Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#In mezelf investeren; zelfstandig handelen #Reizen werd een bron van levenslust #Ik houd mezelf niet langer tegen als het om geld uitgeven gaat
Ik had geen specifieke doelen gesteld. Omdat ik lange tijd in het buitenland zou verblijven, hoopte ik gewoon dat ik me goed zou aanpassen. Als ik één ding moet noemen, dan was het dat ik niet te zuinig wilde zijn met geld en er zelf volop van wilde genieten.Toen ik in Korea was, vond ik het echt uitputtend om op kleine bedragen te letten en zuinig te zijn. Nu...Ik vind het niet langer zonde om te betalen wat iets waard is, en ik zie deze uitgaven niet als consumptie, maar als investeringen. Als ik nu niet investeer, denk ik dat ik daar later spijt van krijg, dus probeer ik mijn neiging om te sparen te onderdrukken.
- Vrijwilligerswerk in de kinderopvang in Cambodja / Park Eun-kyung, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
#Ik dacht wel dat ik ergens naartoe wilde, maarik had geen concreet idee waarheen.
Hallo, ik ben Park Eun-kyung, 21 jaar en met studieverlof. Tijdens mijn studie aan de universiteit nam ik impulsief verlof op, omdat ik dacht: ‘Ik wil echt helemaal niets doen.’ Ik was erg onvolwassen. Trouwens, dat ben ik nog steeds. Door die onbezonnen beslissing ben ik binnen ongeveer zes maanden naar de Filipijnen, Taiwan, Cambodja en Vietnam geweest. Het blijft bijzonder dat ik in zo’n korte, maar toch lange periode vier landen heb bezocht.
Het blijft verrassend dat ik korte tijd Engels heb gestudeerd in de Filipijnen, vrijwilligerswerk heb gedaan in Cambodja en heb gereisd in Vietnam en Taiwan. Tijdens mijn twee reizen in mijn tussenjaar ben ik wat dingen kwijtgeraakt, maar heb ik ook veel gewonnen. Ik ben blij dat 2016 voor mij een bijzonder jaar is geworden.
Voordat ik advies kreeg over mijn tussenjaar, dacht ik vaag dat ik ooit eens naar het buitenland wilde. Na het adviesgesprek over mijn tussenjaar...Kreeg ik het advies om naar de Filipijnen en Cambodja te gaan. Eerst wilde ik naar plekken als de Verenigde Staten of Canada. Maar er werd me verteld dat ik in de VS of Canada waarschijnlijk terughoudender zou zijn in het spreken, dus koos ik voor de Filipijnen en Cambodja.
Op een gegeven moment had ik het gevoel dat ik lange tijd in het buitenland wilde blijven. Dus koos ik zonder er goed over na te denken.Ik dacht wel dat ik ergens naartoe wilde, maar ik had geen concreet idee waarheen.
# Dagelijkse routine in Cambodja
Om 8.30 uur neem ik een tuktuk naar de vrijwilligersorganisatie. Ik kom daar om 9 uur aan. We wassen de kinderen en helpen ze hun tanden te poetsen. Ook helpen we ze met aankleden. Daarna leren we ze het alfabet of cijfers. Om 11 uur helpen we de kinderen met lunchen en doen we de afwas en de was. Rond 12 uur lunchen we en rusten we tot 2 uur. Ik deed meestal een dutje. Nadat we tot 2 uur hadden geslapen, wasten we de kinderen opnieuw en hielpen we ze hun tanden te poetsen. Na het wassen is het tijd voor een tussendoortje. Dan bereiden we de lessen voor. We maken bijvoorbeeld origami, blazen ballonnen op en doen kleuractiviteiten. We hebben tot 4 uur les met de kinderen en daarna zit onze werkdag erop.Ik ga weg. We mochten zelf bepalen welke lessen we gaven.
Ik had geen specifieke doelen gesteld. Omdat ik lange tijd in het buitenland zou verblijven, hoopte ik gewoon dat ik me goed zou aanpassen. Als ik één ding moet noemen, dan was het dat ik niet te zuinig wilde zijn met geld en er zelf volop van wilde genieten. Toen ik in Korea was, vond ik het echt vermoeiend om op kleine bedragen te letten en zuinig te zijn. Nu vind ik het niet zonde om te betalen wat iets waard is, en zie ik deze uitgaven niet als consumptie, maar als investeringen. Als ik nu niet investeer, denk ik dat ik daar later spijt van krijg, dus probeer ik mijn neiging om te sparen te onderdrukken.
#Bovenal kon ik mezelf eens onder de loep nemen. Ik probeer zowel mijn positieve als negatieve kanten te accepteren en ermee te leven als ‘mijzelf’.
Omdat ik al in de Filipijnen was geweest, dacht ik dat Cambodja me gemakkelijk af zou gaan. Maar de omgeving was heel anders. Het was geen plek waar mensen je begrepen, ook als je geen Engels sprak. Sommige mensen praatten niet met me omdat ze dachten dat ik geen Engels kon. Ik denk dat dat deels mijn eigen schuld was en deels die van anderen. Ik sta stil bij mijn passieve houding. Ik denk dat ik toen wat zelfverzekerder Engels had moeten spreken, maar ik geef mezelf niet de schuld. Het is niet helemaal mijn fout.
In de Filipijnen volgde ik gedachteloos de oudere jongens en meisjes naar de restaurants die zij voorstelden, maar deze keer probeerde ik zelf plekken op te zoeken en te vinden. Ik leerde ook hotels boeken. Ik heb veel geleerd dankzij de vrouwen met wie ik vrijwilligerswerk deed. Hoewel ik eerder dan gepland naar Korea terugkeerde, heb ik daar geen spijt van. Ik denk dat het beter is snel te handelen als je voelt dat iets niet goed zit.
Ook was het fijn om, op weg naar Cambodja en tijdens een tussenstop in Vietnam en Taiwan, de vrienden terug te zien met wie ik in de Filipijnen had gestudeerd. Hoewel we elkaar maar 4 à 5 maanden kenden, lieten ze me bij hen slapen, brachten ze me met de auto of motor ergens naartoe en kochten ze eten voor me. Daar ben ik heel dankbaar voor. Tot dan toe dacht ik dat relaties vermoeiend en lastig waren, maar deze vrienden hebben mijn kijk daarop sterk veranderd. Als ik de kans krijg, wil ik iets voor hen terugdoen.Bovenal kon ik mezelf eens onder de loep nemen. Ik probeer zowel mijn positieve als negatieve kanten te accepteren en ermee te leven als ‘mijzelf’.
Ik bracht veel tijd door met de vrouwen met wie ik vrijwilligerswerk deed. Ik houd hun namen liever anoniem. Ze hebben me enorm geholpen om me goed aan te passen aan Cambodja. Zonder hen was het erg moeilijk geweest. Alle restaurants waar ze me mee naartoe namen, waren heerlijk en hadden een fijne sfeer. We lieten ons masseren en genoten van heerlijke desserts in cafés.
Als ik ze weer in Korea zie, wil ik ze graag op een maaltijd trakteren ^0^ En tegen mijn Vietnamese en Taiwanese vrienden met wie ik in de Filipijnen studeerde: ook al reisden we maar kort samen, heel erg bedankt dat jullie me naar zoveel plekken hebben meegenomen. Aan het personeel van de vrijwilligersorganisatie, met wie ik aan het einde op slechte voet uit elkaar ging: ze hebben op hun eigen manier goed voor me gezorgd, maar ik had dat niet door en klaagde veel. Dat spijt me.
# Mijn aanraders!
Naar Sihanoukville gaan was het leukste wat ik tijdens mijn verblijf in Cambodja heb gedaan. Sihanoukville was rustig en schoon. Op een zwemband op de golven dobberen voelde alsof ik weer een kind van zeven was.Sihanoukville - Je kunt bustickets kopen bij guesthouses. Volgens mij heb ik ongeveer 7 dollar betaald. Van Phnom Penh naar Sihanoukville duurt het ongeveer 5 à 6 uur. Je kunt met een zwemband in zee spelen. Ik raad de mediterrane pizza, pasta, kokoscurry en garnalen aan! Er is ook een Koreaans restaurant dat Miso heet. Als je Koreaans eten mist, kun je daar terecht.
(Bij badplaatsen in Zuidoost-Azië zijn er veel straatverkopers. Verder is het prima.)
Vietnam - Je kunt bustickets kopen bij maatschappijen als Kumho of D&D. De prijs is erg laag: 10 dollar. Koreanen kunnen 15 dagen visumvrij in Vietnam verblijven. Als je goed op je paspoort let, zijn er geen problemen. Van Phnom Penh naar Ho Chi Minhstad duurt het ongeveer 6 à 7 uur. Onderweg is er een rustplaats. Ik raad aan wat snacks mee te nemen. Op de rustplaats is niet veel eten te vinden dat Koreanen lekker zullen vinden.
Ter informatie: ik deed een stadstour in Ho Chi Minhstad en ging naar Mui Ne. In Mui Ne kun je de woestijn zien. Ik raad sandboarden van harte aan! Het landschap is prachtig. De golven zijn te sterk om lekker te zwemmen, dus ik raad aan een hotel met een goed zwembad te boeken. Ik heb gehoord dat het een goede plek is om te surfen. Het was fijn om daar uit te rusten.
Voordat ik naar Korea terugging, had ik een tussenstop in Taiwan. Ik verbleef er 3 nachten en 4 dagen. Na Phnom Penh voelde het heerlijk om hier te zijn, omdat de wifi en voorzieningen net zo goed waren als in Korea. Jiufen en Pingxi waren het leukst. Ximending leek precies op Myeongdong in Korea. Dat zou ik niet per se aanraden. Ik zag er veel Koreanen. Bovendien ben ik een moeilijke eter en viel het Taiwanese eten me niet zo goed. Toch is het leuk om een of twee soorten streetfood te proberen. Ter informatie: restaurants serveren geen water. Ik raad de crackers van Mimi en ananascake aan. Vooral de crackers van Mimi zijn heerlijk om gedachteloos op te knabbelen terwijl je tv kijkt.
# Mijn persoonlijke tips!
(Snacks)
Neem veel instantnoedels mee, allerlei soorten!! Door de hitte verloor ik ook mijn eetlust. Als dat gebeurt, raad ik Blue Pumpkin aan, een winkel die onder andere ijs en ijsthee verkoopt. Het watermeloensap is heerlijk. Als ik in Korea ben, mis ik het soms. Het ijs is ook lekker. De prijzen zijn niet bepaald laag. Je ziet er veel Koreanen en Japanners. (Watermeloensap - 4 dollar; de prijs van ijs hangt af van het aantal bolletjes)
(Inpaklijst)
Ik raad aan in Cambodja een verkoelende broek te kopen (vaak ‘koelkastbroek’ genoemd). De prijs hangt af van hoe goed je kunt afdingen. Ter informatie: ik kocht er twee voor 5 dollar. Er was geen airconditioning, dus ik had ontelbare keren last van de hitte. Ik raad aan een draagbare ventilator mee te nemen. Shampoo en conditioner kun je gemakkelijk in Cambodja kopen. Daar zijn winkels zoals Olive Young en Watsons. In de supermarkt kun je Koreaanse instantnoedels kopen, maar ik zag eens tientallen mieren in een pak noedels. Daarna durfde ik ze niet meer te kopen.
Ik had geen visum geregeld, omdat ik van plan was er na aankomst in Cambodja een aan te vragen. Voor de Filipijnen had ik te veel kleding ingepakt, dus voor Cambodja probeerde ik minder mee te nemen. Ik nam niet veel studiemateriaal mee, alleen twee boeken. Ik had ruim voldoende zonnebrandcrème ingepakt.
(Tip)
Als je geld opneemt bij een geldautomaat, betaal je 4 à 5 dollar aan kosten. Je kunt maximaal 250 dollar opnemen. Het beste is om in Korea genoeg geld op te nemen. Ik heb gehoord dat er veel valse bankbiljetten in omloop zijn. Als je geen lesmateriaal meeneemt wanneer je met de kinderen bent, zul je je erg vervelen. Dingen als origami of kleurboeken zijn ideaal om de tijd te doden. Ook hadden de kinderen geen schoenen en waren hun kleren erg versleten, wat er heel zielig uitzag.
Ik dacht vaak dat het fijn zou zijn om kleren mee te nemen die in Korea te klein zijn geworden. Kleding of schoenen meenemen zou waarschijnlijk voldoening geven. Na het vrijwilligerswerk is er in de vrije tijd niet veel te doen, dus een maand lijkt me de meest geschikte duur.
#Ik ben heel blij dat ik zelfstandig dingen kan ondernemen zonder op anderen te leunen.
Voordat het project begon, wist ik niet eens hoe ik een reis naar het buitenland moest plannen en had ik alleen vage ideeën. Maar na afloop van het project ben ik niet meer bang om naar het buitenland te gaan. Ik was blij dat ik zelf vliegtickets kon boeken en hotels kon reserveren.Ik ben heel blij dat ik zelfstandig dingen kan ondernemen zonder op anderen te leunen.
Ook voelde ik dat ik royaal in mezelf moet investeren. Zelfs als reizen veel kost, kan het een saai dagelijks leven nieuwe energie geven. Dat heeft mijn manier van denken sterk veranderd.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★☆☆
Ik heb blijkbaar echt heel wat meegemaakt. Mensen zeiden zodra ze me zagen dat ik veel was afgevallen. Ik hoop dat ik voor alle ontberingen word beloond. Ik vond het echt niet gemakkelijk om voor de kleintjes te zorgen. Ik vraag me af of ik in de toekomst nog eens vrijwilligerswerk in het buitenland zal doen; het voelt als een ervaring die ik in mijn leven niet nog eens zal meemaken. Ik denk dat het een herinnering is waar ik later op zal terugkijken.
Leren★★★★☆
Voordat ik op reis ging, dacht ik dat Korea een moeilijke plek was om te wonen, maar ik ben gaan denken dat Korea eigenlijk best een goede plek is om te wonen, omdat de infrastructuur er goed ontwikkeld is, er goede wifi is en je er familie en vrienden hebt.
Omgeving★★☆☆☆
Het is echt vreselijk. Het spreekt voor zich dat het slecht is.
Veiligheid★★☆☆☆
Toen ik in Cambodja was, vond ik het oversteken van de straat echt eng. Tientallen motorfietsen reden tegelijk voorbij en er waren geen verkeerslichten, dus ik vond het eng om de weg over te steken. Er waren ook veel bouwplaatsen. Ik was bang dat ik geraakt zou worden door iets dat naar beneden kon vallen.
Vrije tijd★★☆☆☆
Er was echt nergens iets te doen. Mijn oudere zussen gingen eerst naar Korea en ik bleef ongeveer een week alleen achter. Ik verveelde me enorm. Ik leefde op wifi. Er waren Lotteria en Tous Les Jours — ik ging vaak naar die plekken. En toen ik vrijwilligerswerk deed, waren er bijna geen mensen, dus had ik geen kamergenoot en niemand om mee te praten. Het was een week lang een hel... Om ergens heen te gaan, moest je een tuk-tuk nemen, en ze zeiden dat het $1 per kilometer kostte. Ze probeerden echt op allerlei manieren geld aan me te verdienen. Dat kwetste me.
▼Bekijk de projectdetails waaraan Park Eun-kyung heeft deelgenomen▼
Ik had geen specifieke doelen gesteld. Omdat ik lange tijd in het buitenland zou verblijven, hoopte ik gewoon dat ik me goed zou aanpassen. Als ik één ding moet noemen, dan was het dat ik niet te zuinig wilde zijn met geld en er zelf volop van wilde genieten.Toen ik in Korea was, vond ik het echt uitputtend om op kleine bedragen te letten en zuinig te zijn. Nu...Ik vind het niet langer zonde om te betalen wat iets waard is, en ik zie deze uitgaven niet als consumptie, maar als investeringen. Als ik nu niet investeer, denk ik dat ik daar later spijt van krijg, dus probeer ik mijn neiging om te sparen te onderdrukken.
- Vrijwilligerswerk in de kinderopvang in Cambodja / Park Eun-kyung, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
#Ik dacht wel dat ik ergens naartoe wilde, maarik had geen concreet idee waarheen.
Hallo, ik ben Park Eun-kyung, 21 jaar en met studieverlof. Tijdens mijn studie aan de universiteit nam ik impulsief verlof op, omdat ik dacht: ‘Ik wil echt helemaal niets doen.’ Ik was erg onvolwassen. Trouwens, dat ben ik nog steeds. Door die onbezonnen beslissing ben ik binnen ongeveer zes maanden naar de Filipijnen, Taiwan, Cambodja en Vietnam geweest. Het blijft bijzonder dat ik in zo’n korte, maar toch lange periode vier landen heb bezocht.
Het blijft verrassend dat ik korte tijd Engels heb gestudeerd in de Filipijnen, vrijwilligerswerk heb gedaan in Cambodja en heb gereisd in Vietnam en Taiwan. Tijdens mijn twee reizen in mijn tussenjaar ben ik wat dingen kwijtgeraakt, maar heb ik ook veel gewonnen. Ik ben blij dat 2016 voor mij een bijzonder jaar is geworden.
Voordat ik advies kreeg over mijn tussenjaar, dacht ik vaag dat ik ooit eens naar het buitenland wilde. Na het adviesgesprek over mijn tussenjaar...Kreeg ik het advies om naar de Filipijnen en Cambodja te gaan. Eerst wilde ik naar plekken als de Verenigde Staten of Canada. Maar er werd me verteld dat ik in de VS of Canada waarschijnlijk terughoudender zou zijn in het spreken, dus koos ik voor de Filipijnen en Cambodja.
Op een gegeven moment had ik het gevoel dat ik lange tijd in het buitenland wilde blijven. Dus koos ik zonder er goed over na te denken.Ik dacht wel dat ik ergens naartoe wilde, maar ik had geen concreet idee waarheen.
# Dagelijkse routine in Cambodja
Om 8.30 uur neem ik een tuktuk naar de vrijwilligersorganisatie. Ik kom daar om 9 uur aan. We wassen de kinderen en helpen ze hun tanden te poetsen. Ook helpen we ze met aankleden. Daarna leren we ze het alfabet of cijfers. Om 11 uur helpen we de kinderen met lunchen en doen we de afwas en de was. Rond 12 uur lunchen we en rusten we tot 2 uur. Ik deed meestal een dutje. Nadat we tot 2 uur hadden geslapen, wasten we de kinderen opnieuw en hielpen we ze hun tanden te poetsen. Na het wassen is het tijd voor een tussendoortje. Dan bereiden we de lessen voor. We maken bijvoorbeeld origami, blazen ballonnen op en doen kleuractiviteiten. We hebben tot 4 uur les met de kinderen en daarna zit onze werkdag erop.Ik ga weg. We mochten zelf bepalen welke lessen we gaven.
Ik had geen specifieke doelen gesteld. Omdat ik lange tijd in het buitenland zou verblijven, hoopte ik gewoon dat ik me goed zou aanpassen. Als ik één ding moet noemen, dan was het dat ik niet te zuinig wilde zijn met geld en er zelf volop van wilde genieten. Toen ik in Korea was, vond ik het echt vermoeiend om op kleine bedragen te letten en zuinig te zijn. Nu vind ik het niet zonde om te betalen wat iets waard is, en zie ik deze uitgaven niet als consumptie, maar als investeringen. Als ik nu niet investeer, denk ik dat ik daar later spijt van krijg, dus probeer ik mijn neiging om te sparen te onderdrukken.
#Bovenal kon ik mezelf eens onder de loep nemen. Ik probeer zowel mijn positieve als negatieve kanten te accepteren en ermee te leven als ‘mijzelf’.
Omdat ik al in de Filipijnen was geweest, dacht ik dat Cambodja me gemakkelijk af zou gaan. Maar de omgeving was heel anders. Het was geen plek waar mensen je begrepen, ook als je geen Engels sprak. Sommige mensen praatten niet met me omdat ze dachten dat ik geen Engels kon. Ik denk dat dat deels mijn eigen schuld was en deels die van anderen. Ik sta stil bij mijn passieve houding. Ik denk dat ik toen wat zelfverzekerder Engels had moeten spreken, maar ik geef mezelf niet de schuld. Het is niet helemaal mijn fout.
In de Filipijnen volgde ik gedachteloos de oudere jongens en meisjes naar de restaurants die zij voorstelden, maar deze keer probeerde ik zelf plekken op te zoeken en te vinden. Ik leerde ook hotels boeken. Ik heb veel geleerd dankzij de vrouwen met wie ik vrijwilligerswerk deed. Hoewel ik eerder dan gepland naar Korea terugkeerde, heb ik daar geen spijt van. Ik denk dat het beter is snel te handelen als je voelt dat iets niet goed zit.
Ook was het fijn om, op weg naar Cambodja en tijdens een tussenstop in Vietnam en Taiwan, de vrienden terug te zien met wie ik in de Filipijnen had gestudeerd. Hoewel we elkaar maar 4 à 5 maanden kenden, lieten ze me bij hen slapen, brachten ze me met de auto of motor ergens naartoe en kochten ze eten voor me. Daar ben ik heel dankbaar voor. Tot dan toe dacht ik dat relaties vermoeiend en lastig waren, maar deze vrienden hebben mijn kijk daarop sterk veranderd. Als ik de kans krijg, wil ik iets voor hen terugdoen.Bovenal kon ik mezelf eens onder de loep nemen. Ik probeer zowel mijn positieve als negatieve kanten te accepteren en ermee te leven als ‘mijzelf’.
Ik bracht veel tijd door met de vrouwen met wie ik vrijwilligerswerk deed. Ik houd hun namen liever anoniem. Ze hebben me enorm geholpen om me goed aan te passen aan Cambodja. Zonder hen was het erg moeilijk geweest. Alle restaurants waar ze me mee naartoe namen, waren heerlijk en hadden een fijne sfeer. We lieten ons masseren en genoten van heerlijke desserts in cafés.
Als ik ze weer in Korea zie, wil ik ze graag op een maaltijd trakteren ^0^ En tegen mijn Vietnamese en Taiwanese vrienden met wie ik in de Filipijnen studeerde: ook al reisden we maar kort samen, heel erg bedankt dat jullie me naar zoveel plekken hebben meegenomen. Aan het personeel van de vrijwilligersorganisatie, met wie ik aan het einde op slechte voet uit elkaar ging: ze hebben op hun eigen manier goed voor me gezorgd, maar ik had dat niet door en klaagde veel. Dat spijt me.
# Mijn aanraders!
Naar Sihanoukville gaan was het leukste wat ik tijdens mijn verblijf in Cambodja heb gedaan. Sihanoukville was rustig en schoon. Op een zwemband op de golven dobberen voelde alsof ik weer een kind van zeven was.Sihanoukville - Je kunt bustickets kopen bij guesthouses. Volgens mij heb ik ongeveer 7 dollar betaald. Van Phnom Penh naar Sihanoukville duurt het ongeveer 5 à 6 uur. Je kunt met een zwemband in zee spelen. Ik raad de mediterrane pizza, pasta, kokoscurry en garnalen aan! Er is ook een Koreaans restaurant dat Miso heet. Als je Koreaans eten mist, kun je daar terecht.
(Bij badplaatsen in Zuidoost-Azië zijn er veel straatverkopers. Verder is het prima.)
Vietnam - Je kunt bustickets kopen bij maatschappijen als Kumho of D&D. De prijs is erg laag: 10 dollar. Koreanen kunnen 15 dagen visumvrij in Vietnam verblijven. Als je goed op je paspoort let, zijn er geen problemen. Van Phnom Penh naar Ho Chi Minhstad duurt het ongeveer 6 à 7 uur. Onderweg is er een rustplaats. Ik raad aan wat snacks mee te nemen. Op de rustplaats is niet veel eten te vinden dat Koreanen lekker zullen vinden.
Ter informatie: ik deed een stadstour in Ho Chi Minhstad en ging naar Mui Ne. In Mui Ne kun je de woestijn zien. Ik raad sandboarden van harte aan! Het landschap is prachtig. De golven zijn te sterk om lekker te zwemmen, dus ik raad aan een hotel met een goed zwembad te boeken. Ik heb gehoord dat het een goede plek is om te surfen. Het was fijn om daar uit te rusten.
Voordat ik naar Korea terugging, had ik een tussenstop in Taiwan. Ik verbleef er 3 nachten en 4 dagen. Na Phnom Penh voelde het heerlijk om hier te zijn, omdat de wifi en voorzieningen net zo goed waren als in Korea. Jiufen en Pingxi waren het leukst. Ximending leek precies op Myeongdong in Korea. Dat zou ik niet per se aanraden. Ik zag er veel Koreanen. Bovendien ben ik een moeilijke eter en viel het Taiwanese eten me niet zo goed. Toch is het leuk om een of twee soorten streetfood te proberen. Ter informatie: restaurants serveren geen water. Ik raad de crackers van Mimi en ananascake aan. Vooral de crackers van Mimi zijn heerlijk om gedachteloos op te knabbelen terwijl je tv kijkt.
# Mijn persoonlijke tips!
(Snacks)
Neem veel instantnoedels mee, allerlei soorten!! Door de hitte verloor ik ook mijn eetlust. Als dat gebeurt, raad ik Blue Pumpkin aan, een winkel die onder andere ijs en ijsthee verkoopt. Het watermeloensap is heerlijk. Als ik in Korea ben, mis ik het soms. Het ijs is ook lekker. De prijzen zijn niet bepaald laag. Je ziet er veel Koreanen en Japanners. (Watermeloensap - 4 dollar; de prijs van ijs hangt af van het aantal bolletjes)
(Inpaklijst)
Ik raad aan in Cambodja een verkoelende broek te kopen (vaak ‘koelkastbroek’ genoemd). De prijs hangt af van hoe goed je kunt afdingen. Ter informatie: ik kocht er twee voor 5 dollar. Er was geen airconditioning, dus ik had ontelbare keren last van de hitte. Ik raad aan een draagbare ventilator mee te nemen. Shampoo en conditioner kun je gemakkelijk in Cambodja kopen. Daar zijn winkels zoals Olive Young en Watsons. In de supermarkt kun je Koreaanse instantnoedels kopen, maar ik zag eens tientallen mieren in een pak noedels. Daarna durfde ik ze niet meer te kopen.
Ik had geen visum geregeld, omdat ik van plan was er na aankomst in Cambodja een aan te vragen. Voor de Filipijnen had ik te veel kleding ingepakt, dus voor Cambodja probeerde ik minder mee te nemen. Ik nam niet veel studiemateriaal mee, alleen twee boeken. Ik had ruim voldoende zonnebrandcrème ingepakt.
(Tip)
Als je geld opneemt bij een geldautomaat, betaal je 4 à 5 dollar aan kosten. Je kunt maximaal 250 dollar opnemen. Het beste is om in Korea genoeg geld op te nemen. Ik heb gehoord dat er veel valse bankbiljetten in omloop zijn. Als je geen lesmateriaal meeneemt wanneer je met de kinderen bent, zul je je erg vervelen. Dingen als origami of kleurboeken zijn ideaal om de tijd te doden. Ook hadden de kinderen geen schoenen en waren hun kleren erg versleten, wat er heel zielig uitzag.
Ik dacht vaak dat het fijn zou zijn om kleren mee te nemen die in Korea te klein zijn geworden. Kleding of schoenen meenemen zou waarschijnlijk voldoening geven. Na het vrijwilligerswerk is er in de vrije tijd niet veel te doen, dus een maand lijkt me de meest geschikte duur.
#Ik ben heel blij dat ik zelfstandig dingen kan ondernemen zonder op anderen te leunen.
Voordat het project begon, wist ik niet eens hoe ik een reis naar het buitenland moest plannen en had ik alleen vage ideeën. Maar na afloop van het project ben ik niet meer bang om naar het buitenland te gaan. Ik was blij dat ik zelf vliegtickets kon boeken en hotels kon reserveren.Ik ben heel blij dat ik zelfstandig dingen kan ondernemen zonder op anderen te leunen.
Ook voelde ik dat ik royaal in mezelf moet investeren. Zelfs als reizen veel kost, kan het een saai dagelijks leven nieuwe energie geven. Dat heeft mijn manier van denken sterk veranderd.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★☆☆
Ik heb blijkbaar echt heel wat meegemaakt. Mensen zeiden zodra ze me zagen dat ik veel was afgevallen. Ik hoop dat ik voor alle ontberingen word beloond. Ik vond het echt niet gemakkelijk om voor de kleintjes te zorgen. Ik vraag me af of ik in de toekomst nog eens vrijwilligerswerk in het buitenland zal doen; het voelt als een ervaring die ik in mijn leven niet nog eens zal meemaken. Ik denk dat het een herinnering is waar ik later op zal terugkijken.
Leren★★★★☆
Voordat ik op reis ging, dacht ik dat Korea een moeilijke plek was om te wonen, maar ik ben gaan denken dat Korea eigenlijk best een goede plek is om te wonen, omdat de infrastructuur er goed ontwikkeld is, er goede wifi is en je er familie en vrienden hebt.
Omgeving★★☆☆☆
Het is echt vreselijk. Het spreekt voor zich dat het slecht is.
Veiligheid★★☆☆☆
Toen ik in Cambodja was, vond ik het oversteken van de straat echt eng. Tientallen motorfietsen reden tegelijk voorbij en er waren geen verkeerslichten, dus ik vond het eng om de weg over te steken. Er waren ook veel bouwplaatsen. Ik was bang dat ik geraakt zou worden door iets dat naar beneden kon vallen.
Vrije tijd★★☆☆☆
Er was echt nergens iets te doen. Mijn oudere zussen gingen eerst naar Korea en ik bleef ongeveer een week alleen achter. Ik verveelde me enorm. Ik leefde op wifi. Er waren Lotteria en Tous Les Jours — ik ging vaak naar die plekken. En toen ik vrijwilligerswerk deed, waren er bijna geen mensen, dus had ik geen kamergenoot en niemand om mee te praten. Het was een week lang een hel... Om ergens heen te gaan, moest je een tuk-tuk nemen, en ze zeiden dat het $1 per kilometer kostte. Ze probeerden echt op allerlei manieren geld aan me te verdienen. Dat kwetste me.
▼Bekijk de projectdetails waaraan Park Eun-kyung heeft deelgenomen▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
