Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Werd nauwgezetter; kreeg meer motivatie voor de toekomst #Diverse contacten; inkijkjes in een levensfilosofie #Hoop op een samenleving die individualiteit respecteert
Een gapyearproject succesvol uitvoeren is ookbelangrijk, maar dankzij deze mogelijkheid kun je leren hoe je tijd voor jezelf neemt, nieuwe energie opdoet en kennismaakt met nieuwe culturenAls je je angsten hebt overwonnen en eraan begint, zou dat dan niet het meest geslaagde gapyear zijn?
-¡Hola! Spaans voor beginners van mijn bucketlist! / Kim Geon, gapyear-deelnemer / gapyear van 4 weken |
Op dit moment in Zuid-Korea,
stoppen jaarlijks 60.000 middelbare scholieren en middelbare scholieren met school, doen 346.000 mensen van in de twintig niets omdat ze geen dromen hebben en ligt het personeelsverloop binnen één jaar na indiensttreding inmiddels rond de 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden over het studentenleven en zegt meer dan 80% van de kantoormedewerkers zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem op te lossen, waarvoor geen praktische aanpak of hulp beschikbaar is, willen we ook in Zuid-Korea het ‘gapyear’ introduceren.
‘Gapyear (gapyear)’verwijst naar een pauze van studie of werk, of de combinatie daarvan met uiteenlopende activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs of een eigen bedrijf beginnen,een periode om richting te geven aan de toekomst — een praktijk die wordt aanbevolen in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
#Omdat ik pas volgend jaar weer met mijn studie zou beginnen en het leven zwaar leek te worden, kwam ik tijdens het plannen van een reiseen project van Gapyear tegen en nam ik een moedige beslissing.
Ik ben afgelopen april afgezwaaid bij de marine en ben gewoon een student met verlof die eindeloos uitrust.Ik studeer Engels als tweedegraads docent en heb, wat ongebruikelijk is, een hobby van het leren van vreemde talen.
In eerste instantie maakte ik me zorgen over wat ik na mijn ontslag uit dienst zou doen. Alleen maar eindeloos bijbaantjes doen voelde...Omdat ik pas volgend jaar weer met mijn studie zou beginnen en het leven zwaar leek te worden, kwam ik tijdens het plannen van een reis een project van Gapyear tegen.Ik zag het project en nam een moedige beslissing. Ik denk niet dat ik veel tijd had om te twijfelen.
Niet om op te scheppen, maar ik heb zo vaak naar het buitenland gereisd dat ik me niet al te veel zorgen maakte.Ik denk dat het overal toch een plek is waar mensen wonen...
#Een maand is een korte tijd om iets grondig te leren,denk ik, maar tijdens die periode heb ik wel enkele aanwijzingen gekregen over mijn levensfilosofie.
Ik bereidde me eenvoudig en doelgericht voor op vertrek. Op de dag dat ik de beslissing nam, kocht ik een vliegticket en boekte ik accommodatie. Nadat ik voor het gapyear had gekozen,vertrok ik binnen een week. De voorbereidingstijd leek daardoor misschien krap, maar zoals altijdbereidde ik me op de gebruikelijke manier voor en ging ik bewust op pad zonder de bestemming eerst te onderzoeken.
Ik had het gevoel dat je meer leert door jezelf er meteen in te storten;dat is leuker. Ik pakte in een paar uur mijn spullen en nam alleen de meest noodzakelijke dingen mee...En vertrok.
Tijdens mijn gapyear wilde ik op zijn minst wat basis-Spaans leren en zonder plan reizen — geen vastomlijnde route volgen, maar spontaan op reis gaan.Ik wilde proberen dat zelf vorm te geven. Uiteindelijk is me dat allebei gelukt. Ik ging op zoek naar wat ik leuk vind en trok vrij rond,en was ook van plan wat tijd voor mezelf te nemen,Ik denk dat één maand te kort is om iets grondig te leren,maar tijdens die periode heb ik wel een aanwijzing gekregen over mijn levensfilosofie.
#Hoewel één gezamenlijke visie belangrijk is,wilde ik een samenleving helpen creëren waarin mensen trots hun sterke punten en individualiteit kunnen laten zien.
Bij het instituut stonden we om 7 uur ’s ochtends op, wasten we ons, pakten we onze tassen en gingen we rustig naar de academie. Na afloop van vier uur leswaren we vrij — we gingen naar huis, maakten huiswerk en aten. Dat betekende dat ik vanaf ongeveer 15.00 à 16.00 uurop mijn gemak tijd voor mezelf kon nemen.Als ik gewoon de zee wilde zien, ging ik naar zee, en als ik behoefte had aan een weids uitzicht,ging ik een hoge heuvel op.
Het fijnste was dat mensen weinig aandacht besteedden aan het uiterlijk van anderen en dat ze zich zelf ook niet lieten beperken door de blikken van anderen.Zo ging dat.Ze hadden unieke kapsels en tatoeages of droegen opvallende kleding die je in ons land niet vaak ziet,en terwijl ik naar hen keek, vergeleek ik dat vaak met ons land, waar je bij het kiezen van kleding of een kapsel meer rekening moet houden met de smaak van anderen dan met die van jezelf.Ik vergeleek die twee vaak.
Niet dat ik naar die look verlangde, maar zelfs als iemand er anders uitziet dan jij ofzich niet op een conventionele manier gedraagt, respecteert en erkent de cultuur de individualiteit van die persoon in plaats van diegene terecht te wijzen of te bekritiseren, watik het fijnst vond.
Elkaars culturen en individualiteit niet alleen oppervlakkig, maar oprecht respecteren en zien hoe uiteenlopende persoonlijkhedenharmonieus samensmelten tot één cultuur — deze aspecten deden me nadenken over dingen die ik later als student pedagogiek misschien in mijn beroep zou moeten onderwijzen.Daar heb ik veel over nagedacht.Hoewel één gezamenlijk idee belangrijk is,wilde ik een samenleving creëren waarin mensen trots hun kwaliteiten en individualiteit kunnen tonen.
# Mijn aanbevolen reisbestemmingen!
1. Elke donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag: fonteinenshow van Montjuïc (Plaça d’Espanya)
- This is the fountain show most Koreans visit in Barcelona. However, many people only look at the front of the fountainHet plein voor de fontein is mooi, maar het uitzicht vanaf het Museu Nacional d’Art de Catalunya, vlak erachter, is nog mooier. Enals je de roltrap neemt door de arena (het Colosseumachtige gebouw) voor station Espanya, kun jegratis naar het dakterras.
Het weidse uitzicht is de grootste trekpleister, maar veel Koreanen weten daar niets van. Ik hoorde erover van plaatselijke bewonersen toen ik het later liet zien aan Koreanen die ik ontmoette, vonden ze het geweldig.
2. Bunkers del Carmel (ongeveer 20 minuten lopen vanaf station El Carmel)
- This is the open area commonly known among Koreans as the ''Bunker.'' It was used as an air-raid shelter during the war, but now only the site/remainservan over. Veel mensen komen erheen om van het nachtelijke uitzicht te genieten. De plek is pas onlangs bekend geworden in Korea, dus tegenwoordigkom je er gemakkelijk Koreanen tegen. Een tip: wil je met een biertje genieten van het nachtelijke uitzicht, een favoriet onder Koreanen,dan kun je dat biertje het beste bij het station kopen en meenemen, want daar is verder niets,
behalve een toilet. Het mooiste nachtelijke uitzicht heb je tussen 23.00 en 1.00 uur. Ik raad je ten zeerste aan om op zaterdag te gaan,want op zaterdag rijdt de metro de hele nacht.
3. Klooster van Montserrat (ongeveer 1 uur met de trein vanaf station Espanya)
- Montserrat Monastery, where you can hear the beautiful harmonies of the Escolania boys'' choir, one of the world''s three great choirs.Toen ik er was, had het koor helaas vakantie, dus heb ik ze niet kunnen zien.
Maar ook zonder het koor zijn het prachtige landschap en het klooster, gelegen op steile kliffen, genoeg om je steeds weer ‘prachtig’ te laten zeggen.Van het beeld van de Zwarte Madonna tot de torenhoge bergketens: dit wordt een onvergetelijke dagtrip vlak bij Barcelona.
4. Filmlocatie van de film ‘Perfume’ (de steegjes achter de kathedraal van Barcelona)
- Het is niet erg bekend, maar de filmlocatie van ‘Perfume’, een film die onder filmliefhebbers zeer wordt geprezen,ligt in Barcelona. Hoewel de film zich in Parijs afspeelt, heb ik gehoord dat één scène in Barcelona is opgenomen.Het is de scène waarin Jean-Baptiste voor het eerst de pruimenverkoopster vermoordt. Wie diep onder de indruk was van de filmherkent de plek meteen en denkt: ‘O ja, dat is die plek.’
Het is geen grote toeristische trekpleister, maar omdat ik de film leuk vind, raad ik de plek aan. Bovendien zit er in dat steegje een van de slechts drie handgemaakte zeepwinkels ter wereld.De zeep is goedkoop en van zeer goede kwaliteit, dus ik kocht er een paar als cadeautje. Veel Koreanen komen er, dus ik wilde de plek even noemen.. ^^#
Ik geloof dat niet alleen het project waaraan ik deelnam, maar ook alle andere projecten deelnemers kansen bieden.Een reis van vijf weken in mijn eentje leek me aanvankelijk niet moeilijk, maar na twee weken begon ik me erg eenzaam te voelen.
Van nature ben ik extravert en werk ik graag samen met anderen aan iets. Daarom vond ik reisgenoten via Europese reissites en reisde ik met hen.Ik zocht reisgenoten en ging met hen op pad. Ik ontmoette veel mensen en hoewel we ieder onze eigen weg gingen, heb ik met sommigen nog steeds contact,en spreek ik zelfs in Korea met ze af om samen iets te drinken en contact te houden.Gelukkig leverde het me ook een extra voordeel op: een netwerk van contacten.
Als ik mijn leven vóór en na mijn tussenjaar vergelijk, ben ik om te beginnen veel afgevallen. Ik liep meer dan 30.000 stappen per dag en gaf geld uit aan drankjes in plaats van aan maaltijden...Voordat ik aan mijn tussenjaar begon, was ik net afgezwaaid uit het leger. Misschien had ik het militaire leven nog niet helemaal van me afgeschud, want ik was nergens echt in geïnteresseerd.Ik ging gedachteloos door de dagen. Maar tijdens het uitvoeren van het tussenjaarprojectbesefte ik dat ik een groot bedrag uitgaf, iets wat voor een 23-jarige moeilijk op te brengen is. Daarom moest ik mezelf herpakken en proberen er zo veel mogelijk uit te halen.Ik merkte dat ik me daarvoor inspande.
Ik werd zorgvuldiger, opmerkzamer en voorzichtiger. De tekortkomingen die ik hadwaren duidelijk zichtbaar toen ik terugkwam in Korea.veel mensen ontmoeten—door hen te ontmoeten en verschillende perspectieven te begrijpen en te accepteren, groeide mijn motivatie voor de toekomst.
Ik had gestudeerd met als enige doel leraar te worden, maar mijn vastberadenheid om een docent te zijn die niet alleen schoolvakken onderwijst, maar ook ervaring en levensfilosofiewerd duidelijk. Dankzij de steun van mijn familie en de ontzettend vriendelijke mensen die ik in Spanje ontmoette,werd ik eraan herinnerd hoe gelukkig ik mijn leven leid en hoeveel liefde ik krijg,en daardoor besefte ik dat opnieuw.
Ik geloof dat niet alleen het project waaraan ik deelnam, maar alle projecten deelnemers kansen bieden.De programma’s die tijdens de projectperiode worden aangeboden, nemen je in feite niet de hele dag in beslag.Dat is niet zo.Mensen aarzelen vaak om naar het buitenland te reizen omdat ze bang zijn alleen te gaan of opzien tegen onbekende plekken, maar een tussenjaargeeft je een doel en daarmee de moed om vol vertrouwen op pad te gaan.
Ook in mijn geval,Ik weet niet hoe nuttig dit zal zijn, maar omdat je een deelnamecertificaat krijgt, dacht ik: als ik toch ga, kan ik er net zo goed goed uitzien.Dat dacht ik vaak. Nadat het programma van de dag is afgelopen, kun je op een onbekende plek je eigen tijd invullen,—ik hoop dat je veel van dat plezier ervaart. Het is belangrijk om het tussenjaarproject goed af te ronden, maarals je dankzij deze kans leert tijd voor jezelf te nemen, op te laden enje angst voor nieuwe culturen te overwinnen, zou dat dan niet het meest geslaagde tussenjaar zijn?
# Mijn TIP
1. Eerlijk gezegd is Spaans zeker een taal die relatief gemakkelijk te leren is als je al Engels kent. In SpanjeDoor de situatie gebruik je Engels vaak niet veel, ook al spreek je het. Daarom is het handig om van tevoren eenvoudige begroetingen en manieren om jezelf uit te drukken te leren.Ik denk dat dit reizen gemakkelijker maakt.Voor het leren van eenvoudige gesprekken zijn er smartphone-apps die offline werken...ze werken ook zonder internet, dus je kunt er tijdens vrije momenten op vluchten beetje bij beetje mee studeren.
2. Zelf koken is zeker goedkoper en het eten kan beter bij je smaak passen. Maar vanwege de aard van accommodaties in het buitenland zijn de kruiden en smaakmakers die ik wil...niet altijd verkrijgbaar, en gochujang, sojasaus enzovoort meenemen uit Korea zou veel bagageruimte innemen.Veel mensen gaan naar lokale Aziatische winkels, maar soms kreeg ik lokaal maaltijden van mijn gastheer...en hoewel ik meestal buiten de deur eten kocht, is het waar dat dit financieel zwaar kan zijn.Gelukkig zijn de porties, omdat het duur is, groot, dus...was één à twee maaltijden per dag genoeg en had ik helemaal geen lichamelijke klachten of gezondheidsproblemen.
3. Half als grap, maar omdat ik geen nette schoenen had, kwam ik op vrijdag niet binnen in clubs...Vanwege de dresscode. Ik leef wat informeler, dus tijdens de projectperiode had ik daar niet echt last van.
4. Ik vind een heuptasje essentieel. Je kunt het voor je dragen, het is niet volumineus en je bent er relatief goed mee beschermd tegen diefstal. Elke dag...kun je alleen meenemen wat je nodig hebt, en je krijgt het minder warm dan met een rugzak.Voor vrouwen voelen zakkenrollen en berovingen bedreigender en is het risico groter. Antidiefstalkabels enzovoort...meenemen is volgens mij een goede optie. (Je vindt ze allemaal gemakkelijk bij Daiso.)
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★☆
Omdat ik al vaak naar het buitenland had gereisd en Spanje zelf een uitgesproken vakantieoordgevoel heeft, vond ik dat er niet veel echt nieuwe ervaringen waren. Toch was het een goede ervaring om de zorgen en onzekerheden die je overal tegenkomt onder ogen te zien en er zelf mee om te gaan. De belangrijkste les is dat je, hoe vaker je op deze manier reist, des te meer je de illusies over Europa of andere landen kunt doorprikken.
Leren★★★★☆
Kortom, ik kon een nieuwe taal gaan leren en ontdekken hoe mensen uit andere culturen leven en waarin ze op ons lijken of van ons verschillen.
Omgeving★★★★☆
Ik had steeds het gevoel dat er niets te doen was. Als je lang in één stad verblijft, is het logisch dat er steeds minder te doen is...en de omgeving bood weinig steun om iets nieuws of leuks te ontdekken. Ik denk dat mijn persoonlijkheid, die weinig gemeen heeft met iemand die rust enontspanning zoekt, ervoor zorgde dat ik dat nog sterker voelde. Voor wie volop wil genieten van rust en prachtige natuur...raad ik Barcelona ten zeerste aan.
Veiligheid★★★☆☆
Wat de veiligheid betreft, ben ik niet altijd bijzonder voorzichtig geweest. Er gaan geruchten over zakkenrollers en dat het ’s nachts niet veilig is.Ook op straat — na er daadwerkelijk te zijn geweest, had ik het gevoel dat er waarschijnlijk niets aan de hand is als mensen een beetje voorzichtig zijn. Een zakkenroller...Ooit klampte iemand zich aan me vast en probeerde me af te persen, maar gelukkig kon ik diegene tegenhouden. Daarna was er niets meer om je echt zorgen over te maken.Omdat veel reizigers wel degelijk slachtoffer worden van zakkenrollers, wil ik echter niet zeggen dat je je helemaal geen zorgen hoeft te maken.
Vrije tijd★★★★☆
Paradoxaal genoeg was het, juist omdat er zo weinig te doen was, de perfecte tijd om van mijn vrije tijd te genieten. Ik las boeken en kocht een tweedehands gitaar...Ik speelde in mijn eentje in een park in de buurt, kon gemakkelijk zwemmen op een nabijgelegen strand en elke dag...Elke dag een biertje drinken terwijl ik naar het prachtige uitzicht bij nacht keek, was ook een prima manier om mijn vrije tijd door te brengen.
▼▼▼ Wil je meer uiteenlopende projecten zien? ▼▼▼
▼▼▼ Weet je niet zeker welk soort tussenjaar je wilt nemen? ▼▼▼
Een gapyearproject succesvol uitvoeren is ookbelangrijk, maar dankzij deze mogelijkheid kun je leren hoe je tijd voor jezelf neemt, nieuwe energie opdoet en kennismaakt met nieuwe culturenAls je je angsten hebt overwonnen en eraan begint, zou dat dan niet het meest geslaagde gapyear zijn?
-¡Hola! Spaans voor beginners van mijn bucketlist! / Kim Geon, gapyear-deelnemer / gapyear van 4 weken |
Op dit moment in Zuid-Korea,
stoppen jaarlijks 60.000 middelbare scholieren en middelbare scholieren met school, doen 346.000 mensen van in de twintig niets omdat ze geen dromen hebben en ligt het personeelsverloop binnen één jaar na indiensttreding inmiddels rond de 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden over het studentenleven en zegt meer dan 80% van de kantoormedewerkers zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem op te lossen, waarvoor geen praktische aanpak of hulp beschikbaar is, willen we ook in Zuid-Korea het ‘gapyear’ introduceren.
‘Gapyear (gapyear)’verwijst naar een pauze van studie of werk, of de combinatie daarvan met uiteenlopende activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs of een eigen bedrijf beginnen,een periode om richting te geven aan de toekomst — een praktijk die wordt aanbevolen in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
#Omdat ik pas volgend jaar weer met mijn studie zou beginnen en het leven zwaar leek te worden, kwam ik tijdens het plannen van een reiseen project van Gapyear tegen en nam ik een moedige beslissing.
Ik ben afgelopen april afgezwaaid bij de marine en ben gewoon een student met verlof die eindeloos uitrust.Ik studeer Engels als tweedegraads docent en heb, wat ongebruikelijk is, een hobby van het leren van vreemde talen.
In eerste instantie maakte ik me zorgen over wat ik na mijn ontslag uit dienst zou doen. Alleen maar eindeloos bijbaantjes doen voelde...Omdat ik pas volgend jaar weer met mijn studie zou beginnen en het leven zwaar leek te worden, kwam ik tijdens het plannen van een reis een project van Gapyear tegen.Ik zag het project en nam een moedige beslissing. Ik denk niet dat ik veel tijd had om te twijfelen.
Niet om op te scheppen, maar ik heb zo vaak naar het buitenland gereisd dat ik me niet al te veel zorgen maakte.Ik denk dat het overal toch een plek is waar mensen wonen...
#Een maand is een korte tijd om iets grondig te leren,denk ik, maar tijdens die periode heb ik wel enkele aanwijzingen gekregen over mijn levensfilosofie.
Ik bereidde me eenvoudig en doelgericht voor op vertrek. Op de dag dat ik de beslissing nam, kocht ik een vliegticket en boekte ik accommodatie. Nadat ik voor het gapyear had gekozen,vertrok ik binnen een week. De voorbereidingstijd leek daardoor misschien krap, maar zoals altijdbereidde ik me op de gebruikelijke manier voor en ging ik bewust op pad zonder de bestemming eerst te onderzoeken.
Ik had het gevoel dat je meer leert door jezelf er meteen in te storten;dat is leuker. Ik pakte in een paar uur mijn spullen en nam alleen de meest noodzakelijke dingen mee...En vertrok.
Tijdens mijn gapyear wilde ik op zijn minst wat basis-Spaans leren en zonder plan reizen — geen vastomlijnde route volgen, maar spontaan op reis gaan.Ik wilde proberen dat zelf vorm te geven. Uiteindelijk is me dat allebei gelukt. Ik ging op zoek naar wat ik leuk vind en trok vrij rond,en was ook van plan wat tijd voor mezelf te nemen,Ik denk dat één maand te kort is om iets grondig te leren,maar tijdens die periode heb ik wel een aanwijzing gekregen over mijn levensfilosofie.
#Hoewel één gezamenlijke visie belangrijk is,wilde ik een samenleving helpen creëren waarin mensen trots hun sterke punten en individualiteit kunnen laten zien.
Bij het instituut stonden we om 7 uur ’s ochtends op, wasten we ons, pakten we onze tassen en gingen we rustig naar de academie. Na afloop van vier uur leswaren we vrij — we gingen naar huis, maakten huiswerk en aten. Dat betekende dat ik vanaf ongeveer 15.00 à 16.00 uurop mijn gemak tijd voor mezelf kon nemen.Als ik gewoon de zee wilde zien, ging ik naar zee, en als ik behoefte had aan een weids uitzicht,ging ik een hoge heuvel op.
Het fijnste was dat mensen weinig aandacht besteedden aan het uiterlijk van anderen en dat ze zich zelf ook niet lieten beperken door de blikken van anderen.Zo ging dat.Ze hadden unieke kapsels en tatoeages of droegen opvallende kleding die je in ons land niet vaak ziet,en terwijl ik naar hen keek, vergeleek ik dat vaak met ons land, waar je bij het kiezen van kleding of een kapsel meer rekening moet houden met de smaak van anderen dan met die van jezelf.Ik vergeleek die twee vaak.
Niet dat ik naar die look verlangde, maar zelfs als iemand er anders uitziet dan jij ofzich niet op een conventionele manier gedraagt, respecteert en erkent de cultuur de individualiteit van die persoon in plaats van diegene terecht te wijzen of te bekritiseren, watik het fijnst vond.
Elkaars culturen en individualiteit niet alleen oppervlakkig, maar oprecht respecteren en zien hoe uiteenlopende persoonlijkhedenharmonieus samensmelten tot één cultuur — deze aspecten deden me nadenken over dingen die ik later als student pedagogiek misschien in mijn beroep zou moeten onderwijzen.Daar heb ik veel over nagedacht.Hoewel één gezamenlijk idee belangrijk is,wilde ik een samenleving creëren waarin mensen trots hun kwaliteiten en individualiteit kunnen tonen.
# Mijn aanbevolen reisbestemmingen!
1. Elke donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag: fonteinenshow van Montjuïc (Plaça d’Espanya)
- This is the fountain show most Koreans visit in Barcelona. However, many people only look at the front of the fountainHet plein voor de fontein is mooi, maar het uitzicht vanaf het Museu Nacional d’Art de Catalunya, vlak erachter, is nog mooier. Enals je de roltrap neemt door de arena (het Colosseumachtige gebouw) voor station Espanya, kun jegratis naar het dakterras.
Het weidse uitzicht is de grootste trekpleister, maar veel Koreanen weten daar niets van. Ik hoorde erover van plaatselijke bewonersen toen ik het later liet zien aan Koreanen die ik ontmoette, vonden ze het geweldig.
2. Bunkers del Carmel (ongeveer 20 minuten lopen vanaf station El Carmel)
- This is the open area commonly known among Koreans as the ''Bunker.'' It was used as an air-raid shelter during the war, but now only the site/remainservan over. Veel mensen komen erheen om van het nachtelijke uitzicht te genieten. De plek is pas onlangs bekend geworden in Korea, dus tegenwoordigkom je er gemakkelijk Koreanen tegen. Een tip: wil je met een biertje genieten van het nachtelijke uitzicht, een favoriet onder Koreanen,dan kun je dat biertje het beste bij het station kopen en meenemen, want daar is verder niets,
behalve een toilet. Het mooiste nachtelijke uitzicht heb je tussen 23.00 en 1.00 uur. Ik raad je ten zeerste aan om op zaterdag te gaan,want op zaterdag rijdt de metro de hele nacht.
3. Klooster van Montserrat (ongeveer 1 uur met de trein vanaf station Espanya)
- Montserrat Monastery, where you can hear the beautiful harmonies of the Escolania boys'' choir, one of the world''s three great choirs.Toen ik er was, had het koor helaas vakantie, dus heb ik ze niet kunnen zien.
Maar ook zonder het koor zijn het prachtige landschap en het klooster, gelegen op steile kliffen, genoeg om je steeds weer ‘prachtig’ te laten zeggen.Van het beeld van de Zwarte Madonna tot de torenhoge bergketens: dit wordt een onvergetelijke dagtrip vlak bij Barcelona.
4. Filmlocatie van de film ‘Perfume’ (de steegjes achter de kathedraal van Barcelona)
- Het is niet erg bekend, maar de filmlocatie van ‘Perfume’, een film die onder filmliefhebbers zeer wordt geprezen,ligt in Barcelona. Hoewel de film zich in Parijs afspeelt, heb ik gehoord dat één scène in Barcelona is opgenomen.Het is de scène waarin Jean-Baptiste voor het eerst de pruimenverkoopster vermoordt. Wie diep onder de indruk was van de filmherkent de plek meteen en denkt: ‘O ja, dat is die plek.’
Het is geen grote toeristische trekpleister, maar omdat ik de film leuk vind, raad ik de plek aan. Bovendien zit er in dat steegje een van de slechts drie handgemaakte zeepwinkels ter wereld.De zeep is goedkoop en van zeer goede kwaliteit, dus ik kocht er een paar als cadeautje. Veel Koreanen komen er, dus ik wilde de plek even noemen.. ^^#
Ik geloof dat niet alleen het project waaraan ik deelnam, maar ook alle andere projecten deelnemers kansen bieden.Een reis van vijf weken in mijn eentje leek me aanvankelijk niet moeilijk, maar na twee weken begon ik me erg eenzaam te voelen.
Van nature ben ik extravert en werk ik graag samen met anderen aan iets. Daarom vond ik reisgenoten via Europese reissites en reisde ik met hen.Ik zocht reisgenoten en ging met hen op pad. Ik ontmoette veel mensen en hoewel we ieder onze eigen weg gingen, heb ik met sommigen nog steeds contact,en spreek ik zelfs in Korea met ze af om samen iets te drinken en contact te houden.Gelukkig leverde het me ook een extra voordeel op: een netwerk van contacten.
Als ik mijn leven vóór en na mijn tussenjaar vergelijk, ben ik om te beginnen veel afgevallen. Ik liep meer dan 30.000 stappen per dag en gaf geld uit aan drankjes in plaats van aan maaltijden...Voordat ik aan mijn tussenjaar begon, was ik net afgezwaaid uit het leger. Misschien had ik het militaire leven nog niet helemaal van me afgeschud, want ik was nergens echt in geïnteresseerd.Ik ging gedachteloos door de dagen. Maar tijdens het uitvoeren van het tussenjaarprojectbesefte ik dat ik een groot bedrag uitgaf, iets wat voor een 23-jarige moeilijk op te brengen is. Daarom moest ik mezelf herpakken en proberen er zo veel mogelijk uit te halen.Ik merkte dat ik me daarvoor inspande.
Ik werd zorgvuldiger, opmerkzamer en voorzichtiger. De tekortkomingen die ik hadwaren duidelijk zichtbaar toen ik terugkwam in Korea.veel mensen ontmoeten—door hen te ontmoeten en verschillende perspectieven te begrijpen en te accepteren, groeide mijn motivatie voor de toekomst.
Ik had gestudeerd met als enige doel leraar te worden, maar mijn vastberadenheid om een docent te zijn die niet alleen schoolvakken onderwijst, maar ook ervaring en levensfilosofiewerd duidelijk. Dankzij de steun van mijn familie en de ontzettend vriendelijke mensen die ik in Spanje ontmoette,werd ik eraan herinnerd hoe gelukkig ik mijn leven leid en hoeveel liefde ik krijg,en daardoor besefte ik dat opnieuw.
Ik geloof dat niet alleen het project waaraan ik deelnam, maar alle projecten deelnemers kansen bieden.De programma’s die tijdens de projectperiode worden aangeboden, nemen je in feite niet de hele dag in beslag.Dat is niet zo.Mensen aarzelen vaak om naar het buitenland te reizen omdat ze bang zijn alleen te gaan of opzien tegen onbekende plekken, maar een tussenjaargeeft je een doel en daarmee de moed om vol vertrouwen op pad te gaan.
Ook in mijn geval,Ik weet niet hoe nuttig dit zal zijn, maar omdat je een deelnamecertificaat krijgt, dacht ik: als ik toch ga, kan ik er net zo goed goed uitzien.Dat dacht ik vaak. Nadat het programma van de dag is afgelopen, kun je op een onbekende plek je eigen tijd invullen,—ik hoop dat je veel van dat plezier ervaart. Het is belangrijk om het tussenjaarproject goed af te ronden, maarals je dankzij deze kans leert tijd voor jezelf te nemen, op te laden enje angst voor nieuwe culturen te overwinnen, zou dat dan niet het meest geslaagde tussenjaar zijn?
# Mijn TIP
1. Eerlijk gezegd is Spaans zeker een taal die relatief gemakkelijk te leren is als je al Engels kent. In SpanjeDoor de situatie gebruik je Engels vaak niet veel, ook al spreek je het. Daarom is het handig om van tevoren eenvoudige begroetingen en manieren om jezelf uit te drukken te leren.Ik denk dat dit reizen gemakkelijker maakt.Voor het leren van eenvoudige gesprekken zijn er smartphone-apps die offline werken...ze werken ook zonder internet, dus je kunt er tijdens vrije momenten op vluchten beetje bij beetje mee studeren.
2. Zelf koken is zeker goedkoper en het eten kan beter bij je smaak passen. Maar vanwege de aard van accommodaties in het buitenland zijn de kruiden en smaakmakers die ik wil...niet altijd verkrijgbaar, en gochujang, sojasaus enzovoort meenemen uit Korea zou veel bagageruimte innemen.Veel mensen gaan naar lokale Aziatische winkels, maar soms kreeg ik lokaal maaltijden van mijn gastheer...en hoewel ik meestal buiten de deur eten kocht, is het waar dat dit financieel zwaar kan zijn.Gelukkig zijn de porties, omdat het duur is, groot, dus...was één à twee maaltijden per dag genoeg en had ik helemaal geen lichamelijke klachten of gezondheidsproblemen.
3. Half als grap, maar omdat ik geen nette schoenen had, kwam ik op vrijdag niet binnen in clubs...Vanwege de dresscode. Ik leef wat informeler, dus tijdens de projectperiode had ik daar niet echt last van.
4. Ik vind een heuptasje essentieel. Je kunt het voor je dragen, het is niet volumineus en je bent er relatief goed mee beschermd tegen diefstal. Elke dag...kun je alleen meenemen wat je nodig hebt, en je krijgt het minder warm dan met een rugzak.Voor vrouwen voelen zakkenrollen en berovingen bedreigender en is het risico groter. Antidiefstalkabels enzovoort...meenemen is volgens mij een goede optie. (Je vindt ze allemaal gemakkelijk bij Daiso.)
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★☆
Omdat ik al vaak naar het buitenland had gereisd en Spanje zelf een uitgesproken vakantieoordgevoel heeft, vond ik dat er niet veel echt nieuwe ervaringen waren. Toch was het een goede ervaring om de zorgen en onzekerheden die je overal tegenkomt onder ogen te zien en er zelf mee om te gaan. De belangrijkste les is dat je, hoe vaker je op deze manier reist, des te meer je de illusies over Europa of andere landen kunt doorprikken.
Leren★★★★☆
Kortom, ik kon een nieuwe taal gaan leren en ontdekken hoe mensen uit andere culturen leven en waarin ze op ons lijken of van ons verschillen.
Omgeving★★★★☆
Ik had steeds het gevoel dat er niets te doen was. Als je lang in één stad verblijft, is het logisch dat er steeds minder te doen is...en de omgeving bood weinig steun om iets nieuws of leuks te ontdekken. Ik denk dat mijn persoonlijkheid, die weinig gemeen heeft met iemand die rust enontspanning zoekt, ervoor zorgde dat ik dat nog sterker voelde. Voor wie volop wil genieten van rust en prachtige natuur...raad ik Barcelona ten zeerste aan.
Veiligheid★★★☆☆
Wat de veiligheid betreft, ben ik niet altijd bijzonder voorzichtig geweest. Er gaan geruchten over zakkenrollers en dat het ’s nachts niet veilig is.Ook op straat — na er daadwerkelijk te zijn geweest, had ik het gevoel dat er waarschijnlijk niets aan de hand is als mensen een beetje voorzichtig zijn. Een zakkenroller...Ooit klampte iemand zich aan me vast en probeerde me af te persen, maar gelukkig kon ik diegene tegenhouden. Daarna was er niets meer om je echt zorgen over te maken.Omdat veel reizigers wel degelijk slachtoffer worden van zakkenrollers, wil ik echter niet zeggen dat je je helemaal geen zorgen hoeft te maken.
Vrije tijd★★★★☆
Paradoxaal genoeg was het, juist omdat er zo weinig te doen was, de perfecte tijd om van mijn vrije tijd te genieten. Ik las boeken en kocht een tweedehands gitaar...Ik speelde in mijn eentje in een park in de buurt, kon gemakkelijk zwemmen op een nabijgelegen strand en elke dag...Elke dag een biertje drinken terwijl ik naar het prachtige uitzicht bij nacht keek, was ook een prima manier om mijn vrije tijd door te brengen.
▼▼▼ Wil je meer uiteenlopende projecten zien? ▼▼▼
▼▼▼ Weet je niet zeker welk soort tussenjaar je wilt nemen? ▼▼▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
