
|
Het mooiste was dat ik als een local kon leven in een buitenlandse stad die ik altijd al langere tijd had willen ervaren. Omdat ik niet zomaar een voorbijreizende toerist was, kon ik de kleine details veel meer waarderen.
- Florence, Italië
Lee So-young, deelnemer aan Korea GapYear
|
Taal
Wat was mijn niveau Engels voordat ik deelnam? Eenvoudige dagelijkse gesprekken
Tijdens de deelname Geen problemen
- Mijn persoonlijke tip om een taal te leren?!
Leer wat basis-Italiaans voordat je gaat~ De lokale bevolking waardeert dat enorm, en je kunt snel vrienden maken.
Voorbereiding
Dingen waar ik door een gebrekkige voorbereiding moeite mee had: Olie! Het is er zelfs in de zomer erg droog, waardoor mijn hielen barstten.
Handig om bij je te hebben: Vrij verkrijgbare medicijnen
- Mijn eigen inpaktip?!
Shampoo, conditioner, cosmetica enzovoort zijn daar gemakkelijk verkrijgbaar, dus je hoeft ze niet mee te nemen.
V. Wat vond je leuk aan het tussenjaarprogramma waaraan je deelnam?
Het mooiste was dat ik als een local kon verblijven in een buitenlandse stad waar ik altijd al lang had willen wonen.
Omdat ik niet zomaar een vluchtige reiziger was, kon ik veel kleine dingen meemaken en voelen die ik anders niet had ervaren. Bovendien ontmoette ik tijdens mijn verblijf allerlei mensen en leerde ik veel van hen. Door gesprekken met mensen met verschillende beroepen en achtergronden kon ik aan de hand van hun verhalen over mezelf nadenken.
ⓒKorea Gapyear
V. Is er iemand die je tijdens je tussenjaar hebt ontmoet en die je is bijgebleven?
In een bekend café in Florence ontmoette ik een vriend met wie ik goed bevriend raakte. Ik kon Italiaans van diegene leren en de cultuur, geschiedenis en lokale levensstijl van Florence ervaren. Ook maakte ik uitstapjes naar nabijgelegen plaatsen met klanten die ik tijdens mijn werk in een café had ontmoet. Zelfs nadat ik naar Korea was teruggekeerd, hield ik contact met hen; ze zijn een belangrijke band in mijn leven geworden.
V. Tips voor toekomstige deelnemers
Bij het programma 'Wonen als een local' help je in een guesthouse in ruil voor accommodatie en maaltijden. Ik heb echter gehoord dat veel deelnemers aan een tussenjaar denken: "Ik lever arbeid en dit is alles wat ik ervoor terugkrijg?" Als je je standpunten afstemt met de ondernemer en rekening met elkaar houdt, kan het voor beide partijen voordelig zijn. Maar met de eerder genoemde houding leidt het alleen maar tot ongemak. Twee maanden lang woon je samen met de ondernemer. Ik denk dat jullie hechter worden dan vrienden. Door meer rekening met elkaar te houden en respect te tonen, kun je een belangrijke band voor het leven opbouwen.
ⓒKorea Gapyear
V. Hoe vergelijk je de periode vóór en na deelname aan het tussenjaarprogramma?
Alleen naar het buitenland reizen? Zou ik dat wel kunnen? Ik was heel bang om alleen te reizen, zelfs binnen mijn eigen land. Maar nadat ik een paar maanden in het buitenland had doorgebracht, was alleen reizen geen probleem meer. Zelfs als ik alleen at, trok ik me weinig aan van de blikken van anderen. Eigenlijk denk ik dat alleen zijn een kans biedt, omdat mensen vaak als eerste op me afstappen en een praatje maken, waardoor ik nieuwe vrienden kan ontmoeten.
V. Kun je je favoriete plekjes in Florence delen die je tijdens je tussenjaar hebt ontdekt?
Omdat Florence het centrum van de regio Toscane is, heb ik veel uitstapjes naar de omgeving gemaakt.
In Arezzo, Vinci, Siena, San Gimignano, Assisi, Spello, Bologna en nog veel meer plaatsen kun je met gemak een hele dag doorbrengen als je dat wilt.
Ook Verona kun je in één dag bezoeken, samen met het operafestival. Verder raad ik aan om ongeveer drie dagen uit te trekken om op je gemak Venetië, Rome en andere zuidelijke gebieden te verkennen.
ⓒKorea Gapyear
V. Vertel eens over je tussenjaarervaring in Florence.
Na iets meer dan een jaar zegde ik een vaste baan op. Veel mensen om me heen vroegen zich af waarom ik zo'n stabiele baan had opgezegd, maar ik dacht dat ik, voordat ik ouder werd, moest doen wat ik echt wilde. Zo kwam ik het concept van een tussenjaar tegen, en het programma 'Wonen als een local' sloot perfect aan bij mijn situatie. Het was een programma dat me nieuwe energie zou geven. Ook tijdens het reizen wilde ik niet alleen langs de bekende bezienswaardigheden gaan. Ik wilde lang op één plek blijven, deel uitmaken van de stad en er als een local leven.
Helpen in het guesthouse was geen gemakkelijke taak. Nadat ik 's ochtends hard had gewerkt, besefte ik steeds weer hoe waardevol het werk van mijn moeder is, die thuisblijft. "Ik heb maar twee korte maanden geholpen, maar zij doet dit al tientallen jaren." Die gedachte maakte het werk makkelijker om af te maken. Het idee dat ik na afloop van het werk kon doen wat ik wilde en kon gaan waar ik wilde, gaf me extra motivatie. Op dagen dat ik het werk helemaal goed had afgerond en complimenten kreeg, was de voldoening nog groter. ^^
ⓒKorea Gapyear
Italië is een ongelooflijk mooi land. Florence is in het bijzonder een stad vol bezienswaardigheden, want het is het hart van de renaissancecultuur. Overal vind je de rode lelie, het symbool van Florence, en ook de paarse kleur van de voetbalshirts van het team van Florence. De prachtige schilderijen in de Galleria degli Uffizi, een van de drie beste kunstmusea ter wereld, behoeven geen verdere uitleg. Ook de Duomo, bekend geworden door de film 'Tussen kalmte en passie', is een van de redenen om Florence te bezoeken. Maar de mooiste plek voor mij was de rivier de Arno, met de Ponte Vecchio als middelpunt. De zonsondergang vanaf de brug bekijken, het zonlicht dat op de rivier weerkaatst, de straatlantaarns die aangaan zodra het donker wordt en de muzikanten die op de Ponte Vecchio zingen... Florence doet haar reputatie als 'Stad van de Liefde' werkelijk eer aan.
Tijdens mijn verblijf had ik de kans om allerlei festivals en culturele evenementen mee te maken, waaronder Pitti Uomo, Notte Bianca en de grootste feestdag van Florence. Bij elke gelegenheid vonden er veel evenementen plaats in de buurt van de Ponte Vecchio. Het enorme vuurwerk dat meer dan een uur duurde en de watershow op de rivier de Arno waren enkele hoogtepunten. Hoewel het door de grote menigte moeilijk was om alles te zien, werd het toch een dierbare herinnering.
ⓒKorea Gapyear
Op mijn vrije dagen maakte ik veel uitstapjes naar de omgeving. Ik bracht drie dagen door in Zuid-Italië en genoot van de prachtige haven van Napels, de schitterende Middellandse Zee bij Capri en een autorit over de mooie kustweg tussen Positano en Amalfi. Ook luisterde ik in Venetië naar een prachtig lied dat een gondelier zong en voelde ik een overweldigende emotie in de Arena van Verona, bekend als het toneel van dromen. In Siena en San Gimignano wenste ik stellen die buiten trouwden alle geluk toe, en in het klooster van Assisi vond ik innerlijke rust. In Vinci, de geboorteplaats van Leonardo da Vinci, ging ik op zoek naar sporen van hem, en in Spello, de bloemenstad, genoot ik van het wereldberoemde bloemenfestijn Infiorata. Het was echt mijn eigen, unieke Italië-ervaring. Ik nam op mijn gemak de tijd om alle beroemde en niet te missen plekken in Italië te bezoeken die ik graag wilde zien.
ⓒKorea Gapyear
Tijdens het reizen ontmoet je zoveel mensen. Het gevoel van vertrouwdheid en genegenheid dat ontstaat wanneer je op straat zomaar iemand tegenkomt, alleen omdat diegene Koreaans is, is heel sterk. Tijdens maaltijden praten we over onze reizen en geven we elkaar tips, en soms delen we verhalen over ons leven. Als onze agenda's overeenkomen, spreken we misschien af om dezelfde plekken te bezoeken en een dag of twee samen door te brengen. Door een paar uur samen plezier te maken, ontstaan er zoveel bijzondere contacten. Terugkijkend herinner ik me dat ik eens een maaltijd deelde met mensen van wie ik de namen niet eens kende. Hoewel je niet met iedereen die je onderweg ontmoet contact kunt blijven houden, zijn er enkele mensen met wie je echt waardevolle banden kunt opbouwen.
ⓒKorea Gapyear
Het einde laat altijd een gevoel van verlangen achter. Daarom denk ik dat je kunt uitkijken naar de volgende keer. Op mijn laatste dag in Florence bezocht ik de plekken waar ik eerder was geweest opnieuw en legde ze vast op foto's. De gelateria waar ik vaak kwam, Café Gilli, restaurants, bars en natuurlijk de Duomo en de Ponte Vecchio. Elke steeg en elke winkel voelde zo vertrouwd. De markt waar ik ingrediënten ging kopen en het pad langs de Arno waar ik 's avonds hardliep. Ik zal dit allemaal niet vergeten. De Italianen die ik daar ontmoette, de mensen die ik begroette en het gevoel van gemak dat ze me gaven. Ik zal me dat alles nog lang herinneren.
ⓒKorea Gapyear
Nu ik terug ben in Korea en terugdenk aan die tijd, voelt het als een verhaal uit een ver verleden. Het is alsof het maar een droom was. Maar ik ga zeker nog eens terug. Via een kennis besloot ik Italiaans te leren. Ze zeggen dat taal een deur naar een andere wereld is. Zodra ik vloeiend Italiaans spreek, komt er vast een kans om daarheen terug te gaan. Als het zover is, wil ik degene zijn die gesprekken begint en diepgaande gesprekken met hen voert. Ik hoop dat die dag snel komt, en liefst zo snel mogelijk. ciao ciao.