Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ongeduld overwonnen; de angst om te reizen verminderd #Nieuwe contacten en zelfvertrouwen #De tijd alleen zinvol benut
Als ik de verandering die ik dankzij dit tussenjaarprogramma heb ontdekt, waar ik tegen het einde van een reis van een jaar aan deelnam, een naam moest geven, dan zou het zijn dat de gedachte dat dit een ‘eerste én laatste reis’ zou zijn, volledig is verdwenen.Ik besefte dat reizen net zo is als beginnen: het begin is altijd het moeilijkst en de eerste stap zetten het engst.Reizen voelde vroeger als een soort luxe, maar ik geloof nu stellig dat het een bron van levenslust zal worden.
- Frankrijk, Parijs, verblijf tijdens een tussenjaar / Jeong Kyung-su, deelnemer aan een tussenjaarprogramma / 8 weken tussenjaar |
Zuid-Korea kampt momenteel met het volgende:
Elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, hebben 346.000 twintigers geen dromen en hangen ze maar wat rond, en ligt het percentage werknemers dat binnen een jaar van baan wisselt op 40 procent,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en naar verluidt voelt meer dan 80% van de kantoorwerknemers zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we het ‘tussenjaar’ in Zuid-Korea introduceren.
‘Tussenjaar (gap year)’houdt in dat je een pauze neemt van je studie of werk, of die combineert met activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs of een eigen bedrijf beginnen,om richting te geven aan je toekomst — een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
#Tijdens het programma wilde ik voorkomen dat ik me door ongeduld of angst in mezelf zou terugtrekken.
Bovenal voelde ik dat ik een tijdje op één plek kon blijven en allerlei verschillende dingen kon uitproberen. Bovendien was het een groot voordeel dat ik in een guesthouse verbleef, waar ik veel mensen kon ontmoeten en met hen kon praten.
Nadat ik plotseling studieverlof had genomen en de reisvoorbereidingen was begonnen, wilde ik het ongeduld veranderen dat vanaf dat moment steeds verder groeide.Natuurlijk leek het me geweldig om iets te vinden waar ik me echt voor kon inzetten en dat ik met plezier kon doen. Maar eerst wilde ik voorkomen dat ik me door ongeduld klein en teruggetrokken zou voelen terwijl ik het proces doorliep.
#Voor deze reis had ik één bescheiden doel!Ik dacht dat het geweldig zou zijn als ik mijn ongeduld gewoon van me af kon schudden.
Ik vertrok met een rugzak van 80 liter en dacht: ‘Als ik nu niet ga, wanneer dan wel?’ Nu wil ik terugblikken op dit verblijf tijdens mijn tussenjaar in Parijs, dat ik aan het einde van die reis meemaakte. Maar eerst wil ik Korean Gap Year, meneer Yoo (de eigenaar/beheerder) en iedereen die ik in Parijs heb ontmoet bedanken; dankzij hen kon ik de reis van begin tot eind veilig afronden. ^^
Na mijn militaire dienst besloot ik impulsief op reis te gaan en begon ik al de dag nadat ik burger was geworden met de voorbereidingen. Ik deed allerlei soorten bijbaantjes — van kokkels kweken in de wateren bij Yeosu tot het besturen van grote koelwagens — en had in vijf maanden iets meer dan 1.500 aan reisgeld gespaard. Ook toen was ik erg enthousiast en zenuwachtig. Nu, na afloop van de reis en vlak voordat ik weer naar school ga, voel ik me op een heel andere manier opgewonden en kriebelig.
Veel mensen om me heen vroegen:"Kyung-su, what do you want to see on your trip? What do you want to gain?" And they always added, "Go and learn a lot. Man, I''m really jealous of you."Tochhad ik voor deze reis één bescheiden doel!Ik dacht dat het geweldig zou zijn als ik mijn ongeduld gewoon van me af kon schudden.
Het eerste gezicht van Europa dat ik zag, Parijs in Frankrijk, was ontzettend koud. Echt waar.Als je in april naar Parijs gaat, neem dan een winterjas mee in plaats van alleen voorjaarskleding — de zomer begint daar erg laat.
#Het staat buiten kijf dat het een heel ander soort vreugde was om weg van huis op één plek te verblijven en daar iemand te ontmoeten.
De grootste charme van een verblijf tijdens een tussenjaar, en iets wat je op een zelfstandige reis niet ervaart, is dat er allerlei ontmoetingen op je pad komen. Ook tijdens andere reizen ontmoet je mensen en neem je afscheid, maar weg van huis op één plek verblijven en daar iemand ontmoeten was beslist een heel ander soort vreugde.
Zoals ik tijdens de activiteiten als medewerker op Jeju en in Laos heb gemerkt, zijn programma’s als deze best wel... Ik wil vooral zeggen dat mensen die proactief zijn, zelf het initiatief nemen om problemen op te lossen en bovenal een sterk verantwoordelijkheidsgevoel hebben, zeker minstens één keer moeten meedoen.
Als er één grote verandering in mijzelf was na het programma van ongeveer 60 dagen, plus zo’n zes maanden reizen ervoor en erna,dan is het dat ik een beetje de moed heb gekregen om mijn ongeduld los te laten.
Zelf dacht ik soms, wanneer het leek alsof anderen snel vooruitgingen: ‘Ah... hoor ik nu echt op reis te zijn?’ en ‘Wat zou ik in hemelsnaam kunnen bereiken door te gaan?’ Maar één ding was zeker: wat ik ook doe, er is nooit een reden waarom ik te laat zou zijn, endat ikdit Als je al wist hoe elke plek ter wereld eruitziet, zou je dan nog moeten reizen? Of ik iets zal leren door op reis te gaan, weet je pas als je daadwerkelijk gaat, toch?
Toen ik twijfelde of ik wel moest gaan, zei ik tegen mezelf dat ik moest gaan. AnderenIk hoop dat anderen door een tussenjaar ook zelfvertrouwen krijgen.
# Mijn reizen tijdens het project
Ik kan de periode van ongeveer twee maanden grofweg in delen van drie weken verdelen: het begin, waarin ik Parijs rustig verkende; het middendeel, waarin ik Nederland en België bezocht; de midden- en late periode, waarin ik Midden- en Noordwest-Frankrijk verkende; het laatste deel, waarin ik naar Noord-Italië ging; en de tijd na het programma, waarin ik hechter werd met de mensen die ik tijdens het reizen had ontmoet.
# Wat ik het waardevolst vind, is dat ik zoveel geweldige mensen heb ontmoet. Ik wil graag zeggen hoe dankbaar ik ben voor die ontmoetingen.
Bovenal was het een geweldige ervaring om allerlei verschillende mensen te ontmoeten.Natuurlijk ontmoet je tijdens het reizen vrienden uit allerlei landen en kom je allerlei mensen tegen. Maar het grootste voordeel van mensen ontmoeten via dit programma is dat je, doordat je daar een tijd verblijft, reizigers of plaatselijke bewoners op een bijzondere manier kunt leren kennen.
Ik heb veel verschillende dingen gevoeld. Die ongeveer twee maanden waren werkelijk kort maar vol. Soms werd ik zelfs vlak voor het slapengaan plotseling wakker, bang dat ik het de volgende dag misschien zou vergeten, en noteerde ik mijn gedachten in mijn dagboek. Daarvan is er één die nog steedsWat ik het meest waardevol vind, is dat ik zoveel geweldige mensen heb ontmoet. Ik wil graag zeggen hoe dankbaar ik ben voor die contacten.
Bovenal ben ik dankbaar dat ik directeur Yoo heb ontmoet, die verantwoordelijk was voor dit programma, evenals de drie medewerkers, onder wie ikzelf.En gids Han Ju-young van Euro Bicycle Country en gids Jung Hee-tae, die mijn leven in Parijs aangenamer maakten.De heer Jeong In-young, de eigenaar van ‘Antique’, die me liet kennismaken met de charme ervan. Als ik alleen had gereisd, was het echt saai en vermoeiend geweest. Ik ben dan ook altijd dankbaar dat ik zoveel geweldige mensen heb ontmoet.
Als ik de verandering zou moeten benoemen die ik heb ondervonden dankzij dit tussenjaarprogramma, waaraan ik tegen het einde van mijn reis van een jaar deelnam, dan is het dat het idee van een ‘eerste en laatste reis’ definitief aan diggelen is geslagen.Ik merkte dat reizen net als beginnen altijd moeilijk is en de eerste stap het engst, en dat geldt ook voor reizen.Ik twijfel er niet aan dat reizen, dat ooit voelde als een onverklaarbare luxe, voortaan een bron van energie in mijn leven zal zijn.
# Mijn tips
Probeer op werkdagen, als je iets moet eten, zo veel mogelijk zelf te koken. Ook als je niet zo goed kunt koken, is het ontzettend leuk om lokaal ingrediënten te kopen en met veel mensen samen te eten.
Je hoeft je reisschema niet te vol te plannen. Wat dacht je ervan om het rustig aan te doen en op je eigen tempo te genieten?Toch raad ik je sterk aan om van tevoren te bedenken waar je naartoe wilt wanneer je niet werkt. Als je ongeveer vijf korte routes uitstippelt, kun je de periode van het programma heel productief invullen.Neem de tijd, maar ik hoop ook dat je je vrije dagen goed benut.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★☆
Het was een vooruitstrevende kans om mijn angst voor reizen te overwinnen.
Leren★★★★☆
Waar je de grens voor ‘leren’ legt, is misschien subjectief, maar in de zin dat het me veel inspiratie en nieuwe inzichten heeft gebracht, was het zeker bemoedigend.
Omgeving★★★★★
Ik had mijn woonomgeving altijd vooral gezien als mijn geboortestad en land, maar wanneer je plaatsen bezoekt waar het het hele jaar warm is, zoals in Zuidoost-Azië, waar boten dienstdoen als bussen, zoals in Venetië, en steden als Parijs, die jaarlijks meer bezoekers trekken dan Zuid-Korea inwoners heeft, zijn vijf sterren niet genoeg.
Veiligheid★★★☆☆
Wat zowel de openbare orde als persoonlijke veiligheid betreft, heb ik het gevoel dat het grotendeels van de persoon zelf afhangt.
Vrije tijd★★☆☆☆
Ook nadat ik daar was aangekomen, zat ik soms achter mijn computer te bedenken hoe ik de reis meer de moeite waard kon maken. Uiteindelijk besefte ik (een beetje laat) dat je Parijs ook echt kunt ervaren door een middag in een café tegenover mijn accommodatie in een dagboek te schrijven.
Als ik de verandering die ik dankzij dit tussenjaarprogramma heb ontdekt, waar ik tegen het einde van een reis van een jaar aan deelnam, een naam moest geven, dan zou het zijn dat de gedachte dat dit een ‘eerste én laatste reis’ zou zijn, volledig is verdwenen.Ik besefte dat reizen net zo is als beginnen: het begin is altijd het moeilijkst en de eerste stap zetten het engst.Reizen voelde vroeger als een soort luxe, maar ik geloof nu stellig dat het een bron van levenslust zal worden.
- Frankrijk, Parijs, verblijf tijdens een tussenjaar / Jeong Kyung-su, deelnemer aan een tussenjaarprogramma / 8 weken tussenjaar |
Zuid-Korea kampt momenteel met het volgende:
Elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, hebben 346.000 twintigers geen dromen en hangen ze maar wat rond, en ligt het percentage werknemers dat binnen een jaar van baan wisselt op 40 procent,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en naar verluidt voelt meer dan 80% van de kantoorwerknemers zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we het ‘tussenjaar’ in Zuid-Korea introduceren.
‘Tussenjaar (gap year)’houdt in dat je een pauze neemt van je studie of werk, of die combineert met activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs of een eigen bedrijf beginnen,om richting te geven aan je toekomst — een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
#Tijdens het programma wilde ik voorkomen dat ik me door ongeduld of angst in mezelf zou terugtrekken.
Bovenal voelde ik dat ik een tijdje op één plek kon blijven en allerlei verschillende dingen kon uitproberen. Bovendien was het een groot voordeel dat ik in een guesthouse verbleef, waar ik veel mensen kon ontmoeten en met hen kon praten.
Nadat ik plotseling studieverlof had genomen en de reisvoorbereidingen was begonnen, wilde ik het ongeduld veranderen dat vanaf dat moment steeds verder groeide.Natuurlijk leek het me geweldig om iets te vinden waar ik me echt voor kon inzetten en dat ik met plezier kon doen. Maar eerst wilde ik voorkomen dat ik me door ongeduld klein en teruggetrokken zou voelen terwijl ik het proces doorliep.
#Voor deze reis had ik één bescheiden doel!Ik dacht dat het geweldig zou zijn als ik mijn ongeduld gewoon van me af kon schudden.
Ik vertrok met een rugzak van 80 liter en dacht: ‘Als ik nu niet ga, wanneer dan wel?’ Nu wil ik terugblikken op dit verblijf tijdens mijn tussenjaar in Parijs, dat ik aan het einde van die reis meemaakte. Maar eerst wil ik Korean Gap Year, meneer Yoo (de eigenaar/beheerder) en iedereen die ik in Parijs heb ontmoet bedanken; dankzij hen kon ik de reis van begin tot eind veilig afronden. ^^
Na mijn militaire dienst besloot ik impulsief op reis te gaan en begon ik al de dag nadat ik burger was geworden met de voorbereidingen. Ik deed allerlei soorten bijbaantjes — van kokkels kweken in de wateren bij Yeosu tot het besturen van grote koelwagens — en had in vijf maanden iets meer dan 1.500 aan reisgeld gespaard. Ook toen was ik erg enthousiast en zenuwachtig. Nu, na afloop van de reis en vlak voordat ik weer naar school ga, voel ik me op een heel andere manier opgewonden en kriebelig.
Veel mensen om me heen vroegen:"Kyung-su, what do you want to see on your trip? What do you want to gain?" And they always added, "Go and learn a lot. Man, I''m really jealous of you."Tochhad ik voor deze reis één bescheiden doel!Ik dacht dat het geweldig zou zijn als ik mijn ongeduld gewoon van me af kon schudden.
Het eerste gezicht van Europa dat ik zag, Parijs in Frankrijk, was ontzettend koud. Echt waar.Als je in april naar Parijs gaat, neem dan een winterjas mee in plaats van alleen voorjaarskleding — de zomer begint daar erg laat.
#Het staat buiten kijf dat het een heel ander soort vreugde was om weg van huis op één plek te verblijven en daar iemand te ontmoeten.
De grootste charme van een verblijf tijdens een tussenjaar, en iets wat je op een zelfstandige reis niet ervaart, is dat er allerlei ontmoetingen op je pad komen. Ook tijdens andere reizen ontmoet je mensen en neem je afscheid, maar weg van huis op één plek verblijven en daar iemand ontmoeten was beslist een heel ander soort vreugde.
Zoals ik tijdens de activiteiten als medewerker op Jeju en in Laos heb gemerkt, zijn programma’s als deze best wel... Ik wil vooral zeggen dat mensen die proactief zijn, zelf het initiatief nemen om problemen op te lossen en bovenal een sterk verantwoordelijkheidsgevoel hebben, zeker minstens één keer moeten meedoen.
Als er één grote verandering in mijzelf was na het programma van ongeveer 60 dagen, plus zo’n zes maanden reizen ervoor en erna,dan is het dat ik een beetje de moed heb gekregen om mijn ongeduld los te laten.
Zelf dacht ik soms, wanneer het leek alsof anderen snel vooruitgingen: ‘Ah... hoor ik nu echt op reis te zijn?’ en ‘Wat zou ik in hemelsnaam kunnen bereiken door te gaan?’ Maar één ding was zeker: wat ik ook doe, er is nooit een reden waarom ik te laat zou zijn, endat ikdit Als je al wist hoe elke plek ter wereld eruitziet, zou je dan nog moeten reizen? Of ik iets zal leren door op reis te gaan, weet je pas als je daadwerkelijk gaat, toch?
Toen ik twijfelde of ik wel moest gaan, zei ik tegen mezelf dat ik moest gaan. AnderenIk hoop dat anderen door een tussenjaar ook zelfvertrouwen krijgen.
# Mijn reizen tijdens het project
Ik kan de periode van ongeveer twee maanden grofweg in delen van drie weken verdelen: het begin, waarin ik Parijs rustig verkende; het middendeel, waarin ik Nederland en België bezocht; de midden- en late periode, waarin ik Midden- en Noordwest-Frankrijk verkende; het laatste deel, waarin ik naar Noord-Italië ging; en de tijd na het programma, waarin ik hechter werd met de mensen die ik tijdens het reizen had ontmoet.
# Wat ik het waardevolst vind, is dat ik zoveel geweldige mensen heb ontmoet. Ik wil graag zeggen hoe dankbaar ik ben voor die ontmoetingen.
Bovenal was het een geweldige ervaring om allerlei verschillende mensen te ontmoeten.Natuurlijk ontmoet je tijdens het reizen vrienden uit allerlei landen en kom je allerlei mensen tegen. Maar het grootste voordeel van mensen ontmoeten via dit programma is dat je, doordat je daar een tijd verblijft, reizigers of plaatselijke bewoners op een bijzondere manier kunt leren kennen.
Ik heb veel verschillende dingen gevoeld. Die ongeveer twee maanden waren werkelijk kort maar vol. Soms werd ik zelfs vlak voor het slapengaan plotseling wakker, bang dat ik het de volgende dag misschien zou vergeten, en noteerde ik mijn gedachten in mijn dagboek. Daarvan is er één die nog steedsWat ik het meest waardevol vind, is dat ik zoveel geweldige mensen heb ontmoet. Ik wil graag zeggen hoe dankbaar ik ben voor die contacten.
Bovenal ben ik dankbaar dat ik directeur Yoo heb ontmoet, die verantwoordelijk was voor dit programma, evenals de drie medewerkers, onder wie ikzelf.En gids Han Ju-young van Euro Bicycle Country en gids Jung Hee-tae, die mijn leven in Parijs aangenamer maakten.De heer Jeong In-young, de eigenaar van ‘Antique’, die me liet kennismaken met de charme ervan. Als ik alleen had gereisd, was het echt saai en vermoeiend geweest. Ik ben dan ook altijd dankbaar dat ik zoveel geweldige mensen heb ontmoet.
Als ik de verandering zou moeten benoemen die ik heb ondervonden dankzij dit tussenjaarprogramma, waaraan ik tegen het einde van mijn reis van een jaar deelnam, dan is het dat het idee van een ‘eerste en laatste reis’ definitief aan diggelen is geslagen.Ik merkte dat reizen net als beginnen altijd moeilijk is en de eerste stap het engst, en dat geldt ook voor reizen.Ik twijfel er niet aan dat reizen, dat ooit voelde als een onverklaarbare luxe, voortaan een bron van energie in mijn leven zal zijn.
# Mijn tips
Probeer op werkdagen, als je iets moet eten, zo veel mogelijk zelf te koken. Ook als je niet zo goed kunt koken, is het ontzettend leuk om lokaal ingrediënten te kopen en met veel mensen samen te eten.
Je hoeft je reisschema niet te vol te plannen. Wat dacht je ervan om het rustig aan te doen en op je eigen tempo te genieten?Toch raad ik je sterk aan om van tevoren te bedenken waar je naartoe wilt wanneer je niet werkt. Als je ongeveer vijf korte routes uitstippelt, kun je de periode van het programma heel productief invullen.Neem de tijd, maar ik hoop ook dat je je vrije dagen goed benut.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★☆
Het was een vooruitstrevende kans om mijn angst voor reizen te overwinnen.
Leren★★★★☆
Waar je de grens voor ‘leren’ legt, is misschien subjectief, maar in de zin dat het me veel inspiratie en nieuwe inzichten heeft gebracht, was het zeker bemoedigend.
Omgeving★★★★★
Ik had mijn woonomgeving altijd vooral gezien als mijn geboortestad en land, maar wanneer je plaatsen bezoekt waar het het hele jaar warm is, zoals in Zuidoost-Azië, waar boten dienstdoen als bussen, zoals in Venetië, en steden als Parijs, die jaarlijks meer bezoekers trekken dan Zuid-Korea inwoners heeft, zijn vijf sterren niet genoeg.
Veiligheid★★★☆☆
Wat zowel de openbare orde als persoonlijke veiligheid betreft, heb ik het gevoel dat het grotendeels van de persoon zelf afhangt.
Vrije tijd★★☆☆☆
Ook nadat ik daar was aangekomen, zat ik soms achter mijn computer te bedenken hoe ik de reis meer de moeite waard kon maken. Uiteindelijk besefte ik (een beetje laat) dat je Parijs ook echt kunt ervaren door een middag in een café tegenover mijn accommodatie in een dagboek te schrijven.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
