#De angst om alleen te zijn overwonnen; meer zelfvertrouwen gekregen #Een nieuwe droom; contact met uiteenlopende mensen #De warmte van de tante; dierbare ervaringen in Parijs

Nadat ik was afgestudeerd zonder ooit studieverlof te hebben genomen, vond ik meteen een baan. Nadat ik ontslag had genomen, wilde ik...Ik wilde ontdekken wat ik echt dacht en wat mijn ware droom was.De eerste plek waar ik alleen naartoe ging zodra ik in Parijs aankwam, was de Eiffeltoren. Vroeger was ik zo bang dat ik zei dat ik dingen niet alleen kon doen. Dus toen ik bij de Eiffeltoren voor 1 euro acht sleutelhangers van de Eiffeltoren kocht, applaudisseerden Yoonji, eigenaar Yeonsu en zelfs de andere gasten voor me!
Parijs, Frankrijk — Ervaringsverslag gap year-verblijf / Kim Hajung, gap year-reiziger / gap year van 8 weken |
Momenteel is Zuid-Korea...
Elk jaar stoppen 60.000 leerlingen van middelbare scholen met hun opleiding, hangen 346.000 twintigers maar wat rond omdat ze geen dromen hebben, en is het percentage werknemers dat binnen een jaar van baan wisselt opgelopen tot 40 procent.75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven, en meer dan 80% van de kantoormedewerkers voelt zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, op te lossen, willen we het ‘gap year’ naar Zuid-Korea brengen.
‘Gap year’ (tussenjaar)is een periode waarin je studie of werk tijdelijk onderbreekt of in balans brengt en via uiteenlopende activiteiten, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs en ondernemerschap,richting geeft aan je toekomst; het is een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
# Ik wilde ontdekken wat ik echt dacht en wat mijn ware droom was.

Nadat ik was afgestudeerd zonder ooit studieverlof te hebben genomen, vond ik meteen een baan. Nadat ik ontslag had genomen, wilde ik...Ik wilde ontdekken wat ik echt dacht en wat mijn ware droom was.
Toen ontdekte ik het gap year-verblijf in Parijs.Met het gap year wilde ik ontdekken hoe goed ik me aan een nieuwe omgeving kon aanpassen. Ik sprak geen Frans en was bang om dingen alleen te doen. Daarom vroeg ik me af of ik echt ongeveer twee maanden in Parijs zou kunnen wonen, en wilde ik die angst overwinnen..
# Ik, die het moeilijk vond om dingen alleen te doen, ging in mijn eentje naar de Eiffeltoren.

Ik had nog nooit alleen in het buitenland gewoond, dus volgens mij maakte ik me tot vlak voor vertrek zorgen. Vanaf het moment dat ik op Incheon Airport aan boord ging, via mijn overstap op de luchthaven van München en mijn aankomst op Charles de Gaulle, tot ik het pension had gevonden, was ik gespannen.
Toen ik voor het eerst bij het pension aankwam, was ik zo...Dankzij Yeonsu en eigenaar Yoonji, die me zo hartelijk begroetten, ontspande ik me. Ik viel meteen in slaap en dacht de volgende ochtend, na het ontbijt van de gastvrouw, dat ik veilig was aangekomen.
De eerste plek waar ik alleen naartoe ging zodra ik in Parijs aankwam, was de Eiffeltoren. Vroeger was ik zo bang dat ik zei dat ik dingen niet alleen kon doen. Dus toen ik bij de Eiffeltoren voor 1 euro acht sleutelhangers van de Eiffeltoren kocht, applaudisseerden Yoonji, eigenaar Yeonsu en zelfs de andere gasten voor me!
# Het was zo bijzonder en gezellig dat mensen die tegelijkertijd in heel verschillende werelden hadden geleefd, bij elkaar kwamen, informatie over dezelfde onderwerpen uitwisselden en samen een geweldige tijd hadden..

Tijdens mijn middagdienst kreeg ik veel gelegenheid om met allerlei gasten om te gaan.
Gulle oudere zussen uit Guangzhou die kwamen winkelen en culinaire uitstapjes maakten; een gezellige oudere zus die in Korea als kunstdocent werkt; een vader die op aanraden van zijn vrouw alleen op reis was en zei dat zijn liefde voor wijn een geheim was voor zijn vrouw; jongere reizigers die er op elke foto uitzagen alsof ze een fotoshoot deden en met een vriend(in) op reis waren voordat ze gingen studeren; een grappige, vrijgezelle man uit Vietnam; een Japanse vrouw die Koreaans leek en met haar Koreaanse vriend naar Parijs was gekomen voordat ze gingen trouwen; een stijlvolle directeur van een onlinewinkel; een moeder van wie de zoon een universiteitsstudent is die alleen gaat backpacken; een kleine, schattige vriendin die ons een potplant cadeau deed; vrienden die dorpsgenoten bleken te zijn; en de altijd vrolijke NIKITA, die een modeblog bijhoudt, enzovoort.
Elke avond deelde ik met allerlei gasten verhalen over ons verleden en onze toekomst. Het was zo bijzonder en gezellig dat mensen die tegelijkertijd in heel verschillende werelden hadden geleefd, bij elkaar kwamen om informatie over dezelfde onderwerpen uit te wisselen en samen plezier te maken.
Een tante die aanvoelde als een moeder was ook een belangrijk deel van mijn leven in Parijs.
Als mijn tante niet in Parijs was geweest, had ik Korea volgens mij heel erg gemist.
Dankzij mijn tante, die nooit klaagde, zelfs niet als het moeilijk was, en altijd eerst aan ons dacht, voelden mijn lichaam en hart zich warm. Elke ochtend en avond kookte ze een warme maaltijd. Ze maakte zich zorgen als ik niet ontbeet of dineerde, en als ik aanbood te helpen, zei ze steeds dat het niet nodig was. Als ik iets uit Parijs mis, is mijn tante daar een van. Ik mis je, tante!
Mijn persoonlijke aanrader voor een plek om te bezoeken in Parijs: Moret-sur-Loing.

De plek die ik echt wil aanbevelen is Moret-sur-Loing, het dorp dat bekendstaat om Sisley.
Vanaf Gare de Lyon: stap uit bij Moret-Veneux-les-Sablons en loop ongeveer 30 minuten naar het dorp. Neem vanaf station Lyon de R-lijn richting Montargis/Montereau en stap uit bij Moret-Veneux-les-Sablons. Toen ik er was, vertrokken de treinen elk uur om :19 en :49 vanuit Lyon.
Vroeger was ik bang om alleen te reizen, maar dit was een rustig, vredig plattelandsdorp waar ik alleen naartoe kon gaan, in het park kon zitten en brood kon eten.JaOmdat veel schilders, onder wie Sisley, er inspiratie opdeden, was het een bijzonder mooi dorp dat je in Parijs niet tegenkomt.
Als je twee maanden naar Parijs gaat, zou ik je aanraden gewoon te gaan reizen.

Ben je student, neem dan zeker je internationale studentenkaart mee. Musea en galerieën in Parijs bieden aantrekkelijke kortingen. Het is erg handig om de basisbegroetingen en cijfers in het Frans te leren voor als je reist of werkt. Neem ook je officiële digitale certificaat en creditcard mee, zodat je op allerlei situaties voorbereid bent.
Ik werkte als middagmedewerker in het pension. Omdat mijn functie aanvankelijk nog niet vaststond, leerde ik zowel de ochtend- als middagtaken en uiteindelijk werkte ik de middagdienst. De medewerkers hadden verschillende voorkeuren voor ochtend-, middag- of tourdiensten.
Ochtenddienst 08:00–13:00 / middagdienst 20:00–sluitingstijd / tours verschillen per dag. De ochtend-, middag- en tourdiensten hebben elk hun voor- en nadelen, dus er is niet één baan die per definitie makkelijk of moeilijk is. Je doet dit werk twee maanden, dus als je er positief in staat, kun je ervan genieten.
De medewerkers hadden aparte kamers, dus in het pension was er weinig ongemak. En het eten van tante was werkelijk het allerbeste! Dankzij haar ben ik tijdens mijn verblijf in Parijs flink aangekomen.
Nogmaals: als je alleen voor twee maanden naar Parijs gaat om te reizen, zou ik je aanraden gewoon te gaan reizen. We krijgen werk en accommodatie volgens afspraak, en de rest van de tijd kun je gebruiken om eropuit te trekken.
Ik hoop dat je niet te veel stress krijgt van het KEEP-schema. Als je hulp nodig hebt, kun je met de medewerkers en de eigenaar praten. De medewerkers konden het heel goed met elkaar vinden, en de eigenaar is iemand die naar je luistert.
Vanaf nu wil ik mezelf voortdurend uitdagen voor mijn nieuwe leven.

Toen ik me voor het eerst aanmeldde voor het gap year-project, wilde ik een nieuwe droom vinden.
Door tijd door te brengen met allerlei mensen! Hoewel ik tijdens die twee maanden uiteindelijk mijn nieuwe droom niet vond, ontdekte ik dingen die ik wil proberen. Door met verschillende mensen om te gaan, ging ik nadenken over de vraag of ik niet te star in het leven had gestaan.
En als ik vroeger iets wilde doen, dacht ik eerst: ‘Dat kan ik niet’, ‘Zou ik dat kunnen?’ of ‘Het is nu al te laat.’ Zo was ik vroeger.Tijdens het project veranderde mijn kijk op dingen doordat ik met allerlei mensen omging, en kreeg ik meer zelfvertrouwen.
Voordat ik aan het project deelnam, maakte ik me meestal zorgen over iets doen en deed ik het uiteindelijk toch niet.Nu probeer ik dingen eerst gewoon uit zodra ze in me opkomen!
Vanaf nu wil ik mezelf voortdurend blijven uitdagen voor mijn nieuwe leven.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Nieuwe mensen ontmoeten en tijd voor mezelf hebben in het romantische Parijs was op zichzelf al een geweldige ervaring.
Leren★★★★☆
Omgaan met allerlei mensen en met hen praten.Ik heb veel geleerd door naar verschillende verhalen te luisteren.
Omgeving★★★★☆
Een tante als een moeder — maaltijden die lekkerder zijn dan die van mijn moeder en een comfortabel bed! Als het niet voor het onvermijdelijke harde water was, zou het echt geweldig zijn!
Veiligheid★★★★☆
Na de aanslagen waren er veel soldaten en politieagenten bij toeristische trekpleisters. Er wordt gezegd dat er daardoor veel minder zakken wordt gerold, maar ik bleef altijd voorzichtig als ik naar buiten ging.
Vrije tijd★★★☆☆
Er is een apart programma dat 'KEEP' heet, dus als je meedoet in de verwachting elke dag op reis te gaan, kan dat lastig zijn.

Nadat ik was afgestudeerd zonder ooit studieverlof te hebben genomen, vond ik meteen een baan. Nadat ik ontslag had genomen, wilde ik...Ik wilde ontdekken wat ik echt dacht en wat mijn ware droom was.De eerste plek waar ik alleen naartoe ging zodra ik in Parijs aankwam, was de Eiffeltoren. Vroeger was ik zo bang dat ik zei dat ik dingen niet alleen kon doen. Dus toen ik bij de Eiffeltoren voor 1 euro acht sleutelhangers van de Eiffeltoren kocht, applaudisseerden Yoonji, eigenaar Yeonsu en zelfs de andere gasten voor me!
Parijs, Frankrijk — Ervaringsverslag gap year-verblijf / Kim Hajung, gap year-reiziger / gap year van 8 weken |
Momenteel is Zuid-Korea...
Elk jaar stoppen 60.000 leerlingen van middelbare scholen met hun opleiding, hangen 346.000 twintigers maar wat rond omdat ze geen dromen hebben, en is het percentage werknemers dat binnen een jaar van baan wisselt opgelopen tot 40 procent.75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden met het studentenleven, en meer dan 80% van de kantoormedewerkers voelt zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, op te lossen, willen we het ‘gap year’ naar Zuid-Korea brengen.
‘Gap year’ (tussenjaar)is een periode waarin je studie of werk tijdelijk onderbreekt of in balans brengt en via uiteenlopende activiteiten, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs en ondernemerschap,richting geeft aan je toekomst; het is een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
# Ik wilde ontdekken wat ik echt dacht en wat mijn ware droom was.

Nadat ik was afgestudeerd zonder ooit studieverlof te hebben genomen, vond ik meteen een baan. Nadat ik ontslag had genomen, wilde ik...Ik wilde ontdekken wat ik echt dacht en wat mijn ware droom was.
Toen ontdekte ik het gap year-verblijf in Parijs.Met het gap year wilde ik ontdekken hoe goed ik me aan een nieuwe omgeving kon aanpassen. Ik sprak geen Frans en was bang om dingen alleen te doen. Daarom vroeg ik me af of ik echt ongeveer twee maanden in Parijs zou kunnen wonen, en wilde ik die angst overwinnen..
# Ik, die het moeilijk vond om dingen alleen te doen, ging in mijn eentje naar de Eiffeltoren.

Ik had nog nooit alleen in het buitenland gewoond, dus volgens mij maakte ik me tot vlak voor vertrek zorgen. Vanaf het moment dat ik op Incheon Airport aan boord ging, via mijn overstap op de luchthaven van München en mijn aankomst op Charles de Gaulle, tot ik het pension had gevonden, was ik gespannen.
Toen ik voor het eerst bij het pension aankwam, was ik zo...Dankzij Yeonsu en eigenaar Yoonji, die me zo hartelijk begroetten, ontspande ik me. Ik viel meteen in slaap en dacht de volgende ochtend, na het ontbijt van de gastvrouw, dat ik veilig was aangekomen.
De eerste plek waar ik alleen naartoe ging zodra ik in Parijs aankwam, was de Eiffeltoren. Vroeger was ik zo bang dat ik zei dat ik dingen niet alleen kon doen. Dus toen ik bij de Eiffeltoren voor 1 euro acht sleutelhangers van de Eiffeltoren kocht, applaudisseerden Yoonji, eigenaar Yeonsu en zelfs de andere gasten voor me!
# Het was zo bijzonder en gezellig dat mensen die tegelijkertijd in heel verschillende werelden hadden geleefd, bij elkaar kwamen, informatie over dezelfde onderwerpen uitwisselden en samen een geweldige tijd hadden..

Tijdens mijn middagdienst kreeg ik veel gelegenheid om met allerlei gasten om te gaan.
Gulle oudere zussen uit Guangzhou die kwamen winkelen en culinaire uitstapjes maakten; een gezellige oudere zus die in Korea als kunstdocent werkt; een vader die op aanraden van zijn vrouw alleen op reis was en zei dat zijn liefde voor wijn een geheim was voor zijn vrouw; jongere reizigers die er op elke foto uitzagen alsof ze een fotoshoot deden en met een vriend(in) op reis waren voordat ze gingen studeren; een grappige, vrijgezelle man uit Vietnam; een Japanse vrouw die Koreaans leek en met haar Koreaanse vriend naar Parijs was gekomen voordat ze gingen trouwen; een stijlvolle directeur van een onlinewinkel; een moeder van wie de zoon een universiteitsstudent is die alleen gaat backpacken; een kleine, schattige vriendin die ons een potplant cadeau deed; vrienden die dorpsgenoten bleken te zijn; en de altijd vrolijke NIKITA, die een modeblog bijhoudt, enzovoort.
Elke avond deelde ik met allerlei gasten verhalen over ons verleden en onze toekomst. Het was zo bijzonder en gezellig dat mensen die tegelijkertijd in heel verschillende werelden hadden geleefd, bij elkaar kwamen om informatie over dezelfde onderwerpen uit te wisselen en samen plezier te maken.
Een tante die aanvoelde als een moeder was ook een belangrijk deel van mijn leven in Parijs.
Als mijn tante niet in Parijs was geweest, had ik Korea volgens mij heel erg gemist.
Dankzij mijn tante, die nooit klaagde, zelfs niet als het moeilijk was, en altijd eerst aan ons dacht, voelden mijn lichaam en hart zich warm. Elke ochtend en avond kookte ze een warme maaltijd. Ze maakte zich zorgen als ik niet ontbeet of dineerde, en als ik aanbood te helpen, zei ze steeds dat het niet nodig was. Als ik iets uit Parijs mis, is mijn tante daar een van. Ik mis je, tante!
Mijn persoonlijke aanrader voor een plek om te bezoeken in Parijs: Moret-sur-Loing.

De plek die ik echt wil aanbevelen is Moret-sur-Loing, het dorp dat bekendstaat om Sisley.
Vanaf Gare de Lyon: stap uit bij Moret-Veneux-les-Sablons en loop ongeveer 30 minuten naar het dorp. Neem vanaf station Lyon de R-lijn richting Montargis/Montereau en stap uit bij Moret-Veneux-les-Sablons. Toen ik er was, vertrokken de treinen elk uur om :19 en :49 vanuit Lyon.
Vroeger was ik bang om alleen te reizen, maar dit was een rustig, vredig plattelandsdorp waar ik alleen naartoe kon gaan, in het park kon zitten en brood kon eten.JaOmdat veel schilders, onder wie Sisley, er inspiratie opdeden, was het een bijzonder mooi dorp dat je in Parijs niet tegenkomt.
Als je twee maanden naar Parijs gaat, zou ik je aanraden gewoon te gaan reizen.

Ben je student, neem dan zeker je internationale studentenkaart mee. Musea en galerieën in Parijs bieden aantrekkelijke kortingen. Het is erg handig om de basisbegroetingen en cijfers in het Frans te leren voor als je reist of werkt. Neem ook je officiële digitale certificaat en creditcard mee, zodat je op allerlei situaties voorbereid bent.
Ik werkte als middagmedewerker in het pension. Omdat mijn functie aanvankelijk nog niet vaststond, leerde ik zowel de ochtend- als middagtaken en uiteindelijk werkte ik de middagdienst. De medewerkers hadden verschillende voorkeuren voor ochtend-, middag- of tourdiensten.
Ochtenddienst 08:00–13:00 / middagdienst 20:00–sluitingstijd / tours verschillen per dag. De ochtend-, middag- en tourdiensten hebben elk hun voor- en nadelen, dus er is niet één baan die per definitie makkelijk of moeilijk is. Je doet dit werk twee maanden, dus als je er positief in staat, kun je ervan genieten.
De medewerkers hadden aparte kamers, dus in het pension was er weinig ongemak. En het eten van tante was werkelijk het allerbeste! Dankzij haar ben ik tijdens mijn verblijf in Parijs flink aangekomen.
Nogmaals: als je alleen voor twee maanden naar Parijs gaat om te reizen, zou ik je aanraden gewoon te gaan reizen. We krijgen werk en accommodatie volgens afspraak, en de rest van de tijd kun je gebruiken om eropuit te trekken.
Ik hoop dat je niet te veel stress krijgt van het KEEP-schema. Als je hulp nodig hebt, kun je met de medewerkers en de eigenaar praten. De medewerkers konden het heel goed met elkaar vinden, en de eigenaar is iemand die naar je luistert.
Vanaf nu wil ik mezelf voortdurend uitdagen voor mijn nieuwe leven.

Toen ik me voor het eerst aanmeldde voor het gap year-project, wilde ik een nieuwe droom vinden.
Door tijd door te brengen met allerlei mensen! Hoewel ik tijdens die twee maanden uiteindelijk mijn nieuwe droom niet vond, ontdekte ik dingen die ik wil proberen. Door met verschillende mensen om te gaan, ging ik nadenken over de vraag of ik niet te star in het leven had gestaan.
En als ik vroeger iets wilde doen, dacht ik eerst: ‘Dat kan ik niet’, ‘Zou ik dat kunnen?’ of ‘Het is nu al te laat.’ Zo was ik vroeger.Tijdens het project veranderde mijn kijk op dingen doordat ik met allerlei mensen omging, en kreeg ik meer zelfvertrouwen.
Voordat ik aan het project deelnam, maakte ik me meestal zorgen over iets doen en deed ik het uiteindelijk toch niet.Nu probeer ik dingen eerst gewoon uit zodra ze in me opkomen!
Vanaf nu wil ik mezelf voortdurend blijven uitdagen voor mijn nieuwe leven.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Nieuwe mensen ontmoeten en tijd voor mezelf hebben in het romantische Parijs was op zichzelf al een geweldige ervaring.
Leren★★★★☆
Omgaan met allerlei mensen en met hen praten.Ik heb veel geleerd door naar verschillende verhalen te luisteren.
Omgeving★★★★☆
Een tante als een moeder — maaltijden die lekkerder zijn dan die van mijn moeder en een comfortabel bed! Als het niet voor het onvermijdelijke harde water was, zou het echt geweldig zijn!
Veiligheid★★★★☆
Na de aanslagen waren er veel soldaten en politieagenten bij toeristische trekpleisters. Er wordt gezegd dat er daardoor veel minder zakken wordt gerold, maar ik bleef altijd voorzichtig als ik naar buiten ging.
Vrije tijd★★★☆☆
Er is een apart programma dat 'KEEP' heet, dus als je meedoet in de verwachting elke dag op reis te gaan, kan dat lastig zijn.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.