#Mijn rol in het gastenverblijf
Ik vertrok op 22 september en kwam op de 23e aan in Parijs. Nadat ik een proefperiode van een week in het gastenverblijf had afgerond,...kreeg ik ochtenddiensten toegewezen.De ochtenddienst loopt van 8.00 tot 13.00 uur en bestaat onder meer uit gasten wekken tijdens het ontbijt, de eetruimte schoonmaken, de slaapzalen schoonmaken en in- en uitchecken afhandelen.
Om de gasten om 8.00 uur te wekken, stond ik rond 7.30 uur op, deed ik de voordeur open en ruimde ik snel de eetruimte op.Terwijl de gasten ontbeten, controleerde ik hun dagplannenen legde ik hun de routes uit. We voerden veel gesprekken en telkens besefte ik hoe belangrijk de rol van het personeel is.De ochtenddienst eindigde om 13.00 uur. Daarna had ik vrije tijd die ik naar eigen wens kon invullen.
De eerste drie weken bezocht ik beroemde bezienswaardigheden en musea. Daarna dwaalde ik door de kleine straatjes van Parijs en wandelde ik vaak langs de Seine, wat ik het fijnst vond. Ongeveer twee à drie keer per week draaide ik van 13.00 tot 20.00 uur een avonddienst om op het verblijf te passen. Elke maandag hadden de ochtendmedewerkers vrij, dus kon ik die tijd zelf indelen.
# Een tijd waarin ik allerlei mensen kon ontmoeten
Mensen ontmoeten en met allerlei mensen praten was de mooiste ervaring.Als gasten terugkwamen van hun uitstapjes, maakten we samen eenvoudige hapjes en dronken we bier om de avond door te brengen. Ik ontmoette veel mensen, maar enkele gasten zijn me bijzonder bijgebleven.
Om te beginnen was er een pasgetrouwd stel dat een jaar getrouwd was. Ze hadden ontslag genomen bij het bedrijf waar ze werkten en reisden rond over de vijf continenten.
Ze reisden zo zuinig mogelijk en maakten gebruik van de goedkoopste accommodaties en vervoersmiddelen. Toen ze net ontslag hadden genomen, waren ze erg bang, maar naarmate ze reisden en zich meer op hun gemak voelden, konden ze naar eigen zeggen hun gehechtheid aan geld grotendeels loslaten.Toen ik ze hoorde zeggen dat ze na hun terugkeer naar Korea samen een bescheiden eetkraampje zouden beginnen en eenvoudig zouden leven, vond ik het mensen die van het leven genieten en er stijlvol mee omgaan.
Ik ontmoette ook iemand van mijn leeftijd die voor het eerst alleen met een rugzak naar het buitenland was gekomen. Die vertelde na een maand rondtrekken de pelgrimsroute van Frankrijk naar Spanje te willen lopen. Alleen op je eerste buitenlandse reis gaan vond ik al indrukwekkend, maar toen ik hoorde dat diegene de pelgrimsroute zou lopen, dacht ik dat het een onverschrokken en opmerkelijk persoon was. Door naar de verhalen van veel mensen te luisteren en mijn eigen verhalen te delen, verruimde ik mijn blik.
Naast gesprekken met anderen bracht ik veel tijd door met alleen door Parijs wandelen en nadenken. Toen ik zag hoe Parijzenaren leefden zoals ze zelf wilden—zonder zich zorgen te maken over wat anderen van hen denken en zonder anderen kwaad te doen—merkte ik hoeveel dat verschilt van mijn eigen land.Ook was ik onder de indruk van hoe Parijzenaren hun genegenheid voor dierbaren niet verbergen en hoe ze als gezin vaak samen eten en hun vrije tijd doorbrengen.
Ook konden de oudere en jongere collega's met wie ik samenwerkte goed met elkaar opschieten. Op mijn vrije dagen gingen we naar het centrum van Parijsom bezienswaardigheden te bekijken, lekker te eten en herinneringen te maken. Het is nu ongeveer een maand geleden dat het project eindigde, maar zelfs nuhouden we contact.
# De terroristische aanslag in Parijs die me nog altijd verdoofd achterlaat
Op vrijdag 13 november, rond 21.00 uur, vond er een terroristische aanslag plaats in het centrum van Parijs.
De media noemden het de ergste terroristische aanslag sinds 11 september. Er vielen veel slachtoffers en het was een diep schokkende gebeurtenis. Omdat ik terrorisme alleen van het nieuws kende, kon ik aanvankelijk niet geloven dat er een aanslag had plaatsgevonden in de stad waar ik verbleef.
MaarDirect na de aanslagen werd het openbaar vervoer stilgelegd en sloten toeristische attracties hun deuren. Daardoor besefte ik hoe ernstig de situatie was en kon ik ongeveer drie dagen niet naar buiten.Het was nog schokkender dat de aanslagen plaatsvonden rond het Canal Saint-Martin en de Place de la République, plekken waar ik graag kwam.
Toen het nieuws over de aanslagen in Parijs Korea bereikte, kreeg ik veel berichten van familie, verwanten en vrienden die vroegen of ik veilig was. Mijn ouders waren vooral erg bezorgd. Direct na de aanslagen was er in Parijs een sterke beweging om zo snel mogelijk het normale leven te hervatten. Het was dus niet zo gevaarlijk of ernstig als de media deden voorkomen, maar ik denk dat ik uit eerste hand heb ervaren hoe verschrikkelijk terrorisme is.
Toen de situatie enigszins tot rust kwam, werden er in heel Parijs herdenkingsbijeenkomsten gehouden en gingen beroemde toeristische bezienswaardigheden weer open. Parijs is inmiddels volledig teruggekeerd naar het normale leven, maar als ik terugdenk aan de aanslagen voel ik me nog steeds vreemd en verdoofd.
# Gap Year Stay, daarna
Na mijn deelname aan het project verdwenen veel vaste ideeën en vooroordelen over loopbanen en de toekomst. Door mee te helpen met het werk in het gastenverblijfontwikkelde ik ook een sterk verantwoordelijkheidsgevoel.
Ik leerde hoe ik nader tot mensen kon komen die ik voor het eerst ontmoette, en hoe iknaar anderen kon luisteren en tijdens gesprekken mijn eigen verhalen kon delen.
★Tip voor de volgende deelnemer★
Je moet je nooit aanmelden voor een Gap Year Stay met als doel de stad te verkennen.
Jezelfje tijd besteden aan de taken die je zijn toegewezenomdat het een project is dat veel verantwoordelijkheid vereist.
Hoewel je veel vrije tijd krijgt, moet je in principede accommodatie en de gasten beheren. Dat kan lastig zijn als je daar geen rekening mee houdt.
Mijn tussenjaar was,
een ervaring★★★★★
Twee maanden in Parijs wonen, alle hoeken van de stad ontdekken en allerlei mensen ontmoeten, werd een van de meest bijzondere ervaringen van mijn leven.
Leren★★★★★
Er waren moeilijke en leuke momenten, maar als ik er nu op terugkijk, waren het allemaal lessen om van te leren.
Omgeving★★★★☆
Omdat het een onbekende en nieuwe plek was, voelde niet alles vertrouwd. Toch kon ik me snel aanpassen.
Veiligheid★★★☆☆
Toen ik in Parijs was, vond er een grote terroristische aanslag plaats en kon ik ongeveer 3–4 dagen niet naar buiten. Verder was alles veilig, maar een onverwachte
terroristische aanslag vond plaats, en ik dacht dat Parijs niet helemaal een veilige plek was.
Vrije tijd★★★★☆
Ik denk dat ik mijn vrije tijd na het werk goed heb benut. In mijn vrije uren kon ik rustig rondwandelen en bezienswaardigheden bekijken.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten zien?▼▼▼
▼▼▼Vraag je je af wat voor tussenjaar je moet nemen?▼▼▼
Startpagina
