Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Mijn persoonlijkheid veranderde en ik werd bereidwilliger om uitdagingen aan te gaan #Ik overwon taalbarrières en kreeg vertrouwen in mijn loopbaan #Ik maakte een persoonlijke groei door in een onbekende omgeving
Omdat ik niet kon begrijpen wat mensen zeiden, werd het aanpassen ook moeilijker. Mijn eerste doel voor mijn tussenjaar was om allerlei vrienden te maken. Omdat ik zelf meestal als eerste op anderen afstap, vond ik de taalbarrière erg frustrerend. Daarom besloot ik om koste wat kost samen te blijven.
-Het moment waarop mijn kleine talenten geschenken worden: vrijwilligerswerk met kinderen met een beperking in Vietnam / Kim Dong-ju, tussenjaarganger / Tussenjaar van 8 weken |
Ik denk dat het in mijn tweede jaar op de middelbare school was,
Terwijl ik me afvroeg welke studie ik moest kiezen en hoe ik mijn loopbaan moest uitstippelen, ontdekte ik de opleiding verpleegkunde op een carrièresite.Die leek bij me te passen. Ik ben spontaan en schiet anderen snel te hulp als ze het moeilijk hebben. Bovendien krijg ik altijd energie van mensen ontmoeten en helpen.
MaarDe hoeveelheid studiewerk bleef toenemen, mijn enthousiasme voor de opleiding nam af en uiteindelijk kwam ik op het punt dat ik niet meer naar school wilde.
Mijn vader stelde voor om, ook als ik mijn studie een tijdje zou onderbreken, allerlei ervaringen op te doen en na te denken over mijn studie en loopbaan. Hij vond online een tussenjaarprogramma en vertelde me erover.
Eerlijk gezegd had ik er in het begin geen verwachtingen van.
Op aanraden van mijn vader besloot ik begeleiding te krijgen bij het plannen van mijn tussenjaar, maar eerlijk gezegd verwachtte ik er aanvankelijk niets van. Ik dacht dat het net zo zou zijn als de begeleidingsgesprekken die ik op de middelbare school had gehad, maar de begeleiding was heel anders dan ik had verwacht. Ze wisten precies te achterhalen waar ik me op dat moment zorgen over maakte en welke problemen me dwarszaten. Samen met de begeleider kon ik een plan opstellen om die aan te pakken.
Dat ik besloot mijn tussenjaar door te brengen met vrijwilligerswerk in een weeshuis in Vietnam, was ook het resultaat van de begeleiding bij het plannen van mijn tussenjaar.
Natuurlijk was vrijwilligerswerk aanvankelijk niet mijn hoofddoel. Het belangrijkste was om vrienden van over de hele wereld te ontmoeten die via vrijwilligerswerk samen hun tussenjaar doorbrachten! Vrijwilligerswerk was mijn tweede doel.
Toen ik voor het eerst in Vietnam aankwam, had ik maar één gedachte.
‘Zal dit me echt goed afgaan?’
Ik kwam in het weekend aan bij de organisatie. Er was geen personeel aanwezig en de vrienden met wie ik vrijwilligerswerk zou doen, waren op reis. Daardoor voelde alles nog onbekender en maakte ik me grote zorgen. Op maandag werd ik voorgesteld aan mijn huisgenoten: twee Britten en een Nepalees. Hoewel ik vooraf Engels had gestudeerd, voelde de eerste maand als één grote luistertoets Engels.
Ook de taken die ik kreeg waren niet eenvoudig. Binnen het vrijwilligerswerk voor kinderen met een beperking waren de activiteiten onderverdeeld. Ik besloot de verpleegkundige te helpen met revalidatietherapie — de spieren van de kinderen losmaken en ze masseren of stretchen — en mee te doen aan activiteiten voor Engelse les. Ik dacht dat ik zo kon toepassen wat ik tijdens mijn studie had geleerd.
Wat een gewone dag betreft,Rond 10 uurneem ik de bus naar het centrum en doe ik samen met de verpleegkundige revalidatieoefeningen.
Rond 12 uurNa de activiteiten tot ongeveer dat tijdstip lunchen we,
Om 15.00 uurhervatten we de activiteiten.
In de middaggaan we naar een andere plek om te helpen met stretchoefeningen of Engelse les te geven,
Rond 17.00 uurzijn we klaar met werken en eten we in onze accommodatie.
Als het werk van die dag erop zitging ik meestal met vrienden boodschappen doen in de supermarkt of naar het centrum om wat rond te hangen.
Zoals ik eerder al zei, was de taal het moeilijkste tijdens mijn tussenjaar.
Omdat ik niet kon begrijpen wat mensen zeiden, werd aanpassen ook moeilijk. Mijn eerste doel voor het tussenjaar was om allerlei vrienden te maken. Omdat ik van nature degene ben die als eerste op anderen afstapt, vond ik de taalbarrière erg frustrerend. Daarom besloot ik:Koste wat kost samenblijvendat was mijn besluit.
Als ze voorzichtig voorstelden om in het weekend ergens heen te gaan, zei ik dat het goed was en ging ik mee. En als ze voorstelden om iets lekkers te gaan eten, stemde ik in en volgde ik hen. Hoewel ik op dat moment moeilijk kon begrijpen waar ze het over hadden, ging ik bij hen zitten en luisterde ik naar de gesprekken. Door hardop te praten, zelfs met foute formuleringen, begon ik na ongeveer een maand gesprekken te verstaan en mijn bedoelingen duidelijk te maken.
Toen ik me op die manier eenmaal had aangepast, werd elke dag ontzettend leuk. Het was een goede ervaring om te zien hoe mijn huisgenoten hun leven op verschillende manieren invulden, en ik vond reizen geweldig. Vooral Ha Long Bay, waar ik in een weekend naartoe ging, was een prachtig schouwspel dat ik nog nooit eerder had gezien.
Als ik de periode vóór en na mijn tussenjaar vergelijk, zie ik een paar veranderingen.
Mijn persoonlijkheidis veranderd.
Vóór mijn tussenjaar voelde ik me enigszins geremd, maar nu ben ik veel spontaner. Vroeger analyseerde en berekende ik van alles wanneer ik plannen maakte, en uiteindelijk gaf ik vaak op. Nu ben ik minder terughoudend om nieuwe uitdagingen aan te gaan.
Mijn gedachtenzijn veranderd.
Voor mij stonden succes en geld verdienen eigenlijk voorop. Dat waren mijn prioriteiten, maar tijdens mijn tussenjaar, nadat ik allerlei mensen had ontmoet, werden mensen voor mij het belangrijkst.
Mijn kijk op mijn loopbaanis veranderd.
Omdat ik helemaal opging in de examens en druk was met het behalen van studiepunten, was ik mijn interesses en talenten uit het oog verloren. Die kon ik nu herontdekken.
Ik had voor een tussenjaar gekozen omdat ik geen verpleegkunde meer wilde studeren en zelfs met school wilde stoppen. Maar tijdens mijn tussenjaar had ik contact met mensen en deed ik vrijwilligerswerk. Ik ontdekte dat anderen helpen me zoveel plezier gaf dat ik zeker wist: ‘Dit is het.’
Wat betekent een tussenjaar voor mij?
het waardevolste jaar van mijn leveneen kans om die tijd te beleven.
Mijn tussenjaar was,
Ervaring★★★★★
Ik heb ervaringen opgedaan die ik totaal niet had verwacht. Ik ging met enig vertrouwen in mijn Engels, maar dat verdween volledig en ik moest opnieuw beginnen. Het proces van zelfstandig problemen oplossen in een onbekende omgeving gaf me het vertrouwen dat ik alle moeilijkheden die in de toekomst op mijn pad komen, het hoofd kan bieden en kan oplossen.
Leren ★★★★☆
Het feit dat mijn manier van denken zelf veranderde. Van geld naar mensen. Dat is de grootste les.
Omgeving ★★★☆☆
Het had helemaal geen invloed op het dagelijks leven, maar omdat ik tijdens het regenseizoen ging, was het ongemakkelijk en vochtig om de was op te hangen.
Veiligheid ★★★☆☆
Er zijn af en toe zakkenrollers, maar als je zelf goed oplet, hoef je je geen grote zorgen te maken.
Vrije tijd ★★★★★
Zodra het werk erop zit, is mijn vrije tijd begonnen. Of ik nu alvast de activiteiten voor de volgende dag voorbereid of met vrienden de stad in ga om iets te drinken, dat bepaal ik zelf.
Omdat ik niet kon begrijpen wat mensen zeiden, werd het aanpassen ook moeilijker. Mijn eerste doel voor mijn tussenjaar was om allerlei vrienden te maken. Omdat ik zelf meestal als eerste op anderen afstap, vond ik de taalbarrière erg frustrerend. Daarom besloot ik om koste wat kost samen te blijven.
-Het moment waarop mijn kleine talenten geschenken worden: vrijwilligerswerk met kinderen met een beperking in Vietnam / Kim Dong-ju, tussenjaarganger / Tussenjaar van 8 weken |
Ik denk dat het in mijn tweede jaar op de middelbare school was,
Terwijl ik me afvroeg welke studie ik moest kiezen en hoe ik mijn loopbaan moest uitstippelen, ontdekte ik de opleiding verpleegkunde op een carrièresite.Die leek bij me te passen. Ik ben spontaan en schiet anderen snel te hulp als ze het moeilijk hebben. Bovendien krijg ik altijd energie van mensen ontmoeten en helpen.
MaarDe hoeveelheid studiewerk bleef toenemen, mijn enthousiasme voor de opleiding nam af en uiteindelijk kwam ik op het punt dat ik niet meer naar school wilde.
Mijn vader stelde voor om, ook als ik mijn studie een tijdje zou onderbreken, allerlei ervaringen op te doen en na te denken over mijn studie en loopbaan. Hij vond online een tussenjaarprogramma en vertelde me erover.
Eerlijk gezegd had ik er in het begin geen verwachtingen van.
Op aanraden van mijn vader besloot ik begeleiding te krijgen bij het plannen van mijn tussenjaar, maar eerlijk gezegd verwachtte ik er aanvankelijk niets van. Ik dacht dat het net zo zou zijn als de begeleidingsgesprekken die ik op de middelbare school had gehad, maar de begeleiding was heel anders dan ik had verwacht. Ze wisten precies te achterhalen waar ik me op dat moment zorgen over maakte en welke problemen me dwarszaten. Samen met de begeleider kon ik een plan opstellen om die aan te pakken.
Dat ik besloot mijn tussenjaar door te brengen met vrijwilligerswerk in een weeshuis in Vietnam, was ook het resultaat van de begeleiding bij het plannen van mijn tussenjaar.
Natuurlijk was vrijwilligerswerk aanvankelijk niet mijn hoofddoel. Het belangrijkste was om vrienden van over de hele wereld te ontmoeten die via vrijwilligerswerk samen hun tussenjaar doorbrachten! Vrijwilligerswerk was mijn tweede doel.
Toen ik voor het eerst in Vietnam aankwam, had ik maar één gedachte.
‘Zal dit me echt goed afgaan?’
Ik kwam in het weekend aan bij de organisatie. Er was geen personeel aanwezig en de vrienden met wie ik vrijwilligerswerk zou doen, waren op reis. Daardoor voelde alles nog onbekender en maakte ik me grote zorgen. Op maandag werd ik voorgesteld aan mijn huisgenoten: twee Britten en een Nepalees. Hoewel ik vooraf Engels had gestudeerd, voelde de eerste maand als één grote luistertoets Engels.
Ook de taken die ik kreeg waren niet eenvoudig. Binnen het vrijwilligerswerk voor kinderen met een beperking waren de activiteiten onderverdeeld. Ik besloot de verpleegkundige te helpen met revalidatietherapie — de spieren van de kinderen losmaken en ze masseren of stretchen — en mee te doen aan activiteiten voor Engelse les. Ik dacht dat ik zo kon toepassen wat ik tijdens mijn studie had geleerd.
Wat een gewone dag betreft,Rond 10 uurneem ik de bus naar het centrum en doe ik samen met de verpleegkundige revalidatieoefeningen.
Rond 12 uurNa de activiteiten tot ongeveer dat tijdstip lunchen we,
Om 15.00 uurhervatten we de activiteiten.
In de middaggaan we naar een andere plek om te helpen met stretchoefeningen of Engelse les te geven,
Rond 17.00 uurzijn we klaar met werken en eten we in onze accommodatie.
Als het werk van die dag erop zitging ik meestal met vrienden boodschappen doen in de supermarkt of naar het centrum om wat rond te hangen.
Zoals ik eerder al zei, was de taal het moeilijkste tijdens mijn tussenjaar.
Omdat ik niet kon begrijpen wat mensen zeiden, werd aanpassen ook moeilijk. Mijn eerste doel voor het tussenjaar was om allerlei vrienden te maken. Omdat ik van nature degene ben die als eerste op anderen afstapt, vond ik de taalbarrière erg frustrerend. Daarom besloot ik:Koste wat kost samenblijvendat was mijn besluit.
Als ze voorzichtig voorstelden om in het weekend ergens heen te gaan, zei ik dat het goed was en ging ik mee. En als ze voorstelden om iets lekkers te gaan eten, stemde ik in en volgde ik hen. Hoewel ik op dat moment moeilijk kon begrijpen waar ze het over hadden, ging ik bij hen zitten en luisterde ik naar de gesprekken. Door hardop te praten, zelfs met foute formuleringen, begon ik na ongeveer een maand gesprekken te verstaan en mijn bedoelingen duidelijk te maken.
Toen ik me op die manier eenmaal had aangepast, werd elke dag ontzettend leuk. Het was een goede ervaring om te zien hoe mijn huisgenoten hun leven op verschillende manieren invulden, en ik vond reizen geweldig. Vooral Ha Long Bay, waar ik in een weekend naartoe ging, was een prachtig schouwspel dat ik nog nooit eerder had gezien.
Als ik de periode vóór en na mijn tussenjaar vergelijk, zie ik een paar veranderingen.
Mijn persoonlijkheidis veranderd.
Vóór mijn tussenjaar voelde ik me enigszins geremd, maar nu ben ik veel spontaner. Vroeger analyseerde en berekende ik van alles wanneer ik plannen maakte, en uiteindelijk gaf ik vaak op. Nu ben ik minder terughoudend om nieuwe uitdagingen aan te gaan.
Mijn gedachtenzijn veranderd.
Voor mij stonden succes en geld verdienen eigenlijk voorop. Dat waren mijn prioriteiten, maar tijdens mijn tussenjaar, nadat ik allerlei mensen had ontmoet, werden mensen voor mij het belangrijkst.
Mijn kijk op mijn loopbaanis veranderd.
Omdat ik helemaal opging in de examens en druk was met het behalen van studiepunten, was ik mijn interesses en talenten uit het oog verloren. Die kon ik nu herontdekken.
Ik had voor een tussenjaar gekozen omdat ik geen verpleegkunde meer wilde studeren en zelfs met school wilde stoppen. Maar tijdens mijn tussenjaar had ik contact met mensen en deed ik vrijwilligerswerk. Ik ontdekte dat anderen helpen me zoveel plezier gaf dat ik zeker wist: ‘Dit is het.’
Wat betekent een tussenjaar voor mij?
het waardevolste jaar van mijn leveneen kans om die tijd te beleven.
Mijn tussenjaar was,
Ervaring★★★★★
Ik heb ervaringen opgedaan die ik totaal niet had verwacht. Ik ging met enig vertrouwen in mijn Engels, maar dat verdween volledig en ik moest opnieuw beginnen. Het proces van zelfstandig problemen oplossen in een onbekende omgeving gaf me het vertrouwen dat ik alle moeilijkheden die in de toekomst op mijn pad komen, het hoofd kan bieden en kan oplossen.
Leren ★★★★☆
Het feit dat mijn manier van denken zelf veranderde. Van geld naar mensen. Dat is de grootste les.
Omgeving ★★★☆☆
Het had helemaal geen invloed op het dagelijks leven, maar omdat ik tijdens het regenseizoen ging, was het ongemakkelijk en vochtig om de was op te hangen.
Veiligheid ★★★☆☆
Er zijn af en toe zakkenrollers, maar als je zelf goed oplet, hoef je je geen grote zorgen te maken.
Vrije tijd ★★★★★
Zodra het werk erop zit, is mijn vrije tijd begonnen. Of ik nu alvast de activiteiten voor de volgende dag voorbereid of met vrienden de stad in ga om iets te drinken, dat bepaal ik zelf.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
