Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Nieuwe energie opgedaan en de vastberadenheid bevestigd #Kostbare herinneringen en kansen om te groeien opgedaan #Een betekenisvolle tijd in Parijs doorgebracht
Er waren veel dingen voordat ik aan het gap year-verblijfprogramma deelnam. Eigenlijk waren het niet zozeer dingen; ik dwaalde eerder rond, omringd door een overvloed aan zorgen en twijfels. Ik kan er niet uitgebreid over schrijven, maar ik voelde dat er iets moest veranderen. Ik begon mezelf niet meer te mogen omdat ik na een studiepauze niets had om trots op te zijn. Ik was uitgeput en had geen zelfvertrouwen. Toen kwam ik dit programma toevallig tegen en meldde ik me aan.
- Frankrijk, Parijs, Gap Year Stay / Lee Yesul, gapper / 8 weken gap year |
Ik haatte mezelf omdat ik na een studiepauze niets had om trots op te zijn.
'Gap Year Stay in Parijs, Frankrijk' was een korte reis in een belangrijke periode.
Daarom maakte ik me grote zorgen dat ik tijd en geld zou verspillen. Mijn familie was ertegen en ook ikzelf vroeg me vaak af of ik mezelf de luxe van reizen gunde. Maar om meteen met het resultaat te beginnen: twee maanden na afloop van het gap year waren mijn gedachten volledig veranderd.
Er waren veel dingen voordat ik aan het gap year-verblijfprogramma deelnam. Eigenlijk waren het niet zozeer dingen; ik dwaalde eerder rond, omringd door een overvloed aan zorgen en twijfels. Ik kan er niet uitgebreid over schrijven, maar ik voelde dat er iets moest veranderen. Ik begon mezelf niet meer te mogen omdat ik na een studiepauze niets had om trots op te zijn.Ik was uitgeput en had geen zelfvertrouwen.Toen hoorde ik toevallig over dit programma en meldde ik me aan.
Ik wilde ervaringen opdoen of gedachten hebben die anders waren dan wat ik tot dan toe had meegemaakt.
Toen ik voor het eerst in Parijs aankwam, had ik geen zelfvertrouwen. Iedereen die me begroette leek een prettig karakter te hebben. Toen ik het personeel zag, vroeg ik me vaak af of ik het wel goed zou doen. Ik kreeg op mijn kop omdat ik gedachteloos vasthield aan gewoonten die ik uit Korea had meegenomen. In het begin vond ik het ook moeilijk dat ik geen eigen plek had. Bovendien maakte ik me grote zorgen of ik wel goed in een groep zou kunnen leven. Maar als er problemen ontstonden, losten we die op door erover te praten. Dankzij de mensen die aan mijn zijde bleven, kon ik de twee maanden van het gap year-verblijf heel goed doorstaan.
Uiteindelijk begeleidde ik rondleidingen. Twee keer per week nam ik gasten mee op stadstours en naar vlooienmarkten. Ik was geen professionele gids; tijdens de tour was ik meer als een vriendin, een jonger zusje of een oudere zus met hen op pad. Na de rondleidingen kochten we samen kebab, maakten we foto's en gingen we winkelen. Op dat moment leken die dingen onbeduidend, maar als ik er nu op terugkijk, zijn ze echt kostbaar. Het waren betekenisvolle momenten die nooit meer terugkomen.
In het begin, omdat ik graag alleen was, dwaalde ik overal in Parijs rond.Later probeerde ik allerlei mensen te ontmoeten, naar hun verhalen te luisteren en zo veel mogelijk met anderen samen te zijn. Op een dag, toen ik alleen rondliep, besefte ik plotseling dat ik me niet voor dit programma had aangemeld en helemaal hierheen was gekomen alleen omdat ik lang in Parijs wilde blijven. Via dit programma...Ik wilde andere ervaringen opdoen en anders leren denken dan voorheen.'Was dat niet zo?' dacht ik. Vanaf dat moment probeerde ik dus zo veel mogelijk met anderen om te gaan en samen te zijn.
Maar bovenal was 'levenslust' het belangrijkste wat ik aan het gap year heb overgehouden.
Om zulke mooie tijden opnieuw te kunnen beleven, dacht ik dat ik terug moest gaan naar mijn eigen plek, mijn rol trouw moest vervullen en me volledig moest inzetten. Ook zette het zien van mooie dingen op een mooie plek me aan het denken over hoe belangrijk het is dat ik zelf groei.Dit gap year was een ervaring die me herinnerde aan de levenslust en vastberadenheid die het leven met zich meebrengt.
Ik legde de dagen hier vast (al bestonden mijn aantekeningen hooguit uit een paar regels tekst, een tekening vol herinneringen, een verzameling dingen die ik die dag had gevonden of wat gekrabbel als ik lui was). Als ik er nu op terugkijk, zijn die aantekeningen heel kostbaar. Ik had ook een analoge camera meegenomen en gebruikte ongeveer twintig filmrolletjes om het leven hier vast te leggen. Als ik terug ben in Korea en die foto's laat ontwikkelen, zal dat moeilijk zijn, denk ik, omdat die gelukkige tijden dan weer zo levendig in mijn herinnering zullen zijn.
Zelfs terwijl ik dit schrijf, denk ik terug aan het heerlijke eten dat we twee maanden lang elke avond hadden, het bier, de wijn, de spelletjes, de grappen, de verhalen en het gelach. Samen naar pretparken gaan, elkaar laten schrikken met spookgrappen, heerlijk eten koken, wijn drinken en herrie maken voor de Eiffeltoren — talloze...herinneringenIk denk dat ik die met me meeneem.
Ik ben de fijne mensen om me heen dankbaar, die me twee maanden lang zonder zorgen aan het lachen maakten.
Yuna, met wie ik mijn eerste stappen in het gap year zette; oppa Suhyun, die zei dat ik me geen zorgen meer moest maken; Garden, mijn kamergenoot die als een vriendin was en met wie ik bijna de hele twee maanden doorbracht; unni Sohyun, met wie ik niet veel tijd doorbracht, maar die een fijn karakter heeft; de kleine tante Sunhwa unni (haha); de zorgvuldige en grappige oppa Byeol; de eigenaar die me vertelde dat er geen slechte mensen op de wereld zijn; de tante die lachend toekeek hoe ik stiekem nog meer at omdat het eten zo lekker was; en talloze reizigers die ik niet allemaal kan opnoemen. En ook de directeur van het gap year, die me aanmoedigde en steunde — zo veel mensen praatten met me en waren bij me, waardoor die tijd nog gelukkiger werd.
De studiepauze die ik nam, was echt geen tijd waarin ik allerlei dingen verzamelde om mee te pronken, zoals indrukwekkende cv-onderdelen,gedachten over hoe ik als mens verder wil levenIk ben heel blij dat ik die tijd kon vullen met een gap year dat me daar wat meer over liet nadenken.
Mijn gap year
ervaring ★★★★★
Terwijl ik samen met anderen in een nieuwe omgeving woonde, kon ik nieuwe dingen uitproberen.
Leren ★★★★☆
Het was een korte periode om na te denken over mijn relaties met anderen en over hoe ik vanaf nu wil leven.
Omgeving ★★★★★
De mensen met wie ik woonde waren geweldig.
Veiligheid ★★★★★
De veiligheid van de plek waar ik twee maanden verbleef, verdient echt vijf sterren.
Vrije tijd ★★★★☆
Ik dwaalde vooral in mijn eentje rond in musea en door de straten. Ik vond het jammer dat ik geen andere Europese landen kon bezoeken, maar ik vond het fijn dat ik rustig plekken kon bezoeken waar toeristen die zich haasten om elke dag zo veel mogelijk te zien, niet aan toe zouden komen.
Er waren veel dingen voordat ik aan het gap year-verblijfprogramma deelnam. Eigenlijk waren het niet zozeer dingen; ik dwaalde eerder rond, omringd door een overvloed aan zorgen en twijfels. Ik kan er niet uitgebreid over schrijven, maar ik voelde dat er iets moest veranderen. Ik begon mezelf niet meer te mogen omdat ik na een studiepauze niets had om trots op te zijn. Ik was uitgeput en had geen zelfvertrouwen. Toen kwam ik dit programma toevallig tegen en meldde ik me aan.
- Frankrijk, Parijs, Gap Year Stay / Lee Yesul, gapper / 8 weken gap year |
Ik haatte mezelf omdat ik na een studiepauze niets had om trots op te zijn.
'Gap Year Stay in Parijs, Frankrijk' was een korte reis in een belangrijke periode.
Daarom maakte ik me grote zorgen dat ik tijd en geld zou verspillen. Mijn familie was ertegen en ook ikzelf vroeg me vaak af of ik mezelf de luxe van reizen gunde. Maar om meteen met het resultaat te beginnen: twee maanden na afloop van het gap year waren mijn gedachten volledig veranderd.
Er waren veel dingen voordat ik aan het gap year-verblijfprogramma deelnam. Eigenlijk waren het niet zozeer dingen; ik dwaalde eerder rond, omringd door een overvloed aan zorgen en twijfels. Ik kan er niet uitgebreid over schrijven, maar ik voelde dat er iets moest veranderen. Ik begon mezelf niet meer te mogen omdat ik na een studiepauze niets had om trots op te zijn.Ik was uitgeput en had geen zelfvertrouwen.Toen hoorde ik toevallig over dit programma en meldde ik me aan.
Ik wilde ervaringen opdoen of gedachten hebben die anders waren dan wat ik tot dan toe had meegemaakt.
Toen ik voor het eerst in Parijs aankwam, had ik geen zelfvertrouwen. Iedereen die me begroette leek een prettig karakter te hebben. Toen ik het personeel zag, vroeg ik me vaak af of ik het wel goed zou doen. Ik kreeg op mijn kop omdat ik gedachteloos vasthield aan gewoonten die ik uit Korea had meegenomen. In het begin vond ik het ook moeilijk dat ik geen eigen plek had. Bovendien maakte ik me grote zorgen of ik wel goed in een groep zou kunnen leven. Maar als er problemen ontstonden, losten we die op door erover te praten. Dankzij de mensen die aan mijn zijde bleven, kon ik de twee maanden van het gap year-verblijf heel goed doorstaan.
Uiteindelijk begeleidde ik rondleidingen. Twee keer per week nam ik gasten mee op stadstours en naar vlooienmarkten. Ik was geen professionele gids; tijdens de tour was ik meer als een vriendin, een jonger zusje of een oudere zus met hen op pad. Na de rondleidingen kochten we samen kebab, maakten we foto's en gingen we winkelen. Op dat moment leken die dingen onbeduidend, maar als ik er nu op terugkijk, zijn ze echt kostbaar. Het waren betekenisvolle momenten die nooit meer terugkomen.
In het begin, omdat ik graag alleen was, dwaalde ik overal in Parijs rond.Later probeerde ik allerlei mensen te ontmoeten, naar hun verhalen te luisteren en zo veel mogelijk met anderen samen te zijn. Op een dag, toen ik alleen rondliep, besefte ik plotseling dat ik me niet voor dit programma had aangemeld en helemaal hierheen was gekomen alleen omdat ik lang in Parijs wilde blijven. Via dit programma...Ik wilde andere ervaringen opdoen en anders leren denken dan voorheen.'Was dat niet zo?' dacht ik. Vanaf dat moment probeerde ik dus zo veel mogelijk met anderen om te gaan en samen te zijn.
Maar bovenal was 'levenslust' het belangrijkste wat ik aan het gap year heb overgehouden.
Om zulke mooie tijden opnieuw te kunnen beleven, dacht ik dat ik terug moest gaan naar mijn eigen plek, mijn rol trouw moest vervullen en me volledig moest inzetten. Ook zette het zien van mooie dingen op een mooie plek me aan het denken over hoe belangrijk het is dat ik zelf groei.Dit gap year was een ervaring die me herinnerde aan de levenslust en vastberadenheid die het leven met zich meebrengt.
Ik legde de dagen hier vast (al bestonden mijn aantekeningen hooguit uit een paar regels tekst, een tekening vol herinneringen, een verzameling dingen die ik die dag had gevonden of wat gekrabbel als ik lui was). Als ik er nu op terugkijk, zijn die aantekeningen heel kostbaar. Ik had ook een analoge camera meegenomen en gebruikte ongeveer twintig filmrolletjes om het leven hier vast te leggen. Als ik terug ben in Korea en die foto's laat ontwikkelen, zal dat moeilijk zijn, denk ik, omdat die gelukkige tijden dan weer zo levendig in mijn herinnering zullen zijn.
Zelfs terwijl ik dit schrijf, denk ik terug aan het heerlijke eten dat we twee maanden lang elke avond hadden, het bier, de wijn, de spelletjes, de grappen, de verhalen en het gelach. Samen naar pretparken gaan, elkaar laten schrikken met spookgrappen, heerlijk eten koken, wijn drinken en herrie maken voor de Eiffeltoren — talloze...herinneringenIk denk dat ik die met me meeneem.
Ik ben de fijne mensen om me heen dankbaar, die me twee maanden lang zonder zorgen aan het lachen maakten.
Yuna, met wie ik mijn eerste stappen in het gap year zette; oppa Suhyun, die zei dat ik me geen zorgen meer moest maken; Garden, mijn kamergenoot die als een vriendin was en met wie ik bijna de hele twee maanden doorbracht; unni Sohyun, met wie ik niet veel tijd doorbracht, maar die een fijn karakter heeft; de kleine tante Sunhwa unni (haha); de zorgvuldige en grappige oppa Byeol; de eigenaar die me vertelde dat er geen slechte mensen op de wereld zijn; de tante die lachend toekeek hoe ik stiekem nog meer at omdat het eten zo lekker was; en talloze reizigers die ik niet allemaal kan opnoemen. En ook de directeur van het gap year, die me aanmoedigde en steunde — zo veel mensen praatten met me en waren bij me, waardoor die tijd nog gelukkiger werd.
De studiepauze die ik nam, was echt geen tijd waarin ik allerlei dingen verzamelde om mee te pronken, zoals indrukwekkende cv-onderdelen,gedachten over hoe ik als mens verder wil levenIk ben heel blij dat ik die tijd kon vullen met een gap year dat me daar wat meer over liet nadenken.
Mijn gap year
ervaring ★★★★★
Terwijl ik samen met anderen in een nieuwe omgeving woonde, kon ik nieuwe dingen uitproberen.
Leren ★★★★☆
Het was een korte periode om na te denken over mijn relaties met anderen en over hoe ik vanaf nu wil leven.
Omgeving ★★★★★
De mensen met wie ik woonde waren geweldig.
Veiligheid ★★★★★
De veiligheid van de plek waar ik twee maanden verbleef, verdient echt vijf sterren.
Vrije tijd ★★★★☆
Ik dwaalde vooral in mijn eentje rond in musea en door de straten. Ik vond het jammer dat ik geen andere Europese landen kon bezoeken, maar ik vond het fijn dat ik rustig plekken kon bezoeken waar toeristen die zich haasten om elke dag zo veel mogelijk te zien, niet aan toe zouden komen.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
