Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Naar mezelf luisteren; spontaner worden #Nieuwe ervaringen; leren van mezelf te houden #Het geluk gevoeld van volop genieten van mijn jeugd
Ik ben veel eigenzinniger en brutaler dan twee maanden geleden — spontaner, met een sterkere ‘gewoon doen’-mentaliteit. Ik weet niet of deze persoonlijkheid me in het leven zal helpen of juist tegenwerken, maar het is in elk geval een teken dat ik naar mijn eigen stem luister in plaats van naar die van anderen. Daarom besloot ik het als een positieve verandering te zien.
- Parijs, Frankrijk, Gap Year-verblijf / Bang Min-kyung, Gap Year Tribe-deelnemer / 8 weken gap year |
Momenteel in Zuid-Korea,
Elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, hangen 346.000 twintigers doelloos rond omdat ze geen dromen hebben, en is het verloop in het eerste jaar na indiensttreding opgelopen tot 40%,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en meer dan 80% van de kantoormedewerkers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen tegen hen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we ook naar Zuid-Korea het ‘gap year’ brengen.
‘Gap year’verwijst naar een periode waarin je je studie of werk onderbreekt of in evenwicht brengt om deel te nemen aan allerlei activiteiten, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen of een eigen bedrijf beginnen,een tijd om de koers voor de toekomst te bepalen — een cultuur die in de VS, Europa, Japan en elders wordt aangemoedigd.
# Ik hoopte te genieten van verandering en plezier te vinden op een nieuwe plek, niet in de situaties die ik altijd meemaakte.
Eerlijk gezegd had ik Frankrijk nooit eens als reisbestemming overwogen. Voor mij was Frankrijk een ver land dat alleen voorkwam in deel twee van een boek over ‘buurlanden’, en ik droomde er nooit van om ‘ooit vóór mijn dood naar Frankrijk te gaan!’. Twee maanden geleden waren mijn dagen zo saai en wilde ik leuke dagen beleven. Daarom heb ik me aangemeld voor het gap year.
Natuurlijk maakte ik mezelf niet wijs dat ik na twee maanden daar te hebben gewoond een compleet ander mens zou zijn.Ik hoopte gewoon te genieten van verandering en plezier te hebben op een nieuwe plek, in plaats van in de situaties die ik gewend was.
# Het werk als medewerker viel minder omvangrijk uit dan ik had verwacht, waardoor ik meer tijd aan mezelf kon besteden.
Om af te sluiten: de twee maanden in Frankrijk waren heerlijk. Het was niet zo dat er elke dag iets nieuws gebeurde of dat ik telkens andere plekken bezocht. Alleen al wakker worden op een nieuwe plek was een genot.
Het werk als medewerker viel minder omvangrijk uit dan ik had verwacht, waardoor ik meer tijd aan mezelf kon besteden. Eerst was ik ervan overtuigd dat ik op vrije dagen absoluut naar buiten moest gaan en iets moest ondernemen, maar na een maand was dat helemaal verdwenen. Daardoor waren er veel dagen waarop ik niets deed en gewoon thuis wat rondhing. Naar buiten gaan was leuk als ik eropuit ging, en thuisblijven was leuk als ik thuisbleef. Ik voelde me opgelucht toen ik besefte dat ik niet elk plekje in Parijs hoefde af te vinken.
Tijdens mijn verblijf in Frankrijk bezocht ik verschillende toeristische bezienswaardigheden, maar de indruk van mijn eerste bezoek aan het Musée d’Orsay vergeet ik nooit. Waar ik ook keek, zag ik werken van kunstenaars die ik alleen uit schoolboeken kende. Natuurlijk waren de kunstwerken zelf ontroerend, maar ik was ook onder de indruk van de toewijding waarmee het museum werken van eeuwen oud bewaart.
Toen ik de serie van Monet over de kathedraal van Rouen zag, bereikte mijn ontroering volgens mij een hoogtepunt. Het was geen werk waar ik normaal gesproken van hield, maar die dag werd ik voor het eerst overweldigd door de schilderijen. Ik herontdekte waarom meesterwerken meesterwerken zijn.
Omdat ik toch al in Frankrijk was, dacht ik dat ik ook nabijgelegen plaatsen moest bezoeken, maar daar bleef het bij. Toevallig was er een promotie ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van Thalys op de dag dat ik treinkaartjes bekeek. Voor ik het wist, stond ik op het Gare de l’Est in Parijs kaartjes te kopen, en zo ging ik naar België en Nederland.
Ik ging met alleen een kleine rugzak en zonder bijzondere plannen op pad, maar ik had het geweldig naar mijn zin. Ik besloot ter plekke wat ik zou doen en ging ergens zitten om te eten en uit te rusten. Ik kan me niet herinneren dat ik iets bijzonders of beroemds heb gedaan, maar ik vond het prima zolang ik het naar mijn zin had.Zo leefde ik ook in Frankrijk. Ik liet me gewoon meevoeren. En dat was heerlijk.
# Mijn aanraders voor uitstapjes!
Als je ook maar een beetje interesse hebt in kunst, raad ik het Centre Pompidou aan. Hedendaagse kunst kan iets zijn waarvan alleen de kunstenaar de betekenis kent, maar er zijn veel werken van kunstenaars van wie je de naam waarschijnlijk herkent, en dus ook veel vertrouwde werken. Je zult zien wat voor genie Marcel Duchamp was, en ook ontdekken dat Fernand Léger naast olieverfschilderijen indrukwekkende videowerken maakte.
Als je door Frankrijk reist en naar Straatsburg gaat, raad ik je aan ook even langs Colmar te gaan. Het is alsof alle charmante plekjes van Straatsburg in het klein in één stadje zijn samengebracht. Het is klein, dus ongeveer drie uur is genoeg om het te bekijken.
En ik hoop echt dat je Saint-Malo bezoekt. De zee die je vanaf de oude vesting ziet en de zonsondergang die de zee omhult, zijn werkelijk prachtig.
# Ik ben veel eigenzinniger en brutaler dan twee maanden geleden — spontaner, met een sterkere houding van ‘gewoon doen’.
Ik redde me prima alleen, maar dankzij de mensen die ik in Frankrijk ontmoette, waren die twee maanden volgens mij nóg leuker. Ze vertelden me allerlei dingen over Parijs waar ik niets van wist en we gingen samen naar leuke plekken. Alleen zijn was fijn, maar samen op pad gaan was ook leuk.Vroeger knikte ik alleen maar als mensen iets aanraadden, maar tegen het einde vertelde ík de gasten over het vervoer en de bezienswaardigheden. Daar werd ik op een vreemde manier blij van.
In Frankrijk maakten mensen zich alleen druk om hun eigen spullen. Of ik nu koolzwarte lippenstift droeg of op een regenachtige dag zonder paraplu mouwloos rondliep, niemand keek ervan op.
Natuurlijk lette ik in Korea zelf ook niet erg op anderen. Maar toen ik zag dat mensen zich echt niets leken aan te trekken van hoe anderen zich kleedden of gedroegen, en dat ik minder aandacht trok dan in Korea, werd ik volgens mij ontzettend enthousiast.
Tijdens het gap year van twee maanden veranderde ik enorm en leerde ik mezelf voor 200% kennen. Ik leerde met een warme blik naar de wereld te kijken en nam me voor aan de kant van het rechtvaardige te staan en een deugdzame volwassene te zijn die alleen goede daden verricht. In werkelijkheid liep het niet zo af. Ik weet nog steeds niet wat voor persoon ik ben, wat ik leuk vind of wat ik later zal doen.
Maar ik ben veel eigenzinniger en brutaler dan twee maanden geleden, spontaner en met een sterkere ‘gewoon doen’-mentaliteit. Ik weet niet of deze persoonlijkheid in het leven een voordeel of een nadeel zal zijn, maar het is in elk geval een teken dat ik meer naar mezelf luister dan naar anderen. Daarom besloot ik het een positieve verandering te noemen.
Mijn gap year is
Ervaring★★★★★
Twee maanden op jezelf wonen, weg van huis, is geweldig.
Leren★★★★★
Door te luisteren naar de uiteenlopende gedachten van allerlei mensen ontdek ik telkens weer iets nieuws.
Omgeving★★★★☆
Mensen zijn overal hetzelfde, waar ze ook wonen.
Veiligheid★★☆☆☆
Ik ging nooit naar buiten als het donker was. Toen ik zag hoe een buurtbewoner zijn tas behoedzaam verstelde terwijl ik achter hem aan liep, dacht ik: ''Deze plek is voor niemand veilig.''
Vrije tijd★★★★☆
Buiten de ingeplande momenten was al mijn tijd vrij.
Ik ben veel eigenzinniger en brutaler dan twee maanden geleden — spontaner, met een sterkere ‘gewoon doen’-mentaliteit. Ik weet niet of deze persoonlijkheid me in het leven zal helpen of juist tegenwerken, maar het is in elk geval een teken dat ik naar mijn eigen stem luister in plaats van naar die van anderen. Daarom besloot ik het als een positieve verandering te zien.
- Parijs, Frankrijk, Gap Year-verblijf / Bang Min-kyung, Gap Year Tribe-deelnemer / 8 weken gap year |
Momenteel in Zuid-Korea,
Elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, hangen 346.000 twintigers doelloos rond omdat ze geen dromen hebben, en is het verloop in het eerste jaar na indiensttreding opgelopen tot 40%,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en meer dan 80% van de kantoormedewerkers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen tegen hen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we ook naar Zuid-Korea het ‘gap year’ brengen.
‘Gap year’verwijst naar een periode waarin je je studie of werk onderbreekt of in evenwicht brengt om deel te nemen aan allerlei activiteiten, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen of een eigen bedrijf beginnen,een tijd om de koers voor de toekomst te bepalen — een cultuur die in de VS, Europa, Japan en elders wordt aangemoedigd.
# Ik hoopte te genieten van verandering en plezier te vinden op een nieuwe plek, niet in de situaties die ik altijd meemaakte.
Eerlijk gezegd had ik Frankrijk nooit eens als reisbestemming overwogen. Voor mij was Frankrijk een ver land dat alleen voorkwam in deel twee van een boek over ‘buurlanden’, en ik droomde er nooit van om ‘ooit vóór mijn dood naar Frankrijk te gaan!’. Twee maanden geleden waren mijn dagen zo saai en wilde ik leuke dagen beleven. Daarom heb ik me aangemeld voor het gap year.
Natuurlijk maakte ik mezelf niet wijs dat ik na twee maanden daar te hebben gewoond een compleet ander mens zou zijn.Ik hoopte gewoon te genieten van verandering en plezier te hebben op een nieuwe plek, in plaats van in de situaties die ik gewend was.
# Het werk als medewerker viel minder omvangrijk uit dan ik had verwacht, waardoor ik meer tijd aan mezelf kon besteden.
Om af te sluiten: de twee maanden in Frankrijk waren heerlijk. Het was niet zo dat er elke dag iets nieuws gebeurde of dat ik telkens andere plekken bezocht. Alleen al wakker worden op een nieuwe plek was een genot.
Het werk als medewerker viel minder omvangrijk uit dan ik had verwacht, waardoor ik meer tijd aan mezelf kon besteden. Eerst was ik ervan overtuigd dat ik op vrije dagen absoluut naar buiten moest gaan en iets moest ondernemen, maar na een maand was dat helemaal verdwenen. Daardoor waren er veel dagen waarop ik niets deed en gewoon thuis wat rondhing. Naar buiten gaan was leuk als ik eropuit ging, en thuisblijven was leuk als ik thuisbleef. Ik voelde me opgelucht toen ik besefte dat ik niet elk plekje in Parijs hoefde af te vinken.
Tijdens mijn verblijf in Frankrijk bezocht ik verschillende toeristische bezienswaardigheden, maar de indruk van mijn eerste bezoek aan het Musée d’Orsay vergeet ik nooit. Waar ik ook keek, zag ik werken van kunstenaars die ik alleen uit schoolboeken kende. Natuurlijk waren de kunstwerken zelf ontroerend, maar ik was ook onder de indruk van de toewijding waarmee het museum werken van eeuwen oud bewaart.
Toen ik de serie van Monet over de kathedraal van Rouen zag, bereikte mijn ontroering volgens mij een hoogtepunt. Het was geen werk waar ik normaal gesproken van hield, maar die dag werd ik voor het eerst overweldigd door de schilderijen. Ik herontdekte waarom meesterwerken meesterwerken zijn.
Omdat ik toch al in Frankrijk was, dacht ik dat ik ook nabijgelegen plaatsen moest bezoeken, maar daar bleef het bij. Toevallig was er een promotie ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van Thalys op de dag dat ik treinkaartjes bekeek. Voor ik het wist, stond ik op het Gare de l’Est in Parijs kaartjes te kopen, en zo ging ik naar België en Nederland.
Ik ging met alleen een kleine rugzak en zonder bijzondere plannen op pad, maar ik had het geweldig naar mijn zin. Ik besloot ter plekke wat ik zou doen en ging ergens zitten om te eten en uit te rusten. Ik kan me niet herinneren dat ik iets bijzonders of beroemds heb gedaan, maar ik vond het prima zolang ik het naar mijn zin had.Zo leefde ik ook in Frankrijk. Ik liet me gewoon meevoeren. En dat was heerlijk.
# Mijn aanraders voor uitstapjes!
Als je ook maar een beetje interesse hebt in kunst, raad ik het Centre Pompidou aan. Hedendaagse kunst kan iets zijn waarvan alleen de kunstenaar de betekenis kent, maar er zijn veel werken van kunstenaars van wie je de naam waarschijnlijk herkent, en dus ook veel vertrouwde werken. Je zult zien wat voor genie Marcel Duchamp was, en ook ontdekken dat Fernand Léger naast olieverfschilderijen indrukwekkende videowerken maakte.
Als je door Frankrijk reist en naar Straatsburg gaat, raad ik je aan ook even langs Colmar te gaan. Het is alsof alle charmante plekjes van Straatsburg in het klein in één stadje zijn samengebracht. Het is klein, dus ongeveer drie uur is genoeg om het te bekijken.
En ik hoop echt dat je Saint-Malo bezoekt. De zee die je vanaf de oude vesting ziet en de zonsondergang die de zee omhult, zijn werkelijk prachtig.
# Ik ben veel eigenzinniger en brutaler dan twee maanden geleden — spontaner, met een sterkere houding van ‘gewoon doen’.
Ik redde me prima alleen, maar dankzij de mensen die ik in Frankrijk ontmoette, waren die twee maanden volgens mij nóg leuker. Ze vertelden me allerlei dingen over Parijs waar ik niets van wist en we gingen samen naar leuke plekken. Alleen zijn was fijn, maar samen op pad gaan was ook leuk.Vroeger knikte ik alleen maar als mensen iets aanraadden, maar tegen het einde vertelde ík de gasten over het vervoer en de bezienswaardigheden. Daar werd ik op een vreemde manier blij van.
In Frankrijk maakten mensen zich alleen druk om hun eigen spullen. Of ik nu koolzwarte lippenstift droeg of op een regenachtige dag zonder paraplu mouwloos rondliep, niemand keek ervan op.
Natuurlijk lette ik in Korea zelf ook niet erg op anderen. Maar toen ik zag dat mensen zich echt niets leken aan te trekken van hoe anderen zich kleedden of gedroegen, en dat ik minder aandacht trok dan in Korea, werd ik volgens mij ontzettend enthousiast.
Tijdens het gap year van twee maanden veranderde ik enorm en leerde ik mezelf voor 200% kennen. Ik leerde met een warme blik naar de wereld te kijken en nam me voor aan de kant van het rechtvaardige te staan en een deugdzame volwassene te zijn die alleen goede daden verricht. In werkelijkheid liep het niet zo af. Ik weet nog steeds niet wat voor persoon ik ben, wat ik leuk vind of wat ik later zal doen.
Maar ik ben veel eigenzinniger en brutaler dan twee maanden geleden, spontaner en met een sterkere ‘gewoon doen’-mentaliteit. Ik weet niet of deze persoonlijkheid in het leven een voordeel of een nadeel zal zijn, maar het is in elk geval een teken dat ik meer naar mezelf luister dan naar anderen. Daarom besloot ik het een positieve verandering te noemen.
Mijn gap year is
Ervaring★★★★★
Twee maanden op jezelf wonen, weg van huis, is geweldig.
Leren★★★★★
Door te luisteren naar de uiteenlopende gedachten van allerlei mensen ontdek ik telkens weer iets nieuws.
Omgeving★★★★☆
Mensen zijn overal hetzelfde, waar ze ook wonen.
Veiligheid★★☆☆☆
Ik ging nooit naar buiten als het donker was. Toen ik zag hoe een buurtbewoner zijn tas behoedzaam verstelde terwijl ik achter hem aan liep, dacht ik: ''Deze plek is voor niemand veilig.''
Vrije tijd★★★★☆
Buiten de ingeplande momenten was al mijn tijd vrij.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
