Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik vond antwoorden over mezelf; mijn leven werd stabieler #Ruim de tijd om na te denken over de richting van mijn leven #Ik genoot van allerlei ervaringen, waaronder festivals
Sinds ik naar de universiteit ging, leefde ik te midden van een onophoudelijke competitie en raakte ik uitgeput. Toen besefte ik: ''Het gaat niet om wedijveren — als iedereen gelukkig is, kan ik dat ook zijn.''Ik wilde mijn tussenjaar niet alleen vullen met rust of hobby's, maar die tijd besteden aan vrijwilligerswerk om anderen te helpen.
- Vrolijk vrijwilligerswerk als docent Engels met buitenlandse vrienden in Chiang Rai, Thailand / Jang Ji-hyang, gapper van de Gap-Year Tribe / tussenjaar van 8 weken |
Zuid-Korea kampt momenteel met de volgende situatie:
elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, zijn 346.000 twintigers inactief omdat ze geen dromen hebben, en ligt het percentage werknemers dat binnen een jaar van baan verandert inmiddels boven de 40%,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden over het studentenleven en ruim 80% van de werknemers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen dat anderen moeten dromen, maar om het probleem van het ontbreken van praktische methoden en ondersteuning op te lossen, willen we het ''tussenjaar'' in Zuid-Korea introduceren.
Een ''tussenjaar'' is een periode waarin iemand studie of werk onderbreekt of afwisselt met uiteenlopende activiteiten, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen of ondernemerschap,een periode om richting te geven aan de toekomst, en een culturele traditie die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
# Ik wilde een leven waarin iedereen gelukkig is, geen leven vol competitie
Hallo!Ik studeerde productontwerp en had het druk met mijn leven aan de universiteit, maar op een dag voelde ik dat dit niet de manier was waarop ik mijn studietijd wilde doorbrengen. Daarom nam ik meteen verlof voor het volgende semester.Ik heet Jang Ji-hyang en besteed mijn tijd aan de dingen die ik wilde doen terwijl ik eigenlijk op school had moeten zitten. Onlangs keek ik naar Disney's ''Big Hero 6'', zag de humanoïde robot Baymax en dacht: ''Dit is het!''
Dat komt doordat ik de film in één maand drie keer heb gezien. Ik hield van Baymax' warme gebaren en merkte dat ik elke keer als ik Baymax zag onbewust begon te glimlachen.Op dat moment besefte ik dat het productontwerp dat ik moest maken niet alleen om de vorm draait; mijn ontwerpen moesten gebruikers een warm gevoel geven. Daarom wilde ik uiteenlopende ervaringen opdoen, veel mensen in de samenleving ontmoeten en relaties opbouwen om mijn eigen ontwerpstijl te ontwikkelen.
Maar,Sinds ik naar de universiteit ging, leefde ik te midden van een onophoudelijke competitie en raakte ik uitgeput. Ik besefte: ''Het gaat niet om wedijveren — als iedereen gelukkig is, kan ik dat ook zijn.''Voor mij is positief en mentaal gelukkig zijn de grootste vreugde, meer dan wat dan ook.
Dus toen ik voor het eerst over dit project hoorde,wilde ik mijn tussenjaar niet alleen besteden aan uitrusten of hobby's. Ik wilde nieuwe omgevingen opzoeken, mensen uit verschillende culturen ontmoeten en met hen praten, en mijn leven verrijken met vrijwilligerswerk om anderen te helpen.
Bovendien had ik, zoals Steve Jobs zei, een ''stip'' nodig in mijn leven. In zijn toespraak bij de diploma-uitreiking van Stanford sprak hij over ''de stippen met elkaar verbinden''; die ''stippen'' stonden voor keerpunten in zijn leven. Met dit project wilde ik een keerpunt in mijn leven creëren door ervaringen met anderen te delen.
# Een onvergetelijke, fantastische verjaardag met vrienden uit allerlei landen
Voordat ik aan het project begon, dacht ik dat het handig zou zijn om een beetje Thais te leren omdat ik kinderen les zou geven. Ik studeerde wat, maar het schrift was zomoeilijk dat ik het niet helemaal onder de knie kreeg en met enige spijt vertrok. Het lokale projectheeft één les in de ochtend en één in de middag. Meestal bereiden we 's ochtends de lessen voor en na terugkomstvullen we de lesbeoordelingen op de website in. Naast de gewone lessen is er 's avonds eenvoudige bijles, waarbij je lesgeeft op het niveau van de leerling,en dat is alles. Buiten de twee gewone lessen en de bijles heb je vrije tijd, die je zelf kunt invullen,
Door dit project heb ik veel mensen ontmoet en ze waren allemaal geweldig, dus het is moeilijk om er één te noemen. Toch ben ik één persoon bijzonder dankbaar. Tijdens de eerste les...Het was een vriend die een maand eerder dan ik was gekomen, maar op dezelfde dag als ik zou vertrekken. Tijdens de eerste les, toen alles nog vreemd voor me was, bleef die vriend...me helpen tijdens de les en gaf me veel advies bij de voorbereiding. Dankzij die vriend kon ik me goed aanpassen en een fijne tijd hebben...Dat is me gelukt.
En er was een dag die me het meest ontroerde: mijn verjaardag.Ik wilde die dag rustig voorbij laten gaan, maar al vanaf de ochtend wist iedereen dat ik jarig was en kreeg ik de hele dag felicitaties van de hele groep...Ik kreeg ze allemaal. Het werd een onvergetelijke verjaardagsviering.EnOp de kruising bij de Gouden Klokkentoren in Chiang Rai was een café waar ik erg van hield: Nangnon Coffee.In het weekend ging ik er vaak ontbijten.Meestal bestelde ik een latte en maakten ze telkens nieuwe latte-art, wat me elke keer weer ontroerde...Ik was erdoor geraakt.
Ik deed mee aan vrijwilligerswerk in het binnenonderwijs, maar destijds waren er naast dat werk ook buitenactiviteiten (link ▶een praktisch project waarbij je samen met buitenlandse vrienden een dorp bouwt in Chiang Rai, Thailand) waaraan sommige mensen meededen. Die activiteit leek ook leuk en de moeite waard. Als je lang blijft, is het misschien beter om niet alleen binnenonderwijs te geven,maar één maand binnen en de resterende maand buiten door te brengen.
Wat tegenviel, waren de erg slechte voorzieningen.Ik had geen verwachtingen, maar dacht: ''Er wonen hier toch mensen, dus het zal wel te doen zijn.'' Maar hoezeer ik tijdens de twee maanden ook probeerde eraan te wennen...het lukte niet.Wat je je ook voorstelt, in werkelijkheid is het nog erger, dus ga er alsjeblieft zonder verwachtingen naartoe. Vooral als je rugklachten hebt, zijn de bedden erg oncomfortabel. Ik raad je daarom persoonlijk aan een luchtbed of slaapzak mee te nemen.Maar afgezien van de voorzieningen was al het andere goed.
Voordat ik aan het project begon, wilde ik meer over mezelf te weten komen.Omdat ik mijn studietijd aan de universiteit vooral door de tijdsdruk liet bepalen, wilde ik even, al was het maar kort, niet opgejaagd worden door de tijd, nergens anders aan denken en me alleen op mezelf richten.Wat ik leuk en niet leuk vind, waar ik goed in ben, enbovendien wat voor persoon ik wil worden.
Dit projectsloot aan bij mijn doel en had een ontspannen programma. Daardoor had ik genoeg tijd om na te denken over de richting van mijn leven, en tijdens het projectvond ik antwoorden op enkele vragen over mezelf.En na mijn terugkeer van het project,ga ik nu met die antwoorden aan de slag en doe ik wat ik wil doen. Mijn leven ontwikkelt zich gestaag.
Mijn tussenjaar was
Ervaring★★★★★
Het was leuk. Vooral toen ik er was, vonden er in Thailand veel evenementen plaats — van festivals tot de verjaardag van de koning, Kerstmis en Nieuwjaarsdag.Ik ontmoette veel fijne mensen. Omdat we met vergelijkbare zorgen zaten, konden we allerlei ideeën uitwisselen.
Leren★★★☆☆
Ik heb niet geleerd doordat iemand mij lesgaf. Wat ik uit ervaring heb geleerd, is dat je dingen gewoon moet proberen.
Omgeving★☆☆☆☆
Hoe goed je het je ook voorstelt, de accommodatie is slecht. De wasmachine werkt nauwelijks, de badkamer raakt vaak verstopt en het matras is dun.Maar wat kun je eraan doen? Het is niet mijn huis, dus ik kan niet echt eisen dat er dingen worden aangepast aan mijn wensen.
Veiligheid★★★★★
Het centrum ligt in een afgelegen gebied, wat het veilig kan maken, en ook de stad Chiang Rai is veilig.
Vrije tijd★★★★★
Korte uitstapjes in het weekend waren voor mij de fijnste momenten, omdat ik de voorkeur geef aan ontspannen, ongedwongen reizen boven reizen met een strak schema. Vrienden...Ik maakte uitstapjes met vrienden en dwaalde ook alleen door de stad. Zelfs buiten het weekend had ik vaak volop tijd.Meestal las ik boeken, praatte ik met vrienden en ging ik af en toe joggen of wandelen.
<Campagne voor respectvolle reacties>
Wij van Gap Year zijn dol op deelnemers aan een tussenjaar (gappers)!
Ook als de activiteiten of ervaringen van deelnemers tijdens hun tussenjaaranders zijn dan die van jou,geen hatelijke reacties!:(Om de waardigheid en rechten van deelnemers aan een tussenjaar te beschermen,zullen we vanuit dat oogpunt willekeurige hatelijke reacties over deelnemers aan een tussenjaarniet alleen intern beoordelen en verwijderen, maarer ook actief en krachtig tegen optreden.
Sinds ik naar de universiteit ging, leefde ik te midden van een onophoudelijke competitie en raakte ik uitgeput. Toen besefte ik: ''Het gaat niet om wedijveren — als iedereen gelukkig is, kan ik dat ook zijn.''Ik wilde mijn tussenjaar niet alleen vullen met rust of hobby's, maar die tijd besteden aan vrijwilligerswerk om anderen te helpen.
- Vrolijk vrijwilligerswerk als docent Engels met buitenlandse vrienden in Chiang Rai, Thailand / Jang Ji-hyang, gapper van de Gap-Year Tribe / tussenjaar van 8 weken |
Zuid-Korea kampt momenteel met de volgende situatie:
elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, zijn 346.000 twintigers inactief omdat ze geen dromen hebben, en ligt het percentage werknemers dat binnen een jaar van baan verandert inmiddels boven de 40%,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden over het studentenleven en ruim 80% van de werknemers zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen dat anderen moeten dromen, maar om het probleem van het ontbreken van praktische methoden en ondersteuning op te lossen, willen we het ''tussenjaar'' in Zuid-Korea introduceren.
Een ''tussenjaar'' is een periode waarin iemand studie of werk onderbreekt of afwisselt met uiteenlopende activiteiten, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen of ondernemerschap,een periode om richting te geven aan de toekomst, en een culturele traditie die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
# Ik wilde een leven waarin iedereen gelukkig is, geen leven vol competitie
Hallo!Ik studeerde productontwerp en had het druk met mijn leven aan de universiteit, maar op een dag voelde ik dat dit niet de manier was waarop ik mijn studietijd wilde doorbrengen. Daarom nam ik meteen verlof voor het volgende semester.Ik heet Jang Ji-hyang en besteed mijn tijd aan de dingen die ik wilde doen terwijl ik eigenlijk op school had moeten zitten. Onlangs keek ik naar Disney's ''Big Hero 6'', zag de humanoïde robot Baymax en dacht: ''Dit is het!''
Dat komt doordat ik de film in één maand drie keer heb gezien. Ik hield van Baymax' warme gebaren en merkte dat ik elke keer als ik Baymax zag onbewust begon te glimlachen.Op dat moment besefte ik dat het productontwerp dat ik moest maken niet alleen om de vorm draait; mijn ontwerpen moesten gebruikers een warm gevoel geven. Daarom wilde ik uiteenlopende ervaringen opdoen, veel mensen in de samenleving ontmoeten en relaties opbouwen om mijn eigen ontwerpstijl te ontwikkelen.
Maar,Sinds ik naar de universiteit ging, leefde ik te midden van een onophoudelijke competitie en raakte ik uitgeput. Ik besefte: ''Het gaat niet om wedijveren — als iedereen gelukkig is, kan ik dat ook zijn.''Voor mij is positief en mentaal gelukkig zijn de grootste vreugde, meer dan wat dan ook.
Dus toen ik voor het eerst over dit project hoorde,wilde ik mijn tussenjaar niet alleen besteden aan uitrusten of hobby's. Ik wilde nieuwe omgevingen opzoeken, mensen uit verschillende culturen ontmoeten en met hen praten, en mijn leven verrijken met vrijwilligerswerk om anderen te helpen.
Bovendien had ik, zoals Steve Jobs zei, een ''stip'' nodig in mijn leven. In zijn toespraak bij de diploma-uitreiking van Stanford sprak hij over ''de stippen met elkaar verbinden''; die ''stippen'' stonden voor keerpunten in zijn leven. Met dit project wilde ik een keerpunt in mijn leven creëren door ervaringen met anderen te delen.
# Een onvergetelijke, fantastische verjaardag met vrienden uit allerlei landen
Voordat ik aan het project begon, dacht ik dat het handig zou zijn om een beetje Thais te leren omdat ik kinderen les zou geven. Ik studeerde wat, maar het schrift was zomoeilijk dat ik het niet helemaal onder de knie kreeg en met enige spijt vertrok. Het lokale projectheeft één les in de ochtend en één in de middag. Meestal bereiden we 's ochtends de lessen voor en na terugkomstvullen we de lesbeoordelingen op de website in. Naast de gewone lessen is er 's avonds eenvoudige bijles, waarbij je lesgeeft op het niveau van de leerling,en dat is alles. Buiten de twee gewone lessen en de bijles heb je vrije tijd, die je zelf kunt invullen,
Door dit project heb ik veel mensen ontmoet en ze waren allemaal geweldig, dus het is moeilijk om er één te noemen. Toch ben ik één persoon bijzonder dankbaar. Tijdens de eerste les...Het was een vriend die een maand eerder dan ik was gekomen, maar op dezelfde dag als ik zou vertrekken. Tijdens de eerste les, toen alles nog vreemd voor me was, bleef die vriend...me helpen tijdens de les en gaf me veel advies bij de voorbereiding. Dankzij die vriend kon ik me goed aanpassen en een fijne tijd hebben...Dat is me gelukt.
En er was een dag die me het meest ontroerde: mijn verjaardag.Ik wilde die dag rustig voorbij laten gaan, maar al vanaf de ochtend wist iedereen dat ik jarig was en kreeg ik de hele dag felicitaties van de hele groep...Ik kreeg ze allemaal. Het werd een onvergetelijke verjaardagsviering.EnOp de kruising bij de Gouden Klokkentoren in Chiang Rai was een café waar ik erg van hield: Nangnon Coffee.In het weekend ging ik er vaak ontbijten.Meestal bestelde ik een latte en maakten ze telkens nieuwe latte-art, wat me elke keer weer ontroerde...Ik was erdoor geraakt.
Ik deed mee aan vrijwilligerswerk in het binnenonderwijs, maar destijds waren er naast dat werk ook buitenactiviteiten (link ▶een praktisch project waarbij je samen met buitenlandse vrienden een dorp bouwt in Chiang Rai, Thailand) waaraan sommige mensen meededen. Die activiteit leek ook leuk en de moeite waard. Als je lang blijft, is het misschien beter om niet alleen binnenonderwijs te geven,maar één maand binnen en de resterende maand buiten door te brengen.
Wat tegenviel, waren de erg slechte voorzieningen.Ik had geen verwachtingen, maar dacht: ''Er wonen hier toch mensen, dus het zal wel te doen zijn.'' Maar hoezeer ik tijdens de twee maanden ook probeerde eraan te wennen...het lukte niet.Wat je je ook voorstelt, in werkelijkheid is het nog erger, dus ga er alsjeblieft zonder verwachtingen naartoe. Vooral als je rugklachten hebt, zijn de bedden erg oncomfortabel. Ik raad je daarom persoonlijk aan een luchtbed of slaapzak mee te nemen.Maar afgezien van de voorzieningen was al het andere goed.
Voordat ik aan het project begon, wilde ik meer over mezelf te weten komen.Omdat ik mijn studietijd aan de universiteit vooral door de tijdsdruk liet bepalen, wilde ik even, al was het maar kort, niet opgejaagd worden door de tijd, nergens anders aan denken en me alleen op mezelf richten.Wat ik leuk en niet leuk vind, waar ik goed in ben, enbovendien wat voor persoon ik wil worden.
Dit projectsloot aan bij mijn doel en had een ontspannen programma. Daardoor had ik genoeg tijd om na te denken over de richting van mijn leven, en tijdens het projectvond ik antwoorden op enkele vragen over mezelf.En na mijn terugkeer van het project,ga ik nu met die antwoorden aan de slag en doe ik wat ik wil doen. Mijn leven ontwikkelt zich gestaag.
Mijn tussenjaar was
Ervaring★★★★★
Het was leuk. Vooral toen ik er was, vonden er in Thailand veel evenementen plaats — van festivals tot de verjaardag van de koning, Kerstmis en Nieuwjaarsdag.Ik ontmoette veel fijne mensen. Omdat we met vergelijkbare zorgen zaten, konden we allerlei ideeën uitwisselen.
Leren★★★☆☆
Ik heb niet geleerd doordat iemand mij lesgaf. Wat ik uit ervaring heb geleerd, is dat je dingen gewoon moet proberen.
Omgeving★☆☆☆☆
Hoe goed je het je ook voorstelt, de accommodatie is slecht. De wasmachine werkt nauwelijks, de badkamer raakt vaak verstopt en het matras is dun.Maar wat kun je eraan doen? Het is niet mijn huis, dus ik kan niet echt eisen dat er dingen worden aangepast aan mijn wensen.
Veiligheid★★★★★
Het centrum ligt in een afgelegen gebied, wat het veilig kan maken, en ook de stad Chiang Rai is veilig.
Vrije tijd★★★★★
Korte uitstapjes in het weekend waren voor mij de fijnste momenten, omdat ik de voorkeur geef aan ontspannen, ongedwongen reizen boven reizen met een strak schema. Vrienden...Ik maakte uitstapjes met vrienden en dwaalde ook alleen door de stad. Zelfs buiten het weekend had ik vaak volop tijd.Meestal las ik boeken, praatte ik met vrienden en ging ik af en toe joggen of wandelen.
<Campagne voor respectvolle reacties>
Wij van Gap Year zijn dol op deelnemers aan een tussenjaar (gappers)!
Ook als de activiteiten of ervaringen van deelnemers tijdens hun tussenjaaranders zijn dan die van jou,geen hatelijke reacties!:(Om de waardigheid en rechten van deelnemers aan een tussenjaar te beschermen,zullen we vanuit dat oogpunt willekeurige hatelijke reacties over deelnemers aan een tussenjaarniet alleen intern beoordelen en verwijderen, maarer ook actief en krachtig tegen optreden.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
