Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer persoonlijke volwassenheid, een bredere blik en meer vaderlandsliefde #Oefenen om zelfstandig te worden; ontmoetingen met uiteenlopende mensen #De euforie van het verwezenlijken van waar ik elke dag van droomde; meer waardering voor Korea
Je weet pas hoe opwindend het is om te bereiken waar je elke dag van droomt als je het zelf meemaakt.Door dit project is mijn manier van denken sterk veranderd en ben ik een stuk helderder gaan denken.Terwijl ik in het buitenland woonde en allerlei ervaringen opdeed, merkte ik dat wanneer er een probleem ontstond,ik rustiger nadacht dan vroeger en een bredere blik had gekregen.En ik ben gesprekken met mensen leuk gaan vinden. - Parijs, Frankrijk — Gap Year-verblijf / Im Seung-ju, deelnemer aan een tussenjaar, ‘gapper’ / tussenjaar van 8 weken |
Zuid-Korea verkeert momenteel in een situatie waarin
elk jaar 60.000 middelbare scholieren stoppen met school, 346.000 twintigers doelloos nietsdoen omdat ze geen dromen hebben, en het personeelsverloop binnen een jaar na indiensttreding is opgelopen tot 40%.75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en meer dan 80% van de werknemers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem op te lossen, waarvoor praktische middelen en ondersteuning ontbreken, willen we ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ introduceren.
‘Tussenjaar (Gapyear)’betekent dat je een pauze neemt van je studie of werk, of studie en werk combineert met uiteenlopende activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en startups,en zo tijd neemt om richting te geven aan je toekomst — een cultuur die in de VS, Europa, Japan en elders wordt aangemoedigd.
# Mijn masteropleiding was mijn hoofdvak; op eigen benen staan..... Parijs, waar ik naartoe vertrok om onafhankelijkheid te oefenen
Nadat ik in Korea mijn master had behaald, had ik er spijt van dat ik nooit alleen had gereisd. Ik dacht dat ik misschien nooit meer zou gaan als ik het nu niet deed. Ook was ik moe na vijf jaar een druk leven en had ik het gevoel dat ik toe was aan nieuwe prikkels. Na de film ‘Midnight in Paris’ te hebben gezien, wilde ik altijd al naar Parijs. Toen ontdekte ik toevallig het tussenjaarproject ‘Parijs, Frankrijk — Gap Year-verblijf’. Het idee om mijn Europese reis bijzonder te maken door twee maanden in Parijs te verblijven sprak me zo aan dat ik me zonder aarzelen voor het project aanmeldde.
Toen mijn deelname was bevestigd, was ik ontzettend enthousiast. Beetje bij beetje begon ik me voor te bereiden op Parijs door te sporten en parttime in een supermarkt te werken. De dag van vertrek naar Parijs kwam steeds dichterbij,De vertrekdag naderde en de reis begon. Toen ik van luchthaven Parijs-Charles de Gaulle naar mijn accommodatie ging, schoten allerlei gedachten door mijn hoofd.
Mijn doel met deze deelname was om zelfstandig te worden door elke beslissing zelf te nemen. Toen ik terugkeek op mijn leven tot dan toe,besefte ik dat anderen invloed hadden gehad op elke beslissing die ik nam, en dat ik soms niet tevreden was met mezelf.Daarom besloot ik deze kans op een nieuwe plek aan te grijpen om mijn gedachten op een rij te zetten over wat ik wilde doen, en omte proberen nog wat verder te groeien.
Hoewel mijn lichaam en geest uitgeput waren door de lange vlucht en alle gedachten, vervulde de nieuwe start in Parijs me met verwachting.
# De uiteenlopende mensen die ik ontmoette tijdens 33 avondrondleidingen
Deze foto is genomen toen ik op mijn eerste dag meeging met de avondrondleiding. De emoties die ik toen voelde waren overweldigend en niet onder woorden te brengen. De Eiffeltoren was zo indrukwekkend dat ik dacht: ‘Geen wonder dat zoveel mensen hierheen komen.’ De activiteit die ik toegewezen kreeg, was de avondrondleiding,Eerlijk gezegd vroeg ik me in het begin van de avondrondleiding af of ik deze activiteit wel aankon.
In het begin vond ik het een last om de rondleiding te leiden en uitleg te geven, maar na één of twee keer werd het steeds leuker. Ik begon na te denken over hoe ik dingen kon uitleggen zodat de gasten er meer plezier aan beleefden. Toen ik de druk van me afzette en de activiteit zelf leuk begon te vinden, gebeurde er iets bijzonders: ik begon uit te kijken naar de rondleidingen. Door niet alleen de tekst uit mijn hoofd op te zeggen, maar ook dingen te vertellen die ik in Parijs had ontdekt en kleine weetjes toe te voegen, kon ik veel soepeler, levendiger en persoonlijker met mijn gasten praten.
Het was echte communicatie, geen eenrichtingsverkeer.Misschien doordat ik zo hard werkte, vloog de tijd voorbij. Tijd is echt relatief: als je je verveelt, lijkt zelfs een uur lang te duren, maar omdat ik de rondleidingen zo leuk vond, waren de acht weken in een oogwenk voorbij, als stromend water.
In totaal gaf ik 33 rondleidingen, inclusief verkenningstochten. Als ik aan elke rondleiding terugdenk, herinner ik me alle kleine gesprekjes en gevoelens die ik met de mensen om me heen deelde. Ik zal ze niet vergeten.De gasten bleven een paar dagen.Wanneer hun verblijf erop zat,vertrokken ze naar andere plaatsen, maar met de mensen met wie ik tijdens de rondleidingen bevriend was geraakt, wisselde ik contactgegevens uit. We spraken af elkaar te ontmoeten als we naar Korea zouden gaan, en we hebben contact gehouden. Dat je tijdens het reizen in korte tijd een hechte band kunt opbouwenwas een geweldige en dierbare ervaring.Dat ik hier zoveel mensen heb ontmoet en dat die contacten blijven bestaan, is voor mij een enorme aanwinst en zijn relaties die ik moet koesteren.
Ik probeerde na elke rondleiding mijn dagelijkse gevoelens en indrukken in een notitieboekje op te schrijven. Zelfs nadat het project Gap Year-verblijf in Parijs was afgelopen, kwamen de gesprekken en fijne momenten van toen weer bij me op als ik het boekje opensloeg, en dat zal ik mijn hele leven...als mooie herinneringen bewaren, denk ik.En bovenal,ontmoette ik de oudere jongens, vrienden en jongere teamleden met wie ik als medewerker samenwerkte. Met henkon ik veel delen en een hechte band opbouwen. We konden op elkaar rekenen en elkaar steunen, waardoor ik het tot het einde volhielddenk ik.
Wat ik het allerfijnst vond, was dat ik lange tijd in Parijs verbleef. De tijd nemen om één stad te ontdekken is echt een ervaring die je niet vaak krijgt.En de ontroering die ik voelde toen ik voor het eerst de Eiffeltoren bij nacht zag, zal ik nooit vergeten.Ook besefte ik tijdens mijn verblijf in Parijsdat ik in Korea veel te gehaast had geleefd, in tegenstelling tot het ontspannen leven in Parijs. Voortaan zal ik mijn ongeduld wat temperen enstap voor stap vooruit proberen te komen.
In Parijs kocht ik meestal eten en ging ik vaak picknicken in het park. Er waren zoveel fijne parken waar je heerlijk kon ontspannen, en dat vond ik geweldig.Op een vrije dag bezocht ik Brussel en Brugge in België. Brugge wil ik zeker aanraden.De gebouwen zijn charmant en je kunt alles in één dag zien, dusHet voelt alsof je een wandeling maakt door een klein plattelandsstadjeen ik denk dat het fijn zou zijn om die sfeer zelf te ervaren.
Na afloop van het project was mijn reisroute Barcelona - Madrid - Lissabon - Londen. Het thema van deze reis, dat ik zelf had gekozen, was voetbaldus bezocht ik steden waar ik heel graag naartoe wilde en kon ik onvergetelijke wedstrijden en stadions zien. Dat was geweldig.Je weet pas hoe opwindend het is om iets te bereiken waar je elke dag van hebt gedroomd als je het zelf meemaakt.
# Tijdens mijn verblijf in Parijs werd ik me er plotseling van bewust hoe trots ik ben op mijn land. Leve de Republiek Korea!
Tijdens het project veranderde ik vaak van gedachten, maar ook mijn lichaam veranderde veel. Sinds mijn komst naar Parijs ben ik maar liefst 8 kg afgevallen. Terug in Korea,was ik flink aangekomen door vet eten en te weinig beweging, maar sinds ik in Parijs begon met de avondrondleidingen, had ik zelfs na twee kommen rijst vóór vertrek nog steeds voortdurendhonger. Ik was verbaasd dat zoiets kon gebeuren.
Tante kookte zo heerlijk dat de maaltijden echt fantastisch waren! De meeste mensen kwamen terug met extra kilo's, maar dankzij een evenwichtig dieet ben ik juist afgevallen. AOok Koreaans eten in Parijs was een van mijn onvergetelijke herinneringen. Toch,Nu denk ik dat ik pas echt zal beseffen hoe waardevol eten is wanneer ik terugkeer naar Korea. Hier kon ik het redden met de kookkunsten van mijn tante, maar na mijn terugkeer uit Parijs naar Koreais mijn lijst met gerechten die ik wil eten, die ik één voor één heb opgeschreven, inmiddels ontzettend lang geworden!!
En wat ik sinds mijn komst hier het meest voel, is dat ik Korea mis. Mensen zeggen dat je patriotischer wordt als je naar het buitenland gaat, en dat lijkt inderdaad waar te zijn.Wanneer dingen die in Korea vanzelfsprekend waren dat hier niet zijn, verlang ik het meest naar huis. Vooral het project dat ik heb uitgevoerdOmdat het 130 jaar geleden was dat Korea en Frankrijk diplomatieke betrekkingen aangingen, was er bij de Eiffeltoren een Koreaanse muziek- en lichtshow. Ik kreeg er echt kippenvel van enik was even tot tranen toe geroerd.
En kort geleden was er ook een Koreaans streetfoodfestival, wat echt geweldig was. Alleen al het feit dat buitenlanders ons eten aten, vond ik fascinerend. Dit is toch Parijs, de stad van fijnproevers? Fijnproevers die het eten van ons land eten! Tijdens mijn verblijf hier waren er zoveel bijzondere dingen.
# Tussenjaar — ontdekken hoe ik mentaal ben gegroeid
De grootste vooruitgang sinds mijn deelname aan het project is dat ik mentaal volwassener ben geworden. Door in het buitenland te wonen en van alles mee te maken, denk ik, wanneer er een probleem ontstaat,rustiger na dan vroeger en is mijn blik verruimd.En ik ben gesprekken met mensen steeds leuker gaan vinden.Voor het eerst had ik het gevoel dat de tijd voorbijvloog terwijl ik aan het praten was, en ik heb echt heel veelvrienden gemaakt met wie ik nog steeds contact houd. Het wordt dus heel leuk om elkaar weer te zien wanneer ik terug ben in Korea.
Door dit project merk ik dat mijn manier van denken veel is veranderd en dat ik een stuk vrolijker ben geworden.Ik heb zelfs 'Point Zero' bereikt, en nu denk ik dat ik misschien al plannen aan het maken ben om terug te komen zodra ik terug ben. Nu ik een reden heb om zeker terug te keren, ben ik erg enthousiast.Wanneer ik nu terugga naar Korea, kan ik plezier vinden in alles wat ik doe en het aanpakken met wat ik hier heb geleerd. De toekomst is belangrijker, dus ik houd de moed erin en ga verder!!
# Kleine tips voor toekomstige deelnemers
Voor wie aan dit project wil deelnemen: doe je werk goed wanneer je als staflid werkt, en maak goed gebruik van je vrije tijd tijdens pauzes.Probeer ook zo weinig mogelijk bagage mee te nemen, zodat je hier ruimte hebt om spullen in te pakken.Als je te veel meeneemt, is het lastig om alles te dragen. Later heb je bovendien allerlei souvenirs en andere spullen uit Parijs, waardoor inpakken moeilijk wordt.
Leer ook vooraf de woorden en uitdrukkingen die je nodig hebt om in Frankrijk te wonen. Omdat de uitspraak lastig is, is het goed om veel te oefenen. In Parijs wordt Engelsnauwelijks gesproken, dus soms was het moeilijk. Maar met een beetje basiskennis van het Frans is het dagelijks leven niet zo lastig. Met eenvoudigeuitdrukkingen en lichaamstaal kun je duidelijk maken wat je bedoelt, dus je hoeft niet al te bang te zijn.
Je weet pas hoe opwindend het is om te bereiken waar je elke dag van droomt als je het zelf meemaakt.Door dit project is mijn manier van denken sterk veranderd en ben ik een stuk helderder gaan denken.Terwijl ik in het buitenland woonde en allerlei ervaringen opdeed, merkte ik dat wanneer er een probleem ontstond,ik rustiger nadacht dan vroeger en een bredere blik had gekregen.En ik ben gesprekken met mensen leuk gaan vinden. - Parijs, Frankrijk — Gap Year-verblijf / Im Seung-ju, deelnemer aan een tussenjaar, ‘gapper’ / tussenjaar van 8 weken |
Zuid-Korea verkeert momenteel in een situatie waarin
elk jaar 60.000 middelbare scholieren stoppen met school, 346.000 twintigers doelloos nietsdoen omdat ze geen dromen hebben, en het personeelsverloop binnen een jaar na indiensttreding is opgelopen tot 40%.75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven en meer dan 80% van de werknemers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem op te lossen, waarvoor praktische middelen en ondersteuning ontbreken, willen we ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ introduceren.
‘Tussenjaar (Gapyear)’betekent dat je een pauze neemt van je studie of werk, of studie en werk combineert met uiteenlopende activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en startups,en zo tijd neemt om richting te geven aan je toekomst — een cultuur die in de VS, Europa, Japan en elders wordt aangemoedigd.
# Mijn masteropleiding was mijn hoofdvak; op eigen benen staan..... Parijs, waar ik naartoe vertrok om onafhankelijkheid te oefenen
Nadat ik in Korea mijn master had behaald, had ik er spijt van dat ik nooit alleen had gereisd. Ik dacht dat ik misschien nooit meer zou gaan als ik het nu niet deed. Ook was ik moe na vijf jaar een druk leven en had ik het gevoel dat ik toe was aan nieuwe prikkels. Na de film ‘Midnight in Paris’ te hebben gezien, wilde ik altijd al naar Parijs. Toen ontdekte ik toevallig het tussenjaarproject ‘Parijs, Frankrijk — Gap Year-verblijf’. Het idee om mijn Europese reis bijzonder te maken door twee maanden in Parijs te verblijven sprak me zo aan dat ik me zonder aarzelen voor het project aanmeldde.
Toen mijn deelname was bevestigd, was ik ontzettend enthousiast. Beetje bij beetje begon ik me voor te bereiden op Parijs door te sporten en parttime in een supermarkt te werken. De dag van vertrek naar Parijs kwam steeds dichterbij,De vertrekdag naderde en de reis begon. Toen ik van luchthaven Parijs-Charles de Gaulle naar mijn accommodatie ging, schoten allerlei gedachten door mijn hoofd.
Mijn doel met deze deelname was om zelfstandig te worden door elke beslissing zelf te nemen. Toen ik terugkeek op mijn leven tot dan toe,besefte ik dat anderen invloed hadden gehad op elke beslissing die ik nam, en dat ik soms niet tevreden was met mezelf.Daarom besloot ik deze kans op een nieuwe plek aan te grijpen om mijn gedachten op een rij te zetten over wat ik wilde doen, en omte proberen nog wat verder te groeien.
Hoewel mijn lichaam en geest uitgeput waren door de lange vlucht en alle gedachten, vervulde de nieuwe start in Parijs me met verwachting.
# De uiteenlopende mensen die ik ontmoette tijdens 33 avondrondleidingen
Deze foto is genomen toen ik op mijn eerste dag meeging met de avondrondleiding. De emoties die ik toen voelde waren overweldigend en niet onder woorden te brengen. De Eiffeltoren was zo indrukwekkend dat ik dacht: ‘Geen wonder dat zoveel mensen hierheen komen.’ De activiteit die ik toegewezen kreeg, was de avondrondleiding,Eerlijk gezegd vroeg ik me in het begin van de avondrondleiding af of ik deze activiteit wel aankon.
In het begin vond ik het een last om de rondleiding te leiden en uitleg te geven, maar na één of twee keer werd het steeds leuker. Ik begon na te denken over hoe ik dingen kon uitleggen zodat de gasten er meer plezier aan beleefden. Toen ik de druk van me afzette en de activiteit zelf leuk begon te vinden, gebeurde er iets bijzonders: ik begon uit te kijken naar de rondleidingen. Door niet alleen de tekst uit mijn hoofd op te zeggen, maar ook dingen te vertellen die ik in Parijs had ontdekt en kleine weetjes toe te voegen, kon ik veel soepeler, levendiger en persoonlijker met mijn gasten praten.
Het was echte communicatie, geen eenrichtingsverkeer.Misschien doordat ik zo hard werkte, vloog de tijd voorbij. Tijd is echt relatief: als je je verveelt, lijkt zelfs een uur lang te duren, maar omdat ik de rondleidingen zo leuk vond, waren de acht weken in een oogwenk voorbij, als stromend water.
In totaal gaf ik 33 rondleidingen, inclusief verkenningstochten. Als ik aan elke rondleiding terugdenk, herinner ik me alle kleine gesprekjes en gevoelens die ik met de mensen om me heen deelde. Ik zal ze niet vergeten.De gasten bleven een paar dagen.Wanneer hun verblijf erop zat,vertrokken ze naar andere plaatsen, maar met de mensen met wie ik tijdens de rondleidingen bevriend was geraakt, wisselde ik contactgegevens uit. We spraken af elkaar te ontmoeten als we naar Korea zouden gaan, en we hebben contact gehouden. Dat je tijdens het reizen in korte tijd een hechte band kunt opbouwenwas een geweldige en dierbare ervaring.Dat ik hier zoveel mensen heb ontmoet en dat die contacten blijven bestaan, is voor mij een enorme aanwinst en zijn relaties die ik moet koesteren.
Ik probeerde na elke rondleiding mijn dagelijkse gevoelens en indrukken in een notitieboekje op te schrijven. Zelfs nadat het project Gap Year-verblijf in Parijs was afgelopen, kwamen de gesprekken en fijne momenten van toen weer bij me op als ik het boekje opensloeg, en dat zal ik mijn hele leven...als mooie herinneringen bewaren, denk ik.En bovenal,ontmoette ik de oudere jongens, vrienden en jongere teamleden met wie ik als medewerker samenwerkte. Met henkon ik veel delen en een hechte band opbouwen. We konden op elkaar rekenen en elkaar steunen, waardoor ik het tot het einde volhielddenk ik.
Wat ik het allerfijnst vond, was dat ik lange tijd in Parijs verbleef. De tijd nemen om één stad te ontdekken is echt een ervaring die je niet vaak krijgt.En de ontroering die ik voelde toen ik voor het eerst de Eiffeltoren bij nacht zag, zal ik nooit vergeten.Ook besefte ik tijdens mijn verblijf in Parijsdat ik in Korea veel te gehaast had geleefd, in tegenstelling tot het ontspannen leven in Parijs. Voortaan zal ik mijn ongeduld wat temperen enstap voor stap vooruit proberen te komen.
In Parijs kocht ik meestal eten en ging ik vaak picknicken in het park. Er waren zoveel fijne parken waar je heerlijk kon ontspannen, en dat vond ik geweldig.Op een vrije dag bezocht ik Brussel en Brugge in België. Brugge wil ik zeker aanraden.De gebouwen zijn charmant en je kunt alles in één dag zien, dusHet voelt alsof je een wandeling maakt door een klein plattelandsstadjeen ik denk dat het fijn zou zijn om die sfeer zelf te ervaren.
Na afloop van het project was mijn reisroute Barcelona - Madrid - Lissabon - Londen. Het thema van deze reis, dat ik zelf had gekozen, was voetbaldus bezocht ik steden waar ik heel graag naartoe wilde en kon ik onvergetelijke wedstrijden en stadions zien. Dat was geweldig.Je weet pas hoe opwindend het is om iets te bereiken waar je elke dag van hebt gedroomd als je het zelf meemaakt.
# Tijdens mijn verblijf in Parijs werd ik me er plotseling van bewust hoe trots ik ben op mijn land. Leve de Republiek Korea!
Tijdens het project veranderde ik vaak van gedachten, maar ook mijn lichaam veranderde veel. Sinds mijn komst naar Parijs ben ik maar liefst 8 kg afgevallen. Terug in Korea,was ik flink aangekomen door vet eten en te weinig beweging, maar sinds ik in Parijs begon met de avondrondleidingen, had ik zelfs na twee kommen rijst vóór vertrek nog steeds voortdurendhonger. Ik was verbaasd dat zoiets kon gebeuren.
Tante kookte zo heerlijk dat de maaltijden echt fantastisch waren! De meeste mensen kwamen terug met extra kilo's, maar dankzij een evenwichtig dieet ben ik juist afgevallen. AOok Koreaans eten in Parijs was een van mijn onvergetelijke herinneringen. Toch,Nu denk ik dat ik pas echt zal beseffen hoe waardevol eten is wanneer ik terugkeer naar Korea. Hier kon ik het redden met de kookkunsten van mijn tante, maar na mijn terugkeer uit Parijs naar Koreais mijn lijst met gerechten die ik wil eten, die ik één voor één heb opgeschreven, inmiddels ontzettend lang geworden!!
En wat ik sinds mijn komst hier het meest voel, is dat ik Korea mis. Mensen zeggen dat je patriotischer wordt als je naar het buitenland gaat, en dat lijkt inderdaad waar te zijn.Wanneer dingen die in Korea vanzelfsprekend waren dat hier niet zijn, verlang ik het meest naar huis. Vooral het project dat ik heb uitgevoerdOmdat het 130 jaar geleden was dat Korea en Frankrijk diplomatieke betrekkingen aangingen, was er bij de Eiffeltoren een Koreaanse muziek- en lichtshow. Ik kreeg er echt kippenvel van enik was even tot tranen toe geroerd.
En kort geleden was er ook een Koreaans streetfoodfestival, wat echt geweldig was. Alleen al het feit dat buitenlanders ons eten aten, vond ik fascinerend. Dit is toch Parijs, de stad van fijnproevers? Fijnproevers die het eten van ons land eten! Tijdens mijn verblijf hier waren er zoveel bijzondere dingen.
# Tussenjaar — ontdekken hoe ik mentaal ben gegroeid
De grootste vooruitgang sinds mijn deelname aan het project is dat ik mentaal volwassener ben geworden. Door in het buitenland te wonen en van alles mee te maken, denk ik, wanneer er een probleem ontstaat,rustiger na dan vroeger en is mijn blik verruimd.En ik ben gesprekken met mensen steeds leuker gaan vinden.Voor het eerst had ik het gevoel dat de tijd voorbijvloog terwijl ik aan het praten was, en ik heb echt heel veelvrienden gemaakt met wie ik nog steeds contact houd. Het wordt dus heel leuk om elkaar weer te zien wanneer ik terug ben in Korea.
Door dit project merk ik dat mijn manier van denken veel is veranderd en dat ik een stuk vrolijker ben geworden.Ik heb zelfs 'Point Zero' bereikt, en nu denk ik dat ik misschien al plannen aan het maken ben om terug te komen zodra ik terug ben. Nu ik een reden heb om zeker terug te keren, ben ik erg enthousiast.Wanneer ik nu terugga naar Korea, kan ik plezier vinden in alles wat ik doe en het aanpakken met wat ik hier heb geleerd. De toekomst is belangrijker, dus ik houd de moed erin en ga verder!!
# Kleine tips voor toekomstige deelnemers
Voor wie aan dit project wil deelnemen: doe je werk goed wanneer je als staflid werkt, en maak goed gebruik van je vrije tijd tijdens pauzes.Probeer ook zo weinig mogelijk bagage mee te nemen, zodat je hier ruimte hebt om spullen in te pakken.Als je te veel meeneemt, is het lastig om alles te dragen. Later heb je bovendien allerlei souvenirs en andere spullen uit Parijs, waardoor inpakken moeilijk wordt.
Leer ook vooraf de woorden en uitdrukkingen die je nodig hebt om in Frankrijk te wonen. Omdat de uitspraak lastig is, is het goed om veel te oefenen. In Parijs wordt Engelsnauwelijks gesproken, dus soms was het moeilijk. Maar met een beetje basiskennis van het Frans is het dagelijks leven niet zo lastig. Met eenvoudigeuitdrukkingen en lichaamstaal kun je duidelijk maken wat je bedoelt, dus je hoeft niet al te bang te zijn.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
