee te doen.
Omdat ik snel eenzaam word en niet graag alleen ben, wilde ik zelfstandiger worden. Eigenlijk kon ik zelfs tot het einde van mijn tussenjaar niet goed alleen zijn, maar na afloop reisde ik alleen. Doordat ik gewend was altijd omringd te zijn door mensen...Doordat ik tijd voor mezelf had, werd die tijd me dierbaar en ging ik denken: "Ik kan het prima alleen."
Als ik er nu op terugkijk, heb ik misschien niet veel bereikt, maar als ik zie hoe ik langzaam veranderde, denk ik dat ik toch een aantal van de doelen die ik mezelf had gesteld heb bereikt, zo niet allemaal.
# Toen ik voor het eerst in Europa aankwam, was ik half enthousiast en half bang.
Toen ik voor het eerst in Europa aankwam, was ik half enthousiast en half bang.De opwinding van mijn eerste soloreis naar het buitenland, die maar liefst drie maanden zou duren, ende angst of ik mijn thuis echt kon verlaten en drie maanden lang alleen goed voor mezelf kon zorgen.
Hoe de werkzaamheden voor het personeel moesten worden uitgevoerd — als je het net leert, vliegt een week voorbij, maar in die eerste week ben ik de tel kwijtgeraakt hoe vaak ik naar huis wilde. Niet omdat het moeilijk was, maar omdat ik me afvroeg of ik de werkzaamheden hier tien weken lang wel goed kon uitvoeren; vaak voelde ik me er niet klaar voor en vroeg ik me af of ik echt naar Europa was gekomen.Gedachten als "Ik had Frans moeten leren" of "Ik had kunst moeten studeren" bleven door mijn hoofd spoken. Omdat ik zo overhaast was vertrokken, wist ik over Parijs alleen dat erde Eiffeltoren en het Louvre waren, en daardoor werd ik nog banger.
Maar er waren personeelsleden die me goed op weg hielpen en een eigenaar die ons steunde, dus ik paste me gemakkelijk aan enik dacht vaak: "Het is prima om onderweg al doende te leren."
# Ik ben blij dat ik nog nieuwe ervaringen en herinneringen heb kunnen opdoen voordat het te laat was.
In het begin maakte ik veel vrienden en ging ik vaak met ze uit.Er waren zelfs dagen waarop ik vrienden van mijn leeftijd ontmoette die op uitwisseling waren en we, nadat we de avond ervoor om 23.00 uur kaartjes hadden geboekt, naar Disneyland gingen.De Eiffeltoren wordt meestal geel verlicht, met bovenaan elk uur vijf minuten lang witte fonkelende lichtjes. Maar om 1 uur 's nachts zie je alleen de witte lichtjes, zonder de gele verlichting. We noemden dat de 'Witte Eiffeltoren'.De dag die ik me het best herinner, is de keer dat we om 1 uur 's nachts met gasten naar de Eiffeltoren gingen om dat te zien en op het grasveld iets dronken terwijl we ernaar keken.
Maar elke dag werken kan uitputtend zijn. Vaak had ik nergens zin in en wilde ik gewoon thuisblijven, waardoor ik veel weken helemaal niet naar buiten ging. Eigenlijk was dit...waar ik tijdens mijn tussenjaar het meest spijt van had.
Zeggen dat ik door de werkzaamheden voor het personeel te moe was om uit te gaan, was een smoes — ik was te bang en zenuwachtig om alleen naar buiten te gaan. Ik ben slecht met de weg vinden en kaarten lezen, dus op de eerste dag dat ik alleen op pad ging, verdwaalde ik. Toen ik eindelijk op mijn bestemming aankwam, moest ik alweer dertig minuten later vertrekken; daarna nam ik de metro de verkeerde kant op en kwam ik bij het eindstation en weer terug uit. Er ging van alles mis, dus wilde ik niet meer naar buiten en werd ik een huismus.
Nadat ik zoveel tijd thuis had doorgebracht, vroeg ik me af wat ik eigenlijk had gedaan toen het einde naderde, en verzamelde ik de moed om er vaak alleen op uit te gaan. Zelfs op plekken waar ik al eerder was geweest, ontdekte ik nieuwe kanten. Pas toen begon ik spijt te krijgen en probeerde ik met iedereen overal naartoe te gaan.
Normaal gesproken aarzelde ik als gasten of personeelsleden voorstelden ergens heen te gaan, en ging ik uiteindelijk niet mee. Maar dit keer maakte ik zelf plannen, stelde ik voor om ergens heen te gaan en regelde ik alles. De laatste week was de leukste periode. Ik was van plan om na afloop van mijn tussenjaar nog een week in Parijs te blijven en daarna ergens anders heen te gaan, maar met een nieuwe instelling wilde ik nog meer plezier maken en ontdekken. Daarom stelde ik mijn vlucht uit en bleef ik na mijn tussenjaar nog twee weken in Parijs.
Het personeel had een grote invloed op waarom de laatste week zo fijn was. Voordat ik Parijs verliet, ging ik met het personeel en de gasten naar Auvers-sur-Oise. Hoewel de tarwevelden, anders dan verwacht, al waren geoogst en er alleen een lege vlakte over was, was het ontzettend leuk om er samen met iedereen op uit te gaan.Ik had er veel spijt van dat ik hier niet eerder aan had gedacht, maar...ik ben blij dat ik nog nieuwe ervaringen en herinneringen heb kunnen opdoen voordat het te laat was.
# Mijn favoriete plekjes in Parijs
Als je tijd hebt, raad ik aan om de Seine in meerdere dagen of weken te verkennen, van de eerste tot de laatste brug, in plaats van alles op één dag te doen. De rivier is 's ochtends, 's middags en 's avonds telkens anders. Wandelen en zitten langs de Seine, kebab eten en wijn drinken leverde echt romantische en mooie herinneringen op — nog mooier dan de Eiffeltoren.
# Mijn tips voor een tussenjaar
(Taal)
Het is in elk geval handig om begroetingen en eenvoudige gesprekjes te leren. Ik had vooral het gevoel dat de Fransen begroetingen belangrijk vinden. Daarom kun je beter eenvoudige begroetingen en bedankjes in het Frans uit je hoofd leren dan in het Engels.
(Werkzaamheden)
Als je in een accommodatie werkt, krijg je met gasten te maken en dat kan erg stressvol zijn. Zie het als werk en niet als een reis; doordat je elke dag werkt, ben je vaak te moe om ervan te genieten. Maar wees niet te ongeduldig — volgens mij kun je het beste één duidelijk doel stellen dat je wilt bereiken. Bijvoorbeeld: alle parken in Parijs bezoeken.
(Maaltijden)
De huisgemaakte maaltijden zijn heerlijk! Ze passen het eten aan de smaak van reizigers aan, waardoor het behoorlijk zout en pittig kan zijn. Maar zelfs ik, die weinig zout eet, vond het lekker!
(Wat je moet meenemen)
Ik had geen winterkleren bij me, dus ik had het erg koud. Controleer het weer goed en pak je spullen daarop in. Het weer in Parijs wisselt sterk. Bovendien is Parijs een gewone stad: je kunt er gemakkelijk dagelijkse benodigdheden kopen. Vooral Koreaanse shampoo is niet geschikt voor het water daar en kan je haar beschadigen, dus je kunt beter Franse shampoo gebruiken.
(Tips)
Ik kon er niet tegen om alleen te zijn, waardoor ik veel tijd heb verspild. Ik hoop dat je eropuit gaat en veel op ontdekking gaat wanneer je tijd hebt, en veel ervaringen opdoet. Ik vind het jammer dat ik vóór mijn komst geen films heb gekeken; misschien had ik Parijs dan nog meer kunnen waarderen. Zoek vóór je komst een film, boek of auteur over Parijs die je aanspreekt. Dat helpt je om je tijd daar betekenisvoller te maken.
#Meer zelfvertrouwen krijgen was ook een van de dingen die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan.éénding, denk ik.
Ik besefte meer hoe belangrijk mijn familie is, en kreeg veel vertrouwen in mijn vermogen om dingen zelf te doen.
Omdat ik graag foto's maak, heb ik er veel gemaakt. Dat veel mensen me herkenden als iemand die mooie foto's maakt, gaf me meer zelfvertrouwen. Ik denk dat dit een van de dingen is die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan.
Ik besloot zelfs om van de foto's die ik had gemaakt ansichtkaarten te maken en die naar iedereen te sturen. Ik wil fotografie leren, al is het maar als hobby. Ik had geen dromen en wist niet wat ik moest doen, maar ik heb iets gevonden waar ik als hobby van kan genieten.
Ditzoals ditGap Year, heel erg bedankt dat jullie me zo'n geweldige kans hebben gegeven!
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Tien weken in Parijs doorbrengen tijdens mijn eerste reis naar het buitenland en mijn eerste reis naar Europa was een geweldige ervaring.
Leren★★★☆☆
Ik vind het jammer dat ik niet wat meer Frans heb gestudeerd, maar door andere gasten te ontmoeten en te luisteren naar de verhalen van mensen die het carrièrepad dat ik overweeg al hebben bewandeld, heb ik veel geleerd over mijn loopbaanrichting.
Omgeving★★★★★
Ik verbleef er heel comfortabel, net als thuis in Korea.
Veiligheid★★★★☆
Het was veiliger dan ik vooraf had gehoord, zolang je voorzichtig blijft. Maar omdat ik klein was, niet goed Engels sprak en Aziatisch was, gebeurde het een paar keer dat ik te weinig wisselgeld terugkreeg of werd genegeerd.
Vrije tijd★★☆☆☆
Ik vind het jammer dat ik niet echt tijd voor mezelf heb kunnen nemen, maar toch heb ik meer gezien en meegemaakt dan tijdens een gewone reis, al was het niet zoveel als toen ik in Parijs was.Dat denk ik.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
