#Ik krabbelde weer op en veranderde de richting van mijn denken #Waardevolle contacten; zelfvertrouwen in het communiceren in het Engels #Een positieve instelling ontwikkeld
In tegenstelling tot wat ik had verwacht, heb ik dankzij de onverwachte gasten en de eigenaar veel aan dit project gehad. In eerste instantie hoopte ik dat ik door buitenlanders te ontmoeten mijn Engels zou kunnen oefenen en dat ik door allerlei mensen te leren kennen meer zou zien, maar in plaats daarvan,De meiden met wie ik hard werkte en de eigenaar zorgden goed voor me toen we samenwoonden en hielpen me mijn eenzaamheid te verdrijven. Daardoor denk ik dat ik een moeilijke periode heb kunnen doorkomen. Fijne momenten doorbrengen met mensen die ik graag mag, is een goede steun die me weer op de been kan helpen wanneer ik het moeilijk heb.
-Laat buitenlandse vrienden kennismaken met mijn eigen Seoul, Gap Year Stay Seoul!/Shin Jaewon, gapyearfamilie-gapper/8 weken gapyear |
Op dit moment heeft Zuid-Korea,
elk jaar 60.000 middelbare scholieren en scholieren uit het voortgezet onderwijs die voortijdig stoppen met school, 346.000 twintigers die zonder dromen doelloos rondhangen, en een verlooppercentage binnen een jaar na indiensttreding dat inmiddels boven de 40% ligt,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en naar verluidt voelt meer dan 80% van de werknemers zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen dat je moet dromen, maar om dit probleem op te lossen, waarvoor praktische methoden en steun ontbreken, willen we het ‘gap year’ in Zuid-Korea introduceren.
*Wat is een gap year?
Een gap year is een periode waarin iemand zijn of haar studie onderbreekt of combineert met allerlei activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages en opleidingen, om dromen en talenten te ontdekken.
*Wat is Gap Year Stay?
Dit is een project waarbij je tegen betaling in een guesthouse kunt verblijven, allerlei mensen kunt ontmoeten en kunt meewerken. Het grootste voordeel van dit project is dat deelnemers in contact komen met uiteenlopende mensen en nieuwe prikkels opdoen.
#Mijn gapyeardoel was maar één ding: mezelf weer overeind helpen, vanaf de bodem. Dat was alles.

Eerlijk gezegd wilde ik ergens naartoe vluchten. Nadat ik had besloten te stoppen met studeren voor het politie-examen, had ik geen idee hoe of waar ik verder moest beginnen.Ik wilde een paar maanden helemaal tot rust komen, zonder enige druk, en nadenken over mijn toekomst.Toevallig kwam ik op Facebook meer te weten over Gap Year Stay Seoul. Omdat je er twee maanden kon verblijven – niet te lang en niet te kort – met kost en inwoning, en ik geen geld had, dacht ik: dit is het. Bovendien,Ik heb me aangemeld omdat ik dacht dat nieuwe mensen en buitenlanders ontmoeten mijn verlangen om naar het buitenland te gaan en nieuwe dingen te beleven tijdelijk zou stillen.
Voordat ik aan mijn gap year begon, was ik erg somber en zat mijn hoofd vol gedachten, maar ik deed er niet echt iets mee.Thuis was het chaotisch en ik had het gevoel dat ik mijn leven niet zelf in handen had, maar door allerlei mensen heen en weer werd geslingerd zonder echt mijn draai te vinden. Daar had ik een hekel aan. Vroeger dacht ik dat ik na mijn middelbare school alles zou doen wat ik wilde proberen, maarMaar toen ik eenmaal was afgestudeerd, raakte ik in een lethargische toestand en wilde ik niets doen. Mijn doelen en dromen verdwenen allemaal. Dus mijn gapyeardoel was maar één ding: mezelf uit het diepste dal omhoog helpen. Dat was alles.
#Door met anderen te praten en op een nieuwe plek te wonen, kon ik mijn manier van denken veranderen.

Ik kwam naar Seoul en wist niet wat ik moest doen. Ik wilde voorstellingen en toneelstukken zien, maar toen ik dat probeerde, had ik niet veel geld en ging ik uiteindelijk niet. Voorlopig besloot ik gewoon rond te dwalen. Ik keek naar straatoptredens bij Hongdae, ging naar de Han-rivier en naar Nakseongdae. Omdat ik dacht: ‘De metro is er toch’, zette ik mijn telefoon uit en liep ik meer dan een uur rond in de buurt van Gwanghwamun. ’s Avonds kreeg ik een vreemd, onbeschrijfelijk gevoel toen ik naar het standbeeld van koning Sejong op het Gwanghwamunplein keek, en ik staarde er lange tijd naar.Het was er op de een of andere manier groter en ruimer dan ik me had voorgesteld.
Langs Cheonggyecheon klonk overal het levendige geroezemoes van gesprekken. Nadat ik zo alleen had rondgedwaald, kwam ik na tienen bij het guesthouse aan. Ik ging op bed liggen en dat voelde op de een of andere manier geweldig.Ik wilde altijd weg van volwassenenen ik had het gevoel dat ik echt op eigen initiatief naar Seoul was gekomen.
Eerlijk gezegd deed ik niets bijzonders nadat ik naar Seoul was gekomen. Ik verwaarloosde het Engels studeren dat ik van plan was geweest en was druk met werken en plezier maken. In het begin probeerde ik iets zinvols te doen. Omdat ik ongeduldig was om een beslissing over mijn toekomst te nemen, zat ik vaak alleen en somber wat te krabbelen. Als het niet lukte, verviel ik weer in mijn gebruikelijke somberheid.Hoe dan ook, hoewel het niet mijn bedoeling was, heb ik het zonder nadenken echt naar mijn zin gehad.
Als ik alleen was geweest, had het gevoeld alsof ik met mijn rug tegen de muur stond en in dezelfde situatie bleef steken. Maar door met anderen te praten en op een nieuwe plek te verblijven, kon ik mijn manier van denken veranderen.Dingen die ernstig leken, leken ineens niets voor te stellen en ik voelde me volgens mij wat lichter dan voorheen. Zo voelde het.
Een tijdje werkte ik gewoon, ging ik met anderen om en bleef ik in de buurt van Hongdae. Toen herinnerde ik me dat mijn enige doel om naar Seoul te komen was geweest om culturele bezienswaardigheden als Gyeongbokgung, Changdeokgung en Jongmyo te bezoeken, dus ging ik er alsnog heen. Twee maanden bleken veel korter dan ik had gedacht.
In de tussentijd,dacht ik soms: ‘Wat doe ik hier in Seoul, zonder iets bijzonders te doen? Dit is tijdverspilling.’ Door dat gevoel vond ik het moeilijk om mee te helpen in het guesthouse en werd ik nalatig. Maar toen ik die dip eenmaal te boven was, vond ik het juist heel verdrietig dat het bijna voorbij was. Omdat ik de eerste deelnemer aan dit gapyearproject was, dacht ik dat ik er de volgende keer meer van had kunnen genieten. Ik denk dat ik de charme en het plezier van dit project pas laat heb ontdekt.
# Wanneer ik ontmoedigd raak en het moeilijk heb, zal deze bijzondere ervaring die ik op mijn twintigste had een mooie herinnering blijven en me kracht geven.

In die twee maanden kwamen en gingen veel mensen: internationale studenten en mensen uit allerlei landen, zoals de VS, Rusland, Thailand, Frankrijk en India. Een paar van hen zijn me bijgebleven: Simon, Louis en Sahil. Simon en Louis kwamen na hun werk in Korea voor een korte vakantie naar ons guesthouse.
Ze zeiden dat ze uit Frankrijk kwamen. Ik was zo nieuwsgierig en wilde zo graag contact met ze maken dat ik gewoon op ze afstapte en een gesprek begon. Ze waren ongeveer even oud als ik. We konden elkaar niet perfect verstaan, maar als we voorstelden om samen iets te doen, zeiden ze al snel: ‘Oké, oké’, dus we hebben ongeveer twee weken samen plezier gehad. Normaal vond ik het nooit erg als een gast vertrok, maar ik was zo aan ze gehecht geraakt dat afscheid nemen een beetje hartverscheurend was.
Een andere vriend, Sahil, kwam uit India. Omdat ik ooit India wilde bezoeken, was ik nieuwsgierig en raakten we aan de praat. In sommige boeken had ik gelezen dat Indiërs ondeugend en speels kunnen zijn, en bij Sahil leek dat echt te kloppen. Hij haalde zoveel grappen uit dat ik op een gegeven moment niet meer wist wat echt was en wat niet. Sahil bleef maar zeggen: ‘Ik heb één vraag’, en daar hebben we een tijdlang veel om gelachen.
Begin november besloot ik met de oudere meiden met wie ik werkte naar Japan te gaan. De laatste tijd studeer ik hard Japans, iets wat ik nooit had verwacht. Tegen maart volgend jaar wil ik genoeg geld sparen om naar Spanje te gaan en de Spaanse taal en cultuur die ik op de middelbare school heb geleerd zelf te ervaren.Ik kom uit mijn lethargische toestand en ontdek opnieuw dingen die ik graag wil doen, net als vroeger.
In plaats van enorme doelen te stellen, stel ik concrete, kleine doelen die ik echt kan bereiken en werk ik er stap voor stap aan. Door met mensen om te gaan en hard te werken en plezier te maken, besefte ik opnieuw dat ik tijd en geld moet investeren als ik iets wil doen. Daarom moet ik prioriteiten stellen en me concentreren.
Wanneer ik ontmoedigd raak en het moeilijk heb, zal deze bijzondere ervaring die ik op mijn twintigste had een mooie herinnering blijven en me kracht geven. Mijn gap year zit erop ^.^
# Mijn favoriete plekken in Seoul

Vlak bij Hongdae vond ik het Gyeongui Line Forest Park erg mooi. Het voorste gedeelte is wat lawaaierig en druk, maar als je een stukje verder loopt, is het er rustig, met een laan met bomen en sfeervolle verlichting. Het is fijn om daar te wandelen als je veel aan je hoofd hebt.
Wat ik ook heel leuk vond, was naar Jongmyo gaan in hanbok; op doordeweekse dagen kun je er alleen op bepaalde tijden naar binnen. Ik heb ook andere plekken bezocht, maar Jongmyo maakte echt indruk.
# Mijn tip
(Taal)
Als je van tevoren Engelse zinnen oefent voor het inchecken en het geven van routebeschrijvingen wanneer gasten bij het guesthouse aankomen, wordt het veel gemakkelijker om buitenlandse gasten te helpen.
(Accommodatie)
Houd er rekening mee dat je de kamer niet altijd alleen met andere gap-yeardeelnemers deelt; afhankelijk van de situatie slaap je misschien alleen in een andere kamer of deel je een kamer met een mannelijke gast.
(Tip)
Ik ben er eigenlijk zonder plannen naartoe gegaan. Iedereen die aan dit project deelneemt, wil iets anders, maar ik hoop dat je je planning niet te vol maakt. Alleen al vier uur per dag aan activiteiten met het personeel kan je behoorlijk uitputten.
Het was iets moeilijker dan ik had verwacht. Probeer dus niet per se iets te bereiken, want twee maanden zijn korter dan je misschien denkt,en kom hopelijk met een wat meer ontspannen instelling.In Seoel zijn er goed gevestigde gemeenschappen, dus ik denk dat het een goed idee is om in het weekend een nieuwe hobby te leren.
# Ik heb het gevoel dat ik nu weer een beetje kan ademhalen.

Eerlijk gezegd was bijna elke dag leuk. Mijn dagelijks leven bestond uit samen zijn met reizigers, dus voelde elke dag bijzonder en waren deze situaties geweldig.Ik dacht nergens aan en genoot gewoon, at en sliep — trouw blijven aan de basis voelde goed voor mijn geestelijke gezondheid. Eerder was ik, misschien door zorgen over de toekomst, onnodig ongeduldig en wist ik vaak niet goed hoe ik mezelf moest zien, maar die problemen lijken inmiddels goed opgelost.
Anders dan ik had verwacht, heb ik dankzij de onverwachte gap-yeardeelnemers en de eigenaar het gevoel dat ik veel aan dit project heb gehad. In het begin hoopte ik dat ik door buitenlanders te ontmoeten mijn Engels zou verbeteren en dankzij allerlei mensen meer zou kunnen zien, maar uiteindelijk...De zussen met wie ik samenwerkte en de eigenaar zorgden goed voor me terwijl we samenwoonden. Ze hielden me in de gaten wanneer ik me eenzaam voelde, waardoor ik denk ik de moeilijke momenten kon doorstaan. Een fijne tijd doorbrengen met mensen die ik graag mag, geeft me goede steun en helpt me opbeuren wanneer ik het moeilijk heb.
*Wat is een gap-yearproject? We hebben tal van projecten opgezet om aan uiteenlopende behoeften te voldoen: voor mensen die willen veranderen, verschillende ervaringen willen opdoen of tot rust willen komen. Bekijk projecten zoals stages in het buitenland, reizen, vrijwilligerswerk in het buitenland, gespecialiseerde trainingen en taalcursussen, en stel je eigen gap year voor!
*Een project voor wie op eigen tempo wil ontspannen en tot rust wil komen
Wil je rustig tijd doorbrengen in een nieuwe omgeving en in je eentje je zorgen verwerken? Dan is dit misschien iets voor jou: het project ‘Een maand wonen in Korea’ van Gap Year! Dompel jezelf onder in een nieuwe omgeving en gebruik de nieuwe prikkels daar om je persoonlijke zorgen te verwerken~ Bekijk het project ‘Een maand wonen’< Ga naar de link |
Mijn gap year is
Ervaring★★★★☆
Leren★★★☆☆
Omgeving★★★★☆
De renovatie was pas een paar maanden geleden uitgevoerd, dus het gebouw was over het algemeen schoon en de voorzieningen waren goed.
Veiligheid★★★★★
Er was een aparte personeelskamer en er waren beveiligingscamera’s geïnstalleerd, dus ik maakte me niet bepaald zorgen over de veiligheid.
Vrije tijd★★★★★
Het was een periode waarin ik me volop inzette voor activiteiten, maar ook helemaal tot rust kwam en plezier maakte.
In tegenstelling tot wat ik had verwacht, heb ik dankzij de onverwachte gasten en de eigenaar veel aan dit project gehad. In eerste instantie hoopte ik dat ik door buitenlanders te ontmoeten mijn Engels zou kunnen oefenen en dat ik door allerlei mensen te leren kennen meer zou zien, maar in plaats daarvan,De meiden met wie ik hard werkte en de eigenaar zorgden goed voor me toen we samenwoonden en hielpen me mijn eenzaamheid te verdrijven. Daardoor denk ik dat ik een moeilijke periode heb kunnen doorkomen. Fijne momenten doorbrengen met mensen die ik graag mag, is een goede steun die me weer op de been kan helpen wanneer ik het moeilijk heb.
-Laat buitenlandse vrienden kennismaken met mijn eigen Seoul, Gap Year Stay Seoul!/Shin Jaewon, gapyearfamilie-gapper/8 weken gapyear |
Op dit moment heeft Zuid-Korea,
elk jaar 60.000 middelbare scholieren en scholieren uit het voortgezet onderwijs die voortijdig stoppen met school, 346.000 twintigers die zonder dromen doelloos rondhangen, en een verlooppercentage binnen een jaar na indiensttreding dat inmiddels boven de 40% ligt,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en naar verluidt voelt meer dan 80% van de werknemers zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen dat je moet dromen, maar om dit probleem op te lossen, waarvoor praktische methoden en steun ontbreken, willen we het ‘gap year’ in Zuid-Korea introduceren.
*Wat is een gap year?
Een gap year is een periode waarin iemand zijn of haar studie onderbreekt of combineert met allerlei activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages en opleidingen, om dromen en talenten te ontdekken.
*Wat is Gap Year Stay?
Dit is een project waarbij je tegen betaling in een guesthouse kunt verblijven, allerlei mensen kunt ontmoeten en kunt meewerken. Het grootste voordeel van dit project is dat deelnemers in contact komen met uiteenlopende mensen en nieuwe prikkels opdoen.
#Mijn gapyeardoel was maar één ding: mezelf weer overeind helpen, vanaf de bodem. Dat was alles.

Eerlijk gezegd wilde ik ergens naartoe vluchten. Nadat ik had besloten te stoppen met studeren voor het politie-examen, had ik geen idee hoe of waar ik verder moest beginnen.Ik wilde een paar maanden helemaal tot rust komen, zonder enige druk, en nadenken over mijn toekomst.Toevallig kwam ik op Facebook meer te weten over Gap Year Stay Seoul. Omdat je er twee maanden kon verblijven – niet te lang en niet te kort – met kost en inwoning, en ik geen geld had, dacht ik: dit is het. Bovendien,Ik heb me aangemeld omdat ik dacht dat nieuwe mensen en buitenlanders ontmoeten mijn verlangen om naar het buitenland te gaan en nieuwe dingen te beleven tijdelijk zou stillen.
Voordat ik aan mijn gap year begon, was ik erg somber en zat mijn hoofd vol gedachten, maar ik deed er niet echt iets mee.Thuis was het chaotisch en ik had het gevoel dat ik mijn leven niet zelf in handen had, maar door allerlei mensen heen en weer werd geslingerd zonder echt mijn draai te vinden. Daar had ik een hekel aan. Vroeger dacht ik dat ik na mijn middelbare school alles zou doen wat ik wilde proberen, maarMaar toen ik eenmaal was afgestudeerd, raakte ik in een lethargische toestand en wilde ik niets doen. Mijn doelen en dromen verdwenen allemaal. Dus mijn gapyeardoel was maar één ding: mezelf uit het diepste dal omhoog helpen. Dat was alles.
#Door met anderen te praten en op een nieuwe plek te wonen, kon ik mijn manier van denken veranderen.

Ik kwam naar Seoul en wist niet wat ik moest doen. Ik wilde voorstellingen en toneelstukken zien, maar toen ik dat probeerde, had ik niet veel geld en ging ik uiteindelijk niet. Voorlopig besloot ik gewoon rond te dwalen. Ik keek naar straatoptredens bij Hongdae, ging naar de Han-rivier en naar Nakseongdae. Omdat ik dacht: ‘De metro is er toch’, zette ik mijn telefoon uit en liep ik meer dan een uur rond in de buurt van Gwanghwamun. ’s Avonds kreeg ik een vreemd, onbeschrijfelijk gevoel toen ik naar het standbeeld van koning Sejong op het Gwanghwamunplein keek, en ik staarde er lange tijd naar.Het was er op de een of andere manier groter en ruimer dan ik me had voorgesteld.
Langs Cheonggyecheon klonk overal het levendige geroezemoes van gesprekken. Nadat ik zo alleen had rondgedwaald, kwam ik na tienen bij het guesthouse aan. Ik ging op bed liggen en dat voelde op de een of andere manier geweldig.Ik wilde altijd weg van volwassenenen ik had het gevoel dat ik echt op eigen initiatief naar Seoul was gekomen.
Eerlijk gezegd deed ik niets bijzonders nadat ik naar Seoul was gekomen. Ik verwaarloosde het Engels studeren dat ik van plan was geweest en was druk met werken en plezier maken. In het begin probeerde ik iets zinvols te doen. Omdat ik ongeduldig was om een beslissing over mijn toekomst te nemen, zat ik vaak alleen en somber wat te krabbelen. Als het niet lukte, verviel ik weer in mijn gebruikelijke somberheid.Hoe dan ook, hoewel het niet mijn bedoeling was, heb ik het zonder nadenken echt naar mijn zin gehad.
Als ik alleen was geweest, had het gevoeld alsof ik met mijn rug tegen de muur stond en in dezelfde situatie bleef steken. Maar door met anderen te praten en op een nieuwe plek te verblijven, kon ik mijn manier van denken veranderen.Dingen die ernstig leken, leken ineens niets voor te stellen en ik voelde me volgens mij wat lichter dan voorheen. Zo voelde het.
Een tijdje werkte ik gewoon, ging ik met anderen om en bleef ik in de buurt van Hongdae. Toen herinnerde ik me dat mijn enige doel om naar Seoul te komen was geweest om culturele bezienswaardigheden als Gyeongbokgung, Changdeokgung en Jongmyo te bezoeken, dus ging ik er alsnog heen. Twee maanden bleken veel korter dan ik had gedacht.
In de tussentijd,dacht ik soms: ‘Wat doe ik hier in Seoul, zonder iets bijzonders te doen? Dit is tijdverspilling.’ Door dat gevoel vond ik het moeilijk om mee te helpen in het guesthouse en werd ik nalatig. Maar toen ik die dip eenmaal te boven was, vond ik het juist heel verdrietig dat het bijna voorbij was. Omdat ik de eerste deelnemer aan dit gapyearproject was, dacht ik dat ik er de volgende keer meer van had kunnen genieten. Ik denk dat ik de charme en het plezier van dit project pas laat heb ontdekt.
# Wanneer ik ontmoedigd raak en het moeilijk heb, zal deze bijzondere ervaring die ik op mijn twintigste had een mooie herinnering blijven en me kracht geven.

In die twee maanden kwamen en gingen veel mensen: internationale studenten en mensen uit allerlei landen, zoals de VS, Rusland, Thailand, Frankrijk en India. Een paar van hen zijn me bijgebleven: Simon, Louis en Sahil. Simon en Louis kwamen na hun werk in Korea voor een korte vakantie naar ons guesthouse.
Ze zeiden dat ze uit Frankrijk kwamen. Ik was zo nieuwsgierig en wilde zo graag contact met ze maken dat ik gewoon op ze afstapte en een gesprek begon. Ze waren ongeveer even oud als ik. We konden elkaar niet perfect verstaan, maar als we voorstelden om samen iets te doen, zeiden ze al snel: ‘Oké, oké’, dus we hebben ongeveer twee weken samen plezier gehad. Normaal vond ik het nooit erg als een gast vertrok, maar ik was zo aan ze gehecht geraakt dat afscheid nemen een beetje hartverscheurend was.
Een andere vriend, Sahil, kwam uit India. Omdat ik ooit India wilde bezoeken, was ik nieuwsgierig en raakten we aan de praat. In sommige boeken had ik gelezen dat Indiërs ondeugend en speels kunnen zijn, en bij Sahil leek dat echt te kloppen. Hij haalde zoveel grappen uit dat ik op een gegeven moment niet meer wist wat echt was en wat niet. Sahil bleef maar zeggen: ‘Ik heb één vraag’, en daar hebben we een tijdlang veel om gelachen.
Begin november besloot ik met de oudere meiden met wie ik werkte naar Japan te gaan. De laatste tijd studeer ik hard Japans, iets wat ik nooit had verwacht. Tegen maart volgend jaar wil ik genoeg geld sparen om naar Spanje te gaan en de Spaanse taal en cultuur die ik op de middelbare school heb geleerd zelf te ervaren.Ik kom uit mijn lethargische toestand en ontdek opnieuw dingen die ik graag wil doen, net als vroeger.
In plaats van enorme doelen te stellen, stel ik concrete, kleine doelen die ik echt kan bereiken en werk ik er stap voor stap aan. Door met mensen om te gaan en hard te werken en plezier te maken, besefte ik opnieuw dat ik tijd en geld moet investeren als ik iets wil doen. Daarom moet ik prioriteiten stellen en me concentreren.
Wanneer ik ontmoedigd raak en het moeilijk heb, zal deze bijzondere ervaring die ik op mijn twintigste had een mooie herinnering blijven en me kracht geven. Mijn gap year zit erop ^.^
# Mijn favoriete plekken in Seoul

Vlak bij Hongdae vond ik het Gyeongui Line Forest Park erg mooi. Het voorste gedeelte is wat lawaaierig en druk, maar als je een stukje verder loopt, is het er rustig, met een laan met bomen en sfeervolle verlichting. Het is fijn om daar te wandelen als je veel aan je hoofd hebt.
Wat ik ook heel leuk vond, was naar Jongmyo gaan in hanbok; op doordeweekse dagen kun je er alleen op bepaalde tijden naar binnen. Ik heb ook andere plekken bezocht, maar Jongmyo maakte echt indruk.
# Mijn tip
(Taal)
Als je van tevoren Engelse zinnen oefent voor het inchecken en het geven van routebeschrijvingen wanneer gasten bij het guesthouse aankomen, wordt het veel gemakkelijker om buitenlandse gasten te helpen.
(Accommodatie)
Houd er rekening mee dat je de kamer niet altijd alleen met andere gap-yeardeelnemers deelt; afhankelijk van de situatie slaap je misschien alleen in een andere kamer of deel je een kamer met een mannelijke gast.
(Tip)
Ik ben er eigenlijk zonder plannen naartoe gegaan. Iedereen die aan dit project deelneemt, wil iets anders, maar ik hoop dat je je planning niet te vol maakt. Alleen al vier uur per dag aan activiteiten met het personeel kan je behoorlijk uitputten.
Het was iets moeilijker dan ik had verwacht. Probeer dus niet per se iets te bereiken, want twee maanden zijn korter dan je misschien denkt,en kom hopelijk met een wat meer ontspannen instelling.In Seoel zijn er goed gevestigde gemeenschappen, dus ik denk dat het een goed idee is om in het weekend een nieuwe hobby te leren.
# Ik heb het gevoel dat ik nu weer een beetje kan ademhalen.

Eerlijk gezegd was bijna elke dag leuk. Mijn dagelijks leven bestond uit samen zijn met reizigers, dus voelde elke dag bijzonder en waren deze situaties geweldig.Ik dacht nergens aan en genoot gewoon, at en sliep — trouw blijven aan de basis voelde goed voor mijn geestelijke gezondheid. Eerder was ik, misschien door zorgen over de toekomst, onnodig ongeduldig en wist ik vaak niet goed hoe ik mezelf moest zien, maar die problemen lijken inmiddels goed opgelost.
Anders dan ik had verwacht, heb ik dankzij de onverwachte gap-yeardeelnemers en de eigenaar het gevoel dat ik veel aan dit project heb gehad. In het begin hoopte ik dat ik door buitenlanders te ontmoeten mijn Engels zou verbeteren en dankzij allerlei mensen meer zou kunnen zien, maar uiteindelijk...De zussen met wie ik samenwerkte en de eigenaar zorgden goed voor me terwijl we samenwoonden. Ze hielden me in de gaten wanneer ik me eenzaam voelde, waardoor ik denk ik de moeilijke momenten kon doorstaan. Een fijne tijd doorbrengen met mensen die ik graag mag, geeft me goede steun en helpt me opbeuren wanneer ik het moeilijk heb.
*Wat is een gap-yearproject? We hebben tal van projecten opgezet om aan uiteenlopende behoeften te voldoen: voor mensen die willen veranderen, verschillende ervaringen willen opdoen of tot rust willen komen. Bekijk projecten zoals stages in het buitenland, reizen, vrijwilligerswerk in het buitenland, gespecialiseerde trainingen en taalcursussen, en stel je eigen gap year voor!
*Een project voor wie op eigen tempo wil ontspannen en tot rust wil komen
Wil je rustig tijd doorbrengen in een nieuwe omgeving en in je eentje je zorgen verwerken? Dan is dit misschien iets voor jou: het project ‘Een maand wonen in Korea’ van Gap Year! Dompel jezelf onder in een nieuwe omgeving en gebruik de nieuwe prikkels daar om je persoonlijke zorgen te verwerken~ Bekijk het project ‘Een maand wonen’< Ga naar de link |
Mijn gap year is
Ervaring★★★★☆
Leren★★★☆☆
Omgeving★★★★☆
De renovatie was pas een paar maanden geleden uitgevoerd, dus het gebouw was over het algemeen schoon en de voorzieningen waren goed.
Veiligheid★★★★★
Er was een aparte personeelskamer en er waren beveiligingscamera’s geïnstalleerd, dus ik maakte me niet bepaald zorgen over de veiligheid.
Vrije tijd★★★★★
Het was een periode waarin ik me volop inzette voor activiteiten, maar ook helemaal tot rust kwam en plezier maakte.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.