Het mooiste aan het gapyearprogramma waren de ontmoetingen. Ik vond het heel fijn dat ik toevallig mensen ontmoette die ik nog niet kende en dat die ontmoetingen uitgroeiden tot waardevolle banden. Door de mensen die ik ontmoette, ging mijn blik open en ontdekte ik kanten van mezelf die ik nog niet kende. Soms was ik teleurgesteld over hoe tekortschietend ik was, maar ik was dankbaar dat ik mijn tekortkomingen in elk geval zelf leerde herkennen. - Parijs, Frankrijk — Ik wil daar wonen / Choi Dae-eun, deelnemer aan Gapyear Tribe |
Taal
Hoe goed was je Frans voordat je deelnam?Alleen begroetingen
Bij aanvangGeen probleem
- Mijn persoonlijke tip over de taal?!
Ik denk dat van tevoren Frans studeren enorm zal helpen om je taalvaardigheid tijdens je verblijf verder te ontwikkelen.
Wat neem je mee?
Dingen waarvan ik het jammer vond dat ik ze niet bij me had:Lange jurk
Dingen die handig waren om bij me te hebben:Ziplockzakjes, een dagboek, een zonnebril, een deken
- Mijn persoonlijke inpaktip?!
Neem niet te veel spullen mee. Als je twijfelend denkt: "Heb ik dit nodig?", laat het dan voorlopig thuis — als je het nodig hebt, kun je het daar het beste kopen.
V.Wat vond je het mooiste aan het gapyearprogramma waaraan je deelnam?
Het mooiste aan het gapyearprogramma waren precies de ontmoetingen.
Ik vond het heel fijn dat ik toevallig mensen ontmoette die ik nog niet kende en dat die ontmoetingen uitgroeiden tot waardevolle banden.
Door de mensen die ik ontmoette, ging mijn blik open en ontdekte ik kanten van mezelf die ik nog niet kende. Soms was ik teleurgesteld over hoe tekortschietend ik was, maar ik was dankbaar dat ik mijn tekortkomingen in elk geval zelf leerde herkennen.
Ik kan de mensen die op de dag van mijn vertrek samen met mij verdrietig waren nog steeds niet vergeten. Toen ik in het vliegtuig de brief las die een medewerker had geschreven en me één voor één de mensen herinnerde die ik in het gastenverblijf had ontmoet, besefte ik opnieuw dat er ook tranen van geluk bestaan.
V.Vertel ons over de mensen die je tijdens je gapyear ontmoette en die een bijzondere indruk op je hebben gemaakt.
De medewerkers die ik tijdens het gapyearprogramma ontmoette, zal ik mijn leven lang als waardevolle banden blijven koesteren. Omdat we ongeveer even oud waren en met vergelijkbare zorgen zaten, luisterden we naar elkaars verhalen, ontdekten we via elkaar werelden die we nog niet kenden en leerden we veel. Ook heeft het samenwonen met de tante die in het gastenverblijf werkte me veel laten voelen.
Je zou kunnen denken dat de relatie met de gasten het belangrijkst is voor een medewerker, maar volgens mij is de relatie met de tante dat.Als medewerker ben je degene die het dichtst staat bij de tante, die alleen op een andere plek werkt, en kun je haar een beetje helpen haar eenzaamheid en heimwee te verlichten. Als je een goede band met haar opbouwt, zal ze vanzelf graag tijd doorbrengen met de medewerkers in het gastenverblijf. Ik denk dat die energie ook een positief effect op de gasten zal hebben.
V.Wat is er veranderd als je jezelf van vóór en na deelname aan het gapyearprogramma vergelijkt?
Door mensen met allerlei beroepen en persoonlijkheden te ontmoeten, ontdekte ik een nieuwe wereld en kwam ik op nieuwe gedachten. Dit proces heeft mijn beperkte blik misschien verruimden me geholpen mensen op meer uiteenlopende manieren te bekijken.Ook leerde ik in mijn relaties met anderen een mate van acceptatie kennen die ik eerder niet had ervaren.
En bovenal heb ikgeleerd dankbaar te zijn voor mijn oudersDat heb ik geleerd. Vroeger nam ik mijn ouders, die altijd aan mijn zijde stonden en me steunden, misschien als vanzelfsprekend aan. Maar nu ben ik mijn ouders meer dankbaar dan wie dan ook en laat ik hun die dankbaarheid ook blijken.
V.Tips voor toekomstige deelnemers.
Er is iets wat mijn moeder me altijd vertelde.
Je weet nooit wanneer je iemand weer zult tegenkomen, dus doe altijd je best voor de persoon die je ontmoet.Dat zei ze.
Tijdens mijn gapyearactiviteiten kon ik goed begrijpen wat mijn moeder me had verteld. Voor die activiteiten begreep ik haar woorden als: laat geen slechte indruk achter, want je weet nooit waar je iemand weer zult tegenkomen. Na de activiteiten kregen haar woorden een nieuwe betekenis voor me: misschien zie je de persoon die je nu ontmoet nooit meer in je leven, dus moet je je uiterste best doen.
Dit is het advies dat ik wil geven aan degenen die deelnemen aan het programma 'Ik wil daar wonen'. Anders dan bij andere programma's ontmoet je hier veel mensen. Sommigen zie je een dag of twee en daarna neem je afscheid; anderen zijn er gedurende de hele activiteitenperiode bij. Ongeacht hoe lang je samen bent of wat voor persoon iemand is: als je je best doet voor iedereen die je ontmoet, zul je daarna positieve veranderingen in jezelf merken.
V.Vertel ons over je eigen reisroute die je tijdens je gapyear hebt ontdekt.
Voordat de activiteiten begonnen, had ik al ongeveer twee maanden gereisd. Ik begon in Servië, in Oost-Europa, reisde via Tunesië in Noord-Afrika en kwam aan in Parijs. Ik begon mijn reis met een enkeltje naar Belgrado, waardoor ik zonder druk of zorgen over mijn reisroute kon reizen. Ik was heel gelukkig tijdens die reis. Onderweg ontmoette ik veel mensen en ontdekte ik aantrekkelijke plekken die ik nog niet kende. Als je een veel te strak schema hebt, kun je onderweg niet naar een plek gaan waar je graag naartoe wilt. Daarom raad ik aan met een haalbaar plan op pad te gaan.
V.Vertel ons over jouw persoonlijke tussenjaar in Parijs.
Ik nam geen verlof om een tussenjaar te nemen. Ik nam verlof om te reizen, en tijdens een lange reis deed ik activiteiten die bij een tussenjaar passen. Ik koos ervoor om in een pension te werken, zodat ik mijn gedachten op een rijtje kon zetten en op één plek tot rust kon komen.
Zoals gepland verbleef ik ongeveer 80 dagen in het pension, had ik een eigen plek om mijn spullen op te bergen en leefde ik anders dan tijdens mijn eerdere reizen. Dat was zowel lichamelijk als mentaal prettig, maar de tijd in het pension liet in mijn hart meer ruimte achter die ik zelf moest vullen dan ooit tevoren.Er bleef veel ruimte in mijn hart achter die ik zelf moest vullen.
Ten eerste, een ruimte van tijdDat klopt. Toen ik van mijn twintigste naar mijn eenentwintigste reisde, ontmoette ik niet veel mensen die jonger waren dan ik of leeftijdsgenoten. De meesten waren werkende volwassenen of oudere mensen die nog maar één semester hoefden af te ronden. Het heeft me veel geleerd om mensen te ontmoeten die al langer ervaring hadden met de wereld dan ik. Toen ik zag dat verschillende mensen hun tijd op verschillende manieren besteden, drong vooral het belang van ‘tijd’ tot me door.
Vraag 1.Waarom zijn er zoveel mensen uit 1994 om me heen? Waarom zijn we allemaal in dezelfde jaren geslaagd voor de basis-, middelbare en bovenbouwschool, en zijn we nu samen op de universiteit beland?
Voorlopig antwoord 1.Op een dag dacht ik hier toevallig over na en besefte ik dat er wat tijd betreft niet één juist antwoord is. Dat iedereen evenveel tijd heeft, betekent niet dat iedereen die op dezelfde manier moet gebruiken. Toch besteden de meeste mensen in ons land hun tijd op vergelijkbare manieren en in vergelijkbare levensfasen. Misschien hebben mensen van ongeveer dezelfde leeftijd daarom vergelijkbare zorgen. Misschien is het juiste antwoord wel om ieders tijd op zijn eigen manier te besteden.
Ten tweede,Ruimte voor ontmoetingenHet is de ‘ruimte voor ontmoetingen’. In mijn leven tot nu toe heb ik tijdens mijn verblijf in pensions de meeste en meest uiteenlopende mensen ontmoet. De mensen die ik op die manier heb ontmoet...Hoeveel van hen zal ik me blijven herinneren? Met hoeveel mensen zal ik contact kunnen blijven houden? In de ruimte van ontmoetingen zijn talloze gezichten en namen, maar ik wist al lang dat er niet veel mensen zouden zijn met wie ik contact zou blijven houden. Toch herinnerde ik me vroeger mensen die ik zelfs maar één keer had ontmoet nog lange tijd. Ook als we elkaar niet vaak zagen, bleef ik uit eigen beweging lang contact met hen houden. Maar toen ik de gasten ontmoette via mijn activiteiten, begon ik te denken dat ik misschien niet met iedereen contact kan blijven houden. Na mijn tussenjaar veranderde mijn kijk op ontmoetingen.
Vraag 2.Ik heb in zo’n korte tijd zoveel mensen ontmoet dat ik me zorgen maak over hoe ik deze relaties in de toekomst zal onderhouden. Zal ik de mensen die ik nu in mijn herinneringen meedraag kunnen blijven herinneren?
Voorlopig antwoord 2.Toevallige ontmoetingen kunnen betekenisvolle relaties worden, maar soms blijft toeval gewoon toeval. Het is misschien dwaas om van elke toevallige ontmoeting een blijvende band te willen maken. Als je veel mensen ontmoet, laat dan soms zo’n ontmoeting gewoon op natuurlijke wijze achter je. Het einde van contact in persoon hoeft niet zo hartverscheurend of wanhopig te zijn.
Ten derde,Ruimte voor familieHet is de ‘ruimte voor familie’. Tijdens mijn reizen waren de momenten waarop ik het meest verdrietig was die waarop mijn familie zich zorgen om me maakte. Ik moet mijn ouders altijd geruststellen. Voor ouders zijn hun kinderen kostbaarder dan wat ook. Mijn eigen pad is belangrijk, maar ik hoop niet te vergeten dat er ouders zijn die zich altijd zorgen om me maken.
Vraag 3.Mijn leven is van mij—waarom moet ik dan toestemming aan mijn ouders vragen?
Voorlopig antwoord 3.Ouders willen altijd dat het goed gaat met hun kinderen. Ontneem je ouders bij het nemen van beslissingen niet hun ouderlijke rol. Zij luisteren naar de zorgen van hun kinderen en stellen, wanneer een kind twijfelt tussen twee wegen, een richting voor in plaats van die op te leggen.
Tot nu toe heb ik verteld over de drie ruimtes die ik moet vullen.
Deze ruimtes zijn op dit moment niet voltooid en ook niet leeg. Het zijn geen ruimtes die ik in de toekomst per se moet afronden of leegmaken. Het zijn gewoon ruimtes die ik niet mag vergeten en die ik moet vullen door mijn gedachten er stap voor stap aan toe te voegen.
Tijdens mijn tussenjaar waren er zoveel kleine ontmoetingen en gebeurtenissen dat ik niet wist welke ik moest 소개ren. Daarom schreef ik, in plaats van over de reis zelf te vertellen, alleen...wat ik tijdens mijn tussenjaar voeldeIk schreef het op. De voorlopige antwoorden geven mijn huidige gedachten weer en kunnen in de toekomst veranderen. Het zijn dus geen absolute antwoorden.
Startpagina
