Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer zelfvertrouwen in het Engels; de angst om Engels te spreken overwonnen #De Engelse taalvaardigheid verbeterd; de banden met internationale vrienden versterkt #Het plezier van steeds weer nieuwe uitdagingen aangaan
Dit project heeft mijn zelfvertrouwen in het Engels enorm vergroot. Ook heb ik een band opgebouwd met buitenlandse vrienden die ik nooit had ontmoet als ik in Korea was gebleven. Ik wil die relaties blijven koesteren en goed contact met hen houden.
- Op een leuke manier Engels studeren, zonder stress, meer hoeft niet! / Woo Byung-yun, deelnemer aan een tussenjaar / 12 weken tussenjaar |
Momenteel is Zuid-Korea,
waar jaarlijks 60.000 middelbare scholieren uitvallen, 346.000 twintigers zonder dromen werkloos thuiszitten en het personeelsverloop binnen een jaar na indiensttreding is opgelopen tot meer dan 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden met het studentenleven en voelt meer dan 80% van de werknemers zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen tegen anderen dat ze moeten ‘dromen’, maar om dit probleem op te lossen, waarvoor praktische manieren en ondersteuning ontbreken, willen we het ‘tussenjaar’ introduceren in Zuid-Korea.
‘Tussenjaar’ (Gapyear)verwijst naar een pauze van of een evenwicht tussen studie en werk, waarbij je tijd besteedt aan uiteenlopende activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs en het opzetten van een bedrijf,als een periode om richting te bepalen voor de toekomst; het is een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
Engels was altijd een bron van stress voor me — ik ging naar de Filipijnen om mijn angst om Engels te spreken te overwinnen.
.JPG "DSC02038 (1).JPG")
Hallo~ Ik ben Woo Byung-yun, een werkzoekende die het financieel moeilijk heeft.Ik ben dit jaar 27,Na mijn ontslag uit militaire dienst als officier hoorde ik over het tussenjaar en besloot ik aan het project deel te nemen.Ik begon op de basisschool met Engels, maar Engels is altijd stressvol voor me geweest. Ik wilde me niet langer door Engels laten tegenhouden, dus na overleg met de directeur begon ik in de Filipijnen Engels te studeren om mijn angst om Engels te spreken te overwinnen.
Voordat ik vertrok, dacht ik na over de vrije tijd die ik in de Filipijnen zou hebben, en koos ik voor e-books om het gewicht en de omvang van de boeken die ik wilde lezen te beperken. Tijdens de oriëntatie voor het tussenjaar kreeg ik eenchecklist en liep ik de punten nog eens na,vinkte ze af en bekeek vervolgens anderereisgemeenschappen om te zien of ik nog iets nodig zou hebben. Zo bereidde ik me zorgvuldig voor.Door op internet te zoeken,kon ik bestanden met reisgidsen vinden.. Voor het wisselen van geld bood de dienst Sunny Banking een voorkeurskoers tot 90%,dus deed ik online een aanvraag, haalde het geld op bij de luchthaven en kon ik het gemakkelijk wisselen.
Een inpaktip: neem het liefst een koffer met voldoende ruimte mee. Ik had alleen een koffer van 20 inch en een rugzak bij me. Het was lastig om souvenirs en lokaal gekochte spullen erin te krijgen, dus op de terugweg had ik nog maar weinig ruimte. Bovendien,is het praktischer om shampoo en dergelijke ter plaatse te kopen dan ze mee te nemen. Zo blijf je ook binnen de toegestane bagagegewichten.Als je je bagage echt niet kwijt kunt, kan het handig zijn om nog een tas mee te nemen in de cabine.
.jpg "20160305_100328 (1).jpg")
Toen ik op de luchthaven in de Filipijnen aankwam,haalde de manager me op bij de luchthaven, zodat ik zonder te verdwalen comfortabel naar de taalschool kon gaan. Een gewone dagbegint meestal met opstaan om 7.00 uur, wassen en vervolgens ontbijten van 7.20 tot 8.00 uur. De maaltijden zijn voornamelijk Koreaans, met af en toe westerse of andere gerechten. De soepen waren over het algemeen lekker, maar de rest was matig. Andere studenten die zeewier en gochujang hadden meegenomen, maakten daar goed gebruik van. Basisproducten uit de Koreaanse keuken, zoals zeewier en gochujang, zijn ook ter plaatse te vinden.
De lessen beginnen direct om 8.00 uur. Er zijn vijf lesblokken van 45 minuten, met pauzes van 5 minuten.Het laatste lesblok voor de lunch duurt 40 minuten. De lunchpauze is een uur, van 12.00 tot 13.00 uur.Van 13.00 tot 17.00 uur gaat het op dezelfde manier verder. Het avondeten is van 17.30 tot 18.10 uur.Vanaf 17.00 uur kun je naar buiten. Je hoeft alleen vóór 22.00 uur terug te zijn bij je accommodatie. Als je de volgende dag vrij bent en geen examen hebt, mag je tot middernacht wegblijven, maar de meeste vrienden studeren liever zelfstandig dan dat ze uitgaan.
Mijn grammatica verbeterde snel door regelmatig te oefenen, maar woordenschat bleef altijd mijn zwakke punt. Daarom is het voor toekomstige deelnemers erg nuttig om van tevoren woordjes te leren.EnMensen die te passief of inactief zijn, maken vaak langzamer vooruitgang. Een beetje lef en een actievere houding helpen je dus om in kortere tijd beter Engels te leren.
# Mensen die ik in de Filipijnen heb ontmoet en allerlei activiteiten
Het was de eerste keer dat ik het nieuwe maanjaar in het buitenland vierde, dus ik maakte me zorgen. Toch had ik niet veel ongemak, omdat ik ook tijdens mijn militaire dienst weinig vrijheid had. Bovendien was ik tijdens mijn studie al eens ongeveer vijf weken in de Filipijnen geweest, waardoor ik me gemakkelijker aanpaste. Om eerlijk te zijn was de kamer wat kleiner dan voorheen en waren er, ondanks de voortdurende ongediertebestrijding, insecten zoals muggen. De accommodatie viel dus een beetje tegen, maar de taalschool waar ik voor dit project naartoe ging, was veel beter wat betreft het lesprogramma en het leren van Engels.
Het was ook fijn om er langere tijd te verblijven en allerlei mensen te ontmoeten.Regina, een Japanse die er volwassen uitziet maar een zacht hart heeft; Natsumi, die zich duidelijk uitdrukt; Naoko, die niet veel kan drinken; Meshi, die de ‘S’-klank niet kan uitspreken,Ik heb met allerlei mensen van over de hele wereld een fijne tijd gehad en samen verschillende plekken bezocht: Judy’s moeder, die een halfjaar bleef, en haar tweelingbroers, Smith, Heesu, Song, Steve en nog vele anderen.
.JPG "IMG_0142 (1).JPG")
Ik koos dit project voor mijn tussenjaar omdat ik meer zelfvertrouwen in het Engels wilde krijgen en ook volop wilde studeren en plezier maken.Doordeweeks concentreerde ik me op studeren en in het weekend op plezier maken. Ik heb van allerlei activiteiten genoten.De meest onvergetelijke en leuke activiteit wasde ervaring van het duiken. Ik heb hier een duikbrevet gehaald en ben ongeveer dertig keer gaan duiken. Cebu in de Filipijnen is echt het perfecte eiland om van duiken te genieten.Ik vond het jammer dat ik geen waterdichte actiecamera had. Als je van duiken of andere onderwateractiviteiten wilt genieten, kun je met een waterdichte actiecamera veel mooie herinneringen vastleggen.
De plek die ik het meest aanbeveel is ‘Malapascua Island’. Neem vanaf de noordelijke busterminal van Cebu een bus of busje (het busje kost 200 peso) naar de haven van Maya. Daar neem je een boot naar Malapascua Island (de grote boot kost 100 peso, de kleine boot 20 peso; samen 120 peso). Bij aankomst zie je veel westerlingen zonnebaden. Het eiland is niet groot, dus je kunt het in een halve dag per fiets verkennen. Het heeft vooral veel beroemde duiklocaties, dus als je een duikbrevet hebt gehaald, raad ik je ten zeerste aan erheen te gaan!
.JPG "IMG_0024 (1).JPG")
Toen ik van februari tot april in de Filipijnen was, was het droge seizoen en was het weer heel mooi. Alles was heel schoon en helder, wat geweldig was.Door mensen met verschillende nationaliteiten te ontmoeten, meer over hen te leren en met hen om te gaan, vergat ik grotendeels mijn angst om Engels te spreken. Het voelde echt goed om in het Engels met de eigenaar van een buitenlandse duikwinkel te praten en te kunnen vragen wat ik wilde.Dankzij dit projectkreeg ik veel meer zelfvertrouwen in het Engels en bouwde ik een band op met buitenlandse vrienden die ik nooit had leren kennen als ik in Korea was gebleven.Ik wil contact met hen houden en goede relaties onderhouden.
Een woord voor de volgende deelnemers aan dit project: Cebu is een eiland met veel plekken om te bezoeken. Blijf jezelf uitdagen met nieuwe dingen!
.JPG "01100016 (1).JPG")
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★☆
Omgaan met mensen met verschillende nationaliteiten verruimt je blik.
Leren★★★★☆
Het Engelse lesprogramma is behoorlijk goed en de omstandigheden om te studeren zijn voldoende.
Omgeving★★★☆☆
Het ligt op het eiland Mactan en niet op Cebu. Het voelt er wat verouderd aan, maar Cebu is vergelijkbaar, afgezien van enkele gebieden.
Veiligheid★★☆☆☆
Hier gebeuren vaak incidenten en ongelukken.
Vrije tijd★★★★☆
Er zijn verschillende sportactiviteiten beschikbaar. Duiken is vooral een aanrader.
<Campagne voor respectvolle reacties>
Our GapYear houdt van de 100 deelnemers aan een tussenjaar!
Ook als de activiteiten of ervaringen van deelnemers tijdens hun tussenjaar anders zijn dan verwacht,zijn kwaadwillende reacties niet toegestaan.!:(
Om de waardigheid en rechten van de deelnemers te beschermen,worden willekeurige kwaadwillende reacties over de deelnemers
intern behandeld en verwijderd. Bovendienzullen we actief en krachtig optreden.Dat zullen we doen.
Dit project heeft mijn zelfvertrouwen in het Engels enorm vergroot. Ook heb ik een band opgebouwd met buitenlandse vrienden die ik nooit had ontmoet als ik in Korea was gebleven. Ik wil die relaties blijven koesteren en goed contact met hen houden.
- Op een leuke manier Engels studeren, zonder stress, meer hoeft niet! / Woo Byung-yun, deelnemer aan een tussenjaar / 12 weken tussenjaar |
Momenteel is Zuid-Korea,
waar jaarlijks 60.000 middelbare scholieren uitvallen, 346.000 twintigers zonder dromen werkloos thuiszitten en het personeelsverloop binnen een jaar na indiensttreding is opgelopen tot meer dan 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden met het studentenleven en voelt meer dan 80% van de werknemers zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen tegen anderen dat ze moeten ‘dromen’, maar om dit probleem op te lossen, waarvoor praktische manieren en ondersteuning ontbreken, willen we het ‘tussenjaar’ introduceren in Zuid-Korea.
‘Tussenjaar’ (Gapyear)verwijst naar een pauze van of een evenwicht tussen studie en werk, waarbij je tijd besteedt aan uiteenlopende activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, onderwijs en het opzetten van een bedrijf,als een periode om richting te bepalen voor de toekomst; het is een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
Engels was altijd een bron van stress voor me — ik ging naar de Filipijnen om mijn angst om Engels te spreken te overwinnen.
Hallo~ Ik ben Woo Byung-yun, een werkzoekende die het financieel moeilijk heeft.Ik ben dit jaar 27,Na mijn ontslag uit militaire dienst als officier hoorde ik over het tussenjaar en besloot ik aan het project deel te nemen.Ik begon op de basisschool met Engels, maar Engels is altijd stressvol voor me geweest. Ik wilde me niet langer door Engels laten tegenhouden, dus na overleg met de directeur begon ik in de Filipijnen Engels te studeren om mijn angst om Engels te spreken te overwinnen.
Voordat ik vertrok, dacht ik na over de vrije tijd die ik in de Filipijnen zou hebben, en koos ik voor e-books om het gewicht en de omvang van de boeken die ik wilde lezen te beperken. Tijdens de oriëntatie voor het tussenjaar kreeg ik eenchecklist en liep ik de punten nog eens na,vinkte ze af en bekeek vervolgens anderereisgemeenschappen om te zien of ik nog iets nodig zou hebben. Zo bereidde ik me zorgvuldig voor.Door op internet te zoeken,kon ik bestanden met reisgidsen vinden.. Voor het wisselen van geld bood de dienst Sunny Banking een voorkeurskoers tot 90%,dus deed ik online een aanvraag, haalde het geld op bij de luchthaven en kon ik het gemakkelijk wisselen.
Een inpaktip: neem het liefst een koffer met voldoende ruimte mee. Ik had alleen een koffer van 20 inch en een rugzak bij me. Het was lastig om souvenirs en lokaal gekochte spullen erin te krijgen, dus op de terugweg had ik nog maar weinig ruimte. Bovendien,is het praktischer om shampoo en dergelijke ter plaatse te kopen dan ze mee te nemen. Zo blijf je ook binnen de toegestane bagagegewichten.Als je je bagage echt niet kwijt kunt, kan het handig zijn om nog een tas mee te nemen in de cabine.
Toen ik op de luchthaven in de Filipijnen aankwam,haalde de manager me op bij de luchthaven, zodat ik zonder te verdwalen comfortabel naar de taalschool kon gaan. Een gewone dagbegint meestal met opstaan om 7.00 uur, wassen en vervolgens ontbijten van 7.20 tot 8.00 uur. De maaltijden zijn voornamelijk Koreaans, met af en toe westerse of andere gerechten. De soepen waren over het algemeen lekker, maar de rest was matig. Andere studenten die zeewier en gochujang hadden meegenomen, maakten daar goed gebruik van. Basisproducten uit de Koreaanse keuken, zoals zeewier en gochujang, zijn ook ter plaatse te vinden.
De lessen beginnen direct om 8.00 uur. Er zijn vijf lesblokken van 45 minuten, met pauzes van 5 minuten.Het laatste lesblok voor de lunch duurt 40 minuten. De lunchpauze is een uur, van 12.00 tot 13.00 uur.Van 13.00 tot 17.00 uur gaat het op dezelfde manier verder. Het avondeten is van 17.30 tot 18.10 uur.Vanaf 17.00 uur kun je naar buiten. Je hoeft alleen vóór 22.00 uur terug te zijn bij je accommodatie. Als je de volgende dag vrij bent en geen examen hebt, mag je tot middernacht wegblijven, maar de meeste vrienden studeren liever zelfstandig dan dat ze uitgaan.
Mijn grammatica verbeterde snel door regelmatig te oefenen, maar woordenschat bleef altijd mijn zwakke punt. Daarom is het voor toekomstige deelnemers erg nuttig om van tevoren woordjes te leren.EnMensen die te passief of inactief zijn, maken vaak langzamer vooruitgang. Een beetje lef en een actievere houding helpen je dus om in kortere tijd beter Engels te leren.
# Mensen die ik in de Filipijnen heb ontmoet en allerlei activiteiten
Het was de eerste keer dat ik het nieuwe maanjaar in het buitenland vierde, dus ik maakte me zorgen. Toch had ik niet veel ongemak, omdat ik ook tijdens mijn militaire dienst weinig vrijheid had. Bovendien was ik tijdens mijn studie al eens ongeveer vijf weken in de Filipijnen geweest, waardoor ik me gemakkelijker aanpaste. Om eerlijk te zijn was de kamer wat kleiner dan voorheen en waren er, ondanks de voortdurende ongediertebestrijding, insecten zoals muggen. De accommodatie viel dus een beetje tegen, maar de taalschool waar ik voor dit project naartoe ging, was veel beter wat betreft het lesprogramma en het leren van Engels.
Het was ook fijn om er langere tijd te verblijven en allerlei mensen te ontmoeten.Regina, een Japanse die er volwassen uitziet maar een zacht hart heeft; Natsumi, die zich duidelijk uitdrukt; Naoko, die niet veel kan drinken; Meshi, die de ‘S’-klank niet kan uitspreken,Ik heb met allerlei mensen van over de hele wereld een fijne tijd gehad en samen verschillende plekken bezocht: Judy’s moeder, die een halfjaar bleef, en haar tweelingbroers, Smith, Heesu, Song, Steve en nog vele anderen.
Ik koos dit project voor mijn tussenjaar omdat ik meer zelfvertrouwen in het Engels wilde krijgen en ook volop wilde studeren en plezier maken.Doordeweeks concentreerde ik me op studeren en in het weekend op plezier maken. Ik heb van allerlei activiteiten genoten.De meest onvergetelijke en leuke activiteit wasde ervaring van het duiken. Ik heb hier een duikbrevet gehaald en ben ongeveer dertig keer gaan duiken. Cebu in de Filipijnen is echt het perfecte eiland om van duiken te genieten.Ik vond het jammer dat ik geen waterdichte actiecamera had. Als je van duiken of andere onderwateractiviteiten wilt genieten, kun je met een waterdichte actiecamera veel mooie herinneringen vastleggen.
De plek die ik het meest aanbeveel is ‘Malapascua Island’. Neem vanaf de noordelijke busterminal van Cebu een bus of busje (het busje kost 200 peso) naar de haven van Maya. Daar neem je een boot naar Malapascua Island (de grote boot kost 100 peso, de kleine boot 20 peso; samen 120 peso). Bij aankomst zie je veel westerlingen zonnebaden. Het eiland is niet groot, dus je kunt het in een halve dag per fiets verkennen. Het heeft vooral veel beroemde duiklocaties, dus als je een duikbrevet hebt gehaald, raad ik je ten zeerste aan erheen te gaan!
Toen ik van februari tot april in de Filipijnen was, was het droge seizoen en was het weer heel mooi. Alles was heel schoon en helder, wat geweldig was.Door mensen met verschillende nationaliteiten te ontmoeten, meer over hen te leren en met hen om te gaan, vergat ik grotendeels mijn angst om Engels te spreken. Het voelde echt goed om in het Engels met de eigenaar van een buitenlandse duikwinkel te praten en te kunnen vragen wat ik wilde.Dankzij dit projectkreeg ik veel meer zelfvertrouwen in het Engels en bouwde ik een band op met buitenlandse vrienden die ik nooit had leren kennen als ik in Korea was gebleven.Ik wil contact met hen houden en goede relaties onderhouden.
Een woord voor de volgende deelnemers aan dit project: Cebu is een eiland met veel plekken om te bezoeken. Blijf jezelf uitdagen met nieuwe dingen!
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★☆
Omgaan met mensen met verschillende nationaliteiten verruimt je blik.
Leren★★★★☆
Het Engelse lesprogramma is behoorlijk goed en de omstandigheden om te studeren zijn voldoende.
Omgeving★★★☆☆
Het ligt op het eiland Mactan en niet op Cebu. Het voelt er wat verouderd aan, maar Cebu is vergelijkbaar, afgezien van enkele gebieden.
Veiligheid★★☆☆☆
Hier gebeuren vaak incidenten en ongelukken.
Vrije tijd★★★★☆
Er zijn verschillende sportactiviteiten beschikbaar. Duiken is vooral een aanrader.
<Campagne voor respectvolle reacties>
Our GapYear houdt van de 100 deelnemers aan een tussenjaar!
Ook als de activiteiten of ervaringen van deelnemers tijdens hun tussenjaar anders zijn dan verwacht,zijn kwaadwillende reacties niet toegestaan.!:(
Om de waardigheid en rechten van de deelnemers te beschermen,worden willekeurige kwaadwillende reacties over de deelnemers
intern behandeld en verwijderd. Bovendienzullen we actief en krachtig optreden.Dat zullen we doen.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
