#Uitbreiding van het werkterrein, gemoedsrust #Traditionele technieken voor het maken van vliegers, levenslessen #Een nieuw avontuur in het dagelijks leven, ontmoetingen met allerlei mensen
Dankzij vliegers ontdekte ik hoe je van het leven kunt leren en ervan kunt genieten — niet alleen door ermee te spelen of door traditionele vliegers te maken. En terwijl ik leerde vliegers te maken, ontdekte ik hoe ik mijn eigen werk kon uitvoeren en ontwikkelde ik een houding waarin ik mijn werk koester.Ik wilde zelf eigen werk maken of mijn praktijk uitbreiden, en zo ontdekte ik de nieuwe wereld van vliegers.Ik heb het gevoel dat de wereld die ik kan verbeelden groter en veelzijdiger is geworden.
Project traditionele vliegers maken met ambachtsman Lee Gi-tae / Kim Ji-hye, deelnemer aan een tussenjaar / tussenjaar van 7 weken. |
Zuid-Korea verkeert momenteel in een situatie waarin
elk jaar 60.000 middelbare scholieren en leerlingen van de bovenbouw van de middelbare school hun opleiding voortijdig beëindigen, 346.000 twintigers doelloos rondhangen omdat ze geen dromen hebben, en het percentage werknemers dat binnen een jaar van baan verandert, de 40% heeft bereikt.75% van de universiteitsstudenten ontevreden is over het studentenleven en meer dan 80% van de kantoormedewerkers zegt zich niet gelukkig te voelen.Hoewel veel mensen hun vertellen dat ze moeten dromen, willen we dit probleem — het gebrek aan praktische methoden en ondersteuning — aanpakken door ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ te introduceren.
‘Tussenjaar (Gapyear)’Dit is een periode waarin je studie met werk combineert of een tijdje pauzeert om uiteenlopende activiteiten te ondernemen, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs of het starten van een bedrijf.In de VS, Europa, Japan en elders wordt deze periode aangemoedigd om te bepalen welke richting je op wilt.
#Ik ontdekte het tussenjaar en deed eraan mee op een moment waarop ik behoefte had aan een nieuwe verandering in mijn leven.
In eerste instantie meldde ik me aan om vliegers te leren maken, maar vanaf mijn aanmelding tot aan de startdatum was ik dagenlang zenuwachtig en lag ik ’s nachts wakker. Uiteindelijk begon ik op 12 april aan het project.
Meer dan alleen leren vliegers te maken,ontdekte ik het tussenjaar en deed ik eraan mee op een moment waarop ik behoefte had aan een nieuwe verandering in mijn leven.
Omdat ik altijd al geïnteresseerd was in het leren van ambachtelijke technieken, deed ik mee aan het project traditionele vliegers maken,en dat bracht verandering in mijn dagelijks leven, niet in het buitenland.
#Dankzij vliegers ontdekte ik hoe je van het leven kunt leren en ervan kunt genieten — niet alleen door ermee te spelen of door traditionele vliegers te maken.

Toen ik voor het eerst naar het atelier ging, werden mijn ogen meteen getrokken naar de werken van de docent die daar te zien waren. De verschillende schilderingen leken op de vliegers tot leven te komen en adem te halen. Samen met de hanok (traditionele woning) vormden ze één geheel, als een landschap.
Wat ik leuk vond aan vliegers maken, was dat ik zelf een vlieger kon maken en mijn werk erop kon schilderen. Tijdens de lessen was ik ook dankbaar dat de docent zo attent was en ervoor zorgde dat mijn dagelijks leven en het leren goed in balans bleven.
Dankzij vliegers ontdekte ik hoe je van het leven kunt leren en ervan kunt genieten — niet alleen door ermee te spelen of door traditionele vliegers te maken. En terwijl ik leerde vliegers te maken, ontdekte ik hoe ik mijn eigen werk kon uitvoeren en ontwikkelde ik een houding waarin ik mijn werk koester.
#Doordat ik mensen met allerlei achtergronden ontmoette, bracht het project me op veel verschillende manieren nieuwe inzichten.Dat maakte me blij.
Tijdens dit tussenjaarproject kwamen er filmploegen van MBC filmen. Daardoor ontmoette ik verslaggevers en de productieploeg, maar ook de leerlingen en vrienden van de docent — allerlei verschillende mensen.
Onder normale omstandigheden had ik veel van deze mensen waarschijnlijk nooit ontmoet. Hoewel de ontmoetingen niet diepgaand waren, brachten de contacten met mensen met verschillende achtergronden me tijdens het project op allerlei manieren nieuwe inzichten. Dat maakte me blij.
# Het proces van vliegers maken
Voordat we begonnen met leren, vertelde de docent over de geschiedenis van vliegers en legde die uitgebreid uit welke soorten vliegers er zijn, wat ze betekenen en welke historische bronnen erover bestaan. Ik denk ook dat het helpt om eerst de achtergrond te kennen, zodat je begrijpt wat je leert en hoe je verder kunt. Daarom was ik vanaf het begin enthousiast.
Naast de geschiedenis van vliegers vond ik het heel verrassend om het eerdere werk en de interviews met de docent te zien en te ontdekken hoe veelzijdig diens werk is. Voordat ik over vliegers leerde, had ik me nooit voorgesteld dat je ermee naar het buitenland kon reizen om ze op te laten of er allerlei projecten mee kon doen. Toen ik zag dat het werk van de docent zich in zo’n kleurrijke wereld afspeelde, raakte ik steeds meer geïnteresseerd.
We begonnen de vliegerlessen met theorie en maakten vanaf de volgende les de eenvoudige feniks-pijlstaartrogvlieger. Hoewel die er eenvoudig uitzag, zei de docent dat je met de pijlstaartrogvlieger de basis van het vliegers maken leert en begrijpt hoe je de vliegerlatten buigt. Dat is nodig om met de volgende les verder te kunnen. Daarom kwam de feniks-pijlstaartrogvlieger aan het begin, in het midden en aan het einde van de cursus aan bod.

Kort gezegd gaat het maken als volgt: nadat je de vliegerlatten hebt bevestigd, maak je gaatjes, vlecht je er draad doorheen en bevestig je de staart.

Nadat we de pijlstaartrogvlieger hadden afgemaakt, begonnen we in de volgende les aan de ‘bangguhong’- (gat-)vlieger. In deze les leerden we eerst hoe je de vliegerlatten bevestigt aan een vlieger waarop al een tekening staat. Omdat het de eerste keer was, zette ik de latten soms scheef vast, wat me een beetje van streek maakte.Toch stelde ik mezelf gerust met de gedachte: wie maakt er nu geen fouten als die iets aan het leren is? Daarna ging ik verder met leren.
Ik ging naar huis met de vaste overtuiging dat ik altijd voorzichtig en zorgvuldig te werk moest gaan: als je lijm op hanji aanbrengt, het papier bevestigt en de vliegerlatten met draad vastweeft, wordt het witte hanji geleidelijk bevlekt en donkerder. Omdat het papier dun is, kan het bovendien scheuren.
De laatste vlieger die we maakten, was de seinvlieger van admiraal Yi Sun-sin. Naar verluidt maakte de admiraal deze vlieger voor tactisch gebruik en liet hij hem op om zijn soldaten signalen te geven. De vlieger die ik maakte, was de ‘uitkijkpost’-vlieger van Sambongsan. Die betekende dat men zich moest verzamelen op zee, voor Sambongsan.
Na al die verschillende stappen van het vliegers maken had ik tijdens de les weliswaar geen vlieger met een eigen tekening kunnen maken, maar ik was nog vastbeslotener om er later zelf een te maken. Ik kijk uit naar de dag waarop mijn eigen vlieger het licht ziet, nadat ik de technieken van de docent verder heb verfijnd en zelf heb geoefend.
# Mijn aanrader: de wijk Bukchon!

Ik heb niet echt bijzondere plekken bezocht, maar stapte vaak uit de bus in Jongno en liep dan naar het vliegeratelier. (Er rijdt ook een buurtbus.)
Terwijl ik tussen talloze reizigers door Jongno, Insadong en Anguk-dong liep, voelde ik me ook een toerist: ik bekeek instrumenten in de Nakwon Arcade, zag films in de Seoul Art Cinema en proefde allerlei gerechten. Zo kun je een heerlijke dag hebben zonder ergens in het bijzonder naartoe te gaan.
# Ik vond het heerlijk om in het dagelijks leven aan een nieuw avontuur te beginnen.

Ik wilde eigen werk maken of mijn praktijk uitbreiden, en zo ontdekte ik de nieuwe wereld van vliegers...Het voelt alsof de wereld die ik kan verbeelden groter en veelzijdiger is geworden.En ik hoop dat ik in de toekomst mijn buitenlandse vrienden kan leren wat ik heb geleerd, zodat we er samen van kunnen genieten.
Vliegers maken was zo leuk dat ik ze thuis zelf wil blijven maken. Ik dacht eraan er mijn eigen ontwerpen op te tekenen en ze met vrienden op te laten.
Hoewel het programma drukker was dan ik had verwacht, voelde ik me gedurende de hele periode dat ik deelnam ontspannen. Omdat het niet mijn eigen buurt was, vond ik wandelen en bezienswaardigheden bekijken in Jongno en Insadong en een bezoek brengen aan Changdeokgung telkens weer spannend. Ik heb echt genoten van het gevoel van een nieuw avontuur in het dagelijks leven.
# Tips voor aanvragers
Je hebt materiaal nodig om vliegers te maken. De docent laat zien wat je nodig hebt en vertelt ook waar je het kunt kopen. Bereid dus niets van tevoren voor, maar vraag het aan de docent.
De les is niet bijzonder moeilijk, dus kom gewoon rustig naar de les. De lessen vinden plaats in een hanok. Dat is prima in de zomer, maar door de aard van hanoks kan het er in andere seizoenen koud zijn. Daarom raad ik aan warme kleding te dragen.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Je krijgt in je leven niet vaak de kans om een traditionele vlieger te maken, dus voor deze ervaring geef ik de hoogste score.
Leren★★★★★
De docent begeleidde ons goed en ik denk dat ik in een prettig tempo heb geleerd vliegers te maken.
Omgeving★★★★☆
Toen we begonnen, was het lente en was het een beetje fris.
Veiligheid★★★★★
Er waren geen gevaren.
Vrije tijd★★★★★
Dit programma maakte mijn dagen gelukkig.
Dankzij vliegers ontdekte ik hoe je van het leven kunt leren en ervan kunt genieten — niet alleen door ermee te spelen of door traditionele vliegers te maken. En terwijl ik leerde vliegers te maken, ontdekte ik hoe ik mijn eigen werk kon uitvoeren en ontwikkelde ik een houding waarin ik mijn werk koester.Ik wilde zelf eigen werk maken of mijn praktijk uitbreiden, en zo ontdekte ik de nieuwe wereld van vliegers.Ik heb het gevoel dat de wereld die ik kan verbeelden groter en veelzijdiger is geworden.
Project traditionele vliegers maken met ambachtsman Lee Gi-tae / Kim Ji-hye, deelnemer aan een tussenjaar / tussenjaar van 7 weken. |
Zuid-Korea verkeert momenteel in een situatie waarin
elk jaar 60.000 middelbare scholieren en leerlingen van de bovenbouw van de middelbare school hun opleiding voortijdig beëindigen, 346.000 twintigers doelloos rondhangen omdat ze geen dromen hebben, en het percentage werknemers dat binnen een jaar van baan verandert, de 40% heeft bereikt.75% van de universiteitsstudenten ontevreden is over het studentenleven en meer dan 80% van de kantoormedewerkers zegt zich niet gelukkig te voelen.Hoewel veel mensen hun vertellen dat ze moeten dromen, willen we dit probleem — het gebrek aan praktische methoden en ondersteuning — aanpakken door ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ te introduceren.
‘Tussenjaar (Gapyear)’Dit is een periode waarin je studie met werk combineert of een tijdje pauzeert om uiteenlopende activiteiten te ondernemen, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs of het starten van een bedrijf.In de VS, Europa, Japan en elders wordt deze periode aangemoedigd om te bepalen welke richting je op wilt.
#Ik ontdekte het tussenjaar en deed eraan mee op een moment waarop ik behoefte had aan een nieuwe verandering in mijn leven.
In eerste instantie meldde ik me aan om vliegers te leren maken, maar vanaf mijn aanmelding tot aan de startdatum was ik dagenlang zenuwachtig en lag ik ’s nachts wakker. Uiteindelijk begon ik op 12 april aan het project.
Meer dan alleen leren vliegers te maken,ontdekte ik het tussenjaar en deed ik eraan mee op een moment waarop ik behoefte had aan een nieuwe verandering in mijn leven.
Omdat ik altijd al geïnteresseerd was in het leren van ambachtelijke technieken, deed ik mee aan het project traditionele vliegers maken,en dat bracht verandering in mijn dagelijks leven, niet in het buitenland.
#Dankzij vliegers ontdekte ik hoe je van het leven kunt leren en ervan kunt genieten — niet alleen door ermee te spelen of door traditionele vliegers te maken.

Toen ik voor het eerst naar het atelier ging, werden mijn ogen meteen getrokken naar de werken van de docent die daar te zien waren. De verschillende schilderingen leken op de vliegers tot leven te komen en adem te halen. Samen met de hanok (traditionele woning) vormden ze één geheel, als een landschap.
Wat ik leuk vond aan vliegers maken, was dat ik zelf een vlieger kon maken en mijn werk erop kon schilderen. Tijdens de lessen was ik ook dankbaar dat de docent zo attent was en ervoor zorgde dat mijn dagelijks leven en het leren goed in balans bleven.
Dankzij vliegers ontdekte ik hoe je van het leven kunt leren en ervan kunt genieten — niet alleen door ermee te spelen of door traditionele vliegers te maken. En terwijl ik leerde vliegers te maken, ontdekte ik hoe ik mijn eigen werk kon uitvoeren en ontwikkelde ik een houding waarin ik mijn werk koester.
#Doordat ik mensen met allerlei achtergronden ontmoette, bracht het project me op veel verschillende manieren nieuwe inzichten.Dat maakte me blij.
Tijdens dit tussenjaarproject kwamen er filmploegen van MBC filmen. Daardoor ontmoette ik verslaggevers en de productieploeg, maar ook de leerlingen en vrienden van de docent — allerlei verschillende mensen.
Onder normale omstandigheden had ik veel van deze mensen waarschijnlijk nooit ontmoet. Hoewel de ontmoetingen niet diepgaand waren, brachten de contacten met mensen met verschillende achtergronden me tijdens het project op allerlei manieren nieuwe inzichten. Dat maakte me blij.
# Het proces van vliegers maken
Voordat we begonnen met leren, vertelde de docent over de geschiedenis van vliegers en legde die uitgebreid uit welke soorten vliegers er zijn, wat ze betekenen en welke historische bronnen erover bestaan. Ik denk ook dat het helpt om eerst de achtergrond te kennen, zodat je begrijpt wat je leert en hoe je verder kunt. Daarom was ik vanaf het begin enthousiast.
Naast de geschiedenis van vliegers vond ik het heel verrassend om het eerdere werk en de interviews met de docent te zien en te ontdekken hoe veelzijdig diens werk is. Voordat ik over vliegers leerde, had ik me nooit voorgesteld dat je ermee naar het buitenland kon reizen om ze op te laten of er allerlei projecten mee kon doen. Toen ik zag dat het werk van de docent zich in zo’n kleurrijke wereld afspeelde, raakte ik steeds meer geïnteresseerd.
We begonnen de vliegerlessen met theorie en maakten vanaf de volgende les de eenvoudige feniks-pijlstaartrogvlieger. Hoewel die er eenvoudig uitzag, zei de docent dat je met de pijlstaartrogvlieger de basis van het vliegers maken leert en begrijpt hoe je de vliegerlatten buigt. Dat is nodig om met de volgende les verder te kunnen. Daarom kwam de feniks-pijlstaartrogvlieger aan het begin, in het midden en aan het einde van de cursus aan bod.

Kort gezegd gaat het maken als volgt: nadat je de vliegerlatten hebt bevestigd, maak je gaatjes, vlecht je er draad doorheen en bevestig je de staart.

Nadat we de pijlstaartrogvlieger hadden afgemaakt, begonnen we in de volgende les aan de ‘bangguhong’- (gat-)vlieger. In deze les leerden we eerst hoe je de vliegerlatten bevestigt aan een vlieger waarop al een tekening staat. Omdat het de eerste keer was, zette ik de latten soms scheef vast, wat me een beetje van streek maakte.Toch stelde ik mezelf gerust met de gedachte: wie maakt er nu geen fouten als die iets aan het leren is? Daarna ging ik verder met leren.
Ik ging naar huis met de vaste overtuiging dat ik altijd voorzichtig en zorgvuldig te werk moest gaan: als je lijm op hanji aanbrengt, het papier bevestigt en de vliegerlatten met draad vastweeft, wordt het witte hanji geleidelijk bevlekt en donkerder. Omdat het papier dun is, kan het bovendien scheuren.
De laatste vlieger die we maakten, was de seinvlieger van admiraal Yi Sun-sin. Naar verluidt maakte de admiraal deze vlieger voor tactisch gebruik en liet hij hem op om zijn soldaten signalen te geven. De vlieger die ik maakte, was de ‘uitkijkpost’-vlieger van Sambongsan. Die betekende dat men zich moest verzamelen op zee, voor Sambongsan.
Na al die verschillende stappen van het vliegers maken had ik tijdens de les weliswaar geen vlieger met een eigen tekening kunnen maken, maar ik was nog vastbeslotener om er later zelf een te maken. Ik kijk uit naar de dag waarop mijn eigen vlieger het licht ziet, nadat ik de technieken van de docent verder heb verfijnd en zelf heb geoefend.
# Mijn aanrader: de wijk Bukchon!

Ik heb niet echt bijzondere plekken bezocht, maar stapte vaak uit de bus in Jongno en liep dan naar het vliegeratelier. (Er rijdt ook een buurtbus.)
Terwijl ik tussen talloze reizigers door Jongno, Insadong en Anguk-dong liep, voelde ik me ook een toerist: ik bekeek instrumenten in de Nakwon Arcade, zag films in de Seoul Art Cinema en proefde allerlei gerechten. Zo kun je een heerlijke dag hebben zonder ergens in het bijzonder naartoe te gaan.
# Ik vond het heerlijk om in het dagelijks leven aan een nieuw avontuur te beginnen.

Ik wilde eigen werk maken of mijn praktijk uitbreiden, en zo ontdekte ik de nieuwe wereld van vliegers...Het voelt alsof de wereld die ik kan verbeelden groter en veelzijdiger is geworden.En ik hoop dat ik in de toekomst mijn buitenlandse vrienden kan leren wat ik heb geleerd, zodat we er samen van kunnen genieten.
Vliegers maken was zo leuk dat ik ze thuis zelf wil blijven maken. Ik dacht eraan er mijn eigen ontwerpen op te tekenen en ze met vrienden op te laten.
Hoewel het programma drukker was dan ik had verwacht, voelde ik me gedurende de hele periode dat ik deelnam ontspannen. Omdat het niet mijn eigen buurt was, vond ik wandelen en bezienswaardigheden bekijken in Jongno en Insadong en een bezoek brengen aan Changdeokgung telkens weer spannend. Ik heb echt genoten van het gevoel van een nieuw avontuur in het dagelijks leven.
# Tips voor aanvragers
Je hebt materiaal nodig om vliegers te maken. De docent laat zien wat je nodig hebt en vertelt ook waar je het kunt kopen. Bereid dus niets van tevoren voor, maar vraag het aan de docent.
De les is niet bijzonder moeilijk, dus kom gewoon rustig naar de les. De lessen vinden plaats in een hanok. Dat is prima in de zomer, maar door de aard van hanoks kan het er in andere seizoenen koud zijn. Daarom raad ik aan warme kleding te dragen.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Je krijgt in je leven niet vaak de kans om een traditionele vlieger te maken, dus voor deze ervaring geef ik de hoogste score.
Leren★★★★★
De docent begeleidde ons goed en ik denk dat ik in een prettig tempo heb geleerd vliegers te maken.
Omgeving★★★★☆
Toen we begonnen, was het lente en was het een beetje fris.
Veiligheid★★★★★
Er waren geen gevaren.
Vrije tijd★★★★★
Dit programma maakte mijn dagen gelukkig.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.