Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik kreeg de moed om als eerste op mensen uit het buitenland af te stappen en begon mijn leven op mijn eigen voorwaarden te leiden. #Uiteenlopende ervaringen; hechte banden met buitenlandse vrienden #Het belang van een open blik; mijn verwachtingen van de omgeving bijstellen
De belangrijkste reden waarom ik aan een tussenjaar deelnam, was dat ik veel ervaring wilde opdoen. Ik wilde mijn blik verruimen en allerlei mensen ontmoeten. Dus meldde ik me aan en ging ik op pad.
- Een leuke vrijwilligersactiviteit waarbij ik samen met buitenlandse vrienden Engelse les gaf in Chiang Rai, Thailand /Deelnemer aan het Zuid-Amerikaanse tussenjaarprogramma/8 weken tussenjaar |
Momenteel is in Zuid-Korea:
vallen jaarlijks 60.000 middelbare scholieren uit; 346.000 twintigers hebben geen werk of opleiding omdat ze geen dromen hebben; en het percentage werknemers dat binnen een jaar van baan wisselt, ligt inmiddels rond de 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden over het studentenleven en zegt meer dan 80% van de werknemers zich niet gelukkig te voelen.Hoewel veel mensen anderen aansporen om te dromen, willen we dit probleem, waarvoor praktische oplossingen en ondersteuning ontbreken, ook in Zuid-Korea aanpakken door het ‘tussenjaar’ te introduceren.
‘Tussenjaar (gap year)’is een periode waarin je studie en werk kunt combineren of tijdelijk een pauze kunt nemen en, via uiteenlopende activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs en het starten van een bedrijf,richting kunt geven aan je toekomst; het is een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
#Ik wilde veel ervaringen opdoen. Mijn blik verruimen en allerlei mensen ontmoeten.
Toen ik jong was, praatte ik vaak met een goede vriend over vrijwilligerswerk in het buitenland. Zo van: als we studeren, moeten we toch een keer naar het buitenland om vrijwilligerswerk te doen en wat rond te reizen? Het was deze keer niet echt gepland, maar dievriend en ik besloten samen een tijdje met onze studie te stoppen. Toen dat eenmaal rond was, gingen we op onderzoek uit en ontdekten we het tussenjaar.
Eigenlijk wilden we naar Europa, maar als arme studenten hadden we geen geld. Van de relatief betaalbare bestemmingen in Zuidoost-Azië overwogen we Cambodja en Thailand, en uiteindelijk kozen we voor Thailand.Wat me het meest aansprak, was samen met buitenlandse vrienden in een dorp wonen.
De belangrijkste reden waarom ik aan een tussenjaar deelnam, was dat ik veel ervaring wilde opdoen. Ik wilde mijn blik verruimen en allerlei mensen ontmoeten. Dus meldde ik me aan en ging ik op pad.
#Ik denk dat ik me het meeste zorgen maakte toen ik voor het eerst mijn spullen inpakte.
Ik was drie maanden in het buitenland, inclusief de reis na mijn tussenjaar. Ik denk dat ik me het meeste zorgen maakte toen ik voor het eerst mijn spullen inpakte. Wat moest ik meenemen en hoeveel? Maartoen ik in Thailand aankwam, besefte ik dat die zorgen nergens voor nodig waren..In Thailand is alles verkrijgbaar.
Ik maakte me ook zorgen dat ik ziek zou worden. Als je ver van huis ziek wordt, is dat een groot probleem! Ik kreeg geen reizigersdiarree, maar tijdens een weekendtrip viel ik van mijn fiets en verwondde ik mijn knie flink. Door het vochtige weer genezen wonden niet snel. Neem voor de zekerheid Medifoam (wondverband) mee! Tijdens het vrijwilligerswerk helpt de organisatie je in elk geval als je ziek wordt: ze geven je medicijnen en brengen je naar het ziekenhuis als je je nog steeds ziek voelt. De ziekenhuiskosten zijn wel voor eigen rekening.
Verder had ik niet echt grote zorgen. Ik ging met een goede vriend, dus mijn ouders hoefden zich niet al te veel zorgen te maken. Zelf maakte ik me ook geen zorgen.
#Vrienden met wie ik altijd samen was. Er waren zowel Koreanen als buitenlanders.
De Koreaanse zussen waren al ongeveer een maand daar toen ik aankwam en ze hebben me enorm geholpen. Toen ik net aankwam en nergens van wist en moeite had met praten, hielpen ze me begrijpen wat ik moest doen. Omdat het ook Koreanen waren, vertrouwde ik veel op hen en raakte ik bevriend met ze. Omdat onze vrijwilligersperiodes verschilden, konden we niet tot het einde samen blijven, maarwe houden contact sinds we terug zijn in Korea en zijn van plan elkaar binnenkort weer te ontmoeten.
En dan waren er nog de andere buitenlandse vrienden.Je beseft dat buitenlanders ook gewoon mensen zijn.Hoewel we verschillende talen spreken, denken leeftijdsgenoten over dezelfde dingen na en lijken onze interesses en de manier waarop we plezier maken op elkaar. Dat vond ik verrassend. Het zijn geen vrienden tegen wie ik alleen maar zeg: ‘Laten we elkaar weer eens zien’; ik wil ze echt opnieuw ontmoeten. Ze sloten me niet buiten en trokken niet apart met elkaar op omdat ik Aziatisch ben. Als ik iets niet goed begreep, herhaalden ze het langzamer en legden ze het uitvoerig uit. Ik wil ze echt weer zien. Waarom ligt Amerika zo ver weg?
Ga er met een open blik naartoe. Heb geen vooroordelen over de nationaliteit van buitenlandse vrienden. Het was echt heel anders dan ik had gehoord. Daar zijn absoluut geen slechte mensen. Zelfs als je verlegen bent, zullen ze je hartelijk ontvangen als je als eerste iets zegt, en ik denk dat je gemakkelijk vrienden kunt maken. Ik vind het het meest waardevol om zelf op anderen af te stappen en veel vrienden te ontmoeten.
# Mijn aanbevolen reisplekken!
Chiang Mai – Met de bus is het drie uur rijden vanaf Chiang Rai. Er is veel te zien, zoals de tempel Doi Suthep, de Grand Canyon van Chiang Mai en een olifantenopvang.
Chiang Rai – Er is een hostel genaamd ‘mercy’ dat dichtbij, goedkoop en goed is. Seoul Restaurant (een Koreaans restaurant) en Barab (een Thais restaurant) liggen in het centrum. Ze zijn goedkoop en lekker, en ik herinner me hun kipsalade nog steeds.
# Ik ontmoette veel vrienden die een bewonderenswaardig leven leiden en van wie ik wilde leren.
Wat er na mijn tussenjaar veranderde, is dat ik nu gemakkelijker als eerste op buitenlanders afstap. Ook voel ik me comfortabeler met Engels dan voorheen.O ja, en bovenal denk ik dat ik vanaf nu mijn leven wat meer op mijn eigen manier zal leiden. Ik ontmoette veel vrienden die een mooi leven leiden en van wie ik wilde leren.
Laat je verwachtingen van de accommodatie en het dagelijks leven los. Het is ontzettend heet en primitief, haha. Als je je verwachtingen tot het absolute minimum verlaagt, denk je: ‘Het valt mee.’ Het is niet zozeer armoedig, maar gewoon een beetje oncomfortabel. Het verschilt echt enorm van de omgeving waarin we in Korea leefden, maarhet is nog steeds een plek waar mensen wonen, en zodra je eraan gewend bent, gaat het prima.
# Mijn tips!
Om te beginnen,denk ik dat het goed is om vooraf op zijn minst een beetje van de taal van het land te leren. Niet per se alleen om te communiceren, maar ook om gemakkelijker en op een prettigere manier contact te leggen met de lokale bevolking en kinderen!Zelfs als je Thais niet perfect is, worden mensen er heel blij van als je het spreekt.
Omdat de maaltijden meestal verzorgd worden, lijken er tijdens het eten geen grote problemen te zijn, zeker vergeleken met vrienden uit het Westen. Het eten wordt zelf opgeschept op dienbladen en kan er karig uitzien. Eigenlijk is het ook wel een beetje karig. Daarom nam ik vaak twee porties. Er lijkt veel kip te zijn, dus kip en eieren staan heel vaak op het menu. Houd er wel rekening mee dat het eten vettig of zout kan zijn!
Soms zijn er gerechten met sterke kruiden zoals koriander, maar de smaak is niet zo uitgesproken als in restaurants. Omdat buitenlanders het eten, lijken ze er een bescheiden hoeveelheid van toe te voegen.Het fruit is echt ongelooflijk lekker. Het wordt vaak en in grote hoeveelheden geserveerd, dus eet er lekker veel van. Dit is waarschijnlijk de lekkerste mango die ik in mijn 23 levensjaren heb gegeten.
Wat bagage betreft,hoef je niet al te veel mee te nemen.De meeste dagelijkse benodigdheden kun je in Thailand goedkoop kopen. Op de avondmarkt vind je veel dunne kleding, meestal voor ongeveer 3.000 won. In het centrum van Chiang Rai zijn verschillende 7-Elevens, vergelijkbaar met Daiso, en er is ook een Watsons. Ik kocht haarverf bij Watsons en werkte mijn uitgroei bij, haha. Het was handig om aloë vera mee te nemen. De zon is fel en een gevoelige huid kan rood worden, dus Koreaanse aloë vera is ideaal om je huid voor het slapengaan te kalmeren.
Als je Koreaans eten wilt meenemen, kan dat natuurlijk, maar ik heb het zelf thuisgelaten. Ik had er niet echt behoefte aan, maar veel Koreanen hadden moeite met het eten. Er is ook een redelijk goed Koreaans restaurant in de stad Chiang Rai (bibimbap kost ongeveer 4.000 won?). In de supermarkt van het warenhuis, op ongeveer 10 minuten met de tuktuk van het centrum, verkopen ze kimchi, ramen, conserven — eigenlijk allerlei Koreaans eten. Koreaans eten meenemen is ook leuk, want je kunt het delen met buitenlandse vrienden.
Het is leuk om wat Koreaanse spullen mee te nemen (eenvoudige dingen zoals ansichtkaarten of kleine poppetjes) om later aan vrienden te geven. Thaise huisgenoten en andere buitenlandse vrienden zijn geïnteresseerd in Korea en vinden het erg leuk om cadeautjes met een Koreaans thema te krijgen.Ik ontmoette zulke geweldige vrienden dat ik ze iets wilde geven, maar ik had niet veel bij me. Daarom gaf ik ze de gezichtsmaskers die ik had meegenomen.
* Foto's gemaakt tijdens activiteiten
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Je ontmoet leuke mensen en doet geweldige ervaringen op die je niet snel ergens anders zult meemaken.
Leren★★★☆☆
Ik ben een beetje dichter bij het Engels gekomen en heb vooral veel geleerd van de levenshouding van buitenlandse vrienden. Die verschilt behoorlijk van die in Korea. Er zijn ook allerlei vormen van culturele uitwisseling.
Omgeving★★☆☆☆
De omgeving is een beetje twijfelachtig, hahaha. In het begin was het lastig om me aan te passen, maar na verloop van tijd wordt de accommodatie de fijnste plek. Het is er heel natuurlijk. Er is geen airconditioning, maar omdat het vrij ver van het stadscentrum ligt, kan het 's nachts fris worden.
Veiligheid★★★★★
Kan het ergens veiliger zijn dan hier! De hitte is het grootste gevaar. O ja — de muggen?
Vrije tijd★★★★★
De drie weekenddagen zijn vrij! Je kunt korte uitstapjes maken naar plekken in de buurt. Ook overdag heb je 's avonds volop vrije tijd.
De belangrijkste reden waarom ik aan een tussenjaar deelnam, was dat ik veel ervaring wilde opdoen. Ik wilde mijn blik verruimen en allerlei mensen ontmoeten. Dus meldde ik me aan en ging ik op pad.
- Een leuke vrijwilligersactiviteit waarbij ik samen met buitenlandse vrienden Engelse les gaf in Chiang Rai, Thailand /Deelnemer aan het Zuid-Amerikaanse tussenjaarprogramma/8 weken tussenjaar |
Momenteel is in Zuid-Korea:
vallen jaarlijks 60.000 middelbare scholieren uit; 346.000 twintigers hebben geen werk of opleiding omdat ze geen dromen hebben; en het percentage werknemers dat binnen een jaar van baan wisselt, ligt inmiddels rond de 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden over het studentenleven en zegt meer dan 80% van de werknemers zich niet gelukkig te voelen.Hoewel veel mensen anderen aansporen om te dromen, willen we dit probleem, waarvoor praktische oplossingen en ondersteuning ontbreken, ook in Zuid-Korea aanpakken door het ‘tussenjaar’ te introduceren.
‘Tussenjaar (gap year)’is een periode waarin je studie en werk kunt combineren of tijdelijk een pauze kunt nemen en, via uiteenlopende activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs en het starten van een bedrijf,richting kunt geven aan je toekomst; het is een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
#Ik wilde veel ervaringen opdoen. Mijn blik verruimen en allerlei mensen ontmoeten.
Toen ik jong was, praatte ik vaak met een goede vriend over vrijwilligerswerk in het buitenland. Zo van: als we studeren, moeten we toch een keer naar het buitenland om vrijwilligerswerk te doen en wat rond te reizen? Het was deze keer niet echt gepland, maar dievriend en ik besloten samen een tijdje met onze studie te stoppen. Toen dat eenmaal rond was, gingen we op onderzoek uit en ontdekten we het tussenjaar.
Eigenlijk wilden we naar Europa, maar als arme studenten hadden we geen geld. Van de relatief betaalbare bestemmingen in Zuidoost-Azië overwogen we Cambodja en Thailand, en uiteindelijk kozen we voor Thailand.Wat me het meest aansprak, was samen met buitenlandse vrienden in een dorp wonen.
De belangrijkste reden waarom ik aan een tussenjaar deelnam, was dat ik veel ervaring wilde opdoen. Ik wilde mijn blik verruimen en allerlei mensen ontmoeten. Dus meldde ik me aan en ging ik op pad.
#Ik denk dat ik me het meeste zorgen maakte toen ik voor het eerst mijn spullen inpakte.
Ik was drie maanden in het buitenland, inclusief de reis na mijn tussenjaar. Ik denk dat ik me het meeste zorgen maakte toen ik voor het eerst mijn spullen inpakte. Wat moest ik meenemen en hoeveel? Maartoen ik in Thailand aankwam, besefte ik dat die zorgen nergens voor nodig waren..In Thailand is alles verkrijgbaar.
Ik maakte me ook zorgen dat ik ziek zou worden. Als je ver van huis ziek wordt, is dat een groot probleem! Ik kreeg geen reizigersdiarree, maar tijdens een weekendtrip viel ik van mijn fiets en verwondde ik mijn knie flink. Door het vochtige weer genezen wonden niet snel. Neem voor de zekerheid Medifoam (wondverband) mee! Tijdens het vrijwilligerswerk helpt de organisatie je in elk geval als je ziek wordt: ze geven je medicijnen en brengen je naar het ziekenhuis als je je nog steeds ziek voelt. De ziekenhuiskosten zijn wel voor eigen rekening.
Verder had ik niet echt grote zorgen. Ik ging met een goede vriend, dus mijn ouders hoefden zich niet al te veel zorgen te maken. Zelf maakte ik me ook geen zorgen.
#Vrienden met wie ik altijd samen was. Er waren zowel Koreanen als buitenlanders.
De Koreaanse zussen waren al ongeveer een maand daar toen ik aankwam en ze hebben me enorm geholpen. Toen ik net aankwam en nergens van wist en moeite had met praten, hielpen ze me begrijpen wat ik moest doen. Omdat het ook Koreanen waren, vertrouwde ik veel op hen en raakte ik bevriend met ze. Omdat onze vrijwilligersperiodes verschilden, konden we niet tot het einde samen blijven, maarwe houden contact sinds we terug zijn in Korea en zijn van plan elkaar binnenkort weer te ontmoeten.
En dan waren er nog de andere buitenlandse vrienden.Je beseft dat buitenlanders ook gewoon mensen zijn.Hoewel we verschillende talen spreken, denken leeftijdsgenoten over dezelfde dingen na en lijken onze interesses en de manier waarop we plezier maken op elkaar. Dat vond ik verrassend. Het zijn geen vrienden tegen wie ik alleen maar zeg: ‘Laten we elkaar weer eens zien’; ik wil ze echt opnieuw ontmoeten. Ze sloten me niet buiten en trokken niet apart met elkaar op omdat ik Aziatisch ben. Als ik iets niet goed begreep, herhaalden ze het langzamer en legden ze het uitvoerig uit. Ik wil ze echt weer zien. Waarom ligt Amerika zo ver weg?
Ga er met een open blik naartoe. Heb geen vooroordelen over de nationaliteit van buitenlandse vrienden. Het was echt heel anders dan ik had gehoord. Daar zijn absoluut geen slechte mensen. Zelfs als je verlegen bent, zullen ze je hartelijk ontvangen als je als eerste iets zegt, en ik denk dat je gemakkelijk vrienden kunt maken. Ik vind het het meest waardevol om zelf op anderen af te stappen en veel vrienden te ontmoeten.
# Mijn aanbevolen reisplekken!
Chiang Mai – Met de bus is het drie uur rijden vanaf Chiang Rai. Er is veel te zien, zoals de tempel Doi Suthep, de Grand Canyon van Chiang Mai en een olifantenopvang.
Chiang Rai – Er is een hostel genaamd ‘mercy’ dat dichtbij, goedkoop en goed is. Seoul Restaurant (een Koreaans restaurant) en Barab (een Thais restaurant) liggen in het centrum. Ze zijn goedkoop en lekker, en ik herinner me hun kipsalade nog steeds.
# Ik ontmoette veel vrienden die een bewonderenswaardig leven leiden en van wie ik wilde leren.
Wat er na mijn tussenjaar veranderde, is dat ik nu gemakkelijker als eerste op buitenlanders afstap. Ook voel ik me comfortabeler met Engels dan voorheen.O ja, en bovenal denk ik dat ik vanaf nu mijn leven wat meer op mijn eigen manier zal leiden. Ik ontmoette veel vrienden die een mooi leven leiden en van wie ik wilde leren.
Laat je verwachtingen van de accommodatie en het dagelijks leven los. Het is ontzettend heet en primitief, haha. Als je je verwachtingen tot het absolute minimum verlaagt, denk je: ‘Het valt mee.’ Het is niet zozeer armoedig, maar gewoon een beetje oncomfortabel. Het verschilt echt enorm van de omgeving waarin we in Korea leefden, maarhet is nog steeds een plek waar mensen wonen, en zodra je eraan gewend bent, gaat het prima.
# Mijn tips!
Om te beginnen,denk ik dat het goed is om vooraf op zijn minst een beetje van de taal van het land te leren. Niet per se alleen om te communiceren, maar ook om gemakkelijker en op een prettigere manier contact te leggen met de lokale bevolking en kinderen!Zelfs als je Thais niet perfect is, worden mensen er heel blij van als je het spreekt.
Omdat de maaltijden meestal verzorgd worden, lijken er tijdens het eten geen grote problemen te zijn, zeker vergeleken met vrienden uit het Westen. Het eten wordt zelf opgeschept op dienbladen en kan er karig uitzien. Eigenlijk is het ook wel een beetje karig. Daarom nam ik vaak twee porties. Er lijkt veel kip te zijn, dus kip en eieren staan heel vaak op het menu. Houd er wel rekening mee dat het eten vettig of zout kan zijn!
Soms zijn er gerechten met sterke kruiden zoals koriander, maar de smaak is niet zo uitgesproken als in restaurants. Omdat buitenlanders het eten, lijken ze er een bescheiden hoeveelheid van toe te voegen.Het fruit is echt ongelooflijk lekker. Het wordt vaak en in grote hoeveelheden geserveerd, dus eet er lekker veel van. Dit is waarschijnlijk de lekkerste mango die ik in mijn 23 levensjaren heb gegeten.
Wat bagage betreft,hoef je niet al te veel mee te nemen.De meeste dagelijkse benodigdheden kun je in Thailand goedkoop kopen. Op de avondmarkt vind je veel dunne kleding, meestal voor ongeveer 3.000 won. In het centrum van Chiang Rai zijn verschillende 7-Elevens, vergelijkbaar met Daiso, en er is ook een Watsons. Ik kocht haarverf bij Watsons en werkte mijn uitgroei bij, haha. Het was handig om aloë vera mee te nemen. De zon is fel en een gevoelige huid kan rood worden, dus Koreaanse aloë vera is ideaal om je huid voor het slapengaan te kalmeren.
Als je Koreaans eten wilt meenemen, kan dat natuurlijk, maar ik heb het zelf thuisgelaten. Ik had er niet echt behoefte aan, maar veel Koreanen hadden moeite met het eten. Er is ook een redelijk goed Koreaans restaurant in de stad Chiang Rai (bibimbap kost ongeveer 4.000 won?). In de supermarkt van het warenhuis, op ongeveer 10 minuten met de tuktuk van het centrum, verkopen ze kimchi, ramen, conserven — eigenlijk allerlei Koreaans eten. Koreaans eten meenemen is ook leuk, want je kunt het delen met buitenlandse vrienden.
Het is leuk om wat Koreaanse spullen mee te nemen (eenvoudige dingen zoals ansichtkaarten of kleine poppetjes) om later aan vrienden te geven. Thaise huisgenoten en andere buitenlandse vrienden zijn geïnteresseerd in Korea en vinden het erg leuk om cadeautjes met een Koreaans thema te krijgen.Ik ontmoette zulke geweldige vrienden dat ik ze iets wilde geven, maar ik had niet veel bij me. Daarom gaf ik ze de gezichtsmaskers die ik had meegenomen.
* Foto's gemaakt tijdens activiteiten
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Je ontmoet leuke mensen en doet geweldige ervaringen op die je niet snel ergens anders zult meemaken.
Leren★★★☆☆
Ik ben een beetje dichter bij het Engels gekomen en heb vooral veel geleerd van de levenshouding van buitenlandse vrienden. Die verschilt behoorlijk van die in Korea. Er zijn ook allerlei vormen van culturele uitwisseling.
Omgeving★★☆☆☆
De omgeving is een beetje twijfelachtig, hahaha. In het begin was het lastig om me aan te passen, maar na verloop van tijd wordt de accommodatie de fijnste plek. Het is er heel natuurlijk. Er is geen airconditioning, maar omdat het vrij ver van het stadscentrum ligt, kan het 's nachts fris worden.
Veiligheid★★★★★
Kan het ergens veiliger zijn dan hier! De hitte is het grootste gevaar. O ja — de muggen?
Vrije tijd★★★★★
De drie weekenddagen zijn vrij! Je kunt korte uitstapjes maken naar plekken in de buurt. Ook overdag heb je 's avonds volop vrije tijd.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
