Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Mijn ware zelf ontdekt; nagedacht over wat geluk betekent #Waardering voor de waarde van tijd; interessante ontmoetingen #Er gaat een nieuwe wereld open wanneer je de moed vindt
Voordat ik vertrok, vroeg ik mezelf af: kan ik echt vrij zijn? Om die vraag te beantwoorden, denk ik dat ik nog een lange weg te gaan heb. Mijn tussenjaar is nog niet voorbij.
- Frankrijk, Parijs, verblijf tijdens een tussenjaar / Son Boram, gapyear tribe-deelnemer / tussenjaar van 8 weken |
Momenteel is Zuid-Korea een land waar
elk jaar 60.000 middelbare scholieren uitvallen, 346.000 twintigers doelloos rondhangen omdat ze geen dromen hebben, en het jaarlijkse verloop binnen een jaar na indiensttreding de 40% heeft bereikt,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en meer dan 80% van de werknemers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen tegen hen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we het ‘tussenjaar’ in Zuid-Korea introduceren.
‘Tussenjaar (Gap Year)’verwijst naar een pauze of evenwicht tussen studie en werk. Door verschillende activiteiten te ondernemen, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en een eigen bedrijf starten,is het een periode om richting te bepalen voor de toekomst — een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
#Een routine waarin de tijd voorbijraast, zonder ook maar één moment pauze.
Ik was bang toen ik merkte dat ik geleidelijk aan deze eentonige dagen gewend raakte. Ik had het gevoel dat ik op een dag, naarmate de tijd verstreek, misschien bang zou worden voor verandering. Als ik zelf niet de kracht had om te veranderen, moest ik de situatie hoe dan ook veranderen.‘Ja, ik vertrek hier gewoon!’ En zo kwam ik in Parijs aan. Daar kreeg ik eindelijk de ‘tijd’ terug die zo lang buiten mijn bereik was gebleven. En daarmee kwamen ook bijzondere ontmoetingen.
Hoewel ik niet bijzonder geïnteresseerd was in reizen door Europa, was Parijs een plek die ik absoluut wilde bezoeken. Een stad die zoveel kunstenaars omarmde — vol ontspanning, romantiek en liefde! Ik studeerde beeldhouwkunst en was altijd geïnteresseerd in het culturele leven en het leven van kunstenaars,Parijs zelf was een levend, ademend kunstwerk.
‘Als je aan Parijs denkt, hoort jazz daar toch bij? Nou, het begon eigenlijk in 1929, toen tijdens de economische crisisAfro-Amerikaanse jazzmuzikanten uit de Verenigde Staten, die moeite hadden om rond te komen, naar Frankrijk kwamen en daar als muzikanten werden behandeld in plaats van met rassendiscriminatie te worden geconfronteerd.’
‘Heb je de film Midnight in Paris gezien? De stamcafés van Picasso, Hemingway, Gertrude Stein en anderen die daarin te zien zijn, lagen in Montmartre. En als je aan Montmartre denkt, mag je de Moulin Rouge toch niet vergeten?!’‘Suzanne Valadon, de muze van veel kunstenaars die met de Moulin Rouge werden geassocieerd, werd zelfs de geliefde van Montmartre genoemd…’
Telkens als ik tijd had, verdiepte ik me in Parijs. De momenten waarop ik naar plekken vol verhalen ging en die aan mensen uitlegde, staan me het meest bij. Als we tijdens het vertellen van die verhalen een straatmuzikant tegenkwamen, voelde het alsof we in een tijdmachine stapten — een magisch moment waarop je Parijs echt kon voelen.
# Wanneer krijg je in je leven nog de kans om in zo’n korte tijd zoveel mensen te ontmoeten?!
Het bijzondere aan accommodaties voor een tussenjaar is dat reizigers er verblijven.De mensen die ik daar ontmoette, pakten hun leven uit alsof ze hun koffers openden; ieder onthulde zijn eigen wereld. De uiteenlopende levensverhalen die ik tijdens al die ontmoetingen even mocht proeven, zetten me aan het denken over mijn eigen leven.Ik begon mijn ware ‘ik’ steeds beter te zien.Ik kreeg de tijd om de stukjes van mezelf die ik door verveling was kwijtgeraakt rustig terug te vinden en terug te nemen, of opnieuw te ontdekken. En het tussenjaar was de eerste stap.
Ik begon na te denken over ‘geluk’, iets waar ik tot dan toe nooit echt bij had stilgestaan.Een ouder echtpaar dat elkaars hand stevig vasthoudt en goed voor elkaar zorgt; mensen die tijd met hun gezin belangrijker vinden dan wat dan ook; mensen die ook op leeftijd hun eigenheid niet opgeven; jongeren die, zodra er wijn en een plek om te zitten is, in kleine groepjes samenkomen om van hun vrije tijd te genieten.
De liefdevolle uitwisseling tussen stellen — even een glimp opvangen van hun cultuur in Parijs, zo vol ontspanning, liefde en romantiek,de ‘lange vrije tijd’ van het tussenjaar zette me aan het denken over het soort leven dat ik wil. Als er nu iets aan mij is veranderd ten opzichte van vroeger, dan is het dit: ‘Als je iets wilt doen, stel het dan niet uit — doe het gewoon! Zorgen en twijfels kunnen wachten; geniet van het moment! Laten we het leven leiden dat ik wil!’
# Er is niets bijzonders aan mijn aanbevolen reisbestemming. Begin gewoon met: ‘Verdwaal.’
Verdwaal! Dan zie je het echte Parijs in de steegjes. Het enige wat je nodig hebt voordat je op pad gaat, is nieuwsgierigheid! Als je je hart volgt, wordt die weg jouw eigen route.
# ‘Welke weg moet ik in mijn leven inslaan?’
Tijdens mijn tussenjaar dacht ik veel na over ‘geluk’, iets waar ik eerder nooit echt bij had stilgestaan.In Parijs, Frankrijk, een stad vol ontspanning, liefde en romantiek, ving ik even een glimp op van hun cultuur. Ik was er echt jaloers op en besefte dat het leven niet zo moeilijk hoefde te zijn.
Het bood me de kans om de waarde van ‘geluk’ vanuit een breder perspectief te bekijken. Voordat ik aan het tussenjaar begon, wist ik niet echt wat me gelukkig maakte. Maar tijdens het tussenjaar had ik meer tijd en rust. Ik begon dingen te doen die ik steeds had uitgesteld met het excuus ‘Ik heb geen tijd’. Toen ik ze een voor een afwerkte, ontdekte ik dat ze me steeds gelukkiger maakten. Zo leerde ik wat ik echt wilde, wat me gelukkig maakt en wat voor leven ik in de toekomst moet leiden om gelukkig te zijn.
De medewerkers met wie ik samenwerkte, zullen me waarschijnlijk altijd bijblijven. De twee maanden die we samen woonden en werkten, maakten ons zo hecht als familie. Als ik later terugdenk aan Parijs, zullen de momenten waarop we samen kookten, lachten en plezier maakten me het meest bijblijven.
Misschien is er veel moed voor nodig om vastbesloten te zijn het leven te leiden dat je wilt.Ik droomde ooit ook van een ‘leven onderweg’. Een leven als het romantische woord ‘bohemien’: je aanpassen aan tijd en omstandigheden en de nieuwe contacten omarmen die je onderweg ontmoet.Voordat ik vertrok, vroeg ik mezelf af: kan ik ook echt vrij zijn? Om die vraag te beantwoorden, denk ik dat ik nog een lange weg te gaan heb. Mijn tussenjaar is nog niet voorbij.
# Als je een ‘tussenjaar’ alleen ziet als een periode om uit te rusten, denk ik dat je het werk erg moeilijk zult vinden.
Als je een ‘tussenjaar’ alleen ziet als een periode om uit te rusten, denk ik dat je het werk erg moeilijk zult vinden. Werken in een gastenverblijf — een plek waar reizigers verblijven — kan voor de een zwaar zijn en voor de ander juist heel gemakkelijk.
In plaats van lichamelijke inspanning kun je verrassend genoeg meer mentale vermoeidheid ervaren. Maar als je denkt: ‘Ik ben zelf ook een reiziger’, geloof ik dat je snel aan de taken zult wennen.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Werken in een gastenverblijf, veel mensen ontmoeten en contacten leggen was een ongeëvenaarde ervaring voor iemand zoals ik, die graag met mensen omgaat.
Leren★★★★☆
Tijdens het verblijf van de gasten heb ik veel geleerd over een verantwoordelijke houding tegenover mijn werk en over hoe belangrijk het is om niets achteloos te doen, zodat zij zich zo comfortabel mogelijk konden voelen, alsof ze thuis waren.
Omgeving★★★★☆
Het pension zelf was een vrijstaand huis met een gazon aan de voorkant. Het was er heerlijk rustig en ontspannend.
Veiligheid★★★★★
Het lag wat verder van het centrum van Parijs, waardoor het eigenlijk veiliger aanvoelde. De buurt was rustig en, het beste van alles, de accommodatie lag op één minuut lopen van de metro.
Vrije tijd★★★★★
Ik maakte goed gebruik van mijn vrije tijd buiten werktijd. Meestal besteedde ik die aan het bestuderen van de Parijse cultuur en geschiedenis en het kijken naar films over Parijs. Omdat ik graag kook, kookte ik ook vaak en genoot ik samen met anderen van heerlijke maaltijden.
Voordat ik vertrok, vroeg ik mezelf af: kan ik echt vrij zijn? Om die vraag te beantwoorden, denk ik dat ik nog een lange weg te gaan heb. Mijn tussenjaar is nog niet voorbij.
- Frankrijk, Parijs, verblijf tijdens een tussenjaar / Son Boram, gapyear tribe-deelnemer / tussenjaar van 8 weken |
Momenteel is Zuid-Korea een land waar
elk jaar 60.000 middelbare scholieren uitvallen, 346.000 twintigers doelloos rondhangen omdat ze geen dromen hebben, en het jaarlijkse verloop binnen een jaar na indiensttreding de 40% heeft bereikt,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en meer dan 80% van de werknemers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen tegen hen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we het ‘tussenjaar’ in Zuid-Korea introduceren.
‘Tussenjaar (Gap Year)’verwijst naar een pauze of evenwicht tussen studie en werk. Door verschillende activiteiten te ondernemen, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en een eigen bedrijf starten,is het een periode om richting te bepalen voor de toekomst — een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
#Een routine waarin de tijd voorbijraast, zonder ook maar één moment pauze.
Ik was bang toen ik merkte dat ik geleidelijk aan deze eentonige dagen gewend raakte. Ik had het gevoel dat ik op een dag, naarmate de tijd verstreek, misschien bang zou worden voor verandering. Als ik zelf niet de kracht had om te veranderen, moest ik de situatie hoe dan ook veranderen.‘Ja, ik vertrek hier gewoon!’ En zo kwam ik in Parijs aan. Daar kreeg ik eindelijk de ‘tijd’ terug die zo lang buiten mijn bereik was gebleven. En daarmee kwamen ook bijzondere ontmoetingen.
Hoewel ik niet bijzonder geïnteresseerd was in reizen door Europa, was Parijs een plek die ik absoluut wilde bezoeken. Een stad die zoveel kunstenaars omarmde — vol ontspanning, romantiek en liefde! Ik studeerde beeldhouwkunst en was altijd geïnteresseerd in het culturele leven en het leven van kunstenaars,Parijs zelf was een levend, ademend kunstwerk.
‘Als je aan Parijs denkt, hoort jazz daar toch bij? Nou, het begon eigenlijk in 1929, toen tijdens de economische crisisAfro-Amerikaanse jazzmuzikanten uit de Verenigde Staten, die moeite hadden om rond te komen, naar Frankrijk kwamen en daar als muzikanten werden behandeld in plaats van met rassendiscriminatie te worden geconfronteerd.’
‘Heb je de film Midnight in Paris gezien? De stamcafés van Picasso, Hemingway, Gertrude Stein en anderen die daarin te zien zijn, lagen in Montmartre. En als je aan Montmartre denkt, mag je de Moulin Rouge toch niet vergeten?!’‘Suzanne Valadon, de muze van veel kunstenaars die met de Moulin Rouge werden geassocieerd, werd zelfs de geliefde van Montmartre genoemd…’
Telkens als ik tijd had, verdiepte ik me in Parijs. De momenten waarop ik naar plekken vol verhalen ging en die aan mensen uitlegde, staan me het meest bij. Als we tijdens het vertellen van die verhalen een straatmuzikant tegenkwamen, voelde het alsof we in een tijdmachine stapten — een magisch moment waarop je Parijs echt kon voelen.
# Wanneer krijg je in je leven nog de kans om in zo’n korte tijd zoveel mensen te ontmoeten?!
Het bijzondere aan accommodaties voor een tussenjaar is dat reizigers er verblijven.De mensen die ik daar ontmoette, pakten hun leven uit alsof ze hun koffers openden; ieder onthulde zijn eigen wereld. De uiteenlopende levensverhalen die ik tijdens al die ontmoetingen even mocht proeven, zetten me aan het denken over mijn eigen leven.Ik begon mijn ware ‘ik’ steeds beter te zien.Ik kreeg de tijd om de stukjes van mezelf die ik door verveling was kwijtgeraakt rustig terug te vinden en terug te nemen, of opnieuw te ontdekken. En het tussenjaar was de eerste stap.
Ik begon na te denken over ‘geluk’, iets waar ik tot dan toe nooit echt bij had stilgestaan.Een ouder echtpaar dat elkaars hand stevig vasthoudt en goed voor elkaar zorgt; mensen die tijd met hun gezin belangrijker vinden dan wat dan ook; mensen die ook op leeftijd hun eigenheid niet opgeven; jongeren die, zodra er wijn en een plek om te zitten is, in kleine groepjes samenkomen om van hun vrije tijd te genieten.
De liefdevolle uitwisseling tussen stellen — even een glimp opvangen van hun cultuur in Parijs, zo vol ontspanning, liefde en romantiek,de ‘lange vrije tijd’ van het tussenjaar zette me aan het denken over het soort leven dat ik wil. Als er nu iets aan mij is veranderd ten opzichte van vroeger, dan is het dit: ‘Als je iets wilt doen, stel het dan niet uit — doe het gewoon! Zorgen en twijfels kunnen wachten; geniet van het moment! Laten we het leven leiden dat ik wil!’
# Er is niets bijzonders aan mijn aanbevolen reisbestemming. Begin gewoon met: ‘Verdwaal.’
Verdwaal! Dan zie je het echte Parijs in de steegjes. Het enige wat je nodig hebt voordat je op pad gaat, is nieuwsgierigheid! Als je je hart volgt, wordt die weg jouw eigen route.
# ‘Welke weg moet ik in mijn leven inslaan?’
Tijdens mijn tussenjaar dacht ik veel na over ‘geluk’, iets waar ik eerder nooit echt bij had stilgestaan.In Parijs, Frankrijk, een stad vol ontspanning, liefde en romantiek, ving ik even een glimp op van hun cultuur. Ik was er echt jaloers op en besefte dat het leven niet zo moeilijk hoefde te zijn.
Het bood me de kans om de waarde van ‘geluk’ vanuit een breder perspectief te bekijken. Voordat ik aan het tussenjaar begon, wist ik niet echt wat me gelukkig maakte. Maar tijdens het tussenjaar had ik meer tijd en rust. Ik begon dingen te doen die ik steeds had uitgesteld met het excuus ‘Ik heb geen tijd’. Toen ik ze een voor een afwerkte, ontdekte ik dat ze me steeds gelukkiger maakten. Zo leerde ik wat ik echt wilde, wat me gelukkig maakt en wat voor leven ik in de toekomst moet leiden om gelukkig te zijn.
De medewerkers met wie ik samenwerkte, zullen me waarschijnlijk altijd bijblijven. De twee maanden die we samen woonden en werkten, maakten ons zo hecht als familie. Als ik later terugdenk aan Parijs, zullen de momenten waarop we samen kookten, lachten en plezier maakten me het meest bijblijven.
Misschien is er veel moed voor nodig om vastbesloten te zijn het leven te leiden dat je wilt.Ik droomde ooit ook van een ‘leven onderweg’. Een leven als het romantische woord ‘bohemien’: je aanpassen aan tijd en omstandigheden en de nieuwe contacten omarmen die je onderweg ontmoet.Voordat ik vertrok, vroeg ik mezelf af: kan ik ook echt vrij zijn? Om die vraag te beantwoorden, denk ik dat ik nog een lange weg te gaan heb. Mijn tussenjaar is nog niet voorbij.
# Als je een ‘tussenjaar’ alleen ziet als een periode om uit te rusten, denk ik dat je het werk erg moeilijk zult vinden.
Als je een ‘tussenjaar’ alleen ziet als een periode om uit te rusten, denk ik dat je het werk erg moeilijk zult vinden. Werken in een gastenverblijf — een plek waar reizigers verblijven — kan voor de een zwaar zijn en voor de ander juist heel gemakkelijk.
In plaats van lichamelijke inspanning kun je verrassend genoeg meer mentale vermoeidheid ervaren. Maar als je denkt: ‘Ik ben zelf ook een reiziger’, geloof ik dat je snel aan de taken zult wennen.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Werken in een gastenverblijf, veel mensen ontmoeten en contacten leggen was een ongeëvenaarde ervaring voor iemand zoals ik, die graag met mensen omgaat.
Leren★★★★☆
Tijdens het verblijf van de gasten heb ik veel geleerd over een verantwoordelijke houding tegenover mijn werk en over hoe belangrijk het is om niets achteloos te doen, zodat zij zich zo comfortabel mogelijk konden voelen, alsof ze thuis waren.
Omgeving★★★★☆
Het pension zelf was een vrijstaand huis met een gazon aan de voorkant. Het was er heerlijk rustig en ontspannend.
Veiligheid★★★★★
Het lag wat verder van het centrum van Parijs, waardoor het eigenlijk veiliger aanvoelde. De buurt was rustig en, het beste van alles, de accommodatie lag op één minuut lopen van de metro.
Vrije tijd★★★★★
Ik maakte goed gebruik van mijn vrije tijd buiten werktijd. Meestal besteedde ik die aan het bestuderen van de Parijse cultuur en geschiedenis en het kijken naar films over Parijs. Omdat ik graag kook, kookte ik ook vaak en genoot ik samen met anderen van heerlijke maaltijden.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
