Ik heb me aangemeld voor het tussenjaar omdat ik tijdens de voorbereiding op mijn loopbaan en het schrijven van mijn motivatiebrief over mezelf nadacht, meer zelfvertrouwen wilde opbouwen en meer mensen wilde ontmoeten en leren kennen. -Busan, daar wil ik wonen :: mijn geliefde tweede stad |
-Handige spullen / spullen die lastig waren:Er schieten me geen specifieke spullen te binnen.
-Tips over wat je moet meenemen
Neem de spullen mee die je normaal gebruikt en die je nodig hebt in het dagelijks leven. Ben je iets vergeten, dan kun je het meteen kopen, dus dat hoeft geen groot probleem te zijn.
Wat waren de leuke kanten van het tussenjaarprogramma waaraan je hebt deelgenomen?
1. Ik vond het fijn dat ik vrienden kon maken in Busan.
2. Wonen in Busan, dat een heel andere sfeer heeft dan de plekken waar ik tot nu toe heb gewoond, werd een onvergetelijke herinnering.
3. Ik heb het dialect kunnen leren.
4. Ik heb kunnen zien dat de levensstijl en waarden van mensen per regio verschillen en heb meer over hun cultuur geleerd.
Vertel eens over de mensen die je via het tussenjaarprogramma hebt ontmoet of met wie je tijd hebt doorgebracht.
De mensen met wie ik de meeste tijd doorbracht, waren de medewerkers.
We aten van ’s ochtends tot ’s avonds samen en gingen soms ook samen op reis. Hoewel de periode van een maand kort was, hebben we in die tijdveel genegenheid met elkaar gedeeld.
Heb je tips voor toekomstige deelnemers?!
jegeplande activiteiten,dingen die je wilt doenIk hoop dat je ze op een lijst zet en uitvoert. Stel je ook actief op om vriendschappen met de medewerkers op te bouwen en zoek naar mogelijkheden om veel lokale bewoners te ontmoeten.
Wat is er veranderd voor en na deelname aan het tussenjaarprogramma?
In de loop van die ene maand waren er geen grote veranderingen, maar ik bouwde nieuwe relaties op en deed herinneringen op aan nieuwe ervaringen.
Welke plekken in Busan die je tijdens je tussenjaar hebt ontdekt, raad je aan?
Gamcheon Culture Village, de Beomeosa-tempel, de vuurwachtheuvel op de berg Wolryeong, Songdo Beach, Waterfront Park en Dadaepo
Mijn verhaal over mijn tussenjaar in Busan
Een van mijn meest memorabele ervaringen was een feest met de gasten in het guesthouse, op vrijdag om acht uur ’s avonds. We beleefden een zinderende vrijdagavond en deelden reisverhalen onder het genot van kip en bier. Ik had het geluk dat mijn tussenjaar op een vrijdag begon en kon meteen meedoen aan het feest. Die avond bereikte het feest het maximumaantal van 18 mensen. Eerst vond ik het best overweldigend om me aan het guesthouse aan te passen, maar ik besloot mee te doen met de gedachte: ‘Laten we ervan genieten.’ Daardoor raakte ik snel bevriend met de medewerkers.
Ik meldde me aan voor het tussenjaar omdat ik tijdens de voorbereiding op sollicitaties en het schrijven van mijn motivatiebrief over mezelf nadacht en meer zelfvertrouwen wilde opbouwenIk kreeg dat gevoel en wilde ook meer mensen ontmoeten en mezelf uitdagen. Daarom meldde ik me aan voor een tussenjaar en vertrok ik impulsief naar Busan. Ik had geen grootse plannen, maar omdat ik veel mensen wilde ontmoeten en met hen wilde praten, denk ik dat ik gedurende die maand actief en open op anderen afstapte. Daardoor maakte ik veel vrienden in Busan en heb ik tot op de dag van vandaag contact met buitenlandse vrienden.
Mijn proactieve houdinglijkt een goede indruk te hebben gemaakt op de tante die in het guesthouse werkt en op de algemeen manager. Ze prezen me altijd, waardoor ik veel trots en zelfvertrouwen kreeg om nieuwe ervaringen aan te gaan.
Een andere onvergetelijke ervaring was dat ik, omdat ik graag teken, muurschilderingenin Busan heb geschilderd. Er zijn daar veel muurschilderingen, en ik wilde iets betekenisvols vinden om te doen. Ik nam deel aan vrijwilligerswerk met muurschilderingenIk ging ’s ochtends naar het schoolplein van de Yeonje-middelbare school om vrijwilligerswerk voor de leerlingen te doen. De vrijwilligers hadden toen geen ervaring met het maken van muurschilderingen, dus nam ik de leiding bij het mengen van de verf en het begeleiden van het schilderwerk. Ondanks het vochtige zomerweer in Busan was het vermoeiend, maar ik was trots toen de leerlingen ons bedankten.
Ik vind het meestal leuk om als hobby verborgen restaurantjes te ontdekken. Veel reizigers hebben eetgelegenheden al op blogs aanbevolen, maar om plekken te vinden die alleen de inwoners van Busan kennen en waar zij graag komen, vroeg ik het aan inwoners van Busan en probeerde ik die restaurants zelf uit. Iedereen weet dat Gaya Milmyeon beroemd en lekker is, maar persoonlijk vond ik Gupo Milmyeon in Jungang-dong lekkerder.
Ik ontdekte ook een café aan Songdo Beach met een prachtig uitzicht ’s avonds. Ik nam er vrienden en familie mee naartoe die Busan bezochten, zodat we samen een fijne tijd konden hebben. Vrienden uit Seoul verbleven ook een dag of twee in het guesthouse. Na mijn werk verkenden we samen de stad en maakten we mooie herinneringen. Toen ik mijn vrienden rondleidde, zeiden ze dat ik na slechts een maand het dialect al goed sprak en net een echte inwoner van Busan leek. Daar werden we blij van.
Die maand leken de dagen voorbij te vliegen terwijl ik me aanpaste aan nieuwe plekken, die verkende en nieuwe mensen ontmoette. Toen ik naar elke foto keek,dacht ik: ‘Ik heb uit Busan echt alleen maar mooie herinneringen meegenomen.’Dat dacht ik. Tenzij ik een baan in Busan vind, krijg ik waarschijnlijk geen kans meer om zo lang in Busan te verblijven, maar het beeld van Busan en de mensen die ik daar heb ontmoet, zal ik nooit vergeten.
Startpagina
