#Lichamelijk en geestelijk gezonder geworden; een onderbreking van de dagelijkse routine ervaren #Waardevolle contacten; meer waardering voor het belang van huishoudelijke taken #Dankbaarheid gevoeld om in leven te zijn
Ik was daar echt gelukkig en blij; net als het woord ‘jeugd’ was het doordringend blauw.Als iemand vraagt met welke kleur Jeju wordt herinnerd, zou ik ‘zwart’ antwoorden. Op een pikdonkere nacht kun je, als je goed kijkt, de sterren aan de hemel zien. Jeju schitterde en was blauw als die sterren. -Jeju! Ik wil daar wonen. Gap Year Stay / Seo Seon-young, gap-year-deelneemster / gap year van 8 weken |
Op dit moment is Zuid-Korea,
waar elk jaar 60.000 middelbare scholieren stoppen met school; 346.000 twintigers zonder dromen werkloos thuiszitten; en het verloop binnen een jaar na indiensttreding is opgelopen tot 40%,waar 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden is met het studentenleven en meer dan 80% van de werknemers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen dat je moet dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we ook in Zuid-Korea het ‘gap year’ introduceren.
‘Gap year’is een periode waarin je studie en werk combineert, of daar tijdelijk mee pauzeert om uiteenlopende activiteiten te ondernemen, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stage lopen, een opleiding volgen of een bedrijf beginnen,een tijd om richting te geven aan je verdere levenspad; een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en andere landen.
#Ik wilde in Jeju gaan wonen.

Ik werkte vier jaar bij mijn eerste baan en nam toen ontslag. Voordat ik dertig werd, wilde ik de dingen die ik graag wilde doen één voor één uitproberen. Een daarvan wasin Jeju wonen. Toen ontdekte ik dit project en meldde ik me aan.Mijn doel voor mijn gap year waslichamelijk en geestelijk gezond worden.
#Het was de eerste keer dat ik bij mijn ouders vandaan woonde en alleen op een andere plek verbleef.

Het was de eerste keer dat ik bij mijn ouders vandaan op een andere plek woonde. Toen ik een zware verkoudheid opliep, voelde ik me overweldigd door verdriet, maar verder heb ik het erg naar mijn zin gehad. Thuis was ik altijd de brave, plichtsgetrouwe dochter geweest, maar ik bleef ook laat op en gaf toe aan kleine opstandige buien. Zo maakte ik dingen mee die heel anders waren dan wat ik eerder had ervaren.Ookontdekte ik een ander soort plezier.
Ik raakte in Jeju toevallig bevriend met mensen. Doordat zij er waren, voelde ik me niet eenzaam, ook al was ik ver van huis, en had ik het naar mijn zin. Dankzij die vrienden staan de herinneringen aan Jeju diep in mijn geheugen gegrift. Ik ben ze ontzettend dankbaar.
# 1Omdat ik al meer dan tien jaar een kamer voor mezelf had, was ik het niet gewend om een kamer met iemand te delen. Maar geleidelijk begon ik de verbondenheid tussen mensen te voelen.

‘Met welke kleur zal Jeju worden herinnerd? Misschien groen of rood, donker of licht.’
Dat was de eerste zin die ik opschreef toen ik in Jeju aankwam.
Als introvert verlies ik energie wanneer ik mensen ontmoet en laad ik mezelf weer op als ik alleen ben. Maar toen ik bij het gastenverblijf aankwam, voelde ik me plotseling alleen: ik zat in mijn eentje in een woonkamer vol kinderen.
‘Wat is dit?’ Ik wist niet wat ik moest doen toen een tante me begroette. Op dat moment zaten de tante van vestiging één en Seonjin, die vóór mijn komst als medewerker had gewerkt, in de keuken makgeolli te drinken. Ik schoof bij hen aan en praatte mee. Ik was er nog niet aan gewend, maar probeerde me niet al te ongemakkelijk te voelen.
In de kamer die als personeelskamer diende, verbleef behalve het personeel ook de dochter van de tante. De badkamer werd gedeeld met de andere kinderen, dus er was geen aparte badkamer. Daardoor vond ik het in het begin erg moeilijk om me aan te passen.Er was een onverwacht probleem: er was geen geschikte plek om alleen uit te rusten, dus als ik tijd voor mezelf wilde, moest ik naar buiten.
Maar na verloop van tijd veranderde dit nadeel in een voordeel voor mij als introvert. Omdat ik al meer dan tien jaar een kamer voor mezelf had, was ik het niet gewend om een kamer te delen. Toch raakte ik er geleidelijk aan gewend, toen ik merkte dat het fijn was om me verbonden te voelen met anderen. Eigenlijk leek het me een geweldige kans voor iemand met een temperament dat op het mijne lijkt.
Alle stranden waren prachtig!

Hamdeok Seoubong Beach, Gwakji Gwamul Beach, Hyeopjae Beach enzovoort hebben elk hun eigen charme, dus ik raad aan ze allemaal eens te bezoeken.Bij Gwakji loopt de kustweg Handam naar Aewol. Het wandelpad daar is mooi aangelegd en heel aangenaam.
In Jeju duurt het ongeveer één tot twee uur om ergens te komen. Daarom bleef ik eerst in de buurt van de stad, maar later maakte ik een dagtocht helemaal naar Seogwipo.Of je nu naar de stad of naar Seogwipo gaat, het duurt ongeveer één tot twee uur.Seogwipo is ook niet zo ver weg, dus het zou leuk zijn om erheen te gaan.
#Als je goed naar de nachthemel kijkt, zie je dat die bezaaid is met sterren. Jeju schitterde en was net zo blauw als die sterren.

De dag na mijn aankomst begon ik voor het eerst met werken. Omdat ik nog nooit huishoudelijk werk had gedaan, was alles wat ik daar deed nieuw voor me. Terwijl ik de kamers schoonmaakte en opruimde, besefte ik dat ik huishoudelijk werk altijd onbelangrijk had gevonden.Hoewel iemand het moest doen, wilde ik het zelf niet doen.Maar toen ik het huishoudelijke werk zelf deed, besefte ik dat ik ernaast zat en begon ik het ook als waardevol te zien.
Ik raakte toevallig bevriend met gasten die in het gastenverblijf verbleven. We gingen samen op pad en praatten veel. Ze waren jonger dan ik, maar waren aardige, meelevende vrienden van wie ik veel kon leren.
Toen ik nadacht over het woord ‘toeval’, dat ertoe had geleid dat ik die vrienden ontmoette, besefte ik dat we voor altijd vreemden zouden zijn gebleven als ook maar één ding anders was gelopen. Menselijke ontmoetingen zijn echt mysterieus; dat besefte ik opnieuw.Het klinkt misschien afgezaagd, maar toen ik bij die vrienden was, voelde ik dat dit een moment was waarop het woord ‘jeugd’ echt van toepassing was.
Mijn hart maakte kleine sprongetjes, deed pijn om kleinigheden en werd door de wind heen en weer geslingerd, maar dat alles hoorde bij de jeugd. Niets in het leven — de toekomst of wat dan ook — was zeker, maar alleen al op dat moment ademhalen was betekenisvol genoeg. Ik was ongelooflijk gelukkig.
Ik genoot volop van de onvoorstelbaar heldere stranden, slenterde bij schemering door de straten alsof ik door muziek liep, dronk ’s avonds bier en zag zelfs droomachtige vuurvliegjes dansen alsof ze in extase waren.
Oorspronkelijk had ik een ‘Healthy Me PROJECT’ gepland: naar binnen keren om de diepe wonden in mijn hart te onderzoeken en aan de buitenkant ijverig te sporten. Maar eenmaal in Jeju liep alles anders dan gepland. Vooral het sporten... Na een week kreeg ik een zware verkoudheid en kon ik het niet meer doen.
Ik heb mijn oorspronkelijke doelen niet bereikt, maar als het leven precies volgens plan verloopt, kun je niet van verrassingen genieten. Daarom besloot ik me te richten op wat ik in een andere richting had gewonnen dan ik had bedoeld.
Ik was daar echt gelukkig en blij, zo helderblauw als het woord ‘jeugd’.Als je vraagt welke kleur Jeju in mijn herinnering heeft, zou ik ‘zwart’ antwoorden. Op een pikdonkere nacht zie je, als je goed naar de hemel kijkt, dat die bezaaid is met sterren. Jeju was net zo sprankelend en blauw als die sterren.
# Mijn tips

TIP 1: Je moet mee-eten met het gezin van de eigenaar, dus zorg dat je de etenstijden aanhoudt.Maar als dat ongemakkelijk voelt, is het vaak een goed idee om zelf maaltijden te kopen.
TIP 2: Als je van de zee houdt, zijn een zwempak of zwemband onmisbaar.Er is ook een bibliotheek in de buurt, dus je hoeft niet veel boeken mee te nemen.Er was niets waarvoor een laptop nodig was, dus als je er een meenam, zou die waarschijnlijk alleen maar ballast zijn.
TIP 3: Als je echt tijd alleen nodig hebt, zal het waarschijnlijk moeilijk zijn om je aan te passen.Dat gold voor mij: in het begin was het moeilijk, maar later raakte ik bevriend met die kinderen. Uiteindelijk voelde ik me niet meer eenzaam en had ik het naar mijn zin.
Mijn tussenjaar Ervaring ★★★★★ Het was zo geweldig dat ik me afvroeg of er ooit nog een moment in mijn leven zou komen waarop ik, terwijl ik op Jeju woonde, zo volop van mijn jeugd kon genieten. Ik heb veel meegemaakt en veel gevoeld. Leren ★★★★☆ Ik had altijd op kantoor gewerkt; fysiek werk zoals dit doen was erg leerzaam. Omgeving ★★★★☆ De locatie lag in de stad, dus het was jammer dat er geen zee was, maar er waren volop voorzieningen in de buurt. De eigenaar van het gastenverblijf behandelde me als een dierbare tante en de kinderen waren braaf, waardoor ik er comfortabel kon wonen. Veiligheid ★★★★☆ Zolang je ’s avonds niet naar buiten gaat, kun je je er veilig verplaatsen. Vrije tijd ★★★☆☆ Omdat je minstens een uur nodig had om bij de zee te komen, kostte het behoorlijk wat tijd om ergens heen te gaan. |
Ik was daar echt gelukkig en blij; net als het woord ‘jeugd’ was het doordringend blauw.Als iemand vraagt met welke kleur Jeju wordt herinnerd, zou ik ‘zwart’ antwoorden. Op een pikdonkere nacht kun je, als je goed kijkt, de sterren aan de hemel zien. Jeju schitterde en was blauw als die sterren. -Jeju! Ik wil daar wonen. Gap Year Stay / Seo Seon-young, gap-year-deelneemster / gap year van 8 weken |
Op dit moment is Zuid-Korea,
waar elk jaar 60.000 middelbare scholieren stoppen met school; 346.000 twintigers zonder dromen werkloos thuiszitten; en het verloop binnen een jaar na indiensttreding is opgelopen tot 40%,waar 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden is met het studentenleven en meer dan 80% van de werknemers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen dat je moet dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we ook in Zuid-Korea het ‘gap year’ introduceren.
‘Gap year’is een periode waarin je studie en werk combineert, of daar tijdelijk mee pauzeert om uiteenlopende activiteiten te ondernemen, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stage lopen, een opleiding volgen of een bedrijf beginnen,een tijd om richting te geven aan je verdere levenspad; een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en andere landen.
#Ik wilde in Jeju gaan wonen.

Ik werkte vier jaar bij mijn eerste baan en nam toen ontslag. Voordat ik dertig werd, wilde ik de dingen die ik graag wilde doen één voor één uitproberen. Een daarvan wasin Jeju wonen. Toen ontdekte ik dit project en meldde ik me aan.Mijn doel voor mijn gap year waslichamelijk en geestelijk gezond worden.
#Het was de eerste keer dat ik bij mijn ouders vandaan woonde en alleen op een andere plek verbleef.

Het was de eerste keer dat ik bij mijn ouders vandaan op een andere plek woonde. Toen ik een zware verkoudheid opliep, voelde ik me overweldigd door verdriet, maar verder heb ik het erg naar mijn zin gehad. Thuis was ik altijd de brave, plichtsgetrouwe dochter geweest, maar ik bleef ook laat op en gaf toe aan kleine opstandige buien. Zo maakte ik dingen mee die heel anders waren dan wat ik eerder had ervaren.Ookontdekte ik een ander soort plezier.
Ik raakte in Jeju toevallig bevriend met mensen. Doordat zij er waren, voelde ik me niet eenzaam, ook al was ik ver van huis, en had ik het naar mijn zin. Dankzij die vrienden staan de herinneringen aan Jeju diep in mijn geheugen gegrift. Ik ben ze ontzettend dankbaar.
# 1Omdat ik al meer dan tien jaar een kamer voor mezelf had, was ik het niet gewend om een kamer met iemand te delen. Maar geleidelijk begon ik de verbondenheid tussen mensen te voelen.

‘Met welke kleur zal Jeju worden herinnerd? Misschien groen of rood, donker of licht.’
Dat was de eerste zin die ik opschreef toen ik in Jeju aankwam.
Als introvert verlies ik energie wanneer ik mensen ontmoet en laad ik mezelf weer op als ik alleen ben. Maar toen ik bij het gastenverblijf aankwam, voelde ik me plotseling alleen: ik zat in mijn eentje in een woonkamer vol kinderen.
‘Wat is dit?’ Ik wist niet wat ik moest doen toen een tante me begroette. Op dat moment zaten de tante van vestiging één en Seonjin, die vóór mijn komst als medewerker had gewerkt, in de keuken makgeolli te drinken. Ik schoof bij hen aan en praatte mee. Ik was er nog niet aan gewend, maar probeerde me niet al te ongemakkelijk te voelen.
In de kamer die als personeelskamer diende, verbleef behalve het personeel ook de dochter van de tante. De badkamer werd gedeeld met de andere kinderen, dus er was geen aparte badkamer. Daardoor vond ik het in het begin erg moeilijk om me aan te passen.Er was een onverwacht probleem: er was geen geschikte plek om alleen uit te rusten, dus als ik tijd voor mezelf wilde, moest ik naar buiten.
Maar na verloop van tijd veranderde dit nadeel in een voordeel voor mij als introvert. Omdat ik al meer dan tien jaar een kamer voor mezelf had, was ik het niet gewend om een kamer te delen. Toch raakte ik er geleidelijk aan gewend, toen ik merkte dat het fijn was om me verbonden te voelen met anderen. Eigenlijk leek het me een geweldige kans voor iemand met een temperament dat op het mijne lijkt.
Alle stranden waren prachtig!

Hamdeok Seoubong Beach, Gwakji Gwamul Beach, Hyeopjae Beach enzovoort hebben elk hun eigen charme, dus ik raad aan ze allemaal eens te bezoeken.Bij Gwakji loopt de kustweg Handam naar Aewol. Het wandelpad daar is mooi aangelegd en heel aangenaam.
In Jeju duurt het ongeveer één tot twee uur om ergens te komen. Daarom bleef ik eerst in de buurt van de stad, maar later maakte ik een dagtocht helemaal naar Seogwipo.Of je nu naar de stad of naar Seogwipo gaat, het duurt ongeveer één tot twee uur.Seogwipo is ook niet zo ver weg, dus het zou leuk zijn om erheen te gaan.
#Als je goed naar de nachthemel kijkt, zie je dat die bezaaid is met sterren. Jeju schitterde en was net zo blauw als die sterren.

De dag na mijn aankomst begon ik voor het eerst met werken. Omdat ik nog nooit huishoudelijk werk had gedaan, was alles wat ik daar deed nieuw voor me. Terwijl ik de kamers schoonmaakte en opruimde, besefte ik dat ik huishoudelijk werk altijd onbelangrijk had gevonden.Hoewel iemand het moest doen, wilde ik het zelf niet doen.Maar toen ik het huishoudelijke werk zelf deed, besefte ik dat ik ernaast zat en begon ik het ook als waardevol te zien.
Ik raakte toevallig bevriend met gasten die in het gastenverblijf verbleven. We gingen samen op pad en praatten veel. Ze waren jonger dan ik, maar waren aardige, meelevende vrienden van wie ik veel kon leren.
Toen ik nadacht over het woord ‘toeval’, dat ertoe had geleid dat ik die vrienden ontmoette, besefte ik dat we voor altijd vreemden zouden zijn gebleven als ook maar één ding anders was gelopen. Menselijke ontmoetingen zijn echt mysterieus; dat besefte ik opnieuw.Het klinkt misschien afgezaagd, maar toen ik bij die vrienden was, voelde ik dat dit een moment was waarop het woord ‘jeugd’ echt van toepassing was.
Mijn hart maakte kleine sprongetjes, deed pijn om kleinigheden en werd door de wind heen en weer geslingerd, maar dat alles hoorde bij de jeugd. Niets in het leven — de toekomst of wat dan ook — was zeker, maar alleen al op dat moment ademhalen was betekenisvol genoeg. Ik was ongelooflijk gelukkig.
Ik genoot volop van de onvoorstelbaar heldere stranden, slenterde bij schemering door de straten alsof ik door muziek liep, dronk ’s avonds bier en zag zelfs droomachtige vuurvliegjes dansen alsof ze in extase waren.
Oorspronkelijk had ik een ‘Healthy Me PROJECT’ gepland: naar binnen keren om de diepe wonden in mijn hart te onderzoeken en aan de buitenkant ijverig te sporten. Maar eenmaal in Jeju liep alles anders dan gepland. Vooral het sporten... Na een week kreeg ik een zware verkoudheid en kon ik het niet meer doen.
Ik heb mijn oorspronkelijke doelen niet bereikt, maar als het leven precies volgens plan verloopt, kun je niet van verrassingen genieten. Daarom besloot ik me te richten op wat ik in een andere richting had gewonnen dan ik had bedoeld.
Ik was daar echt gelukkig en blij, zo helderblauw als het woord ‘jeugd’.Als je vraagt welke kleur Jeju in mijn herinnering heeft, zou ik ‘zwart’ antwoorden. Op een pikdonkere nacht zie je, als je goed naar de hemel kijkt, dat die bezaaid is met sterren. Jeju was net zo sprankelend en blauw als die sterren.
# Mijn tips

TIP 1: Je moet mee-eten met het gezin van de eigenaar, dus zorg dat je de etenstijden aanhoudt.Maar als dat ongemakkelijk voelt, is het vaak een goed idee om zelf maaltijden te kopen.
TIP 2: Als je van de zee houdt, zijn een zwempak of zwemband onmisbaar.Er is ook een bibliotheek in de buurt, dus je hoeft niet veel boeken mee te nemen.Er was niets waarvoor een laptop nodig was, dus als je er een meenam, zou die waarschijnlijk alleen maar ballast zijn.
TIP 3: Als je echt tijd alleen nodig hebt, zal het waarschijnlijk moeilijk zijn om je aan te passen.Dat gold voor mij: in het begin was het moeilijk, maar later raakte ik bevriend met die kinderen. Uiteindelijk voelde ik me niet meer eenzaam en had ik het naar mijn zin.
Mijn tussenjaar Ervaring ★★★★★ Het was zo geweldig dat ik me afvroeg of er ooit nog een moment in mijn leven zou komen waarop ik, terwijl ik op Jeju woonde, zo volop van mijn jeugd kon genieten. Ik heb veel meegemaakt en veel gevoeld. Leren ★★★★☆ Ik had altijd op kantoor gewerkt; fysiek werk zoals dit doen was erg leerzaam. Omgeving ★★★★☆ De locatie lag in de stad, dus het was jammer dat er geen zee was, maar er waren volop voorzieningen in de buurt. De eigenaar van het gastenverblijf behandelde me als een dierbare tante en de kinderen waren braaf, waardoor ik er comfortabel kon wonen. Veiligheid ★★★★☆ Zolang je ’s avonds niet naar buiten gaat, kun je je er veilig verplaatsen. Vrije tijd ★★★☆☆ Omdat je minstens een uur nodig had om bij de zee te komen, kostte het behoorlijk wat tijd om ergens heen te gaan. |
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.