#Loskomen van vaste patronen en mezelf opnieuw ordenen #Ik kreeg inzicht in uiteenlopende manieren van leven en voelde me minder angstig #Ik nam de tijd om over mezelf na te denken
Ik had geen gedachten als ‘ik wil iets worden’ of ‘ik wil bij een bepaald bedrijf werken’, en ik was nergens goed in. Als ik ergens bijzonder goed in was geweest, had ik dat kunnen gebruiken om over de toekomst na te denken, maar zelfs dat had ik niet. Omdat ik me leeg voelde, keek ik even terug op mijn studententijd en besefte ik dat ik eigenlijk niets had gedaan. Ik ging naar colleges, maakte opdrachten en deed examens, en omdat iedereen de TOEIC-toets deed, deed ik die ook. Ik...Ik liet me meeslepen door mijn omgeving en had mezelf opgesloten binnen een bepaald kader.
-De plek met duizend jaar geschiedenis / Noh Seok-young, Gap Year Tribe-deelnemer / gap year van 8 weken |
Momenteel in Zuid-Korea,
Elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school; 346.000 twintigers hangen doelloos rond omdat ze geen dromen hebben; en het verloop in het eerste jaar na indiensttreding is inmiddels opgelopen tot 40%.Vijfenzeventig procent van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven, en naar verluidt voelt meer dan 80% van de kantoormedewerkers zich niet gelukkig.Veel mensen hebben het over ‘dromen’, maar om dit probleem aan te pakken — waar praktische begeleiding en ondersteuning ontbreken — willen we het ‘gap year’ in Zuid-Korea introduceren.
*Wat is een gap year?
Een gap year is een periode waarin iemand de studie tijdelijk onderbreekt of combineert met allerlei activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages en opleidingen, om dromen en talenten te ontdekken.
(Lees meer verhalen en projecten over gap years)
*Wat is een Gap Year Stay?
Dit is een project waarbij deelnemers een klein bedrag betalen om in een gastenverblijf te logeren, verschillende mensen te ontmoeten en werkzaamheden van het personeel uit te proberen. Het grootste voordeel van dit project is dat deelnemers met allerlei mensen in contact komen en nieuwe inspiratie opdoen.
# IkIk liet me meeslepen door mijn omgeving en had mezelf opgesloten binnen een bepaald kader.

Toen ik bijna klaar was met de universiteit, wilde ik de tijd nemen om over mezelf na te denken. In mijn laatste semester voor mijn afstuderen voelde ik dat ik in mijn vier studiejaren alleen had gedaan wat van me werd verwacht en me had laten meeslepen door mijn omgeving, terwijl ik een hectisch leven leidde.Plotseling ontdekte ik dat ik niet eens wist wat ik leuk vond of waar ik goed in was, en ik dacht dat ik zo niet verder kon leven. Daarom wilde ik weg uit de plek waar ik had gewoond en nieuwe tijd doorbrengen met nieuwe mensen. Ik wilde dat proces gebruiken om mezelf opnieuw op de rit te krijgen.
Ik wilde ook de tijd nemen om op die periode terug te kijken. Ik voelde me overweldigd door het dagelijks leven, liet me meeslepen door anderen en was zo op de toekomst gericht dat ik mezelf in het heden verwaarloosde. Ik wilde rustig zitten, boeken lezen, films kijken die ik al lang wilde zien en mezelf rust gunnen. En binnen die vrijheid...Ik wilde serieus de tijd nemen om na te denken over wat voor persoon ik tot nu toe was geweest en wat voor persoon ik nu ben.
Al mijn vrienden namen een tussenjaar of bereidden zich voor op examens, of maakten zich klaar om vóór hun afstuderen een baan te zoeken. Maar ik deed niets en wachtte alleen maar tot ik zou afstuderen. Omdat ik geen idee had wat voor werk ik wilde doen, wilde ik vaagweg alleen maar afstuderen.
Ik had geen gedachten als ‘ik wil iets worden’ of ‘ik wil bij een bepaald bedrijf werken’, en ik was nergens goed in. Als ik ergens bijzonder goed in was geweest, had ik dat kunnen gebruiken om over de toekomst na te denken, maar zelfs dat had ik niet. Omdat ik me leeg voelde, keek ik even terug op mijn studententijd en besefte ik dat ik eigenlijk niets had gedaan.Ik ging naar colleges, maakte opdrachten en deed examens, en omdat iedereen de TOEIC-toets deed, deed ik die ook. Ik...Ik liet me meeslepen door mijn omgeving en had mezelf opgesloten binnen een bepaald kader.
Daarom besloot ik een nieuwe uitdaging aan te gaan om uit dat patroon te breken. Omdat ik bijna zou afstuderen, zou ik meer tijd hebben. Bovenal wilde ik heel graag weg uit de plek waar ik had gewoond en ergens anders gaan wonen. Terwijl ik zocht naar iets om te doen, kwam ik de Gap Year Stay tegen.
# Door naar andere mensen te kijken, kreeg ik ook de kans om diep na te denken over hoe ik op anderen overkom.

Toen ik voor het eerst bij het gastenverblijf aankwam, was alles onbekend. De plek waar ik verbleef voelde vreemd en de mensen die ik ontmoette waren onwennig. Vooral de taken die ik moest doen, waren erg moeilijk. Achteraf gezien was het in het begin alleen lastig omdat ik die dingen nog nooit eerder had gedaan, maar de eerste week was echt zwaar. Ik wilde het gastenverblijf niet tot last zijn, dus maakte ik een checklist van de taken die ik moest uitvoeren en deed ik mijn best om geen fouten te maken. Al snel raakte ik gewend aan het werk.
Ik deed zelf mijn best, maar ook de medewerkers met wie ik samenwerkte hielpen me enorm. Als ik iets vroeg wat ik niet wist, legden ze het vriendelijk uit. En wanneer er moeilijke situaties ontstonden, hielpen ze graag mee om die op te lossen. Gelukkig wierp mijn poging om me snel aan te passen zijn vruchten af: kort na mijn aankomst begon het hoogseizoen en waren er zoveel mensen dat bijna alle kamers vol zaten. Als ik onhandig was geweest in mijn werk, was het veel moeilijker geweest, maar gelukkig kon ik het aan doordat er veel mensen waren toen ik eenmaal enigszins gewend was.
Het was leuk om in het hoogseizoen meer mensen te ontmoeten en met ze te praten, maar soms waren er vreemde mensen die het lastig maakten. Met hulp van de medewerkers en de eigenaar met wie ik samenwerkte, werden de meeste situaties goed opgelost, maar het was echt moeilijk om mensen tegen te komen die zich onbegrijpelijk gedroegen.
Er waren vooral veel mensen die zich opdringeriger gedroegen wanneer ik alleen werkte. Misschien behandelden sommige mensen me lichtzinnig en gedroegen ze zich respectloos omdat ik een vrouw was die alleen werkte.Dat gezegd hebbende,Ik was er niet bijzonder door gekwetst of zo. De meeste situaties verliepen zonder problemen en ik probeerde er niet bij stil te blijven staan. Maar door die mensen ging ik wel veel nadenken.Ik vroeg me af waarom ze zich zo gedroegen, maar voelde ook medelijden en verdriet om hen.Toch gaf het zien van die mensen me de kans om diep na te denken over hoe ik op anderen overkom.
#Ik kon de angst dat ik anders leefde dan mijn vrienden grotendeels van me afzetten.

Omdat ik tijdens het hoogseizoen aan het programma deelnam, kon ik veel mensen ontmoeten. Tijdens de avondlijke chimaekfeestjes (kip met bier) praatte ik met allerlei gasten en leerde ik hoe anderen leven en wat ze denken. En daarbij...besefte ik dat mensen op heel uiteenlopende manieren leven. Ik kon de angst dat ik anders leefde dan mijn vrienden grotendeels van me afzetten.
Ik vond het ook fijn dat ik kon leren hoe een gastenverblijf wordt beheerd. Hoewel het niet mijn eigen gastenverblijf was, leerde ik veel door mee te draaien in de dagelijkse gang van zaken. Ik kon zelf ervaren welke moeilijkheden en voordelen er zijn die je aan de oppervlakte niet ziet.
De medewerkers met wie ik samenwerkte waren ook geweldig. We zorgden goed voor elkaar en hadden het samen naar onze zin. Omdat we elkaar hielpen moeilijkheden op te lossen, groeiden we in die tijd erg naar elkaar toe. De eigenaar zorgde ook goed voor het personeel en hielp zoveel mogelijk wanneer er problemen waren.
Omdat het nachtzicht van Gyeongju zo prachtig was,was het ook fijn om tijd alleen door te brengen. Hoewel de verzengende hitte aanhield, stak er na zonsondergang een koele bries op. Ik fietste vaak naar de nabijgelegen Cheomseongdae en Donggung en Wolji om het nachtelijke uitzicht te bewonderen. Langzaam fietsen in de koele bries en door het prachtige nachtelijke landschap maakte die momenten zo mooi dat ik vaak dankbaar was dat ik leefde.
De geneugten van Gyeongju beperken zich niet tot het nachtelijke uitzicht. De vredige sfeer van Gyeongju is bijzonder geschikt om na te denken.Soms voelde ik me ongerust en dacht ik: ‘Mijn vrienden zijn vast bezig met hun voorbereiding op een baan’, maar om niet aan het twijfelen te slaan en mijn gedachten tot rust te brengen, probeerde ik elke dag wat meer met mezelf te praten. Op dagen dat er geen gasten op mijn kamer kwamen, praatte ik hardop tegen mezelf: wat er die dag was gebeurd, wat leuk was, wat ik had ontdekt en wat ik wilde verbeteren. Door die gedachten ongeordend uit te spreken, kon ik ze op een rijtje zetten en voelde ik me beter.
Die momenten van ongestoord nadenken waren een troost en een drijvende kracht voor me. Ook nu ik weer terug ben in het dagelijks leven, ga ik vaak ’s avonds wandelen. Het voelt anders dan toen, maar ik ben heel blij dat wandelen een nieuwe vrijetijdsbesteding voor me is geworden.
# Mijn eigen favoriete plekken in Gyeongju!

Omdat Gyeongju niet zo groot is, maakte ik vaak spontaan uitstapjes naar plekken die mijn interesse wekten, zonder een route uit te stippelen. Ik heb geen vaste route, maar als ik een plek zou aanraden, dan is het Yangdong Village. Het is nog niet erg bekend, maar het dorp is goed bewaard gebleven en rustig en vredig, waardoor het ideaal is om te wandelen.
Bulguksa, Seokguram, Donggung en Wolji, musea, Cheomseongdae en allerlei andere bezienswaardigheden liggen niet ver weg, dus je kunt ze gemakkelijk bezoeken.
# Mijn gap year-TIP
(Taal)
De meeste gasten zijn Koreaans. In het hoogseizoen zijn er ongeveer één of twee buitenlandse groepen per week. Natuurlijk zijn het er soms meer. Je hoeft niet heel goed Engels te spreken, maar eenvoudige zinnen kunnen zeggen is erg handig. De meeste buitenlanders begrijpen zelfs heel eenvoudige woorden. Gebruik een paar woorden als dat alles is wat je kunt — wees niet verlegen; het is belangrijk om te spreken, ook als je wat stuntelig bent.
(Bagage)
De kamers zijn niet erg ruim, dus je kunt het beste niet te veel bagage meenemen. De drukke winkelstraat ligt recht tegenover, dus je kunt onderweg halen wat je nodig hebt.
Shampoo, conditioner, tandpasta, zeep, wasmiddel, een wasmachine, kledinghangers, handdoeken, een föhn, een stijltang enzovoort zijn hier aanwezig. Je hoeft deze spullen dus niet in te pakken.
(Maaltijden)
Ze kopen ingrediënten waarmee je gemakkelijk kunt koken, dus je hoeft je niet al te veel zorgen te maken over de maaltijden. Het is handig als je eenvoudige gerechten kunt maken, zoals gebakken rijst of curry.
(Pro-tip)
Hoe meer je van iets verwacht, hoe groter de teleurstelling zal zijn. Je kunt beter geen vage verwachtingen koesteren dat je hier allerlei ervaringen zult opdoen en met een heleboel veranderingen terug zult keren.Alles moet je met je eigen inzet bereiken. Ik denk dat het nodig is om vóór je komst duidelijke doelen te stellen. Het is ook goed om die zo nodig aan te passen aan de omstandigheden ter plaatse.
Laat je ook niet zo in beslag nemen door wat je zelf wilt doen dat je je taken in het gastenverblijf verwaarloost. Je kunt doen wat je wilt nadat je alles hebt afgerond wat je moet doen, dus stel je prioriteiten goed.
#Ik ben van plan voortaan meer uitdagingen aan te gaan. Ik heb de moed gekregen om te weten dat het prima is om meer dingen te proberen, en het vertrouwen dat falen ook mag.

Voordat ik naar Gyeongju ging, vertrouwde ik tijdens het reizen vaak op anderen. Meestal deed ik zelf niets en volgde ik gewoon mijn vrienden of familie. Maar in Gyeongju was ik alleen, dus dat kon niet; ik moest zelf beslissen waar ik heen ging en uitzoeken hoe ik daar kwam. Wat ik na aankomst zou doen, was helemaal aan mij.
Het is echt comfortabel om anderen te volgen. Omdat ik bijna nergens over hoef na te denken of iets hoef te beslissen, kan ik gewoon genieten zonder na te denken. Toch blijft er bijna niets in mijn geheugen hangen. Alleen een oppervlakkige herinnering, zoals ‘het was leuk’, blijft over. Zelfs na een reis naar het buitenland herinner ik me vaak alleen de naam van het land, en niet precies waar ik ben geweest.
Maar ik ontdekte dat ik meer kan ervaren wanneer ik zelf routes uitstippel en op pad ga. Ik ben ook trots op mezelf en het blijft beter in mijn geheugen hangen.In Gyeongju besliste ik alles zelf. Soms had ik last van de gevolgen van slechte beslissingen, maar het was toch leuk. Zo ontdekte ik hoe fijn het is om in Gyeongju te reizen.
Met het zelfvertrouwen dat ik tijdens mijn reis naar Gyeongju had opgedaan, ging ik naar huis en maakte ik mijn eerste soloreis naar het buitenland. Voordat ik vertrok, had ik veel stress, maar eenmaal daar heb ik het enorm naar mijn zin gehad en veel geleerd. OokIk kijk ernaar uit om te ontdekken waar ik hierna heen ga en welke nieuwe dingen ik ga proberen. Iets nieuws doen is nog steeds niet makkelijk, maar ik heb ontdekt dat er daarna nog veel meer op me wacht.
Mijn tijd in Gyeongju gaf me de moed om mezelf uit te dagen. Ik verlang naar nieuwe dingen, maar ben vaak bang, waardoor het moeilijk is om een stap vooruit te zetten. Door deze ervaring heb ik geleerd dat zelfs een klein beetje moed veel oplevert.Ik ben van plan voortaan meer uitdagingen aan te gaan. Ik heb de moed gekregen om te weten dat het prima is om meer dingen te proberen, en het vertrouwen dat falen ook mag.
Het hoeft geen Gyeongju te zijn. Of het nu een goede of een slechte ervaring wordt, ik weet zeker dat je leven erbij gebaat is als je de plek waar je gewoonlijk woont achter je laat en ergens anders verblijft.
Ik hoop dat meer mensen deelnemen aan programma’s voor een gap year die hen helpen groeien.
Mijn gap year is
Ervaring ★★★★☆
Ik heb allerlei dingen kunnen ervaren die ik nog nooit eerder in mijn leven had meegemaakt.
Leren ★★★★☆
Door te werken en mijn vrije tijd door te brengen, heb ik veel kunnen beseffen en voelen. Alleen al door van huis weg te gaan en op mezelf te wonen, heb ik veel geleerd.
Omgeving ★★★☆☆
Wat ik het meest miste, was een gebrek aan persoonlijke ruimte. Ik wilde rustig de tijd nemen om mijn gedachten op een rijtje te zetten, maar dat was moeilijk omdat ik een kamer met gasten deelde. Voor wie meer mensen wil ontmoeten en gesprekken wil voeren, is het echter een uitstekende omgeving.
Veiligheid ★★★★☆
Omdat de meeste winkels vóór tien uur sluiten, wordt het in de buurt al snel donker. Maar het is veilig zolang je gevaarlijke plekken vermijdt. Veel mensen maken ook na tienen nog een wandeling, dus er lijken geen grote veiligheidsproblemen te zijn.
Vrije tijd ★★★★☆
Gyeongju is een plek met veel bergen en bomen, waar je zelfs tijdens een wandeling historische bezienswaardigheden kunt tegenkomen. Het is een geweldige plek om je vrije tijd door te brengen. Op fietsafstand ligt een bibliotheek, en er zijn ook beroemde historische bezienswaardigheden, zoals Cheomseongdae en het paleis Donggung met Wolji. Als je je energie echter niet goed beheert, lukt het misschien niet om er in je vrije tijd op uit te gaan en te genieten, en eindig je mogelijk alleen maar rustend in bed. Houd daar dus rekening mee.
Ik had geen gedachten als ‘ik wil iets worden’ of ‘ik wil bij een bepaald bedrijf werken’, en ik was nergens goed in. Als ik ergens bijzonder goed in was geweest, had ik dat kunnen gebruiken om over de toekomst na te denken, maar zelfs dat had ik niet. Omdat ik me leeg voelde, keek ik even terug op mijn studententijd en besefte ik dat ik eigenlijk niets had gedaan. Ik ging naar colleges, maakte opdrachten en deed examens, en omdat iedereen de TOEIC-toets deed, deed ik die ook. Ik...Ik liet me meeslepen door mijn omgeving en had mezelf opgesloten binnen een bepaald kader.
-De plek met duizend jaar geschiedenis / Noh Seok-young, Gap Year Tribe-deelnemer / gap year van 8 weken |
Momenteel in Zuid-Korea,
Elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school; 346.000 twintigers hangen doelloos rond omdat ze geen dromen hebben; en het verloop in het eerste jaar na indiensttreding is inmiddels opgelopen tot 40%.Vijfenzeventig procent van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven, en naar verluidt voelt meer dan 80% van de kantoormedewerkers zich niet gelukkig.Veel mensen hebben het over ‘dromen’, maar om dit probleem aan te pakken — waar praktische begeleiding en ondersteuning ontbreken — willen we het ‘gap year’ in Zuid-Korea introduceren.
*Wat is een gap year?
Een gap year is een periode waarin iemand de studie tijdelijk onderbreekt of combineert met allerlei activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages en opleidingen, om dromen en talenten te ontdekken.
(Lees meer verhalen en projecten over gap years)
*Wat is een Gap Year Stay?
Dit is een project waarbij deelnemers een klein bedrag betalen om in een gastenverblijf te logeren, verschillende mensen te ontmoeten en werkzaamheden van het personeel uit te proberen. Het grootste voordeel van dit project is dat deelnemers met allerlei mensen in contact komen en nieuwe inspiratie opdoen.
# IkIk liet me meeslepen door mijn omgeving en had mezelf opgesloten binnen een bepaald kader.

Toen ik bijna klaar was met de universiteit, wilde ik de tijd nemen om over mezelf na te denken. In mijn laatste semester voor mijn afstuderen voelde ik dat ik in mijn vier studiejaren alleen had gedaan wat van me werd verwacht en me had laten meeslepen door mijn omgeving, terwijl ik een hectisch leven leidde.Plotseling ontdekte ik dat ik niet eens wist wat ik leuk vond of waar ik goed in was, en ik dacht dat ik zo niet verder kon leven. Daarom wilde ik weg uit de plek waar ik had gewoond en nieuwe tijd doorbrengen met nieuwe mensen. Ik wilde dat proces gebruiken om mezelf opnieuw op de rit te krijgen.
Ik wilde ook de tijd nemen om op die periode terug te kijken. Ik voelde me overweldigd door het dagelijks leven, liet me meeslepen door anderen en was zo op de toekomst gericht dat ik mezelf in het heden verwaarloosde. Ik wilde rustig zitten, boeken lezen, films kijken die ik al lang wilde zien en mezelf rust gunnen. En binnen die vrijheid...Ik wilde serieus de tijd nemen om na te denken over wat voor persoon ik tot nu toe was geweest en wat voor persoon ik nu ben.
Al mijn vrienden namen een tussenjaar of bereidden zich voor op examens, of maakten zich klaar om vóór hun afstuderen een baan te zoeken. Maar ik deed niets en wachtte alleen maar tot ik zou afstuderen. Omdat ik geen idee had wat voor werk ik wilde doen, wilde ik vaagweg alleen maar afstuderen.
Ik had geen gedachten als ‘ik wil iets worden’ of ‘ik wil bij een bepaald bedrijf werken’, en ik was nergens goed in. Als ik ergens bijzonder goed in was geweest, had ik dat kunnen gebruiken om over de toekomst na te denken, maar zelfs dat had ik niet. Omdat ik me leeg voelde, keek ik even terug op mijn studententijd en besefte ik dat ik eigenlijk niets had gedaan.Ik ging naar colleges, maakte opdrachten en deed examens, en omdat iedereen de TOEIC-toets deed, deed ik die ook. Ik...Ik liet me meeslepen door mijn omgeving en had mezelf opgesloten binnen een bepaald kader.
Daarom besloot ik een nieuwe uitdaging aan te gaan om uit dat patroon te breken. Omdat ik bijna zou afstuderen, zou ik meer tijd hebben. Bovenal wilde ik heel graag weg uit de plek waar ik had gewoond en ergens anders gaan wonen. Terwijl ik zocht naar iets om te doen, kwam ik de Gap Year Stay tegen.
# Door naar andere mensen te kijken, kreeg ik ook de kans om diep na te denken over hoe ik op anderen overkom.

Toen ik voor het eerst bij het gastenverblijf aankwam, was alles onbekend. De plek waar ik verbleef voelde vreemd en de mensen die ik ontmoette waren onwennig. Vooral de taken die ik moest doen, waren erg moeilijk. Achteraf gezien was het in het begin alleen lastig omdat ik die dingen nog nooit eerder had gedaan, maar de eerste week was echt zwaar. Ik wilde het gastenverblijf niet tot last zijn, dus maakte ik een checklist van de taken die ik moest uitvoeren en deed ik mijn best om geen fouten te maken. Al snel raakte ik gewend aan het werk.
Ik deed zelf mijn best, maar ook de medewerkers met wie ik samenwerkte hielpen me enorm. Als ik iets vroeg wat ik niet wist, legden ze het vriendelijk uit. En wanneer er moeilijke situaties ontstonden, hielpen ze graag mee om die op te lossen. Gelukkig wierp mijn poging om me snel aan te passen zijn vruchten af: kort na mijn aankomst begon het hoogseizoen en waren er zoveel mensen dat bijna alle kamers vol zaten. Als ik onhandig was geweest in mijn werk, was het veel moeilijker geweest, maar gelukkig kon ik het aan doordat er veel mensen waren toen ik eenmaal enigszins gewend was.
Het was leuk om in het hoogseizoen meer mensen te ontmoeten en met ze te praten, maar soms waren er vreemde mensen die het lastig maakten. Met hulp van de medewerkers en de eigenaar met wie ik samenwerkte, werden de meeste situaties goed opgelost, maar het was echt moeilijk om mensen tegen te komen die zich onbegrijpelijk gedroegen.
Er waren vooral veel mensen die zich opdringeriger gedroegen wanneer ik alleen werkte. Misschien behandelden sommige mensen me lichtzinnig en gedroegen ze zich respectloos omdat ik een vrouw was die alleen werkte.Dat gezegd hebbende,Ik was er niet bijzonder door gekwetst of zo. De meeste situaties verliepen zonder problemen en ik probeerde er niet bij stil te blijven staan. Maar door die mensen ging ik wel veel nadenken.Ik vroeg me af waarom ze zich zo gedroegen, maar voelde ook medelijden en verdriet om hen.Toch gaf het zien van die mensen me de kans om diep na te denken over hoe ik op anderen overkom.
#Ik kon de angst dat ik anders leefde dan mijn vrienden grotendeels van me afzetten.

Omdat ik tijdens het hoogseizoen aan het programma deelnam, kon ik veel mensen ontmoeten. Tijdens de avondlijke chimaekfeestjes (kip met bier) praatte ik met allerlei gasten en leerde ik hoe anderen leven en wat ze denken. En daarbij...besefte ik dat mensen op heel uiteenlopende manieren leven. Ik kon de angst dat ik anders leefde dan mijn vrienden grotendeels van me afzetten.
Ik vond het ook fijn dat ik kon leren hoe een gastenverblijf wordt beheerd. Hoewel het niet mijn eigen gastenverblijf was, leerde ik veel door mee te draaien in de dagelijkse gang van zaken. Ik kon zelf ervaren welke moeilijkheden en voordelen er zijn die je aan de oppervlakte niet ziet.
De medewerkers met wie ik samenwerkte waren ook geweldig. We zorgden goed voor elkaar en hadden het samen naar onze zin. Omdat we elkaar hielpen moeilijkheden op te lossen, groeiden we in die tijd erg naar elkaar toe. De eigenaar zorgde ook goed voor het personeel en hielp zoveel mogelijk wanneer er problemen waren.
Omdat het nachtzicht van Gyeongju zo prachtig was,was het ook fijn om tijd alleen door te brengen. Hoewel de verzengende hitte aanhield, stak er na zonsondergang een koele bries op. Ik fietste vaak naar de nabijgelegen Cheomseongdae en Donggung en Wolji om het nachtelijke uitzicht te bewonderen. Langzaam fietsen in de koele bries en door het prachtige nachtelijke landschap maakte die momenten zo mooi dat ik vaak dankbaar was dat ik leefde.
De geneugten van Gyeongju beperken zich niet tot het nachtelijke uitzicht. De vredige sfeer van Gyeongju is bijzonder geschikt om na te denken.Soms voelde ik me ongerust en dacht ik: ‘Mijn vrienden zijn vast bezig met hun voorbereiding op een baan’, maar om niet aan het twijfelen te slaan en mijn gedachten tot rust te brengen, probeerde ik elke dag wat meer met mezelf te praten. Op dagen dat er geen gasten op mijn kamer kwamen, praatte ik hardop tegen mezelf: wat er die dag was gebeurd, wat leuk was, wat ik had ontdekt en wat ik wilde verbeteren. Door die gedachten ongeordend uit te spreken, kon ik ze op een rijtje zetten en voelde ik me beter.
Die momenten van ongestoord nadenken waren een troost en een drijvende kracht voor me. Ook nu ik weer terug ben in het dagelijks leven, ga ik vaak ’s avonds wandelen. Het voelt anders dan toen, maar ik ben heel blij dat wandelen een nieuwe vrijetijdsbesteding voor me is geworden.
# Mijn eigen favoriete plekken in Gyeongju!

Omdat Gyeongju niet zo groot is, maakte ik vaak spontaan uitstapjes naar plekken die mijn interesse wekten, zonder een route uit te stippelen. Ik heb geen vaste route, maar als ik een plek zou aanraden, dan is het Yangdong Village. Het is nog niet erg bekend, maar het dorp is goed bewaard gebleven en rustig en vredig, waardoor het ideaal is om te wandelen.
Bulguksa, Seokguram, Donggung en Wolji, musea, Cheomseongdae en allerlei andere bezienswaardigheden liggen niet ver weg, dus je kunt ze gemakkelijk bezoeken.
# Mijn gap year-TIP
(Taal)
De meeste gasten zijn Koreaans. In het hoogseizoen zijn er ongeveer één of twee buitenlandse groepen per week. Natuurlijk zijn het er soms meer. Je hoeft niet heel goed Engels te spreken, maar eenvoudige zinnen kunnen zeggen is erg handig. De meeste buitenlanders begrijpen zelfs heel eenvoudige woorden. Gebruik een paar woorden als dat alles is wat je kunt — wees niet verlegen; het is belangrijk om te spreken, ook als je wat stuntelig bent.
(Bagage)
De kamers zijn niet erg ruim, dus je kunt het beste niet te veel bagage meenemen. De drukke winkelstraat ligt recht tegenover, dus je kunt onderweg halen wat je nodig hebt.
Shampoo, conditioner, tandpasta, zeep, wasmiddel, een wasmachine, kledinghangers, handdoeken, een föhn, een stijltang enzovoort zijn hier aanwezig. Je hoeft deze spullen dus niet in te pakken.
(Maaltijden)
Ze kopen ingrediënten waarmee je gemakkelijk kunt koken, dus je hoeft je niet al te veel zorgen te maken over de maaltijden. Het is handig als je eenvoudige gerechten kunt maken, zoals gebakken rijst of curry.
(Pro-tip)
Hoe meer je van iets verwacht, hoe groter de teleurstelling zal zijn. Je kunt beter geen vage verwachtingen koesteren dat je hier allerlei ervaringen zult opdoen en met een heleboel veranderingen terug zult keren.Alles moet je met je eigen inzet bereiken. Ik denk dat het nodig is om vóór je komst duidelijke doelen te stellen. Het is ook goed om die zo nodig aan te passen aan de omstandigheden ter plaatse.
Laat je ook niet zo in beslag nemen door wat je zelf wilt doen dat je je taken in het gastenverblijf verwaarloost. Je kunt doen wat je wilt nadat je alles hebt afgerond wat je moet doen, dus stel je prioriteiten goed.
#Ik ben van plan voortaan meer uitdagingen aan te gaan. Ik heb de moed gekregen om te weten dat het prima is om meer dingen te proberen, en het vertrouwen dat falen ook mag.

Voordat ik naar Gyeongju ging, vertrouwde ik tijdens het reizen vaak op anderen. Meestal deed ik zelf niets en volgde ik gewoon mijn vrienden of familie. Maar in Gyeongju was ik alleen, dus dat kon niet; ik moest zelf beslissen waar ik heen ging en uitzoeken hoe ik daar kwam. Wat ik na aankomst zou doen, was helemaal aan mij.
Het is echt comfortabel om anderen te volgen. Omdat ik bijna nergens over hoef na te denken of iets hoef te beslissen, kan ik gewoon genieten zonder na te denken. Toch blijft er bijna niets in mijn geheugen hangen. Alleen een oppervlakkige herinnering, zoals ‘het was leuk’, blijft over. Zelfs na een reis naar het buitenland herinner ik me vaak alleen de naam van het land, en niet precies waar ik ben geweest.
Maar ik ontdekte dat ik meer kan ervaren wanneer ik zelf routes uitstippel en op pad ga. Ik ben ook trots op mezelf en het blijft beter in mijn geheugen hangen.In Gyeongju besliste ik alles zelf. Soms had ik last van de gevolgen van slechte beslissingen, maar het was toch leuk. Zo ontdekte ik hoe fijn het is om in Gyeongju te reizen.
Met het zelfvertrouwen dat ik tijdens mijn reis naar Gyeongju had opgedaan, ging ik naar huis en maakte ik mijn eerste soloreis naar het buitenland. Voordat ik vertrok, had ik veel stress, maar eenmaal daar heb ik het enorm naar mijn zin gehad en veel geleerd. OokIk kijk ernaar uit om te ontdekken waar ik hierna heen ga en welke nieuwe dingen ik ga proberen. Iets nieuws doen is nog steeds niet makkelijk, maar ik heb ontdekt dat er daarna nog veel meer op me wacht.
Mijn tijd in Gyeongju gaf me de moed om mezelf uit te dagen. Ik verlang naar nieuwe dingen, maar ben vaak bang, waardoor het moeilijk is om een stap vooruit te zetten. Door deze ervaring heb ik geleerd dat zelfs een klein beetje moed veel oplevert.Ik ben van plan voortaan meer uitdagingen aan te gaan. Ik heb de moed gekregen om te weten dat het prima is om meer dingen te proberen, en het vertrouwen dat falen ook mag.
Het hoeft geen Gyeongju te zijn. Of het nu een goede of een slechte ervaring wordt, ik weet zeker dat je leven erbij gebaat is als je de plek waar je gewoonlijk woont achter je laat en ergens anders verblijft.
Ik hoop dat meer mensen deelnemen aan programma’s voor een gap year die hen helpen groeien.
Mijn gap year is
Ervaring ★★★★☆
Ik heb allerlei dingen kunnen ervaren die ik nog nooit eerder in mijn leven had meegemaakt.
Leren ★★★★☆
Door te werken en mijn vrije tijd door te brengen, heb ik veel kunnen beseffen en voelen. Alleen al door van huis weg te gaan en op mezelf te wonen, heb ik veel geleerd.
Omgeving ★★★☆☆
Wat ik het meest miste, was een gebrek aan persoonlijke ruimte. Ik wilde rustig de tijd nemen om mijn gedachten op een rijtje te zetten, maar dat was moeilijk omdat ik een kamer met gasten deelde. Voor wie meer mensen wil ontmoeten en gesprekken wil voeren, is het echter een uitstekende omgeving.
Veiligheid ★★★★☆
Omdat de meeste winkels vóór tien uur sluiten, wordt het in de buurt al snel donker. Maar het is veilig zolang je gevaarlijke plekken vermijdt. Veel mensen maken ook na tienen nog een wandeling, dus er lijken geen grote veiligheidsproblemen te zijn.
Vrije tijd ★★★★☆
Gyeongju is een plek met veel bergen en bomen, waar je zelfs tijdens een wandeling historische bezienswaardigheden kunt tegenkomen. Het is een geweldige plek om je vrije tijd door te brengen. Op fietsafstand ligt een bibliotheek, en er zijn ook beroemde historische bezienswaardigheden, zoals Cheomseongdae en het paleis Donggung met Wolji. Als je je energie echter niet goed beheert, lukt het misschien niet om er in je vrije tijd op uit te gaan en te genieten, en eindig je mogelijk alleen maar rustend in bed. Houd daar dus rekening mee.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.