Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Een positieve kijk op het leven teruggekregen; beter geworden in zelf keuzes maken en beslissingen nemen #Een periode die aanvoelde als vakantie; meer waardering voor het belang van familie #De uitdagingen en het gevoel iets bereikt te hebben tijdens een soloreis; het plezier van spontaan leven
Nadat ik mijn baan had opgezegd, maakte ik geen systematisch plan. Ik besloot gewoon te gaan en later wel verder te denken; die houding zorgde er eigenlijk voor dat ik mijn tussenjaarbeter leek te besteden. Het was geen periode zoals toen ik werkte, waarin ik gebonden was aan ‘ik moet dit doen’ en ‘ik moet dat doen’.Na mijn tussenjaar had ik ook meer moed gekregen,en doordat ik niet onder druk stond om snel een nieuwe baan te vinden, kon ik als de persoon die ik nu ben — op zoek naar wat ik leuk vind en daarover nadenkend —ontstaan tijdens mijn tussenjaar, en daar ben ik heel blij mee..
Jeju! Daar wil ik wonen. Tussenjaarverblijf / Park Seon-jin, gezin tijdens het tussenjaar, deelnemer / tussenjaar van 8 weken |
Momenteel ziet Zuid-Korea
elk jaar 60.000 middelbare scholieren uitvallen, 346.000 twintigers doelloos rondhangen omdat ze geen dromen hebben, en het percentage mensen dat binnen een jaar na indiensttreding alweer vertrekt oplopen tot 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden met het studentenleven en zegt meer dan 80% van de werknemers zich niet gelukkig te voelen.Hoewel veel mensen anderen vertellen dat ze moeten dromen, willen we dit probleem aanpakken, waarvoor praktische middelen en ondersteuning ontbreken, door ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ te introduceren.
‘Tussenjaar (Gapyear)’is een periode om studie of werk te onderbreken of in balans te brengen en via allerlei activiteiten, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en startups,richting te geven aan je volgende stappen — een cultuur die in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders wordt aangemoedigd.
#Ik wilde mijn identiteit ontdekken door na te denken over wat voor persoon ik ben, wat ik leuk vind en wat voor karakter ik heb.
Ik was uitgeput door de lange jaren in het bedrijfsleven en het groepsleven, waarin ik meer rekening hield met mijn werk en de mening van anderen dan met mezelf,en ik wilde mijn identiteit ontdekken door na te denken over wat voor persoon ik ben, wat ik leuk vind en wat voor karakter ik heb. Maar bovenaldeed ik mee omdat ik mezelf vakantie wilde gunnen.
Tegen de tijd dat ik me aanmeldde, was ik door het sociale leven lusteloos geworden en had ik nergens meer zin in,dus wilde ik nadenken over wat ik zelf wilde en dat actief doen, in plaats van passief de taken uit te voeren die me werden opgedragen.
#Het doel van mijn eerste tussenjaar was letterlijk om mezelf, die uitgeput was, een periode te gunnen die echt als vakantie voelde,en dat vond ik belangrijk.
Mijn eerste tussenjaar wilde ik letterlijk gebruiken om mezelf, die uitgeput was, een periode te gunnen die echt als vakantie voelde,en dat was het doel en de betekenis ervan.In Jeju, waar ik graag wilde wonen, had ik buiten werktijd veel tijd voor mezelf, waardoor ik mijn werk met voldoening kon doen.
Toen ik binnen- en buitenlandse gasten in het gastenverblijf zag, raakte ik ontroerd door mensen die hun eigen leven koesteren en er vol overgave naar leven,en het inspireerde en motiveerde me enorm om net als zij mijn leven te leiden.
# Ik vond de mensen die ik tijdens mijn tussenjaar ontmoette heel aardig.
Ik vond de mensen die ik tijdens mijn tussenjaar ontmoette heel aardig. Het meest zijn me de familie van de eigenaar van het gastenverblijf bijgebleven. We deelden de ruimte en praatten met allerlei kinderen.Ik herontdekte een kinderlijke onschuld die ik was vergeten en voelde me alsof ik weer zo puur was geworden als een kind.
Een medewerkster met wie ik ongeveer een maand samenwoonde, zat in dezelfde situatie en deed om vergelijkbare redenen een tussenjaar. Ik steunde dan ook veel op haar.We brachten tijd samen door als goede vriendinnen en kregen een dierbare band.
# Reistip voor Jeju: Udo!
Udo, een ander heel beroemd eiland bij Jeju!
Toen ik een rondje over Udo had gemaakt, voelde het alsof ik heel Jeju had gezien en echt midden in de natuur verbleef.Elke foto is een meesterwerk. Er zijn tegenwoordig zoveel leuke eetadresjes dat je er ook heerlijk kunt eten, dus ik raad het zeker aan.
# PositiefIk was erg ontroerd omdat het voelde alsof ik naar mijn ware zelf was teruggekeerd. Alleen dat gevoel was al genoeg.Een tussenjaar is een kostbare periode.
Hoewel ik in eigen land bleef, was voor iemand zoals ik, die nog nooit alleen had gereisd...Mijn spullen inpakken, naar de luchthaven gaan en het vliegtuig instappen — alles was spannend, zenuwslopend en gaf me een gevoel van voldoening.Omdat ik slecht ben in de weg vinden, was het lastig om na aankomst de locatie te vinden en uit te zoeken waar ik de bus moest nemen, maar...Na een paar dagen wist ik waar ik het openbaar vervoer kon nemen, zodat ik niet steeds zomaar iemand hoefde te volgen.Zelf dingen opzoeken en vinden was een nieuwe kant van mezelf en een heel andere ervaring.
Voordat ik vertrok, dacht ik dat ik zou leven als een monnik die aan zichzelf werkt, alleen boeken leest en de natuur observeert,maar nadat ik daadwerkelijk een paar dagen had doorgebracht met lezen, vond ik het wat ongemakkelijker en saaier dan ik me had voorgesteld.In mijn verbeelding dacht ik dat ik het heerlijk zou vinden om alleen rond te dwalen, alleen te eten en alleen dingen te ervaren,maar ik voelde me veel eenzamer dan verwacht wanneer ik alleen at, alleen naar cafés ging en alleen bezienswaardigheden bezocht,Ik ontdekte dat ik me erg druk maak om wat anderen van me denken en leerde zo een ander aspect van mijn persoonlijkheid kennen.
Omdat ik op mijn werk altijd zelfverzekerd moest zijn en daadkrachtig moest overkomen, vroeg ik me vaak af of dat me zo had gemaakt.Daar dacht ik veel over na. Terwijl ik in mijn dagboek schreef,en me op mezelf concentreerde,had ik tot dan toe geleefd in de overtuiging dat ik kortaf was en mezelf niet kon uiten,tijdens mijn tussenjaar besefte ik dat dat niet bij mijn persoonlijkheid hoort.
Nu de invloed van de mensen om me heen was weggevallen,werd ik veel zorgelozer, bijna alsof ik was teruggekeerd naar mijn onschuldige en positieve zelf van vroeger, dat op school met vrienden lachte en kletste.Het ontroerde me enorm dat ik het gevoel had weer mezelf van vroeger te zijn; alleen al dat besef raakte me diep.Het tussenjaar was een kostbare tijd.
#Tegenwoordig,Als ik iets wil doen, doe ik het; als ik het niet wil, doe ik het niet. Bij het nemen van beslissingen geef ik voorrang aan mijn eigen gedachten in plaats van me zorgen te maken over de mening van anderen.Ik ben mijn eigen gedachten voorrang gaan geven.
Doordat ik niet meer met mijn ouders samenwoonde, zoals vroeger, dacht ik erover na hoe ik altijd tegen hen had gemopperd.Ik begon na te denken over hoe ik mijn ouders behandelde en besefte hoe belangrijk familie is. Tot mijn schaamte,genoot ik als twintiger nog steeds van het feit dat mijn ouders voor mijn maaltijden, kleding en schoonmaak zorgden, dushuishoudelijke klusjes zoals schoonmaken en de was doen in het pension waren in het begin lastig, maar vormden een nieuwe ervaring; bovenal,hielp het me mijn moeder beter te begrijpen en bood het een kans om onze band te versterken. Dat is heel waardevol en daar ben ik dankbaar voor.
Nadat ik mijn baan had opgezegd, bleek het tussenjaar eigenlijk beter te zijn doordat ik niets systematisch plande, maar gewoon besloot te vertrekken en onderweg na te denken. Het was geen periode zoals toen ik bij een bedrijf werkte en mezelf vastketende met gedachten als: 'Ik moet dit doen, ik moet dat doen.' Als ik wilde slapen, sliep ik; als ik naar muziek wilde luisteren, luisterde ik urenlang; ik las boeken en schreef in mijn dagboek,ik stond mezelf toe lui te zijn en wanneer het tijd was om bezienswaardigheden te bekijken, ging ik eropuit.Doen waar mijn innerlijke zelf spontaan zin in had,was ook zo'n droomachtige periode.
Omdat ik mijn eerste tussenjaar gebruikte om uit te rusten, als een vakantie, dacht ik dat ik een volgend tussenjaarzou willen gebruiken om me voor te bereiden op een ander soort leven.Toen ik terugkwam van mijn tussenjaar, had ik meer moed gekregen,en nu ik bevrijd ben van de druk om snel weer werk te vinden, ben ik aan het ontdekken en nadenken over wat ik leuk vind,en maakt het me heel blij om te zien hoe ik tijdens het tussenjaar tevoorschijn kom..
Voordat ik deelnam, stond er altijd spanning op mijn gezicht en was ik erg gevoelig. Onbewust had ik die gezichtsuitdrukking,en na mijn terugkeer hoorde ik van kennissen vaak: 'Je ziet er een stuk beter uit.'Toen ik de zichtbare verandering in mijn uiterlijk zag, voelde ik me echt opgelucht en zorgelozer, en merkte ik dat een groot deel van mijn stress was verdwenen. Tegenwoordig,Als ik iets wil doen, doe ik het; als ik het niet wil, doe ik het niet. Bij beslissingen stel ik mijn eigen gedachten voorop, in plaats van me zorgen te maken over de mening van anderen.Ik ben mijn eigen gedachten voorrang gaan geven.
# Tips voor wie een verblijf tijdens een tussenjaar op Jeju overweegt
Omdat de badkamer en slaapkamer gedeeld worden, kan het wat ongemakkelijk zijn als je behoefte hebt aan een privéruimte, maar...Het is prima als je de ruimte deelt en er zo van geniet.Omdat ik altijd met het gezin van de eigenaar at, hoefde ik bijna nooit alleen maaltijden klaar te maken. De eigenaar...maakte vaak allerlei lokale Jeju-gerechten en heerlijk eten, waardoor ik flink ben aangekomen.
Twee maanden zijn sneller voorbij dan je denkt, en omdat het weer in deze regio moeilijk te voorspellen is,is het verstandig om het weer, het openbaar vervoer enzovoort te controleren als je plannen hebt voordat je vertrekt.
Nadat ik mijn baan had opgezegd, maakte ik geen systematisch plan. Ik besloot gewoon te gaan en later wel verder te denken; die houding zorgde er eigenlijk voor dat ik mijn tussenjaarbeter leek te besteden. Het was geen periode zoals toen ik werkte, waarin ik gebonden was aan ‘ik moet dit doen’ en ‘ik moet dat doen’.Na mijn tussenjaar had ik ook meer moed gekregen,en doordat ik niet onder druk stond om snel een nieuwe baan te vinden, kon ik als de persoon die ik nu ben — op zoek naar wat ik leuk vind en daarover nadenkend —ontstaan tijdens mijn tussenjaar, en daar ben ik heel blij mee..
Jeju! Daar wil ik wonen. Tussenjaarverblijf / Park Seon-jin, gezin tijdens het tussenjaar, deelnemer / tussenjaar van 8 weken |
Momenteel ziet Zuid-Korea
elk jaar 60.000 middelbare scholieren uitvallen, 346.000 twintigers doelloos rondhangen omdat ze geen dromen hebben, en het percentage mensen dat binnen een jaar na indiensttreding alweer vertrekt oplopen tot 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden met het studentenleven en zegt meer dan 80% van de werknemers zich niet gelukkig te voelen.Hoewel veel mensen anderen vertellen dat ze moeten dromen, willen we dit probleem aanpakken, waarvoor praktische middelen en ondersteuning ontbreken, door ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ te introduceren.
‘Tussenjaar (Gapyear)’is een periode om studie of werk te onderbreken of in balans te brengen en via allerlei activiteiten, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en startups,richting te geven aan je volgende stappen — een cultuur die in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders wordt aangemoedigd.
#Ik wilde mijn identiteit ontdekken door na te denken over wat voor persoon ik ben, wat ik leuk vind en wat voor karakter ik heb.
Ik was uitgeput door de lange jaren in het bedrijfsleven en het groepsleven, waarin ik meer rekening hield met mijn werk en de mening van anderen dan met mezelf,en ik wilde mijn identiteit ontdekken door na te denken over wat voor persoon ik ben, wat ik leuk vind en wat voor karakter ik heb. Maar bovenaldeed ik mee omdat ik mezelf vakantie wilde gunnen.
Tegen de tijd dat ik me aanmeldde, was ik door het sociale leven lusteloos geworden en had ik nergens meer zin in,dus wilde ik nadenken over wat ik zelf wilde en dat actief doen, in plaats van passief de taken uit te voeren die me werden opgedragen.
#Het doel van mijn eerste tussenjaar was letterlijk om mezelf, die uitgeput was, een periode te gunnen die echt als vakantie voelde,en dat vond ik belangrijk.
Mijn eerste tussenjaar wilde ik letterlijk gebruiken om mezelf, die uitgeput was, een periode te gunnen die echt als vakantie voelde,en dat was het doel en de betekenis ervan.In Jeju, waar ik graag wilde wonen, had ik buiten werktijd veel tijd voor mezelf, waardoor ik mijn werk met voldoening kon doen.
Toen ik binnen- en buitenlandse gasten in het gastenverblijf zag, raakte ik ontroerd door mensen die hun eigen leven koesteren en er vol overgave naar leven,en het inspireerde en motiveerde me enorm om net als zij mijn leven te leiden.
# Ik vond de mensen die ik tijdens mijn tussenjaar ontmoette heel aardig.
Ik vond de mensen die ik tijdens mijn tussenjaar ontmoette heel aardig. Het meest zijn me de familie van de eigenaar van het gastenverblijf bijgebleven. We deelden de ruimte en praatten met allerlei kinderen.Ik herontdekte een kinderlijke onschuld die ik was vergeten en voelde me alsof ik weer zo puur was geworden als een kind.
Een medewerkster met wie ik ongeveer een maand samenwoonde, zat in dezelfde situatie en deed om vergelijkbare redenen een tussenjaar. Ik steunde dan ook veel op haar.We brachten tijd samen door als goede vriendinnen en kregen een dierbare band.
# Reistip voor Jeju: Udo!
Udo, een ander heel beroemd eiland bij Jeju!
Toen ik een rondje over Udo had gemaakt, voelde het alsof ik heel Jeju had gezien en echt midden in de natuur verbleef.Elke foto is een meesterwerk. Er zijn tegenwoordig zoveel leuke eetadresjes dat je er ook heerlijk kunt eten, dus ik raad het zeker aan.
# PositiefIk was erg ontroerd omdat het voelde alsof ik naar mijn ware zelf was teruggekeerd. Alleen dat gevoel was al genoeg.Een tussenjaar is een kostbare periode.
Hoewel ik in eigen land bleef, was voor iemand zoals ik, die nog nooit alleen had gereisd...Mijn spullen inpakken, naar de luchthaven gaan en het vliegtuig instappen — alles was spannend, zenuwslopend en gaf me een gevoel van voldoening.Omdat ik slecht ben in de weg vinden, was het lastig om na aankomst de locatie te vinden en uit te zoeken waar ik de bus moest nemen, maar...Na een paar dagen wist ik waar ik het openbaar vervoer kon nemen, zodat ik niet steeds zomaar iemand hoefde te volgen.Zelf dingen opzoeken en vinden was een nieuwe kant van mezelf en een heel andere ervaring.
Voordat ik vertrok, dacht ik dat ik zou leven als een monnik die aan zichzelf werkt, alleen boeken leest en de natuur observeert,maar nadat ik daadwerkelijk een paar dagen had doorgebracht met lezen, vond ik het wat ongemakkelijker en saaier dan ik me had voorgesteld.In mijn verbeelding dacht ik dat ik het heerlijk zou vinden om alleen rond te dwalen, alleen te eten en alleen dingen te ervaren,maar ik voelde me veel eenzamer dan verwacht wanneer ik alleen at, alleen naar cafés ging en alleen bezienswaardigheden bezocht,Ik ontdekte dat ik me erg druk maak om wat anderen van me denken en leerde zo een ander aspect van mijn persoonlijkheid kennen.
Omdat ik op mijn werk altijd zelfverzekerd moest zijn en daadkrachtig moest overkomen, vroeg ik me vaak af of dat me zo had gemaakt.Daar dacht ik veel over na. Terwijl ik in mijn dagboek schreef,en me op mezelf concentreerde,had ik tot dan toe geleefd in de overtuiging dat ik kortaf was en mezelf niet kon uiten,tijdens mijn tussenjaar besefte ik dat dat niet bij mijn persoonlijkheid hoort.
Nu de invloed van de mensen om me heen was weggevallen,werd ik veel zorgelozer, bijna alsof ik was teruggekeerd naar mijn onschuldige en positieve zelf van vroeger, dat op school met vrienden lachte en kletste.Het ontroerde me enorm dat ik het gevoel had weer mezelf van vroeger te zijn; alleen al dat besef raakte me diep.Het tussenjaar was een kostbare tijd.
#Tegenwoordig,Als ik iets wil doen, doe ik het; als ik het niet wil, doe ik het niet. Bij het nemen van beslissingen geef ik voorrang aan mijn eigen gedachten in plaats van me zorgen te maken over de mening van anderen.Ik ben mijn eigen gedachten voorrang gaan geven.
Doordat ik niet meer met mijn ouders samenwoonde, zoals vroeger, dacht ik erover na hoe ik altijd tegen hen had gemopperd.Ik begon na te denken over hoe ik mijn ouders behandelde en besefte hoe belangrijk familie is. Tot mijn schaamte,genoot ik als twintiger nog steeds van het feit dat mijn ouders voor mijn maaltijden, kleding en schoonmaak zorgden, dushuishoudelijke klusjes zoals schoonmaken en de was doen in het pension waren in het begin lastig, maar vormden een nieuwe ervaring; bovenal,hielp het me mijn moeder beter te begrijpen en bood het een kans om onze band te versterken. Dat is heel waardevol en daar ben ik dankbaar voor.
Nadat ik mijn baan had opgezegd, bleek het tussenjaar eigenlijk beter te zijn doordat ik niets systematisch plande, maar gewoon besloot te vertrekken en onderweg na te denken. Het was geen periode zoals toen ik bij een bedrijf werkte en mezelf vastketende met gedachten als: 'Ik moet dit doen, ik moet dat doen.' Als ik wilde slapen, sliep ik; als ik naar muziek wilde luisteren, luisterde ik urenlang; ik las boeken en schreef in mijn dagboek,ik stond mezelf toe lui te zijn en wanneer het tijd was om bezienswaardigheden te bekijken, ging ik eropuit.Doen waar mijn innerlijke zelf spontaan zin in had,was ook zo'n droomachtige periode.
Omdat ik mijn eerste tussenjaar gebruikte om uit te rusten, als een vakantie, dacht ik dat ik een volgend tussenjaarzou willen gebruiken om me voor te bereiden op een ander soort leven.Toen ik terugkwam van mijn tussenjaar, had ik meer moed gekregen,en nu ik bevrijd ben van de druk om snel weer werk te vinden, ben ik aan het ontdekken en nadenken over wat ik leuk vind,en maakt het me heel blij om te zien hoe ik tijdens het tussenjaar tevoorschijn kom..
Voordat ik deelnam, stond er altijd spanning op mijn gezicht en was ik erg gevoelig. Onbewust had ik die gezichtsuitdrukking,en na mijn terugkeer hoorde ik van kennissen vaak: 'Je ziet er een stuk beter uit.'Toen ik de zichtbare verandering in mijn uiterlijk zag, voelde ik me echt opgelucht en zorgelozer, en merkte ik dat een groot deel van mijn stress was verdwenen. Tegenwoordig,Als ik iets wil doen, doe ik het; als ik het niet wil, doe ik het niet. Bij beslissingen stel ik mijn eigen gedachten voorop, in plaats van me zorgen te maken over de mening van anderen.Ik ben mijn eigen gedachten voorrang gaan geven.
# Tips voor wie een verblijf tijdens een tussenjaar op Jeju overweegt
Omdat de badkamer en slaapkamer gedeeld worden, kan het wat ongemakkelijk zijn als je behoefte hebt aan een privéruimte, maar...Het is prima als je de ruimte deelt en er zo van geniet.Omdat ik altijd met het gezin van de eigenaar at, hoefde ik bijna nooit alleen maaltijden klaar te maken. De eigenaar...maakte vaak allerlei lokale Jeju-gerechten en heerlijk eten, waardoor ik flink ben aangekomen.
Twee maanden zijn sneller voorbij dan je denkt, en omdat het weer in deze regio moeilijk te voorspellen is,is het verstandig om het weer, het openbaar vervoer enzovoort te controleren als je plannen hebt voordat je vertrekt.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
